Q.S አስ-ሳፋት (اَلصَّافَّات) - 182 የጥቅሶች ብዛት

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

በ(መላእክት) ሰልፍ በሚሄዱት (ቡድን) እምላለሁ።

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

አጥብቆ ለሚከለክለው (ለአጃቢው) ሲባል፣

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

ማስጠንቀቂያውን ለሚያነቡ (ቡድን) ሲባል፣

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

በእርግጥም አምላክህ አንድ ነው።

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

የሰማያትና የምድር፣ በመካከላቸውም ያለው ሁሉ ጌታ፣ የፀሐይ መውጫም ጌታ።

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

በእርግጥም የዓለማትን ሰማያት (በአቅራቢያዋ) በከዋክብት ጌጥ አጌጥናቸው።

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

ከታዛዥም ሰይጣን ሁሉ (ከሰይጣን) ጠበቅናት።

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

እነሱ (አጋንንት) መላእክትን መስማት አይችሉም፤ ከየአቅጣጫውም በድንጋይ ይወረወራሉ።

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

እነሱን ለማስወጣት እና ዘላለማዊ ቅጣትን ለመቀበል፣

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

(ንግግሩን) የሚሰርቀው (ዲያብሎስ) ካልሆነ በስተቀር፤ ከዚያም በሚነድ ኮከብ ይከተለዋል።

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

ስለዚህ (የመካን ጣዖት አምላኪዎች) ጠይቃቸው፤ "መፍጠራቸው የበለጠ ከባድ ነውን ወይስ እኛ የፈጠርነው?" በእርግጥ እኛ ከጭቃ ፈጠርናቸው።

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

አንተም (ሙሐመድ) እንኳን (በአመጻቸው) ተገርመህ ሰደቡህ።

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

ማስጠንቀቂያ ሲሰጣቸውም አይሰሙትም።

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

የአላህን ታላቅነት ምልክት ሲያዩም ያፌዙበታል።

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

«ይህ እውነተኛ አስማት እንጂ ሌላ አይደለም።» አሉ።

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

ሞተን አፈርና አጥንት ከሆንን (እንደገና) ትንሣኤ እናገኛለን የሚለው እውነት ነውን?

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

እና የቀድሞ አባቶቻችን (እንዲሁም ትንሣኤ ያገኛሉ)?

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

(ሙሐመድ) «አዎ፣ ትዋረዳላችሁ» በላቸው።

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

ስለዚህ ትንሣኤው በአንድ ድምፅ ብቻ ነው፤ ወዲያውኑም ያዩታል።

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

እነርሱም "እንዴት ከፋን! ይህ የበቀል ቀን ቢሆን እመኛለሁ" አሉ።

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

ይህ በአንድ ወቅት የክዳችሁት ውሳኔ የወሰናችሁበት ቀን ነው።

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

(ለመልአኩ ታዘዘ)፡- "ክፉዎችንና ባልደረቦቻቸውንና የሚሰግዱትንም ሰብስቡ።

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

ከአላህ ሌላ ወደ ሲኦል የሚወስደውን መንገድ አሳያቸው።

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

(በማረፊያው ማቆሚያ) አግዷቸው፤ በእርግጥ ይጠየቃሉ።

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

"ለምን አትረዳኝም?"

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

በዚያ ቀን እንኳን (ለአላህ ውሳኔ) እጅ ሰጡ።

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

አንዳንዶቹም እርስ በእርሳቸው ፊት ለፊት ተፋጠጡና ተከራከሩ።

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

በእርግጥም (ተከታዮቻቸው) (ለመሪዎቻቸው) «እናንተ ከቀኝ ወደ እኛ የመጣችሁት ናችሁ» አሉ።

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

(መሪዎቻቸው) «አይደለም፤ እናንተ የማታምኑ ናችሁ» አሉ።

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

እኛ በእናንተ ላይ ምንም ኃይል የለንም፤ በእርግጥ እናንተ ወሰንን የምትሻገሩ ሕዝቦች ናችሁ።

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

ስለዚህ የእግዚአብሔር ፍርድ (ቅጣት) በእኛ ላይ መውረዱ ተገቢ ነው፤ በእርግጥም (ያንን ቅጣት) እንሰማለን።

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

ስለዚህ አሳስተናችኋል፤ እኛ በእርግጥ ጠማሞች ነን።

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

ስለዚህ በዚያ ቀን ቅጣቱን አብረው ይቀበላሉ።

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

እኛ ኃጢአተኞችን የምንሠራው በዚህ መንገድ ነው።

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

«ላ ኢላሃ ኢለላህ» (ከአላህ በስተቀር ሌላ አምላክ የለም) በተባሉ ጊዜ በእርግጥም ይኩራሩ ነበር።

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

«በእብድ ገጣሚ ምክንያት አምልኮታችንን እንተወዋለንን?» አሉ።

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

እሱ (ሙሐመድ) እውነትን ይዞ መጥቶ (ቀደም ሲል) የነበሩትን ሐዋርያትን ቢያጸድቅም (እንኳን)።

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

በእርግጥም አሳማሚ ቅጣት በእርግጥ ይሰማሃል።

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

የሠራኸውንም ነገር እንጂ ሌላ ዋጋ አትቀበልም።

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

ግን የአላህ ባሮች (ከኃጢአት) የተጸዱ ናቸው፤

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

የተወሰነውን ሀብት ያገኛሉ፣

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

(ማለትም) ፍራፍሬዎች። እነሱም የተከበሩ ናቸው።

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

በሰማይ በደስታ በተሞላ፣

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

(እነሱ) ፊት ለፊት ሶፋዎቹ ላይ ተቀምጠዋል።

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

ለእነሱም ከምንጩ (ከሰማይ) የተወሰዱ ጽዋዎች (በውሃ የተሞሉ) ነበሩ።

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

(ቀለሙ) ንፁህ ነጭ ነው፣ ለሚጠጡት ሰዎችም ጥሩ ጣዕም አለው።

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

በውስጡ የሚያሰክር ምንም ነገር የለም፤ እነሱም ከእሱ አይሰክሩም።

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

በአጠገባቸውም የሚያምሩ ዓይኖች ያሏቸውና ዓይኖቻቸውን የሚገቱ ልጃገረዶች አሉ።

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

ልክ እንደ በሚገባ የተጠበቁ እንቁላሎች።

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

ከዚያም እየተነጋገሩ እርስ በእርሳቸው ተያዩ።

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

ከመካከላቸው አንዱ “በእርግጥም በአንድ ወቅት (በዓለም ላይ) ጓደኛ ነበረኝ” አለ።

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

«አንተ በእርግጥ (የትንሣኤን ቀን) ከሚያረጋግጡት ሰዎች አንዱ ነህን?» ያለው ማን ነው?

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

ሞተን አፈርና አጥንት ሆነን ከሆነ፣ በእርግጥ (ከሞትን) በቀልን እንቀበላለንን?

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

«(ጓደኛዬ) መገምገም ትፈልጋለህ?» አለ።

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

ስለዚህ ወደ እሱ ተመለከተውና በሚንበለበለው እሳት መካከል አየው።

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

«በአላህ እምላለሁ ልትጎዳኝ ተቃርበሃል» አለ።

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

የጌታዬም ጸጋ ባይኖር ኖሮ (ወደ ሲኦል) ከሚጎተቱት መካከል እሆን ነበር»

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

ታዲያ አንሞትም?

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

ሞታችን የመጀመሪያው (በዚህ ዓለም) ካልሆነ በስተቀር፣ እና (በኋላ ሕይወት) አንቀጣም?

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

በእርግጥም ይህ በእውነት ታላቅ ድል ነው።

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

እንደዚህ ላለው ድል (ድል)፣ የበጎ አድራጎት ችሎታ ያላቸው ሰዎች ምጽዋት ያድርጉ።

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

(የሰማይ ምግብ) የተሻለ ምግብ ነው ወይስ የዘቁም ዛፍ?

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

እኛ (የዛቁም ዛፍ) ለበዳዮች ቅጣት አደረግናት።

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

በእርግጥም ከጀሀነም ጥልቅ የሚወጣ ዛፍ ነው፣

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

አበቦቹ እንደ ዲያብሎስ ራሶች ናቸው።

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

ስለዚህ በእርግጥ ከዛፉ ፍሬ ይበላሉ፤ ሆዳቸውንም ከፍሬው (ዛቁም) ይሞላሉ።

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

ከዚያም በእርግጥ (የዛቁሙን ፍሬ) ከበሉ በኋላ በጣም ሞቅ ባለ ውሃ የተቀላቀለ መጠጥ ተቀበሉ።

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

ከዚያም የመመለሻ ቦታቸው በእርግጠኝነት የጃሂም ሲኦል ይሆናል።

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

በእርግጥም ቅድመ አያቶቻቸውን በስህተት ሁኔታ ውስጥ አግኝተዋቸዋል፤

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

ከዚያም የአባቶቻቸውን (የቀድሞ አባቶቻቸውን) ፈለግ ለመከተል ቸኮሉ፤

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

በእርግጥም ከእነሱ በፊት (ቁረይሾች) ብዙዎቹ የቀድሞዎቹ ሰዎች ተሳስተዋል።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

በመካከላቸውም አስፈራሪዎችን በእርግጥ ልከናል።

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

ስለዚህ የተስፋውን ፍጻሜ ልብ በሉ፤

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

ከኃጢአት የተጸዱ የአላህ ባሮች ብቻ ሲቀሩ።

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

ኑህም በእርግጥ ወደ እኛ ጸለየ፤ ስለዚህ እኛ ሶላትን ከፈቀድን በላጭ ነን።

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

እሱንም ሆነ ተከታዮቹን ከታላቅ አደጋ አዳንናቸው።

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

ልጆቹንና የልጅ ልጆቹንም ዘሮቻቸውን የሚቀጥሉ ሕዝቦች አደረግን።

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ኑሕንም (ከኋለኞቹ) መካከል ውዳሴን አቆየንለት።

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

«ለኑህ (ለዓለም) ብልጽግናን (ለሰጠን)።»

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

እኛ እንደዚህ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

እርሱ በእርግጥ ከምእመናን ባሮቻችን ነው።

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

ከዚያም ሌሎቹን አሰጠምን።

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

በእርግጥም አብርሃም ከቡድኑ (ኖህ) መካከል ነበር።

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

(አስታውስ) ወደ ጌታው በንጹህ ልብ በመጣ ጊዜ፤

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

ለአባቱና ለሕዝቦቹ «ምንን ትገዛላችሁ?» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

ከአላህ ውጭ ካሉ አምላኪዎች ጋር ውሸትን ትፈልጋለህ?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

እንግዲህ ስለ ዓለማት ሁሉ አምላክ ምን ታስባለህ?

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

ከዚያም ከዋክብትን ተመለከተ፣

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

ከዚያም (ኢብራሂም) «በእርግጥ ታምሜአለሁ» አለ።

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

ከዚያም ከእርሱ ዘወር ብለው ሄዱ።

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

ከዚያም (ኢብራሂም) በጸጥታ ወደ ጣዖቶቻቸው ሄደ፤ ከዚያም “ለምን አትበሉም?” አላቸው።

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

ለምን አትመልስም?

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

ከዚያም በቀኝ እጁ እየመታቸው (ጣዖቶቹን) ተጋፈጣቸው።

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

ከዚያም (ሰዎቹ) ወደ እሱ ሮጡ።

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

(ኢብራሂም) “የቀረጽካቸውን ሐውልቶች ታመልካለህን?” አላቸው።

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

ግን የፈጠረህ አላህ ነው፣ የምትሠራውንም ነገር የፈጠረህ።

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

«ለእርሱ (አብርሃምን ለማቃጠል) ግንብ (እሳት) ሥሩለት፤ ከዚያም ወደ እሳቱ ጣሉት» አሉ።

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

ስለዚህ ሊያታልሉት አሰቡ፤ (አላህም አዳነው)፤ ከዚያም የተናቁ ሕዝቦች አደረግናቸው።

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

ኢብራሂምም “እኔ በእርግጥ ጌታዬን (ወደፊት) መሄድ አለብኝ፤ እርሱ ይመራኛል” አለ።

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ጌታዬ ሆይ! ከመልካሞቹ ሕዝቦች መካከል የሆነን ልጅ ስጠኝ (ልጅ)።

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

በጣም ታጋሽ በሆነ ልጅ (ኢስማኢል) አበሰርነው።

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

ስለዚህ ከእሱ ጋር የመሥራት ዕድሜ ላይ ሲደርስ (አብርሃም) “ልጄ ሆይ! እኔ እንደምገድልህ ሕልም አየሁ። ስለዚህ ምን እንደምታስብ አስብ!” አለው። (ኢስማኤል) “አባቴ ሆይ! የታዘዝከውን አድርግ፤ አላህ ቢፈቅድ ከታጋሾቹ መካከል ታገኘኛለህ” አለው።

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

ሁለቱም እጅ ከሰጡና (ኢብራሂም) ልጁን በቤተ መቅደሱ ላይ (የአላህን ትዕዛዝ ለመፈጸም) ባኖረው ጊዜ።

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

ከዚያም ጠራነው፤ «ኢብራሂም ሆይ!

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

በእርግጥም ያንን ሕልም በትክክል አጽድቀኸዋል።” በእርግጥም መልካም ሠሪዎችን እንዲህ እንመነዳለን።

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

በእርግጥም ይህ በእርግጥም እውነተኛ ፈተና ነው።

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

ልጁንም በታላቅ መስዋዕትነት ተቤዠነው።

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ለኢብራሂምም (ከእርሱ በኋላ በነበሩት) መካከል ምስጋናን አቆየንለት።

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

«ለኢብራሂም መልካም እድል።»

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

እርሱ በእርግጥ ከምእመናን ባሮቻችን ነው።

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ከመልካሞቹ ሕዝቦች አንዱ ወደነበረው ወደ ኢስሐቅም (መውለድ) አበሰርነው።

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

በእርሱና በኢስሐቅም ላይ በረከትን ሰጠን። ከሁለቱም ዘሮች በጎ ሠሪዎች አሉ፤ ራሳቸውንም በግልጽ የሚበድሉ አሉ።

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

ለሙሳምና ለሃሩንም በእርግጥ ለገስን።

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

ሁለቱንምም ሕዝቦቻቸውንም ከታላቅ አደጋ አዳንናቸው።

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

ድልም እንዲቀዳጁ ረዳናቸው።

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

ለሁለቱምም በጣም ግልጽ የሆነ መጽሐፍ ሰጠናቸው።

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

ሁለቱንምም ቀጥተኛውን መንገድ አሳየናቸው።

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

ከኋላቸውም በመጡ ሰዎች መካከል (ለሁለቱም) ዘላለማዊነትን አደረግን።

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

«ለሙሴና ለአሮን መልካም ዕድል።»

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

ሁለቱም በእርግጥ ከአማኝ ባሮቻችን ናቸው።

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

በእርግጥም ኢልያስ ከሐዋርያት አንዱ ነበር።

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

ለሕዝቦቹ «ለምን አትፈሩም» ባለ ጊዜ (አስታውሱ)።

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

በዕል ማምለክና (አላህን) ከፈጣሪዎች ሁሉ በላጭ የሆነውን መተው አለብህን?

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

(ይህም) አላህ ጌታችሁና የቀድሞ አባቶቻችሁ ጌታ ነው?

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

«ግን (ኢልያስን) ይክዳሉ፤ ከዚያም በእርግጥ ወደ ገሃነም ይጎተታሉ።»

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

እነዚያ (ከኃጢአት) የተጸዱ የአላህ ባሮች ሲቀሩ።

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ከርሱ በኋላ ከተከተሉት መካከል ለኢልያስ (ለዘላለም) ዘላለማዊነትን አደረግን።

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

«ሰላም በኢልያስ ላይ ይሁን።»

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

እርሱ በእርግጥ ከምእመናን ባሮቻችን ነው።

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

በእርግጥም ሉጥ ከሐዋርያት አንዱ ነበር።

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

እርሱንና ተከታዮቹን ሁሉ ባዳንናቸው ጊዜ (አስታውስ)።

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

አሮጊት ሴት (ሚስቱ) ከከተማው ነዋሪዎች ጋር ካልሆነ በስተቀር።

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

ከዚያም ሌሎቹን ሕዝቦች አጠፋን።

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

እናንተም (የመካ ሰዎች) ጠዋት በቀሪዎቻቸው ውስጥ ትሄዳላችሁ።

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

እና ማታ። ታዲያ ለምን አትረዱም?

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

ዮናስ በእርግጥም ከሐዋርያት አንዱ ነበር፣

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

(አስታውሱ) ወደ ጭነት ወደ ሞላው መርከብ በሮጠ ጊዜ፣

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

ከዚያም ተሸነፈና ከተሸናፊዎቹ አንዱ (በአቻው) እንደሆነ ታወቀ።

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

ስለዚህ በውርደት ውስጥ ባለ ትልቅ ዓሣ ተዋጠ።

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

ስለዚህ ለአላህ ብዙ ዚክር (ዱዓ) ከሚያደርጉት ውስጥ አንዱ ካልሆነ፣

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ በዓሣው ሆድ ውስጥ በእርግጥ ይቆያል።

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

ከዚያም እርሱ በሽተኛ ሆኖ ወደ ምድረ በዳ ጣልነው።

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

ከዚያም ለእርሱ ከቅል ዛፍ አበቀልን።

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

ወደ መቶ ሺህ (ሰዎች) ወይም ከዚያ በላይ ላክነው።

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

ስለዚህ ያምናሉ፤ ስለዚህም ለተወሰነ ጊዜ የሕይወትን ደስታ እንሰጣቸዋለን።

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

ስለዚህ (ሙሐመድን) (የመካ ከሐዲዎችን) ጠይቃቸው፤ «ሴቶች ልጆች ለጌታህ ናቸውን? እነሱ ደግሞ ለወንዶች ልጆች ናቸውን?»

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

ወይስ መላእክትን እነሱ እየተመለከቱ ሳሉ በሴቶች መልክ ፈጠርናቸውን?

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

ከውሸታቸው መካከል በእውነት እንደሚሉት አስታውሱ፡-

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

"እግዚአብሔር ልጅ ነበረው።" እና በእርግጥም እነሱ ሙሉ በሙሉ ውሸታሞች ናቸው፣

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

አላህ (ሱ.ወ) ከወንዶች ይልቅ ሴቶችን ይመርጣልን?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

ለምን እንደዚህ ነህ? እንዴት ትወስናለህ?

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

ታዲያ ለምን አታስበውም?

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

ወይስ ግልጽ ማስረጃ አለህ?

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

(እንግዲያውስ) እውነተኞች ከሆናችሁ መጽሐፍችሁን አምጡ።

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

በእርሱ (በአላህ) እና በጂኖች መካከል የነሰብ (የቤተሰብ) ግንኙነት ፈጠሩ። ጂኖችም በእርግጥ እንደሚጎተቱ (ወደ ገሃነም) ያውቃሉ።

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

አላህ ከሚሉት ነገር ጠራ።

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

ከኃጢአት የተጸዱ የአላህ ባሮች ብቻ ሲቀሩ።

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

ስለዚህ በእውነት አንተና የምታመልኩት፣

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

ከአላህ (ማንንም) ሊያሳስት አይችልም

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

ወደ ጀሀነም የሚሄዱት በስተቀር።

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

ከእኛ (መላእክት) አንዳችንም አይደለንም፤ እያንዳንዳችን የተወሰነ ቦታ አለን።

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

እናም በእርግጥም ሁልጊዜም በሥርዓት (የአላህን ትዕዛዝ በመፈጸም) ላይ ነን።

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

በእርግጥም በእርግጥም (ለአላህ) ማመስገናችንን እንቀጥላለን።

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

እና በእርግጥ (የመካ ከሃዲዎች) እንዲህ አሉ፡-

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

«ከጎናችን (ከገለጡ መጻሕፍት) እስከ ጥንቶቹ መጽሐፍ ቢኖረን ኖሮ!»

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

በእርግጥ እኛ የአላህ ባሪያዎች እንሆናለን (ከኃጢአት)።

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

ግን በግልጽ ካዱ (ቁርዓንን)፤ ከዚያም በኋላ ያውቃሉ (የእምቢተኝነታቸውን ውጤት)።

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

በእርግጥም ቃል ኪዳናችን መልእክተኞች ለሆኑት ባሮቻችን ይቀጥላል።

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

(ማለትም) በእርግጥ እርዳታ ያገኛሉ።

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

በእርግጥም ያሸንፋል፤ ሠራዊታችንም በእርግጥ ያሸንፋል።

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

ስለዚህ እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ (ሙሐመድን) ከነሱ ጀርባህን ስጥ።

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

እንደዚሁ መልካም ሠሪዎችን እንመነዳለን።

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

ታዲያ ቅጣታችንን እንዲያፋጥን ይጠይቃሉን?

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

(ቅጣቱ) በጓራቸው ውስጥ በወረደ ጊዜ፣ ለተስጠነቀቁት ሰዎች ንጋቱ በጣም መጥፎ ይሆናል።

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

እስከተወሰነ ጊዜ ድረስም ከእነርሱ ተዋቸው።

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

እና አሳዩት፣ ከዚያም አንድ ቀን (ቅጣቱን) ያያሉ።

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

ጌታህ ክብር ይሁን፤ የሚሉትን ነገር ሁሉ የፈጠረው ሁሉን ቻይ ጌታ።

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

ለሐዋርያትም መልካም ዕድል።

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ምስጋናም ሁሉ ለዓለማት ሁሉ ጌታ ለአላህ ይሁን።