Q.S አን-ናህል (اَلنَّحْل) - 128 የጥቅሶች ብዛት

اَتٰىٓ اَمْرُ اللّٰهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْهُ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

atā amrullāhi falā tasta‘jilūh(u), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

የአላህ ውሳኔ በእርግጥ ይመጣል፤ ስለዚህ በፍጥነት አትጠይቁት። አላህ ጥራት ይገባው፤ እርስ በርስ ከሚያጋሩት ሁሉ የላቀ ነው።

يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ

yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).

ከባሮቹ መካከል ለሚሻቸው ሰዎች መላእክትን ከትእዛዛቱ ጋር የሚያመጡ መገለጦችን ላከ፤ ይኸውም “ከእኔ በቀር ሌላ አምላክ እንደሌለና እኔንም ፍሩኝ” በማለት።

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ تَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ሰማያትንና ምድርን በእውነት ፈጠረ። አላህ ከሚያጋሩት ሁሉ የላቀ ነው።

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

ሰውን ከወንድ ዘር ፈጥሮታል፣ ይህም እውነተኛ ተንኮለኛ አድርጎታል።

وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ

wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).

እንስሳትንም ፈጠረ፤ በውስጧ ሙቀት (ሱፍ) እና ብዙ ጥቅሞች አሏችሁ፤ ከነሱም ትበላላችሁ።

وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ

wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).

በውስጡም ውበት ታገኛለህ፣ ወደ መንጠቆው ስትመልሰው እና ስትለቅቀው (ወደ ሜዳው)።

وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ

wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

ሸክሞቻችሁንም በከባድ ችግር እንጂ ወደማትደርሱባት ምድር ተሸከመ። ጌታችሁ በእርግጥ ርኅሩኅ አዛኝ ነው።

وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).

ፈረሶችን፣ በቅሎዎችንና አህዮችንም (ፈጠረ)፤ ልትጋልቧቸውና ልታጌጡባቸውም አላህ የማታውቁትን ይፈጥራል።

وَعَلَى اللّٰهِ قَصْدُ السَّبِيْلِ وَمِنْهَا جَاۤىِٕرٌ ۗوَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

wa ‘alallāhi qaṣdus-sabīli wa minhā jā'ir(un), wa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

ቀጥተኛውን መንገድ ማብራራት የአላህ መብት ነው፤ በመካከላቸውም ጠማማ መንገዶች አሉ። ቢሻም ሁላችሁንም (ወደ ትክክለኛው መንገድ) በእርግጥ ይመራችኋል።

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ

huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).

እርሱ ያ ከሰማይ ውሃ ያወረደላችሁ ነው፤ ከፊሉ መጠጥ ነው፤ ከፊሉም እፅዋትን (ኮከቦችን) ያዳብራል፤ እንስሳዎቻችሁንም በእነርሱ ላይ ታሰማራላችሁ።

يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

በእርሱም ለእናንተ አዝመራን፣ የወይራ ፍሬን፣ የተምር ፍሬን፣ ወይንን፣ የተለያዩ ፍራፍሬዎችን ያበቅልላችኋል። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሕዝቦች በእርግጥ ምልክት አለ።

وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ

wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

ሌሊትንና ቀንን፣ ፀሐይንና ጨረቃን ለእናንተ ገራላችሁ፤ ከዋክብትም በትዕዛዙ ይቆጣጠራሉ። በዚህ ውስጥ (የአላህን ታላቅነት) ለሚያውቁ ሰዎች በእርግጥ ምልክቶች አሉ።

وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).

እንዲሁም በዚህች ምድር ላይ የፈጠረውን (በተጨማሪም) በተለያዩ ዓይነቶችና ቀለማት ይቆጣጠራል። በእርግጥም በዚህ ውስጥ ትምህርት ለሚወስዱ ሰዎች የአላህን ታላቅነት (የታላቅነት) ምልክት አለ።

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

እርሱም ባሕርን (ለእናንተ) የገራ ነው፤ ከርሱም ትኩስ ሥጋን (ዓሣን) ትበሉ ዘንድ፣ የምትለብሷቸውንም ጌጣጌጦች ታወጡ ዘንድ (ገራላችሁ)። መርከቦችንም በውስጡ ሲንሳፈፉ ታያላችሁ፣ ከችሮታውም ትፈልጉ ዘንድ፣ ታመሰግኑም ዘንድ።

وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).

በምድርም ውስጥ በእናንተ እንዳትረገጡ ተራራዎችን አደረገ፤ ትመሩም ዘንድ ወንዞችንና መንገዶችን አደረገ።

وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).

ምልክቶችንም ፈጠረ። በከዋክብትም መመሪያ ተቀበሉ።

اَفَمَنْ يَّخْلُقُ كَمَنْ لَّا يَخْلُقُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afamay yakhluqu kamal lā yakhluq(u), afalā tażakkarūn(a).

ፈጣሪ (አላህ) መፍጠር እንደማይችል (ምንም ነገር) ነውን? ለምን አትጠነቀቁም?

وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).

የአላህንም ጸጋ ብትቆጥሩ አትቆጥሯቸውም። አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።

وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

wallāhu ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a).

አላህም የምትደብቁትንና የምትገልጹትን ያውቃል።

وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۗ

wal-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

ከአላህ ውጭ የሚጠሩዋቸው (ጣዖታት) ምንም ሊፈጥሩ አይችሉም፤ ጣዖቶቹ (ራሳቸው) በሰዎች የተፈጠሩ ናቸው።

اَمْوَاتٌ غَيْرُ اَحْيَاۤءٍ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَۙ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ ࣖ

amwātun gairu aḥyā'(in), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

(ጣዖታቱ) የሞቱ፣ ሕይወት የሌላቸው ነገሮች ናቸው፣ እናም (አምላኪዎቻቸው) መቼ እንደሚነሱ አያውቁም።

اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۚفَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ قُلُوْبُهُمْ مُّنْكِرَةٌ وَّهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati qulūbuhum munkiratuw wa hum mustakbirūn(a).

አምላካችሁ ሁሉን ቻይ አምላክ ነው። ስለዚህ እነዚያ በኋለኛው ሕይወት የማያምኑት ልቦቻቸው (የአላህን አንድነት) ይክዳሉ፤ እነሱም ትዕቢተኞች ሕዝቦች ናቸው።

لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ

lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).

አላህ የሚደብቁትንና የሚገልጹትን ያውቃል፤ በእርግጥም ኩሩዎችን አይወድም።

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).

«ጌታችሁ ምንን አወረደ» በተባሉ ጊዜ «የቀደሙት ሰዎች ተረቶች ናቸው» አሉ።

لِيَحْمِلُوْٓا اَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۙوَمِنْ اَوْزَارِ الَّذِيْنَ يُضِلُّوْنَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ ࣖ

liyaḥmilū auzārahum kāmilatay yaumal-qiyāmah(ti), wa min auzāril-lażīna yuḍillūnahum bigairi ‘ilm(in), alā sā'a mā yazirūn(a).

(ቃላቶቻቸው) በትንሳኤ ቀን የራሳቸውን ኃጢአት እና በትንሳኤ ቀን ያታለሏቸውን ሰዎች ኃጢአት ሙሉ በሙሉ እንዲሸከሙ ያደርጋቸዋል (ተሳስተዋል የሚለውንም አያውቁም)። ምንኛ አስከፊ (ኃጢአት) ተሸክመው እንደሆነ አስታውሱ።

قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

እነዚያ ከነሱ በፊት የነበሩት በእርግጥ ተንኮለኞች ነበሩ፤ አላህም ቤቶቻቸውን ከመሠረቶቻቸው አፈረሰ፤ ከዚያም ጣሪያዎቹ ከላይ ወደቀባቸው፤ ቅጣቱም ከማያውቁት ቦታ መጣባቸው።

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُخْزِيْهِمْ وَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تُشَاۤقُّوْنَ فِيْهِمْ ۗقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالسُّوْۤءَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

Ṡumma yaumal-qiyāmati yukhzīhim wa yaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum tusyāqqūna fīhim, qālal-lażīna ūtul-‘ilma innal-khizyal-yauma was-sū'a ‘alal-kāfirīn(a).

ከዚያም አላህ በትንሳኤ ቀን አዋረዳቸውና «እናንተ ሁልጊዜ ለእነሱ (ነቢያትና አማኞች) የጠላችሁት ጓደኞቼ (ከጠበቋቸው) የት አሉ?» አላቸው። እነዚያም እውቀት የተሰጣቸው «ዛሬ ውርደትና ቅጣት በእነዚያ የካዱት ላይ በእርግጥ ይደርስባቸዋል» አሉ።

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۖفَاَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوْۤءٍ ۗبَلٰىٓ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim, fa alqawus-salama mā kunnā na‘malu min sū'(in), balā innallāha ‘alīmum bimā kuntum ta‘malūn(a).

(ማለትም) መላእክት በራሳቸው ላይ በደል እየፈጸሙ ሕይወታቸውን ያጡ ሰዎች፣ ከዚያም “ምንም ክፉ ነገር አላደረግንም” እያሉ እጅ ሰጡ። (መልአኩም መለሰ)፣ “አዎ! በእርግጥ አላህ የሠራችሁትን ሁሉ ዐዋቂ ነው።”

فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).

ስለዚህ የገሃነምን በሮች ግቡ፤ በውስጧ ለዘላለም ትኖራላችሁ። በእርግጥም በራሳቸው ለሚኩራሩ ሰዎች በጣም መጥፎ ቦታ ነው።

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

ከዚያም ለጥንቁቆቹ «ጌታችሁ ምን አወረደ?» ይባላሉ። «ደግነት» ብለው መለሱ። በዚህች ዓለም መልካምን የሚያደርጉ መልካምን ያገኛሉ። የኋለኛውም ዓለም በእርግጥ የተሻለች ትሆናለች። ያ ለጥንቁቆቹም ከሁሉ የተሻለው ቦታ ነው።

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).

(ማለትም) የሚገቡባትን የገነት ገነቶች፣ በሥሮቻቸውም ወንዞች የሚፈሱባትን፣ በውስጧም የሚፈልጉትን ሁሉ ያገኛሉ። እንደዚሁ አላህ ጥንቁቆችን ይመነዳል።

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).

(ማለትም) መላእክት በጥሩ ሁኔታ ሲሞቱ (መላእክት) "ሰላም አለይኩም! ባደረጋችሁት ነገር ምክንያት ጀነት ግቡ" የሚሏቸው ሰዎች ናቸው።

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ اَمْرُ رَبِّكَ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗوَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya amru rabbik(a), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ከሓዲዎች (ከሓዲዎች) መላእክት እንዲመጡላቸው ወይም የጌታህ ትዕዛዝ እንዲመጣላቸው ከመጠበቅ ውጪ ሌላ የሚጠብቁት ነገር የላቸውም። እነዚያ (ከሐዲዎች) ከነሱ በፊት ያደረጉት ይህንኑ ነው። አላህ አይበድላቸውም፤ እንዲያውም እነሱ (ሁልጊዜ) ራሳቸውን የሚበድሉት ናቸው።

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ስለዚህ በድርጊታቸው ቅጣት (ውጤቶች) ተመቱ እና ከዚህ በፊት ሁልጊዜ ሲያፌዙበት በነበረው ቅጣት ተገረሙ።

وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).

አጋሪዎቹም "አላህ ቢሻ ኖሮ ከእርሱ ሌላ ምንም ባናመልክም ነበር፣ እኛም አባቶቻችንም ያለእርሱ (ፈቃድ) ምንም ነገር አንከለክልም ነበር" አሉ። ከነሱ በፊት የነበሩት ሰዎች ያደረጉት ይህንኑ ነው። የሐዋርያት (የእግዚአብሔርን መልእክት) በግልጽ ማስተላለፍ ብቻ አይደለምን?

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

«አላህን ተገዙ፤ ከክህደትም ራቁ» በማለት መልእክተኛን በእርግጥ ልከናል። ከነሱም ውስጥ አላህ የተመራ አለ፤ በስህተት ውስጥም የሚቀሩ አሉ። ስለዚህ በምድር ላይ ሂዱ፤ የካዱትም (ሐዋርያት) መጨረሻ እንዴት እንደሆነ ተመልከቱ።

اِنْ تَحْرِصْ عَلٰى هُدٰىهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ يُّضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

in taḥriṣ ‘alā hudāhum fa innallāha lā yahdī may yuḍillu wa mā lahum min nāṣirīn(a).

(ሙሐመድ) በእርግጥ እንዲመሩ የምትፈልግ ከሆነ፣ አላህ የሚያጠማቸውን አያቀናም፤ ለእነርሱም ምንም ረዳት የላቸውም።

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ لَا يَبْعَثُ اللّٰهُ مَنْ يَّمُوْتُۗ بَلٰى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim, lā yab‘aṡullāhu may yamūt(u), balā wa‘dan ‘alaihi ḥaqqaw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

«አላህ ሙታንን አያስነሳም» በማለት በአላህ ስም በከባድ መሐላ ማሉ። (አላህ በእርግጥ ያስነሳዋል)፤ ከእርሱ ዘንድ የገባ እውነተኛ ተስፋ ነው፤ ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች አያውቁም።

لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِيْ يَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰذِبِيْنَ

liyubayyina lahumul-lażī yakhtalifūna fīhi wa liya‘lamal-lażīna kafarū annahum kānū-kāżibīn(a).

የሚከራከሩበትን ነገር ለእነርሱ ሊያብራራላቸውና ከሐዲዎቹም እነሱ ውሸታሞች መሆናቸው እንዲያውቁ ነው።

اِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ اِذَآ اَرَدْنٰهُ اَنْ نَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

innamā qaulunā lisyai'in iżā aradnāhu an naqūla lahū kun fa yakūn(u).

በእርግጥም ስለ አንድ ነገር ያለን ቃል፣ ብንፈልግ፣ ለእርሱ “ሁን!” ብቻ እንላለን። ስለዚህ የሆነው ይኸው ነው።

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ

wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

እነዚያም ከተበደሉ በኋላ ለአላህ ሲሉ የተሰደዱት በዱንያ መልካም ቦታ በእርግጥ እንሰጣቸዋለን። በኋለኛውም ዓለም ምንዳ በእርግጥ ታላቅ ነው ቢያውቁ ኖሮ።

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(ማለትም) እነዚያ ታጋሾች እና በእግዚአብሔር ብቻ የሚታመኑ ናቸው።

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ከአንተም በፊት (ሙሐመድን) ወደነሱ ራዕይ የሰጠናቸውን ወንዶችን እንጂ አልላክንም፤ የማታውቁም ብትሆኑ እውቀት ያለውን ሰው ጠይቁ።

بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِۗ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ اِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

bil-bayyināti waz-zubur(i), wa anzalnā ilaikaż-żikra litubayyina lin-nāsi mā nuzzila ilaihim wa la‘allahum yatafakkarūn(a).

(ተዓምራትን) እና መጻሕፍትን ይዘው (ላክናቸው)። ለሰዎችም የተወረደላቸውን ነገር እንድታብራራላቸውና እንዲያስቡባቸውም ቁርዓንን አወረድን።

اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ

afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

ታዲያ እነዚያ ክፉ ማታለያዎችን የሚፈጽሙ ሰዎች አላህ ከእነሱ ጋር በምድር ላይ ከመጠመቃቸው ወይም ከማያውቁት አቅጣጫ ከሚመጣባቸው ቅጣት (ከጥፋት) ይጠብቃሉ?

اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ

au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).

ወይም አላህ በጉዞአቸው ላይ እያሉ ይቀጣቸዋል፤ ስለዚህም (ቅጣቱን) መቋቋም አይችሉም።

اَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلٰى تَخَوُّفٍۗ فَاِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

au ya'khużahum ‘alā takhawwuf(in), fa inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

ወይም አላህ ቀስ በቀስ ይቀጣቸዋል (እስኪጠፉ ድረስ)። ስለዚህ ጌታህ በእርግጥም እጅግ በጣም ርኅሩኅና አዛኝ ነው።

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ يَّتَفَيَّؤُا ظِلٰلُهٗ عَنِ الْيَمِيْنِ وَالشَّمَاۤىِٕلِ سُجَّدًا لِّلّٰهِ وَهُمْ دَاخِرُوْنَ

awalam yarau ilā mā khalaqallāhu min syai'iy yatafayya'u ẓilāluhū ‘anil-yamīni wasy-syamā'ili sujjadal lillāhi wa hum dākhirūn(a).

አላህ የፈጠረውን ነገር ጥላው ወደ ቀኝና ወደ ግራ የሚዞር፣ ለአላህ ሰጋጅ ሆኖ፣ እነሱም (ተናዛዦች) ሆነው አያዩምን?

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ

wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ ለአላህ ይሰግዳል፤ ተንቀሳቃሽም ፍጡርም ሁሉ መላእክትም ይሰግዳሉ፤ እነሱም አይኮሩም።

يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩

yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

በእነርሱ ላይ (ስልጣን) ያለውን አላህን ይፈራሉ፤ የታዘዘላቸውንም ይፈጽማሉ።

۞ وَقَالَ اللّٰهُ لَا تَتَّخِذُوْٓا اِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِۚ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

wa qālallāhu lā tattakhiżū ilāhainiṡnain(i), innamā huwa ilāhuw wāḥidun fa iyyāya farhabūn(i).

አላህም "ሁለት አማልክትን አታምልኩ፤ እርሱ ብቻ ሁሉን ቻይ አምላክ ነው። ስለዚህ እኔን ብቻ ፍሩኝ።"

وَلَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَهُ الدِّيْنُ وَاصِبًاۗ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَتَّقُوْنَ

wa lahū mā fis-samāwāti wal-arḍi wa lahud-dīnu wāṣibā(n), afagairallāhi tattaqūn(a).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የርሱ ነው፤ ለዘላለምም አምልኮና ታዛዥነት የርሱ ነው። ከአላህ ሌላ ያለን ለምን ትፈራላችሁ?

وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ

wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).

በአንተ ላይ ያሉት በረከቶች ሁሉ የመጡት ከአላህ ነው፤ ከዚያም ችግር ሲያጋጥምህ እርዳታ የምትጠይቀው ወደ እርሱ ነው።

ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).

ከዚያም ከናንተ ላይ መከራን ባነሳላችሁ ጊዜ፣ ከፊላችሁም ከአላህ ጋር ተጋሪዎችን (አጋራ)።

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fa tamatta‘ū fa saufa ta‘lamūn(a).

የሰጠንን በረከቶች ይክዱ፤ ይደሰቱባችሁ። በኋላ ላይ ታውቃላችሁ። (ውጤቶቹ)።

وَيَجْعَلُوْنَ لِمَا لَا يَعْلَمُوْنَ نَصِيْبًا مِّمَّا رَزَقْنٰهُمْۗ تَاللّٰهِ لَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُوْنَ

wa yaj‘alūna limā lā ya‘lamūna naṣībam mimmā razaqnāhum, tallāhi latus'alunna ‘ammā kuntum taftarūn(a).

ከሰጠናቸው ሲሳይም ለእነርሱ የማያውቁትን ለጣዖታት ያወጣሉ። በአላህ እምላለሁ፤ ስለምትፈጥሩት ነገር በእርግጥ ትጠየቃላችሁ።

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ الْبَنٰتِ سُبْحٰنَهٗۙ وَلَهُمْ مَّا يَشْتَهُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhil-banāti subḥānah(ū), wa lahum mā yasytahūn(a).

ለአላህም ሴት ልጆችን አደረጉ። ለእርሱም ክብር ይሁን፤ ለራሳቸውም የሚወዱትን (ወንዶች ልጆች)።

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ

wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

ከመካከላቸው አንዱ የሴት ልጅ መወለድ ዜና ሲነገረው ፊቱ ወደ ጥቁር ይለወጣል (ደማቅ ቀይ) እና በጣም ይናደዳል።

يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).

በተነገረው መጥፎ ዜና ምክንያት ከሕዝቡ ይሸሸጋል። በውርደት ይጠብቀዋል ወይስ መሬት ውስጥ ይቀብረዋል (በሕይወት)? የተላለፉት ፍርድ ምን ያህል ክፉ እንደሆነ አስታውሱ።

لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

እነዚያ በኋለኛው ሕይወት የማያምኑት መጥፎ ባህሪ አላቸው፤ አላህም የልዑል አምላክ ባህሪ አለው። እርሱም ሁሉን ቻይ፣ ሁሉን ቻይ ጥበበኛ ነው።

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa biẓulmihim mā taraka ‘alaihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

አላህም ሰዎችን በጭካኔያቸው ቢቀጣቸው፣ በምድር ላይ ከሚሳቡ ፍጥረታት እንኳን ምንም ነገር አይተውም፤ ነገር ግን አላህ እስከተወሰነ ጊዜ ድረስ ያቆያቸዋል። ስለዚህ ሞታቸው ሲመጣ፣ ለአፍታ መዘግየት ወይም ማፋጠን ሊጠይቁ አይችሉም።

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).

ለአላህም የሚጠሉትን ነገር ያደርጋሉ፤ ምላሶቻቸውም በእርግጥ (ሁሉም ነገር) ለእነሱ መልካም ነው ብለው ውሸት ይናገራሉ። ገሃነም ለእነርሱ እንደሆነች ጥርጥር የለውም፤ እነሱም በቅርቡ ይጣላሉ።

تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).

በአላህ እምላለሁ፣ በእርግጥም ከአንተ በፊት ወደነበሩት ሕዝቦች (ሙሐመድ) መልእክተኞችን ልከናል፤ ሰይጣንም (መጥፎ) ሥራዎቻቸውን ለእነሱ አሳምሮላቸዋል፤ ስለዚህም ዛሬ (ሰይጣን) መሪያቸው ሆነ፤ እነሱም በጣም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

ይህንንም መጽሐፍ (ቁርኣንን) ላንተ (ሙሐመድ) አላወረድንም፤ የሚከራከሩበትን ነገር ለነርሱ ልታብራራላቸውና ለሚያምኑትም መሪና እዝነት ልትሆንላቸው ነው።

وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ

wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).

አላህም ከሰማይ ውሃ (ዝናብን) አወረደ፤ በዚያም ውሃ ከዚህ በፊት የሞተችውን ምድር ሕያው አደረገ። በዚህ ውስጥ ለሚሰሙ ሰዎች (ትምህርቶቹን) በእርግጥ ምልክቶች አሉ።

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).

በእርግጥም በከብቶች ውስጥ ለእናንተ ትምህርት አለ። በሆዳቸው ውስጥ ካለው ነገር፣ በፈርስና በደም መካከል፣ ለጠጪው ለመዋጥ ቀላል የሆነ፣ ንጹህ ወተት እናጠጣችኋለን።

وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

ከቴምርና ከወይንም አስካሪ መጠጥና መልካም ዕድል ታዘጋጃላችሁ። በዚህ ውስጥ ለሚያውቁ ሰዎች በእርግጥ የአላህን ታላቅነት ምልክቶች አሉ።

وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ

wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).

ጌታህም ንቦችን አነሳስቷቸዋል፣ “በተራሮች፣ በዛፎችና በሰዎች በተሠሩ ቦታዎች ጎጆ ይሠሩ።”

ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

ከዚያም ከሁሉም ዓይነት ፍራፍሬዎች ብሉ፤ የጌታህንም መንገዶች ተከተሉ፤ ለእናንተ የተገራውን ተከተሉ። ከሆዶቻቸው የተለያዩ ቀለማት ያለው መጠጥ ይወጣል፤ በውስጡም ለሰዎች መድኃኒት አለ። በዚህ ውስጥ ለሚያስቡ ሰዎች በእርግጥ ምልክት አለ።

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفّٰىكُمْ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ ࣖ

wallāhu khalaqakum ṡumma yatawaffākum wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likai lā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), innallāha ‘alīmun qadīr(un).

አላህም ፈጥሮአችኋል፣ ከዚያም አስተላለፈላችሁ፣ ከእናንተ ውስጥ አንዳንዶቻችሁ ወደ እርጅና (እርጅና) ተመልሰዋል፣ ስለዚህም እሱ ከዚህ በፊት የሚያውቀውን ነገር አያውቅም። በእርግጥም አላህ ሁሉን አዋቂ፣ ሁሉን ቻይ ነው።

وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).

አላህም ከፊላችሁን በሲሳይ ላይ ከሌሎቹ በላይ ብልጫ ሰጥቶአችኋል፤ ነገር ግን የተለገሱት ሲሳይያቸውን ለባሮቻቸው አይሰጡም፤ ስለዚህም በሱ ውስጥ እኩል ይካፈላሉ። ታዲያ የአላህን ጸጋዎች ለምን ይክዳሉ?

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

አላህም ከራሳችሁ ወገን አጋር (ባል ወይም ሚስት) አደረገላችሁ፤ ከትዳር ጓደኛችሁም ልጆችንና የልጅ ልጆችን ፈጠረላችሁ፤ መልካም ሲሳይንም ሰጥቷችኋል። ለምን በውሸት ያምናሉ የአላህንም ጸጋ ይክዳሉ?

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۚ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lahum rizqam minas-samāwāti wal-arḍi syai'aw wa lā yastaṭī‘ūn(a).

ከአላህ ሌላን ያመልካሉ፤ ከሰማይም ከምድርም ጨርሶ የማይሰጣቸውን (ምንም ማድረግ የማይችሉትን) ነገር።

فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

ስለዚህ በአላህ ላይ አታጋሩ። አላህ በእርግጥ ያውቃል፤ እናንተ ግን አታውቁም።

۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

አላህ በሌላ ሰው ሥልጣን ስር ያለን ማንኛውንም ነገር ማድረግ የማይችል ባሪያን ምሳሌ አድርጎልናል፤ እንዲሁም መልካም ሲሳይን የሰጠንለትን ሰው፣ ከዚያም ከሲሳዩ ውስጥ በድብቅና በግልጽ ያወጣውን ሰው ምሳሌ አድርጎልናል። እነሱ አንድ ናቸውን? ምስጋና ሁሉ ለአላህ ይገባው፤ ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

አላህም (በተጨማሪም) ሁለት ሰዎች ምሳሌ አደረገ፤ አንደኛው ዲዳ የሆነ ምንም ማድረግ የማይችል ሲሆን በጠባቂው ላይ ሸክም ሆነ፤ የትም ቢላክ (በጠባቂው ) ምንም መልካም ነገር ማምጣት አልቻለም። ያ ሰው ፍትህን የሚያዝዝ እና በቀጥተኛው መንገድ ላይ ያለ ሰው ነውን?

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَآ اَمْرُ السَّاعَةِ اِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā amrus-sā‘ati illā kalamḥil-baṣari au huwa aqrab(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

በሰማያትና በምድር ውስጥ የተደበቀው ሁሉ የአላህ ነው። የቂያማ ቀን ሲመጣ እንደ ዓይን ብልጭታ ወይም እንደ ፈጣን (እንደገና) ነው። በእርግጥም አላህ በሁሉም ነገር ላይ ቻይ ነው።

وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).

አላህም ከእናትህ ማህፀን ምንም ሳታውቅ አወጣህ፤ አንተም ታመሰግን ዘንድ መስማትን፣ ማየትንና ሕሊናን ሰጠህ።

اَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰتٍ فِيْ جَوِّ السَّمَاۤءِ ۗمَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا اللّٰهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau ilaṭ-ṭairi musakhkharātin fī jawwis-samā'(i), mā yumsikuhunna illallāh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ወፎችን በሰማይ ውስጥ በቀላሉ ሲበሩ አላዩምን? ከአላህ በስተቀር ሌላ የሚከለክላቸው የለም? በዚህ ውስጥ ለሚያምኑ ሕዝቦች ምልክቶች አሉ።

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).

አላህም ለእናንተ መኖሪያ ቤቶችን አደረገላችሁ፤ በጉዞም ሆነ በቤታችሁ በምትቀመጡበት ጊዜ ለእናንተ ቀላል የሆኑ ከእንስሳት ቆዳ ቤቶችን (ድንኳኖችን) አደረገላችሁ፤ ከሱፍ፣ ከግመል ፀጉር፣ ከፍየል ፀጉር፣ ከቤት ዕቃዎችና ለተወሰነ ጊዜ ምቾትን ሠራ።

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ

wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).

አላህም ከፈጠረው ነገር ለእናንተ መጠጊያ አደረገላችሁ። በተራሮችም ውስጥ ቤቶችን አደረገላችሁ፤ ከሙቀትም የሚጠብቃችሁ ልብስ፤ በጦርነትም የሚጠብቃችሁ ጋሻ አደረገላችሁ፤ እንደዚሁ አላህ ጸጋውን በእናንተ ላይ ይሞላል፤ ትታዘዙም ዘንድ።

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

ስለዚህ ቢሸሹ (ከአላህ) ላይ የተጣለብህ ግዴታ (የአላህን መልእክት) በግልጽ ማድረስ ብቻ መሆኑን እወቅ።

يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).

የአላህን ጸጋዎች ያውቃሉ፣ ከዚያም ይክዷቸዋል፣ አብዛኛዎቹም አላህን የሚክዱ ሰዎች ናቸው።

وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).

ከየሕዝቡም ሁሉ መስካሪን (መልክተኛን) ባነሳንበት ቀን (አስታውሱ)፤ ከዚያም ለእነዚያ ለካዱት (መከላከል) አልተፈቀደላቸውም፤ ምሕረትንም ለመጠየቅ አልተፈቀደላቸውም።

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

wa iżā ra'al-lażīna ẓalamul-‘ażāba falā yukhaffafu ‘anhum wa lā hum yunẓarūn(a).

በዳዮቹም ቅጣቱን ካዩ፣ እፎይታ አያገኙም፤ እረፍትም አይሰጣቸውም።

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا شُرَكَاۤءَهُمْ قَالُوْا رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ شُرَكَاۤؤُنَا الَّذِيْنَ كُنَّا نَدْعُوْا مِنْ دُوْنِكَۚ فَاَلْقَوْا اِلَيْهِمُ الْقَوْلَ اِنَّكُمْ لَكٰذِبُوْنَۚ

wa iżā ra'al-lażīna asyrakū syurakā'ahum qālū rabbanā hā'ulā'i syurakā'unal-lażīna kunnā nad‘ū min dūnik(a), fa alqau ilaihimul-qaula innakum lakāżibūn(a).

እነዚያም (በአላህ) የሚያጋሩት (ጣዖታት) አጋሪዎቻቸውን ባዩ ጊዜ «ጌታችን ሆይ! እነዚህ ከአንተ ሌላ እንገዛቸው የነበረን አጋሮቻችን ናቸው» ይላሉ። ከዚያም አጋሮቻቸው «እናንተ በእርግጥ ውሸታሞች ናችሁ» አሉ።

وَاَلْقَوْا اِلَى اللّٰهِ يَوْمَىِٕذِ ِۨالسَّلَمَ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa alqau ilallāhi yauma'iżinis-salama wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

በዚያም ቀን ለአላህ መገዛታቸውን አውጀው የፈጠሩት ነገር ሁሉ ጠፋ።

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).

እነዚያ የካዱና ከአላህ መንገድ የሚያግዱ፣ ሁልጊዜም የሚያበላሹ በመሆናቸው ቅጣቱን በቅጣት ላይ እንጨምራቸዋለን።

وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).

በየሕዝቦቹም ሁሉ ውስጥ ከራሳቸው መስካሪን ያደረግንበትን ቀን (አስታውስ)። አንተንም (ሙሐመድን) በእነሱ ላይ መስካሪ አድርገን አመጣንህ። ሁሉንም ነገር የሚያብራራ፣ መሪም፣ እዝነትም፣ ለሙስሊሞችም የምስራች ዜና እንዲሆን መጽሐፉን (ቁርኣንን) ወደ አንተ አወረድን።

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

በእርግጥም አላህ (በፍትህ) እንድትሠሩ፣ መልካም ሥራዎችን እንድትሠሩ፣ ለዘመዶች እንድትረዱ ያዛል፤ እንዲሁም መጥፎ ሥራዎችን፣ ክፋትንና ጥላቻን (ከመፈጸም) ይከለክላል። እንድትማሩ ያስተምራችኋል።

وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ

wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

ቃል ኪዳንህንም በገባህ ጊዜ ለአላህ ቃል ኪዳንህን ጠብቅ። ቃል ኪዳንህንም ከገባህ በኋላ አላህን ምስክር አድርገህ (የዚያን መሐላ) ስታፈርስም አትጥስ። አላህ የምትሠራውን ያውቃልና።

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

እንደ ሴትም በጥብቅ የተፈተለ ክርዋን እንደምትፈታና እንደገና እንዲበተን አትሁኑ። መሐላችሁን (ስምምነታችሁን) በመካከላችሁ የማታለል መሳሪያ ታደርጋላችሁ፤ ምክንያቱም ከሌላው ቡድን የበለጠ ብዙ ቡድን ስላለ። አላህ በዚህ ብቻ ነው የሚፈትናችሁ፤ በትንሣኤ ቀንም ከዚህ በፊት የተከራከራችሁትን ነገር በእርግጥ ያብራራላችኋል።

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākiy yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa latus'alunna ‘ammā kuntum ta‘malūn(a).

አላህም ቢሻ ኖሮ አንድ ሕዝብ ባደረጋችሁ ነበር (በላቸው)፤ የሚሻውንም ያጠማል፤ የሚሻውንም ይመራል። ግን ስለሠራችሁት ነገር በእርግጥ ትጠየቃላችሁ።

وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

መሐላዎቻችሁንም በመካከላችሁ ለተንኮል መሣሪያ አታድርጉ፤ ከተረጋጉ በኋላ እግሮቻችሁ እንዲንሸራተቱ የሚያደርግ፤ ከአላህም መንገድ ስለከለከላችሁ (በዓለም) ክፉን ነገር ታገኛላችሁ፤ ታላቅ ቅጣትም ታገኛላችሁ።

وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ከአላህ ጋር ቃል ኪዳንን በርካሽ ዋጋ አትሽጡ፤ አላህ ዘንድ ያለው ነገር በእርግጥ ለእናንተ የተሻለ ነውና የምታውቁ ብትሆኑ (ይህንን ቃል ኪዳን)።

مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ بَاقٍۗ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِيْنَ صَبَرُوْٓا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

mā ‘indakum yanfadu wa mā ‘indallāhi bāq(in), wa lanajziyannal-lażīna ṣabarū ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

ከእናንተ ጋር ያለው ሁሉ ያልቃል፤ አላህ ዘንድ ያለውም ሁሉ ዘላለማዊ ነው። ታጋሾችንም ከሠሩት ሥራ የተሻለ ምንዳ በእርግጥ እንመነዳቸዋለን።

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

ከወንድም ሆነ ከሴት፣ አማኝ ሆኖ በጎ ሥራዎችን የሠራ፣ መልካም ሕይወትን በእርግጥ እናኖረዋለን፤ ይሠሩትም ከነበሩት ሥራ በመልካሙ ምንዳ እንመነዳቸዋለን።

فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

ስለዚህ (ሙሐመድ) ቁርዓንን ማንበብ ከፈለግክ አላህን ከተረገመው ሰይጣን ጥበቃ ጠይቅ።

اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

በእርግጥም፣ ሰይጣን በእግዚአብሔር የሚያምኑና የሚታመኑ ሰዎችን ምንም ዓይነት ተጽዕኖ አይኖረውም።

اِنَّمَا سُلْطٰنُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يَتَوَلَّوْنَهٗ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِهٖ مُشْرِكُوْنَ ࣖ

innamā sulṭānuhū ‘alal-lażīna yatawallaunahū wal-lażīna hum bihī musyrikūn(a).

ተጽዕኖው መሪ ባደረጉት እና ከአላህ ጋር በሚያጋሩት ላይ ብቻ ነው።

وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

አንቀፅን በሌላ አንቀጽ በቀየርን ጊዜ አላህም ያወረደውን የበለጠ አዋቂ ነው ይላሉ። በእርግጥም አብዛኞቻቸው አያውቁም።

قُلْ نَزَّلَهٗ رُوْحُ الْقُدُسِ مِنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ

qul nazzalahū rūḥul-qudusi mir rabbika bil-ḥaqqi liyuṡabbital-lażīna āmanū wa hudaw wa busyrā lil-muslimīn(a).

«ቅዱስ መንፈስ (ጂብሪል) እነዚያን ያመኑትን ልቦች ለማረጋጋት፣ ለሙስሊሞችም መሪና ብስራት እንዲሆን ቁርኣንን ከጌታህ በእውነት አወረደ» በል።

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

«ቁርኣንን የተማረው ሰው ብቻ ነው» እንደሚሉ በእርግጥ እናውቃለን። ከሱ እንደተማረ የሚከሱት ሰው ቋንቋ «አጃም» ነው፤ ነገር ግን (ቁርኣኑ) ግልጽ በሆነ አረብኛ ነው።

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۙ لَا يَهْدِيْهِمُ اللّٰهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), lā yahdīhimullāhu wa lahum ‘ażābun alīm(un).

በእርግጥም እነዚያ በአላህ አንቀጾች (ቁርኣን) የማያምኑ አላህ አይመራቸውም፤ አሳማሚ ቅጣትም ይደርስባቸዋል።

اِنَّمَا يَفْتَرِى الْكَذِبَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

innamā yaftaril-każibal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), ulā'ika humul-kāżibūn(a).

ውሸትን የሚቀጣጥፉ እነዚያ በአላህ አንቀጾች የማያምኑት ብቻ ናቸው፤ እነሱም ውሸታሞች ናቸው።

مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).

ካመነ በኋላ በአላህ የካደ ሰው (የአላህን ቁጣ ያስከትላል)፣ ልቡ በማመን የተረጋጋ ቢሆንም እንኳን ክህደትን ለማስፈጸም የተገደደ ሰው ካልሆነ በስተቀር (ኃጢአት አይሠራም)፣ ነገር ግን ደረቱን ለመክፈት ክህደት የከፈተ ሰው፣ የአላህ ቁጣ በእሱ ላይ ይወርድበታል፤ ታላቅ ቅጣትም ይደርስበታል።

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ይህ የሆነበት ምክንያት ከሞት በኋላ ሕይወትን ከዓለም የበለጠ ስለሚወዱ ነው፤ አላህም የማያምኑ ሰዎችን ስለማይመራ ነው።

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wa sam‘ihim wa abṣārihim, wa ulā'ika humul-gāfilūn(a).

እነዚህ ሰዎች ልባቸው፣ መስሚያቸውና እይታቸው አላህ የዘጋባቸው ናቸው። ቸልተኞች ናቸው።

لَا جَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-khāsirūn(a).

እነሱ በእርግጥ ከሟቾቹ መካከል ይሆናሉ።

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

ከዚያም ጌታህ (ለእነዚያ ፈተና ከደረሰባቸው በኋላ ለሚሰደዱት፣ ከዚያም ለጂሃድ ለሚታገሉትና ለሚታገሱት ረዳታቸው ነው፤ ጌታህ በእርግጥም መሐሪና አዛኝ ነው።

۞ يَوْمَ تَأْتِيْ كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَّفْسِهَا وَتُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

yauma ta'tī kullu nafsin tujādilu ‘an nafsihā wa tuwaffā kullu nafsim mā ‘amilat wa hum lā yuẓlamūn(a).

(አስታውሱ)፤ እያንዳንዱ ሰው ራሱን ለመከላከል የሚመጣበትንና እያንዳንዱ ሰው እንደሠራው ሥራ (ምንዳ) የሚቀበልበትን ቀን አስታውሱ፤ እነሱም አይበደሉም።

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

አላህም ከዚህ በፊት ደህንነቱ የተጠበቀና ሰላማዊ የነበረች፣ ከቦታው ሁሉ ሲሳይ በብዛት የመጣላትን ምድር ምሳሌ አድርጓል፣ ነገር ግን ነዋሪዎቿ የአላህን ጸጋ ክደዋል፣ ስለዚህ አላህ በሠሩት ነገር ምክንያት የረሃብና የፍርሃት አደጋ አመጣባቸው።

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).

ከነሱም ውስጥ የኾነ መልክተኛ በእርግጥ መጣላቸው፤ አስተባበሉትም፤ ስለዚህ በቅጣት ተቀጣቸው፤ እነሱም በዳዮች ሆኑ።

فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

ስለዚህ አላህ ከሰጠህ ሲሳይ ውስጥ ሐላልና ጥሩ የሆነውን ብሉ፤ አላህን ብቻ የምታመልኩት ከሆነም የአላህን ጸጋዎች አመስግኑ።

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

አላህ በእርግጥ የከለከለው በድን፣ ደምን፣ የአሳማ ሥጋን እና ከአላህ ስም ውጭ በሆነ ስም የታረዱ እንስሳትን ብቻ ነው፤ ነገር ግን ሳይፈልግ ለመብላት የተገደደ እና ወሰንን ያላለፈ ሰው አላህ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

በአላህ ላይ ውሸትን ለመቅጠፍ ምላስህ በሐሰት "ይህ ሐላል ነው፤ ይህ ሐራም ነው" ብሎ በሚጠራው ነገር ላይ አትናገር። በእርግጥም በአላህ ላይ ውሸት የሚናገሩ ሰዎች አይሳኩም።

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(ይህ) ትንሽ ደስታ ነው፤ ለእነሱም አሳማሚ ቅጣት አላቸው።

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā mā qaṣaṣnā ‘alaika min qabl(u), wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ለአይሁዶችም (ሙሐመድ ሆይ) የተናገርነውን ነገር እርም አድርገናል፤ አልበደልናቸውም፤ ይልቁንም ራሳቸውን በደሉ።

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ عَمِلُوا السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna ‘amilus-sū'a bijahālatin ṡumma tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

ከዚያም ጌታህ እነዚያን ባለማወቅ ክፉ ሥራ የሠሩትን ከዚያም በኋላ የሚጸጸቱትንና (ሥራቸውን) የሚያስተካክሉትን በእርግጥ ይምራል፤ ጌታህ ከዚህ በኋላ በእርግጥ መሓሪ አዛኝ ነው።

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).

በእርግጥም ኢብራሂም (እንደ ምሳሌ ሊጠቀስ የሚችል)፣ ለአላህና ለሐኒፍ ታዛዥ ነበር። ከአጋሪዎችም መካከል አይደለም (ከአላህ ጋር የሚያጋሩት)።

شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ለጸጋዎቹ አመስጋኝ ነው። አላህ መርጦታል እና ወደ ቀጥተኛው መንገድ መራው።

وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ

wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

በዚችም ዓለም በጎን ነገር ሰጠነው፤ እርሱም በመጨረሻይቱ ዓለም በእርግጥ ከመልካሞቹ ነው።

ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

ከዚያም ወደ አንተ (ሙሐመድ) «የኢብራሂምን ቀጥተኛ ሃይማኖት ተከተል፤ ከአጋሪዎችም አይደለም» ሲል አወረድን።

اِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

innamā ju‘ilas-sabtu ‘alal-lażīnakhtalafū fīh(i), wa inna rabbaka layaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

በእርግጥም (ቅዳሜ) ግዴታ የሚሆነው በርሱ በተከራከሩ ሰዎች (አይሁዶች) ላይ ብቻ ነው። ጌታህም በትንሣኤ ቀን በመካከላቸው በተከራከሩበት ነገር በእርግጥ ይፈርዳል።

اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

(ሰዎችን) በጥበብና በመልካም አስተምህሮ ወደ ጌታህ መንገድ ጥራ፤ በመልካምም መንገድ ተከራከራቸው። ጌታህ እርሱ ከመንገዱ የሚሳሳተውን ያውቃል፤ እርሱም የሚመራውን ያውቃል።

وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ

wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).

መልስ ከሰጠህ፣ ልክ እንደደረሰብህ ቅጣት (መልስ) ብለህ መልስ። ግን ታጋሽ ከሆንክ፣ በእርግጥ ይህ ለታጋሽ ሰው የተሻለ ነው።

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

ታጋሽም ሁን (ሙሐመድ)፤ ትዕግስትህ በአላህ እርዳታ ብቻ ነው፤ በእነሱ (ክህደት) አትዘን፤ እንዲሁም በሚያቅዱት ማታለል (ጠባብ) አትሁን።

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

አላህ በእርግጥም ከእነዚያ ከሚፈሩትና ከበጎ ከሚሠሩት ጋር ነው።