Q.S ዮናስ (يُونُس) - 109 የጥቅሶች ብዛት

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ

alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).

አሊፍ ላም ራ። እነዚህ በጥበብ የተሞሉ የቁርዓን አንቀጾች ናቸው።

اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ

akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).

ሰዎች ከመካከላቸው ለነበረው ሰው "ሰዎችን አስጠንቅቅ፤ ምእመናንንም በአላህ ዘንድ ከፍ ያለ ቦታ እንዳላቸው አስደስታቸው" የሚለውን ራእይ መስጠታችን ሊያስደንቃቸው አይገባም። ከሐዲዎቹም "ይህ ሰው (ሙሐመድ) በእርግጥ ጠንቋይ ነው" አሉ።

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْاَمْرَۗ مَا مِنْ شَفِيْعٍ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اِذْنِهٖۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

inna rabbakumullāhul -lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsyi yudabbirul-amr(a), mā min syafī‘in illā mim ba‘di iżnih(ī), żālikumullāhu rabbukum fa‘budūh(u), afalā tażakkarūn(a).

ጌታችሁ በእርግጥም ሰማያትንና ምድርን በስድስት ዘመናት የፈጠረ አላህ ነው፤ ከዚያም ሁሉንም ነገር የሚያስተዳድር በዙፋኑ ላይ ተቀመጠ። ከፈቃዱ በኋላ ካልሆነ በስተቀር ማንም አያማልድም። ያ አላህ ጌታችሁ ነውና ተገዙት። ትምህርት አልወሰዳችሁምን?

اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّاۗ اِنَّهٗ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ بِالْقِسْطِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ

ilaihi marji‘ukum jamī‘ā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), innahū yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū liyajziyal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti bil-qisṭ(i), wal-lażīna kafarū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

ወደ እርሱ ብቻ ትመለሳላችሁ። ይህ የአላህ እውነተኛና የተረጋገጠ ተስፋ ነው። እርሱ ፍጥረታትን መፍጠር የጀመረውና ከዚያም መልሶ ያመጣው (ከተነሱ በኋላ ሕያው ያደርጋቸዋል) ነው። እነዚያን ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን በትክክል ይመነዳ ዘንድ ነው። በዚህ ጊዜ እነዚያን የካዱትን በክህደታቸው ምክንያት የፈላ ውሃና አሳማሚ ቅጣት ያጠጣሉ።

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاۤءً وَّالْقَمَرَ نُوْرًا وَّقَدَّرَهٗ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ مَا خَلَقَ اللّٰهُ ذٰلِكَ اِلَّا بِالْحَقِّۗ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

huwal-lażī ja‘alasy-syamsa ḍiyā'aw wal-qamara nūraw wa qaddarahū manāzila lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), mā khalaqallāhu zālika illā bil-ḥaqq(i), yufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

እርሱ ፀሐይን የሚያበራና ጨረቃን የሚያበራ ነው፤ የዓመታትን ቁጥርና ሒሳብን (ጊዜን) ታውቁ ዘንድም በመዞሪያቸው ውስጥ ቦታዎችን የሚወስነው እርሱ ነው። አላህ ያንን መንገድ በትክክል እንጂ በትክክል አልፈጠረም። ለሚያውቁት (የታላቅነቱን) ምልክቶች ያብራራል።

اِنَّ فِى اخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَّقُوْنَ

inna fikhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā khalaqallāhu fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil liqaumiy yattaqūn(a).

በእርግጥም በሌሊትና በቀን መተካካት እንዲሁም አላህ በሰማይና በምድር ውስጥ በፈጠረው ነገር ውስጥ አላህን ለሚፈሩ ሰዎች ምልክቶች አሉ።

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا وَرَضُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاطْمَـَٔنُّوْا بِهَا وَالَّذِيْنَ هُمْ عَنْ اٰيٰتِنَا غٰفِلُوْنَۙ

innal-lażīna lā yarjūna liqā'anā wa raḍū bil-ḥayātid-dun-yā waṭma'annū bihā wal-lażīna hum ‘an āyātinā gāfilūn(a).

እነዚያ እኛን መገናኘትን የማይፈሩ፣ በቅርቢቱ ሕይወትም የረኩ፣ በርሷም የተረጋጉ፣ አንቀጾቻችንንም የሚንቁ (የማይከተሉ) ናቸው።

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمُ النَّارُ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

ulā'ika ma'wāhumun nāru bimā kānū yaksibūn(a).

ቦታቸው በሲኦል ነው፣ ምክንያቱም ባደረጉት ነገር ምክንያት።

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ يَهْدِيْهِمْ رَبُّهُمْ بِاِيْمَانِهِمْۚ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti yahdīhim rabbuhum bi'īmānihim, tajrī min taḥtihimul-anhāru fī jannātin na‘īm(i).

እነዚያ ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ ጌታቸው በእምነታቸው ምክንያት ይመራቸዋል። ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸው የመደሰቻ ገነቶች ውስጥ ይሆናሉ።

دَعْوٰىهُمْ فِيْهَا سُبْحٰنَكَ اللّٰهُمَّ وَتَحِيَّتُهُمْ فِيْهَا سَلٰمٌۚ وَاٰخِرُ دَعْوٰىهُمْ اَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

da‘wāhum fīhā subḥānakallāhumma wa taḥiyyatuhum fīhā salām(un), wa ākhiru da‘wāhum anil-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ጸሎታቸው በውስጡ "ሱብሃነከላሁመ" (ጌታችን ሆይ ክብር ይሁን) የሚል ሲሆን ሰላምታቸውም "ሰላም" (ሰላም በአንተ ላይ ይሁን) ነው። የጸሎታቸውም መደምደሚያ "አል-ሐምዱ ሊላሂ ረቢል አላሚን" (ምስጋና ለዓለማት ሁሉ ጌታ ለአላህ ይሁን) ነው።

۞ وَلَوْ يُعَجِّلُ اللّٰهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجَالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ اِلَيْهِمْ اَجَلُهُمْۗ فَنَذَرُ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

wa lau yu‘ajjilullāhu lin-nāsisy-syarrasti‘jālahum bil-khairi laquḍiya ilaihim ajaluhum, fa nażarul-lażīna lā yarjūna liqā'anā fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

አላህ ለሰዎች መልካምን ነገር ለማፋጠን ሲጠይቁ ክፉን ቢያፋጥንላቸው ሕይወታቸው በእርግጥ ያበቃል። ግን እኛን ለመገናኘት ተስፋ የማያደርጉትን በስህተታቸው ውስጥ ግራ ተጋብተናል።

وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).

አንድ ሰው አደጋ ላይ ሲወድቅ፣ ተኝቶ፣ ተቀምጦ ወይም ቆሞ ወደ እኛ ይለምናል፤ አደጋውንም ከተወው በኋላ፣ የደረሰበትን አደጋ (እንድንወግ) ወደ እኛ እንዳልለመነ ሁሉ ወደ የተሳሳተው መንገድ ይመለሳል። በዚህም ከሚሠሩት ወሰን በላይ ለሚሄዱ ሰዎች ውብ ይሆናል።

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوْاۙ وَجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

wa laqad ahlaknal-qurūna min qablikum lammā ẓalamū, wa jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa mā kānū liyu'minū, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

ከእናንተ በፊት የነበሩትንም ሕዝቦች፣ መልክተኞቻቸው እውነተኛ መረጃ ይዘው ቢመጡም፣ በደለኞች በነበሩ ጊዜ፣ በእርግጥ አጠፋናቸው፤ እናም ማመንን አልፈለጉም። እንደዚሁም ኃጢአተኞችን እንቀጣለን።

ثُمَّ جَعَلْنٰكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِ مِنْۢ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma ja‘alnākum khalā'ifa fil-arḍi mim ba‘dihim linanẓura kaifa ta‘malūn(a).

ከዚያም እንዴት እንደምትሠሩ ልንመለከት ከእነሱ በኋላ በምድር ላይ ምትኮች አደረግናችሁ።

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

አንቀጾቻችንም በግልጽ በተነበቡላቸው ጊዜ፣ እኛን ለመገናኘት ያልጠበቁት ሰዎች፣ ከዚህ ቁርኣን ሌላ መጽሐፍ አምጡ ወይም በርሱ ተካው አሉ። (ሙሐመድ)፣ “በራሴ ልለውጠው ተገቢ አይደለም። የተወረደልኝን ብቻ እከተላለሁ። የጌታዬን ትእዛዝ ብጥስ የታላቁን ቀን (የቂያማ ቀን) ቅጣት በእውነት እፈራለሁ” በላቸው።

قُلْ لَّوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا تَلَوْتُهٗ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَدْرٰىكُمْ بِهٖ ۖفَقَدْ لَبِثْتُ فِيْكُمْ عُمُرًا مِّنْ قَبْلِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

qul lau syā'allāhu mā talautuhū ‘alaikum wa lā adrākum bih(ī), faqad labiṡtu fīkum ‘umuram min qablih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

(ሙሐመድ ሆይ) በላቸው፡- «አላህ ቢሻ ኖሮ ባላነብላችሁም ነበር፣ ባላሳወቃችሁም ነበር።» ከዚህ በፊት (ቁርኣን ከመውረዱ በፊት) ከናንተ ጋር ለረጅም ጊዜ ቆየሁ። አታስተውሉምን?

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُوْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥul-mujrimūn(a).

ታዲያ በአላህ ላይ ውሸትን ከሚቀጣጥፍ ወይም አንቀጾቹን ከሚክድ ሰው የበለጠ በዳይ ማነው? በእርግጥም ኃጢአት የሚሠሩ ሰዎች እድለኞች አይሆኑም።

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ هٰٓؤُلَاۤءِ شُفَعَاۤؤُنَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗقُلْ اَتُنَبِّـُٔوْنَ اللّٰهَ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum wa yaqūlūna hā'ulā'i syufa‘ā'unā ‘indallāh(i), qul atunabbi'ūnallāha bimā lā ya‘lamu fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

ከአላህም ሌላ ጉዳት የማያመጣባቸውንና የማይጠቅማቸውንም ነገር ይግገዛሉ። «እነሱም አላህ ዘንድ አማላጆቻችን ናቸው» ይላሉ። «አላህን በሰማያት ውስጥ ስላለውና በምድር ውስጥ ስላለው ነገር የማያውቀውን ነገር ትነግሩታላችሁን?» በላቸው። አላህና ሉዓላዊው ጌታ ከሚያደርጉት ነገር ሁሉ ጠራ።

وَمَا كَانَ النَّاسُ اِلَّآ اُمَّةً وَّاحِدَةً فَاخْتَلَفُوْاۗ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيْمَا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa mā kānan-nāsu illā ummataw wāḥidatan fakhtalafū, wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum fīmā fīhi yakhtalifūn(a).

ሰዎችም በአንድ ወቅት አንድ ሕዝብ ብቻ ነበሩ፤ ከዚያም ተበታተኑ። ከጌታህ የተገኘ ነባር ውሳኔ ባይኖር ኖሮ በመካከላቸው በሚከራከሩበት ነገር (በዓለም) ውሳኔ በተሰጠ ነበር።

وَيَقُوْلُوْنَ لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۚ فَقُلْ اِنَّمَا الْغَيْبُ لِلّٰهِ فَانْتَظِرُوْاۚ اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ ࣖ

wa yaqūlūna lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), faqul innamal-gaibu lillāhi fantaẓirū, innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

«ከጌታው ዘንድ ተዓምር ለምን አልተወረደለትም» ይላሉ። «ምስጢሩ የአላህ ነው፤ ስለዚህ ተጠባበቁ። እነሆ ከእናንተ ጋር እጠብቃለሁ» በላቸው።

وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِّنْۢ بَعْدِ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُمْ اِذَا لَهُمْ مَّكْرٌ فِيْٓ اٰيٰتِنَاۗ قُلِ اللّٰهُ اَسْرَعُ مَكْرًاۗ اِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُوْنَ مَا تَمْكُرُوْنَ

wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatam mim ba‘di ḍarrā'a massathum iżā lahum makrun fī āyātinā, qulillāhu asra‘u makrā(n), inna rusulanā yaktubūna mā tamkurūn(a).

ለሰዎችም አደጋ ከደረሰባቸው በኋላ በምህረት ባደረግንላቸው ጊዜ ወዲያውኑ በተዓምራቶቻችን ላይ ተንኮልን ሁሉ ይፈጽማሉ። «አላህ (በዚያ ማጭበርበር) ፈጣን ቅጣት አለው» በላቸው። በእርግጥ መላእክቶቻችን ተንኮላችሁን ያስተውላሉ።

هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

እርሱ በምድር ላይ እንድትራመድ፣ በባህር ላይ እንድትጓዝ ያደረገህ አምላክ ነው። ስለዚህ በመርከቧ ውስጥ ስትሆን፣ መርከቡም በመልካም ነፋስ (በነፋስ) ተሸክሞ (በውስጧ ያሉትን ሰዎች) ሲንሸራሸር፣ በዚህም ምክንያት ደስተኞች ይሆናሉ፤ በድንገት ማዕበል መጣና ማዕበሉ ከየአቅጣጫው ወረደባቸው፣ እነሱም ተከበው (አደጋ) እንደሆነ አሰቡ፣ ስለዚህም ከልብ ወደ አላህ ብቻ ጸለዩ። (እንዲህም አሉ)፡- “ከዚህ (አደጋ) ብታድነን፣ በእርግጥ ከአመስጋኞች መካከል እንሆናለን።”

فَلَمَّآ اَنْجٰىهُمْ اِذَا هُمْ يَبْغُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗيٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ مَّتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۖ ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

falammā anjāhum iżā hum yabgūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), yā ayyuhan-nāsu innamā bagyukum ‘alā anfusikum matā‘al-ḥayātid-dun-yā, ṡumma ilainā marji‘ukum fa nunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

አላህም ባዳናቸው ጊዜ፣ ያለ አግባብ በምድር ላይ በደል ፈጽመዋል። እናንተ ሰዎች ሆይ! በደላችሁ ለነፍሶቻችሁ ጥፋት ብቻ ነው፤ የዚህች ዓለም ደስታ ብቻ ነው። ከዚያም መመለሻችሁ ወደ እኛ ነው፤ ትሠሩትም የነበራችሁትን እናሳያችኋለን።

اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).

የዚህች ዓለም ሕይወት ምሳሌ ከሰማይ እንዳወረድነው ውሃ (ዝናብ) ብቻ ነው። የምድርም ተክል በብዛት ይበቅላል፤ ከፊሉም ሰዎችና እንስሳት ይበላሉ፤ ምድር ውበቷን ስታጌጥና ስታጌጥ፣ ሰዎቿም በእርግጥ እንደሚይዙት (ሰብልዋን) ቢያስቡ፣ ቅጣታችን በሌሊት ወይም በቀን ይመጣባታል፤ ትላንትና እንዳላበቀለችም ሁሉ እንደታጨደ ሰብል እናደርጋታለን። እንደዚሁም ለሚያስተነትኑ ሕዝቦች (የኃይላችንን) ምልክቶች እናብራራለን።

وَاللّٰهُ يَدْعُوْآ اِلٰى دَارِ السَّلٰمِ ۚوَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wallāhu yad‘ū ilā dāris-salām(i), wa yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

አላህም (ሰዎችን) ወደ ዳሩስ ሰላም (ጀነት) ይጠራል፤ የሻውንም ሰው ወደ ቀጥተኛው መንገድ (ኢስላም) ይመራል።

۞ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوا الْحُسْنٰى وَزِيَادَةٌ ۗوَلَا يَرْهَقُ وُجُوْهَهُمْ قَتَرٌ وَّلَا ذِلَّةٌ ۗاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

lil-lażīna aḥsanul-ḥusnā wa ziyādah(tun), wa lā yarhaqu wujūhahum qataruw wa lā żillah(tun), ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

መልካም ለሚያደርጉ ሰዎች፣ የተሻለ ምንዳ (ገነት) እና ተጨማሪ ምንዳ (አላህን የማየት ደስታ) አላቸው። ፊታቸውም በጥቁር አፈር የተሸፈነ አይደለም (ወይም በውርደት ውስጥ) አይደለም። እነሱ የሰማይ ነዋሪዎች ናቸው፣ በውስጧም ለዘላለም ይኖራሉ።

وَالَّذِيْنَ كَسَبُوا السَّيِّاٰتِ جَزَاۤءُ سَيِّئَةٍ ۢبِمِثْلِهَاۙ وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ كَاَنَّمَآ اُغْشِيَتْ وُجُوْهُهُمْ قِطَعًا مِّنَ الَّيْلِ مُظْلِمًاۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każabus-sayyi'āti jazā'u sayyi'atim bimiṡlihā, wa tarhaquhum żillah(tun), mā lahum minallāhi min ‘āṣim(in), ka'annamā ugsyiyat wujūhuhum qiṭa‘am minal-laili muẓlimā(n), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ክፉ የሚሠሩ ሰዎች የሚገባቸውን ክፉ ነገር ይቀበላሉ፤ በውርደትም ይሸፈናሉ። ፊታቸው በጥቁር ሌሊት ቁርጥራጮች እንደተሸፈነ ያህል ከአላህ (ቅጣት) የሚጠብቃቸው ምንም የለም። እነሱ የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ እዚያ ለዘላለም ይኖራሉ።

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا مَكَانَكُمْ اَنْتُمْ وَشُرَكَاۤؤُكُمْۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاۤؤُهُمْ مَّا كُنْتُمْ اِيَّانَا تَعْبُدُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū makānakum antum wa syurakā'ukum, fa zayyalnā bainahum wa qāla syurakā'uhum mā kuntum iyyānā ta‘budūn(a).

ሁሉንም በሰበሰብናቸው ቀን (አስታውሱ)፤ ከዚያም ለእነዚያ (በአላህ) አጋሪዎችን ላደረጉት፡- እናንተና አጋሮቻችሁ ባለችሁበት ቁሙ አልን፤ ከዚያም ለየናቸው፤ ለባልደረቦቻቸውም፡- በፍጹም አላመለካችሁንም፤ አልናቸው።

فَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغٰفِلِيْنَ

fa kafā billāhi syahīdam bainanā wa bainakum in kunnā ‘an ‘ibādatikum lagāfilīn(a).

ስለዚህ አላህ በእኛና በእናንተ መካከል መስካሪ ለመሆን በቂ ነው፤ ምክንያቱም ስለ አምልኮአችሁ (ለእኛ) ምንም አናውቅምና።

هُنَالِكَ تَبْلُوْا كُلُّ نَفْسٍ مَّآ اَسْلَفَتْ وَرُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hunālika tablū kullu nafsim mā aslafat wa ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqqi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

በዚያ ቦታ (የማህሺር ሜዳ)፣ እያንዳንዱ ነፍስ በሠራችው (ቀደም ሲል) ምክንያት በቀል ይሰማታል፤ ከዚያም ወደ እውነተኛ ጠባቂያቸው ወደ አላህ ይመለሳሉ፤ የፈጠሩትም (የውሸት ጠባቂ) ከእነሱ ይጠፋል።

قُلْ مَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اَمَّنْ يَّمْلِكُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَمَنْ يُّخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُّدَبِّرُ الْاَمْرَۗ فَسَيَقُوْلُوْنَ اللّٰهُ ۚفَقُلْ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

qul may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍi ammay yamlikus-sam‘a wal-abṣāra wa may yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa yukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa may yudabbirul-amr(a), fa sayaqūlūnallāh(u), faqul afalā tattaqūn(a).

(ሙሐመድ) «ከሰማይና ከምድር ሲሳይን የሚሰጣችሁ ማነው? ወይስ መስማትንና ማየትን የመፍጠር (የመፍጠር) ህያውን ከሞት፣ ከሕያዋንም የሚያወጣ ማነው? ሁሉንም ነገር የሚያስተዳድርስ ማነው?» በላቸው። ስለዚህ «አላህ» ይሉታል። ስለዚህ «ለምን አትፈሩትም» በላቸው።

فَذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمُ الْحَقُّۚ فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ اِلَّا الضَّلٰلُ ۖفَاَنّٰى تُصْرَفُوْنَ

fa żālikumullāhu rabbukumul-ḥaqq(u), fa māżā ba‘dal-ḥaqqi illaḍ-ḍalāl(u), fa annā tuṣrafūn(a).

እንግዲህ ያ አላህ ነው፤ እውነተኛ ጌታችሁ ነው፤ ከእውነት በኋላ ስህተት ብቻ ነው። ታዲያ ለምን ትሸሻላችሁ?

كَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ فَسَقُوْٓا اَنَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna fasaqū annahum lā yu'minūn(a).

የጌታህ ውሳኔ በክፉዎች ላይ ነው፣ ምክንያቱም እነሱ አያምኑም።

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗۗ قُلِ اللّٰهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

qul hal min syurakā'ikum may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), qulillāhu yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū fa annā tu'fakūn(a).

«ከአጋሮቻችሁ ውስጥ የፍጡራንን መፍጠር የሚጀምርና ከዚያም እንደገና ሕያው የሚያደርግ ሰው አለን?» በላቸው። «አላህ ፍጥረታትን መፍጠር ጀመረ፤ ከዚያም ደገመው። ታዲያ ከአላህ ሌላ ማምለክ እንዴት ተመለሳችሁ?» በላቸው።

قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكَاۤىِٕكُمْ مَّنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّۗ قُلِ اللّٰهُ يَهْدِيْ لِلْحَقِّۗ اَفَمَنْ يَّهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ اَحَقُّ اَنْ يُّتَّبَعَ اَمَّنْ لَّا يَهِدِّيْٓ اِلَّآ اَنْ يُّهْدٰىۚ فَمَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

qul hal min syurakā'ikum may yahdī ilal-ḥaqq(i),qulillāhu yahdī lil-ḥaqq(i), afamay yahdī ilal-ḥaqqi aḥaqqu ay yuttaba‘a ammal lā yahiddī illā ay yuhdā, famā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

«ከአጋሮቻችሁ መካከል ወደ እውነት የሚመራችሁ አለ?» በላቸው። «ወደ እውነት የሚመራው አላህ ነው» በላቸው። ታዲያ የትኛው መከተል የበለጠ ተገቢ ነው? ወደ እውነት የሚመራው አምላክ ነው ወይስ መምራት የማይችሉ እና መመራት የሚያስፈልጋቸው ሰዎች? ታዲያ ለምን (ያንን) አደረግክ? ውሳኔዎችን እንዴት ታደርጋለህ?

وَمَا يَتَّبِعُ اَكْثَرُهُمْ اِلَّا ظَنًّاۗ اِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَفْعَلُوْنَ

wa mā yattabi‘u akṡaruhum illā ẓannā(n), innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n), innallāha ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).

እና አብዛኛዎቹ ግምቶችን ብቻ ይከተላሉ። እንደ እውነቱ ከሆነ፣ ይህ ግምት እውነትን በመቃወም ረገድ ትንሽ ጠቃሚ አይደለም። በእርግጥም አላህ የሚሠሩትን ሁሉን አዋቂ ነው።

وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

ይህ ቁርኣን ከአላህ ሌላ ሊፈጠር አይችልም፤ ነገር ግን (ቁርኣን) ቀደምት (መጽሐፍትን) የሚያረጋግጥ እና ያቋቋማቸውን ህጎች የሚያብራራ ነው፤ ምንም ጥርጥር የለውም፤ ከዓለማት ሁሉ ጌታ የተገለጠ።

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

እሱ (ሙሐመድ) ፈጥሮታል ማለት ትክክል ነውን? «እንደሱ ያለ ምዕራፍ (ቁርኣን) አምጡ፤ ከናንተም ውስጥ ከአላህ ሌላ የሚችልን ሰው ጥሩ፤ እውነተኞች ከሆናችሁ» በላቸው።

بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

እንደ እውነቱ ከሆነ (እውነታው ግን)፣ ገና ሙሉ በሙሉ የማያውቁትን ይክዳሉ እና እስካሁን ማብራሪያ አላገኙም። በተመሳሳይ፣ ከእነሱ በፊት የነበሩት ሰዎች (ሐዋርያውን) ክደው ነበር። ስለዚህ ኢ-ፍትሃዊ ሰዎች የሚያስከትሉትን መዘዝ ልብ ይበሉ።

وَمِنْهُمْ مَّنْ يُّؤْمِنُ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهٖۗ وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa minhum may yu'minu bihī wa minhum mal lā yu'minu bih(ī), wa rabbuka a‘lamu bil-mufsidīn(a).

ከነሱም ውስጥ (በቁርኣን) በእርሱ የሚያምኑ አሉ፤ ከነሱም በእርሱ የማያምኑ አሉ። ጌታህም የሚያበላሹትን ሰዎች አዋቂ ነው።

وَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ لِّيْ عَمَلِيْ وَلَكُمْ عَمَلُكُمْۚ اَنْتُمْ بَرِيْۤـُٔوْنَ مِمَّآ اَعْمَلُ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa in każżabūka faqul lī ‘amalī wa lakum ‘amalukum, antum barī'ūna mimmā a‘malu wa ana barī'um mimmā ta‘malūn(a).

(ሙሐመድ ሆይ) ቢክዱህ «እኔ ሥራዎቼ አሉኝ፤ አንተም ሥራዎቻችሁ አሉኝ። እኔ በምሠራው ሥራ አንተ ተጠያቂ አይደለህም፤ እኔም በምሠራው ሥራ ተጠያቂ አይደለሁም» በላቸው።

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ

wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).

ከእነሱም ውስጥ (ሙሐመድ) የሚያዳምጡህ አሉ። ግን ደንቆሮዎችን የማያውቁ ቢሆኑም እንኳ መስማት ትችላለህን?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ

wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).

ከነሱም መካከል የሚመለከቱህ አሉ። ነገር ግን ዕውሮችን ትኩረት ባይሰጡም እንኳ ልትመራቸው ትችላለህ?

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْـًٔا وَّلٰكِنَّ النَّاسَ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

innallāha lā yaẓlimun-nāsa syai'aw wa lākinnan-nāsa anfusahum yaẓlimūn(a).

በእርግጥም አላህ ሰዎችን በምንም መልኩ አይበድልም፤ ራሳቸውን የሚበድሉት ግን ሰዎች ናቸው።

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ كَاَنْ لَّمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنَ النَّهَارِ يَتَعَارَفُوْنَ بَيْنَهُمْۗ قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

wa yauma yaḥsyuruhum ka'allam yalbaṡū illā sā‘atam minan-nahāri yata‘ārafūna bainahum, qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāhi wa mā kānū muhtadīn(a).

አላህም የሚሰበስባቸውን ቀን አስታውሱ፤ ልክ ከቀኑ አጭር ጊዜ በስተቀር እንዳልቆዩ፣ እርስ በርሳቸው የሚተዋወቁበት ቀን ነው። እነዚያ በአላህ መገናኘት የሚክዱ በእርግጥ ከሳሪዎች ናቸው፤ እነሱም አይመሩም።

وَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa ilainā marji‘uhum ṡummallāhu syahīdun ‘alā mā yaf‘alūn(a).

ከቀጠርናቸውም (ከቅጣቱ) ከፊሉን ብናሳይህ (በእርግጥ ታያለህ) ወይም (ከዚያ በፊት) ብናስረክብህ ወደ እኛ ይመለሳሉ፤ አላህም በሚሠሩት ሥራ ላይ ምስክር ይሆናል።

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلٌ ۚفَاِذَا جَاۤءَ رَسُوْلُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likulli ummatir rasūl(un), fa iżā jā'a rasūluhum quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).

እያንዳንዱ ሕዝብም ሐዋርያት አሉት። ስለዚህ መልእክተኛቸው በመጣ ጊዜ ሕጉ በፍትሐዊነት ተፈፃሚ ሆነባቸው፤ (በትንሹም ቢሆን) አልተበደሉም።

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

«እውነተኞች ከሆናችሁ ማስፈራሪያው መቼ ነው?» አሉ።

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ لِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌ ۚاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَلَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

qul lā amliku linafsī ḍarraw wa lā naf‘an illā mā syā'allāh(u), likulli ummatin ajal(un), iżā jā'a ajaluhum falā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፣ "አላህ የፈለገውን ካልሆነ በስተቀር ጉዳትን የመቋቋም ወይም ጥቅም የማምጣት ኃይል የለኝም።" ለእያንዳንዱ ሕዝብ ሞት (የጊዜ ገደብ) አለው። ሞታቸው ሲመጣ፣ ለአፍታ መዘግየት ወይም ማፋጠን መጠየቅ አይችሉም።

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُهٗ بَيَاتًا اَوْ نَهَارًا مَّاذَا يَسْتَعْجِلُ مِنْهُ الْمُجْرِمُوْنَ

qul ara'aitum in atākum ‘ażābuhū bayātan au nahāram māżā yasta‘jilu minhul-mujrimūn(a).

«ቅጣቱ በሌሊት ወይም በቀን ቢመጣባችሁ፣ ኃጢአተኞች በየትኛው ጊዜ እንዲያስቸኩሉ ትጠየቃላችሁ?» በላቸው።

اَثُمَّ اِذَا مَا وَقَعَ اٰمَنْتُمْ بِهٖۗ اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

aṡumma iżā mā waqa‘a āmantum bih(ī), āl'āna wa qad kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

ከዚያም ቅጣቱ ከተፈጸመ በኋላ፣ አሁን ብቻ ነው ያመንከው? ምንም እንኳን ሁልጊዜ እንዲፋጠን ብትጠይቅም አሁን ብቻ ነው?

ثُمَّ قِيْلَ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِۚ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ

Ṡumma qīla lil-lażīna ẓalamū żūqū ‘ażābal-khuld(i), hal tujzauna illā bimā kuntum taksibūn(a).

ከዚያም ለበዳዮቹ፡- «ዘላለማዊ ቅጣትን ቅመሱ። ባደረጋችሁት (ሥራ) እንጂ በሌላ ዋጋ አትመነዱም» ተባሉ።

۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ

wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

«ይህ (የተስፋው ቅጣት) እውነት ነውን?» ብለው ይጠይቁሃል። «አዎ፣ በጌታዬ እምላለሁ፣ (ቅጣቱ) በእርግጥ እውነት ነው፤ ፈጽሞም አትሸሹትም።» በላቸው።

وَلَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِى الْاَرْضِ لَافْتَدَتْ بِهٖۗ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa lau anna likulli nafsin ẓalamat mā fil-arḍi laftadat bih(ī), wa asarrun-nadāmata lammā ra'awul-‘ażāb(a), wa quḍiya bainahum bil-qisṭi wa hum lā yuẓlamūn(a).

ኃጢአተኛ ሁሉ በምድር ላይ ያለውን ሁሉ ቢኖረው ኖሮ በርሱ ይቤዠው ነበር፤ ቅጣቱንም ባዩ ጊዜ ጸጸታቸውን ይደብቁ ነበር። ከዚያም በመካከላቸው በትክክል ተፈረደ፤ እነሱም አልተበደሉም።

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَلَآ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), alā inna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የአላህ መሆኑን እወቁ። የአላህ ተስፋ ቃል እውነት አይደለምን? ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

huwa yuḥyī wa yumītu wa ilaihi turja‘ūn(a).

ሕያው የሚያደርግና የሚገድል እርሱ ነው፤ ወደ እርሱም ብቻ ትመለሳላችሁ።

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ مَّوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَشِفَاۤءٌ لِّمَا فِى الصُّدُوْرِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhan-nāsu qad jā'atkum mau‘iẓatum mir rabbikum wa syifā'ul limā fiṣ-ṣudūr(i), wa hudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

እናንተ ሰዎች ሆይ! በእርግጥ ከጌታችሁ የሆነ ትምህርት (ቁርኣን) መጥቶላችኋል፤ በደረት ውስጥ ለሚከሰቱ በሽታዎች መድኃኒት፤ ለምእመናንም መመሪያና እዝነት።

قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).

(ሙሐመድ) «በአላህ ችሮታና በእዝነቱ ይደሰቱ። ይህ ከሚሰበስቡት ሀብት በላጭ ነው» በላቸው።

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ لَكُمْ مِّنْ رِّزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِّنْهُ حَرَامًا وَّحَلٰلًا ۗ قُلْ ءٰۤاللّٰهُ اَذِنَ لَكُمْ اَمْ عَلَى اللّٰهِ تَفْتَرُوْنَ

qul ara'aitum mā anzalallāhu lakum mir rizqin fa ja‘altum minhu ḥarāmaw wa ḥalālā(n), qul āllāhu ażina lakum am ‘alallāhi taftarūn(a).

«አላህ ወደ እናንተ ያወረደውን ሲሳይ ንገሩኝ፤ ከፊሉንም ሐራም አድርጓችኋል፤ ከፊሉንም ሐላል አደረጋችሁት» በላቸው። «አላህ ለዚህ ፈቀደላችሁን ወይስ በአላህ ላይ ትቀጣጥፋላችሁ?» በላቸው።

وَمَا ظَنُّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa mā ẓannul-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba yaumal-qiyāmah(ti), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

በትንሣኤ ቀን በአላህ ላይ ውሸት የሚፈጥሩ ሰዎች ምን ክስ አላቸው? በእርግጥ አላህ ለሰዎች በእርግጥ ስጦታዎች አሉት (ተሰጥቷቸዋል)፤ ግን አብዛኛዎቹ አያመሰግኑም።

وَمَا تَكُوْنُ فِيْ شَأْنٍ وَّمَا تَتْلُوْا مِنْهُ مِنْ قُرْاٰنٍ وَّلَا تَعْمَلُوْنَ مِنْ عَمَلٍ اِلَّا كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوْدًا اِذْ تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ وَمَا يَعْزُبُ عَنْ رَّبِّكَ مِنْ مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ وَلَآ اَصْغَرَ مِنْ ذٰلِكَ وَلَآ اَكْبَرَ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā takūnu fī sya'niw wa mā tatlū minhu min qur'āniw wa lā ta‘malūna min ‘amalin illā kunnā ‘alaikum syuhūdan iż tufīḍūna fīh(i), wa mā ya‘zubu ‘ar rabbika mim miṡqāli żarratin fil-arḍi wa lā fis-samā'i wa lā aṣgara min żālika wa lā akbara illā fī kitābim mubīn(in).

አንተ (ሙሐመድ) በምንም ነገር ውስጥ አይደለህምን? የቁርኣንን አንቀፅ አታነብም ወይም ምንም ስራ አትሰራም? እኛ ስትሰራው በአንተ ላይ ምስክሮች ነን? በምድርም ሆነ በሰማይ እንደዛራህ ያህል ታላቅ ቢሆንም እንኳ ከጌታህ እውቀት ቸል አትበል። ከዚያ ያነሰ ወይም የሚበልጥ ነገር የለም ነገር ግን ሁሉም ነገር በእውነተኛው መጽሐፍ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ተመዝግቧል።

اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

የአላህን ወዳጆች አስታውሱ፤ በነሱ ላይ ፍርሃት የለባቸውም፤ እነሱም አያዝኑም።

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ

al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

(ማለትም) እነዚያ የሚያምኑና ሁልጊዜም ሃይማኖተኞች የሆኑ።

لَهُمُ الْبُشْرٰى فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَفِى الْاٰخِرَةِۗ لَا تَبْدِيْلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۗ

lahumul-busyrā fil-ḥayātid-dun-yā wa fil-ākhirah(ti), lā tabdīla likalimātillāh(i), żālika huwal-fauzul-‘aẓīm((u).

ለእነሱ በዚህ ዓለምም ሆነ በኋለኛው ሕይወት ውስጥ መልካም ዜና አላቸው። የእግዚአብሔር ተስፋዎች ምንም ለውጥ የላቸውም። ይህ ታላቅ ድል ነው።

وَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْۘ اِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lā yaḥzunka qauluhum, innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n), huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(ሙሐመድ) በቃላቸውም አታሳዝን። ስልጣን ሁሉ የአላህ ብቻ ነው። እርሱ ሰሚና አዋቂ ነው።

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا يَتَّبِعُ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

alā inna lillāhi man fis-samāwāti wa man fil-arḍ(i), wa mā yattabi‘ul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi syurakā'(a), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣūn(a).

የአላህ ንብረት በሰማይ ውስጥ ያለውንና በምድር ላይ ያለውን ያጠቃልላል። እነዚያም ከአላህ ሌላ ረዳቶችን የሚጠሩ (እምነትን) አይከተሉም። ግምቶችን ብቻ ይከተላሉ፤ እነሱ የሚገምቱት ብቻ ናቸው።

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ

huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yasma‘ūn(a).

እርሱ ያ ሌሊትን በውስጡ እንድታርፉበት፣ ቀንንም ብርሃን ያደረገላችሁ ነው። በዚህ ውስጥ ለሚሰሙ ሕዝቦች በእርግጥ ምልክቶች አሉ።

قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا سُبْحٰنَهٗ ۗ هُوَ الْغَنِيُّ ۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اِنْ عِنْدَكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۢ بِهٰذَاۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), huwal-ganiyy(u), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), in ‘indakum min sulṭānim bihāżā, ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

እነሱም (አይሁዶችና ክርስቲያኖች) "አላህ ልጅ አለው" አሉ። "እርሱ እጅግ ባለጠጋ ነው፤ በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የርሱ ነው። ለዚህ ጠንካራ ምክንያት የለህም። ስለ አላህ የማታውቀውን መናገርህ ተገቢ ነውን?

قُلْ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

qul innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

«እነዚያ በአላህ ላይ ውሸትን የሚቀጣጥፉ በእርግጥ አይድኑም» በላቸው።

مَتَاعٌ فِى الدُّنْيَا ثُمَّ اِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيْقُهُمُ الْعَذَابَ الشَّدِيْدَ بِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

matā‘un fid-dun-yā ṡumma ilainā marji‘uhum ṡumma nużīquhumul-‘ażābasy syadīda bimā kānū yakfurūn(a).

(ለእነሱ) በቅርቢቱ ዓለም (ጊዜያዊ) መጠቀሚያ አላቸው። ከዚያም ወደኛ ይመለሳሉ። ከዚያም በክህደታቸው ምክንያት ከባድ ቅጣትን እናቀምሳቸዋለን።

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ

watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).

ስለ ኑሕም (ለሕዝቦቹ) “ሕዝቦቼ ሆይ! ከእናንተ ጋር መኖሬ ከባድ መስሎ ከታየኝና ማስጠንቀቂያዬም በአላህ አንቀጾች ከሆነ በአላህ ላይ እመካለሁ። ስለዚህ ቆም በሉ፤ ወዳጆቻችሁንም (ሊያጠፉኝ) ይሰበስቡ፤ ውሳኔያችሁንም አትደብቁ። ከዚያም በእኔ ላይ እርምጃ ውሰዱ፤ ከእንግዲህም አትዘግዩ።”

فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَاَلْتُكُمْ مِّنْ اَجْرٍۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ ۙوَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

fa in tawallaitum famā sa'altukum min ajr(in), in ajriya illā ‘alallāh(i), wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

(ከማስጠንቀቂያዬ ብትሸሹ) ምንም ዋጋ አልጠይቅዎትም። ምንዳዬ ከአላህ ብቻ ነው፤ ከሙስሊሞችም መካከል እንድሆን ታዝዣለሁ።

فَكَذَّبُوْهُ فَنَجَّيْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَجَعَلْنٰهُمْ خَلٰۤىِٕفَ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa każżabūhu fa najjaināhu wa mam ma‘ahū fil-fulki wa ja‘alnāhum khalā'ifa wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

ከዚያም በእርሱ (ኑሕ) ላይ ዋሹት። ከዚያም እርሱንና ከእርሱ ጋር የነበሩትን በመርከቧ ውስጥ አዳንናቸው። ከሊፋዎችም አደረግናቸው። እነዚያንም በአንቀጾቻችን ያስተባበሉትን አሰጠምን። ስለዚህ የተስፈራሩትን ሰዎች ፍጻሜ ተከታተሉ።

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ رُسُلًا اِلٰى قَوْمِهِمْ فَجَاۤءُوْهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُ ۗ كَذٰلِكَ نَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِ الْمُعْتَدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihī rusulan ilā qaumihim fa jā'ūhum bil-bayyināti famā kānū liyu'minū bimā każżabū bihī min qabl(u), każālika naṭba‘u ‘alā qulūbil-mu‘tadīn(a).

ከዚያም (ከኑሕ) በኋላ ወደ ሕዝቦቻቸው ብዙ መልእክተኞችን ላክን። መልክተኞቹም ግልጽ ማስረጃ ይዘው መጡዋቸው። ከዚህ በፊትም ስለ ካዱ ማመንን አልፈለጉም። እንደዚሁም በዳዮችን ልቦች እናተምታለን።

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى وَهٰرُوْنَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ بِاٰيٰتِنَا فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā wa hārūna ilā fir‘auna wa mala'ihī bi'āyātinā fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

ከዚያም ከነሱ በኋላ ሙሳንና ሃሩንን ወደ ፈርዖንና ወደ ሕዝቦቹ መሪዎች በተዓምራቶቻችን (በኃይላችን) ያመጡልንን ላክን። እነሱም ኩሩዎችና ኃጢአተኞች ነበሩ።

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْٓا اِنَّ هٰذَا لَسِحْرٌ مُّبِيْنٌ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū inna hāżā lasiḥrum mubīn(un).

እውነቱም ከእኛ ዘንድ በመጣላቸው ጊዜ «ይህ እውነተኛ ድግምት ነው» አሉ።

قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ

qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).

ሙሴም “ይህ ድግምት ነውን?” ሲል እውነቱን ለመናገር ይገባሃልን? ነገር ግን አስማተኞቹ አያሸንፉም።” አለ።

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَلْفِتَنَا عَمَّا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا وَتَكُوْنَ لَكُمَا الْكِبْرِيَاۤءُ فِى الْاَرْضِۗ وَمَا نَحْنُ لَكُمَا بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū aji'tanā litalfitanā ‘ammā wajadnā ‘alaihi ābā'anā wa takūna lakumal-kibriyā'u fil-arḍ(i), wa mā naḥnu lakumā bimu'minīn(a).

«አባቶቻችንን በጣዖት አምልኮ ላይ ካገኘናቸው (እምነት) ልትመልሰን መጣህብን? እናንተም በምድር (በግብፅ ምድር) ሥልጣን እንዲኖራችሁ? እኛ አናምናችሁም» አሉ።

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُوْنِيْ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

wa qāla fir‘aunu'tūnī bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

ፈርዖንም (ለሕዝቦቹ መሪዎች) «እናንተ ሁሉ ጠንቋዮች ወደ እኔ ኑ» አላቸው።

فَلَمَّا جَاۤءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُّوْسٰٓى اَلْقُوْا مَآ اَنْتُمْ مُّلْقُوْنَ

falammā jā'as-saḥaratu qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn(a).

አስማተኞቹም በመጡ ጊዜ ሙሳ "የምትጥሉትን ጣሉ" አላቸው።

فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).

ከጣሉት በኋላ ሙሳ "የምታደርጉት ነገር አስማት ነው፤ በእርግጥም አላህ የዚያን አስማት ውሸት ያጋልጣል። በእርግጥም አላህ የጉዳት ሰለባዎች ሥራ እንዲቀጥል አይፈቅድም" አለ።

وَيُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَ

wa yuḥiqqullāhul-ḥaqqa bikalimātihī wa lau karihal-mujrimūn(a).

አላህም በወሰነው ውሳኔ ትክክል የሆነውን ነገር ያጸናል፤ ኃጢአት የሚሠሩ ሰዎች ባይወዱትም እንኳ።

فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ

famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).

ስለዚህ ፈርዖንና መሪዎቹ (ሕዝቦቹ) እንዳያሠቃዩአቸው ከፈሩት የሕዝቡ ዘሮች በስተቀር በሙሴ ማንም አላመነም። በእርግጥም ፈርዖን በምድር ላይ በእርግጥ ጨካኝ ድርጊት ፈጽሟል፤ በእርግጥም ከበዳዮቹ አንዱ ነበር።

وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ

wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).

ሙሳም አለ፡- «ወገኖቼ ሆይ! በአላህ የምታምኑ ከሆነ፣ በእውነት ሙስሊሞች ከሆናችሁ በእርሱ ላይ ተመኩ» አለ።

فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ከዚያም «በአላህ ላይ ታመንን። ጌታችን ሆይ! ለበደለኞች ሕዝቦች ስም አታጥፊብን» አሉ።

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa najjinā biraḥmatika minal-qaumil-kāfirīn(a).

ከከሓዲዎችም በእዝነትህ አድነን።

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).

ወደ ሙሳና ወደ ወንድሙም «በምስር ቤት ለሕዝቦቻችሁ መኖሪያ ውሰዱ፤ ቤቶቻችሁንም መስገጃ አድርጉ፤ ሶላትንም ደንቡ፤ ምእምናንንም አስደስቱ» ስንል ላክን።

وَقَالَ مُوْسٰى رَبَّنَآ اِنَّكَ اٰتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَاَهٗ زِيْنَةً وَّاَمْوَالًا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ رَبَّنَا لِيُضِلُّوْا عَنْ سَبِيْلِكَ ۚرَبَّنَا اطْمِسْ عَلٰٓى اَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْا حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

wa qāla mūsā rabbanā innaka ātaita fir‘auna wa mala'ahū zīnataw wa amwālan fil-ḥayātid-dun-yā, rabbanā liyuḍillū ‘an sabīlik(a), rabbanaṭmis ‘alā amwālihim wasydud ‘alā qulūbihim falā yu'minū ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

ሙሴም እንዲህ አለ፡- «ጌታችን ሆይ! ለፈርዖንና ለሕዝቡ መሪዎች በዱንያ ሕይወት ውስጥ ጌጣጌጦችንና ሀብትን ሰጥተሃል። ጌታችን ሆይ፣ (በዚህም ምክንያት) ሰዎችን ከመንገድህ አሳሳቱ። ጌታዬ ሆይ፣ ሀብታቸውን አጥፉ፤ ልባቸውንም ዘግተው፤ አሳማሚውን ቅጣት እስኪያዩ ድረስ አያምኑም።»

قَالَ قَدْ اُجِيْبَتْ دَّعْوَتُكُمَا فَاسْتَقِيْمَا وَلَا تَتَّبِعٰۤنِّ سَبِيْلَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

qāla qad ujībad da‘watukumā fastaqīmā wa lā tattabi‘ānni sabīlal-lażīna lā ya‘lamūn(a).

አላህም “በእርግጥም ልመናችሁ ተሟልቷል፤ ስለዚህ ሁለታችሁንም በቀጥተኛው መንገድ ላይ ጠብቁ፤ የማያውቁትንም መንገድ በፍፁም አትከተሉ” ብሏል።

۞ وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُوْدُهٗ بَغْيًا وَّعَدْوًا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ اٰمَنْتُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا الَّذِيْٓ اٰمَنَتْ بِهٖ بَنُوْٓا اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَنَا۠ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atba‘ahum fir‘aunu wa junūduhū bagyaw wa ‘adwā(n), ḥattā iżā adrakahul-garaqu qāla āmantu annahū lā ilāha illal-lażī āmanat bihī banū isrā'īla wa ana minal-muslimīn(a).

የእስራኤልንም ልጆች ባሕሩን አሻገርናቸው፤ ከዚያም ፈርዖንና ሰራዊቱ ሊጨቁኑና ሊጨቁኑ ተከተሏቸው። ስለዚህ ፈርዖን ሊሰጥም ሲል “የእስራኤል ልጆች ያመኑበት አምላክ ካልሆነ በስተቀር ሌላ አምላክ እንደሌለ አምናለሁ፤ እኔም ከሙስሊሞች አንዱ ነኝ” አለ።

اٰۤلْـٰٔنَ وَقَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَكُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

Āl'āna wa qad ‘aṣaita qablu wa kunta minal-mufsidīn(a).

ለምን አሁን ብቻ ነው (ታምነዋለህ)፣ በእርግጥ ለረጅም ጊዜ ታዛዥ ያልሆንክ እና አንተም ጉዳት ከሚያደርሱት አንዱ ስትሆን።

فَالْيَوْمَ نُنَجِّيْكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُوْنَ لِمَنْ خَلْفَكَ اٰيَةً ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ عَنْ اٰيٰتِنَا لَغٰفِلُوْنَ ࣖ

fal yauma nunajjīka bibadanika litakūna liman khalfaka āyah(tan), wa inna kaṡīram minan-nāsi ‘an āyātinā lagāfilūn(a).

ስለዚህ ዛሬ ከኋላህ ለሚመጡት ሰዎች ትምህርት እንድትሆን ሰውነትህን አዳንነው፤ ነገር ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች ምልክቶቻችንን (ኃይላችንን) አያከብሩም።

وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

የእስራኤልንም ልጆች በመልካም መኖሪያ ውስጥ በእርግጥ አደረግናቸው፤ መልካም ሲሳይንም ሰጠናቸው። ስለዚህም እውቀት ከመጣላቸው በኋላ (ይህም በተውራት ውስጥ የተገለጸ ነው) ካልሆነ በስተቀር አልተከራከሩም። ጌታህ በትንሣኤ ቀን በመካከላቸው ይፈርዳል፤ ይከራከሩት በነበሩት ነገር።

فَاِنْ كُنْتَ فِيْ شَكٍّ مِّمَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ فَسْـَٔلِ الَّذِيْنَ يَقْرَءُوْنَ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ لَقَدْ جَاۤءَكَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَۙ

fa in kunta fī syakkim mimmā anzalnā ilaika fas'alil-lażīna yaqra'ūnal-kitāba min qablik(a), laqad jā'akal-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

(ሙሐመድ) ወደ አንተ ባወረድነው ነገር በመጠራጠር ውስጥ ብትሆን (ሙሐመድ) መጽሐፉን ከአንተ በፊት የሚያነበውን ሰው ጠይቅ። እውነቱ ከጌታህ ዘንድ በእርግጥ መጥቶልሃል፤ ስለዚህ ከተጠራጣሪዎቹ አትሁን።

وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَتَكُوْنَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lā takūnanna minal-lażīna każżabū bi'āyātillāhi fa takūna minal-khāsirīn(a).

ከአላህም አንቀጾች ከሚክዱ ሰዎች ፈጽሞ አትሁን፤ ከከሳሪዎቹ ትሆናለህና።

اِنَّ الَّذِيْنَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna ḥaqqat ‘alaihim kalimatu rabbika lā yu'minūn(a).

እነዚያ በጌታህ ውሳኔ የተረጋገጡት አያምኑም።

وَلَوْ جَاۤءَتْهُمْ كُلُّ اٰيَةٍ حَتّٰى يَرَوُا الْعَذَابَ الْاَلِيْمَ

wa lau jā'athum kullu āyatin ḥattā yarawul-‘ażābal-alīm(a).

(የአላህን ታላቅነት) ምልክቶች ቢቀበሉም፣ አሳማሚ ቅጣት እስኪያዩ ድረስ።

فَلَوْلَا كَانَتْ قَرْيَةٌ اٰمَنَتْ فَنَفَعَهَآ اِيْمَانُهَآ اِلَّا قَوْمَ يُوْنُسَۗ لَمَّآ اٰمَنُوْا كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

falau lā kānat qaryatun āmanat fa nafa‘ahā īmānuhā illā qauma yūnus(a), lammā āmanū kasyafnā ‘anhum ‘ażābal-khizyi fil-ḥayātid-dun-yā wa matta‘nāhum ilā ḥīn(in).

ታዲያ ከዮናስ ሕዝቦች በስተቀር እምነቱ ለእርሱ ጠቃሚ የሆነለት አገር (ነዋሪ) ለምን የለም? (የዩኑስ ሕዝቦች) ባመኑ ጊዜ፣ ከነሱ ላይ የዓለምን ሕይወት አዋራጅ ቅጣት አወገድንላቸው፤ እስከተወሰነ ጊዜም ድረስ አደሰትናቸው።

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).

ጌታህም ቢሻ ኖሮ በምድር ላይ ያሉ ሰዎች ሁሉ ባመኑ ነበር። ግን ሰዎችን አማኞች እንዲሆኑ ታስገድዳለህን?

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تُؤْمِنَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa mā kāna linafsin an tu'mina illā bi'iżnillāh(i), wa yaj‘alur-rijsa ‘alal-lażīna lā ya‘qilūn(a).

በአላህ ፈቃድ ካልሆነ በስተቀር ማንም አያምንም፤ አላህም በማያውቁት ላይ ቅጣትን ያወርዳል።

قُلِ انْظُرُوْا مَاذَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَمَا تُغْنِى الْاٰيٰتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ

qulinẓurū māżā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā tugnil-āyātu wan-nużuru ‘an qaumil lā yu'minūn(a).

«በሰማያትና በምድር ውስጥ ያለውን ነገር ልብ በሉ!» በላቸው። ይህ ምልክት (የአላህን ታላቅነት) እና ለማያምኑ ሰዎች ማስጠንቀቂያ ለሚሰጡ መልእክተኞች (መልክተኞች) አይጠቅምም።

فَهَلْ يَنْتَظِرُوْنَ اِلَّا مِثْلَ اَيَّامِ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْۗ قُلْ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

fahal yantaẓirūna illā miṡla ayyāmil-lażīna khalau min qablihim, qul fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

ስለዚህ ከነሱ በፊት ካለፉት ሰዎች ጋር ተመሳሳይ የሆኑ ክስተቶችን (ክስተቶችን) ብቻ ይጠብቃሉ። «እንግዲያውስ ጠብቁ፤ እኔም ከእናንተ ጋር ከሚጠባበቁት መካከል ነኝ» በላቸው።

ثُمَّ نُنَجِّيْ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كَذٰلِكَ ۚحَقًّا عَلَيْنَا نُنْجِ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

Ṡumma nunajjī rusulanā wal-lażīna āmanū każālik(a), ḥaqqan ‘alainā nunjil-mu'minīn(a).

ከዚያም መልክተኞቻችንንና እነዚያን ያመኑትን አዳንን፤ ስለዚህ እነዚያን ያመኑትን ማዳን የእኛ ግዴታ ነበር።

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).

«እናንተ ሰዎች ሆይ! አሁንም በሃይማኖቴ ውስጥ ብትጠራጠሩ (እወቁ) እነዚያን ከአላህ ሌላ የምታመልኳቸውን አላመልክም፤ ግን የሚገድላችሁን አላህን እገዛለሁ፤ ከምእመናንም እንድሆን ታዝዣለሁ» በላቸው።

وَاَنْ اَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّيْنِ حَنِيْفًاۚ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa an aqim wajhaka lid-dīni ḥanīfā(n), wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

«ፊትህን ወደ ሃይማኖት በቅንነትና በቅንነት አዙር፤ ከአጋሪዎችም ፈጽሞ አትሁን።»

وَلَا تَدْعُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكَ وَلَا يَضُرُّكَ ۚفَاِنْ فَعَلْتَ فَاِنَّكَ اِذًا مِّنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā tad‘u min dūnillāhi mā lā yanfa‘uka wa lā yaḍurruk(a), fa in fa‘alta fa innaka iżam minaẓ-ẓālimīn(a).

የማይጠቅምህንና ከአላህ ሌላ ሌላ ጉዳት የማያደርስብህን አትገዛ፤ ምክንያቱም ይህን ብታደርግ በእርግጥ ከበዳዮች ትሆናለህና።

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗ ٓاِلَّا هُوَ ۚوَاِنْ يُّرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَاۤدَّ لِفَضْلِهٖۗ يُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

wa iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yuridka bikhairin falā rādda lifaḍlih(ī), yuṣību bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

አላህም አደጋ ቢያደርስብህ፣ ከእርሱ በቀር ማንም ሊያስወግደው አይችልም። አላህም መልካምን ነገር የሚፈልግልህ ከሆነ፣ ጸጋውን የሚክድ የለም። ከባሮቹ መካከል ለሚሻው ሰው ደግነትን ይሰጣል። እርሱ በጣም መሐሪና አዛኝ ነው።

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «እናንተ ሰዎች ሆይ! እውነቱ (ቁርኣን) ከጌታችሁ መጥቶላችኋል። ስለዚህ መሪ የሆነ ሰው ለራሱ (ጥቅሙ) ነው። የተሳሳተም ሰው ጥመቱ ራሱን ይጎዳል። እኔም ጠባቂያችሁ አይደለሁም።»

وَاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ ۚوَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ࣖ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika waṣbir ḥattā yaḥkumallāh(u), wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

የሚወረደልህንም ተከተል፤ አላህም ውሳኔ እስኪያደርግህ ድረስ ታገስ። እርሱ መልካሙ ፈራጅ ነው።