Q.S አል-አንዓም (اَلْأَنْعَام) - 165 የጥቅሶች ብዛት

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ፣ ጨለማንና ብርሃንን የፈጠረው አላህ ምስጋና ይገባው፤ ነገር ግን ከሃዲዎች አሁንም ከጌታቸው ጋር ያጋራሉ።

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

እርሱ ያ ከዐፈር የፈጠራችሁ ነው፤ ከዚያም ለናንተ የተወሰነ ጊዜንና ለእርሱ ብቻ የታወቀን ጊዜ ወሰነላችሁ። አሁንም እናንተ አሁንም ትጠራጠራላችሁ።

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

እርሱም በሰማያትና በምድር ውስጥ የሚመለክ አላህ ነው። የምትደብቁትንና የምትገልጹትን ያውቃል፤ የምትሠሩትንም ሁሉ ያውቃል።

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

ከአላህ አንቀጾች የሚደርስባቸውን እያንዳንዱን ጥቅስ (ከሃዲዎችን) ሁልጊዜ ይክዳሉ።

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

በእርግጥም እውነቱን (ቁርኣን) በመጣላቸው ጊዜ ክደዋል፤ ስለዚህ ወደፊት ሁልጊዜ የሚሳለቁበት ዜና (እውነታው) ይመጣባቸዋል።

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

(እነዚያን ትውልዶች) በምድር ላይ አቋማቸውን ብናቋቁም (ምንም እንኳን) ከእነሱ በፊት የነበሩትን ብዙ ትውልዶች እንዴት እንዳጠፋን አላስተዋሉምን? ይህም ለእናንተ ያልሰጠነውን ጽናት ነው። በእነርሱ ላይ ከባድ ዝናብን አዘነብንባቸው፤ ወንዞችንም ከሥሮቻቸው እንዲፈሱ አደረግን፤ ከዚያም በኃጢአታቸው አጠፋናቸው፤ ከትውልዳቸውም በኋላ ሌላ ትውልድ ፈጠርን።

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ባንተም (ሙሐመድ) በወረቀት ላይ የተጻፈ ጽሑፍን በእጃቸው እንዲይዙት ባወረድን ኖሮ እነዚያ የካዱት ሰዎች «ይህ እውነተኛ ድግምት እንጂ ሌላ አይደለም» ባሉ ነበር።

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

«ለምን መልአክ ወደ እርሱ (ሙሐመድ) አላወረደም» አሉ። መልአክን ባወረድን ኖሮ ነገሩ በእርግጥ ይፈጸማል፤ ግን አይዘገዩም ነበር።

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

ያንን መልእክተኛ (ከመልአክ) ባደረግነው ኖሮ ሰው (በመልክ) ባደረግነው ነበር፤ እናም አሁን እንደሚጠራጠሩት ሁሉ እንዲጠራጠሩ በእርግጥ ባደረግናቸው ነበር።

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

በእርግጥም ከአንተ በፊት ከነበሩት መልእክተኞች (ሙሐመድ) መካከል አንዳንዶቹ ተሳለቁባቸው፤ ስለዚህም ቅጣቱ በእነዚያ በፌዝባቸው ምላሽ በሳቁባቸው ላይ ወረደ።

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

(ሙሐመድ) «ምድርን ቃኙ፤ የውሸታሞችም መጨረሻ ምን እንደሆነ ተመልከቱ» በላቸው።

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «በሰማያትና በምድር ያለው የማን ነው?» በላቸው፡- «የአላህ ነው» በላቸው። በእርሱ ውስጥ ርኅራኄን (ተፈጥሮን) ፈጥሯል። በትንሣኤ ቀን በእርግጥ ይሰበስባችኋል፤ ጥርጥር የለውም። እነዚያ ራሳቸውን የሚጎዱ አያምኑም።

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

በሌሊትም በቀንም ያለው ሁሉ የርሱ ነው። እርሱም ሰሚው ዐዋቂው ነው።

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

(ሙሐመድ) «ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ፣ እርሱ የሚመግባት እና የማይመገብም ቢሆን፣ ከአላህ ሌላ ረዳት እይዛለሁን?» በላቸው። «እኔ መጀመሪያ (ለአላህ) ትዕዛዝን የሰጠሁ እንድሆን ታዝዣለሁ፤ ከአጋሪዎችም ጋር እንዳልቀላቀል» በላቸው።

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

(ሙሐመድ) «ጌታዬን ባምጽ የታላቁን ቀን (የቂያማ ቀን) ቅጣት በእርግጥ እፈራለሁ» በል።

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

በዚያ ቀን ከቅጣት የሚርቅ ሰው፣ አላህ በእርግጥ ምህረትን ሰጥቶታል። እናም ይህ እውነተኛ ድል ነው።

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

አላህም አደጋ ቢያደርስብህ፣ ከእርሱ በቀር ማንም ሊያስወግደው አይችልም። መልካምንም ነገር ቢያመጣልህ፣ እርሱ በሁሉ ነገር ላይ ቻይ ነው።

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

እርሱም በባሮቹ ላይ ቻይ ነው። እርሱም ጥበበኛና ሁሉን አዋቂ ነው።

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

(ሙሐመድ) «የምስክርነት ማን የበለጠ ነው?» በላቸው። «አላህ ሆይ! እርሱ በእኔና በእናንተ መካከል መስካሪ ነው። ይህ ቁርኣን የተወረደው ለእናንተና ወደ እርሱ ለሚመጡት (ወደ ቁርኣን) ለማስጠንቀቅ ነው። ከአላህ ጋር ሌሎች አማልክት መኖራቸውን በእርግጥ ትመሰክራላችሁን?» በላቸው። «እኔ መመስከር አልችልም» በላቸው። «እርሱ ብቻ ሁሉን ቻይ አምላክ ነው፤ እኔም ከምታጋሩት ነገር ሁሉ ንጹሕ ነኝ» በላቸው።

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

እነዚያ መጽሐፍን የሰጠናቸው ልጆቻቸውን እንደሚያውቁ ሁሉ እርሱን (ሙሐመድን) ያውቁታል። እነዚያ ራሳቸውን የሚጎዱ (በአላህ) አያምኑም።

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

በአላህ ላይ ውሸትን ከቀጣጠፈ ወይም አንቀጾቹን ከካደ ሰው የበለጠ በዳይ ማነው? በእርግጥም በዳዮች ሰዎች እድለኞች ናቸው።

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

ሁሉንም በሰበሰብናቸው ቀን (አስታውሱ)፤ ከዚያም ለእነዚያ (ጣዖቶቻችሁ) «እነዚያ (አጋሮቻችን) ናቸው ብላችሁ ታስቧቸው የነበሩት አማልክት የት ናቸው?» አልን።

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

ከዚያም "በአላህ ጌታችን በአላህ እንምላለን፤ ከአላህ ጋር አናጋራም" ከማለት ውጪ የተሳሳተ መልስ አልሰጡም።

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ራሳቸውን እንዴት እንደሚዋሹ ተመልከቱ። ከዚህ በፊት የፈጠሩት አምልኮም ከእነሱ ይጠፋል።

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ከነሱም (ሙሐመድ) ንባብህን የሚያዳምጡ አሉ፤ ልቦቻቸውንም (እንዳያውቁት) ጨፍነናል፤ ጆሮዎቻቸውም ደንቁረዋል። ምልክቶችንም ሁሉ ቢያዩም እንኳ በርሱ አያምኑም ነበር። ስለዚህ ወደ አንተ ሲመጡ ሊያስተባብሉህ ሲመጡ ከሐዲዎቹ «ይህ (ቁርኣን) ከጥንት ሰዎች የተወረሰ ተረት እንጂ ሌላ አይደለም» ይላሉ።

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

(ሌሎችን) ቁርኣንን ከመስማት ይከለክላሉ፤ እነሱም ከእርሱ ይርቃሉ፤ እነሱም የማያውቁ ሲሆኑ ራሳቸውን ብቻ ያጠፋሉ።

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

(ሙሐመድ) ወደ ገሃነም በተወሰዱ ጊዜ ብታይ ኖሮ «ወደዚህ ዓለም (ወደ ዓለም) በተመለስን ኖሮ የጌታችንን አንቀጾች ባልካድንም ነበር፤ አማኞችም ባልሆንን ነበር» ይሉ ነበር።

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

ግን (እንደ እውነቱ ከሆነ) ቀደም ሲል የደበቁት ክፉ ነገር ለእነሱ ተገለጠ። ወደ ዓለም ቢመለሱ ኖሮ፣ የተከለከለውን ነገር ይደግሙ ነበር። እነሱ በእርግጥ ውሸታሞች ናቸው።

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

እናም በእርግጥ (እንዲሁም) "ሕይወት በዚህች ዓለም ውስጥ ብቻ ናት፤ እኛም አንነሳም" ይላሉ።

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

(ሙሐመድ) በጌታቸው ፊት ሲቀርቡ ብታይ (በእርግጥ ልብ የሚነካ ክስተት ታያለህ)። «ይህ (ትንሣኤ) እውነት አይደለምን?» አላቸው። «በጌታችን እምላለሁ እውነት ነው» ብለው መለሱ። «ይህንን ቅጣት ቅመሱ፣ ምክንያቱም ከዚህ በፊት ስለካዳችሁት» አላቸው።

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

አላህን መገናኘትን የሚክዱ ሰዎች ምንኛ ኪሳራ ናቸው፤ ስለዚህም ሰዓቲቱ በድንገት ስትመጣባቸው፣ ኃጢአታቸውን በጀርባቸው ተሸክመው፣ “በሰዓቲቱ ላይ ባለን ቸልተኝነት ምንኛ ጸጸታችን ታላቅ ነው” ይላሉ። እንዴት ያለ አስከፊ ነገር ነው የታገሱት

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

የዚህች ዓለም ሕይወት ጨዋታና አዝናኝ ብቻ ነው። ይህ በእንዲህ እንዳለ፣ የኋለኛው ዓለም ምድር ለሃይማኖተኞች በእርግጥ የተሻለች ናት። አታስተውሉምን?

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

በእርግጥም የሚሉት ነገር እንደሚያሳዝንህ እናውቃለን (ሙሐመድ)፤ (አትዘን) ምክንያቱም በእውነቱ እነሱ አይዋሹህም፤ ነገር ግን በዳዮች ሰዎች የአላህን አንቀጾች ይክዳሉ።

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

ከበፊትህም መልክተኞች በእርግጥ ተዋሽተዋል፤ እርዳታችን እስኪመጣላቸው ድረስም በእነርሱ ላይ በተፈፀመው ውሸትና ስቃይ ታገሱ። የአላህንም ቃል የሚቀይር ምንም ነገር የለም። ከመልክተኞቹም መልእክት በእርግጥ መጥቶልሃል።

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

መተዋቸው ለአንተ (ለሙሐመድ) ከባድ ከሆነ፣ በምድር ላይ ቀዳዳ ወይም ወደ ሰማይ መሰላል መስራት ከቻልክ ተአምር ልታመጣላቸው ትችላለህ (እንግዲያውስ አድርግ)። አላህም ቢሻ ኖሮ ሁሉንም መመሪያውን እንዲከተሉ ባደረጋቸው ነበር፣ ስለዚህ ከሞኞች መካከል መሆን የለብህም።

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

የሰሙት (የአላህን ጥሪ) የሚታዘዙት ብቻ ናቸው፤ የሞቱትም በኋላ አላህ ያስነሳቸዋል፤ ከዚያም ወደ እርሱ ይመለሳሉ።

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

«ከጌታው የሆነች ተአምር ለምን አልተወረደለትም» አሉ። «አላህ ተአምርን በማውረድ ላይ በእርግጥ ቻይ ነው» በላቸው። ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።»

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

በምድርም ላይ አንድም እንስሳ ወይም በሁለት ክንፎቹ የሚበር ወፍ የለም፤ ሁሉም እንደ እናንተ ሰዎች ናቸው እንጂ። በመጽሐፉ ውስጥ ምንም የተውነው ነገር የለም፤ ከዚያም ወደ አላህ ይሰበሰባሉ።

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

እነዚያም በአንቀጾቻችን የሚክዱ ደንቆሮዎች፣ ዲዳዎች፣ በጨለማ ውስጥ ያሉ ናቸው። አላህ የሚሻውን ሰው በእርግጥ ያሳስተዋል። አላህም የሚሻውን ሰው (መምራት) በቀጥተኛው መንገድ ላይ ያደርገዋል።

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

(ሙሐመድ) «የአላህ ቅጣት ቢደርስባችሁ ወይም የትንሣኤ ቀን ቢመጣባችሁ፣ ከአላህ ሌላ አማልክትን ትጠሩ እንደሆነ፣ እውነተኞች ከሆናችሁ አብራሩልኝ» በላቸው።

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(አይደለም)፣ እርዳታን የምትለምኑት ወደ እርሱ ብቻ ነው። ቢሻም የምትለምኑትን (አደጋ) ያስወግዳል፤ የምታጋሩትንም (ከአላህ ጋር) ትተዋላችሁ።

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

በእርግጥም ከእናንተ በፊት ወደነበሩት ሕዝቦች (መልክተኞችን) ልከናል፤ ከዚያም አላህን በትሕትና እንዲለምኑ በድህነትና በመከራ (አሠቃናቸው)።

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

ግን ቅጣታችን በመጣባቸው ጊዜ ለምን አላህን በትሕትና አልለመኑም? እንደ እውነቱ ከሆነ ልባቸው ደረቀ፤ ሰይጣንም ሁልጊዜ የሚያደርጉትን ነገር ለእነሱ ውብ አድርጎላቸዋል።

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

የተሰጣቸውንም ማስጠንቀቂያ በረሱ ጊዜ፣ ለእነሱ የደስታ በሮችን ሁሉ ከፈትንላቸው። ስለዚህ በተሰጣቸው ነገር በተደሰቱ ጊዜ በድንገት አሠቃናቸው፣ ስለዚህም በዚያን ጊዜ ተስፋ ቆርጠው ዝም አሉ።

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ስለዚህ በደለኞች ሕዝቦች እስከ ሥሮቻቸው ድረስ ጠፉ። ምስጋናም ለዓለማት ሁሉ ጌታ ለአላህ ይሁን።

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

(ሙሐመድ) «አላህ መስሚያችሁንና ማያችሁን ቢወስድና ልባችሁንም ቢዘጋ፣ ከአላህ ሌላ እነሱን ወደ እናንተ መልሶ ሊመልስ የሚችል አምላክ ማነው?» በላቸው። የኃይላችንን ምልክቶች ደጋግመን እንዴት እንደገለጽንላቸው ተመልከቱ፤ እነሱ ግን እንዴት እንደሚዞሩ።

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

(ሙሐመድ) «የአላህ ቅጣት በድንገት ወይም በግልጽ ቢመጣባችሁ፣ ከበደለኞች በስተቀር (አላህ) የሚያጠፋ ሰው ይኖራልን?» በላቸው።

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

የላክናቸው መልእክተኞች ምሥራች የሚያበስሩና የሚያስጠነቅቁ ነበሩ። ያመነና መልካም ያደረገም ሰው በርሱ ላይ ፍርሃት የለበትም፤ እነሱም አያዝኑም።

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

እነዚያም በአንቀጾቻችን የሚክዱ ሁልጊዜም ክፉ (ኃጢአት) ስለሚሠሩ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

«የአላህ ግምጃ ቤቶች እኔ ዘንድ ናቸው አልላችሁም፤ ሩቅንም አላውቅም፤ እኔም መልአክ ነኝ አልላችሁም። የተወረደልኝን ብቻ እከተላለሁ።» በላቸው። «ዕውርና የሚያይ እኩል ናቸውን? አታስተውሉምን?»

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

እነዚያን በጌታቸው (በትንሣኤ ቀን) መሰብሰብን የሚፈሩትን፣ ከአላህ በስተቀር ለእነርሱ ረዳትም አማላጅም የላቸውም፤ ፍርዱን ይቀበሉ ዘንድ በእርሱ (በቁርኣን) አስጠንቅቃቸው።

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

ጌታቸውን ጠዋትና ማታ የሚጠሩትን አታባርራቸው፤ ውዴታውን ይጠብቃሉ። ለድርጊታቸው ትንሽም ቢሆን ተጠያቂ አትሆንም፤ ለድርጊቶችህም ትንሽም ቢሆን ተጠያቂ አይሆኑም፤ ለዚህም ነው ከበዳዮች መካከል እንድትሆን እነሱን የማባረር መብት ያለህ።

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

እንደዚሁም ከፊሎቻቸውን (ባለጠጎችን) ከሌሎች (ድሆች) ጋር ፈትነናል፤ ስለዚህም (ባለጠጎች) «ይህ ከመካከላችን አላህ የሰጠው ዓይነት ሰው ነውን?» እንዲሉ (አላህ) «አላህ የሚያመሰግኑትን አያውቅምን?» እንዲሉ (አለ)።

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

እነዚያም በአንቀጾቻችን የሚያምኑት (ወደ አንተ) በመጡ ጊዜ «ሰላም አለይኩም» በላቸው። ጌታህ በርሱ ውስጥ የእዝነትን ተፈጥሮ በእርግጥ አድርጓል። (ማለትም ከእናንተ ውስጥ ያለማወቅ ክፉን የሚሠራ ሰው፣ ከዚያም በኋላ የተጸጸተና ራሱን ያሳመረ፣ እርሱ በጣም መሐሪና አዛኝ ነው።)

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

እንዲሁም የቁርዓን አንቀጾችን (የጥንቁቆችን መንገድ በግልጽ እንዲታይ) እና የኃጢአተኞችንም መንገድ በግልጽ እንዲታይ አብራርተናል።

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

(ሙሐመድ ሆይ) «ከአላህ ሌላ የምታመልኳቸውን አማልክት ከማምለክ ተከልክያለሁ» በላቸው። «ፍላጎቶቻችሁን አልከተልም። ብከተል በእርግጥ እሳሳታለሁ፤ ከተመሩትም መካከል አልሆንም» በላቸው።

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- "እኔ (እኔ) ከጌታዬ የመጣ እውነተኛ መረጃ (ቁርኣን) ላይ ነኝ እናንተም ትክዳላችሁና። ቅጣቱ እንዲፋጠን የምትጠይቁት እኔ አይደለሁም። (ሕግን) ማቋቋም የአላህ ብቻ ነው። እውነቱን ያብራራል፤ እርሱም ከሁሉ የተሻለ ውሳኔ ሰጪ ነው።"

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «በፍጥነት የምትጠይቁት (ቅጣቱ) ቢኖረኝ ኖሮ በእኔና በእናንተ መካከል ያለው ነገር ሁሉ በተጠናቀቀ ነበር።» አላህም በዳዮችን የበለጠ ያውቃል።

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

የማይታዩትም ሁሉ ቁልፎች ከእርሱ ጋር ናቸው፤ ከእርሱ በቀር ማንም አያውቅም። በምድርና በባሕር ያለውን ያውቃል። ስለሱ የማያውቀው አንድም ቅጠል አይወድቅም። በምድር ጨለማ ውስጥ አንድም ዘር የለም፣ በእውነተኛው መጽሐፍ (ላውህ ማህፉዝ) ውስጥ ያልተጻፈ እርጥብ ወይም ደረቅ ነገር የለም።

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

እርሱም በሌሊት እንድታስተኛ ያደርጋችኋል፤ በቀንም የምትሠሩትን ያውቃል። ከዚያም የወሰናችሁትን ዕድሜ ይሞላ ዘንድ በቀትር ጊዜ ያነቃችኋል ። ከዚያም ወደ እርሱ ትመለሳላችሁ፤ ከዚያም የሠራችሁትን ሁሉ ይነግራችኋል።

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

እርሱም በባሮቹ ሁሉ ላይ ፍጹም ገዥ ነው፤ ወደ እናንተም ጠባቂ መላእክትን ልኳል፤ ስለዚህም ከእናንተ አንዷ ሞት በመጣበት ጊዜ መላእክቶቻችን ሕይወቱን ይወስዳሉ፤ እነሱም ኃላፊነቶቻቸውን ችላ አይሉም።

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

ከዚያም (የአላህ ባሮች) ወደ እውነተኛ ጌታቸው ወደ አላህ ይመለሳሉ። ፍርዱ ሁሉ (በዚያ ቀን) እርሱ ዘንድ መሆኑን እወቁ። እርሱም ከተቆጣጣሪዎች ሁሉ በጣም ፈጣን ነው።

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

(ሙሐመድ) «በትህትናና በለሰለሰ ድምፅ ወደ እርሱ ስትጸልዩ ከመሬትና ከባህር ላይ ከሚደርስ አደጋ ማን ሊያድናችሁ ይችላል?» በሉ። «ከዚህ (አደጋ) ቢያድነን ኖሮ አመስጋኞች በሆንን ነበር።»

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

(ሙሐመድ) «አላህ ከመከራና ከችግር ሁሉ የሚያድናችሁ ነው፤ ከዚያም እናንተ (ተመልሳችኋል) በእርሱ ላይ አጋራችኋለው» በላቸው።

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

«እርሱ (ሙሐመድ) ከበላያችሁ ወይም ከበታችዋ ቅጣትን በእናንተ ላይ ሊልክ ወይም ወደ ግጭት ቡድኖች (በክርክር) እንድትቀላቀሉ ሊያደርግና ከፊላችሁን የሌሎቹን ጭካኔ ሊያቀምስ ይችላል» በላቸው። ያውቁ ዘንድ (የኃይላችንን) ምልክቶች ደጋግመን እንዴት እንደምናብራራ ተመልከቱ።

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

ሕዝቦቻችሁም ቅጣቱ እውነት ቢሆንም (ቅጣቱን) ይክዳሉ። (ሙሐመድ) «እኔ በእናንተ ላይ ተቆጣጣሪ አይደለሁም» በላቸው።

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

እያንዳንዱ ዜና (በሐዋርያው የተላከ) የራሱ የሆነ (ጊዜ) ክስተት አለው፤ በኋላም ታውቃላችሁ።

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

(ሙሐመድ) ሰዎች በአንቀጾቻችን ላይ ሲያፌዙ ካየህ ወደ ሌላ ውይይት እስኪሸጋገሩ ድረስ ተዋቸው። ሰይጣንም በእርግጥ ቢረሳህ (ይህንን ክልክል) እንደገና ካስታወስክ በኋላ ከበደለኞች ሰዎች ጋር አትቀመጥ።

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

አላህን የሚፈሩ ሰዎች ለኃጢአታቸው ምንም አይነት ተጠያቂነት የለባቸውም፤ ነገር ግን አላህን እንዲፈሩ ማሳሰብ የራሳቸው ግዴታ ነው።

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

ሃይማኖታቸውን ጨዋታና ቀልድ የሚያደርጉትን ተዋቸው፤ በዓለማዊው ሕይወትም ተታለሉ። ሁሉም ሰው በተግባራቸው (በገሃነም) እንዳይወድቅ በቁርኣን አስጠንቅቃቸው። ከአላህ በስተቀር ለእርሱ ረዳትም አማላጅም የለውም። ቤዛ ማድረግ ቢፈልግም በእርግጥ ተቀባይነት የለውም። እነዚህ ሰዎች በሠሩት ሥራ (በገሃነም) የተጣሉ ናቸው። ከፊላቸው በክህደታቸው ምክንያት ከፈላ ውሃና አሳማሚ ቅጣት ተቀበሉ።

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «ከአላህ ሌላን ነገር እንለምናለን፤ የማይጠቅመንን እና የማይጎዳንን እንለምናለን? አላህም በምድር ላይ ሰይጣን እንዳሳታቸው ሰዎች፣ ግራ በመጋባት ውስጥ እንዳሉ ሰዎች፣ ከመራን በኋላ እንመለሳለን?» በላቸው። ጓደኞቹ ወደ ቀጥተኛው መንገድ ጠሩት (ተከተሉን)። «የአላህ መመሪያ (እውነተኛ) መመሪያ ነው፤ ለዓለማት ሁሉ ጌታ እንድንገዛ ታዘናል።»

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

"እርሱም ወደ እርሱ የምትሰበሰቡበት ጌታ ነው።"

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

«ሁን» ባለ ጊዜ ሰማያትንና ምድርን በእውነት የፈጠረ እርሱ ነው። ስለዚህ ቃሉ እውነት ነው፤ መለከት ሲነፋም ሥልጣን ሁሉ የእርሱ ነው። የማይታየውንና እውነተኛውን ያውቃል። እርሱም ጥበበኛውና ምሉዕ ነው።

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

ኢብራሂምም ለአባቱ ለአዘር «እነዚያን ጣዖታት አማልክት ማድረግ ተገቢ ነውን? እኔ አንተንና ሕዝቦችህን በግልጽ ስህተት ውስጥ አያችኋለሁ» ባለ ጊዜ (አስታውስ)።

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

እንደዚሁም ለኢብራሂም (ኃይላችንን) በሰማያትና በምድር አሳየነው፤ ከሚያምኑትም መካከል ይኾን ዘንድ

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

ሌሊቱ ሲጨልም (ኢብራሂም) ኮከብ አየና "ይህ ጌታዬ ነው" አለ። ኮከቡም በጠለቀ ጊዜ "የሚጠልቀውን አልወድም" አለ።

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

ከዚያም ጨረቃን ስትወጣ ባየ ጊዜ «ይህ ጌታዬ ነው» አለ። ጨረቃም በጠለቀች ጊዜ «ጌታዬ ባይመራኝ ኖሮ በእርግጥ ከተሳሳቱት እሆን ነበር» አለ።

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

ከዚያም ፀሐይን ስትወጣ ባየ ጊዜ፡- «ይህ ጌታዬ ነው፤ ይህ በጣም ትልቅ ነው» አለ። ፀሐይም በጠለቀች ጊዜ፡- «ወገኖቼ ሆይ! እኔ ከምታጋሩት ነገር እራሴን አራቃለሁ።» አለ።

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

እውነተኛውን ሃይማኖት በመከተል ሰማያትንና ምድርን ወደፈጠረው (አላህ) ፊቴን አዞራለሁ፤ እኔም ከአጋሪዎች አይደለሁም።

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

ወገኖቹም አስተባበሉ። (ኢብራሂም) «በእርግጥ የመራኝ ቢሆንም እንኳ በአላህ ላይ ትከራከሩኛላችሁን? ጌታዬ የሆነ ነገር ካልፈለገ በስተቀር ከአላህ ጋር የምታጋሩትን (ጥፋት) አልፈራም። የጌታዬ እውቀት ሁሉንም ነገር ይሸፍናል። ትምህርት አትማሩም?» አለ።

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

አላህ ራሱ ስለ እርሱ አጋር ስለማጋራት ያላሳወቃችሁን ነገር ባትፈሩም (ከአላህ ጋር የምታጋሩትን) እንዴት እፈራለሁ? ከሁለቱ ቡድኖች ውስጥ የትኛው ደህንነት (ከአደጋ) የበለጠ መብት አለው? ብታውቁስ?

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

እነዚያ ያመኑና እምነታቸውን ከሽርክ ጋር ያልቀላቀሉት እነዚህ ሰዎች አስተማማኝ ስሜት የሚሰማቸውና መመሪያ የሚሰጣቸው ናቸው።

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

ይህ ለኢብራሂም በሕዝቦቹ ፊት እንዲቆም የሰጠነው መረጃችን ነው። የምንሻውን ሰው ደረጃ ከፍ እናደርጋለን። ጌታህ ጥበበኛና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

ለእርሱም ኢስሐቅንና ያዕቆብን ሰጠነው። ለእያንዳንዳቸውም መሪ ሰጠን። ከዚያም በፊትም ለኑሕና ለዘሮቹ (ለኢብራሂም) መሪ ሰጠን፤ ዳውድ፣ ሱለይማን፣ አዩብ፣ ዩሱፍ፣ ሙሳና ሃሩን። እንዲሁም በጎ ሠሪዎችን እንመነዳለን።

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ዘካርያስ፣ ያህያ፣ ኢሳ እና ኢልያስም ናቸው። ሁሉም ቀናተኛ ሰዎች ናቸው።

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

እና ኢስማኤል፣ አልያሳ፣ ዩኑስ እና ሉጥ። እያንዳንዳችን (በዘመኑ) ከሌሎች ሰዎች (በእሱ ዘመን) በላይ (ደረጃውን) ከፍ አድርገናል፤

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(ከአባቶቻቸው፣ ከዘሮቻቸውና ከወንድሞቻቸውም መካከል አንዳንዶቹን ከፍ አድርገንላቸዋል። (ነቢያትና መልእክተኞች አድርገን) መረጥናቸው፤ ወደ ቀጥተኛው መንገድም መራናቸው።)

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

ይህ የአላህ መመሪያ ነው፤ በእርሱም ከባሮቹ ውስጥ ለሚሻው ሰው ይመራል። በአላህ ላይ ቢያጋሩ የሠሩት መልካም ሥራ በእርግጥ ይጠፋል።

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

እነዚህ መጽሐፍን፣ ጥበብንና ነቢይነትን የሰጠንላቸው ሕዝቦች ናቸው። ሕዝቡ (ቁረይሾች) ቢክዱ፣ ለማይክዱት ሕዝቦች እናስረክባቸዋለን።

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

አላህ የመራቸው እነሱ ናቸውና መመሪያቸውን ተከተሉ። (ሙሐመድ) «ቁርአንን በማድረስ በምላሹ ምንም አልጠይቃችሁም» በላቸው። ቁርዓን በዓለም ላይ ላሉ (ለሰዎች ሁሉ) ማስጠንቀቂያ እንጂ ሌላ አይደለም።

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

«አላህ ለሰዎች ምንም አላወረደም» ሲሉ የሚገባውን ያህል አላህን አያወድሱም። (ሙሐመድ) «ሙሳ ለሰው ልጆች ብርሃንና መመሪያ አድርጎ ያመጣውን መጽሐፍ (ተውራትን) ያወረደው ማን ነው? መጽሐፉን የተበተኑ ወረቀቶች አደረጋችሁት፣ አሳያችሁት (ክፍሎቹን) እና ብዙውንም ደበቃችሁት፣ ምንም እንኳን እናንተም ሆኑ አባቶቻችሁ የማታውቁትን ነገር ቢያስተምራችሁም» በላቸው። «አላህ (ያወረደው) ነው» በላቸው። ከዚያም (ከዚያ በኋላ) በስህተት ይጫወቱባቸው።» በላቸው።

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

ይህ (ቁርኣን)፣ በታላቅ በረከት ያወረድነው መጽሐፍ፣ ከዚህ በፊት የነበሩትን መጻሕፍት የሚያረጋግጥ እና የኡሙል ቁራ (መካ) ነዋሪዎችን እና በዙሪያዋ ያሉትን ሰዎች እንድታስጠነቅቅ ነው። በመጨረሻው ሕይወት የሚያምኑ ሰዎች በእርግጥ በቁርኣን ያምናሉ፤ ሁልጊዜም ጸሎታቸውን ይጠብቃሉ።

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

በአላህ ላይ ውሸትን ከቀጣጠፈ ወይም ምንም ያልተገለጠለት ቢሆንም «ወደኔ ተገልጾልኛል» ካለና «አላህ የወረደውን አወርዳለሁ» ካለ ሰው የበለጠ በደለኛ ማነው? (ይህ ምንኛ አስከፊ ነው)። በደለኞች በሞት መከራ ውስጥ ሳሉ መላእክት በእጆቻቸው እየመቱዋቸው «ነፍስህን አውጣት» እያሉ ብታይ ኖሮ (እንዴት አስከፊ ነበር)። ዛሬ በአላህ ላይ እውነት ያልሆነን ቃል ስለተናገርክና በአንቀጾቹም ስለተኮራህ እጅግ አዋራጅ ቅጣትን ትመነዳለህ።

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

በመጀመሪያ እንደፈጠርናችሁ እናንተ ራሳችሁ በእርግጥ ትመጣላችሁ፤ የሰጠንንም ትተዋላችሁ። እናንተም የአላህ አጋሮች (አጋሮች) ናችሁ ብላችሁ የምታስቧቸውን አማላጆች (አማላጆች) አናይም። በእርግጥ በመካከላችሁ ያለው ግንኙነት ተቋርጧል፤ በአንድ ወቅት የነበራችሁት (አጋሮች) ከእናንተ ጠፍቶአል።

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

በእርግጥም እህልና የዘንባባ ዛፍን የሚያመነጨው አላህ ነው። ሕያውን ከሞት ያወጣል፤ ሙታንንም ከሕያው ያወጣል። ይህ የአላህ ኃይል ነው፤ ታዲያ ለምን ትሸሻላችሁ?

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

የጠዋትን ጎህ ቀደደ፤ ሌሊቱንም ለማረፍ አደረገ፤ ፀሐይንና ጨረቃንም ለሒሳብ (አደረገ)። ይህ የአላህ ሁሉን ቻይና ሁሉን አዋቂ የሆነው ውሳኔ ነው።

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

እርሱም ከዋክብትን በምድርና በባህር ጨለማዎች ውስጥ ትመሩአቸው ዘንድ ለእናንተ የፈጠረ ነው። ለሚያውቁ ሰዎችም (የኃይላችንን ምልክቶች) አብራርተናል።

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

እርሱም ያ ከአንድ ነፍስ (አዳም) የፈጠራችሁ ነው። ለእናንተም ማረፊያና ማከማቻ አላችሁ። ለሚያውቁ ሰዎችም (የታላቅነታችንን) ምልክቶች በእርግጥ አብራርተናል።

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

እርሱም ከሰማይ ውሃ ያወረደ ነው፤ ከዚያም በእርሱ ውስጥ ሁሉንም ዓይነት ተክሎች እናበቅላለን፤ ከእነዚያም ተክሎች አረንጓዴ ተክሎችን እናወጣለን። ከእነዚያም አረንጓዴ ተክሎች ብዙ እህሎችን እናወጣለን። ከዘንባባም የተንጠለጠሉትን ቅርንጫፎችና የወይን ተክሎችን እንቆርጣለን፤ ተመሳሳይና የተለያዩ የወይራ ፍሬዎችንና ሮማኖችንም (እንዲሁም አወጣን)። ፍሬውን ባፈራና በበሰለ ጊዜ ተጠንቀቁ። በዚህ ውስጥ ለሚያምኑ ሰዎች (የአላህን ኃይል) ምልክቶች አሉ።

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

አላህ (አጋንንትን) ቢፈጥራቸውም እንኳ የጂኖችን አጋር አደረጉ፤ ያለ እውቀትም "አላህ ወንዶች ልጆችና ሴቶች ልጆች አሉት" ብለው ዋሹ። አላህና ሉዓላዊው አምላክ ከሚገልጹት ባሕርያት ጥራት ይገባው።

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

እርሱ (አላህ) የሰማይና የምድር ፈጣሪ ነው። ሚስት ከሌለው እንዴት ልጆች ይኖሩታል? ሁሉንም ነገር ፈጥሯል፤ ሁሉንም ነገር ያውቃል።

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

እርሱ አምላካችሁ አላህ ነው፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ የሁሉም ነገር ፈጣሪ ነው፤ ስለዚህ አምልኩት፤ እርሱ የሁሉም ነገር ጠባቂ ነው።

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

በአይን እይታ ሊደረስበት አይችልም፣ እርሱ ግን ሁሉንም ራእዮች ማየት ይችላል፣ እና እሱ እጅግ ስውር እና እጅግ ብልህ ነው።

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

በእርግጥም ግልጽ ማስረጃዎች ከጌታህ መጥተዋል። (እውነቱን የሚያይ ሰው) ጥቅሙ ለራሱ ነው፤ (እውነትን የማያይ ሰው) ግን ጥፋተኛው ነው። እኔም (ሙሐመድ) ጠባቂ አይደለሁም።

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

እንደዚሁም አጋሪዎቹ «እነዚህን አንቀጾች (ከመጽሐፉ ሰዎች) ተምራችኋል» እንዲሉና ቁርኣንንም ለሚያውቁ ሰዎች እንድናብራራ አንቀጾቻችንን ደጋግመን ገለጽን።

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

ጌታህ ወደ አንተ (ሙሐመድ) ያወረደልህን ተከተል፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ ከአጋሪዎቹም ተው።

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

አላህም ቢሻ ኖሮ (በእርሱ) ባላጋሩ ነበር። ለእነሱም ጠባቂ አላደረግንህም፤ አንተም የእነሱ ጠባቂ አይደለህም።

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

ከአላህ ሌላ የሚግገዙትንም አትስደቡ፤ አላህን ያለ እውቀት ከልክ በላይ ይሰድባሉና። እንደዚሁም ሕዝቦችን ሁሉ ሥራቸውን መልካም አድርገናል። ከዚያም መመለሻቸው ወደ ጌታቸው ነው። የሠሩትንም ሁሉ ይነግራቸዋል።

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

ተዓምር ቢመጣላቸው በእርግጥ በእርሱ እንደሚያምኑ በአላህ ስም በቁም ነገር ማሉ። «ተአምራት ሁሉ ከአላህ ዘንድ ብቻ ናቸው» በላቸው። ተዓምራትም (አንቀጾች) በመጡ ጊዜ እንደማያምኑ ታውቃለህን?

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

(እንደዚሁም) ልቦቻቸውንና ዓይኖቻቸውን መጀመሪያ ላይ እንዳላመኑበት ሁሉ (ቁርኣንን) አዞርን፤ በስህተትም ውስጥ ግራ ተጋብተናል።

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

ወደነሱም መላእክትን ብናወርድላቸው፣ ሙታንም ቢናገሩዋቸው፣ ሁሉንም ነገር (የሚፈልጉትን) ወደእነርሱ ብናሰባስብም፣ አላህ ካልሻ በስተቀር አያምኑም ነበር። ግን አብዛኛዎቹ አያውቁም።

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

እንደዚሁም ለእያንዳንዱ ነብይ ከሰይጣናት፣ ከሰውና ከአጋንንት የኾኑ ጠላቶችን አደረግን። ከፊላቸውም ለከፊሉ ማታለልን በሚያሾፉ ቃላት ያሾፉ ነበር። ጌታህም ቢሻ አይሠሩትም፤ ስለዚህ ከሚቀጥሩት ጋር ይቆዩ።

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

እናም ከሞት በኋላ ባለው ሕይወት የማያምኑት ትናንሽ ልቦች በዚያ ሹክሹክታ እንዲሳቡ እና እንዲወዱት እና በተለምዶ የሚያደርጉትን እንዲያደርጉ።

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

እርሱ መጽሐፉን (ቁርኣንን) በዝርዝር ያወረደልህ ሲኾን ከአላህ ሌላ ዳኛን እፈልጋለሁን? እነዚያ መጽሐፍን የሰጠናቸው እርሱ ከጌታህ ዘንድ በእውነት የተወረደ መሆኑን ያውቃሉ። ስለዚህ ከተጠራጣሪዎች አትሁን።

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

የጌታህም (ቁርኣን) ቃል በእውነትና በፍትህ ፍጹም ሆነች። ቃላቱን የሚቀይር ምንም ነገር የለም። እርሱም ሰሚና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

በዚህች ምድር ላይ ያሉ ብዙ ሰዎችን ብትከተል፣ ከአላህ መንገድ በእርግጥ ያሳስቱሃል። የሚከተሉት ግምት ብቻ ነው፣ ውሸትንም ብቻ ነው የሚፈጥሩት።

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

ጌታህ እርሱ ከመንገዱ የሚሳሳቱትን ያውቃል፤ እርሱም የተመሩትን ያውቃል።

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

በአንቀጾቹ የምታምኑ እንደሆናችሁ የአላህ ስም ከተጠራበት ነገር ብሉ።

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

አላህ የከለከላችሁን ነገር ለእናንተ ግልጽ ሲያደርግላችሁ፣ የአላህ ስም ከተጠራበት ነገር ለምን አትበሉም? ካልተገደዳችሁ በስተቀር። በእርግጥም ብዙዎች ሰዎችን ያለ እውቀት በፍላጎታቸው ያሳስታሉ። ጌታህም ወሰን አላፊዎችን ያውቃል።

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

ግልጽም ሆነ የተደበቀ ኃጢአትን ትተሃል። በእርግጥም ኃጢአትን የሚሠሩ ሰዎች በሠሩት ሥራ ይካፈላሉ።

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

የአላህ ስም (በእርድ) ያልተጠራበትን (የእንስሳትን) ሥጋ አትብሉ፤ ይህ በእርግጥ ኃጢአት ነውና። ሰይጣናት ባልደረቦቻቸውን በእናንተ ላይ ሊከራከሩህ በሹክሹክታ ያሾፋሉ። ብትታዘዙዋቸውም በእርግጥ አጋሪዎች ትሆናላችሁ።

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

የሞተና ከዚያም ሕያው ያደረግነው፣ በሰዎች መካከል እንዲራመድም ብርሃን የሰጠነው ሰው ነውን? በጨለማ ውስጥ እንዳለና ከውስጡ እንዳይወጣ እንደ ማይችል ሰው ነውን? እንደዚሁ ለከሓዲዎች የሚሠሩት ነገር ውብ ይሆናል።

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

እንደዚሁም በየከተማው ውስጥ በውስጧ ተንኮልን የሚፈጽሙ ክፉ መሪዎችን አደረግን፤ ግን ሳያውቁ ራሳቸውን ያታልላሉ።

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

አንድ ጥቅስ ሲመጣላቸውም "ለአላህ መልእክተኞች እንደተሰጠን ያህል እስኪሰጠን ድረስ አናምንም (አናምንም)" ይላሉ። አላህ የሐዋርያዊ ተግባሩን የት እንደሚያስቀምጥ በተሻለ ያውቃል። ኃጢአት የሚሠሩ ሰዎች በሠሩት ተንኮል ምክንያት በአላህ ፊት ውርደትና ከባድ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

አላህ የሻው ሰው ይመራል፤ ደረቱንም ወደ እስልምና ይከፍታል። ሊሳሳትም የሚሻውን ሰው ደረቱን ጠባብና ጠባብ ያደርገዋል፤ ልክ ወደ ሰማይ እንደሚወጣ ያህል። አላህም የማያምኑትን ሰዎች ይቀጣቸዋል።

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

ይህ የጌታህ ቀጥተኛ መንገድ ነው። ማስጠንቀቂያውን ለተሰጣቸው ሰዎች አንቀጾቻችንን በእርግጥ አብራርተናል።

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

ለእነርሱ ከጌታቸው ዘንድ የሰላም መኖሪያ (ገነት) አላቸው፤ እርሱም በሠሩት መልካም ሥራ ምክንያት ጠባቂያቸው ነው።

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

ሁሉንም የሰበሰበበትን ቀን (አስታውሱ) (አላህም አለ)፡- «የጂኒዎች ቡድን ሆይ! ብዙ ሰዎችን አሳስታችኋል።» ከሕዝቡም መካከል ጓደኞቻቸው «ጌታዬ ሆይ! እርስ በርሳችን ተደሰትን፤ አሁን የወሰንክልንበት ጊዜ ደርሷል» አሉ። አላህ «አላህ ካልሻ በስተቀር ገሃነም ለዘላለም ቦታህ ነው።» ጌታህ በእርግጥ ጥበበኛና ሁሉን አዋቂ ነው።

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

እንደዚሁም ከበደለኞችን ከፊሉን ይሠሩት በነበሩት ጥፋት መሠረት ከፊላችንን ወዳጆች እናደርጋለን።

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

የጂኒና የሰው ልጆች ሆይ! ከናንተ መካከል መልእክተኞች አልመጡላችሁምን? አንቀጾቼን ወደ እናንተ አድርሰው ስለዚህ ቀን ስብሰባ አስጠንቅቀውአችኋልን? (አዎ) አሉ፤ እኛ ለራሳችን ምስክሮች ነን። ግን የዚህች ዓለም ሕይወት ተታለሉ፤ እነሱም ከሐዲዎች መሆናቸው በነፍሶቻቸው ላይ መስካሪዎች ሆኑ።

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

ስለዚህ (ሐዋርያት የተላኩት) ጌታህ አገርን በፍትሃዊ መንገድ አያጠፋም፣ ነዋሪዎቿ ግን ቸልተኞች ናቸው (ገና አያውቁም)።

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

ለእያንዳንዱም ሰው እንደ ሥራው ደረጃዎች አሉት። ጌታህም ከሚሠሩት ሥራ ዘንጊ አይደለም።

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

ጌታህም ሁሉን ቻይ እና ምህረት የተሞላ ነው። ቢሻ ያጠፋሃል፤ (ከጠፋህም) በኋላ፣ ከሌላ ቡድን ዘሮች እንደፈጠረህ ሁሉ፣ በፈለከው ይተካሃል።

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

እንደ እውነቱ ከሆነ፣ የተገባልህ ነገር ሁሉ በእርግጠኝነት ይመጣል፤ ልትክደውም አትችልም።

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «ወገኖቼ ሆይ! እንደየሁኔታችሁ ሥሩ፤ እኔም እንዲሁ አደርጋለሁ። በኋላም በመጨረሻው (በኋላ) ማን (በኋላ) የተሻለ ቦታ እንደሚያገኝ ታውቃላችሁ። በእርግጥም በዳዮች ሰዎች እድለኞች አይሆኑም።»

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

እንደ አስተያየታቸው "ይህ ለአላህ ነው ይህም ለጣዖቶቻችን ነው" እያሉ ከዕፅዋትና ከእንስሳት ምርት የተወሰነውን ለአላህ አቀረቡ። ለጣዖቶቻቸው የሆነው ክፍል ወደ አላህ አይደርስም፣ ለአላህ የሆነው ክፍል ደግሞ ወደ ጣዖቶቻቸው ይደርሳል። ውሳኔያቸው በጣም መጥፎ ነው።

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

ስለዚህም ጣዖቶቻቸው (ሰይጣን) ብዙ ጣዖታትን የሚያመልኩ ሰዎችን ልጆቻቸውን መግደል፣ ማጥፋትና የራሳቸውን ሃይማኖት ማበላሸት ውብ አድርገውታል። አላህ ቢፈቅድም ባያደርጉት ነበር። ከሚፈጥሩት (ውሸት) ጋር ይቆዩ።

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

እናም (እንደእነሱ አስተያየት) "እነዚህ የተከለከሉ የእንስሳትና የእርሻ ምርቶች ናቸው፤ የምንመኛቸው ካልሆነ በስተቀር መበላት የለባቸውም" አሉ። እንዲሁም እንዲጋልቡ የተከለከሉ (የማይፈቀዱ) እንስሳት አሉ፤ እንዲሁም (ሲታረዱ) የአላህን ስም የማይጠቅሱ እንስሳት አሉ፤ ይህ በአላህ ላይ ውሸት ነው። ወደፊት አላህ ላደረጉት ነገር ሁሉ ይከፍላቸዋል።

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

«በእነዚህ እንስሶች ሆድ ውስጥ ያለው በተለይ ለወንዶቻችን ነው፤ ለሚስቶቻችንም ሐራም ነው» አሉ። በሆድ ውስጥ ያለው (ከተወለደ) ከሞተ ሁሉም (ሊበሉት) ይችላሉ። ወደፊትም አላህ ለውሳኔያቸው ይከፍላቸዋል። በእርግጥም አላህ ጥበበኛና ሁሉን አዋቂ ነው።»

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

በእርግጥም እነሱ ያለ እውቀት ልጆቻቸውን በድንቁርና የገደሉ፣ አላህም የሰጣቸውን ሲሳይ በአላህ ላይ ውሸት በመፍጨት ብቻ የሚከለክሉ ከሳሪዎች ናቸው። በእርግጥም ተሳሳቱ፤ አልተመሩም።

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

እርሱም የወይን ተክልንና የወይን ተክል የማያፈሩትን፣ የተምር ዛፍን፣ የተለያዩ ጣዕም ያላቸውን ተክሎችን፣ የወይራ ፍሬንና ሮማንን ተመሳሳይና በቀለም የማይመሳሰሉትን የፈጠረ ነው። ፍሬውን ሲያፈራ ብሉ፤ ባጨዳችሁም ጊዜ የሚገባውን (ዘካ) ስጡ፤ ግን ከልክ በላይ አትስጡት። አላህ ከመጠን በላይ ሰዎችን አይወድም።

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ከከብቶችም ውስጥ ሸክሞችን የሚሸከሙና ለእርድ የሚዘጋጁ አልሉ። አላህ ከሰጣችሁ ሲሳይ ብሉ። የሰይጣንንም እርምጃዎች አትከተሉ። ሰይጣን ለእናንተ ግልጽ ጠላት ነው።

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

ስምንት ጥንድ የእርሻ እንስሳት አሉ (አራት ጥንድ)፤ አንድ ጥንድ በግ እና አንድ ጥንድ ፍየል አሉ። «አላህ በሁለት ወንዶች ወይም በሁለት ሴቶች መካከል የከለከለው ምንድን ነው? ወይስ በሁለቱም ሴቶች ማህፀን ውስጥ ያለ ነገር? እውነተኞች ከሆናችሁ በእውቀት ላይ ተመስርታችሁ አስረዱኝ።» በላቸው።

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ከግመልም ጥንድ፤ ከከብትም ጥንድ። «በሁለት ወንዶች ወይም በሁለት ሴቶች መካከል የተከለከለው ምንድን ነው ወይስ በሁለቱ ሴቶች ማህፀን ውስጥ ያለው ምንድን ነው? አላህ ይህንን በጻፈላችሁ ጊዜ ምስክሮች ነበራችሁን? ሰዎችን ያለ እውቀት ለማሳሳት በአላህ ላይ ውሸትን ከሚቀጣጥፉ ሰዎች የበለጠ በደለኛ ማነው?» በላቸው። አላህ በደለኞችን ሕዝቦች አያቀናም።

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

«ወደኔ በተወረደው ውስጥ የሞቱ እንስሳት ሥጋ፣ የሚፈስ ደም፣ የአሳማ ሥጋ - ርኩስ በሆነ ነገር - ወይም ከአላህ ስም ሌላ በሆነ ስም የተገደለውን በስተቀር እርም የሆነ ነገር አላገኝም። ነገር ግን ፍላጎት የሌለው ወይም ወሰንን የማያልፍ (ገደቡን ሳይጨምር) በግድ የተገደደ ሰው ጌታህ መሐሪ አዛኝ ነውና» በላቸው።

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

በአይሁዶችም ላይ፣ ሰኮና ያላቸውን (እንስሳትን) ሁሉ ከልክለናል፤ ከከብትና ከበግ ስብን ከጀርባዎቻቸው ወይም ከሆዳቸው ውስጥ ካለው ወይም ከአጥንት ጋር ከተቀላቀለው በስተቀር ከልክለናቸው ነበር። በዚህም ምክንያት በአመጻቸው ቀጣናቸው። እኛም በእርግጥ እውነተኞች ነን።

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

ስለዚህ ቢዋሹህ «ጌታችሁ ሰፊ ምህረት አለው፤ ለኃጢአተኞችም ቅጣቱ የማይቀር ነው» በላቸው።

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

አጋሪዎቹም «አላህ ቢሻ ኖሮ እኛም አባቶቻችንም ባላጋራንም ምንም ነገር ባልከለከልንም ነበር» ይላሉ። እነዚያም ከነሱ በፊት የነበሩት ቅጣታችንን እስኪቀምሱ ድረስ የዋሹ (መልክተኞቹ) እንደዚሁ። (ሙሐመድ) «ለእኛ የምታስተላልፉት እውቀት አላችሁ? የምትከተሉት ግምታዊ ነገር ብቻ ነው፣ እናንተም የምታስቡት ብቻ ነው» በላቸው።

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

(ሙሐመድ) «ምክንያቱ አላህ ብቻ ነው። ስለዚህ ቢሻ ሁላችሁም ትመራላችሁ» በላቸው።

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

(ሙሐመድ) «አላህ ይህንን እርም ማድረጉን የሚመሰክሩ ምስክሮቻችሁን አምጡ» በላቸው። ቢመሰክሩም ከእነሱ ጋር አትመስክሩ። የእነዚያን በአንቀጾቻችን የሚክዱና በኋለኛው ሕይወት የማያምኑትንና በአላህ የሚያጋሩትን ሰዎች ዝንባሌ አትከተሉ።

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «አላህ የከለከላችሁን ልበል። በእርሱ ምንም አታጋሩ፣ ለወላጆቻችሁም መልካም አድርጉ፣ ልጆቻችሁን ድሆች ስለሆኑ አትግደሉ። እኛ ለእናንተም ለእነሱም የምንመግበው እኛ ነን፤ ግልጽም ይሁን የተደበቀ አስጸያፊ ሥራዎችን አትቅረቡ። አላህ የከለከላቸውን ሰዎች በትክክለኛ ምክንያት ካልሆነ በስተቀር አትግደሉ። ስለዚህ እንድትረዱ ያዛችኋል።»

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

የቲም ልጅን ንብረትም ጎልማሳ እስኪሆን ድረስ የበለጠ ጥቅም ባለው መንገድ ካልሆነ በስተቀር አትቅረቡ። መስፈሪያዎችንና ሚዛኖችንም በትክክል ያሟሉ። አንድን ሰው እንደ ችሎታው አናስገድድም። በምትናገሩበት ጊዜ፣ ዘመድዎ ቢሆንም እንኳ፣ በሐቀኝነት ተናገሩ፤ የአላህንም ቃል ኪዳን ፈጽሙ። ስለዚህ እንድታስታውሱ ያዛችኋል።

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

ይህ ቀጥተኛ መንገዴ ነው። ከዚያም ተከተሉ! ከመንገዱ የሚበትኗችሁን ሌሎች መንገዶችን አትከተሉ። እንዲሁ እናንተን ታዛዦች እንድትሆኑ አዘዘ።

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

ከዚያም ለሙሳ መጽሐፍን (ተውራትን) በእነዚያ በጎ ባደረጉት ላይ (በረከቶቻችንን) እንዲሞላ፣ ሁሉንም ነገር እንዲያብራራ፣ መሪና እዝነትም አድርጎ በጌታቸው መገናኘት እንዲያምኑ ሰጠነው።

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

ይህ ያወረድነው መጽሐፍ (ቁርኣን) በረከቶች የተሞላ ነው። ተከተሉት፤ ታዘዙትም፤ ምሕረትን ታገኛላችሁና።

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(ቁርዓንን ያወረድነው) "ይህ መጽሐፍ የተወረደው ከእኛ በፊት ለነበሩት ሁለት ቡድኖች (አይሁዶችና ክርስቲያኖች) ብቻ ነው፤ እኛም ለሚያነቡት ነገር ትኩረት አንሰጥም" እንድትሉ (እንዳትሉ) ነው።

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

ወይም «መጽሐፉ በእኛ ላይ ቢወርድ ኖሮ ከእነሱ የበለጠ በተመራን ነበር» እንዳትሉ (አትበሉ)። በእርግጥ ከጌታህ ግልጽ ማብራሪያ፣ መመሪያና እዝነት መጥቶልሃል። የአላህን አንቀጾች ካስተባበለና ከርሷ ከተሸሽ ሰው የበለጠ በዳይ ማነው? ወደፊትም ከአንቀጾቻችን የሚርቁትን ሁልጊዜ ስለሚሸሹ ብርቱ ቅጣትን እንመነዳቸዋለን።

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

እነሱ የሚጠባበቁት የመላእክትን መምጣት ወይም የጌታህን መምጣት ወይም ከጌታህ ምልክቶች አንዳንዶቹን ብቻ ነው። ከጌታህ ምልክቶች አንዳንዶቹ በሚመጡበት ቀን፣ ከዚህ በፊት ያላመነ ወይም በርሷ መልካም ነገር ለማድረግ ያልሞከረ ሰው እምነት ከንቱ ይሆናል። «ተጠባበቁ! እኛ እንጠብቃለን» በላቸው።

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

በእርግጥም ሃይማኖታቸውን የሚከፋፍሉና በቡድን የሚከፋፈሉ፣ ለእነሱ (መሐመድ) ምንም አይነት ኃላፊነት የለብህም። በእርግጥም ጉዳያቸው (የአላህ) ነው። ከዚያም ያደረጉትን ይነግራቸዋል።

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

መልካም የሠራ ሁሉ አሥር እጥፍ ይከፈለዋል፤ ክፉ የሠራም ሰው እንደ ክፋቱ መጠን ይመነዳል። በምንም አይበደሉም።

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(ሙሐመድ) «ጌታዬ ወደ ቀጥተኛው መንገድ፣ ወደ እውነተኛው ሃይማኖት፣ ወደ ቀጥተኛው የአብርሃም ሃይማኖት መራኝ። እርሱ (ኢብራሂም) ከአጋሪዎች መካከል አይደለም።» በል።

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

(ሙሐመድ) እንዲህ በል፡- «ስግደቴ፣ አምልኮቴ፣ ሕይወቴና ሞቴ ለዓለማት ሁሉ ጌታ ለሆነው ለአላህ ብቻ ነው።»

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

ለእርሱ አጋር የለውም፤ ስለዚህም ታዘዝኩ፤ እኔም የመጀመሪያው (ሙስሊም) ትዕዛዝ የሰጠሁ ሆንኩ።

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(ሙሐመድ) በላቸው፡- «እርሱ የሁሉም ነገር ጌታ ሲሆን ከአላህ ሌላ አምላክን መፈለግ ተገቢ ነውን? አንድ ሰው ለሚሠራው ኃጢአት ሁሉ ተጠያቂው እሱ ብቻ ነው። ሰውም የሌላውን ኃጢአት ሸክም አይሸከምም። ከዚያም ወደ ጌታህ ትመለሳለህ፤ ከዚህ በፊት የተከራከርከውን ይነግርሃል።»

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

እርሱም በምድር ላይ ከሊፋዎች ያደረጋችሁ ነው። በሰጣችሁም (ስጦታዎች) ሊፈትናችሁ ከፊላችሁን ከሌሎቹ በላይ ከፍ አደረገ። ጌታችሁ በእርግጥ ቅጣተ ፈጣን ነው፤ እርሱም እጅግ መሐሪና አዛኝ ነው።