Q.S አባሳ (عَبَسَ) - 42 የጥቅሶች ብዛት

عَبَسَ وَتَوَلّٰىٓۙ

‘abasa wa tawallā.

(ሙሐመድ) ፊቱ መራራ ሆኖ ዞረና

اَنْ جَاۤءَهُ الْاَعْمٰىۗ

an jā'ahul-a‘mā.

ምክንያቱም አንድ ዓይነ ስውር ሰው ወደ እሱ መጥቶ ነበር (አብዱላህ ቢን ኡሚ ማክቱም)።

وَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّهٗ يَزَّكّٰىٓۙ

wa mā yudrīka la‘allahū yazzakkā.

(ሙሐመድ) ራሱን (ከኃጢአት) ሊያነጻ ይፈልግ ይሆናል ብለህ ታውቃለህ?

اَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرٰىۗ

au yażżakkaru fatanfa‘ahuż-żikrā.

ወይስ (እሱ) የሚጠቅመውን መመሪያ መቀበል ይፈልጋል?

اَمَّا مَنِ اسْتَغْنٰىۙ

ammā manistagnā.

በቂ እንደሆኑ የሚሰማቸውን በተመለከተ (የቁረይሽ መኳንንት)

فَاَنْتَ لَهٗ تَصَدّٰىۗ

fa anta lahū taṣaddā.

ከዚያም አንተ (ሙሐመድ) ለእሱ ትኩረት ትሰጣለህ።

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

ራሱን ካላጠራ (እመኑ) በአንተ ላይ ምንም (ጥፋት) የለብህም።

وَاَمَّا مَنْ جَاۤءَكَ يَسْعٰىۙ

wa ammā man jā'aka yas‘ā.

ፈጥነውም ወደ አንተ የሚመጡትን (ትምህርትን ለመቀበል)፤

وَهُوَ يَخْشٰىۙ

wa huwa yakhsyā.

አላህን የሚፈራ ሲሆን

فَاَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰىۚ

fa anta ‘anhu talahhā.

አንተ (ሙሐመድ) እንኳን ችላ ትለዋለህ።

كَلَّآ اِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ۚ

kallā innahā tażkirah(tun).

በፍጹም አታድርጉ! (የአላህ ትምህርት) በእርግጥም ማሳሰቢያ ነው።

فَمَنْ شَاۤءَ ذَكَرَهٗ ۘ

faman syā'a żakarah(ū).

ስለዚህ የፈለገ ሁሉ በእርግጥ ትኩረት ይሰጠዋል፤

فِيْ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍۙ

fī ṣuḥufim mukarrmah(tin).

በተከበሩ መጻሕፍት (በአላህ ዘንድ)

مَّرْفُوْعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ۢ ۙ

marfū‘atim muṭahharah(tin).

ከፍ ከፍ ያለ (እና) የተቀደሰ፣

بِاَيْدِيْ سَفَرَةٍۙ

bi'aidī safarah(tin).

በመልእክተኞች (መላእክት) እጅ፣

كِرَامٍۢ بَرَرَةٍۗ

kirāmim bararah(tin).

ክቡር እና ታማኝ።

قُتِلَ الْاِنْسَانُ مَآ اَكْفَرَهٗۗ

qutilal-insānu mā akfarah(ū).

ወዮለት ሰው! እንዴት ያለ ምስጋና ቢስ ነው!

مِنْ اَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهٗۗ

min ayyi syai'in khalaqah(ū).

አላህ (ሱ.ወ) ከምን ፈጠረው?

مِنْ نُّطْفَةٍۗ خَلَقَهٗ فَقَدَّرَهٗۗ

min nuṭfah(tin), khalaqahū fa qaddarah(ū).

ከወንድ የዘር ፍሬ ጠብታ ፈጥሮታል ከዚያም ወሰነው።

ثُمَّ السَّبِيْلَ يَسَّرَهٗۙ

Ṡummas-sabīla yassarah(ū).

ከዚያም መንገዱን ቀላል ያደርገዋል፣

ثُمَّ اَمَاتَهٗ فَاَقْبَرَهٗۙ

Ṡumma amātahū fa aqbarah(ū).

ከዚያም ገደለውና ቀበረው።

ثُمَّ اِذَا شَاۤءَ اَنْشَرَهٗۗ

Ṡumma iżā syā'a ansyarah(ū).

ከዚያም ቢሻ ያስነሳዋል።

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ اَمَرَهٗۗ

kallā lammā yaqḍi mā amarah(ū).

በፍጹም (እንደዚያ)! እሱ (ሰው) አላህ (አላህ) ያዘዘውን ነገር አላከናወነም።

فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ اِلٰى طَعَامِهٖٓ ۙ

falyanẓuril-insānu ilā ṭa‘āmih(ī).

ስለዚህ ሰዎች ለምግባቸው ትኩረት መስጠት አለባቸው።

اَنَّا صَبَبْنَا الْمَاۤءَ صَبًّاۙ

annā ṣababnal-mā'a ṣabbā(n).

እኛ (ከሰማይ) ብዙ ውሃ ያፈሰስነው እኛ ነን፤

ثُمَّ شَقَقْنَا الْاَرْضَ شَقًّاۙ

Ṡumma syaqaqnal-arḍa syaqqā(n).

ከዚያም ምድርን በተቻለን መጠን ከፈልናት

فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا حَبًّاۙ

fa'ambatnā fīhā ḥabbā(n).

ከዚያም እዚያ እህል አመረትን፤

وَّعِنَبًا وَّقَضْبًاۙ

wa ‘inabaw wa qaḍbā(n).

እና ወይን እና አትክልቶች፣

وَّزَيْتُوْنًا وَّنَخْلًاۙ

wa zaitūnaw wa nakhlā(n).

እና የወይራ ፍሬ እና የቴምር ዘንባባዎች፣

وَّحَدَاۤىِٕقَ غُلْبًا

wa ḥadā'iqa gulbā(n).

እና ጥላ ያላቸው የአትክልት ስፍራዎች፣

وَفَاكِهَةً وَّاَبًّا

wa fākihataw wa abbā(n).

እና ፍራፍሬዎችና ሳሮች።

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(ይህ ሁሉ) ለአንተና ለከብቶችህ ደስታ ነው።

فَاِذَا جَاۤءَتِ الصَّاۤخَّةُ ۖ

fa iżā jā'atiṣ-ṣākhkhah(tu).

ስለዚህ የሚያደነቁር ድምፅ ሲመጣ (ሁለተኛው የመለከት ድምፅ)

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخِيْهِۙ

yauma yafirrul-mar'u min akhīh(i).

በዚያ ቀን ሰው ከወንድሙ ይሸሻል፤

وَاُمِّهٖ وَاَبِيْهِۙ

wa ummihī wa abīh(i).

እና ከእናቱና ከአባቱ፣

وَصَاحِبَتِهٖ وَبَنِيْهِۗ

wa ṣāḥibatihī wa banīh(i).

እና ከሚስቱ እና ከልጆቹ።

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَىِٕذٍ شَأْنٌ يُّغْنِيْهِۗ

likullimri'im minhum yauma'iżin sya'nuy yugnīh(i).

በዚያ ቀን እያንዳንዳቸው ሥራ የሚበዛባቸው ነገሮች ነበሯቸው።

وُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ مُّسْفِرَةٌۙ

wujūhuy yauma'iżim musfirah(tun).

በዚያ ቀን የሚያብረቀርቁ ፊቶች ነበሩ፣

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۚ

Ḍāḥikatum mustabsyirah(tun).

መሳቅ እና መዝናናት፣

وَوُجُوْهٌ يَّوْمَىِٕذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۙ

wa wujūhuy yauma'iżin ‘alaihā gabarah(tun).

በዚያ ቀን ፊቶች በአቧራ ተሸፍነው ይኖራሉ፤

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۗ

tarhaquhā qatarah(tun).

በጨለማ ተሸፍኗል (በውርደትና በጭንቀት የተመታ)።

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ࣖ

ulā'ika humul-kafaratul-fajarah(tu).

እነሱ አመጸኞች ከሐዲዎች ናቸው።