Q.S አል-ጃቲያህ (اَلْجَاثِيَة) - 37 የጥቅሶች ብዛት

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ሃ ሚም

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

(ይህ) መጽሐፍ የተወረደው ሁሉን ቻይ ከሆነው አላህ ነው።

اِنَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fis-samāwāti wal-arḍi la'āyātil lil-mu'minīn(a).

በእርግጥም በሰማይና በምድር ውስጥ ለምእመናን (የአላህ ታላቅነት) ምልክቶች አሉ።

وَفِيْ خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِنْ دَاۤبَّةٍ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَۙ

wa fī khalqikum wa mā yabuṡṡu min dābbatin āyātul liqaumiy yūqinūn(a).

እናንተንም በመፍጠራችሁና በምድር ላይ በተበተኑ ተንቀሳቃሽ ፍጡራን ውስጥ ለሚያምኑ ሕዝቦች የአላህን ታላቅነት ምልክቶች አሉ።

وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).

በሌሊትና በቀን መተካካት፣ አላህም ከሰማይ ባወረደው ዝናብ፣ ምድርን ከሞተች በኋላ ሕያው በሚያደርጋት፣ ነፋሶችንም በመቀየር ለሚያውቁ ሕዝቦች ምልክቶች አሉ።

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّۚ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَ اللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dallāhi wa āyātihī yu'minūn(a).

እነዚህ በአንተ ላይ በእውነት የምናነባቸው የአላህ አንቀጾች ናቸው፤ ከዚያም ከአላህና ከአንቀጾቹ በኋላ በምን ሌላ ያምናሉ?

وَيْلٌ لِّكُلِّ اَفَّاكٍ اَثِيْمٍۙ

wailul likulli affākin aṡīm(in).

ለሚዋሹና ብዙ ኃጢአት ለሚሠሩ ሁሉ ወዮላቸው፤

يَّسْمَعُ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُتْلٰى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَاَنْ لَّمْ يَسْمَعْهَاۚ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

yasma‘u āyātillāhi tutlā ‘alaihi ṡumma yuṣirru mustakbiran ka'allam yasma‘hā, fa basysyirhu bi‘ażābin alīm(in).

(ማለትም) የአላህን አንቀጾች በእርሱ ላይ ሲነበቡ የሚሰማና እንዳልሰማት ሁሉ ኩራት የሚሰማው ሰው ነው። ስለዚህ ከአሳማሚ ቅጣት አስጠንቅቀው።

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

ስለ አንቀጾቻችንም ትንሽ ቢያውቅ (እነዚያ አንቀጾቻችን) መሳለቂያ ይሆናሉ። እነዚያም አዋራጅ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

مِنْ وَّرَاۤىِٕهِمْ جَهَنَّمُ ۚوَلَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ مَّا كَسَبُوْا شَيْـًٔا وَّلَا مَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۗ

miw warā'ihim jahannam(u), wa lā yugnī ‘anhum mā kasabū syai'aw wa lā mattakhażū min dūnillāhi auliyā'(a), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ከፊታቸው ገሃነም አለ፤ ከሠሩትም ነገር ምንም አይጠቅማቸውም፤ ከአላህ ሌላ ረዳቶቻቸውን የሠሩትም (ጥቅም አይሰጣቸውም)። ለእነርሱም ታላቅ ቅጣት ይደርስባቸዋል።

هٰذَا هُدًىۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مِّنْ رِّجْزٍ اَلِيْمٌ ࣖ

hāżā hudā(n), wal-lażīna kafarū bi'āyāti rabbihim lahum ‘ażābum mir rijzin alīm(un).

ይህ (ቁርኣን) መሪ ነው። እነዚያም በጌታቸው አንቀጾች የሚክዱ እጅግ በጣም አሳማሚ ቅጣት ይቀጣቸዋል።

۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ

allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

አላህ ያ ባሕሩን መርከቦች በፈቃዱ እንዲንሳፈፉበት፣ ከችሮታውም እንድትፈልጉና እንድታመሰግኑት የገራላችሁ ነው።

وَسَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مِّنْهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa sakhkhara lakum mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi jamī‘am minh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

በሰማያት ያለውንና በምድርም ያለውን ሁሉ (በሰማያት ያለውን ሁሉ) ከርሱ ዘንድ ምህረት አድርጎ ለእናንተ አስገዛላችሁ። በዚህ ውስጥ ለሚያስተነትኑ ሕዝቦች በእርግጥ ምልክቶች አሉ።

قُلْ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَغْفِرُوْا لِلَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ اَيَّامَ اللّٰهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا ۢبِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

qul lil-lażīna āmanū yagfirū lil-lażīna lā yarjūna ayyāmallāhi liyajziya qaumam bimā kānū yaksibūn(a).

(ሙሐመድ) ለእነዚያ ላመኑት ሰዎች የአላህን ቀናት የማይፈሩትን ይቅር በላቸው፤ ምክንያቱም ሰዎችን በሠሩት ሥራ ይመነዳቸዋልና።

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَسَاۤءَ فَعَلَيْهَا ۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥan fa linafsih(ī), wa man asā'a fa ‘alaihā, ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

መልካም የሠራ ሰው ለራሱ ነው፤ ክፉ የሠራም ሰው ለራሱ ይደርስበታል፤ ከዚያም ወደ ጌታችሁ ትመለሳላችሁ።

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).

በእርግጥም የእስራኤል ልጆች መጽሐፍን (ተውራትን)፣ ኃይልንና ትንቢትን ሰጠናቸው፤ መልካም ሲሳይንም ሰጠናቸው፤ በአሕዛብም ላይ አበለጥናቸው (በዚያን ጊዜ)።

وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

በሃይማኖታዊ ጉዳዮችም ግልጽ ማብራሪያዎችን ሰጠናቸው፤ ስለዚህ በመካከላቸው ባለው ምቀኝነት ምክንያት ዕውቀት ከመጣላቸው በኋላ ካልሆነ በስተቀር አይለያዩም ። ጌታህም በትንሣኤ ቀን ሁልጊዜ በሚከራከሩበት ነገር በእርግጥ ይፈርዳል።

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

ከዚያም (ሙሐመድን) የዚያን ሃይማኖት ሸሪዓ (ደንቦች) እንድትከተል አደረግንህ፤ ስለዚህ (ሸሪዓውን) ተከተል፤ የማያውቁትንም ሰዎች ፍላጎት አትከተል።

اِنَّهُمْ لَنْ يُّغْنُوْا عَنْكَ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۚ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِيْنَ

innahum lay yugnū ‘anka minallāhi syai'ā(n), wa innaẓ-ẓālimīna ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wallāhu waliyyul-muttaqīn(a).

በእርግጥም ከአላህ ቅጣት በምንም ሊጠብቁህ አይችሉም። በዳዮችም እርስ በርሳቸው ረዳቶች ናቸው፤ አላህ ግን የጻድቃን ረዳቶች ነው።

هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

hāżā baṣā'iru lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yūqinūn(a).

(ቁርኣን) ለሰዎች መሪ፣ ለሚያምኑ ሰዎችም መሪና እዝነት ነው።

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ اجْتَرَحُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَوَاۤءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ ࣖࣖ

am ḥasibal-lażīnajtaraḥus -sayyi'āti an naj‘alahum kal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sawā'am maḥyāhum wa mamātuhum, sā'a mā yaḥkumūn(a).

እነዚያ ክፉ ሥራዎችን የሚሠሩ ሰዎች እኛ እንደእነዚያ እንዳመኑና መልካም ሥራዎችን እንደሠሩት፣ ማለትም በሕይወትም በሞትም እኩል እንደምናደርጋቸው ያስባሉን? ፍርዳቸው ምንኛ ከፋ!

وَخَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqqi wa litujzā kullu nafsim bimā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

አላህም ሰማያትንና ምድርን በፍትሃዊ መንገድ ፈጠረ፤ ነፍስም ሁሉ በሠራችው ሥራ ትመነዳ ዘንድ፣ እነርሱም አይበደሉም።

اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).

ፍላጎቱን አምላኩ አድርጎ የያዘውን፣ አላህም እያወቀ ያሳሳተውን፣ ጆሮውንና ልቡንም ያተመበትን፣ በዓይኑም ላይ መጋረጃ ያደረገበትን ሰው አየህን? ታዲያ ከአላህ በኋላ (ካጠመመው) በኋላ ሊመራው የሚችል ማነው? (ታዲያ አትጠነቀቁምን?)

وَقَالُوْا مَا هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوْتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ اِلَّا الدَّهْرُۚ وَمَا لَهُمْ بِذٰلِكَ مِنْ عِلْمٍۚ اِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa qālū mā hiya illā ḥayātunad-dun-yā namūtu wa naḥyā wa mā yuhlikunā illad-dahr(u), wa mā lahum biżālika min ‘ilmin in hum illā yaẓunnūn(a).

«ይህች ሕይወት በዚህች ዓለም ሕይወት እንጂ ሌላ አይደለችም፤ እንሞታለን እንኖራለንም፤ ጊዜ እንጂ ሌላ የሚያጠፋን ነገር የለም» ይላሉ። ነገር ግን ስለ እርሷ ምንም እውቀት የላቸውም፤ እነሱ የሚገምቱት ብቻ ናቸው።

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātim mā kāna ḥujjatahum illā an qālu'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

ግልጽ አንቀጾቻችንም ለእነርሱ ሲነበቡላቸው፣ «እውነተኞች ከሆናችሁ አባቶቻችንን ወደ ሕይወት አምጡ» ከማለት ውጪ ምንም ተቃውሞ የላቸውም።

قُلِ اللّٰهُ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَارَيْبَ فِيْهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

qulillāhu yuḥyīkum ṡumma yumītukum ṡumma yajma‘ukum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīhi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

«አላህ ሕያው ያደርጋችኋል፤ ከዚያም ይገድላችኋል፤ ከዚያም በትንሣኤ ቀን ይሰበስባችኋል፤ ይህም ጥርጥር የለውም፤ ግን አብዛኛዎቹ ሰዎች አያውቁም» በላቸው።

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يَوْمَىِٕذٍ يَّخْسَرُ الْمُبْطِلُوْنَ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa yauma taqūmus-sā‘atu yauma'iżiy yakhsarul-mubṭilūn(a).

የሰማያትና የምድር ንግሥና የአላህ ብቻ ነው። በትንሣኤም ቀን እነዚያ (ኃጢአት) የሚሠሩ በዚያ ቀን ይከስራሉ።

وَتَرٰى كُلَّ اُمَّةٍ جَاثِيَةً ۗ كُلُّ اُمَّةٍ تُدْعٰٓى اِلٰى كِتٰبِهَاۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa tarā kulla ummatin jāṡiyah(tan), kullu ummatin tud‘ā ilā kitābihā, al-yauma tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

እናም (በዚያ ቀን) እያንዳንዱ ጉባኤ ተንበርክኮ ታያለህ። እያንዳንዱ ጉባኤ የበጎ አድራጎት መዝገብ መዝገቡን (እንዲመለከት) ይጠራል። በዚያ ቀን ላደረጋችሁት ነገር ሽልማት ታገኛላችሁ።

هٰذَا كِتٰبُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ ۗاِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

hāżā kitābunā yanṭiqu ‘alaikum bil-ḥaqq(i), innā kunnā nastansikhu mā kuntum ta‘malūn(a).

(አላህም) «ይህ መጽሐፋችን (መዝገባችን) እውነቱን የሚነግርህ ነው። የሠራኸውንም እንድትጽፍ በእርግጥ አዘዝናችሁ።»

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

fa'ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fayudkhiluhum rabbuhum fī raḥmatih(ī), żālika huwal-fauzul-mubīn(u).

ስለዚህ እነዚያ ያመኑና መልካም ሥራዎችን የሠሩ፣ አላህ በእዝነቱ (በገነት) ውስጥ ያስገባቸዋል። ይህ እውነተኛ ድል ነው።

وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اَفَلَمْ تَكُنْ اٰيٰتِيْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

wa ammal-lażīna kafarū, falam takun āyātī tutlā ‘alaikum fastakbartum wa kuntum qaumam mujrimīn(a).

እነዚያም የካዱት (ተብሎ ይነገራል) «አንቀጾቼ በእናንተ ላይ አልተነበቡምን ግን ትምክህተኞች ሆናችሁ?»

وَاِذَا قِيْلَ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيْهَا قُلْتُمْ مَّا نَدْرِيْ مَا السَّاعَةُۙ اِنْ نَّظُنُّ اِلَّا ظَنًّا وَّمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِيْنَ

wa iżā qīla inna wa‘dallāhi ḥaqquw was-sā‘atu lā raiba fīhā qultum mā nadrī mas-sā‘ah(tu), in naẓunnu illā ẓannaw wa mā naḥnu bimustaiqinīn(a).

«በእርግጥ የአላህ ቃል ኪዳን እውነት ነው፣ ስለ ፍርዱም ቀን ምንም ጥርጥር የለውም» ሲባሉ «የትንሣኤ ቀን ምን እንደሆነ አናውቅም፣ የምንገምተው ብቻ ነው፣ እናም እርግጠኛ አይደለንም።» ብለው ይመልሳሉ።

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

የሚሠሩት የክፋት ክፋትም ለእነርሱ ይገለጣል፤ በእነዚያም ይሳለቁባቸው የነበሩት ቅጣት ይደርስባቸዋል።

وَقِيْلَ الْيَوْمَ نَنْسٰىكُمْ كَمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۙ وَمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

wa qīlal-yauma nansākum kamā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

«የዚህን ቀን መገናኘትህን እንደረሳህ ሁሉ ዛሬም ረሳንህ፤ የመመለሻህም ስፍራ ገሃነም ነው፤ ለአንተም ምንም ረዳት የለህም።» ተባሉ።

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

ይህ የአላህን አንቀጾች መሳለቂያ አድርጋችሁ ስለወሰዳችሁና የዚህች ዓለም ሕይወትም ስለታለላችሁ ነው። ስለዚህ ዛሬ ከእሳት አይወጡም፤ ንስሐም የመግባት እድል አይሰጣቸውም።

فَلِلّٰهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَرَبِّ الْاَرْضِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa lillāhil-ḥamdu rabbis-samāwāti wa rabbil-arḍi rabbil-‘ālamīn(a).

ምስጋና ሁሉ ለአላህ የተገባ ነው፣ የሰማያትና የምድር ጌታ፣ የዓለማት ሁሉ ጌታ፣

وَلَهُ الْكِبْرِيَاۤءُ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ ۔

wa lahul-kibriyā'u fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

በሰማያትም በምድርም ክብር ሁሉ ለእርሱ ብቻ ነው፤ እርሱም አሸናፊው ጥበበኛው ነው።