Q.S አን-ኑር (اَلنُّور) - 64 የጥቅሶች ብዛት

سُوْرَةٌ اَنْزَلْنٰهَا وَفَرَضْنٰهَا وَاَنْزَلْنَا فِيْهَآ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

sūratun anzalnāhā wa faraḍnāhā wa anzalnā fīhā āyātim bayyinātil la‘allakum tażakkarūn(a).

(ይህች) ያወረድናት ሱራ ናት፤ ሕግጋትንም (ሕግጋትን) ግዴታ ያደረግናት፤ በውስጧም ግልጽ የሆኑ የአላህን ታላቅነት (የሚያብራሩ) አንቀጾችን አውርደናል፤ ትገነዘቡም ዘንድ።

اَلزَّانِيَةُ وَالزَّانِيْ فَاجْلِدُوْا كُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِائَةَ جَلْدَةٍ ۖوَّلَا تَأْخُذْكُمْ بِهِمَا رَأْفَةٌ فِيْ دِيْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۚ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَاۤىِٕفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zāniyatu waz-zānī fajlidū kulla wāḥidim minhumā mi'ata jaldah(tan), wa lā ta'khużkum bihimā ra'fatun fī dīnillāhi in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), walyasyhad ‘ażābahumā ṭā'ifatum minal-mu'minīn(a).

አመንዝራይቱንና አመንዝራይቱን እያንዳንዳቸውን መቶ ግርፋት ግረፉአቸው፤ በአላህና በመጨረሻው ቀን የምታምኑ እንደሆናችሁ በአላህ ሃይማኖት ላይ ርኅራኄ አትከልክሉአቸው፤ ቅጣታቸውንም የምእመናን ቡድን ይመልከቷቸው።

اَلزَّانِيْ لَا يَنْكِحُ اِلَّا زَانِيَةً اَوْ مُشْرِكَةً ۖوَّالزَّانِيَةُ لَا يَنْكِحُهَآ اِلَّا زَانٍ اَوْ مُشْرِكٌ ۚوَحُرِّمَ ذٰلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

az-zānī lā yankiḥu illā zāniyatan au musyrikah(tan), waz-zāniyatu lā yankiḥuhā illā zānin au musyrik(un), wa ḥurrima żālika ‘alal-mu'minīn(a).

ወንድ አመንዝራ ከሴት አመንዝራ ወይም ከአጋሪ ሴት ጋር ካልሆነ በስተቀር ሊያገባ አይችልም፤ አመንዝራ ሴትም ከወንድ አመንዝራ ወይም ከአጋሪ ወንድ ጋር ካልሆነ በስተቀር ሊያገባ አይችልም፤ ይህ ደግሞ በምእመናን ላይ የተከለከለ ነው።

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوْا بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَ فَاجْلِدُوْهُمْ ثَمٰنِيْنَ جَلْدَةً وَّلَا تَقْبَلُوْا لَهُمْ شَهَادَةً اَبَدًاۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ ۙ

wal-lażīna yarmūnal-muḥṣanāti ṡumma lam ya'tū bi'arba‘ati syuhadā'a fajlidūhum ṡamānīna jaldataw wa lā taqbalū lahum syahādatan abadā(n), wa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

እነዚያም ንፁህ ሴቶችን (ዝሙትን) የሚሰድቡ አራት ምስክሮችን ያላቀረቡ ሰማኒያ ጊዜ ይግረፏቸዋል፤ ምስክራቸውንም ፈጽሞ የማይቀበሉ ናቸው። እነዚያ እነሱ አመጸኞቹ ናቸው።

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۚ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

እነዚያ ከዚያ በኋላ የተጸጸቱና (ሥራቸውን) ያሳመሩ ሲቀሩ፤ አላህ በእርግጥ መሓሪ አዛኝ ነው።

وَالَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ اَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ شُهَدَاۤءُ اِلَّآ اَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ اَحَدِهِمْ اَرْبَعُ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ ۙاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wal-lażīna yarmūna azwājahum wa lam yakul lahum syuhadā'u illā anfusuhum fa syahādatu aḥadihim arba‘u syahādātim billāh(i), innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).

እነዚያም ሚስቶቻቸውን (በዝሙት) የሚሰድቡ፣ ከራሳቸው በስተቀር ምስክሮች የሌሏቸው ሲሆኑ፣ የእያንዳንዳቸው ምስክርነት እርሱ ከእውነት ከሚናገሩት አንዱ መሆኑን በአላህ ስም አራት ጊዜ መማል ነው።

وَالْخَامِسَةُ اَنَّ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كَانَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wal-khāmisatu anna la‘natallāhi ‘alaihi in kāna minal-kāżibīn(a).

አምስተኛውም (መሐላ) ከውሸታሞች መካከል ቢሆን የአላህ እርግማን ይደርስበታል የሚል ነው።

وَيَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذَابَ اَنْ تَشْهَدَ اَرْبَعَ شَهٰدٰتٍۢ بِاللّٰهِ اِنَّهٗ لَمِنَ الْكٰذِبِيْنَ ۙ

wa yadra'u ‘anhal-‘ażāba an tasyhada arba‘a syahādātim billāhi innahū laminal-kāżibīn(a).

ሚስትም እሱ (ባሏ) ከውሸታሞች መካከል መሆኑን አራት ጊዜ በአላህ ስም ብትምል ከቅጣት ትድናለች።

وَالْخَامِسَةَ اَنَّ غَضَبَ اللّٰهِ عَلَيْهَآ اِنْ كَانَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

wal-khāmisata anna gaḍaballāhi ‘alaihā in kāna minaṣ-ṣādiqīn(a).

አምስተኛው (ቃል ኪዳን) ደግሞ እሱ (ባሏ) ከእውነተኞቹ አንዱ ከሆነ የአላህ ቁጣ በእሷ (ሚስት) ላይ እንደሚወርድባት ነው።

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha tawwābun ḥakīm(un).

የአላህ ችሮታና እዝነቱ በእናንተ ላይ ባልነበረ ኖሮ (ችግር ባጋጠመህ ነበር)። አላህም በእርግጥ ጸጸትን ተቀባይ ጥበበኛ ነው።

اِنَّ الَّذِيْنَ جَاۤءُوْ بِالْاِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنْكُمْۗ لَا تَحْسَبُوْهُ شَرًّا لَّكُمْۗ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۗ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْاِثْمِۚ وَالَّذِيْ تَوَلّٰى كِبْرَهٗ مِنْهُمْ لَهٗ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna jā'ū bil-ifki ‘uṣbatum minkum, lā taḥsabūhu syarral lakum, bal huwa khairul lakum, likullimri'im minhum maktasaba minal-iṡm(i), wal-lażī tawallā kibrahū minhum lahū ‘ażābun ‘aẓīm(un).

እውነት ነው፣ የውሸት ዜና የሚያመጡትም ከናንተ መካከል ናቸው። ለእናንተ መጥፎ ነው ብላችሁ አታስቡ፤ ይልቁንም ለእናንተ መልካም ነው። እያንዳንዳቸው የሠሩትን ኃጢአት ዋጋ ይቀበላሉ። ከነሱም ውስጥ ትልቁን ድርሻ የሚወስድ (ከሠራው ኃጢአት) ታላቅ ቅጣትን ይቀበላል።

لَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بِاَنْفُسِهِمْ خَيْرًاۙ وَّقَالُوْا هٰذَآ اِفْكٌ مُّبِيْنٌ

lau lā iż sami‘tumūhu ẓannal-mu'minūna wal-mu'minātu bi'anfusihim khairā(n), wa qālū hāżā ifkum mubīn(un).

የውሸት ዜና ሰምተህ "ይህ (ዜና) እውነተኛ ውሸት ነው" ስትል አማኞችና አማኞች ስለራሳቸው ደግነት የማያስቡት ለምንድን ነው?

لَوْلَا جَاۤءُوْ عَلَيْهِ بِاَرْبَعَةِ شُهَدَاۤءَۚ فَاِذْ لَمْ يَأْتُوْا بِالشُّهَدَاۤءِ فَاُولٰۤىِٕكَ عِنْدَ اللّٰهِ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

lau lā jā'ū ‘alaihi bi'arba‘ati syuhadā'(a), fa iż lam ya'tū bisy-syuhadā'i fa ulā'ika ‘indallāhi humul-kāżibūn(a).

ለምን (የከሰሷቸው) አራት ምስክሮችን አላመጡም? ምስክሮችን ስላላመጡ አላህ ዘንድ ውሸታሞች ናቸው።

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).

በዚህችም ሆነ በመጨረሻይቱ ዓለም የአላህ ችሮታና እዝነቱ በእናንተ ላይ ባይኖር ኖሮ፣ ስለሱ በተናገራችሁት ነገር (የውሸት ዜና) ታላቅ ቅጣት በደረሰባችሁ ነበር።

اِذْ تَلَقَّوْنَهٗ بِاَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِكُمْ مَّا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ وَّتَحْسَبُوْنَهٗ هَيِّنًاۙ وَّهُوَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمٌ ۚ

iż talaqqaunahū bi'alsinatikum wa taqūlūna bi'afwāhikum mā laisa lakum bihī ‘ilmuw wa taḥsabūnahū hayyinā(n), wa huwa ‘indallāhi ‘aẓīm(un).

(የሐሰት ዜና) በአፍህ በደረሰህ ጊዜ፣ በአፍህ የማታውቀውን ነገር በተናገርክ ጊዜ፣ በአላህ ዘንድ ግን ትልቅ ጉዳይ እንደሆነ አድርገህ ባሰብከው ጊዜ (አስታውስ)።

وَلَوْلَآ اِذْ سَمِعْتُمُوْهُ قُلْتُمْ مَّا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّتَكَلَّمَ بِهٰذَاۖ سُبْحٰنَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظِيْمٌ

wa lau lā iż sami‘tumūhu qultum mā yakūnu lanā an natakallama bihāżā, subḥānaka hāżā buhtānun ‘aẓīm(un).

እና ስትሰሙ "ስለዚህ ጉዳይ ማውራት ተገቢ አይደለም። ክብር ለአንተ ይሁን፣ ይህ ትልቅ ውሸት ነው" ለምን አትሉም።

يَعِظُكُمُ اللّٰهُ اَنْ تَعُوْدُوْا لِمِثْلِهٖٓ اَبَدًا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ۚ

ya‘iẓukumullāhu an ta‘ūdū limiṡlihī abadan in kuntum mu'minīn(a).

አላህ ምእመናን ከሆናችሁ ዳግመኛ እንዳትደግሙት ያስጠነቅቃችኋል።

وَيُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yubayyinullāhu lakumul-āyāt(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

አላህም አንቀጾቹን ያብራራልሃል። አላህም ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።

اِنَّ الَّذِيْنَ يُحِبُّوْنَ اَنْ تَشِيْعَ الْفَاحِشَةُ فِى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

innal-lażīna yuḥibbūna an tasyī‘al-fāḥisyatu fil-lażīna āmanū lahum ‘ażābun alīm(un), fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

እነዚያ በምእመናን መካከል እንዲህ አይነት መጥፎ ስራ (የውሸት ዜና) እንዲሰራጭ የሚፈልጉ በዚህችም ሆነ በመጨረሻዋ ዓለም አሳማሚ ቅጣት ይደርስባቸዋል። አላህም ያውቃል እናንተ ግን አታውቁም።

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).

የአላህም ችሮታና እዝነት በእናንተ ላይ ባልነበረ ኖሮ (ታላቅ ቅጣት በእርግጥ ባገኛችሁ ነበር)። አላህም በእርግጥ ቸርና አዛኝ ነው።

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! የሰይጣንን እርምጃዎች አትከተሉ። የሰይጣንን እርምጃዎች የሚከተል ሁሉ በእርግጥ (ሰይጣን) በክፉና በክፉ ሥራዎች ያዛል። የአላህ ችሮታና እዝነቱ በእናንተ ላይ ባይኖር ኖሮ ከእናንተ መካከል ለዘላለም (ከእነዚህ ክፉና ከክፉ ሥራዎች) ንፁህ ባልሆኑ ነበር፣ ግን አላህ የሚሻውን ያጠራል። አላህም ሁሉን ሰሚና አዋቂ ነው።

وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ከእናንተም ውስጥ ጥቅምና ዕድል ያላቸው ሰዎች ለዘመዶቻቸው፣ ለድሆችና በአላህ መንገድ ለሚሰደዱት (እንደማይረዱ) አይማሉ፤ ይቅር ይባባሉና ይታገሱ። አላህ ለእናንተ ይቅር ቢልላችሁ አትወዱምን? አላህም መሐሪና አዛኝ ነው።

اِنَّ الَّذِيْنَ يَرْمُوْنَ الْمُحْصَنٰتِ الْغٰفِلٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ لُعِنُوْا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

innal-lażīna yarmūnal-muḥṣanātil-gāfilātil-mu'mināti lu‘inū fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

እነዚያ ዘንጊዎችንና ታማኝ የሆኑ መልካም ሴቶችን የሚከሱ፣ በዚህችም ሆነ በመጨረሻዋ ዓለም የተረገሙ ናቸው፤ ታላቅ ቅጣትም ያገኛሉ።

يَّوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ اَلْسِنَتُهُمْ وَاَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

yauma tasyhadu ‘alaihim alsinatuhum wa aidīhim wa arjuluhum bimā kānū ya‘malūn(a).

ምላሶቻቸው፣ እጆቻቸውና እግሮቻቸውም ይሠሩት በነበሩት ነገር ላይ መስካሪዎች በሚሆኑባቸው ቀን (በዚያ ቀን)።

يَوْمَىِٕذٍ يُّوَفِّيْهِمُ اللّٰهُ دِيْنَهُمُ الْحَقَّ وَيَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ الْمُبِيْنُ

yauma'iżiy yuwaffīhimullāhu dīnahumul-ḥaqqa wa ya‘lamūna annallāha huwal-ḥaqqul-mubīn(u).

በዚያ ቀን አላህ እውነተኛ ምንዳቸውን ይሞላላቸዋል፤ አላህም እውነተኛና ገላጭ መኾኑን ያውቃሉ።

اَلْخَبِيْثٰتُ لِلْخَبِيْثِيْنَ وَالْخَبِيْثُوْنَ لِلْخَبِيْثٰتِۚ وَالطَّيِّبٰتُ لِلطَّيِّبِيْنَ وَالطَّيِّبُوْنَ لِلطَّيِّبٰتِۚ اُولٰۤىِٕكَ مُبَرَّءُوْنَ مِمَّا يَقُوْلُوْنَۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ ࣖ

al-khabīṡātu lil-khabīṡīna wal-khabīṡūna lil-khabīṡāt(i), waṭ-ṭayyibātu liṭ-ṭayyibīna waṭ-ṭayyibūna liṭ-ṭayyibāt(i), ulā'ika mubarra'ūna mimmā yaqūlūn(a), lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

ክፉ ሴቶች ለመጥፎ ወንዶች፣ ክፉ ወንዶችም ለመጥፎ ሴቶች ናቸው፣ ጥሩ ሴቶችም ለጥሩ ወንዶች፣ ጥሩ ወንዶችም ለጥሩ ሴቶች ናቸው። ሰዎች ከሚከሷቸው ነገር ንፁህ ናቸው። ለእነሱ ምሕረትና የተከበረ ሲሳይ (ገነት) አላቸው።

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتًا غَيْرَ بُيُوْتِكُمْ حَتّٰى تَسْتَأْنِسُوْا وَتُسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَهْلِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan gaira buyūtikum ḥattā tasta'nisū wa tusallimū ‘alā ahlihā, żālikum khairul lakum la‘allakum tażakkarūn(a).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ፈቃድ ከመጠየቅና ከነዋሪዎቹ ጋር ሰላምታ ከመስጠታችሁ በፊት የራሳችሁ ያልሆነ ቤት አትግቡ። ይህ ለእናንተ የተሻለ ነው፤ ሁልጊዜም ታስታውሱ ዘንድ።

فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فِيْهَآ اَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوْهَا حَتّٰى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَاِنْ قِيْلَ لَكُمُ ارْجِعُوْا فَارْجِعُوْا هُوَ اَزْكٰى لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ

fa illam tajidū fīhā aḥadan falā tadkhulūhā ḥattā yu'żana lakum wa in qīla lakumurji‘ū farji‘ū huwa azkā lakum, wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

በውስጥም ማንንም ካላገኛችሁ ፈቃድ እስክታገኙ ድረስ አትግቡ። «ተመለሳችሁ!» ቢላችሁም (ተመልሳችሁ) ተመለሱ። ይህ ለእናንተ የበለጠ ንፁህ ነው፤ አላህም የምትሠሩትን ሁሉ አዋቂ ነው።

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَدْخُلُوْا بُيُوْتًا غَيْرَ مَسْكُوْنَةٍ فِيْهَا مَتَاعٌ لَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tadkhulū buyūtan gaira maskūnatin fīhā matā‘ul lakum, wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

ያለ ሰው ቤት መግባትህ ምንም ኃጢያት የለብህም፤ በውስጡ ፍላጎት አለብህ፤ አላህ የምትገልጸውንና የምትደብቀውን ያውቃል።

قُلْ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ يَغُضُّوْا مِنْ اَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوْا فُرُوْجَهُمْۗ ذٰلِكَ اَزْكٰى لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا يَصْنَعُوْنَ

qul lil-mu'minīna yaguḍḍū min abṡārihim wa yaḥfaẓū furūjahum, żālika azkā lahum, innallāha khabīrum bimā yaṣna‘ūn(a).

ለምእመናን ሰዎች ዓይኖቻቸውን ይጠብቁ፤ ብልቶቻቸውንም ይጠብቁ፤ ይህም ለእነርሱ የተሻለ ነው፤ አላህ የሚሠሩትን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

وَقُلْ لِّلْمُؤْمِنٰتِ يَغْضُضْنَ مِنْ اَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوْجَهُنَّ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوْبِهِنَّۖ وَلَا يُبْدِيْنَ زِيْنَتَهُنَّ اِلَّا لِبُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اٰبَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اٰبَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ اَوْ اَبْنَاۤءِ بُعُوْلَتِهِنَّ اَوْ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اِخْوَانِهِنَّ اَوْ بَنِيْٓ اَخَوٰتِهِنَّ اَوْ نِسَاۤىِٕهِنَّ اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّ اَوِ التّٰبِعِيْنَ غَيْرِ اُولِى الْاِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ اَوِ الطِّفْلِ الَّذِيْنَ لَمْ يَظْهَرُوْا عَلٰى عَوْرٰتِ النِّسَاۤءِ ۖوَلَا يَضْرِبْنَ بِاَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِيْنَ مِنْ زِيْنَتِهِنَّۗ وَتُوْبُوْٓا اِلَى اللّٰهِ جَمِيْعًا اَيُّهَ الْمُؤْمِنُوْنَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

wa qul lil-mu'mināti yagḍuḍna min abṡārihinna wa yaḥfaẓna furūjahunna wa lā yubdīna zīnatahunna illā mā ẓahara minhā walyaḍribna bikhumurihinna ‘alā juyūbihinn(a), wa lā yubdīna zīnatahunna illā libu‘ūlatihinna au ābā'ihinna au abnā'ihinna au abnā'i bu‘ūlatihinna au ikhwānihinna au banī ikhwānihinna au nisā'ihinna au mā malakat aimānuhunna awit-tābi‘īna gairi ulil-irbati minar-rijāli awiṭ-ṭiflil-lażīna lam yaẓharū ‘alā ‘aurātin-nisā'(i), wa lā yaḍribna bi'arjulihinna liyu‘lama mā yukhfīna min zīnatihinn(a), wa tūbū ilallāhi jamī‘an ayyuhal-mu'minūna la‘allakum tufliḥūn(a).

ለምእመናን ሴቶችም ዓይኖቻቸውን ዝቅ እንዲያደርጉና ብልቶቻቸውን እንዲጠብቁ ንገራቸው፤ ጌጣቸውንም በግልጽ ከሚታየው በስተቀር እንዳይገልጹ። ሽፋኖቻቸውንም በደረቶቻቸው ላይ ያድርጉ፤ ጌጣቸውንም ለባሎቻቸው፣ ለአባቶቻቸው፣ ለባሎቻቸው፣ ለወንዶች ልጆቻቸው፣ ለባሎቻቸው፣ ለወንድሞቻቸው፣ ለወንድሞቻቸው፣ ለወንድሞቻቸው፣ ለወንድሞቻቸው፣ ለእህቶቻቸው፣ ለሴቶቻቸው፣ ለባሮቻቸው፣ ለሴቶች (ለሴቶች) ፍላጎት ለሌላቸው (ለአረጋውያን) ባሮቻቸው ወይም የሴት ብልትን የማያውቁ ልጆች ብቻ እንጂ ለሌላቸው አይግለጹ። የሚደብቁትንም ለማሳወቅ በእግራቸው አይምቱ። እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ወደ አላህ ተጸጸቱ፤ ልትድኑ ይከጀላል።

وَاَنْكِحُوا الْاَيَامٰى مِنْكُمْ وَالصّٰلِحِيْنَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَاِمَاۤىِٕكُمْۗ اِنْ يَّكُوْنُوْا فُقَرَاۤءَ يُغْنِهِمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa ankiḥul-ayāmā minkum waṣ-ṣāliḥīna min ‘ibādikum wa imā'ikum, iy yakūnū fuqarā'a yugnihimullāhu min faḍlih(ī), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ከእናንተም መካከል ያላገቡትን አጋቡ፤ ከወንድና ከሴት ባሮቻችሁም (ለማግባት) ብቁ የሆኑትን አጋቡ። ድሆች ቢሆኑ አላህ በችሮታው ያበረታቸዋል። አላህም ሁሉን አዋቂ (ስጦታው) ነው።

وَلْيَسْتَعْفِفِ الَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ نِكَاحًا حَتّٰى يُغْنِيَهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ ۗوَالَّذِيْنَ يَبْتَغُوْنَ الْكِتٰبَ مِمَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ فَكَاتِبُوْهُمْ اِنْ عَلِمْتُمْ فِيْهِمْ خَيْرًا وَّاٰتُوْهُمْ مِّنْ مَّالِ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اٰتٰىكُمْ ۗوَلَا تُكْرِهُوْا فَتَيٰتِكُمْ عَلَى الْبِغَاۤءِ اِنْ اَرَدْنَ تَحَصُّنًا لِّتَبْتَغُوْا عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَمَنْ يُّكْرِهْهُّنَّ فَاِنَّ اللّٰهَ مِنْۢ بَعْدِ اِكْرَاهِهِنَّ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

walyasta‘fifil-lażīna lā yajidūna nikāḥan ḥattā yugniyahumullāhu min faḍlih(ī), wal-lażīna yabtagūnal-kitāba mimmā malakat aimānukum fa kātibūhum in ‘alimtum fīhim khairaw wa ātūhum mim mālillāhil-lażī ātākum, wa lā tukrihū fatayātikum ‘alal-bigā'i in aradna taḥaṣṣunal litabtagū ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, wa may yukrihhunna fa innallāha mim ba‘di ikrāhihinna gafūrur raḥīm(un).

እነዚያም ማግባት የማይችሉት አላህ በጸጋው ችሎታ እስኪሰጣቸው ድረስ ንጽሕናቸውን መጠበቅ አለባቸው። ያሏችሁ ባሮች ቃል ኪዳን (ነፃነት) የምትፈልጉ ከሆነ፣ በውስጣቸው መልካም ነገር እንዳለ የምታውቁ ከሆነ፣ ከእነሱ ጋር ቃል ኪዳን ግቡላቸው፤ ከአላህም የሰጣችሁን ሀብት ስጧቸው። ሴት ባሮቻችሁንም ንጽሕናን ሲፈልጉ፣ እነሱ ራሳቸው ንጽሕናን ሲፈልጉ፣ ዝሙት እንዲፈጽሙ አታስገድዷቸው፤ ምክንያቱም ዓለማዊ ጥቅምን መፈለግ ስለምትፈልጉ። የሚያስገድዳቸው ሁሉ፣ አላህ ከተገደዱ በኋላ በእርግጥ መሐሪና አዛኝ ነው።

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍ وَّمَثَلًا مِّنَ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

wa laqad anzalnā ilaikum āyātim mubayyinātiw wa maṡalam minal-lażīna khalau min qablikum wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ከናንተ በፊት ከነበሩት ሰዎችም ምሳሌን የሚገልጹ አንቀጾችን እና ለጥንቁቆቹም ትምህርት የሚሰጡ አንቀጾችን በእርግጥ አውርደናል።

۞ اَللّٰهُ نُوْرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ مَثَلُ نُوْرِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فِيْهَا مِصْبَاحٌۗ اَلْمِصْبَاحُ فِيْ زُجَاجَةٍۗ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُّوْقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُّبٰرَكَةٍ زَيْتُوْنَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَّلَا غَرْبِيَّةٍۙ يَّكَادُ زَيْتُهَا يُضِيْۤءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌۗ نُوْرٌ عَلٰى نُوْرٍۗ يَهْدِى اللّٰهُ لِنُوْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ۙ

allāhu nūrus-samāwāti wal-arḍ(i), maṡalu nūrihī kamisykātin fīhā miṣbāḥ(un), al-miṣbāḥu fī zujājah(tin), az-zujājatu ka'annahā kaukabun durriyyuy yūqadu min syajaratim mubārakatin zaitūnatil lā syarqiyyatiw wa lā garbiyyah(tin), yakādu zaituhā yuḍī'u wa lau lam tamsashu nār(un), nūrun ‘alā nūr(in), yahdillāhu linūrihī may yasyā'(u), wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nās(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

አላህ የሰማያትና የምድር ብርሃን ነው። የብርሃኑ ምሳሌ ልክ እንደ ዘልቆ መግባት የማይችል ጉድጓድ ነው፤ በውስጡም መብራት ያለበት ነው። መብራቱ በመስታወት ዕቃ ውስጥ ነው፤ የመስታወቱ ዕቃም እንደ ብሩህ ኮከብ ነው፤ ከተባረከ ዛፍ ዘይት የተለኮሰ ነው፤ ከምሥራቅም ከምዕራብም ያልሆነ የወይራ ዛፍ ነው፤ ዘይቱ ብቻውን ሊያበራ ቢቃረብም፣ እሳት ባይነካውም። በብርሃን ላይ ብርሃን (በንብርብሮች)፤ አላህ ወደ ብርሃኑ የሚሻውን ይመራል፤ አላህም ለሰዎች ምሳሌዎችን ያዘጋጃል። አላህም ነገሩን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

فِيْ بُيُوْتٍ اَذِنَ اللّٰهُ اَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗۙ يُسَبِّحُ لَهٗ فِيْهَا بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۙ

fī buyūtin ażinallāhu an turfa‘a wa yużkara fīhasmuh(ū), yusabbiḥu lahū fīhā bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

(ያ ብርሃን) አላህ ስሙን እንዲያወድሱና እንዲያወሱ ባዘዘባቸው ቤቶች ውስጥ፣ ጠዋትና ማታ ስሙን እንዲያወድሱ (እንዲቀድሱ)፣

رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ

rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).

አላህን ከማውሳት፣ ሶላት በመስገድ እና ዘካን ከመስጠት በንግድ፣ በመግዛትና በመሸጥ ችላ የማይባሉ ሰዎች። ልባቸውና አይናቸው የሚንቀጠቀጥበትን ቀን ይፈራሉ (የፍርዱ ቀን)።

لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

(ይህንን ያደረጉት) አላህ ከሠሩት የተሻለ ነገር እንዲመነዳቸውና ችሮታውንም በእነርሱ ላይ እንዲጨምርላቸው ነው። አላህም ለሚሻው ሰው ያለ ገደብ ሲሳይን ይሰጣል።

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍۢ بِقِيْعَةٍ يَّحْسَبُهُ الظَّمْاٰنُ مَاۤءًۗ حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَهٗ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًٔا وَّوَجَدَ اللّٰهَ عِنْدَهٗ فَوَفّٰىهُ حِسَابَهٗ ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ ۙ

wal-lażīna kafarū a‘māluhum kasarābim biqī‘atiy yaḥsabuhuẓ-ẓam'ānu mā'ā(n), ḥattā iżā jā'ahū lam yajidhu syai'aw wa wajadallāha ‘indahū fa waffāhu ḥisābah(ū), wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

እነዚያም የካዱ ሰዎች ሥራዎቻቸው እንደ ሜዳ ላይ እንዳለ ሲሪብዱ ናቸው፤ የተጠማውም ውሃ ነው ብለው ያስባሉ፤ ሲመጡም ምንም የለም። የአላህንም ውሳኔ ያገኛሉ። ከዚያም አላህ ምርመራቸውን ይሰጣቸዋል፤ አላህም ምርመራውን ፈጣን ነው።

اَوْ كَظُلُمٰتٍ فِيْ بَحْرٍ لُّجِّيٍّ يَّغْشٰىهُ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ مَوْجٌ مِّنْ فَوْقِهٖ سَحَابٌۗ ظُلُمٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍۗ اِذَآ اَخْرَجَ يَدَهٗ لَمْ يَكَدْ يَرٰىهَاۗ وَمَنْ لَّمْ يَجْعَلِ اللّٰهُ لَهٗ نُوْرًا فَمَا لَهٗ مِنْ نُّوْرٍ ࣖ

au kaẓulumātin fī baḥril lujjiyyiy yagsyāhu maujum min fauqihī maujum min fauqihī saḥāb(un), ẓulumātum ba‘ḍuhā fauqa ba‘ḍ(in), iżā akhraja yadahū lam yakad yarāhā, wa mal lam yaj‘alillāhu lahū nūran famā lahū min nūr(in).

ወይም (የከሃዲዎች ሁኔታ) በጥልቅ ባህር ውስጥ እንዳለ ሙሉ ጨለማ ነው፣ እሱም በማዕበል የሚሸፈን፣ በላዩም (እንደገና) ጨለማ ደመናዎች አሉ። ያ ጨለማ በተደራረቡ ጨለማዎች ነው። እጁን ሲያወጣ በጭንቅ ሊያየው አይችልም። አላህ ብርሃንን (መመሪያን) የማያገኝለት ሰው፣ ትንሽ ብርሃን የለውም።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُسَبِّحُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالطَّيْرُ صٰۤفّٰتٍۗ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهٗ وَتَسْبِيْحَهٗۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۢ بِمَا يَفْعَلُوْنَ

alam tara annallāha yusabbiḥu lahū man fis-samāwāti wal-arḍi waṭ-ṭairu ṣāffāt(in), kullun qad ‘alima ṣalātahū wa tasbīḥah(ū), wallāhu ‘alīmum bimā yaf‘alūn(a).

(ሙሐመድ) በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ፣ ክንፎቻቸውንም የሚዘረጉ ወፎችም የአላህ ብቻ መሆናቸውን አታውቅምን? እያንዳንዱም እንዴት መጸለይና ማወደስ እንዳለበት ያውቃል። አላህ የሚሠሩትን ሁሉ ዐዋቂ ነው።

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa ilallāhil-maṣīr(u).

የሰማያትና የምድር መንግሥት የአላህ ነው፤ ወደ አላህ ብቻ ይመለሳል (ፍጡራን ሁሉ)።

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يُزْجِيْ سَحَابًا ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهٗ ثُمَّ يَجْعَلُهٗ رُكَامًا فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلٰلِهٖۚ وَيُنَزِّلُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ جِبَالٍ فِيْهَا مِنْۢ بَرَدٍ فَيُصِيْبُ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَصْرِفُهٗ عَنْ مَّنْ يَّشَاۤءُۗ يَكَادُ سَنَا بَرْقِهٖ يَذْهَبُ بِالْاَبْصَارِ ۗ

alam tara annallāha yuzjī saḥāban ṡumma yu'allifu bainahū ṡumma yaj‘aluhū rukāman fa taral-wadqa yakhruju min khilālih(ī), wa yunazzilu minas-samā'i min jibālin fīhā mim baradin fa yuṣību bihī may yasyā'u wa yaṣrifuhū ‘am may yasyā'(u), yakādu sanā barqihī yażhabu bil-abṣār(i).

አላህ ደመናዎችን ቀስ ብሎ እንደሚያንቀሳቅስና ከዚያም እንደሚሰበስባቸው፣ ከዚያም እንዲከመሩ እንደሚያደርጋቸው፣ ከዚያም ከክፍተቶቹ ዝናብ እንደሚወጣ ታያለህን፤ እንዲሁም ከሰማይ የበረዶ ቅንጣቶችን (ማለትም እንደ ደመና ክምር) ከተራራዎች ያወርዳል፤ ከዚያም የበረዶ ቅንጣቶችን (ማለትም የበረዶ ቅንጣቶችን) በሚሻው ሰው ላይ ያወርዳል፤ ከሚሻውም ሰው ያርቃቸዋል። የመብረቅ ብልጭታ ለማየት የማይቻል ሊያደርገው ተቃረበ።

يُقَلِّبُ اللّٰهُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

yuqallibullāhul-laila wan-nahār(a), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

አላህ ሌሊትንና ቀንን ይተካል። በእርግጥም በዚህ ውስጥ (ስለታም) የማየት ችሎታ ላላቸው ሰዎች ትምህርት ሊኖር ይገባል።

وَاللّٰهُ خَلَقَ كُلَّ دَاۤبَّةٍ مِّنْ مَّاۤءٍۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى بَطْنِهٖۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰى رِجْلَيْنِۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّمْشِيْ عَلٰٓى اَرْبَعٍۗ يَخْلُقُ اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wallāhu khalaqa kulla dābbatim mim mā'(in), fa minhum may yamsyī ‘alā baṭinih(ī), wa minhum may yamsyī ‘alā rijlain(i), wa minhum may yamsyī ‘alā arba‘(in), yakhluqullāhu mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

አላህም ከውሃ ውስጥ እንስሳትን ሁሉ ፈጠረ፤ ከነሱም በሆዳቸው ላይ የሚንሸራሸሩ አሉ፤ ከነሱም በሁለት እግሮች የሚሄዱ አሉ፤ ከነሱም በአራት እግሮች የሚሄዱ አሉ። አላህ የሚሻውን ይፈጥራል። አላህ በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اٰيٰتٍ مُّبَيِّنٰتٍۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

laqad anzalnā āyātim mubayyināt(in), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

በእርግጥም ማብራሪያ የሚሰጡ አንቀጾችን አውርደናል። አላህም የሚሻውን ሰው ወደ ቀጥተኛው መንገድ ይመራል።

وَيَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالرَّسُوْلِ وَاَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَۗ وَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ

wa yaqūlūna āmannā billāhi wa bir-rasūli wa aṭa‘nā ṡumma yatawallā farīqum minhum mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

«በአላህና በመልክተኛውም (በሙሐመድ) እናምናለን፤ እንታዘዛቸዋለንም» ይላሉ። ከዚያም በኋላ ከእነሱ አንድ ክፍል ይሸሻል። እነሱ አማኞች አይደሉም።

وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).

ወደ አላህና ወደ መልክተኛውም (መልእክተኛው) በተጠሩ ጊዜ፣ በመካከላቸው ያለውን ነገር እንዲፈርድ፣ በድንገት ከነሱ አንዳዶቹ እምቢ አሉ።

وَاِنْ يَّكُنْ لَّهُمُ الْحَقُّ يَأْتُوْٓا اِلَيْهِ مُذْعِنِيْنَ

wa iy yakul lahumul-ḥaqqu ya'tū ilaihi muż‘inīn(a).

ነገር ግን እውነቱ ከጎናቸው ከሆነ ወደ እሱ (መልእክተኛው) በታዛዥነት ይመጡ ነበር።

اَفِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ اَمِ ارْتَابُوْٓا اَمْ يَخَافُوْنَ اَنْ يَّحِيْفَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُوْلُهٗ ۗبَلْ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ ࣖ

afī qulūbihim maraḍun amirtābū am yakhāfūna ay yaḥīfallāhu ‘alaihim wa rasūluh(ū), bal ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

በልቦቻቸው ውስጥ በሽታ አለ? ወይስ በጥርጣሬ ውስጥ ናቸው? ወይስ አላህና መልክተኛው እንዳይበድሉባቸው ይፈራሉ? በእርግጥም በዳዮቹ እነሱ ናቸው።

اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَّقُوْلُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

innamā kāna qaulal-mu'minīna iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum ay yaqūlū sami‘nā wa aṭa‘nā, wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

የምእመናን ቃል ብቻ ነው፤ መልእክተኛው በመካከላቸው እንዲፈርድ ወደ አላህና ወደ መልክተኛው ሲጠሩ “ሰምተናል፤ ታዘናልም” ይላሉ። እነሱም እድለኞች ሕዝቦች ናቸው።

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝ፣ አላህን የሚፈራና ለእርሱ ታማኝ የሆነ ሰው እነዚያ አሸናፊዎች ናቸው።

۞ وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ اَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّۗ قُلْ لَّا تُقْسِمُوْاۚ طَاعَةٌ مَّعْرُوْفَةٌ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in amartahum layakhrujunn(a), qul lā tuqsimū, ṭā‘atum ma‘rūfah(tun), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

«እንድትዋጉ ብትነግራቸው በእርግጥ ይሄዳሉ» በላቸው። «አትማሉ (ምክንያቱም የሚፈለገው) መልካም ታዛዥነት ነው። በእርግጥ አላህ በምትሠሩት ነገር በጣም ይጠነቀቃል» በላቸው።

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

«አላህን ተገዙ፤ መልክተኛውንም ታዘዙ፤ ብትሸሹም የመልክተኛው (ሙሐመድ) ግዴታ በርሱ ላይ የተጣለበት ብቻ ነው፤ ግዴታችሁም በእናንተ ላይ የተጣለበት ብቻ ነው። ብትታዘዙት በእርግጥ መመሪያ ታገኛላችሁ። የመልክተኛው ግዴታ (የአላህን መልእክት) በግልጽ ማድረስ ብቻ ነው።»

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الْاَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۖ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِيْنَهُمُ الَّذِى ارْتَضٰى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ خَوْفِهِمْ اَمْنًاۗ يَعْبُدُوْنَنِيْ لَا يُشْرِكُوْنَ بِيْ شَيْـًٔاۗ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū minkum wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti layastakhlifannahum fil-arḍi kamastakhlafal-lażīna min qablihim, wa layumakkinanna lahum dīnahumul-lażirtaḍā lahum wa layubaddilannahum mim ba‘di khaufihim amnā(n), ya‘budūnanī lā yusyrikūna bī syai'ā(n), wa man kafara ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

አላህ ከእናንተ ውስጥ እነዚያን ያመኑትንና መልካም ሥራዎችን የሠሩትን በምድር ላይ ገዥዎች እንደሚያደርጋቸው ቃል ገብቶላቸዋል፤ ልክ ከእነሱ በፊት የነበሩትን ገዥዎች እንዳደረጋቸው ሁሉ፤ እርሱም የወደደውን ሃይማኖት በእርግጥ ያጸናላቸዋል። (ሁኔታቸውንም) ከፍርሃት ወደ ደህንነት በእርግጥ ለውጧል። አሁንም ከእኔ ጋር ምንም ሳያጋሩ እኔን ያመልኩኛል። ከዚያ በኋላም ከሐዲ የሆነ ሰው እነዚያ እነሱ አመጸኞች ናቸው።

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

ሶላትንም ስገዱ፣ ዘካንም ስጡ፣ መልክተኛውንም (ሙሐመድን) ታዘዙ፤ ምሕረትን ታገኛላችሁና።

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُۗ وَلَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

lā taḥsabannal-lażīna kafarū mu‘jizīna fil-arḍ(i), wa ma'wāhumun-nār(u), wa labi'sal-maṣīr(u).

ከሓዲዎች በምድር ላይ ከአላህ ቅጣት ያመልጣሉ ብለህ አታስብ፤ የመጨረሻ ቦታቸው እሳት ነውና። እንዴት ያለች መመለሻ ናት?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِيْنَ مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلٰثَ مَرّٰتٍۗ مِنْ قَبْلِ صَلٰوةِ الْفَجْرِ وَحِيْنَ تَضَعُوْنَ ثِيَابَكُمْ مِّنَ الظَّهِيْرَةِ وَمِنْۢ بَعْدِ صَلٰوةِ الْعِشَاۤءِۗ ثَلٰثُ عَوْرٰتٍ لَّكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَلَا عَلَيْهِمْ جُنَاحٌۢ بَعْدَهُنَّۗ طَوَّافُوْنَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū liyasta'żinkumul-lażīna malakat aimānukum wal-lażīna lam yablugul-ḥuluma minkum ṡalāṡa marrāt(in), min qabli ṣalātil-fajri wa ḥīna taḍa‘ūna ṡiyābakum minaẓ-ẓahīrati wa mim ba‘di ṣalātil-‘isyā'(i), ṡalāṡu ‘aurātil lakum, laisa ‘alaikum wa lā ‘alaihim junāḥum ba‘dahunn(a), ṭawwāfūna ‘alaikum ba‘ḍukum ‘alā ba‘ḍ(in), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāt(i), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

እናንተ ያመናችሁ ሆይ! ወንዶችና ሴቶች ባሮቻችሁና ከእናንተ መካከል ገና ለአቅመ አዳም ያልደረሱት ሦስት ጊዜ ፈቃድ ይጠይቁ፤ ከማለዳ ሶላት በፊት፣ ቀትር ላይ ልብሶቻችሁን ስታወልቁና ከምሽት ሶላት በኋላ። እነዚህ ለእናንተ ሦስት ጊዜ ናቸው። ከእነዚህ በስተቀር በእናንተም ሆነ በእነርሱ ላይ ኀጢአት የለም። ለእናንተ ይገዙ ዘንድ ይመጣሉ፣ ይሄዳሉ፣ ከፊላችሁም በከፊሉ ላይ ይገዙ። እንደዚሁ አላህ አንቀጾችን ለእናንተ ያብራራል። አላህም ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።

وَاِذَا بَلَغَ الْاَطْفَالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوْا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iżā balagal-aṭfālu minkumul-ḥuluma falyasta'żinū kamasta'żanal-lażīna min qablihim, każālika yubayyinullāhu lakum āyātih(ī),wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ልጆቻችሁም ለአካለ መጠን በደረሱ ጊዜ (እነሱም) ልክ አዛውንቶች ፈቃድ እንደሚጠይቁ ሁሉ (እነሱም) ፈቃድ ይጠይቁ። እንደዚሁ አላህ አንቀጾቹን ያብራራላችኋል። አላህም ዐዋቂ ጥበበኛ ነው።

وَالْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا يَرْجُوْنَ نِكَاحًا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ اَنْ يَّضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجٰتٍۢ بِزِيْنَةٍۗ وَاَنْ يَّسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌ لَّهُنَّۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wal-qawā‘idu minan-nisā'il-lātī lā yarjūna nikāḥan fa laisa ‘alaihinna junāḥun ay yaḍa‘na ṡiyābahunna gaira mutabarrijātim bizīnah(tin), wa ay yasta‘fifna khairul lahunn(a), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

የወር አበባን ያቆሙና (ከእንግዲህ ማግባት የማይፈልጉ) አሮጊቶች ሴቶችም (ጌጣጌጥ ሳያሳዩ) ልብሳቸውን ማውለቅ ምንም ኃጢያት የለባቸውም፤ ክብርን መጠበቅ ግን ለእነሱ የተሻለ ነው። አላህ ሰሚ ዐዋቂ ነው።

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ وَّلَا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَأْكُلُوْا مِنْۢ بُيُوْتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اٰبَاۤىِٕكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اُمَّهٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخَوٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ عَمّٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ خٰلٰتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَّفَاتِحَهٗٓ اَوْ صَدِيْقِكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَأْكُلُوْا جَمِيْعًا اَوْ اَشْتَاتًاۗ فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوْتًا فَسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰرَكَةً طَيِّبَةً ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥarajuw wa lā ‘alā anfusikum an ta'kulū mim buyūtikum au buyūti ābā'ikum au buyūti ummahātikum au buyūti ikhwānikum au buyūti akhawātikum au buyūti a‘māmikum au buyūti ‘ammātikum au buyūti akhwālikum au buyūti khālātikum au mā malaktum mafātiḥahū au ṣadīqikum, laisa ‘alaikum junāḥun an ta'kulū jamī‘an au asytātā(n), fa iżā dakhaltum buyūtan fa sallimū ‘alā anfusikum taḥiyyatam min ‘indillāhi mubārakatan ṭayyibah(tan), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).

ለዓይነ ስውራን፣ ለአካል ጉዳተኞች፣ ለታመሙትም ሆነ በቤትህ ወይም በአባቶችህ ቤት፣ በእናቶችህ ቤት፣ በወንድሞችህ ቤት፣ በእህቶችህ ቤት፣ በአባትህ ወንድሞች ቤት፣ በአባትህ እህቶች ቤት፣ በእናቶችህ ወንድሞች ቤት፣ በእናቶችህ እህቶች ቤት፣ በቤታቸው ቁልፎቻቸው ወይም በቤታቸው ጓደኞችህ ቤት ምንም እንቅፋት የለም። ከእነሱ ጋር ወይም ብቻህን ከመብላት ምንም እንቅፋት የለም። ወደ ቤቶች ስትገባ፣ ለራስህ ሰላምታ (ሰዎችን) ከአላህ በረከቶችና ቸርነት የተሞላ ሰላምታ ማቅረብ አለብህ። አላህ አንቀጾቹን ያብራራልሃል፣ ስለዚህም ትረዳለህ።

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

አማኞች የሚባሉት በአላህና በመልክተኛው (ሙሐመድ) የሚያምኑት ብቻ ናቸው፤ ከእርሱም ጋር በጋራ ጉዳይ ላይ ሲገናኙ (የአላህን መልክተኛ) ፈቃድ ከመጠየቅ በፊት አይተዉትም። እነዚያ ፈቃድ የሚጠይቁህ እነዚያ በአላህና በመልክተኛው በእውነት የሚያምኑት ናቸው። ስለዚህ በችግር ምክንያት ፈቃድ ቢጠይቁህ ከነሱ ለምትፈልገው ሰው ፈቃድ ስጥ፤ አላህንም ምሕረትን ለምነውላቸው። አላህ መሐሪ አዛኝ ነውና።

لَا تَجْعَلُوْا دُعَاۤءَ الرَّسُوْلِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاۤءِ بَعْضِكُمْ بَعْضًاۗ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ يَتَسَلَّلُوْنَ مِنْكُمْ لِوَاذًاۚ فَلْيَحْذَرِ الَّذِيْنَ يُخَالِفُوْنَ عَنْ اَمْرِهٖٓ اَنْ تُصِيْبَهُمْ فِتْنَةٌ اَوْ يُصِيْبَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taj‘alū du‘ā'ar-rasūli bainakum kadu‘ā'i ba‘ḍikum ba‘ḍā(n), qad ya'lamullāhul-lażīna yatasallalūna minkum liwāżā(n), falyaḥżaril-lażīna yukhālifūna ‘an amrihī an tuṣībahum fitnatun au yuṣībahum ‘ażābun alīm(un).

የመልክተኛውን (የሙሐመድን) ጥሪ በመካከላችሁ እንደ ከፊላችሁ ወደ ከፊሉ (ወደ ሌላ) ጥሪ አታድርጉት። አላህ በእናንተ ውስጥ በድብቅ የሚወጡትን ያውቃል። ስለዚህ የመልክተኛውን ትእዛዝ የሚጥሱ ሰዎች ሊፈተኑ ወይም አሳማሚ ቅጣት እንዳያገኛቸው ይጠንቀቁ።

اَلَآ اِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قَدْ يَعْلَمُ مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِۗ وَيَوْمَ يُرْجَعُوْنَ اِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوْاۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

alā inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qad ya‘lamu mā antum ‘alaih(i), wa yauma yurja‘ūna ilaihi fa yunabbi'uhum bimā ‘amilū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

በሰማያትና በምድር ያለው ሁሉ የአላህ ብቻ መሆኑን እወቁ። አሁን ያላችሁበትን ሁኔታ ያውቃል። ወደ እርሱም የሚመለሱበትን ቀን (እወቁ)፤ ከዚያም የሠሩትን ሁሉ ይነግራቸዋል። አላህም ነገሩን ሁሉ ዐዋቂ ነው።