Q.S አል-ፋትህ (اَلْفَتْح) - 29 የጥቅሶች ብዛት

اِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِيْنًاۙ

innā fataḥnā laka fatḥam mubīnā(n).

በእርግጥም ግልጽ ድልን ሰጥተናችኋል።

لِّيَغْفِرَ لَكَ اللّٰهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْۢبِكَ وَمَا تَاَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

liyagfira lakallāhu mā taqaddama min żambika wa mā ta'akhkhara wa yutimma ni‘matahū ‘alaika wa yahdiyaka ṣirāṭam mustaqīmā(n).

አላህ (ሙሐመድ) ያለፈውንም የወደፊቱንም ኃጢአቶችህን ይቅር እንዲልህ፣ በረከቶቹንም በአንተ ላይ እንዲሞላና ወደ ቀጥተኛው መንገድ እንዲመራህ፣

وَّيَنْصُرَكَ اللّٰهُ نَصْرًا عَزِيْزًا

wa yanṣurakallāhu naṣran ‘azīzā(n).

አላህም በጠንካራ (ብዙ) እርዳታ እንደሚረዳህ።

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ فِيْ قُلُوْبِ الْمُؤْمِنِيْنَ لِيَزْدَادُوْٓا اِيْمَانًا مَّعَ اِيْمَانِهِمْ ۗوَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

huwal-lażī anzalas-sakīnata fī qulūbil-mu'minīna liyazdādū īmānam ma‘a īmānihim, wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

እርሱ ያ በምእመናን ልብ ውስጥ እምነታቸውን ለመጨመር እርጋታን ያወረደ ነው። የሰማያትና የምድርም ሠራዊት የአላህ ነው፤ አላህም ሁሉን አዋቂ ጥበበኛ ነው፤

لِّيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عِنْدَ اللّٰهِ فَوْزًا عَظِيْمًاۙ

liyudkhilal-mu'minīna wal-mu'mināti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa yukaffira ‘anhum sayyi'ātihim, wa kāna żālika ‘indallāhi fauzan ‘aẓīmā(n).

ወንዞች የሚፈሱባትን ገነት ወንዶችንና ሴቶችን ምእመናንን ሊያገባት ነው። በውስጧ ለዘላለም ይኖራሉ፤ ስህተቶቻቸውንም ያብሳል። ይህ ደግሞ በአላህ ዘንድ ትልቅ ጥቅም ነው።

وَّيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ الظَّاۤنِّيْنَ بِاللّٰهِ ظَنَّ السَّوْءِۗ عَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِۚ وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا

wa yu‘ażżibal-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikātiẓ-ẓānnīna billāhi ẓannas-sau'(i), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wa gaḍiballāhu ‘alaihim wa la‘anahum wa a‘adda lahum jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

መናፍቃንን፣ ወንዶችንና ሴቶችን እንዲሁም (እንዲሁም) አጋሪዎችን፣ ወንዶችንና ሴቶችን በአላህ ላይ መጥፎ አመለካከት ያላቸውን (ቅጣት) ይቀጣል። መጥፎ ሁኔታ ይገጥማቸዋል፤ አላህም በእነርሱ ላይ ይቆጣል፤ ይረግማቸዋልም፤ ለእነርሱም ገሃነምን ያዘጋጃል። (ገሃነም) ወደ ኋላ ለመመለስ በጣም መጥፎው ቦታ ነው።

وَلِلّٰهِ جُنُوْدُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa lillāhi junūdus-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

የሰማያትና የምድር ሠራዊትም የአላህ ነው። አላህም ሁሉን ቻይ፣ ጥበበኛ ነው።

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

እኛ (ሙሐመድን) መስካሪ፣ አብሳሪና አስጠንቃቂ አድርገን በእርግጥ ላክንህ።

لِّتُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتُعَزِّرُوْهُ وَتُوَقِّرُوْهُۗ وَتُسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

litu'minū billāhi wa rasūlihī wa tu‘azzirūhu wa tuwaqqirūh(u), wa tusabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

በአላህና በመልእክተኛው እንድታምኑ፣ ሃይማኖቱን እንድታጸኑ፣ እንድታከብሩት፣ ጠዋትና ማታም እንድታከብሩት።

اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

እነዚያ ለአንተ (ለሙሐመድ) ቃል የሚገቡት፣ በእርግጥ ለአላህ ብቻ ቃል የሚገቡት ነው። የአላህ እጅ በእጃቸው ላይ ነው፤ ስለዚህ ቃል ኪዳንን የሚያፈርስ ሰው የራሱን ቃል ኪዳን ያፈርሳል፤ ለአላህም ቃል የገባውን የሚጠብቅ ሰው ታላቅ ምንዳን ይሰጠዋል።

سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ከኋላ የቀሩት (ሁዳይቢያህ ያልገቡት) የዱዊኖች (የቤተሰባችን አባላት) «በሀብታችንና በቤተሰባችን ተጠምደን ነበርና ምሕረትን ለምንልን» ይሉሃል። በልባቸው ውስጥ የሌለ ነገር በአፋቸው ይናገራሉ። «እንግዲህ በእናንተ ላይ አደጋን ቢፈልግ ወይም ለእናንተ ጥቅምን ቢፈልግ የአላህን ፈቃድ የሚያግድ ማነው? አላህ የምትሠሩትን ሁሉ ያውቃል» በላቸው።

بَلْ ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّنْقَلِبَ الرَّسُوْلُ وَالْمُؤْمِنُوْنَ اِلٰٓى اَهْلِيْهِمْ اَبَدًا وَّزُيِّنَ ذٰلِكَ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِۚ وَكُنْتُمْ قَوْمًاۢ بُوْرًا

bal ẓanantum allay yanqalibar-rasūlu wal-mu'minūna ilā ahlīhim abadaw wa zuyyina żālika fī qulūbikum wa ẓanantum ẓannas-sau'(i), wa kuntum qaumam būrā(n).

መልእክተኛውና ምእመናኑ ወደ ቤተሰቦቻቸው ፈጽሞ እንደማይመለሱ፣ እንዲህ ዓይነቱ ነገር በልቦቻችሁ ውስጥ እንደተዋበ፣ መጥፎ አስተያየትም እንደወሰዳችሁ፣ የተጠፋ ሕዝብ ሆናችሁ።

وَمَنْ لَّمْ يُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ فَاِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَعِيْرًا

wa mal lam yu'mim billāhi wa rasūlihī fa'innā a‘tadnā lil-kāfirīna sa‘īrā(n).

በአላህና በመልክተኛው ያላመነም ሰው፣ ለእነዚያ ለካዱት ሰዎች የእሳትን ገሃነም አዘጋጅተናል።

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

የሰማያትና የምድር ንግሥና የአላህ ነው። ለሚሻው ሰው ይምራል፤ የሚሻውንም ሰው ይቀጣል። አላህም መሓሪ አዛኝ ነው።

سَيَقُوْلُ الْمُخَلَّفُوْنَ اِذَا انْطَلَقْتُمْ اِلٰى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوْهَا ذَرُوْنَا نَتَّبِعْكُمْ ۚ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّبَدِّلُوْا كَلٰمَ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّنْ تَتَّبِعُوْنَا كَذٰلِكُمْ قَالَ اللّٰهُ مِنْ قَبْلُ ۖفَسَيَقُوْلُوْنَ بَلْ تَحْسُدُوْنَنَا ۗ بَلْ كَانُوْا لَا يَفْقَهُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

sayaqūlul-mukhallafūna iżanṭalaqtum ilā magānima lita'khużūhā żarūnā nattabi‘kum, yurīdūna ay yubaddilū kalāmallāh(i), qul lan tattabi‘ūnā każālikum qālallāhu min qabl(u), fasayaqūlūna bal taḥsudūnanā, bal kānū lā yafqahūna illā qalīlā(n).

ምርኮውን ለመውሰድ ስትወጡ፣ ከኋላ የቀሩት የቤዱዊኖች “እንከተልህ” ይሉሃል። የእግዚአብሔርን ቃል ኪዳን መቀየር ይፈልጋሉ። “በፍፁም ልትከተሉን አይገባም። ይህ አላህ ከጅምሩ የወሰነው ነው” በሉ። ከዚያም “በእርግጥ ትቀኑብናላችሁ” ይላሉ። ምንም እንኳን ባይረዱም በጣም ትንሽ ነው።

قُلْ لِّلْمُخَلَّفِيْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ اِلٰى قَوْمٍ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ تُقَاتِلُوْنَهُمْ اَوْ يُسْلِمُوْنَ ۚ فَاِنْ تُطِيْعُوْا يُؤْتِكُمُ اللّٰهُ اَجْرًا حَسَنًا ۚ وَاِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِّنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

qul lil-mukhallafīna minal-a‘rābi satud‘auna ilā qaumin ulī ba'sin syadīdin tuqātilūnahum au yuslimūn(a), fa'in tuṭī‘ū yu'tikumullāhu ajran ḥasanā(n), wa in tatawallau kamā tawallaitum min qablu yu‘ażżibkum ‘ażāban alīmā(n).

ለቀሩት የቤዱዊኖች እንዲህ በላቸው፡- “ታላቅ ኃይል ያላቸውን ሕዝቦች እንድትዋጉ ትጠራላችሁ፤ እጅ ካልሰጡ በስተቀር መዋጋት አለባችሁ። (ግብዣውን) ብትታዘዙ አላህ መልካም ምንዳን ይሰጣችኋል፤ ነገር ግን እንደበፊቱ ብትሸሹ በአሳማሚ ቅጣት ይቀጣችኋል።”

لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۚ وَمَنْ يَّتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥaraj(uw), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa may yatawalla yu‘ażżibhu ‘ażāban alīmā(n).

በዕውሮች፣ በአካለ ስንኩሎችና በታመሙ (በጦርነት ውስጥ ባይሳተፉ) ላይ ኃጢአት የለበትም። አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝ ሰው ከሥሩ ወንዞች የሚፈሱበትን ገነት ያገባዋል፤ የሚሸሽ ግን አሳማሚ ቅጣት ይቀጣዋል።

۞ لَقَدْ رَضِيَ اللّٰهُ عَنِ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ يُبَايِعُوْنَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَنْزَلَ السَّكِيْنَةَ عَلَيْهِمْ وَاَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيْبًاۙ

laqad raḍiyallāhu ‘anil-mu'minīna iż yubāyi‘ūnaka taḥtasy-syajarati fa‘alima mā fī qulūbihim fa'anzalas-sakīnata ‘alaihim wa aṡābahum fatḥan qarībā(n).

በእርግጥም አላህ ምእመናንን በዛፉ ስር ቃል ኪዳን በገቡ ጊዜ ባርኳቸዋል፤ በልባቸው ውስጥ ያለውንም አወቀ፤ ከዚያም ሰላም ሰጣቸው፤ በቅርብ ርቀት ድልንም ሸጣቸው።

وَّمَغَانِمَ كَثِيْرَةً يَّأْخُذُوْنَهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

wa magānima kaṡīratay ya'khużūnahā, wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

ብዙ የጦርነት ምርኮዎችንም ያገኛሉ። አላህም ሁሉን ቻይ፣ ሁሉን ቻይ ጥበበኛ ነው።

وَعَدَكُمُ اللّٰهُ مَغَانِمَ كَثِيْرَةً تَأْخُذُوْنَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هٰذِهٖ وَكَفَّ اَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْۚ وَلِتَكُوْنَ اٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۙ

wa‘adakumullāhu magānima kaṡīratan ta'khużūnahā fa‘ajjala lakum hāżihī wa kaffa aidiyan-nāsi ‘ankum, wa litakūna āyatal lil-mu'minīna wa yahdiyakum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

አላህ ብዙ የጦርነት ምርኮዎችን ቃል ገብቶላችኋል፤ ስለዚህ ይህንን (የጦርነት ምርኮ) ለእናንተ አፋጠነ፤ የሰውንም እጆች ከእናንተ (ከማጥፋት) ከለከለ፤ ይህም ለምእመናን ማስረጃ ይሆንላችሁ ዘንድ ወደ ቀጥተኛው መንገድ ይመራችሁ ዘንድ ነው።

وَّاُخْرٰى لَمْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهَا قَدْ اَحَاطَ اللّٰهُ بِهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا

wa ukhrā lam taqdirū ‘alaihā qad aḥāṭallāhu bihā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

እንዲሁም በሌሎች ከተሞች ላይ (ድል) ልታውቋቸው የማትችሏቸውን ከተሞች (ድል) አላህ አስቀድሞ ወስኗቸዋል፤ አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ ቻይ ነው።

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوَلَّوُا الْاَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

wa lau qātalakumul-lażīna kafarū lawallawul-adbāra ṡumma lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

እነዚያም የካዱት ቢጋደሉህ፣ በእርግጥ ይሸሻሉ፤ ወዳጅም ረዳትም አያገኙም።

سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhil-latī qad khalat min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

(ይህ) የአላህ ሕግ ነው፣ ከጅምሩ ጀምሮ በሥራ ላይ የዋለ፣ በአላህ ሕግ ላይ ምንም ዓይነት ለውጥ አታገኝም።

وَهُوَ الَّذِيْ كَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ اَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًا

wa huwal-lażī kaffa aidiyahum ‘ankum wa aidiyakum ‘anhum bibaṭni makkata mim ba‘di an aẓfarakum ‘alaihim, wa kānallāh bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

እርሱም ያ በመካ መካከል በእነሱ ላይ ድልን ካደረጋችሁ በኋላ እናንተንና እጆቻችሁን ከማጥፋት የከለከላቸው ነው። አላህም የምትሠሩትን ሁሉ ተመልካች ነው።

هُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوْفًا اَنْ يَّبْلُغَ مَحِلَّهٗ ۚوَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُوْنَ وَنِسَاۤءٌ مُّؤْمِنٰتٌ لَّمْ تَعْلَمُوْهُمْ اَنْ تَطَـُٔوْهُمْ فَتُصِيْبَكُمْ مِّنْهُمْ مَّعَرَّةٌ ۢبِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ لِيُدْخِلَ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُۚ لَوْ تَزَيَّلُوْا لَعَذَّبْنَا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

humul-lażīna kafarū wa ṣaddūkum ‘anil-masjidil-ḥarāmi wal-hadya ma‘kūfan ay yabluga maḥillah(ū), wa lau lā rijālum mu'minūna wa nisā'um mu'minātul lam ta‘lamūhum an taṭa'ūhum fa tuṣībakum minhum ma‘arratum bigairi ‘ilm(in), liyudkhilallāhu fī raḥmatihī may yasyā'(u), lau tazayyalū la‘ażżabnal-lażīna kafarū minhum ‘ażāban alīmā(n).

እነሱ ከሐዲዎች ናቸው፤ ታላቁን መስጊድ (ወደ መስጊድ) እንዳይገቡ የሚከለክሉህ፤ መስዋዕት የሚሰዋባቸውንም እንስሳት ወደ ቦታቸው (ወደ እርድ) እንዳይደርሱ የሚከለክሉህ። የማታውቃቸውም ምእመናን ወንዶችና ሴቶች ባይኖሩ ኖሮ እነዚያን ሳታውቁ ችግር የሚፈጥሩባችሁን ሰዎች በእርግጥ ትገድላላችሁ። ምክንያቱም አላህ የሚሻውን ሰው በእዝነቱ ውስጥ ማካተት ስለሚፈልግ ነው። ቢለያዩ ኖሮ ከነሱ ውስጥ የካዱትን በአሳማሚ ቅጣት እንቀጣቸዋለን።

اِذْ جَعَلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَاَنْزَلَ اللّٰهُ سَكِيْنَتَهٗ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَعَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَاَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوٰى وَكَانُوْٓا اَحَقَّ بِهَا وَاَهْلَهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

iż ja‘alal-lażīna kafarū fī qulūbihimul-ḥamiyyata ḥamiyyatal-jāhiliyyati fa anzalallāhu sakīnatahū ‘alā rasūlihī wa ‘alal-mu'minīna wa alzamahum kalimatat-taqwā wa kānū aḥaqqa bihā wa ahlahā, wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

ከሐዲዎች በልባቸው ውስጥ ኩራትን (የድንቁርናን ትዕቢት) ባሳደሩ ጊዜ፣ አላህ በመልክተኛውና በምእመናኑ ላይ እርጋታን አወረደ፤ የአላህን ቃል እንዲታዘዙም ግዴታ አደረገባቸው፤ እነሱም ለእርሱ የበለጠ ተገቢና ብቁ ነበሩ። አላህም ሁሉንም ነገር አዋቂ ነው።

لَقَدْ صَدَقَ اللّٰهُ رَسُوْلَهُ الرُّءْيَا بِالْحَقِّ ۚ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَۙ مُحَلِّقِيْنَ رُءُوْسَكُمْ وَمُقَصِّرِيْنَۙ لَا تَخَافُوْنَ ۗفَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوْا فَجَعَلَ مِنْ دُوْنِ ذٰلِكَ فَتْحًا قَرِيْبًا

laqad ṣadaqallāhu rasūlahur-ru'yā bil-ḥaqq(i), latadkhulunnal-masjidal-ḥarāma in syā'allāhu āminīn(a), muḥalliqīna ru'ūsakum wa muqaṣṣirīn(a), lā takhāfūn(a), fa‘alima mā lam ta‘lamū faja‘ala min dūni żālika fatḥan qarībā(n).

አላህ ለመልክተኛው የሕልሙን እውነትነት ያረጋግጣል፤ አላህ ከፈለገ በአስተማማኝ ሁኔታ ውስጥ ሆነህ የጭንቅላትህን ፀጉር በመላጨትና በማሳጠር፣ አንተም ሳትፈራ። አላህ የማታውቀውን ያውቃል፤ ከዚህም በተጨማሪ ቅርብ ድልን ሰጥቶሃል።

هُوَ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ رَسُوْلَهٗ بِالْهُدٰى وَدِيْنِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهٗ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهٖ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

huwal-lażī arsala rasūlahū bil-hudā wa dīnil-ḥaqqi liyuẓhirahū ‘alad-dīni kullih(ī), wa kafā billāhi syahīdā(n).

እርሱ ያ መልክተኛውን በመሪነትና በእውነት ሃይማኖት የላከው ነው፤ ከሃይማኖቶች ሁሉ በላይ እንዲያሸንፈው ነው። መስካሪም አላህ በቂ ነው።

مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

ሙሐመድ የአላህ መልእክተኛ ነበሩ፤ አብረውት የነበሩትም ለከሓዲዎቹ ጨካኞች ነበሩ፤ ነገር ግን እርስ በርሳቸው አዛኞች ነበሩ። የአላህን ችሮታና ውዴታ እየፈለጉ ሰግደውና ሲሰግዱ ታያቸዋለህ። ፊታቸው የሰገዱ ምልክቶች ታይተዋል። እነዚህ በተውራት ውስጥ የተገለጹት ባህሪያቸው (የተገለጹት) እና በወንጌል ውስጥ የተገለጹት ባህሪያቸው (የተገለጹት) ናቸው፤ ማለትም ቡቃያ እንደሚያወጣ ዘር፣ ከዚያም ቡቃያው እየጠነከረ ይሄዳል ከዚያም ትልቅና ቀጥ ያለ ይሆናል፤ ተክሉ ተክሎቹን ያስደስታቸዋል ምክንያቱም አላህ የከሐዲዎችን ልብ (በአማኞች ኃይል) ማበሳጨት ይፈልጋል። አላህ በመካከላቸው ለሚያምኑትና መልካም ሥራ ለሚሠሩት ምሕረትና ታላቅ ምንዳ እንደሚሰጣቸው ቃል ገብቷል።