Q.S अल-बयीनह ने दी (اَلْبَيِّنَة) - 8 श्लोक दी गिणती

لَمْ يَكُنِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ مُنْفَكِّيْنَ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُۙ

lam yakunil-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna munfakkīna ḥattā ta'tiyahumul-bayyinah(tu).

किताब दे लोगां ते मुशरिकां विचों काफ़र करन वाले (अपना धर्म) उस वेले तक नहीं छड्डनगे, जदों तक उहनां कोल साफ सबूत नहीं आ जावे,

رَسُوْلٌ مِّنَ اللّٰهِ يَتْلُوْا صُحُفًا مُّطَهَّرَةًۙ

rasūlum minallāhi yatlū ṣuḥufam muṭahharah(tan).

(अर्थात) अल्लाह (मुहम्मद) दा इक रसूलुल्लाह जो पवित्र पन्नें (कुरान) दा पाठ करदा है,

فِيْهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ۗ

fīhā kutubun qayyimah(tun).

इस च सीधी (सच्ची) किताबां दी (सामग्री) ऐ।

وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ۗ

wa mā tafarraqal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinah(tu).

ते किताब दे लोग उस वेले तक बंटवारे नहीं होए, जद तक उंदे कोल साफ सबूत नहीं आए।

وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ

wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).

जदके उन्हां कूं सिर्फ अल्लाह दी ईमानदारी नाल इबादत करण अते सिर्फ धर्म वास्ते ही हुंदी आज्ञा मनण दा हुक्म डित्ता ग्या हा, अते नमाज अते जकात डेवण दा वी हुक्म हा, अते ऐ सीधा (सच्चा) धर्म हे।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَالْمُشْرِكِيْنَ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِۗ

innal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wal-musyrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā, ulā'ika hum syarrul-bariyyah(ti).

सचमुच, जो किताब दे लोगें ते मुशरिकें विचों काफर करदे हन, ओह नरक विच (प्रवेश कर लैणगे); ओह़ उदे च सदा गै रौह़न। प्राणी जिन्ना बुरे हन।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِۗ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika hum khairul-bariyyah(ti).

सचमुच, जो विश्वास करदे हन ते नेक कम्म करदे हन, ओह प्राणी विचों बेहतरीन हन।

جَزَاۤؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهٗ ࣖ

jazā'uhum ‘inda rabbihim jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālika liman khasyiya rabbah(ū).

उंदे रब दे कन्ने उंदा इनाम 'अदन' दा जन्नत ऐ जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न; ओह़ उदे च सदा गै रौह़न। अल्लाह उंदे कोला खुश ऐ ते ओह उंदे कोला खुश न। मतलब (इनाम) उन लोकें दा जेड़े अपने रब कोला डरदे न।