Q.S अल-हदीद ने दी (اَلْحَدِيد) - 29 श्लोक दी गिणती

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

आकाश ते धरती च जेह्ड़ा ऐ ओह् अल्लाह दी महिमा करदा ऐ। ओह् परम पराक्रमी, परम ज्ञानी ऐ।

لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yuḥyī wa yumīt(u), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आकाश ते धरती दा राज उदे दा ऐ, ओह जीवन दिंदा ऐ ते मौत दा कारण बनदा ऐ, ते ओह सारे चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

هُوَ الْاَوَّلُ وَالْاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

huwal-awwalu wal-ākhiru waẓ-ẓāhiru wal-bāṭin(u), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

ओह् शुरुआत, अंत, बाह्र ते अंदरूनी ऐ; ते ओह सब किश जानने आला ऐ।

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِى الْاَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاۤءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيْهَاۗ وَهُوَ مَعَكُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌۗ

huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), ya‘lamu mā yaliju fil-arḍi wa mā yakhruju minhā wa mā yanzilu minas-samā'i wa mā ya‘ruju fīhā, wa huwa ma‘akum aina mā kuntum, wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

उसी ने छह युगें च आकाश ते धरती पैदा कीती; फिरी ओह़ सिंहासन उप् पर विश्राम कित्ता। ओह् जानदा ऐ जे धरती च केह्-केह् अंदर औंदा ऐ ते केह्-केह् निकलदा ऐ, केह्-केह् आकाश थमां उतरदा ऐ ते केह्-केह् उप्पर चली जंदा ऐ। ते ओह़ तुंदे कन् ने गै ऐ, जित् थें बी तुस ओ। ते अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।

لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

आकाश ते धरती दा राज उसी गै ऐ। ते सिर्फ अल्लाह गी गै सब्भै गल्ल वापस होई जंदी ऐ।

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۗ وَهُوَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa huwa ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

रात गी दिन च ते दिन गी रात च पाई दित्ता। ते ओह़ सारे दिलें गी सारे जानने आला ऐ।

اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ

Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).

अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह उप्पर विश्वास करो ते (अल्लाह दे रस्ते च) किश दौलत खर्च करो जिंदे उप्पर उने तुसेंगी शासक (भरोसा) बनाई दित्ता ऐ। इस करिए तुंदे च जेके विश्वास करदे न ते (अपनी दौलत गी अल्लाह दे रस्ते च) खर्च करदे न, उनेंगी बड़ा इनाम मिलग।

وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۚوَالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ لِتُؤْمِنُوْا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ اَخَذَ مِيْثَاقَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa mā lakum lā tu'minūna billāh(i), war-rasūlu yad‘ūkum litu'minū birabbikum wa qad akhaża mīṡāqakum in kuntum mu'minīn(a).

ते तुस अल्लाह उप्पर कीं विश्वास नेईं करदे, भलेआं रसूलुल्लाह तुसेंगी अपने रब उप्पर विश्वास करने दा न्योता दिंदा ऐ? ते उने तुंदा (वफादार) वादा लेई लेया ऐ, जेकर तुस विश्वासी ओ।

هُوَ الَّذِيْ يُنَزِّلُ عَلٰى عَبْدِهٖٓ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ لِّيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ بِكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

huwal-lażī yunazzilu ‘alā ‘abdihī āyātim bayyinātil liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa innallāha bikum lara'ūfur raḥīm(un).

ओ ही हे जिन्हा ने तुहानूं न्हेरे तों बाहर कढण वास्ते रोशनी विच अपणे दास (मुहम्मद) कूं साफ आयत (कुरान) भेज डित्ता। ते सचमुच तुहाडे प्रति अल्लाह परम मेहरबान, परम दयालु ऐ।

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ते तुस अपनी दौलत अल्लाह दे रस्ते च क्यों नेईं खर्च करदे, जदूं के आकाश ते धरती दी सारी विरासत अल्लाह दी ऐ? एह् उं'दे समान नेईं ऐ जेह्ड़े तुंदे च (अपनी दौलत अल्लाह दे रस्ते च) खर्च करदे न ते (मक्का दी) फतह कोला पैह्ले लड़दे न। (अपनी दौलत) खर्च करने आले ते उसदे बाद लड़ने आलें कोला उंदी रैंक च उच्चा ऐ। ते अल्लाह ने उंदे च हर इक गी बेहतर (इनाम) दा वादा कीता। ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों वाकिफ है।

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗ وَلَهٗٓ اَجْرٌ كَرِيْمٌ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fa yuḍā‘ifahū lahū wa lahū ajrun karīm(un).

जो अल्लाह नू अच्छा उधार देंदा है, अल्लाह उस नू दोगुना वापस कर देगा, ते उस नू इक उदात्त इनाम देना होवेगा,

يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ يَسْعٰى نُوْرُهُمْ بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَبِاَيْمَانِهِمْ بُشْرٰىكُمُ الْيَوْمَ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُۚ

yauma taral-mu'minīna wal-mu'mināti yas‘ā nūruhum baina aidīhim wa bi'aimānihim busyrākumul-yauma jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

जिस दिन तुस विश्वासी मर्दें ते विश्वासी जनानियें गी दिक्खगे, उंदी रोशनी उंदे सामने ते उंदे सज्जे पास्से च चमकदी ऐ, (उन्हें गी आखेआ जाग), "अज्ज तुंदे कोल खुशखबरी ऐ: बाग जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न, जिंदे च ओह हमेशा रौहंगन। एह् बड़ी जीत ऐ।

يَوْمَ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا انْظُرُوْنَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُّوْرِكُمْۚ قِيْلَ ارْجِعُوْا وَرَاۤءَكُمْ فَالْتَمِسُوْا نُوْرًاۗ فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُوْرٍ لَّهٗ بَابٌۗ بَاطِنُهٗ فِيْهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهٗ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُۗ

yauma yaqūlul-munāfiqūna wal-munāfiqātu lil-lażīna āmanunẓurūnā naqtabis min nūrikum, qīlarji‘ū warā'akum faltamisū nūrā(n), faḍuriba bainahum bisūril lahū bāb(un), bāṭinuhū fīhir-raḥmatu wa ẓāhiruhū min qibalihil-‘ażāb(u).

जिस दिन पाखंडी मर्द ते जनानियां विश्वासियें गी आखङन, "साढ़े इंतजार करो! अस तुंदी रोशनी गी दूर करना चांह्दे आं।" (उन्हें) आखया गया, "वापस जाओ ते (अपने आप गी) रोशनी ढूंढो।" फिर इन्दे बिच्च इक दीवार (सेपरेटर) लाया जंदा ऐ जिस च इक दरवाजा होंदा ऐ। अंदर दया ते बाहर सिर्फ सजा।

يُنَادُوْنَهُمْ اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْۗ قَالُوْا بَلٰى وَلٰكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ اَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْاَمَانِيُّ حَتّٰى جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ وَغَرَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yunādūnahum alam nakum ma‘akum, qālū balā wa lākinnakum fatantum anfusakum wa tarabbaṣtum wartabtum wa garratkumul-amāniyyu ḥattā jā'a amrullāhi wa garrakum billāhil-garūr(u).

पाखंडी विश्वासियें गी पुकारदे न, "के अस तुंदे कन्ने नेई हे?" उने जवाब दित्ता, "हां, पर तुस अपने आप गी नुकसान पजांदे ओ, ते सिर्फ इंतजार करदे ओ, (अल्लाह दे वादे उप्पर) शक करदे ओ ते खाली सपने कन्ने धोखा करदे ओ, जदूं तकर अल्लाह दा फरमान नेईं औंदा; ते धोखा देने आला (शैतान) तुसेंगी अल्लाह दे बारे च धोखा देने आला ऐ।"

فَالْيَوْمَ لَا يُؤْخَذُ مِنْكُمْ فِدْيَةٌ وَّلَا مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ مَأْوٰىكُمُ النَّارُۗ هِيَ مَوْلٰىكُمْۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

fal-yauma lā yu'khażu minkum fidyatuw wa lā minal-lażīna kafarū, ma'wākumun-nār(u), hiya maulākum, wa bi'sal-maṣīr(u).

इस करिए अज्ज तुंदे कोला ते ना गै काफिरें कोला कोई फिरौती स्वीकार नेईं कीता जाग। तेरा वास अग्ग विच होवेगा। उह तेरी शरण होवेगी, ते केहड़ी बुरी मंजिल होवेगी।”

۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

क्या ए वक्त कैनी आया कि विश्वास करण आले, अल्लाह दी गंभीरता नाल याद करन ते (उन्हें कूं) प्रकट कीती गई सच्चाई दा पालन करन, ते उन्हां कूं (उन्हें) दी तरह न करे दे, जिन्हां कूं उसदे पहले किताब मिली हई, फिर ओ लंबे समय तों गुजरे, जब तक कि उन्हां दे दिल कठोर न हो गए। ते उंदे च मते सारे दुष्ट लोक बनी गे।

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يُحْيِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

i‘lamū annallāha yuḥyil-arḍa ba‘da mautihā, qad bayyannā lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).

जानिए कि अल्लाह ही धरती गी मरने दे बाद जिंदा करदा ऐ। सचमुच, असी तुहानूं (अपनी वड्डी) दे निशान साफ कर दित्ते हन ताकि तुसीं समझ सकदे हो।

اِنَّ الْمُصَّدِّقِيْنَ وَالْمُصَّدِّقٰتِ وَاَقْرَضُوا اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا يُّضٰعَفُ لَهُمْ وَلَهُمْ اَجْرٌ كَرِيْمٌ

innal-muṣṣaddiqīna wal-muṣṣaddiqāti wa aqraḍullāha qarḍan ḥasanay yuḍā‘afu lahum wa lahum ajrun karīm(un).

सचमुच, जो लोग दान करदे हन, चाहे ओ मरद होन या जनानी, ते अल्लाह नू अच्छा उधार देंदे हन, उहनां वास्ते उधार गुणा होवेगा, ते उहनां नू इक उदात्त इनाम मिलदा है।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

ते जेड़े अल्लाह ते उंदे रसूलें उप्पर विश्वास करदे न, ओह् सच्चे (सच्चाई दे प्रेमी) ते अपने रब दे कन्नै गवाह न। इनाम ते रोशनी दे हकदार न। पर जेड़े कुफर ते साडे निशानियां दा इन्कार करदे ने ओह नरक दे वासी हन।

اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

जान लओ कि इस दुनिया दा जीवन सिर्फ खेल ते मनोरंजन, तुहाडे विच शृंगार ते आपसी घमंड ते अमीरी ते बच्चे विच प्रतिद्वंद्विता है, जिवें बरसात जिसदी फसल करसान नू खुश करदी है, फिर ओ सुक्की जांदी है ते तुसीं उस नूं पीला होंदे वेखदे हो, फिर मलबा बण जांदा है। ते आख़िर विच अल्लाह ते उसदी सख्ती तों कड़ी सजा ते माफी होंदी है। ते इस दुनिया दा जीवन धोखेबाज़ भोग दे सिवा होर किश नेईं ऐ।

سَابِقُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۙ اُعِدَّتْ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

sābiqū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhā ka‘arḍis-samā'i wal-arḍ(i), u‘iddat lil-lażīna āmanū billāhi wa rasūlih(ī), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

अपने रब कोला माफी हासल करने ते आकाश ते धरती जिन्ना चौड़ा जन्नत हासल करने दी होड़ करो, जेह्ड़ी अल्लाह ते उंदे रसूलें उप्पर विश्वास करने आह्लें आस्तै तैयार कीती गेदी ऐ। यही अल्लाह दा दान है, जो जिसके चाहंदा है, उस नू दित्ता जांदा है। ते अल्लाह दी बड़ी कृपा ऐ।

مَآ اَصَابَ مِنْ مُّصِيْبَةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّبْرَاَهَا ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌۖ

mā aṣāba mim muṣībatin fil-arḍi wa lā fī anfusikum illā fī kitābim min qabli an nabra'ahā, inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

हर आपदा जो धरती उप्पर औंदी ऐ ते जेह्ड़ी तुंदे उप्पर औंदी ऐ, हर इक आपदा किताब (लौह महफूज़) च लिखी गेदी ऐ, इसदे पैह्ले गै अस इसगी पूरा करी लैंदे आं। सचमुच अल्लाह दे वास्ते ए आसान है।

لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوْا بِمَآ اٰتٰىكُمْ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۙ

likailā ta'sau ‘alā mā fātakum wa lā tafraḥū bimā ātākum, wallāhu lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).

तां जे तुस तुंदे कोला जे किश कमी ऐ, उदे उप् पर दुखी नेई ओ, ते उदे कन् ने जे किश उनेंगी दित्ता ऐ, उदे उप् पर बी तुस मता खुश नेई ओ। ते अल्लाह उस नूं पसंद नहीं करदा जो घमंडी होवे ते अपने आप ते घमंड करदा होवे,

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗوَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

allażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhl(i), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

अर्थात कंजूस होने आह्ले लोक ते दुए लोकें गी कंजूस होने दा हुक्म दिंदे न। जो कोई (अल्लाह दे हुक्म तों मुड़ जावे), तां ज़रूर अल्लाह, ओह सब तों अमीर, सब तों ज्यादा स्तुति योग्य है।

لَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنٰتِ وَاَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتٰبَ وَالْمِيْزَانَ لِيَقُوْمَ النَّاسُ بِالْقِسْطِۚ وَاَنْزَلْنَا الْحَدِيْدَ فِيْهِ بَأْسٌ شَدِيْدٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗ وَرُسُلَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ عَزِيْزٌ ࣖ

laqad arsalnā rusulanā bil-bayyināti wa anzalnā ma‘ahumul-kitāba wal-mīzāna liyaqūman-nāsu bil-qisṭ(i), wa anzalnal-ḥadīda fīhi ba'sun syadīduw wa manāfi‘u lin-nāsi wa liya‘lamallāhu may yanṣuruhū wa rusulahū bil-gaib(i), innallāha qawiyyun ‘azīz(un).

सचमुच, अस अपने दूतें गी साफ सबूतें कन्ने भेजे दा ऐ ते अस उंदे कन्ने किताब ते तराजू (न्याय दा) उतारे दा ऐ तां जे लोक न्याय कन्ने कम्म करी सकन। ते अस लोहे पैदा कीता जेहदे च इंसानें आस्ते ताकत, महानता ते मते फायदे होंदे न, ते तां जे अल्लाह जानन के (अल्लाह) गी नेईं दिक्खदे होई बी उंदे (धर्म) ते उंदे रसूलें दी मदद कुन करदा ऐ। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान ऐ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

ते सचमुच, अस नूह ते अब्राहम गी भेजेआ ते अस दौनें दी वंशज गी नबी ते किताब (प्रकाशित) दित्ती, उंदे च ऐसे बी हे जिनेंगी मार्गदर्शन हासल हा ते उंदे च मते सारे दुष्ट हे।

ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).

फिरी अस अपने दूतें गी उंदे नक्शे कदम पर चलने आस्ते भेजेया ते अस मरियम दे पुत्तर यीशु दे पिच्छे चली पे; ते अस उसी सुसमाचार दित्ता ते अस उंदे पिच्छे चलने आलें दे दिलें च शिष्टाचार ते करुणा पैदा कीती। उन्हां ने रहबनियाह रखे, भले ही असीं उन्हां नू अल्लाह दी रजा मंगण वास्ते बाध्य नहीं कीता (असीं बस इह ही सी) पर उन्हां ने इसदी ठीक ढंग नाल कायम नहीं कीता। इस करिए उंदे च विश्वास करने आलें गी अस उंदा इनाम दित्ता, ते उंदे च मते सारे दुष्ट हे।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَاٰمِنُوْا بِرَسُوْلِهٖ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَّحْمَتِهٖ وَيَجْعَلْ لَّكُمْ نُوْرًا تَمْشُوْنَ بِهٖ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa āminū birasūlihī yu'tikum kiflaini mir raḥmatihī wa yaj‘al lakum nūran tamsyūna bihī wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह कोला डरो ते उंदे रसूलुल्लाह (मुहम्मद) उप्पर विश्वास करो, अल्लाह तुसेंगी अपनी रमत दो हिस्सें च देग, ते तुंदे आस्तै इक रोशनी बनाग जिसदे कन्नै तुस चल सकदे ओ ते तुसेंगी माफ करी देग। ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

لِّئَلَّا يَعْلَمَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَلَّا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ ࣖ ۔

li'allā ya‘lama ahlul-kitābi allā yaqdirūna ‘alā syai'im min faḍlillāhi wa annal-faḍla biyadillāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

तां जे किताब दे लोकें गी पता लग्गी जा जे उनेंगी अल्लाह दी कोई बी इनाम नेईं मिलग (जेकर उनेंगी मुहम्मद उप्पर विश्वास नेईं ऐ), ते एह् इनाम अल्लाह दे हत्थ च ऐ, ओह् जिसगी चाह्दिा ऐ, उसी दिंदा ऐ। औय अल्लाह फडी इनाम का स्वामी शै ।