Q.S अल हशर ने दी (اَلْحَشْر) - 24 श्लोक दी गिणती

سَبَّحَ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

sabbaḥa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

आकाश विच जो है ते धरती ते जो है, ओह अल्लाह दी महिमा करदा है; ते ओह परम ताकतवर, परम ज्ञानी ऐ।

هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ

huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).

ओ ही हे जिन्हां ने किताब दे लोगें विचों काफिरां कूं उन्हां दे पहले निष्कासन दे वक्त उन्हां दे घरों तों बाहर कढ डित्ता। तुसें नेईं सोचेआ हा जे ओह् बाहर निकली जांगन, ते उनेंगी पक्का यकीन हा जे उंदे किले उंदी रक्षा अल्लाह कोला करंगन। पर अल्लाह ने उंदे उप्पर जित्थें उम्मीद नेईं ही, उत्थें गै लेई आया। ते अल्लाह ने उंदे दिलें च आतंक पाई दित्ती, इस करी उनेंगी अपने हत्थें ते मुसलमानें दे हत्थें कन्नै उंदे घरें गी तबाह करी दित्ता। तो इस गल्ल गी सबक दे रूप च लैओ, हे सूझदार!

وَلَوْلَآ اَنْ كَتَبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاۤءَ لَعَذَّبَهُمْ فِى الدُّنْيَاۗ وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ

wa lau lā an kataballāhu ‘alaihimul-jalā'a la‘ażżabahum fid-dun-yā, wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun-nār(i).

ते जेकर अल्लाह ने उनेंगी कड्डने दा फैसला नेईं कीता हुंदा तां अल्लाह उनेंगी इस दुनिया च जरूर सजा देई दिंदा। ते परलोक च उनेंगी नरक दी सजा भुगतनी पौनी ऐ।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۖوَمَنْ يُّشَاۤقِّ اللّٰهَ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqqillāha fa'innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

इस करिए की ओह अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दा विरोध करदे न। जो अल्लाह दा विरोध करदा है, तां सचमुच अल्लाह सजा च कठोर है।

مَا قَطَعْتُمْ مِّنْ لِّيْنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوْهَا قَاۤىِٕمَةً عَلٰٓى اُصُوْلِهَا فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيُخْزِيَ الْفٰسِقِيْنَ

mā qaṭa‘tum mil līnatin au taraktumūhā qā'imatan ‘alā uṣūlihā fa bi'iżnillāhi wa liyukhziyal-fāsiqīn(a).

जे किश बी तुस ताड़ दे पेड़ें च (काफिरें दे) कट्टदे ओ जां उंदी बेलें उप्पर खड़ोते दे छोड़दे ओ, ओह् अल्लाह दी इजाजत कन्नै ऐ, ते इस आस्तै जे ओह् दुष्टें गी बेइज्जत करने दा इरादा रखदा ऐ।

وَمَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْهُمْ فَمَآ اَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَّلَا رِكَابٍ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهٗ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī minhum famā aujaftum ‘alaihi min khailiw wa lā rikābiw wa lākinnallāha yusalliṭu rusulahū ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ते उंदे कोला फै' दी लूट जेह्ड़ी अल्लाह ने अपने रसूले गी दित्ती ही, तुसेंगी उनेंगी हासल करने आस्तै घोड़े ते ऊंट दी लोड़ नेईं ऐ, पर अल्लाह ने अपने रसूलें गी सत्ता दित्ती जिंदे उप्पर ओह् चाह्दिा हा। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

مَآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلٰى رَسُوْلِهٖ مِنْ اَهْلِ الْقُرٰى فَلِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ كَيْ لَا يَكُوْنَ دُوْلَةً ۢ بَيْنَ الْاَغْنِيَاۤءِ مِنْكُمْۗ وَمَآ اٰتٰىكُمُ الرَّسُوْلُ فَخُذُوْهُ وَمَا نَهٰىكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوْاۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۘ

mā afā'allāhu ‘alā rasūlihī min ahlil-qurā fa lillāhi wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), kailā yakūna dūlatam bainal-agniyā'i minkum, wa mā ātākumur-rasūlu fa khużūhu wa mā nahākum ‘anhu fantahū, wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

उनें लोकें दी लूटदी दौलत (फाई') जेह्ड़ी अल्लाह ने अपने रसूले (जिस थमां आया हा) केई मुल्खें दे निवासियें गी दित्ती ही, ओह् अल्लाह, रसूलुल्लाह, रिश्तेदार (रसूल), अनाथ, गरीब लोकें ते उनें लोकें आस्तै ही जेह्ड़े सफर च हे, तां जे खजाना सिर्फ तुंदे च अमीरें च गै नेईं घूमना चाहिदा। रसूलुल्लाह जो भी देंदा है, उसे स्वीकार करो। ते जे किश ओह तुसेंगी मना करदा ऐ, उसी छोड़ो। और अल्लाह से डरना। सचमुच अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।

لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ

lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

(लूट बी) उनें गरीब लोकें आस्तै ऐ जेह्ड़े पलायन कीते गेदे हे जिनेंगी अपने ग्रां थमां कड्डी दित्ता गेआ हा ते अल्लाह ते (उसदी) रजाई दी कृपा मंगने ते (उसदी) अल्लाह ते उंदे रसूले दी (धर्म) दी मदद करने आस्तै अपनी संपत्ति छोड़ी दित्ती गेई ही। सच्चे लोक हन।

وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ

wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ते जिन्हां लोकां (अंसार) ने मदीना शहर ते कब्जा कर लया सी ते उन्हां (मुहाजिरीन) दे (आने तों) पहलां विश्वास कीता सी, उहनां ने उहनां नाल प्यार कीता जो आपणी जगह ते प्रवास करदे सन। ते जे किश उनेंगी (मुहाजिरीन) दित्ता गेदा हा, उदे लेई उनेंगी अपने दिलें च इच्छाएं नेई पाईयां; ते ओह (मुहाजिरीन) गी प्राथमिकता दिंदे न, अपने कोला उप्पर, भलेआं उनेंगी बी जरूरत ऐ। औय जो अऩने आऩ को कंजूस से यखता शै , तो वे शी ऩयभात्भा शैं।

وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).

ते उंदे पिच्छे आए (मुहाजिरीन ते अंसार) उने प्रार्थना कीती, "हे साढ़े रब, असेंगी ते साढ़े भ्राएं गी माफ करो जेह्ड़े साढ़े कोला पैह्ले विश्वास करदे हे, ते विश्वास करने आह्लें दे प्रति साढ़े दिलें च दुर्भावना नेईं पैदा करो। हे साढ़े रब, वाकई तुस परम दयालु, दयालु ओ।"

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَىِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْۗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

alam tara ilal-lażīna nāfaqū yaqūlūna li'ikhwānihimul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi la'in ukhrijtum lanakhrujanna ma‘akum wa lā nuṭī‘u fīkum aḥadan abadā(n), wa in qūtiltum lananṣurannakum, wallāhu yasyhadu innahum lakāżibūn(a).

क्या तुसें उनें पाखंडियें गी नेई दिक्खेआ जेह्ड़े किताब दे लोकें च अपने काफिर भ्राएं गी आखदे न, “जेकर तुसें गी कड्डी दित्ता जा तां अस तुंदे कन्नै जरूर निकलगे; ते अल्लाह गवाही दिंदा ऐ के ओह झूठे न।

لَىِٕنْ اُخْرِجُوْا لَا يَخْرُجُوْنَ مَعَهُمْۚ وَلَىِٕنْ قُوْتِلُوْا لَا يَنْصُرُوْنَهُمْۚ وَلَىِٕنْ نَّصَرُوْهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْاَدْبَارَۙ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

la'in ukhrijū lā yakhrujūna ma‘ahum, wa la'in qūtilū lā yanṣurūnahum, wa la'in naṣarūhum layuwallunnal-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

सचमुच, जेकर उनेंगी भगाई दित्ता जा, तां पाखंडी उंदे कन्ने नेई निकलन, ते जेकर उंदे कन्ने लड़ाई बी होई जा। ओह़ (न गै) उसी मदद करङन; ते जेकर ओह् उंदी मदद करन तां बी ओह् पक्का मुड़ियै पिच्छें हटी जंदे न, तां उंदी मदद नेईं मिलग।

لَاَنْتُمْ اَشَدُّ رَهْبَةً فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

la'antum asyaddu rahbatan fī ṣudūrihim minallāh(i), żālika bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

सचमुच उन्हां दे दिल विच तुसीं (मुसलमान) अल्लाह तों वी ज्यादा डरदे हो। इय् यां ऐ के ओह़ ऐसे लोक ह़न, जेके नेई समझ़दे।

لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ

lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

गढ़े दे कस्बे च जां दीवारें दे पिच्छें छोड़िये तुंदे सारें शा इकट्ठे नेई लड़न। उंदी दुश्मनी तीव्र ऐ। तुस सोचदे ओ के ओह इकजुट न, पर उंदे दिल बंटदे न। इय् यां ऐ के ओह़ इक ऐसे लोक न, जेके नेई समझ़दे।

كَمَثَلِ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَرِيْبًا ذَاقُوْا وَبَالَ اَمْرِهِمْۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌۚ

kamaṡalil-lażīna min qablihim qarīban żāqū wabāla amrihim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(उन्हें) अपने कोला पैहले दे लोकें दी तर्ज पर (यहूदी) गी मते समें पैह्लें, अपने कम्में दे कारण बुरे नतीजे (भगाई जाने दे) दा अनुभव कीता ऐ। ते उनेंगी इक कष्टदायक सजा बी मिलनी ऐ।

كَمَثَلِ الشَّيْطٰنِ اِذْ قَالَ لِلْاِنْسَانِ اكْفُرْۚ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

kamaṡalisy-syaiṭāni iż qāla lil-insānikfur, falammā kafara qāla innī barī'um minka innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

(पाखंडियें दा मनाना) शैतान दे समान ऐ, जदूं ओह लोकें गी आखदा ऐ, "तुस अविश्वास करदे ओ!" फिर जदों ओह आदमी काफिर हो गया तां उसने आख्या, "वाकई मैं तुहाडे कोलों दूर हो जांदा हां, क्योंकि सचमुच मैं सारे दुनियां दे मालिक अल्लाह तों डरदा हां।"

فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَآ اَنَّهُمَا فِى النَّارِ خٰلِدَيْنِ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa kāna ‘āqibatahumā annahumā fin-nāri khālidaini fīhā, wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

तो उन्दे दोनों दे वास्ते नतीजा ए हे कि ओ दोनों नरक विच दाखल होसेन, अनन्तकाल तक ओदे विच। गलत करने आलें दा इनाम ऐसा गै होंदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha waltanẓur nafsum mā qaddamat ligad(in), wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह कोला डरो ते हर इक गी कल (परलोक) आस्ते कीते गेदे कम्में उप्पर ध्यान देओ, ते अल्लाह कोला डरो। सचमुच अल्लाह तुहाडे कम्में च बड़ा सावधान रौंह्दा ऐ।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ نَسُوا اللّٰهَ فَاَنْسٰىهُمْ اَنْفُسَهُمْۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

wa lā takūnū kal-lażīna nasullāha fa'ansāhum anfusahum, ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

ते अल्लाह गी भुलने आलें दे समान नेईं बनो, तां जे अल्लाह उनेंगी अपने आप गी भुल्ली दे। एह् दुष्ट लोक न।

لَا يَسْتَوِيْٓ اَصْحٰبُ النَّارِ وَاَصْحٰبُ الْجَنَّةِۗ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

lā yastawī aṣḥābun-nāri wa aṣḥābul-jannah(ti), aṣḥābul-jannati humul-fā'izūn(a).

नरक दे निवासी सुर्ग दे निवासियें दे बराबर नेईं न; स्वर्ग दे निवासी ही जीत हासिल करदे ने।

لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).

अगर असीं इस कुरान नू किसी पहाड़ ते उतार दित्ता तां तुसीं ज़रूर इस नू झुक के अल्लाह दे डर नाल बंटदे वेखगे। ते अस इन्हें दृष्टांतें गी लोकें आस् ते बनाया ऐ तांजे ओह़ सोचन।

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِۚ هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādah(ti), huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

ओह् अल्लाह ऐ ते उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ। अदृश्य ते असली गी जानने आला, ओह परम कृपालु, परम दयालु ऐ।

هُوَ اللّٰهُ الَّذِيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚ اَلْمَلِكُ الْقُدُّوْسُ السَّلٰمُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيْزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُۗ سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

huwallāhul-lażī lā ilāha illā huw(a), al-malikul-quddūsus-salāmul-mu'minul-muhaiminul-‘azīzul-jabbārul-mutakabbir(u), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

ओह् अल्लाह ऐ ते उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ। महाराजा, परम पवित्र, परम समृद्ध, सुरक्षा दा रक्षक, सुरक्षा दा रक्षक, परम ताकतवर, सर्वशक्तिमान, जिसदे कोल सारी महिमा ऐ, महिमा अल्लाह दी होवे जो ओ इक दूजे नाल जोड़दे हन।

هُوَ اللّٰهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۗ يُسَبِّحُ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

huwallāhul-khāliqul-bāri'ul-muṣawwiru lahul-asmā'ul-ḥusnā, yusabbiḥu lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ओ अल्लाह है जिसने रचया है, जिसने रचया है, जिसने रूप बनाया है, उसके सुंदर नाम है। आकाश ते धरती च हर चीज उंदी महिमा करदी ऐ। ते ओह परम ताकतवर, परम ज्ञानी ऐ।