Q.S अर-रा'द (اَلرَّعْد) - 43 श्लोक दी गिणती

الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

अलीफ लम मिम रा। इह किताब (अल-कुरान) दे आयत हन। ते (किताब) जो तुहाडे (मुहम्मद) ते तुहाडे रब तों उतारी गई है, ओह सच है; पर ज्यादातर लोक (उस उप्पर) विश्वास नेईं करदे।

اَللّٰهُ الَّذِيْ رَفَعَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَۗ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ يُدَبِّرُ الْاَمْرَ يُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّكُمْ تُوْقِنُوْنَ

allāhul-lażī rafa‘as-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā ṡummastawā ‘alal-‘arsyi wa sakhkharasy-syamsa wal-qamar(a), kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), yudabbirul-amra yufaṣṣilul-āyāti la‘allakum biliqā'i rabbikum tūqinūn(a).

अल्लाह ने बिना खंभे दे आसमान गी उभारी दित्ता (जैसा तुस दिक्खदे ओ, फिर गद्दी उप्पर बैठी गेआ। उसने सूरज ते चंद्रमा गी अपने वश च कीता; हर इक पूर्व निर्धारित समें दे अनुसार घूमदा ऐ। ओह् (अपने प्राणियें दे) मामलें दा इंतजाम करदा ऐ, ते (अपनी महानता दे) निशानें गी समझांदा ऐ, तां जे तुस अपने प्रभु कन्नै मिलने दा पक्का होई सकदे ओ।

وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).

ते उने धरती गी फैलाया ते उदे उप्पर पहाड़ ते नदियां बनाईयां। ते उदे च सारे फल जोड़े च बनाए; रात गी दिन च बदली दिंदा ऐ । सचमुच, इस विच सोचण वालों वास्ते (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन।

وَفِى الْاَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجٰوِرٰتٌ وَّجَنّٰتٌ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّزَرْعٌ وَّنَخِيْلٌ صِنْوَانٌ وَّغَيْرُ صِنْوَانٍ يُّسْقٰى بِمَاۤءٍ وَّاحِدٍۙ وَّنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلٰى بَعْضٍ فِى الْاُكُلِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa fil-arḍi qiṭa‘um mutajāwirātuw wa jannātum min a‘nābiw wa zar‘uw wa nakhīlun ṣinwānuw wa gairu ṣinwāniy yusqā bimā'iw wāḥid(in), wa nufaḍḍilu ba‘ḍahā ‘alā ba‘ḍin fil-ukul(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

ते धरती उप्पर बगल दे हिस्से, अंगूर दे बाग, ते बाग, ते खजूर, शाखाएं आह्ले ते बिना शाखाएं आह्ले, इक गै पानी कन्नै पानी दित्ते गेदे न, पर अस उंदे स्वाद च इक-दुए कोला बी पसंद करने आं। सचमुच, इस च इक लोकें आस्तै संकेत न जेह्ड़े समझदे न।

۞ وَاِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa in ta‘jab fa ‘ajabun qauluhum a'iżā kunnā turāban a'innā lafī khalqin jadīd(in), ulā'ikal-lażīna kafarū birabbihim, wa ulā'ikal-aglālu fī a‘nāqihim, wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ते जेकर तुस हैरान ओ, तां हैरानी दी गल्ल एह् ऐ जे उंदा एह् कथन ऐ जे "जदूं अस मिट्टी बनी गेदे आं तां केह् अस नमें प्राणी दे रूप च (वापस) औगे?" उह ओह ही हन जो अपने रब दा अविश्वास करदे हन; ते ओह़ (जिस कन् ने बेड़ियां जंदियां ह़न) उंदे गले च गै ह़न। नरक दे वासी हन, सदा उथे ही रहनगे।

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلٰتُۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ مَغْفِرَةٍ لِّلنَّاسِ عَلٰى ظُلْمِهِمْۚ وَاِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيْدُ الْعِقَابِ

wa yasta‘jilūnaka bis-sayyi'ati qablal-ḥasanati wa qad khalat min qablihimul-maṡulāt(u), wa inna rabbaka lażū magfiratil lin-nāsi ‘alā ẓulmihim, wa inna rabbaka lasyadīdul-‘iqāb(i).

ते ओह तुहानूं तड़प (आगमन) नू तेज़ करन लई आखदे हन, भलाई तों पहलां (ओह मंगदे हन) भले ही उन्हां तों पहलां तड़पा दे कई तरह दे उदाहरण वी आ चुके हन। सचमुच, तुहाडे प्रभु नू सचमुच इंसान दे अन्याय दी माफी है, ते सचमुच, तुहाडे रब दी सजा बहुत कठोर है।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

ते काफिरां ने आख्या, "उस (मुहम्मद) गी उंदे रब कोला कोई निशान (चमत्कार) क्यों नेईं भेजेआ गेआ?" सचमुच, तुस सिर्फ इक चेतावनी देने आले ओ; ते हर इक लोकें आस्तै कोई बी ऐ जेह्ड़ा मार्गदर्शन दिंदा ऐ।

اَللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ كُلُّ اُنْثٰى وَمَا تَغِيْضُ الْاَرْحَامُ وَمَا تَزْدَادُ ۗوَكُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهٗ بِمِقْدَارٍ

allāhu ya‘lamu mā taḥmilu kullu unṡā wa mā tagīḍul-arḥāmu wa mā tazdād(u), wa kullu syai'in ‘indahū bimiqdār(in).

अल्लाह जानदा है कि हर जनानी विच क्या होंदा है, क्या परफेक्ट तों घट है ते गर्भ विच की वद्धदा है। ते हर इक चीज दा इक नाप उंदे कन्ने होंदा ऐ।

عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْكَبِيْرُ الْمُتَعَالِ

‘alimul-gaibi wasy-syahādatil-kabīrul-muta‘āl(i).

(अल्लाह) जो सारे अनदेखा ते असली जानदा है; सब तों बड्डा, सब तों उच्चा।

سَوَاۤءٌ مِّنْكُمْ مَّنْ اَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهٖ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍۢ بِالَّيْلِ وَسَارِبٌۢ بِالنَّهَارِ

sawā'um minkum man asarral-qaula wa man jahara bihī wa man huwa mustakhfim bil-laili wa sāribum bin-nahār(i).

उह ही (अल्लाह) है जो तुहाडे विचों अपनी गल्लां छुपांदा है ते जो बेबाक गल्ल करदा है, ते रात विच लुकदा है ते दिन विच चलदा है।

لَهٗ مُعَقِّبٰتٌ مِّنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ يَحْفَظُوْنَهٗ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۗ وَاِذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِقَوْمٍ سُوْۤءًا فَلَا مَرَدَّ لَهٗ ۚوَمَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّالٍ

lahū mu‘aqqibātum mim baini yadaihi wa min khalfihī yaḥfaẓūnahū min amrillāh(i), innallāha lā yugayyiru mā biqaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa iżā arādallāhu biqaumin sū'an falā maradda lah(ū), wa mā lahum min dūnihī miw wāl(in).

उंदे (मनुक्ख) आस्तै ऐसे सुर्गदूत बी न जेह्ड़े हमेशा बारी-बारी कन्नै उंदी रखवाली करदे न, उंदे सामने ते पिच्छें थमां। अल्लाह दे हुक्म नाल इसदी रखवाली करदे हन। सचमुच अल्लाह किसे लोकां दी हालत उस वेले तक नहीं बदलेगा, जद तक ओह अपने आप दी हालत नहीं बदल दे। ते जेकर अल्लाह कुसै लोकें आस्तै बुराई चांह्दा ऐ तां कोई बी इसदा विरोध नेईं करी सकदा ते उंदे अलावा उंदे आस्तै कोई रक्षक नेईं ऐ।

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ

huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).

ओह् गै तुसेंगी बिजली दस्सदा ऐ, जेह्ड़ा डर ते उम्मीद पैदा करदा ऐ, ते बादल बी बनांदा ऐ।

وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهٖ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ مِنْ خِيْفَتِهٖۚ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيْبُ بِهَا مَنْ يَّشَاۤءُ وَهُمْ يُجَادِلُوْنَ فِى اللّٰهِ ۚوَهُوَ شَدِيْدُ الْمِحَالِۗ

wa yusabbiḥur-ra‘du biḥamdihī wal-malā'ikatu min khīfatih(ī), wa yursiluṣ-ṣawā‘iqa fa yuṣību bihā may yasyā'u wa hum yujālidilūna fillāh(i), wa huwa syadīdul-miḥāl(i).

ते गरज ने उसी महिमामंडित कीता, (ते इयां गै) फरिश्ते बी इस करिए की जे ओह् उंदे कोला डरदे हे, ते अल्लाह ने बिजली भेजी, फिरी उसी जिस उप्पर चाहंदा हा, उसी गिराया, जिसलै के ओह अल्लाह दे बारे च बहस करदे हे, ते ओह् अपनी सजा च कठोर ऐ।

لَهٗ دَعْوَةُ الْحَقِّۗ وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَجِيْبُوْنَ لَهُمْ بِشَيْءٍ اِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ اِلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهٖۗ وَمَا دُعَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

lahū da‘watul-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yastajībūna lahum bisyai'in illā kabāsiṭi kaffaihi ilal-mā'i liyabluga fāhu wa mā huwa bibāligih(ī), wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

सिर्फ अल्लाह दी ही सच्ची दुआ है। अल्लाह दे अलावा जिहड़ी मूर्तियां उह इबादत करदे हन, उहनां नूं कुझ वी नहीं दे सकदा, उह उस इंसान तों वी अलग नहीं हन जो अपनी हथेलियां पानी विच खोल के (पानी) उहदे मुंह तक पहुंच जावे। भलेही पानी उंदे मुंह तकर नेईं पुज्जदा। ते काफिर करने आलें दी दुआ बेकार होंदी ऐ

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّظِلٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ ۩

wa lillāhi yasjudu man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa karhaw wa ẓilāluhum bil-guduwwi wal-āṣāl(i).

ते सारे अल्लाह दे सामने सजदा करदे हन, चाहे ओ आकाश विच होवे या धरती ते, चाहे ओ अपणी मर्जी नाल होवे या मजबूरी विच (और वी) अपणी छाया दा सजदा करदे हन, सवेरे अते शाम।

قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).

कहो (मुहम्मद) "आकाश ते धरती दा स्वामी कौन ऐ?" कहो, “अल्लाह।” कहो, "क्या तुहाडे वास्ते अल्लाह दे अलावा होर रक्षक लैना उचित है, जदों ओह अपने आप नू फायदा पहुंचाने या नुकसान तों बचण विच असमर्थ हन?" कहो, "क्या अंधकार दिक्खने आह्लें दे बराबर न? जां न्हेरा रोशनी दे बराबर ऐ? केह् ओह् अल्लाह कन्नै साझेदार बनांदे न जेह्ड़ा उंदी रचना दे समान पैदा करी सकदा ऐ तां जे उंदी नजर च दौंऊ सृष्टि इक जेह्ड़े होन?" कहो, "अल्लाह सारे चीजें दा रचयिता ऐ ते ओह सर्वशक्तिमान परमात्मा, सर्वशक्तिमान ऐ।"

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

अल्लाह ने आसमान तों पानी (बरखा) उतारेया है, इस करके ओह (पानी) घाटी विच अपने आकार दे हिसाब नाल बहदा है, फिर बहाव तैरदा झाग लै के चलदा है। ते जिस (धातु) तों ओह अग्ग विच पिघल के गहने या औजार बनांदे हन, उस तों (इह वी) उस तरां दा झाग (वर्तमान झाग) होंदा है। इस चाल्ली अल्लाह इक दृष्टांत बनांदा ऐ जे केह् सच्चा ते केह् झूठा ऐ। रही गल्ल झाग दी तां ओह् कुसै बी चीजै दे रूपै च गै गायब होई जाग; पर जेह्ड़ा मनुक्खें गी फायदेमंद ऐ, ओह् धरती उप्पर गै रौह्ग। इस तर्हां अल्लाह इक दृष्टांत बनांदा है।

لِلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنٰىۗ وَالَّذِيْنَ لَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهٗ لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لَافْتَدَوْا بِهٖ ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْحِسَابِ ەۙ وَمَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ ࣖ

lil-lażīnastajābū lirabbihimul-ḥusnā, wal-lażīna lam yastajībū lahū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū laftadau bih(ī), ulā'ika lahum sū'ul-ḥisāb(i), wa ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

जेड़े परमेसरे दे पुकार दा जवाब दिंदे न, उंदे आस् ते इक भ़ला इनाम (मुक्त) ऐ। ते जेड़े उदे आह्वान गी पूरा नेईं करदे, जेकर उंदे कोल धरती उप्पर सब किश होंदा ते (प्लस) उतनी गै होर बी होंदी तां ओह् इस कन्नै अपने आप गी जरूर छुड़ाई लैंदे। उनें लोकें गी बुरी हिसाब-किताब होई ते उंदा आवास तबाह होई गेआ, ते एह् सबनें कोला बुरा आवास ऐ।

۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ

afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).

तां के ओह़ जानदा ऐ के जे किश परमेसरे तुसेंगी प्रगट कित्ता ऐ, ओह़ सच् चाई ऐ, जेका इक अन् ने मानू ऐ? बुद्धि दे मालिक गै ध्यान देई सकदे न।

الَّذِيْنَ يُوْفُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَلَا يَنْقُضُوْنَ الْمِيْثَاقَۙ

al-lażīna yūfūna bi‘ahdillāhi wa lā yanquḍūnal-mīṡāq(a).

(अर्थात) जो अल्लाह दा वादा पूरा करदे हन ते समझौता ना तोड़दे हन,

وَالَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُوْنَ سُوْۤءَ الْحِسَابِ ۗ

wal-lażīna yaṣilūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yakhsyauna rabbahum wa yakhāfūna sū'al-ḥisāb(i).

ते जो अल्लाह ने जो जोड़न दा हुक्म दित्ता है उसी जोड़दे हन, ते ओह अपने रब तों डरदे हन ते बुरी हिसाब-किताब तों डरदे हन।

وَالَّذِيْنَ صَبَرُوا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً وَّيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِۙ

wal-lażīna ṣabarubtigā'a wajhi rabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyataw wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata ulā'ika lahum ‘uqbad-dār(i).

ते जेड़े धीरज रखदे हन किउंकि ओ अपने रब दी खुशहाल दी उम्मीद करदे हन, नमाज करदे हन, ते जो रोजी असीं उन्हां नू दित्ती है, उस दा इक हिस्सा गुजारदे हन, गुप्त या खुल के, ते बुराई नू भलाई नाल नकारदे हन, ओ ही इंसान है जिस नू (अच्छा) अंत मिलदा है।

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَدْخُلُوْنَ عَلَيْهِمْ مِّنْ كُلِّ بَابٍۚ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim wal-malā'ikatu yadkhulūna ‘alaihim min kulli bāb(in).

(अर्थात) अदन दे बागां च, ओह अपने पुरखें, अपने जीवनसाथी ते उंदी संतान दे धर्मी लोकें कन्ने उंदे च दाखल होंगन, ते सुर्गदूत हर फाटक थमां उंदे थाहरें च दाखल होंगन।

سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ

salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).

(कहंदे होए) "तुहाडे धीरज दे कारण तुहानू शुभकामना।" तो केहड़ी स्वादिष्ट अंतिम जगह ऐ।

وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

ते जेड़े अल्लाह दी वादे गी तोड़ने दे बाद उसी तोड़दे न, ते जिसगी अल्लाह ने आज्ञा दित्ती ऐ उसी तोड़दे न ते धरती उप्पर बदमाशी करदे न, उंदे आस्ते अभिशाप ते बुरा निवास (नरक) ऐ।

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).

अल्लाह जिसगी चाहंदा ऐ उसी रजत फैलांदा ऐ ते (जिस गी चाहंदा ऐ) उसी सीमित करदा ऐ। ओह् इस दुनिया दे जीवन च खुश रौंह्दे न, हालाँकि एह् परलोक दे जीवन दी तुलना च इक (संक्षिप्त) सुख गै ऐ।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).

ते काफिर आखदे ने, "उस (मुहम्मद) गी उंदे रब कोला कोई निशान (चमत्कार) क्यों नेईं भेजेआ गेआ?" कहो (मुहम्मद) "वास्तव च अल्लाह जिसगी चाहंदा ऐ उसी गुमराह करदा ऐ ते उंदे कोल पछतावा करने आलें गी मार्गदर्शन करदा ऐ।"

الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَطْمَىِٕنُّ قُلُوْبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَىِٕنُّ الْقُلُوْبُ ۗ

al-lażīna āmanū wa taṭma'innu qulūbuhum biżikrillāh(i), alā biżikrillāhi taṭma'innul-qulūb(u).

(अर्थात) जो विश्वास करदे हन ते जिन्हां दे दिल नू अल्लाह दी याद विच आराम मिलदा है। देखो, अल्लाह दी याद विच ही दिलें नू आराम मिलदा है।

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ طُوْبٰى لَهُمْ وَحُسْنُ مَاٰبٍ

allażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṭūbā lahum wa ḥusnu ma'āb(in).

विश्वास करने आले ते भलाई करने आलें गी सुख ते भला वापसी मिलग।

كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ

każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).

इस तर्हां असीं तुहानूं (मुहम्मद) उस लोकां दे कोल भेज दित्ता है, जिन्हां तों कई लोग गुजर चुके हन, तां कि तुसीं उन्हां नू (कुरान) पढ़ो जो असीं तुहानूं प्रगट कीता है, भले ही ओह परमात्मा परमात्मा, परमात्मा दा काफिर होन। कहो, "ओह् मेरा प्रभु ऐ, उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ; मैं सिर्फ उंदे उप्पर गै भरोसा करदा हां ते सिर्फ उंदे उप्पर गै पछताना करदा हां।"

وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

ते जेकर कोई पढ़ाई (पवित्र किताब) होवे जिस नाल पहाड़ हिल जांदे, या धरती फट्टी जांदी, या मरे होए बोल सकदे हन, (ओह कुरान होवेगा )। असल विच सारे मामले अल्लाह दे हन। तो मुसलमान न जानदे कि अगर अल्लाह (सब मुसलमान) चाहंदे तां अल्लाह सारे इंसान नू हिदायत जरूर देंदा। ते काफिर हमेशा उंदे अपने कम्में कन्नै पैदा होने आह्लियां आपदाएं जां उंदे आवास दे कोल होने आह् ली आपदाएं कन्नै त्रुट्टी जंदे हे, जिसलै तकर अल्लाह दा वादा (मक्का पर फतह) नेईं आई गेआ। सचमुच अल्लाह वादे ना तोड़दा।

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَمْلَيْتُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا ثُمَّ اَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa amlaitu lil-lażīna kafarū ṡumma akhażtuhum fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

ते सचमुच तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां दे कुझ रसूले दा मजाक उड़ाया गया, इस करके मैं काफिरां नू इक वक्त दे दित्ता, फिर मैं उन्हां नूं नष्ट कर दित्ता। तो मेरा तड़प किन्ना बड्डा ऐ!

اَفَمَنْ هُوَ قَاۤىِٕمٌ عَلٰى كُلِّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْۚ وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ ۗ قُلْ سَمُّوْهُمْۗ اَمْ تُنَبِّـُٔوْنَهٗ بِمَا لَا يَعْلَمُ فِى الْاَرْضِ اَمْ بِظَاهِرٍ مِّنَ الْقَوْلِ ۗبَلْ زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مَكْرُهُمْ وَصُدُّوْا عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

afaman huwa qā'imun ‘alā kulli nafsim bimā kasabat, wa ja‘alū lillāhi syurakā'(a), qul sammūhum, am tunabbi'ūnahū bimā lā ya‘lamu fil-arḍi am biẓāhirim minal-qaul(i), bal zuyyina lil-lażīna kafarū makruhum wa ṣuddū ‘anis-sabīl(i), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

तो क्या परमेश्वर ही हे जो हर आत्मा कूं जो करेंदे हेन (दूजे दे समान) कलों बचाव करेंदे? अल्लाह दे साझेदार हन। कहो, "उन्हें गुणों का नाम बताओ।" या तुस अल्लाह गी दस्सना चांदे ओ के ओह धरती उप्पर नेईं जानदे हे, या (इसदे बारे च आखना) जन्म च सिर्फ इक शब्द ऐ। दरअसल, काफिरां वास्ते उन्हां दा धोखा सुन्दर लगदा है, ते उन्हां नू (सही) राह तों रोक दित्ता जांदा है। ते जिस नूं अल्लाह गुमराह करदा है, उस नूं मार्गदर्शन करन वाला कोई नहीं।

لَهُمْ عَذَابٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَشَقُّۚ وَمَا لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

lahum ‘ażābun fil-ḥayātid-dun-yā wa la‘ażābul-ākhirati asyaqq(u), wa mā lahum minallāhi miw wāq(in).

इस संसारी जीवन च उनेंगी तड़पाया जंदा ऐ, ते परलोक च सजा बी निश्चत तौर उप्पर इस थमां बी कठोर होग। अल्लाह दी (सज़ा) तों इन्हां दी रक्षा करन वाला कोई नहीं

۞ مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اُكُلُهَا دَاۤىِٕمٌ وَّظِلُّهَاۗ تِلْكَ عُقْبَى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا ۖوَّعُقْبَى الْكٰفِرِيْنَ النَّارُ

maṡalul-jannatil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), tajrī min taḥtihal-anhār(u), ukuluhā dā'imuw wa ẓilluhā, tilka ‘uqbal-lażīnattaqau, wa ‘uqbal-kāfirīnan-nār(u).

सुर्ग दा दृष्टांत जेड़ा पुण्यात्माएं गी वादा कीता गेदा ऐ (बाग दे समान ऐ), जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न; सदा फलदायी ते छायादार। पुण्यात्माएं आस्तै एह् गै आखरी थाह् र ऐ; जबकि परमेसरे उप् पर अविश् वास करने आलें आस् ते आखरी जगह नरक ऐ।

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

ते जिन्हां नू असीं किताब दित्ती है, ओह तुहानूं (हे मुहम्मद) ते प्रशस्त कीते गए गल्ल विच खुश हन, ते कुछ (यहूदी ते मसीही) वी हन जो इस विचों कुझ नकारदे हन। कहो, "मेरे कोल सिर्फ अल्लाह दी इबादत करने दा हुक्म दित्ता गेदा ऐ ते उंदे कन्ने कुसै बी चीजै गी शरीफ नेईं करने दा हुक्म दित्ता गेदा ऐ। उंदे कोल मैं (लोग) गी सद्दना ते उंदे कोल वापस आना।"

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ حُكْمًا عَرَبِيًّاۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَمَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا وَاقٍ ࣖ

wa każālika anzalnāhu ḥukman ‘arabiyyā(n), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘da mā jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā wāq(in).

ते इस तर्हां असीं इस नू (कुरान) नू अरबी विच (सच्चे) नियम दे तौर ते उतार दित्ता है। जेकर तुस ज्ञान दे तुंदे कोल औने दे बाद उंदी इच्छाएं दा पालन करो तां तुंदी रक्षा करने आला ते अल्लाह दे (अत्याचार) कोला तुंदी मदद करने आला कोई बी नेईं होग।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنَا لَهُمْ اَزْوَاجًا وَّذُرِّيَّةً ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗلِكُلِّ اَجَلٍ كِتَابٌ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika wa ja‘alnā lahum azwājaw wa żurriyyah(tan), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), likulli ajalin kitāb(un).

ते सचमुच असी तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां रसूले भेजे ते उहनां नूं पत्नियां ते वंशज दित्ती। किसे बी रसूले गी अल्लाह दी इजाजत दे सिवाय कुसै बी सबूत (चमत्कार) लेई औने दा अधिकार नेईं ऐ। हर युग दे वास्ते इक (विशिष्ट) किताब होंदी ऐ।

يَمْحُوا اللّٰهُ مَا يَشَاۤءُ وَيُثْبِتُ ۚوَعِنْدَهٗٓ اُمُّ الْكِتٰبِ

yamḥullāhu mā yasyā'u wa yuṡbit(u), wa ‘indahū ummul-kitāb(i).

अल्लाह जो चाहंदा ऐ उसी हटांदा ऐ ते निर्धारित करदा ऐ। औय उवके ऩास उम्मूल-किताब (लौह महफूज) शै ।

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

ते जेकर अस तुसेंगी (हे मुहम्मद) कुसै-कुसै (सज़ा) गी दस्सने आं, जिसदे कन्नै अस उनेंगी धमकियां दित्तियां न, जां तुसेंगी मरने देई ओड़ने आं, तां तुंदा फर्ज सिर्फ उसी पजाना ऐ, ते अस (उंदे कम्में दा) हिसाब लैगे।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَأْتِى الْاَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَاۗ وَاللّٰهُ يَحْكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكْمِهٖۗ وَهُوَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

awa lam yarau annā na'til-arḍa nanquṣuhā min aṭrāfihā, wallāhu yaḥkumu lā mu‘aqqiba liḥukmih(ī), wa huwa sarī‘ul-ḥisāb(i).

ते क्या ओह नहीं वेखदे कि असीं (अल्लाह नू काफर करन वाले) इलाके विच आंदे हां, फिर असीं उन्हां दी सीमा तों (थोड़ी-थोड़ी) घट्ट करदे हां? ते अल्लाह (अपनी मर्जी दे मताबक) हुक्म करदा है, कोई वी उहदे फरमान नूं नहीं रोक सकदा; हिसाब-किताब च ओह् स्विफ्ट ऐ।

وَقَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلِلّٰهِ الْمَكْرُ جَمِيْعًا ۗيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍۗ وَسَيَعْلَمُ الْكُفّٰرُ لِمَنْ عُقْبَى الدَّارِ

wa qad makaral-lażīna min qablihim fa lillāhil-makru jamī‘ā(n), ya‘lamu mā taksibu kullu nafs(in), wa saya‘lamul-kuffāru liman ‘uqbad-dār(i).

ते सचमुच उन्हां तों पहलां (मक्का दे काफिरां) ने धोखा कीता सी, पर सारा धोखा अल्लाह दी ताकत विच सी। ओ जानदा हे कि हर कोई क्या कोशिश करेंदे, ते जो परमेश्वर कूं काफ़र करेंदे हेन, ओ जानदे हेन कि आखिरी (अच्छी) जगह किस दे वास्ते हे।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

ते काफिर आखदे ने, "तुस (मुहम्मद) रसूलुल्लाह नहीं हो।" कहो, "अल्लाह ते किताब दे ज्ञान समझने आले मेरे ते तुंदे बीच गवाह दे तौर उप्पर काफी न।"