Q.S अल हज (اَلْحَجّ) - 78 श्लोक दी गिणती

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمْۚ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakum, inna zalzalatas-sā‘ati syai'un ‘aẓīm(un).

ऐ लोक ! अपने परमात्मा कोला डर; सचमुच, एपोकैलिप्स दा झटका (दिन) बड़ा बड्डा (घटना) ऐ।

يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ اَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكٰرٰى وَمَا هُمْ بِسُكٰرٰى وَلٰكِنَّ عَذَابَ اللّٰهِ شَدِيْدٌ

yauma taraunahā tażhalu kullu murḍi‘atin ‘ammā arḍa‘at wa taḍa‘u kullu żāti ḥamlin ḥamlahā wa taran-nāsa sukārā wa mā hum bisukārā wa lākinna ‘ażāballāhi syadīd(un).

(याद रखो) जिस दिन तुसीं (हिलना) वेखदे हो, ओह सारे जनानियां जो अपने बच्चें गी स्तनपान करांदीयां ने, उन बच्चें दे बारे च लापरवाही करंगन, ते हर गर्भवती महिला दा गर्भपात कर दित्ता जाग, ते तुस लोकें गी नशे च दिक्खगे, भले ही असल च ओ नशे च नेईं होन, पर अल्लाह दी सजा बड़ी कठोर ऐ।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطٰنٍ مَّرِيْدٍۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattabi‘u kulla syaiṭānim marīd(in).

ते इंसानें च बी ऐसे बी न जेह्ड़े बिना ज्ञान दे अल्लाह दे बारे च बहस करदे न ते सिर्फ बड़े बुरे शैतानें दा गै पालन करदे न।

كُتِبَ عَلَيْهِ اَنَّهٗ مَنْ تَوَلَّاهُ فَاَنَّهٗ يُضِلُّهٗ وَيَهْدِيْهِ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

kutiba ‘alaihi annahū man tawallāhu fa annahū yuḍilluhū wa yahdīhi ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

(शैतान दे बारे विच) फैसला कीता गया है कि जो कोई उस नाल दोस्ती करदा है, ओह उस नूं गुमराह कर देवेगा, ते उस नूं नरक दी सजा विच ले जावेगा।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ

yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).

ऐ लोक ! जेकर तुस (जिंदा) उप्पर शक करदे ओ, तां सचमुच अस तुसेंगी धूड़ थमां, फिर वीर्य दी इक बूंद थमां, फिरी खून दे थक्के थमां, फिरी मांस दे इक गांठ थमां बनाया ऐ जेह्ड़ा सिद्ध ऐ ते जेह्ड़ा अपूर्ण ऐ, तां जे अस तुसेंगी समझाई सकचे ते अस तुसेंगी अपनी मर्जी दे मताबक इक पूर्व निर्धारित समें तकर पेट च स्थिर करी ओड़ेया, फिरी अस तुसेंगी शिशु दे रूप च बाहर कड्डी लेआ हा, फिरी (धीरे-धीरे) तुस वयस्कता च पुज्जी गे, ते तुंदे च किश लोकें दा गुजरना होई गेआ ते (कुछ) बड़ी बुढ़ापे (बूढ़ापे) च वापस आई गेआ, तां जे ओह् कुसै बी गल्लै गी नेईं जानदा जेह्ड़ा ओह् पैह्लें गै जानदा हा। ते तुसीं वेखदे हो कि धरती सुक्की है, फिर जदों असीं उस ते पानी (बरखा) भेजदे हां तां धरती जिंदा हो जांदी है ते उपजाऊ हो जांदी है ते कई तरह दे सुन्दर पौधे (पौधे) पैदा करदे हन।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّهٗ يُحْيِ الْمَوْتٰى وَاَنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۙ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa annahū yuḥyil-mautā wa annahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

क्योंकि सचमुच, अल्लाह, ओ सच्चाई ऐ ते सचमुच, ओ ही ऐ जो मरे दे लोगें गी जिंदा करदा ऐ, ते सचमुच, ओ सब चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

وَّاَنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَاۙ وَاَنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa annas-sā‘ata ātiyatul lā raiba fīhā, wa annallāha yab‘aṡu man fil-qubūr(i).

ते सचमुच, (द) न्याय दा दिन जरूर औग, इस च कोई शक नेईं; ते सचमुच, अल्लाह जिस कबर विच होवे, उस नूं जिंदा कर देगा।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّجَادِلُ فِى اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّلَا هُدًى وَّلَا كِتٰبٍ مُّنِيْرٍ ۙ

wa minan-nāsi may yujādilu fillāhi bigairi ‘ilmiw wa lā hudaw wa lā kitābim munīr(in).

ते इंसानें विच वी ऐसे वी हन जो अल्लाह दे बारे विच बिना ज्ञान दे, बिना हिदायत दे अते बिना कुई किताब (वही) दे बहस करेंदे हन जो ज्ञान प्रदान करेंदी हे।

ثَانِيَ عِطْفِهٖ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ لَهٗ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّنُذِيْقُهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَذَابَ الْحَرِيْقِ

Ṡāniya ‘iṭfihī liyuḍilla ‘an sabīlillāh(i), lahū fid-dun-yā khizyuw wa nużīquhū yaumal-qiyāmati ‘ażābal-ḥarīq(i).

लोकें गी अल्लाह दे रस्ते कोला भटकाने आस्तै (अहंकार च) अपनी बक्खी मोड़ना। उसी इस दुनिया च बेइज्जत कीता जाग, ते कयामत दे दिन अस उसी ज्वलंत अग्ग दी तड़प दा स्वाद चखने देगे।

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ يَدٰكَ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

Żālika bimā qaddamat yadāka wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

(उस नाल आखया जावेगा) “उस दे कारण है जो तुहाडे हत्थ ने पहलां कीता है, ते अल्लाह कदे वी अपने बंदे नाल अन्याय नहीं करदा।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهٗ خَيْرُ ِۨاطْمَئَنَّ بِهٖۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةُ ِۨانْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِهٖۗ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۗ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِيْنُ

wa minan-nāsi may ya‘budullāha ‘alā ḥarf(in), fa in aṣābahū khairuniṭma'anna bih(ī), wa in aṣābathu fitnatuninqalaba ‘alā wajhih(ī), khasirad-dun-yā wal-ākhirah(ta), żālika huwal-khusrānul-mubīn(u).

ते मनुक्खें च ऐसे बी न जेह्ड़े अल्लाह दी इबादत सिर्फ किनारे पर गै करदे न; इस करिए जेकर ओह गुण हासल करदा ऐ तां ओह् संतुष्ट होई जंदा ऐ ते जेकर उसी कुसै परीक्षण कन्नै टकराया जंदा ऐ तां ओह् पिच्छें मुड़ी जंदा ऐ। ओह् इस संसार च ते परलोक च हारदा ऐ। असली नुकसान यही है।

يَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَضُرُّهٗ وَمَا لَا يَنْفَعُهٗۗ ذٰلِكَ هُوَ الضَّلٰلُ الْبَعِيْدُ ۚ

yad‘ū min dūnillāhi mā lā yaḍurruhū wa mā lā yanfa‘uh(ū), żālika huwaḍ-ḍalālul-ba‘īd(u).

ओह् अल्लाह दे अलावा कुसै होर चीजै गी पुकारदा ऐ जेह्ड़ी आपदा नेईं करी सकदी ते उसी (भी) फायदा नेईं करदी। कि दूर-दूर तक दी गल्ल ऐ।

يَدْعُوْا لَمَنْ ضَرُّهٗٓ اَقْرَبُ مِنْ نَّفْعِهٖۗ لَبِئْسَ الْمَوْلٰى وَلَبِئْسَ الْعَشِيْرُ

yad‘ū laman ḍarruhū aqrabu min naf‘ih(ī), labi'sal-maulā wa labi'sal-‘asyīr(u).

ओह् कुसै ऐसी चीज दा आह्वान करदा ऐ जिसदी (असली) आपदा उंदे फायदे कोला बी नेड़े होऐ। सचमुच, एह् मददगार जिन्ना बुरा ते दोस्त जिन्ना बुरा ऐ।

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), innallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

(वास्तव विच) अल्लाह उहनां नूं बागवां विच दाखल कर देवेगा जिन्हां दे थल्ले नदियां बहदीयां ने। सचमुच अल्लाह जो चाहंदा है उह करदा है।

مَنْ كَانَ يَظُنُّ اَنْ لَّنْ يَّنْصُرَهُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ اِلَى السَّمَاۤءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُهٗ مَا يَغِيْظُ

man kāna yaẓunnu allay yanṣurahullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati falyamdud bisababin ilas-samā'i ṡummalyaqṭa‘ falyanẓur hal yużhibanna kaiduhū mā yagīẓ(u).

जेड़ा सोचदा है कि अल्लाह उसदी (मुहम्मद) दी दुनिया ते आखरी विच मदद नहीं करग, ओ छत तक रस्सी तान दे, ते अपने आप नू फांसी दे देवे, फिर विचार करो कि क्या ओस दे धोखे नाल ओह दूर हो जावेगा जो उस नूं दुखी करदा है।

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنٰهُ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۙ وَّاَنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يُّرِيْدُ

wa każālika anzalnāhu āyātim bayyināt(in), wa annallāha yahdī may yurīd(u).

ते इस तर्हां असीं उस नू (कुरान) उतार दित्ता है जो असली आयत हन; सचमुच अल्लाह जिस नू चाहंदा है, उस नू मार्गदर्शन करदा है।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـِٕيْنَ وَالنَّصٰرٰى وَالْمَجُوْسَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا ۖاِنَّ اللّٰهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'īna wan-naṣārā wal-majūsa wal-lażīna asyrakū, innallāha yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmah(ti), innallāha ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

दरअसल, मुसलमानें, यहूदियां, सबियां, ईसाई, मग़ियां ते मुशरिकें च अल्लाह कयामत दे दिन उंदे बश्कार फैसला जरूर करग। सचमुच अल्लाह हर गल्ल दा गवाह ऐ।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ يَسْجُدُ لَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَالنُّجُوْمُ وَالْجِبَالُ وَالشَّجَرُ وَالدَّوَاۤبُّ وَكَثِيْرٌ مِّنَ النَّاسِۗ وَكَثِيْرٌ حَقَّ عَلَيْهِ الْعَذَابُۗ وَمَنْ يُّهِنِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ مُّكْرِمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ ۩ۗ

alam tara annallāha yasjudu lahū man fis-samāwāti wa man fil-arḍi wasy-syamsu wal-qamaru wan-nujūmu wal-jibālu wasy-syajaru wad-dawābbu wa kaṡīrum minan-nās(i), wa kaṡīrun ḥaqqa ‘alaihil-‘ażāb(u), wa may yuhinillāhu famā lahū mim mukrim(in), innallāha yaf‘alu mā yasyā'(u).

क्या तुस्सां नेईं जानदे के जेड़ा आसमान च ऐ ते जेड़ा धरती उप्पर ऐ, ओह् अल्लाह, चंद्रमा, तारे, पहाड़, पेड़, रेंगने आह्ले जानवर ते मते सारे लोकें गी प्रणाम करदा ऐ? पर मते सारे (लोग) सजा दे हकदार हन। जिसगी अल्लाह बेइज्जत करग, उसी कोई महिमा नेईं करग। सचमुच अल्लाह जो चाहंदा है उह करदा है।

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

इह दो गुट (विश्वासी ते अविश्वासी) हन जिन्हां ने अपने रब ते झगड़ा कीता। अविश्वासियें आस् ते उंदे आस् ते अग्ग दे कपड़े बनाए जाङन, ते उंदे सिर उप् पर उबलदा पानी बी ढाल दित्ता जाग।

يُصْهَرُ بِهٖ مَا فِيْ بُطُوْنِهِمْ وَالْجُلُوْدُ ۗ

yuṣharu bihī mā fī buṭūnihim wal-julūd(u).

(उबलदे पानी) कन्नै एह् उंदे पेट ते त्वचा च जेह्ड़ा ऐ उसी नष्ट करी देग।

وَلَهُمْ مَّقَامِعُ مِنْ حَدِيْدٍ

wa lahum maqāmi‘u min ḥadīd(in).

ते (सज़ा) उंदे आस्तै लोहे दे कोड़े न।

كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ ࣖ

kullamā arādū ay yakhrujū minhā min gammin u‘īdū fīhā, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

हर बारी जेकर ओह तड़प दे कारण इस थमां (नरक) थमां बाहर निकलना चांह्दे न तां उनेंगी (फिरी) इस च वापस करी दित्ता जंदा ऐ। (उन्हें गी आखेआ गेआ हा) "इस ज्वलंत तड़प दा स्वाद चखो!"

اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًاۗ وَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

सचमुच अल्लाह इमानदार ते भलाई करने आले गी बाग़ें च दाखल करग जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न। उत्थें सोने दे कंगन ते मोती कन्नै सजाए गेदे हे ते उंदे कपड़े रेशम दे बने दे हे।

وَهُدُوْٓا اِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِۚ وَهُدُوْٓا اِلٰى صِرَاطِ الْحَمِيْدِ

wa hudū ilaṭ-ṭayyibi minal-qaul(i), wa hudū ilā ṣirāṭil-ḥamīd(i).

ते उनेंगी चंगी बोलने दी रस्ता दस्सी गेई ते (इत्थूं तकर) सराहनीय (अल्लाह) दे रस्ते पर बी रस्ता दित्ता गेआ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ الَّذِيْ جَعَلْنٰهُ لِلنَّاسِ سَوَاۤءً ۨالْعَاكِفُ فِيْهِ وَالْبَادِۗ وَمَنْ يُّرِدْ فِيْهِ بِاِلْحَادٍۢ بِظُلْمٍ نُّذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ ࣖ

innal-lażīna kafarū wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wal-masjidil-ḥarāmil-lażī ja‘alnāhu lin-nāsi sawā'anil-‘ākifu fīhi wal-bād(i), wa may yurid fīhi bi'ilḥādim biẓulmin nużiqhu min ‘ażābin alīm(in).

सचमुच, जो लोग काफिर करदे हन ते जो (इंसान) कूं अल्लाह दे रास्ते ते पवित्र मस्जिद विच बाधा पांदे हन जो अस्सां सारे इंसानें वास्ते खुला कर डेंदे हन, चाहे ओ ओत्थे रहन या बाहर तों आण वाले ते किसे वी व्यक्ति कूं जो इस विच नाजायज करण दा इरादा रखदे हन, अस्सां उन्हां कूं ज़रूर दर्दनाक सजा दे डेसे।

وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).

ते (याद रखो), जदों असीं इब्राहिम नू अल्लाह दे घर विच रखेया (इह आखदे होए) "मेरे नाल कुझ वी शरीफ ना करो ते मेरे घर नू तवाफ करन वाले, ते इबादत करन वाले ते प्रणाम ते सजदा करन वाले वास्ते शुद्ध करो।"

وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ

wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).

ते लोकें गी हज करने लेई सद्दो, पैदल तुंदे कोल औंगन, जां हर पतले ऊंट पर सवार होंगन, दूर-दूर दे कोने थमां औंगन।

لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ

liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).

तां जे ओह् अपने आपै गी फायदें दा गवाह बनी सकन ते उंदे आस्तै दित्ते गेदे पशुधन उप्पर नियत दिनें उप्पर अल्लाह दा नांऽ लैन। इस करिए इस च खाओ ते इस च किश गरीब ते जरूरतमंद गी खाने आस्तै देओ।

ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ

Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).

फिर, गंदगी (जो उन्हां दे शरीर ते है) हटा के, अपनी मन्नत पूरा करन ते पुराने घर (बैतुल्लाह) दे आसपास तवाफ करन दे।

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ

Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).

ऐसा (परमातमा दा हुक्म) है। ते जो कोई अल्लाह (हुरुमत) दी नज़र विच इज्जतदार चीज दी महिमा करदा है तां उस दे रब दी नज़र विच उस वास्ते बेहतर है। ते तुंदे लेई सारे पशुएं दी इजाजत ऐ, सिवाय उनें पशुएं दे, जिनेंगी तुसें गी साफ कीता गेदा ऐ, इस करी अशुद्ध मूर्तियें थमां दूर रौहओ ते झूठी गल्लां कोला बची जाओ।

حُنَفَاۤءَ لِلّٰهِ غَيْرَ مُشْرِكِيْنَ بِهٖۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَكَاَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاۤءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ اَوْ تَهْوِيْ بِهِ الرِّيْحُ فِيْ مَكَانٍ سَحِيْقٍ

Ḥunafā'a lillāhi gaira musyrikīna bih(ī), wa may yusyrik billāhi fa ka'annamā kharra minas-samā'i fa takhṭafuhuṭ-ṭairu au tahwī bihir-rīḥu fī makānin saḥīq(in).

(इबादत) अल्लाह दी सच्चे नाल, बिना उहदे नाल साथी कित्ते। जो कोई अल्लाह दे साथ साथी करदा है, ओ ऐसा होवेगा जिवें उस नूं आसमान तों डिग्ग के किसी चिड़िया ने छीन लेया होवे, या हवा ने दूर-दूर दी जगह ते ले जाया होवे।

ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ

Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).

ऐसा (परमातमा दा हुक्म) है। ते जो कोई अल्लाह दे निशानियां दी महिमा करदा है, तां सचमुच ए दिल दी भक्ति तों पैदा होंदा है।

لَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّهَآ اِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيْقِ ࣖ

lakum fīhā manāfi‘u ilā ajalim musamman ṡumma maḥilluhā ilal-baitil-‘atīq(i).

उंदे (हद्यू जानवरें) च तुंदे लेई फायदे न, इक निर्धारित समें तकर, फिर कत्ल दी जगह बैतुल अतीक (अल्लाह दे घर) दे आसपास होंदी ऐ।

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِّيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۗ فَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَلَهٗٓ اَسْلِمُوْاۗ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِيْنَ ۙ

wa likulli ummatin ja‘alnā mansakal liyażkurusmallāhi ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa ilāhukum ilāhuw wāḥidun fa lahū aslimū, wa basysyiril-mukhbitīn(a).

ते हर इक लोकां वास्ते असीं कत्ल (बलिदान) दा निर्धारण कीता है, तां कि ओह अल्लाह दा नां उस रोजी वास्ते लै सकन जो अल्लाह ने उहनां नू पशुधन दे रूप विच दित्ता है। तां तेरा परमातमा सर्वशक्तिमान परमात्मा ऐ, इस आस् ते उसी समर्पण करी ओड़ो। ते (अल्लाह) दी आज्ञाकारिता दे अधीन होने आलें गी (मुहम्मद) खुशखबरी पजाओ,

الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَالصّٰبِرِيْنَ عَلٰى مَآ اَصَابَهُمْ وَالْمُقِيْمِى الصَّلٰوةِۙ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

allażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum waṣ-ṣābirīna ‘alā mā aṣābahum wal-muqīmiṣ-ṣalāh(ti), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(अर्थात) जिन्हां दे दिल अल्लाह दा नां पुकारदे होए कांपदे हन, जिन्हां दा धीरज रखदे हन, ते उहनां नूं नमाज करन वाले ते जो असीं उहनां नूं दित्तीआं रिज़्ज़ दा इक हिस्सा खर्च करदे हन।

وَالْبُدْنَ جَعَلْنٰهَا لَكُمْ مِّنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيْهَا خَيْرٌۖ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا صَوَاۤفَّۚ فَاِذَا وَجَبَتْ جُنُوْبُهَا فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْقَانِعَ وَالْمُعْتَرَّۗ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰهَا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wal-budna ja‘alnāhā lakum min sya‘ā'irillāhi lakum fīhā khair(un), fażkurusmallāhi ‘alaihā ṣawāff(a), fa iżā wajabat junūbuhā fa kulū minhā wa aṭ‘imul-qāni‘a wal-mu‘tarr(a), każālika sakhkharnāhā lakum la‘allakum tasykurūn(a).

ते असी तुहाडे वास्ते इन्हां ऊंटां नू अल्लाह दे धर्म दे संदेश दा हिस्सा बणा दित्ता है, तुहानूं इन्हां तों कई अच्छी चीजां मिलनगे। तो खड़े होके (और पैर बंधे होए) अल्लाह दा नां (जदूं तुसीं उस नूं कत्ल करन जा रहे हो) बोलो। फिर जदों डिग्गी गई (मर गई) तां फिर उस विचों कुछ खा के उस बंदे नूं खिलाओ जो अपने कोल जो है उस नाल संतुष्ट होवे (नहीं मंगदा है) ते उस बंदे नूं खिलाओ जो मंगदा है। इस चाल्ली असें (ऊंटें गी) तुंदे अधीन कीता, तां जे तुस शुक्रगुजार ओ।

لَنْ يَّنَالَ اللّٰهَ لُحُوْمُهَا وَلَا دِمَاۤؤُهَا وَلٰكِنْ يَّنَالُهُ التَّقْوٰى مِنْكُمْۗ كَذٰلِكَ سَخَّرَهَا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ ۗ وَبَشِّرِ الْمُحْسِنِيْنَ

lay yanālallāha luḥūmuhā wa lā dimā'uhā wa lākiy yanāluhut-taqwā minkum, każālika sakhkharahā lakum litukabbirullāha ‘alā mā hadākum, wa basysyiril-muḥsinīn(a).

(बलिदान दे जानवर दा) मांस ते उसदा खून कदे अल्लाह तक नहीं पहुंचेगा, पर जो उहदे कोल पहुंचदा है ओ है तुहाडी धर्मपरायणता। इस तर्हां उसने तुहाडे अधीन कीता तां कि तुसीं अल्लाह दी महिमा कर सकदे हो, उहनां ने तुहानूं दित्ती है। ते भलाई करने आलें गी खुशखबरी पजाओ।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ

innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).

सचमुच अल्लाह इमानदारां दा बचाव करदा है। सचमुच अल्लाह उस नू पसंद नहीं करदा जो उस नूं धोखा देंदा है ते उस दी बरकत विच काफर करदा है।

اُذِنَ لِلَّذِيْنَ يُقَاتَلُوْنَ بِاَنَّهُمْ ظُلِمُوْاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى نَصْرِهِمْ لَقَدِيْرٌ ۙ

użina lil-lażīna yuqātalūna bi'annahum ẓulimū, wa innallāha ‘alā naṣrihim laqadīr(un).

जिन्हां नाल लड़या जा रिहा है, उहनां वास्ते (लड़न दी) इजाज़त है, क्योंकि असल विच उहनां नाल अन्याय कीती गई है। और सचमुच सर्वशक्तिमान अल्लाह उंदी मदद करग,

ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

(अर्थात) जो बिना हक दे अपने घरों से भगाया जांदे हैं, सिर्फ इस करिए कि ओह् आखदे न, "साडा रब अल्लाह ऐ।" अगर अल्लाह कुझ लोगें दी (हिंसा) कूं कुझ लोगें दे जरिए नहीं भगाया तां मठ, चर्च, आराधनालय, अते मस्जिदें कूं ढाह डित्ता वेंदे जिन्हां विच अल्लाह दे नां दा बहुं जिक्र हे। अल्लाह ज़रूर उन दी मदद करग जो उहदी (धर्म) दी मदद करदे हन। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान ऐ।

اَلَّذِيْنَ اِنْ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ وَاَمَرُوْا بِالْمَعْرُوْفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِۗ وَلِلّٰهِ عَاقِبَةُ الْاُمُوْرِ

allażīna im makkannāhum fil-arḍi aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta wa amarū bil-ma‘rūfi wa nahau ‘anil-munkar(i), wa lillāhi ‘āqibatul-umūr(i).

(अर्थात) ओह जो अगर असीं उन्हां नूं धरती ते इक पोजीशन देंदे तां नमाज करदे, जकात देंदे, ते उन्हां नू सही कम्म करन दा हुक्म देंदे ते गलत नू मना कर देंदे, ते अल्लाह दे कोल सारे मामले वापस आ जांदे।

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّثَمُوْدُ ۙ

wa iy yukażżibūka faqad każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa ṡamūd(u).

ते जेकर ओह (मशरिक) तुंदे कन्ने (मुहम्मद) कन्ने झूठ बोलदे न, तां उंदे कोला पैहले दे लोकें, नुह, अद, ते समुद (उंदे रसूलें कन्ने बी झूठ बोलेया) ने बी।

وَقَوْمُ اِبْرٰهِيْمَ وَقَوْمُ لُوْطٍ ۙ

wa qaumu ibrāhīma wa qaumu lūṭ(in).

ते (इयां गै) अब्राहम ते लूत दे लोकें गी बी।

وَّاَصْحٰبُ مَدْيَنَۚ وَكُذِّبَ مُوْسٰى فَاَمْلَيْتُ لِلْكٰفِرِيْنَ ثُمَّ اَخَذْتُهُمْۚ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ

wa aṣḥābu madyan(a), wa kużżiba mūsā fa amlaitu lil-kāfirīna ṡumma akhażtuhum, fa kaifa kāna nakīr(i).

ते मद्य दे निवासी। ते मूसा (भी) नाल झूठ बोलया गया, पर मैं काफिरां नूं कृपा दी अवधि दित्ती, फिर मैं उन्हां नू तड़पाया, फिर मेरा तड़प किन्ना वड्डा सी।

فَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۖ وَبِئْرٍ مُّعَطَّلَةٍ وَّقَصْرٍ مَّشِيْدٍ

fa ka'ayyim min qaryatin ahlaknāhā wa hiya ẓālimatun fa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, wa bi'rim mu‘aṭṭalatiw wa qaṣrim masyīd(in).

तो असीं कितने मुल्कां नूं तबाह कर दित्ता है क्योंकि उन्हां दी (आबादी) नाजायज हालत विच सी, जिस करके इमारतां ढह गईयां ते (कतने) कुआं छड्ड दित्ते गए ते उच्चे महल (बेआबाद) हो गए।

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ

afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).

तां केह़ ओह़ कदे बी धरती उप् पर नेई चले ह़न, तांजे उंदे दिल (कारण) समझी सकन, उंदे कान सुनी सकन? असल विच अक्खां ही नहीं, पर जो अंधा है ओ सीने विच दिल है।

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ते ओह तुहाडे (मुहम्मद) तों आखदे ने कि सजा जल्दी करो, भले ही अल्लाह अपने वादे दी उल्लंघन नहीं करेगा। ते सचमुच तेरे रब दे नाल इक दिन तुहाडे हिसाब नाल हजार साल दे समान है।

وَكَاَيِّنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَمْلَيْتُ لَهَا وَهِيَ ظَالِمَةٌ ثُمَّ اَخَذْتُهَاۚ وَاِلَيَّ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa ka'ayyim min qaryatin amlaitu lahā wa hiya ẓālimatun ṡumma akhażtuhā, wa ilayyal-maṣīr(u).

ते कितने देशां नू मैं (विनाश) टाल दित्ता है, क्योंकि उन्हां दे वासी ने अन्याय कीता, फिर मैं उन्हां नू सजा दित्ती, ते मेरे कोल (हर चीज़ दा) वापसी है।

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).

(मुहम्मद) कहो, "हे लोग! वाकई, मैं तुहाडे कोल साफ चेतावनी दे तौर ते ( भेजा गया) हां।"

فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

इस करिए विश्वास करने आले ते भलाई करने आले गी माफी ते उदात्त रोजी-रूट्टी मिलग।

وَالَّذِيْنَ سَعَوْا فِيْٓ اٰيٰتِنَا مُعٰجِزِيْنَ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna sa‘au fī āyātinā mu‘ājizīna ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

पर जो कमजोर (विश्वास करन दी इच्छा) दे इरादे नाल साडे आयत दा विरोध करन दी कोशिश करदे हन, ओह जाहीम दे नरक दे निवासी हन।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَّسُوْلٍ وَّلَا نَبِيٍّ اِلَّآ اِذَا تَمَنّٰىٓ اَلْقَى الشَّيْطٰنُ فِيْٓ اُمْنِيَّتِهٖۚ فَيَنْسَخُ اللّٰهُ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ۙ

wa mā arsalnā min qablika mir rasūliw wa lā nabiyyin illā iżā tamannā alqasy-syaiṭānu fī umniyyatih(ī), fa yansakhullāhu mā yulqisy-syaiṭānu ṡumma yuḥkimullāhu āyātih(ī), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

ते असी तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां कोई दूत या नबी नहीं भेजया, पर जेकर उहदी इच्छा सी तां शैतान ने वी उहदी इच्छा विच प्रलोभन दा प्रवेश कर दित्ता। पर अल्लाह जो शैतान ने उस विच पाया ओ हटा देगा, ते अल्लाह अपनी आयत नू मजबूत कर देगा। ते अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी,

لِّيَجْعَلَ مَا يُلْقِى الشَّيْطٰنُ فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْقَاسِيَةِ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ۙ

liyaj‘ala mā yulqisy-syaiṭānu fitnatal lil-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-qāsiyati qulūbuhum, wa innaẓ-ẓālimīna lafī syiqāqim ba‘īd(in).

ओ (अल्लाह) ए प्रलोभन बनाना चाहंदा है कि शैतान उन लोकां वास्ते इक परीक्षा लावे जिन्हां दे दिल विच बीमारी है ते जिन्हां दे दिल कठोर हन। ते गलत करने आले वाकई गहरी दुश्मनी च न।

وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ते तां जे जिनेंगी ज्ञान दित्ता गेदा ऐ, ओह विश्वास करन के (कुरान) तुंदे रब कोला सच्चा ऐ, तां ओह विश्वास करदे न ते उंदे दिल इसदे अधीन होंदे न। ते सचमुच अल्लाह उन लोकें आस्ते मार्गदर्शक ऐ जेड़े सीधे रस्ते उप्पर विश्वास करदे न।

وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ حَتّٰى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً اَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَقِيْمٍ

wa lā yazālul-lażīna kafarū fī miryatim minhu ḥattā ta'tiyahumus-sā‘atu bagtatan au ya'tiyahum ‘ażābu yaumin ‘aqīm(in).

ते काफिर हमेशा इस (कुरान) उप्पर शक करदे रेह्, जदूं तकर (उंदी मौत दा) उंदे कोल अचानक नेईं आई गेआ, जां उंदे उप्पर क़यामत दे दिन दा कयामत नेईं आई गेआ।

اَلْمُلْكُ يَوْمَىِٕذٍ لِّلّٰهِ ۗيَحْكُمُ بَيْنَهُمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

al-mulku yauma'iżil lillāh(i), yaḥkumu bainahum, fal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fī jannātin na‘īm(i).

उस दिन ताकत अल्लाह दे कोल है, ओह उन्हां दे बीच फैसला करदा है। इस करिए विश्वास करने आले ते भलाई करने आले जन्नत च रौहने कन्ने भरोचे दे होंगन।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا فَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā fa ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

ते जेड़े साढ़े आयतें गी काफिर करदे न ते इन्कार करदे न उनेंगी अपमानजनक सजा मिलनी ऐ।

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).

ते जो अल्लाह दे राह विच प्रवास करदे हन, फिर ओह मारे जांदे हन या मर जांदे हन, वाकई अल्लाह उन्हां नूं सौभाग्य (स्वर्ग) दे देवेगा। ते सचमुच अल्लाह उत्तम रोजी-रूट्टी दा दाता ऐ।

لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُّدْخَلًا يَّرْضَوْنَهٗۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَعَلِيْمٌ حَلِيْمٌ

layudkhilannahum mudkhalay yarḍaunah(ū), wa innallāha la‘alīmun ḥalīm(un).

सचमुच, ओह (अल्लाह) उनेंगी उस प्रवेश द्वार (स्वर्ग) च जरूर दाखल करग जेड़ा उनेंगी पसंद ऐ। ते वाकई अल्लाह सारे जानकार, माफ करने आला ऐ।

۞ ذٰلِكَ وَمَنْ عَاقَبَ بِمِثْلِ مَا عُوْقِبَ بِهٖ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَعَفُوٌّ غَفُوْرٌ

Żālika wa man ‘āqaba bimiṡli mā ‘ūqiba bihī ṡumma bugiya ‘alaihi layanṣurannahullāh(u), innallāha la‘afuwwun gafūr(un).

इस तर्हां, ते जो कोई उस (अत्याचार) सताव दे अनुपात विच बदल देंदा है ते फिर उस नाल (फिर वार) अन्याय हो जावे, तां ज़रूर अल्लाह उस दी मदद करग। सचमुच अल्लाह सब तों ज्यादा माफ करन वाला, सब तों ज्यादा माफ करन वाला है।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ

Żālika bi'annallāha yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-laili wa annallāha samī‘um baṣīr(un).

इस चाल्ली एह् इस आस्तै ऐ की जे अल्लाह (शक्ति) रात गी दिन च ते दिन गी रात च पांदा ऐ ते सचमुच अल्लाह सारें शा सुनने आला, सारें गी दिक्खने आह्ला ऐ।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْحَقُّ وَاَنَّ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ هُوَ الْبَاطِلُ وَاَنَّ اللّٰهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيْرُ

Żālika bi'annallāha huwal-ḥaqqu wa anna mā yad‘ūna min dūnihī huwal-bāṭilu wa annallāha huwal-‘aliyyul-kabīr(u).

इस तर्हां (अल्लाह दी महानता) अल्लाह दे कारण है, ओह (परमातमा) सच्चाई है। ते जो वी ओ उहदे तों अलग आखदे हन, ओ झूठ है, ते सचमुच अल्लाह, ओ परमात्मा, सब तों वड्डा है।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۖ فَتُصْبِحُ الْاَرْضُ مُخْضَرَّةًۗ اِنَّ اللّٰهَ لَطِيْفٌ خَبِيْرٌ ۚ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa tuṣbiḥul-arḍu mukhḍarrah(tan), innallāha laṭīfun khabīr(un).

क्या तुसें नेईं दिक्खेआ जे अल्लाह आसमान थमां पानी (बरखा) भेजदा ऐ, तां जे धरती हरियां होई जा? सचमुच अल्लाह सूक्ष्म, सर्वज्ञ है।

لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ ࣖ

lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa innallāha lahuwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

आकाश च जेह्ड़ा बी ऐ ते धरती उप्पर जेह्ड़ा बी ऐ, उसी गै ऐ। ते अल्लाह सचमुच सब तों अमीर, सब तों ज्यादा तारीफ है।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

क्या तुसें नेईं दिक्खेआ जे अल्लाह ने अपने हुक्म कन्नै तुंदे (इंसानें) दे अधीन करी दित्ता ऐ जेह्ड़ा धरती उप्पर ऐ ते समुंदरे उप्पर चलने आह्ले जहाजें गी। ते ओह स्वर्ग दे (वस्तु) गी धरती उप्पर गिरने थमां रोकदा ऐ, सिवाय अपनी अनुमति दे? दरअसल, अल्लाह इंसानें पर परम कृपालु, दयालु ऐ।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ

wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).

ते ओह़ गै तुसेंगी जिंदा करी ओड़ेया, फी तुसेंगी मारी ओड़ेया, फी तुसेंगी जिंदा करी ओड़ेया (जिंदा ह़ोने दे दिन)। सचमुच, इंसान बड़ा गै कृतघ्न ऐ।

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

असीं हर कौम वास्ते इक खास शरीयत स्थापित कीती है जिस दा अमल उह (जरूरी) करदा है, इस करके उहनां वास्ते इस मामले (शरीयत) विच तुहाडे नाल विवाद करन ते (उन्हें) तुहाडे रब कोल बुलाना उचित नहीं। सचमुच तुस (मुहम्मद) सीधे रस्ते ते हो।

وَاِنْ جَادَلُوْكَ فَقُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

wa in jādalūka fa qulillāhu a‘lamu bimā ta‘malūn(a).

ते जेकर ओह़ तुंदे कन् ने बहस करदे न, तां एह़ ग् लाओ के "तुस केह़ करदे ओ, तां अल्लाह गै जानदा ऐ।"

اَللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

allāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmati fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

अल्लाह तुहाडे बीच कयामत दे दिन उस गल्ल दे बारे च फैसला करग जिसदे बारे च तुसें पैह्लें विवाद कीता हा।

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّ ذٰلِكَ فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha ya‘lamu mā fis-samā'i wal-arḍ(i), inna żālika fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

क्या तुसीं नहीं जानदे कि अल्लाह जानदा है कि आकाश ते धरती विच की है? दरअसल, एह् गल्ल पैह्लें गै इक किताब (लौह महफूज़) च ऐ। सचमुच अल्लाह दे वास्ते ए बड़ा आसान है।

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

ते ओह् अल्लाह दे अलावा होर इबादत करदे न, इसदे बारे च कोई साफ आधार नेईं, ते उंदे कोल इस बारै कोई ज्ञान नेईं ऐ (इसदे बारे च बी)। गलत करने आलें लेई कोई मददगार नेईं ऐ।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَۗ يَكَادُوْنَ يَسْطُوْنَ بِالَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۗ قُلْ اَفَاُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكُمْۗ اَلنَّارُۗ وَعَدَهَا اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ ࣖ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin ta‘rifu fī wujūhil-lażīna kafarul-munkar(a), yakādūna yasṭūna bil-lażīna yatlūna ‘alaihim āyātinā, qul afa unabbi'ukum bisyarrim min żālikum, an-nār(u), wa‘adahallāhul-lażīna kafarū, wa bi'sal-maṣīr(u).

ते जदुं अस उंदे सामने अपनी साफ-सुथरी आयत पढ़गे तां तुसें गी काफिर करने आलें दे चेहरे उप्पर अवज्ञा दे (निशान) जरूर लब्भन। लगभग लगभग उहनां ने उहनां ते हमला कीता जिन्हां ने उहनां नूं साडे श्लोक सुणदे सन। (मुहम्मद) कहो, "क्या मैं तुहानूं (किसे गल्ल दे बारे विच) उस तों वी बुरी जानकारी करां, (अर्थात) नरक?" अल्लाह ने इस (नरक) गी काफिरें गी धमकी दित्ती ऐ। ते (नरक है) वापस आण दी सब तों बुरी जगह।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَنْ يَّخْلُقُوْا ذُبَابًا وَّلَوِ اجْتَمَعُوْا لَهٗ ۗوَاِنْ يَّسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْـًٔا لَّا يَسْتَنْقِذُوْهُ مِنْهُۗ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوْبُ

yā ayyuhan-nāsu ḍuriba maṡalum fastami‘ū lah(ū), innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lay yakhluqū żubābaw wa lawijtama‘ū lah(ū), wa iy yaslubhumuż-żubābu syai'al lā yastanqiżūhu minh(u), ḍa‘ufaṭ-ṭālibu wal-maṭlūb(u).

ऐ लोक ! इक दृष्टांत पैदा कीता गेदा ऐ। तो उठ के सुनो ! सचमुच, अल्लाह दे अलावा हर चीज़ जो तुसीं पुकारदे हो, इक मक्खी नहीं पैदा कर सकदी, भले ही ओह इकजुट हो के उस नू पैदा करन। ते जेकर मक्खी उंदे कोला किश लेई लैंदी ऐ तां ओह् मक्खी कोला वापस नेईं लेई सकन। इबादत करने आले ते इबादत करने आले बराबर कमजोर होंदे न।

مَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrih(ī), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).

उह सचमुच अल्लाह दी महिमा नहीं करदे। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान ऐ।

اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ

allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).

अल्लाह ने (अपने) रसूलें गी फरिश्ते ते इंसानें कोला चुने। सचमुच अल्लाह सब सुनने आला, सब देखने आला ऐ।

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ओह् (अल्लाह) जानदा ऐ जे उंदे कोला पैह्ले केह् ऐ ते उंदे पिच्छें केह् ऐ। ते सारे मामले सिर्फ अल्लाह गी गै वापस होंगन।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩

yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करने आले! प्रणाम करो, सजदा करो, ते अपने रब दी पूजा करो; ते भलाई करो, तां जे तुस खुशकिस्मत होओ।

وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔

wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

ते सच्चे जिहाद नाल अल्लाह दे राह विच लड़ो। उने तुसें गी चुनेया ऐ, ते उने तुसें गी धर्म च मुश्कल नेईं कीता ऐ। (अपने पुरख अब्राहम दे धर्म दा पालन करो) । उन्हां (अल्लाह) ने तुहानूं बहुत पहले ही मुसलमान दा नां रखेया है, ते (इवें ही) इस (अल-कुरान) विच, तां कि रसूलुल्लाह (मुहम्मद) तुहाडे वास्ते गवाह बणन ते तुसीं सारे सारे इंसान जाति दे गवाह बणन। इस करिए नमाज करो, जकात करो, ते अल्लाह गी मजबूती कन्ने पकड़ो। ओह् तुंदा रक्षक ऐ, ओह् बेहतरीन रक्षक ते बेहतरीन मददगार ऐ।