Q.S अल-हुजुरात ने दी (اَلْحُجُرَات) - 18 श्लोक दी गिणती

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuqaddimū baina yadayillāhi wa rasūlihī wattaqullāh(a), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह ते उंदे रसूले कोला अग्गें नेईं जाओ ते अल्लाह कोला डरो। सचमुच अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَرْفَعُوْٓا اَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوْا لَهٗ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ اَنْ تَحْبَطَ اَعْمَالُكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tarfa‘ū aṣwātakum fauqa ṣautin-nabiyyi wa lā tajharū lahū bil-qauli kajahri ba‘ḍikum liba‘ḍin an taḥbaṭa a‘mālukum wa antum lā tasy‘urūn(a).

हे विश्वास करने आले! नबी दी आवाज़ तों उपर अपनी आवाज़ ना उठाओ, ते उहदे नाल उतनी ज़ोर नाल गल्ल ना करो जितना कि तुहाडे विचों कुझ लोग दूजे नाल करदे हन, तां तुहाडे सारे कम्मां दा (इनाम) मिटाया जा सकदा है, जदों तुसीं जागरूक नहीं हो।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

सचमुच, जो अल्लाह दे रसूलुल्लाह दे पासे अपनी आवाज़ घट्ट करदे हन, ओह ओह लोग हन जिन्हां दे दिल नू अल्लाह ने परखया है कि ओ भक्त होन। उनेंगी माफी ते बड्डा इनाम मिलग।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

सचमुच, बाहर (तुहाडे) कमरे तों बाहर तुहानूं (मुहम्मद) कहन वाले ज्यादातर लोग समझ नहीं आंदे।

وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ते जेकर ओह़ उस वेले तकर धीरज रखदे, जदुं तकर तुस उंदे कन् ने मिलने आस् ते नेई निकले, तां उंदे आस् ते बी भ़ला होंदा। ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ جَاۤءَكُمْ فَاسِقٌۢ بِنَبَاٍ فَتَبَيَّنُوْٓا اَنْ تُصِيْبُوْا قَوْمًاۢ بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوْا عَلٰى مَا فَعَلْتُمْ نٰدِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in jā'akum fāsiqum binaba'in fa tabayyanū an tuṣībū qaumam bijahālatin fa tuṣbiḥū ‘alā mā fa‘altum nādimīn(a).

हे विश्वास करने आले! जेकर कोई दुष्ट मनुख तुंदे कोल कोई खबर लेई औंदा ऐ तां उसदी सच्चाई दा पता लाओ, तां जे तुस अज्ञानता दे कारण कुसै लोकें गी नुकसान नेईं पजाओ, ते फिरी अपने कीते गेदे कम्में दा अफसोस करो।

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ فِيْكُمْ رَسُوْلَ اللّٰهِ ۗ لَوْ يُطِيْعُكُمْ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنَ الْاَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ حَبَّبَ اِلَيْكُمُ الْاِيْمَانَ وَزَيَّنَهٗ فِيْ قُلُوْبِكُمْ وَكَرَّهَ اِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوْقَ وَالْعِصْيَانَ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الرّٰشِدُوْنَۙ

wa‘lamū anna fīkum rasūlallāh(i), lau yuṭī‘ukum fī kaṡīrim minal-amri la‘anittum wa lākinnallāha ḥabbaba ilaikumul-īmāna wa zayyanahū fī qulūbikum wa karraha ilaikumul-kufra wal-fusūqa wal-‘iṣyān(a), ulā'ika humur-rāsyidūn(a).

ते जान लओ कि तुहाडे विचों अल्लाह दा रसूलुल्लाह वी है। जेकर ओह़ मते सारे गल् लें च तुंदी आज्ञा मनदा तां तुस मुसीबत च पेई जंदे। पर अल्लाह ने तुसें गी इमान कन्ने प्यार कीता ऐ ते तुंदे दिलें च सुंदर बनाई दित्ता ऐ ते तुसें गी कुफर, बुराई, ते आज्ञा नेईं मनने कन्ने नफरत कराया ऐ। इह ही सीधी राह ते चलदे हन।

فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَنِعْمَةً ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

faḍlam minallāhi wa ni‘mah(tan), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

अल्लाह दे दान ते एहसान दे तौर उप्पर। ते अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ।

وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

ते जेकर मुसलमानें दे दो समूह युद्ध च न तां उंदे बीच शांति करो। जेकर दोने च इक दुए (समूह) कन्नै अन्याय करदा ऐ तां उस (समूह) कन्नै लड़ना जेह्ड़ा अन्याय करदा ऐ, तां जे समूह अल्लाह दे हुक्में पर वापस आई जा। जेकर ओह समूह (अल्लाह दे हुक्म च) वापस आई गेदा ऐ तां उंदे दोने दे बीच निष्पक्ष रूप कन्नै मेल मिलाप करो, ते निष्पक्ष रूप कन्नै कम्म करो। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े न्याय कन्ने कम्म करदे न।

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ

innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).

सचमुच, मुसलमान भाई हन, इस करिए अपने दो भ्राएं (जिंदे च विवाद ऐ) दे बीच मेल मिलाप करो ते अल्लाह कोला डरो तां जे तुसें गी दया मिलै।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

हे विश्वास करने आले! कोई लोक दुए लोकें दा मजाक नेईं बनान (किजोकी) एह् होई सकदा ऐ जे ओह् (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ) उंदे कोला बी बेहतर न (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ) ते ना गै जनानियें गी दूई जनानियें दा (मजाक करना चाहिदा) (किजोकी) एह् होई सकदा ऐ जे जनानियां (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ) जनानियें कोला बी बेहतर होन (जिनेंगी मजाक उड़ाया जंदा ऐ)। इक दूजे दी आलोचना ना करो ते इक दूजे नू बुरे नाम ना बोलो। सब तों बुरा बुलावा (बुलाना) है जो विश्वास करन दे बाद बुरा (अभक्त) है। ते जेड़ा कोई पछतावा नेईं करदा, तां ओह गै गुनाहगार न।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اجْتَنِبُوْا كَثِيْرًا مِّنَ الظَّنِّۖ اِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ اِثْمٌ وَّلَا تَجَسَّسُوْا وَلَا يَغْتَبْ بَّعْضُكُمْ بَعْضًاۗ اَيُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ يَّأْكُلَ لَحْمَ اَخِيْهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوْهُۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ تَوَّابٌ رَّحِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanujtanibū kaṡīram minaẓ-ẓann(i), inna ba‘daẓ-ẓanni iṡmuw wa lā tajassasū wa lā yagtab ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), ayuḥibbu aḥadukum ay ya'kula laḥma akhīhi maitan fa karihtumūh(u), wattaqullāh(a), innallāha tawwābur raḥīm(un).

हे विश्वास करने आले! कई पूर्वाग्रहों तों दूर रहो, असल विच कुझ पूर्वाग्रह पाप हन ते दूजे नाल गलती नहीं पांदे ते तुहाडे विचों किसे नू वी दूजे दे बारे विच गपशप नहीं करन देंदे। क्या तुंदे च कोई बी अपने मरे दे भ्रा दा मांस खाना पसंद करदा ऐ? बेशक तुसें गी घृणा महसूस होंदी ऐ। ते अल्लाह कोला डरो, वाकई अल्लाह तबाब दा सबतूं कबूल करने आला, परम दयालु ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ وَّاُنْثٰى وَجَعَلْنٰكُمْ شُعُوْبًا وَّقَبَاۤىِٕلَ لِتَعَارَفُوْا ۚ اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ اَتْقٰىكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ خَبِيْرٌ

yā ayyuhan-nāsu innā khalaqnākum min żakariw wa unṡā wa ja‘alnākum syu‘ūbaw wa qabā'ila lita‘ārafū, inna akramakum ‘indallāhi atqākum, innallāha ‘alīmun khabīr(un).

ऐ लोक ! सचमुच, अस तुसें गी इक मर्द ते इक जनानी कोला पैदा कीता ऐ, फिरी असें तुसें गी राष्ट्र ते कबीले बनाई दित्ता तां जे तुस इक दुए गी जानदे ओ। सचमुच अल्लाह दी नजर विच तुहाडे विचों सब तों शरीफ ओह है जो सब तों ज्यादा धर्मी है। दरअसल अल्लाह सारे जानकार, सब पालन करने आला ऐ।

۞ قَالَتِ الْاَعْرَابُ اٰمَنَّا ۗ قُلْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا وَلٰكِنْ قُوْلُوْٓا اَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْاِيْمَانُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَاِنْ تُطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَا يَلِتْكُمْ مِّنْ اَعْمَالِكُمْ شَيْـًٔا ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qālatil-a‘rābu āmannā, qul lam tu'minū wa lākin qūlū aslamnā wa lammā yadkhulil-īmānu fī qulūbikum, wa in tuṭī‘ullāha wa rasūlahū lā yalitkum min a‘mālikum syai'ā(n), innallāha gafūrur raḥīm(un).

बेदूईन अरब ने आख्या, “असीं विश्वास कीता ऐ।” (उन्हें गी) आखना, "तुस अजें तकर विश्वास नेईं करदे, पर आखदे ओ 'अस (इस्लाम दे अधीन) होई गेदे आं, कीजे इमान अजें तगर तुंदे दिलें च नेईं आई सकेआ ऐ। ते जेकर तुस अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनदे ओ तां ओह् तुंदे कम्में च ज़रा बी (इनाम) घट्ट नेईं करग। वाकई अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

असल विच सच्चे मुसलमान ओह हन जो अल्लाह ते ओस दे रसूलुल्लाह ते विश्वास करदे हन, फिर ओ हिचकिचाहट नहीं करदे ते अपनी दौलत ते आत्मा नाल अल्लाह दे राह विच जतन करदे हन। सच्चे लोक हन।

قُلْ اَتُعَلِّمُوْنَ اللّٰهَ بِدِيْنِكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

qul atu‘alimūnallāha bidīnikum, wallāhu ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

(उन्हें) आखना, "क्या तुस अल्लाह गी अपने धर्म (अपने विश्वास) दे बारे च दस्सने आह्ले ओ, हालाँकि अल्लाह जानदा ऐ जे आकाश च केह् ऐ ते धरती च केह् ऐ ते अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ ऐ।"

يَمُنُّوْنَ عَلَيْكَ اَنْ اَسْلَمُوْا ۗ قُلْ لَّا تَمُنُّوْا عَلَيَّ اِسْلَامَكُمْ ۚبَلِ اللّٰهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ اَنْ هَدٰىكُمْ لِلْاِيْمَانِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

yamunnūna ‘alaika an aslamū, qul lā tamunnū ‘alayya islāmakum, balillāhu yamunnu ‘alaikum an hadākum lil-īmāni in kuntum ṣādiqīn(a).

उनेंगी लगदा ऐ जे उनेंगी अपने इस्लाम कन्नै तुंदे च योगदान दित्ता ऐ। कहो, "इस गल्ल दा एहसास नेईं करो जे तुसें अपने इस्लाम कन्नै मेरे उप्पर कोई एहसान कीता ऐ, असल च एह् अल्लाह गै ऐ जिनेंगी तुसें गी विश्वास दस्सदे होई बरकत दित्ती ऐ, जेकर तुस सच्चे माह्नू ओ।"

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

innallāha ya‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu baṣīrum bimā ta‘malūn(a).

वाकई अल्लाह जानदा है कि आकाश ते धरती विच जो अदखा है। ते अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।