Q.S एट-तुर (اَلطُّور) - 49 श्लोक दी गिणती

وَالطُّوْرِۙ

waṭ-ṭūr(i).

पहाड़ (सिनाई) दे द्वारा,

وَكِتٰبٍ مَّسْطُوْرٍۙ

wa kitābim masṭūr(in).

ते जेड़ी किताब लिखी गेई ही,

فِيْ رَقٍّ مَّنْشُوْرٍۙ

fī raqqim mansyūr(in).

खुली चादर पर,

وَّالْبَيْتِ الْمَعْمُوْرِۙ

wal-baitil-ma‘mūr(i).

बैतुलमा'मूर (काबा) दी खातिर,

وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوْعِۙ

was-saqfil-marfū‘(i).

उभरी छत (आकाश) के लरए,

وَالْبَحْرِ الْمَسْجُوْرِۙ

wal-baḥril-masjūr(i).

लहरें कन्नै भरोचे दे समुंदर दे किनारे,

اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌۙ

inna ‘ażāba rabbika lawāqi‘(un).

वाकई तेरे रब दी सजा ज़रूर होवेगी,

مَّا لَهٗ مِنْ دَافِعٍۙ

mā lahū min dāfi‘(in).

कोई बी इसदा विरोध नेई करी सकदा,

يَّوْمَ تَمُوْرُ السَّمَاۤءُ مَوْرًاۙ

yauma tamūrus-samā'u maurā(n).

जिस दिन (जदूं) आकाश जोरदार हिलदा ऐ,

وَّتَسِيْرُ الْجِبَالُ سَيْرًاۗ

wa tasīrul-jibālu sairā(n).

ते पहाड़ी (चलदे) चलदे (चलदे) न।

فَوَيْلٌ يَّوْمَىِٕذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَۙ

fawailuy yauma'iżil lil-mukażżibīn(a).

तो हाय ओह दिन झूठ बोलने आलें गी।

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ خَوْضٍ يَّلْعَبُوْنَۘ

allażīna hum fī khauḍiy yal‘abūn(a).

झूठ (पाप) च लिप्त होने आह्ले लोक,

يَوْمَ يُدَعُّوْنَ اِلٰى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّاۗ

yauma yuda‘‘ūna ilā nāri jahannama da‘‘ā(n).

उस दिन उनेंगी अपनी पूरी ताकत कन्नै नरक च धकेलेआ जाग।

هٰذِهِ النَّارُ الَّتِيْ كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُوْنَ

hāżihin-nārul-latī kuntum bihā tukażżibūn(a).

(उन्हें आखेआ गेआ हा) "एह् ओह् नरक ऐ जिसदा तुसें पैह्लें इन्कार कीता हा।"

اَفَسِحْرٌ هٰذَآ اَمْ اَنْتُمْ لَا تُبْصِرُوْنَ

afasiḥrun hāżā am antum lā tubṣirūn(a).

तो क्या ए जादू है? या तुस नेई दिखदे?

اِصْلَوْهَا فَاصْبِرُوْٓا اَوْ لَا تَصْبِرُوْاۚ سَوَاۤءٌ عَلَيْكُمْۗ اِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

iṣlauhā faṣbirū au lā taṣbirū, sawā'un ‘alaikum, innamā tujzauna mā kuntum ta‘malūn(a).

इस च दाखल होओ (आग दी गर्मी महसूस करो); तुस धैर्य रखो जां नेईं, तुंदे आस्तै बी इ'यै ऐ; दरअसल, तुसेंगी सिर्फ उदे गै इनाम मिलदा ऐ, जेका तुसें कित्ता ऐ।

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّنَعِيْمٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa na‘īm(in).

सचमुच जो पुण्यात्मा होनगे, ओह जन्नत ते भोग विच होनगे,

فٰكِهِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْۚ وَوَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

fākihīna bimā ātāhum rabbuhum, wa waqāhum rabbuhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

परमेसरे उनेंगी दित्ती गेदी चीजें च खुश ह़ोई जंदे न, ते परमेसरे उनेंगी नरक दी सजा थवां बचांदा ऐ।

كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

kulū wasyrabū hanī'am bimā kuntum ta‘malūn(a).

(उन्हें आखया गेया हा), "तुंदे कित्ते दे इनाम दे तौर उप्पर मज़े कन्ने खाओ ते पीओ।"

مُتَّكِـِٕيْنَ عَلٰى سُرُرٍ مَّصْفُوْفَةٍۚ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍ

muttaki'īna ‘alā sururim maṣfūfah(tin), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

ओह् व्यवस्थित सोफे उप्पर टिका करदे हे ते अस उनेंगी सुन्दर अक्खीं आह्ले सुर्गदूतें दे जोड़े दित्ते।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِاِيْمَانٍ اَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ اَلَتْنٰهُمْ مِّنْ عَمَلِهِمْ مِّنْ شَيْءٍۗ كُلُّ امْرِئٍ ۢبِمَا كَسَبَ رَهِيْنٌ

wal-lażīna āmanū wattaba‘athum żurriyyatuhum bi'īmānin alḥaqnā bihim żurriyyatahum wa mā alatnāhum min ‘amalihim min syai'(in), kullumri'im bimā kasaba rahīn(un).

ते जो विश्वास करदे हन, ते उन्हां दी वंशज जो इमान नाल उन्हां दे पिच्छे चलदे हन, उन्हां नाल असीं उन्हां दी वंशज नाल (जन्नत विच) जुड़गे, ते असीं उन्हां दे नेक कम्मां दा इनाम किसे वी चीज़ विच घट नहीं देगे। हर इंसान अपनी कमाई कन्नै गै बन्नी जंदा ऐ।

وَاَمْدَدْنٰهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَّلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُوْنَ

wa amdadnāhum bifākihatiw wa laḥmim mimmā yasytahūn(a).

ते अस उनेंगी हर चाल्ली दे फल ते मांस देई दित्ते जेह्ड़े उंदी मर्जी हे।

يَتَنَازَعُوْنَ فِيْهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيْهَا وَلَا تَأْثِيْمٌ

yatanāza‘ūna fīhā ka'sal lā lagwun fīhā wa lā ta'ṡīm(un).

(जन्नत विच) इक दूजे नू प्याले फैलानगे जिन्हां दी सामग्री बेकार गल्लां या पाप दे कम्मां नूं (जन्म देणगे) नहीं।

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَاَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُوْنٌۚ

wa yaṭūfu ‘alaihim gilmānul lahum ka'annahum lu'lu'um maknūn(un).

ते उंदे चारों पासे जवान वी हन जो उन्हां दी चारों पासे (सेवा) करदे हन, जिवें ओह छिपे होए मोती होन।

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

ते किश-किश इक-दुए दा सामना करदे हे, इक-दुए गी नमस्ते करदे हे।

قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِيْٓ اَهْلِنَا مُشْفِقِيْنَ

qālū innā kunnā qablu fī ahlinā musyfiqīn(a).

उन्हां ने आख्या, "सचमुच, जदों असीं अपने परिवारां विच सन, तां असीं (सज़ा देण तों) डरदे सी।

فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا وَوَقٰىنَا عَذَابَ السَّمُوْمِ

fa mannallāhu ‘alainā wa waqānā ‘ażābas-samūm(i).

इस करिए अल्लाह ने सानु किरपा दित्ती ते नरक दी तड़प तों बचाया।

اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوْهُۗ اِنَّهٗ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيْمُ ࣖ

innā kunnā min qablu nad‘ūh(u), innahū huwal-barrur-raḥīm(u).

सचमुच, असीं पुराने समें तों ही उहदी पूजा कीती है। ओह भलाई दा परम दयालु ऐ।”

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

तो चेतावनी हो जाओ, क्योंकि अपने रब दी किरपा नाल तुसीं (मुहम्मद) ना तां भविष्यवक्ता हो ते ना ही पागल हो।

اَمْ يَقُوْلُوْنَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهٖ رَيْبَ الْمَنُوْنِ

am yaqūlūna syā‘irin natarabbaṣu bihī raibal-manūn(i).

इत्थूं तगर जे उ’नें आखेआ जे ओह् इक कवि ऐ जिसदे कन्नै अस इक हादसा होने दा इंतजार करा’रदे आं।

قُلْ تَرَبَّصُوْا فَاِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُتَرَبِّصِيْنَۗ

qul tarabbaṣū fa innī ma‘akum minal-mutarabbiṣīn(a).

कहो (मुहम्मद) "रुको! वाकई भैं बी उन भें से एक शूॊ जो तुभसे इॊतजाय कय यशे शैं।"

اَمْ تَأْمُرُهُمْ اَحْلَامُهُمْ بِهٰذَآ اَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

am ta'muruhum aḥlāmuhum bihāżā am hum qaumun ṭāgūn(a).

क्या उन्हां कूं उन्हां दे मन दा हुक्म डित्ता वेंदे कि ओ इन्हां (इल्जाम) बोलन या ओ हेक लोग हे जो सीमाएं कूं पार करेंदे हेन?

اَمْ يَقُوْلُوْنَ تَقَوَّلَهٗۚ بَلْ لَّا يُؤْمِنُوْنَۚ

am yaqūlūna taqawwalah(ū), bal lā yu'minūn(a).

या ओह आखदे ने कि “ओह (मुहम्मद) उन्हां दा साथी है?” नेईं! ओह़ गै ऐ, जेके विश् वास नेई करदे।

فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ

falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).

तो उहनां नूं इस तर्हां (कुरान) कुछ पैदा करन देयो जेकर ओह सच्चे हन।

اَمْ خُلِقُوْا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ اَمْ هُمُ الْخٰلِقُوْنَۗ

am khuliqū min gairi syai'in am humul-khāliqūn(a).

या उह बिना मूल दे पैदा कीते हन या उहनां ने (अपने आप) पैदा कीता सी?

اَمْ خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ بَلْ لَّا يُوْقِنُوْنَۗ

am khalaqus-samāwāti wal-arḍ(a), bal lā yūqinūn(a).

या उनेंगी आकाश ते धरती पैदा कीती ऐ? पर ओह़ (जेह़ ग् लांदे ह़न) उंदे उप् पर विश् वास नेई करदे।

اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ

am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).

या उंदे कोल तुंदे रब दा खजाना ऐ जां ओह सत्ता च न?

اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ

am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).

या उन्दे कोल (अदृष्ट) सुनने आस्ते सीढ़ी (स्वर्ग) ऐ? फिरी उंदे च सुनने आले साफ सबूत देईये औन।

اَمْ لَهُ الْبَنٰتُ وَلَكُمُ الْبَنُوْنَۗ

am lahul-banātu wa lakumul-banūn(a).

जां कुड़ियां उदे आस् ते ते पुत्तर तुंदे आस् ते?

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۗ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

या तुस (मुहम्मद) उंदे कोला मुआवजा मंगदे ओ तां जे उंदे उप्पर करजा दा बोझ पेई जा?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَۗ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

या उन्दे कोल अदृष्ट दा (ज्ञान) है ते ओ लिखदे ने?

اَمْ يُرِيْدُوْنَ كَيْدًاۗ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا هُمُ الْمَكِيْدُوْنَۗ

am yurīdūna kaidā(n), fal-lażīna kafarū humul-makīdūn(a).

या धोखा देने दा इरादा ऐ? पर काफिर ही धोखा खांदे ने।

اَمْ لَهُمْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am lahum ilāhun gairullāh(i), subḥānallāhi ‘ammā yusyrikūn(a).

या उन्दे कोल अल्लाह दे अलावा होर देवता वी हन? महिमा अल्लाह दी होवे जो ओ इक दूजे नाल जोड़दे हन।

وَاِنْ يَّرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاۤءِ سَاقِطًا يَّقُوْلُوْا سَحَابٌ مَّرْكُوْمٌ

wa iy yarau kisfam minas-samā'i sāqiṭay yaqūlū saḥābum markūm(un).

ते जेकर ओह़ आसमान थवां घ़टदे बादल दिक् खदे ह़न, तां ओह़ ग् लांदे ह़न, “एह़ बल् कि इक-दुए दे ढेर ह़न।”

فَذَرْهُمْ حَتّٰى يُلٰقُوْا يَوْمَهُمُ الَّذِيْ فِيْهِ يُصْعَقُوْنَۙ

fażarhum ḥattā yulāqū yaumahumul-lażī fīhi yuṣ‘aqūn(a).

इस करिए इन्हें गी अकेला छोड़ो, जदूं तकर ओह उस दिन (वादा कीता गेदा) नेईं मिलन, उस दिन उंदा नाश होई जाग,

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۗ

yauma lā yugnī ‘anhum kaiduhum syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(अर्थात) उस दिन (जदूं) उन्हां दी योजनाएं दा कोई फायदा नहीं होवेगा, ते उन्हां दी मदद नहीं होवेगी।

وَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا عَذَابًا دُوْنَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa inna lil-lażīna ẓalamū ‘ażāban dūna żālika wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ते सचमुच, गलत कम्म करने आलें लेई इसदे अलावा अजें बी सजा ऐ। पर उंदे च मते सारें गी पता नेई ऐ।

وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَاِنَّكَ بِاَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِيْنَ تَقُوْمُۙ

waṣbir liḥukmi rabbika fa innaka bi'a‘yuninā wa sabbiḥ biḥamdi rabbika ḥīna taqūm(u).

ते अपने रब दे फरमान दा इंतजार करदे होई धीरज (मुहम्मद) रखो, कीजे सचमुच तुस साढ़ी निगरानी च ओ, ते जागने पर अपने रब दी स्तुति करियै अपनी महिमा करो,

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاِدْبَارَ النُّجُوْمِ ࣖ

wa minal-laili fa sabbiḥhu wa idbāran-nujūm(i).

ते रात दे किश हिस्से च उंदी महिमा करो ते (इत्थूं तकर) तारे दे अस्त होने पर (भोर होने पर)।