Q.S फतीर (فَاطِر) - 45 श्लोक दी गिणती

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ جَاعِلِ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًاۙ اُولِيْٓ اَجْنِحَةٍ مَّثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَۗ يَزِيْدُ فِى الْخَلْقِ مَا يَشَاۤءُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

al-ḥamdu lillāhi fāṭiris-samāwāti wal-arḍi jā‘ilil-malāikati rusulā(n), ulī ajniḥatim maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), yazīdu fil-khalqi mā yasyā'(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

अल्लाह, आकाश ते धरती दे रचयिता दी स्तुति होवे, जिन्हां ने फरिश्ता नू दूत बनाया (बख-बख मामलें दा ध्यान रखन वास्ते) जिंदे कोल (कुछ दे) दो, त्रै ते चार पंख हन। अल्लाह अपनी सृष्टि च जो चाहंदा ऐ उसी जोड़दा ऐ। दरअसल, अल्लाह हर चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

مَا يَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَّحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۚوَمَا يُمْسِكْۙ فَلَا مُرْسِلَ لَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

mā yaftaḥillāhu lin-nāsi mir raḥmatin falā mumsika lahā, wa mā yumsik falā mursila lahū mim ba‘dih(ī), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

परमेसरे मनुखें उप् पर जे किश बी कृपा करदा ऐ, उसी कोई बी नेई रोकी सकदा; ते जेह्ड़ा बी ओह् रोकदा ऐ, उसी उसदे बाद कोई बी नेईं छोड़ी सकदा। ते ओह परम ताकतवर, परम ज्ञानी ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْۗ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللّٰهِ يَرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۖ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

yā ayyuhan-nāsużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum, hal min khāliqin gairullāhi yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

ऐ लोक ! अल्लाह दा एहसान याद रखो तेरे ते। क्या अल्लाह दे अलावा कोई होर सृष्टिकर्ता है जो तुहानूं आकाश ते धरती तों रोजी रोटी दे सकदा है? उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ; फिर तुसीं (एकेश्वरवाद तों) क्यों मुड़ गए?

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ

wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ते जेकर ओह तुंदे कन्ने झूठ बोलदे न (तुस उनेंगी चेतावनी देने दे बाद), तां सचमुच तुंदे कोला पैहले दे रसूलें कन्ने बी झूठ बोलेया गेदा ऐ। ते सिर्फ अल्लाह गी गै सब्भै गल्ल वापस होई जंदी ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۗ وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللّٰهِ الْغَرُوْرُ

yā ayyuhan-nāsu inna wa‘dallāhi ḥaqqun falā tagurrannakumul-ḥayātud-dun-yā, wa lā yagurrannakum billāhil-garūr(u).

ऐ लोक ! सचमुच अल्लाह दा वादा सच है, इस करके दुनियादारी दी जिंदगी तुहानू धोखा ना देना ते (शैतान) जो धोखा देण विच चतुर है, तुहानूं अल्लाह दे बारे विच धोखा ना देना।

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

सचमुच शैतान तुंदा दुश्मन ऐ, इस करी उसी दुश्मन दे रूप च पेश आओ, कीजे शैतान सिर्फ अपने लोकें गी धधकदी अग्ग दे निवासी बनने लेई सद्ददा ऐ।

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ەۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ ࣖ

allażīna kafarū lahum ‘ażābun syadīd(un), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

जो अविश्वास करदे ने, उन्हें बड़ी कठोर सजा मिलनी। ते जेके विश्वास करदे हन ते भला कम्म करदे हन, उहनां नूं माफी ते वड्डा इनाम मिलदा है।

اَفَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ فَرَاٰهُ حَسَنًاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۖ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرٰتٍۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِمَا يَصْنَعُوْنَ

afaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī fara'āhu ḥasanā(n), fa'innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), falā tażhab nafsuka ‘alaihim ḥasarāt(in), innallāha ‘alīmum bimā yaṣna‘ūn(a).

तो क्या ए उचित है कि जिस इंसान नू अपने बुरे कम्मां दे बारे विच सुंदर महसूस कराया जांदा है, फिर अपने करम नू अच्छा समझया जावे? सचमुच अल्लाह जिस नू चाहंदा है गुमराह करदा है ते जिस नू चाहंदा है मार्गदर्शन करदा है। तो तुसीं (मुहम्मद) उन्हां दे प्रति उदासी दे कारण अपने आप नू नाश ना होन देयो। दरअसल, अल्लाह उंदे कम्में दा सबतूं जानकार ऐ।

وَاللّٰهُ الَّذِيْٓ اَرْسَلَ الرِّيٰحَ فَتُثِيْرُ سَحَابًا فَسُقْنٰهُ اِلٰى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَحْيَيْنَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ كَذٰلِكَ النُّشُوْرُ

wallāhul-lażī arsalar-riyāḥa fatuṡīru saḥāban fasuqnāhu ilā baladim mayyitin fa'aḥyainā bihil-arḍa ba‘da mautihā, każālikan-nusyūr(u).

ते एह् अल्लाह ऐ जेह्ड़ा हवाएं गी भेजदा ऐ, ते ओह बादलें गी हलचल करदे न, ते अस उनेंगी इक मरी गेदी धरती पर निर्देशित करदे आं, ते इस कन्नै अस धरती गी उंदी मौत दे बाद जिंदा करदे आं। जी उठना ऐसा ही है।

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعِزَّةَ فَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ جَمِيْعًاۗ اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهٗ ۗوَالَّذِيْنَ يَمْكُرُوْنَ السَّيِّاٰتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَمَكْرُ اُولٰۤىِٕكَ هُوَ يَبُوْرُ

man kāna yurīdul-‘izzata falillāhil-‘izzatu jamī‘ā(n), ilaihi yaṣ‘adul-kalimuṭ-ṭayyibu wal-‘amaluṣ-ṣāliḥu yarfa‘uh(ū), wal-lażīna yamkurūnas-sayyi'āti lahum ‘ażābun syadīd(un), wa makru ulā'ika huwa yabūr(u).

जो महिमा दी चाह रखदा है, फिर (जानना) सारी शान अल्लाह दी है। उसी गै नेक गल्लां उठी जांगन, ते ओह नेक कम्में गी उप्पर चुक्की लैग। रही गल्ल बुराई दी साजिश करने आलें दी तां उनेंगी बड़ी कठोर सजा मिलग, ते उंदी बुरी योजनाएं गी नष्ट करी दित्ता जाग।

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ اَزْوَاجًاۗ وَمَا تَحْمِلُ مِنْ اُنْثٰى وَلَا تَضَعُ اِلَّا بِعِلْمِهٖۗ وَمَا يُعَمَّرُ مِنْ مُّعَمَّرٍ وَّلَا يُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهٖٓ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍۗ اِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

wallāhu khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma ja‘alakum azwājā(n), wa mā taḥmilu min unṡā wa lā taḍa‘u illā bi‘ilmih(ī), wa mā yu‘ammaru mim mu‘ammariw wa lā yunqaṣu min ‘umurihī illā fī kitāb(in), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

ते अल्लाह ने तुहानूं मिट्टी तों ते फिर वीर्य तों बनाया है, फिर तुहानू जोड़े (नर ते मादा) बनाया है। कोई नारी गर्भवती नहीं पैदा करदी, सिवाय उहदे ज्ञान दे। ते इक माह्नू दी उम्र नेईं बधी जंदी ऐ ते ना गै उंदी उम्र घट्ट होई जंदी ऐ, पर (निर्धारित होई गेदा ऐ) किताब (लौह महफूज़) च। सचमुच अल्लाह दे वास्ते ए आसान है।

وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

ते दोऐ समुंदरे इक जेह्ड़े नेईं न: इक ताजा, पीने च सुआदला, ते दूआ नमकीन ते कड़वा ऐ। हर इक कोला तुस ताजा मांस खांदे ओ ते पहनने आस्ते गहने कड्डदे ओ, ते तुस उंदे च जहाज चलांदे दिक्खदे ओ तां जे तुस उंदी इनाम दी तलाश करी सकदे ओ ते तुस आभारी ओ।

يُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِۚ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَّجْرِيْ لِاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُۗ وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مَا يَمْلِكُوْنَ مِنْ قِطْمِيْرٍۗ

yūlijul-laila fin-nahāri wa yūlijun-nahāra fil-lail(i), wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara kulluy yajrī li'ajalim musammā(n), żālikumullāhu rabbukum lahul-mulk(u), wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī mā yamlikūna min qiṭmīr(in).

रात गी दिन च ते दिन गी रात च पाई दित्ता ते सूरज ते चंद्रमा गी अपने वश च करी लेआ, हर इक निर्धारित समें दे मताबक घूमदा रेआ। उसी (करने) ए अल्लाह तेरा रब, सारे राज उदे गै न। ते जिन्हें गी तुस अल्लाह दे अलावा (इबादत) आखदे ओ, उंदे कोल एपिडर्मिस जिन्ना पतला बी नेईं ऐ।

اِنْ تَدْعُوْهُمْ لَا يَسْمَعُوْا دُعَاۤءَكُمْۚ وَلَوْ سَمِعُوْا مَا اسْتَجَابُوْا لَكُمْۗ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُوْنَ بِشِرْكِكُمْۗ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيْرٍ ࣖ

in tad‘ūhum lā yasma‘ū du‘ā'akum, wa lau sami‘ū mastajābū lakum, wa yaumal-qiyāmati yakfurūna bisyirkikum, wa lā yunabbi'uka miṡlu khabīr(in).

जेकर तुस उनेंगी फोन करो तां ओह़ तुंदी बुलाना नेई सुनी लैंदे, ते जेकर सुनी लैंदे न तां ओह़ बी तुंदी फरमाइश गी नेई मनदे। ते कयामत दे दिन ते तुहाडे शरीक तों इन्कार कर देंगे ते कोई तुहानू उस तरह दी जानकारी नहीं दे सकदा जो (अल्लाह) परम सटीक ने दित्ती है।

۞ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَاللّٰهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ

yā ayyuhan-nāsu antumul-fuqarā'u ilallāh(i), wallāhu huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).

ऐ लोक ! तुसेंगी गै परमेसरे दी लोड़ ऐ; ते अल्लाह सब तों अमीर (कुसे वी चीज दी लोड़ नहीं), सब तों वड्डी तारीफ है।

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيْدٍۚ

iy yasya' yużhibkum wa ya'ti bikhalqin jadīd(in).

जेकर ओह़ चाह़ंदा तां तुसेंगी जरूर नाश करी ओड़दा ते नमें प्राणी (तुंदी जगह) गी लेई औग।

وَمَا ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ بِعَزِيْزٍ

wa mā żālika ‘alallāhi bi‘azīz(in).

ते एह् अल्लाह आस्तै मुश्कल नेईं ऐ।

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).

ते पापी मनुख दुए दे पापें गी नेई सहन करग। ते जेकर कोई अपने पापें दा भारी बोझ (किसे होर गी) अपने बोझ गी ढोने आस्तै सद्ददा ऐ तां उसी ज़रा बी नेईं चुक्केआ जाग, भलेआं (जिनेंगी ओह् आखदा ऐ) उंदे रिश्तेदार होन। सचमुच, तुस सिर्फ उन लोकें गी चेतावनी देई सकदे ओ जेड़े अपने रब दे (सज़ा) कोला डरदे न (भले ही) ओ उसी नेईं दिखदे ते नमाज करने आलें गी। ते जेड़ा अपने आप गी शुद्ध करदा ऐ, ओह अपने आप गी अपने भलाई आस्ते शुद्ध करदा ऐ। ते अल्लाह कोल वापसी दी जगह ऐ।

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).

ते अन्धे ते दिखने आलें दे समान नेईं न।

وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ

wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).

ते उजाला जिन्ना न्हेरा (भी) नेईं,

وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ

wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).

ते छायादार ते गर्मी दे समान नेईं होंदे,

وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ

wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).

ते जिंदे लोक मरे दे लोकें दे समान नेईं (न गै) न। सचमुच अल्लाह जिस नू चाहंदा है उस नूं सुनवाई करदा है ते तुसीं (मुहम्मद) कब्र विच लोकां नूं सुणन विच समर्थ नहीं कर सकदे।

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

तुस इक चेतावनी दे सिवा होर किश नेईं ओ।

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).

सचमुच, अस तुसेंगी सच् चाई कन् ने सुसमाचार दे वाहक ते चेतावनी दे रूप च भ़ेज् जेया ऐ। ते इक बी मंडली नेई ही पर इक चेतावनी देने आला आया।

وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

wa iy yukażżibūka faqad każżabal-lażīna min qablihim, jā'athum rusuluhum bil-bayyināti wa biz-zuburi wa bil-kitābil-munīr(i).

ते जेकर ओह तुंदे कन्ने झूठ बोलदे न, तां सचमुच उंदे कोला पैहले दे लोकें बी (दूत) झूठ बोलदे हे; जदुं उदे प्रेरित असली जानकारी (चमत्कार), ज़ूबर ते किताबें कन् ने आए हे जिनेंगी पूरी चाल्ली समझ़ी दित्ती गेई ही।

ثُمَّ اَخَذْتُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَكَيْفَ كَانَ نَكِيْرِ ࣖ

Ṡumma akhażtul-lażīna kafarū fakaifa kāna nakīr(i).

फिर मैं उनें गी सजा देगा जेड़े काफर करदे न, फिर (देखो) मेरे गुस्से दा नतीजा।

اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ ثَمَرٰتٍ مُّخْتَلِفًا اَلْوَانُهَا ۗوَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ ۢبِيْضٌ وَّحُمْرٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهَا وَغَرَابِيْبُ سُوْدٌ

alam tara annallāha anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa'akhrajnā bihī ṡamarātim mukhtalifan alwānuhā, wa minal-jibāli judadum bīḍuw wa khumrum mukhtalifun alwānuhā wa garābību sūd(un).

क्या तुस्सां न वेखदे वे कि अल्लाह आसमान तों पानी उतारदा है ते ओदे नाल असीं अलग अलग रंग दे फल पैदा करदे हां? ते पहाड़ें च बक्ख-बक्ख रंगें दियां सफेद ते लाल लकीरें न, ते दूए काले रंग दे न।

وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ

wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).

ते इ'यां गै (इत्थूं तकर) मनुक्खें, जीव-जंतुएं ते पशुएं च बी बक्ख-बक्ख रंग (ते किस्म) होंदे न। अल्लाह दे बंदे विच जो उहदे डरदे हन, सिर्फ उलमा ही। सचमुच अल्लाह पराक्रमी, माफ करने आला ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَتْلُوْنَ كِتٰبَ اللّٰهِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰهُمْ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً يَّرْجُوْنَ تِجَارَةً لَّنْ تَبُوْرَۙ

innal-lażīna yatlūna kitāballāhi wa aqāmuṣ-ṣalāta wa anfaqū mimmā razaqnāhum sirraw wa ‘alāniyatay yarjūna tijāratal lan tabūr(a).

सचमुच, जो हमेशा अल्लाह दी किताब (अल-कुरान) पढ़दे हन ते नमाज करदे हन ते उस रोजी-रूट्टी दा इक हिस्सा जेड़ी असीं उन्हां नू गुप्त रूप नाल ते खुलेआम देई है, उहनां नूं उस धंधे दी उम्मीद है जिस नाल घाटा नहीं होवेगा,

لِيُوَفِّيَهُمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ غَفُوْرٌ شَكُوْرٌ

liyuwaffiyahum ujūrahum wa yazīdahum min faḍlih(ī), innahū gafūrun syakūr(un).

तां जे अल्लाह उंदे उप्पर अपना इनाम पूरा करी सकन ते अपनी इनाम बधाई सकन। सचमुच अल्लाह सब तों ज्यादा माफ करन वाला, सब तों ज्यादा शुक्रगुजार है।

وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ

wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).

ते जो असीं तुहानूं (मुहम्मद) ते प्रशस्त कीता है, यानी किताब (अल कुरान) ही सच्ची है, जो पिछली किताबां दी पुष्टि करदी है। दरअसल, अल्लाह सचमुच सारे जानकार, सारे देखने आला (शर्त) है अपने बंदे।

ثُمَّ اَوْرَثْنَا الْكِتٰبَ الَّذِيْنَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَاۚ فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ ۚوَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌ ۚوَمِنْهُمْ سَابِقٌۢ بِالْخَيْرٰتِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيْرُۗ

Ṡumma auraṡnal-kitābal-lażīnaṣṭafainā min ‘ibādinā, fa minhum ẓālimul linafsih(ī), wa minhum muqtaṣid(un), wa minhum sābiqum bil-khairāti bi'iżnillāh(i), żālika huwal-faḍlul-kabīr(u).

फिर असीं किताब उन लोकां नू सौंपी दित्ती जिन्हां नू असीं अपने दास विचों चुनेया सी, फिर उन्हां विचों ओहो वी सन जिन्हां ने अपने आप ते अन्याय कीता, ओहो वी वी सन जो बिचले सन ते (इह वी) ऐसे वी सन जिन्हां ने पहले अल्लाह दी इजाज़त नाल भला कीता। जो कि इक बड्डा तोहफा ऐ।

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا يُحَلَّوْنَ فِيْهَا مِنْ اَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَّلُؤْلُؤًا ۚوَلِبَاسُهُمْ فِيْهَا حَرِيْرٌ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā yuḥallauna fīhā min asāwira min żahabiw wa lu'lu'ā(n), wa libāsuhum fīhā ḥarīr(un).

(उन्हें मिल जांगन) जन्नत 'अदन, ओह उस च दाखल होंगन, जित्थे ओह सोने ते मोती दे कंगन कन्ने सजाए जांगन, ते उंदे कपड़े रेशम होंगन।

وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَۗ اِنَّ رَبَّنَا لَغَفُوْرٌ شَكُوْرٌۙ

wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī ażhaba ‘annal-ḥazan(a), inna rabbanā lagafūrun syakūr(un).

ते उहनां ने आख्या, "अल्लाह दी स्तुति होवे जिन्हां ने साडे कोलों दुख दूर कर दित्ता है। वाकई साडा रब सचमुच परम माफ करने आला, परम शुक्रगुजार है।

ۨالَّذِيْٓ اَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهٖۚ لَا يَمَسُّنَا فِيْهَا نَصَبٌ وَّلَا يَمَسُّنَا فِيْهَا لُغُوْبٌ

allażī aḥallanā dāral-muqāmati min faḍlih(ī), lā yamassunā fīhā naṣabuw wa lā yamassunā fīhā lugūb(un).

जिने अपनी कृपा कन्ने सानु अनन्त थाहर (स्वर्ग) च रखेया; इस च अस न थकावट महसूस करदे आं ते ना गै सुस्त।”

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَۚ لَا يُقْضٰى عَلَيْهِمْ فَيَمُوْتُوْا وَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِّنْ عَذَابِهَاۗ كَذٰلِكَ نَجْزِيْ كُلَّ كَفُوْرٍ ۚ

wal-lażīna kafarū lahum nāru jahannam(a), lā yuqḍā ‘alaihim fayamūtū wa lā yukhaffafu ‘anhum min ‘ażābihā, każālika najzī kulla kafūr(in).

ते जेड़े अविश्वास करदे ने, उंदे आस्ते नरक ऐ। जफ तक उन्शें मरने तक नष्ट नशीॊ शोगा औय उन्शें उवकी सजा उन्शें हल्की नशीॊ शोगी। इस चाल्ली अस हर उस माह्नू गी बड़ा इनाम दिंदे आं जेह्ड़ा बड़ा काफिर करदा ऐ।

وَهُمْ يَصْطَرِخُوْنَ فِيْهَاۚ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ اَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَّا يَتَذَكَّرُ فِيْهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَجَاۤءَكُمُ النَّذِيْرُۗ فَذُوْقُوْا فَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ ࣖ

wa hum yaṣṭarikhūna fīhā, rabbanā akhirjnā na‘mal ṣāliḥan gairal-lażī kunnā na‘mal(u), awalam nu‘ammirkum mā yatażakkaru fīhi man tażakkara wa jā'akumun nażīr(u), fa żūqū famā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).

ते ओह़ नरक च चिल्लांदे हे, "हे साढ़े रब, असेंगी (नरक थवां) कड्डी ओड़ो, अस भ़ले कम्में गी जरूर करगे, जेके पैह़लैं कीते गेदे कम्में थवां बखरे न।" (उन्हें गी आखेआ गेआ हा), "के अस तुंदी जिंदगी गी लंबा नेईं कीता ऐ तां जे तुस उनें लोकें आस्तै सोची सकदे ओ जेह्ड़े सोचना चांह्दे न, भलेआं तुंदे कोल कोई चेतावनी देने आह्ला आया ऐ? इस करी (साढ़ी सजा) दा स्वाद चखो, ते गलत करने आह्लें आस्तै कोई मददगार नेईं ऐ।

اِنَّ اللّٰهَ عَالِمُ غَيْبِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

innallāha ‘ālimu gaibis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

सचमुच अल्लाह आकाश ते धरती विच अनदेखे (छुपे) जानदा है। सचमुच, ओह सारे दिलें दा सर्वज्ञ ऐ।

هُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ فِى الْاَرْضِۗ فَمَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهٗۗ وَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ اِلَّا مَقْتًا ۚوَلَا يَزِيْدُ الْكٰفِرِيْنَ كُفْرُهُمْ اِلَّا خَسَارًا

huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifa fil-arḍ(i), faman kafara fa‘alaihi kufruh(ū), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum ‘inda rabbihim illā maqtā(n), wa lā yazīdul-kāfirīna kufruhum illā khasārā(n).

उसी ने तुसें गी धरती उप्पर खलीफा बनाई दित्ता। जो कुफर करदा है, उस दे (नतीज) उसदी कुफर अपने आप ही हो जावेगी। ते अविश्वास करने आलें दा कुफर उंदे रब दा गुस्सा च गै बधाग। ते काफिरां दी कुफर तां उहनां दा नुकसान ही वधावेगा।

قُلْ اَرَاَيْتُمْ شُرَكَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِۚ اَمْ اٰتَيْنٰهُمْ كِتٰبًا فَهُمْ عَلٰى بَيِّنَتٍ مِّنْهُۚ بَلْ اِنْ يَّعِدُ الظّٰلِمُوْنَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا اِلَّا غُرُوْرًا

qul ara'aitum syurakā'akumul-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), am ātaināhum kitāban fahum ‘alā bayyinatim minh(u), bal iy ya‘iduẓ-ẓālimūna ba‘ḍuhum ba‘ḍan illā gurūrā(n).

कहो, "अपने साथियों दे बारे च दस्सो जिनेंगी तुस अल्लाह कोला अलग आखदे ओ।" मिगी दस्सो इस धरती दा कुस (भाग) गी उनेंगी बनाया ऐ; या स्वर्ग दी (सृष्टि) च उंदा हिस्सा ऐ; या अस्सां उनेंगी इक किताब दित्ती ही तां जे उनेंगी इस थवां साफ-साफ जानकारी हासल होई सकै? असल विच ओह बेईमान लोक, उन्हां विचों कुझ सिर्फ दूजे नाल झूठ दा वादा करदे हन।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يُمْسِكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ اَنْ تَزُوْلَا ەۚ وَلَىِٕنْ زَالَتَآ اِنْ اَمْسَكَهُمَا مِنْ اَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗاِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

innallāha yumsikus-samāwāti wal-arḍa an tazūlā, wa la'in zālatā in amsakahumā min aḥadim mim ba‘dih(ī), innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

सचमुच, अल्लाह गै ऐ जेह्ड़ा आकाश ते धरती गी धारण करदा ऐ तां जे ओह् गायब नेईं होन; ते जेकर ओह दवैं गायब होई जांदे तां अल्लाह दे सिवा कोई इन्हें गी रोक नेईं सकदा। सचमुच, ओह परम दयालु, परम माफी देने आला ऐ।

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).

ते ओह् अल्लाह दी गंभीरता कन्नै कसम खांदे न जे जेकर उंदे कोल कोई चेतावनी देने आह्ला औंदा तां उंदा मार्गदर्शन कुसै बी (दूई) कौमें कोला बी बेहतर होग। पर जदुं कोई चेतावनी देने आला उंदे कश आया, तां उनेंगी नेई बधाया, बल् कि ओह़ (सच् चाई) थवां होर बी दूर चली गे।

ۨاسْتِكْبَارًا فِى الْاَرْضِ وَمَكْرَ السَّيِّئِۗ وَلَا يَحِيْقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ اِلَّا بِاَهْلِهٖ ۗفَهَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا سُنَّتَ الْاَوَّلِيْنَۚ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا ەۚ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّتِ اللّٰهِ تَحْوِيْلًا

istikbāran fil-arḍi wa makras-sayyi'(i), wa lā yaḥīqul-makrus-sayyi'u illā bi'ahlih(ī), fahal yanẓurūna illā sunnatal-awwalīn(a), falan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n), wa lan tajida lisunnatillāhi taḥwīlā(n).

धरती उप्पर उंदे घमंड ते उंदी बुरी साजिश दे कारण। बुरी साजिश सिर्फ साजिश रचने आले गै होग। सिर्फ उंदे कोला पैहले आए दे फरमान दा इंतजार करदे न। इस करिए तुसेंगी अल्लाह च कोई बदलाव नेईं लब्भग, ना गै तुसेंगी अल्लाह दे फरमान थमां कोई विचलन लब्भग।

اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَكَانُوْٓا اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعْجِزَهٗ مِنْ شَيْءٍ فِى السَّمٰوٰتِ وَلَا فِى الْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ عَلِيْمًا قَدِيْرًا

awalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim wa kānū asyadda minhum quwwah(tan), wa mā kānallāhu liyu‘jizahū min syai'in fis-samāwāti wa lā fil-arḍ(i), innahū kāna ‘alīman qadīrā(n).

ते केह़ ओह़ धरती उप् पर सफर नेई करदे हे ते उनेंगी नेई दिक् खेया के उंदे शा पैह़लैं दे लोकें कन् ने केह़ ह़ोया हा (जिनेंगी प्रेरित दा इन् कार कित्ता हा), भ़लेआं ओह़ लोकें दी ताकत उंदे शा बी बड्डी ही? ते कोई बी चीज़ अल्लाह गी ना तां आकाश च कमजोर करी सकदी ऐ ते ना गै धरती उप्पर। सचमुच, ओह सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान ऐ।

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوْا مَا تَرَكَ عَلٰى ظَهْرِهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِعِبَادِهٖ بَصِيْرًا ࣖ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa bimā kasabū mā taraka ‘alā ẓahrihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum fa innallāha kāna bi‘ibādihī baṣīrā(n).

ते जेकर अल्लाह मनुखें गी उंदे कीते दे कम्में दे कारण सजा देग तां निश्चत तौर उप्पर ओह् इस धरती उप्पर इक बी जिंदा चलने आह्ला प्राणी नेईं छोड़दा, बल्के ओह् (सज़ा) गी पैह्लें गै निर्धारित समें तगर टाली दिंदा। बाद विच जदों उन्हां दी मौत आंदी है तां अल्लाह अपने दास (शर्त) दा सब देखदा है।