Q.S मरियम जी (مَرْيَم) - 98 श्लोक दी गिणती

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

काफ हा या 'ऐं शाद

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

जो पढ़ेया जांदा है ओ है) तुहाडे रब दी मेहर दी व्याख्या उहदे सेवक जकरिया नू,

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(अर्थात) जदों ओह अपने रब तों कोमल आवाज़ विच प्रार्थना करदा है।

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

उने (जकारिया) आख्या, “हे मेरे रब, सचमुच मेरी हड्डियां कमजोर न ते मेरा सिर धूसर बालें कन्ने भरोचे दा ऐ, ते मैं कदें बी तुंदे कोला प्रार्थना करने च निराश नेईं होई सकेआ, हे मेरे रब।

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

ते सचमुच मैं अपनी मौत दे बाद अपने रिश्तेदारें दी चिंता करदा हां, ते मेरी घरआली बंजर ऐ, इस करी मिगी अपने पास्से दा इक बच्चा देओ,

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

जेड़ा मिगी वारिस लैग ते याकूब दे घरै च वारिस होग; ते हे मेरे रब, उसी आशीर्वादित बनाओ।"

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(अल्लाह ने आख्या), “हे जकरयाह! अस तुसेंगी इक पुत्तर दी खुशखबरी दिंदे आं, जिसदा नां याह्या होग, जिसी अस पैह्लें कदें बी इस चाल्ली दा नां नेईं दित्ता हा।”

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

उने (जकारिया) आख्या, “मेरे रब, मेरा बच्चा किस चाल्ली पैदा होग, जदूं के मेरी घरेआली बंजर ऐ ते मैं (अपने आप) सचमुच बड़ी बुढ़ापे च पुज्जी गेदा ऐं?”

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(अल्लाह) ने आख्या, “ऐसा ही है।” तुहाडे रब ने आख्या, "मेरे वास्ते ए आसान है; सचमुच मैं तुहानूं उस तों पहलां ही पैदा कीता सी, भले ही (उस वक्त) तुहाडा कोई रूप बिल्कुल नहीं सी।"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

उने (जकारिया) आख्या, “हे मेरे रब, मिगी इक निशानी दे।” (अल्लाह) ने आख्या, "तुहाडा निशानी ए है कि तुसीं त्रै रातां इंसान नाल गल्ल नहीं कर सकदे, भले ही तुसीं स्वस्थ होवो।"

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

इस आस् ते ओह़ मिह़राब च बाह़र अपने लोकें दे कश आई गेया, फी उनेंगी इशारा कित्ता; सवेरे शाम अपने आप गी महिमा करो।

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

"ओ याह्या! किताब (तोराह) गी गंभीरता कन्नै (अध्ययन) करो।" ते अस उसी (यह्या) गी ज्ञान देई दित्ता हा, जदूं तकर ओह बच्चा हा,

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

ते (असीं) साडे कोलों (दूजे दे प्रति) करुणा करदे हां ते (पाप तों) साफ करदे हां। ते ओह़ बी भ़क् त मनुख ऐ,

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ते अपने मां-प्यो दे प्रति बड़ा समर्पित हा, ते ओह् घमंडी माह्नू नेईं हा (ना) आज्ञा नेईं मनने आह्ला माह्नू हा।

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

ते जिस दिन ओह पैदा होए, जिस दिन ओह् मरी गेआ, ते जिस दिन उसी जिंदा होई गेआ, उस दिन उसी खुशहाली।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

ते (मुहम्मद) दी किताब (अल-कुरान) च मरियम दी कहानी सुनाओ, (अर्थात) जिसलै ओह् अपने आप गी अपने परिवार थमां पूरब (बैतुलमकदीस) च इक थाह् र पर निर्वासित करी दिंदी ही,

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

फिरी उन् ने उंदे कोला इक पर्दा (जिसने उसी बचाया हा) लाया; फिर असी अपनी आत्मा (जिब्रिल) उदे कोल भेजी, इस करिए ओह उंदे सामने सिद्ध मनुक्खी रूप च प्रकट होया।

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

उ'नें (मरियम) आखेआ, "सच्चें गै, जेकर तुस इक पुण्यात्मा ओ तां, मैं तुंदे आस् ते परमात्मा, दयालु परमात्मा दी शरण लैना ऐ।"

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

उने (जिब्रिल) आखेआ, "सचमुच मैं तुंदे रब दा इक दूत गै ऐं, तां जे तुसेंगी इक पवित्र पुत्तर दा वरदान पजाना ऐ।"

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

उह (मरियम) आखदी सी, “मेरे कोल पुत्तर किवें हो सकदा है, जदों किसे मरद ने कदे वी मेरे कोल छूया नहीं ते मैं कोई अशुद्ध जनानी नहीं हां!”

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

उने (जिब्रिल) आख्या, “इयां गै ऐ।” तुहाडे रब ने आख्या, "मेरे वास्ते ए आसान है, ते कि असीं इस नू मनुख जाति वास्ते (अल्लाह दी महानता दा) निशानी बना सकचे ते साडे कोलों रहम दे तौर ते बना सकचे; ते ए इक ऐसी गल्ल है जो (पहले तों ही) फैसला हो चुकी है।

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

इस करिए ओह (मरियम) गर्भवती होई गेई, फिरी ओह् अपने आप गी अपने कोख कन्नै दूर-दूर तकर निर्वासित करी दित्ती।

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

फिर प्रसव दे दर्द ने उसी खजूर दे पेड़ दे आधार उप्पर (झुकने) मजबूर करी दित्ता, ओह् (मरियम) ने आखेआ, "ओह्, इस थमां पैह्लें मैं किन्ना (अच्छा) मरी गेआ हा, ते मैं कोई ऐसा व्यक्ति बनी गेआ जेह्ड़ा नोटिस नेईं कीता गेआ ते भुल्ली गेआ।

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

इस करिए उने (जिब्रिल) निचले थाहर थमां उसी चिल्लाया, "दुःखी मत हो, वाकई तुंदे रब ने तुंदे थल्ले इक नदिया बनाई ऐ।"

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

औय ताड़ के ऩुखयाज के अॊतय को अऩनी की ओय हिला दें , लश तुभ ऩय ऩक्की खजूय ऩानी दे दे गा।

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

तो खाओ, पीओ और मस्ती करो। जेकर तुस कुसे गी दिक् खदे ओ, तां ग् लाओ, "सच् च गै मैं परमेसरे, दयालु परमेसरे आस् ते उपवास करने दी कसम खादी ऐ, इस आस् ते अज् ज कुसे कन् ने गल् ल नेई करगा।"

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

फिर उसने (मर्याम) उसे (बच्चे) गी पकड़े दे अपने लोकें कोल लेई गेई। उने (उसदी लोक) ने आख्या, "हे मरियम! वाकई तुस कोई बड़ा गै गलत लेई आया ऐ।"

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

हे हारून (मरियम) दी बहन ! तेरा पिता बुरा नेईं ऐ ते तुंदी मां व्यभिचारी नेईं ऐ।"

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

तो उसने (मरियम) ने उसे (बच्चे) दी तरफ इशारा कीता। उ’नें आखेआ, “अस इक निक्के बच्चे कन्नै केह् गल्ल करगे जेह्ड़ा अजें बी झूले च ऐ?”

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

उने (ईसा) आख्या, “वास्तव च मैं अल्लाह दा सेवक आं, उने मिगी किताब (इंजिल) दित्ती ते उने मिगी नबी बनाई दित्ता।

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

ते जित्थे वी मैं हां, उहनां ने मिगी बरकत दित्ती है, ते जित्थे तक मैं जिंदा हां, उहनां ने मेरे ते नमाज ते जकात दा हुक्म दित्ता है।

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

ते मेरी मां गी समर्पित, ते उने मिगी घमंडी ते दयनीय नेईं बनाया।

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

ते जिस दिन मैं पैदा होया, ते जिस दिन मैं मरना, ते जिस दिन मैं जिंदा ह़ोना ऐ, उसी दिन शान्‍त होऐ।”

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

ओह़ यीशु ही, मरियम दे पुत्तर, (जिसने ग् लाया) सच् चे वचन, जिंदे सच् चाई उप् पर उनेंगी शक हा

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

अल्लाह गी संतान पैदा करना उचित नेईं ऐ, महिमा उंदी। जदुं ओह़ कुसे गी फरमान देना चांह़दा ऐ, तां ओह़ उसी बस इय् यां गै ग् लांदा ऐ के, "बनो!" तो इह ही है।

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(ईसा ने आख्या) "और वाकई अल्लाह मेरा रब ते तुंदा रब ऐ, इस करी उंदी इबादत करो। एह् सीधा रस्ता ऐ।"

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

इस आस् ते उंदे (यहूदी ते मसीही) दे बिच समूह (जेह़ड़े मौजूद हे) च मतभेद हे। तां हाय उनें लोकें गी, जेके अविश्वास करदे न, जदुं ओह़ महान दिन दा गवाह बनदे न!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

जिस दिन ओह् साढ़े कोल आए हे, उस दिन उंदी सुनवाई किन्नी तेज ही ते उंदी नज़र किन्नी साफ ही। पर अज्ज (दुनिया च) गलत करने आले साफ-सुथरी गलती च न।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

ते उनेंगी (हे मुहम्मद) पछतावा दे दिन दी चेतावनी देओ, जिसलै सारे मामलें दा फैसला उसलै कीता जाग जिसलै ओह लापरवाही च न ते विश्वास नेईं करदे।

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

सचमुच, अस्सां ही धरती ते ओदे सारे चीजां दा वारिस होंदे हां, ते सिर्फ साडे कोल ही वापस आ जांगन।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

ते (मुहम्मद) दी किताब (अल-कुरान) च इब्राहीम दी कहानी सुनाओ, सचमुच ओह इक बड़ा धर्मी इंसान हा, इक नबी हा।

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(याद) जदों उसने (इब्राहिम) अपने पिता नू आख्या, "हे मेरे पिता! तुसीं उस चीज़ दी पूजा क्यों करदे हो जो नहीं सुणदा, नहीं वेखदा, ते तुहाडी ज़रा वी मदद नहीं कर सकदा?

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

ओ मेरे पिता जी ! सचमुच कुछ ज्ञान मेरे कोल आया है जो तुहानू नहीं दित्ता गया, इस करके मेरे पीछे चल जाओ, ते मैं तुहानूं सीधा रस्ता दस्सां।

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

ओ मेरे पिता जी ! शैतान दी पूजा ना करो। सचमुच शैतान परमेसरे दे परमेसरे दी आज्ञा नेई मनदा ऐ, जेका परमेसरे दे दयालु ऐ।

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

ओ मेरे पिता जी ! मैं सच्चें गै चिंतित ऐं के तुसेंगी परमेसरे दे दयालु परमेसरे दी सजा मिलग, तांजे तुस शैतान कन् ने दोस्ती करी सकदे ओ।"

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

उह (उस दे पिता) ने आख्या, "हे इब्राहिम, तुस मेरे देवताएं कन्ने नफरत करदे ओ? जेकर तुस नेईं रुकगे तां मैं तुसेंगी पक्का पत्थर मारना ऐ, इस करी मिगी लंबे समें तगर छड्डी देना।"

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

उने (इब्राहिम) आख्या, "तुंदे उप्पर शांति होऐ, मैं तुंदे आस्तै अपने रब कोला माफी मंगना। वाकई ओह् मेरे आस्तै बड़ा भला ऐ।"

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

ते मैं तुंदे कोला ते अल्लाह दे अलावा जिस चीज दी तुस इबादत करदे ओ, उदे कोला दूर करगा, ते मैं अपने रब कोला दुआ करगा, उम्मीद ऐ के मैं अपने रब कोला दुआ करदे होई निराश नेईं होग।”

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

इस करिए जदूं ओह् (इब्राहिम) उंदे कोला ते अल्लाह दे अलावा उंदी इबादत कोला दूर होई गेआ तां अस उसी इसहाक ते याकूब गी बरदाश्त करी दित्ता। ते अस उंदे चा हर इक गी नबी बनने आस् ते नियुक्त कित्ता।

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

ते अस इन्हें गी अपनी मेहरबानी कीती ते अस उनेंगी चंगे ते उदात्त शब्द बनाई दित्ते।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

ते (मुहम्मद), किताब (अल-कुरान) च मूसा दी कहानी सुनाओ। ओह़ सच् चाई च इक चुने दा, इक प्रेरित ते भ़विखवानी हा।

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

ते अस उसी पहाड़ (सिनै) दे सज्जे पास्से थमां बुलाया ते अस उसी गल्लबात आस्तै नेड़े लेई आए।

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

ते अस उसी अपनी दया देई दित्ती जे उंदा भ्रा हारून इक नबी बनी गेआ।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

ते (मुहम्मद), किताब (अल-कुरान) च इस्माइल दी कहानी सुनाओ। ओह़ सच् चाई च अपने वचन दा मानू, प्रेरित ते भ़विखवानी हा।

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

ते उने अपने परिवार गी नमाज (करने) ते जकात देने दा हुक्म दित्ता, ते ओह इक ऐसा आदमी हा जेड़ा अपने रब कोला खुश हा।

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

ते (मुहम्मद) दी इदरीस दी कहानी किताब (अल-कुरान) च दस्सो। सचमुच, ओह़ इक मानू हा, जेका सच् चाई कन् ने प्रेम करदा हा ते इक नबी हा

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

ते अस उसी उच्ची इज्जत च उभारी दित्ता ऐ।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

एह् ओह लोक न जिंदे उप्पर अल्लाह ने एहसान कीता ऐ, अर्थात आदम दी वंशज थमां (वर्ग) नबीएं थमां, ते उनें लोकें कोला जिनेंगी अस नूह दे कन्नै (जहाज च) लेई आए हे, ते इब्राहीम ते इस्राएल (याकूब) दे वंशज थमां ते उनें लोकें कोला जिनेंगी अस मार्गदर्शन कीता ऐ ते अस चुनेआ ऐ। जदूं उंदे कोल अल्लाह, दयालु दी आयत पढ़ी जंदी ऐ तां ओह् प्रणाम करदे न ते रोंदे न।

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

फिर उंदे बाद उत्तराधिकारी औंगन जेड़े नमाज दी उपेक्षा करदे न ते अपनी इच्छाएं दा पालन करदे न, इस करी ओह भटक जांगन,

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े पछतावा करदे न, विश्वास करदे न ते भले कम्में गी करदे न, कीजे ओह् जन्नत च दाखल होंगन ते उंदे उप्पर ज़रा बी अन्याय नेईं होग।

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

अर्थात स्वर्ग 'अदन जो परम दयालु परमात्मा ने अपने सेवकों को वादा कित्ता है, भले ही (स्वर्ग) न दिखाई दे। सचमुच, (परमातमा दा वादा) पक्का पूरा होवेगा।

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

इस च उनेंगी नमस्ते दे अलावा कोई बेकार शब्द नेईं सुनेआ जंदा। ते इस च उंदे आस्तै सवेरे-शाम दा रोजी-रूट्टी ऐ

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

उह ही जन्नत है जो असीं अपने सेवक नू वसीयत करगे जो हमेशा भक्त हन।

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

ते अस (जिब्रिल) नेईं उतरे, सिवाय तुंदे रब दे हुक्म दे। साढ़े कोला पैह्ले जेह्ड़ा बी ऐ, साढ़े पिच्छें दी हर चीज ते उंदे बश्कार जेह्ड़ा बी ऐ, उसी गै ऐ ते तुंदा रब नेईं भुल्लदा।

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(ओह) प्रभू है (जो आकाश ते धरती ते उहनां दे बिच्च दी हर चीज ते नियंत्रण रखदा है, इस करके उस दी पूजा करो ते उहदी आराधना विच अडिग रहो। क्या तुस जानदे ओ के उदे बराबर कोई चीज ऐ?

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

ते लोक (अविश्वासी) आखदे न, "केह़ एह़ सच् चाई ऐ के जदुं अऊं मरना ऐ, तां इक दिन अऊं सचमुच फिरी जिंदा ह़ोना ऐ?"

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

ते केह़ मनुख एह़ नेई समझ़दा के अस उसी पैह़लैं गै बनाया हा, जदुं के ओह़ कोई बी नेई हा?

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

तो, तुहाडे रब दी कसम, वाकई, असीं उनेंगी शैतान दे कन्ने जरूर इकट्ठा करगे, फिर अस उनेंगी घुटने टेकदे होई नरक दे आसपास जरूर लेई औगे।

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

फिरी अस हर समूह थमां उंदे च उनें लोकें गी जरूर कड्ढी लैगे जेह्ड़े परमात्मा, परमात्मा दी आज्ञा नेईं मनदे न।

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

इसदे अलावा, अस सारें शा बेहतर जानने आं जे कुस गी नरक च (बड़ाया जाना) चाहिदा।

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

ते तुहाडे विचों कोई वी नहीं जो इस (नरक) विच नहीं आवे। जो तेरे रब दे कोल इक फरमान है।

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

फिर अस पुण्य लोकें गी बचाई लैगे ते गलत करने आलें गी (नरक) च उंदे घुटने उप्पर छोड़ी देगे।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

ते जदुं साढ़े साफ-साफ आयत उंदे कन् ने (अर्थ) सुनाए गे, तां काफिर विश् वास करने आलें गी ग् लाया, "दोऐं च कुस समूह च रौह़ने आस् ते कुस समूह च रौह़ने आस् ते बेहतर जगह ऐ ते उंदी सभाएं आस् ते होर बी सुंदर जगह ऐ?"

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

ते कितने लोकें (काफिरें) गी अस उंदे कोला पैह्ले नष्ट करी दित्ता ऐ, भलेआं उंदे कोल घरै दे बेहतर बर्तन हे ते अक्खीं गी (अधिक खुश) हे।

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

कहो (मुहम्मद), "जो कोई गलती होवे, परमात्मा, दयालु, उस दे वास्ते (समय) लंबा कर दे, तां जे जदों उन्हां ने वेखया कि उन्हां दे खिलाफ की धमकी है, चाहे सजा होवे या कयामत, तां उन्हां नू पता लग जावे कि कौन दी स्थिति बदतर है ते किस दी फौज कमजोर है।

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

ते अल्लाह उन लोकें गी हिदायत बधाग जिनेंगी हिदायत हासल होई ऐ। ते अनन्त भला कम्मां दा तुहाडे रब दे नाल बेहतर इनाम ते बेहतर नतीजा होवेगा।

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

फिरी तुसें इक माह्नू गी दिक्खेआ जेह्ड़ा साढ़े आयतें दा इन्कार करदा ऐ ते ओह् आखदा ऐ जे "मेरे गी धन ते संतान जरूर दित्ती जाग।"

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

क्या उने अदृश्य गी दिक्खेआ ऐ जां उने परमात्मा, परमात्मा कन्ने वाचा कीता ऐ?

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

बिल्कुल नहीं ! असी उसी जे किश आखया हा उसी लिखी लैगे, ते उदे आस् ते सजा गी पूरी चाल्ली लम्मे करी देगे।

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

ते जे किश उदे आखेया हा, उसी अस गै वार करगे, ते ओह़ अकेला साढ़े कश औग।

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

ते उने अल्लाह दे अलावा होर देवताएं गी चुने दा ऐ, तां जे एह् देवता उंदे रक्षक होन।

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

बिल्कुल नहीं ! बाद च ओह (उपासक) उंदी इबादत दा इन्कार करंगन, ते उंदे कन्ने दुश्मन बनी जांगन।

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

क्या तुस्सां एन्झा काहनी डेखदे वे कि अस्सां शैतानों कूं काफिरां दे कोल भेजेया हे कि ओ उन्हां कूं (पाप) कूं गंभीरता नाल उकसावे?

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

इस आस् ते जल्दबाजी च (सज़ा दे पुकारने च) उंदे खलाफ नेई करो, कीजे असें उंदे आस् ते सटीक हिसाब-किताब (अत्याचार दे दिन आने दा) गणना कीती ऐ।

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(याद) उस दिन (जदूं) असीं इक इज्जतदार कारवां दी तरह (अल्लाह) परमदम से डरने वाले नू इकट्ठा कीता सी,

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

ते अस ना आज्ञाकारियें गी प्यास दी स्थिति च नरक च भगा देगे।

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

उन्हां कूं शफारत (मदद) दा कोई हक कैनी सिवाय उन लोगें दे जिन्हां ने (अल्लाह) परमदमती नाल वादा कीता होवे।

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

ते उने आखेआ, "(अल्लाह) दा इक बच्चा ऐ।"

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

वाकई, तुसीं बड़ा गै गलत लाया ऐ,

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

आकाश लगभग टुट्टी गे, ते धरती फट्टी गेई, ते पहाड़ ढह गे, (उस बोलने दे कारण),

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

कीजे ओह (अल्लाह) गी संतान पैदा करने आस्तै परम दयालु समझदे न।

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

ते (अल्लाह) परमेसरे दे कोल संतान पैदा करना मुमकिन ऐ।

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

आकाश ते धरती च कोई नेईं ऐ, पर (अल्लाह) परमात्मा दे कोल दास दे तौर उप्पर औग।

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

उह (अल्लाह) ने सचमुच उन्हां दी गिणती तय कीती है ते उन्हां दी गिणती सटीक गिनती नाल कीती है।

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

ते उंदे चा हर इक कयामत दे दिन व्यक्तिगत तौर उप्पर अल्लाह दे कोल औग।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

सचमुच, जो विश्वास करदे हन ते नेक कम्म करदे हन, बाद विच (अल्लाह) परमदम करुणा (उंदे दिल विच) पैदा कर देणगे।

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

तो सचमुच, असीं तुहाडी भाशा (मुहम्मद) विच (कुरान) नू आसान बना दित्ता है, तां कि इस नाल तुसीं ओहनां नू खुशखबरी दे सकदे हो जो धर्मी हन, ते तां कि तुसीं नाफरमान लोकां नू चेतावनी दे सकदे हो।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

ते कितने लोकें गी अस उंदे कोला पैह्ले नष्ट करी दित्ता ऐ। क्या तुसें (मुहम्मद) उंदे च कुसै गी बी दिक्खेआ ऐ जां उंदी फुसफुसाहट सुनी ऐ?