Q.S एन-नहल (اَلنَّحْل) - 128 श्लोक दी गिणती

اَتٰىٓ اَمْرُ اللّٰهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوْهُ ۗسُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

atā amrullāhi falā tasta‘jilūh(u), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

अल्लाह दा फरमान जरूर औग, इस करिए जल्दी नेईं मंगो। महिमा अल्लाह दी होवे ते उह उस तों वी वद्ध है जो इक दूजे नाल जोड़दे हन।

يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ

yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).

उने अपने आज्ञाएं कन् ने प्रगटीकरण करने आस् ते सुर्गदूत भेजेया, जिनेंगी ओह़ अपने सेवकें च चाह़ंदा हा, (इस आस् ते) अर्थात, "(मेरे दासें गी) चेता कराओ के मेरे सिवाय कोई परमेसरे नेई ऐ, इस आस् ते तुसेंगी मेरे शा डरना चाईदा।"

خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ تَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

उसने अंबर ते धरती गी सच्चाई कन्ने बनाया। अल्लाह उस तों वी वद्ध है जो ओह इक दूजे नाल जोड़दे हन।

خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ فَاِذَا هُوَ خَصِيْمٌ مُّبِيْنٌ

khalaqal-insāna min nuṭfatin fa iżā huwa khaṣīmum mubīn(un).

उसने मनुक्ख गी वीर्य थमां पैदा कीता हा, जिस कन्नै उसी असली डिबंकर च बदली दित्ता हा।

وَالْاَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيْهَا دِفْءٌ وَّمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ

wal-an‘āma khalaqahā lakum fīhā dif'uw wa manāfi‘u wa minhā ta'kulūn(a).

ते उने पशुएं गी पैदा कीता ऐ; उंदे च तुसेंगी गर्मी (ऊन) ते मते सारे फायदे होंदे न, ते उंदे चा तुस खांदे ओ।

وَلَكُمْ فِيْهَا جَمَالٌ حِيْنَ تُرِيْحُوْنَ وَحِيْنَ تَسْرَحُوْنَۖ

wa lakum fīhā jamālun ḥīna turīḥūna wa ḥīna tasraḥūn(a).

ते तुसें गी इस च सुंदरता मिलदी ऐ, जदूं तुस उसी वापस गुच्छे च लेई औंदे ओ ते जदूं तुस उसी (चराई च) छोड़दे ओ।

وَتَحْمِلُ اَثْقَالَكُمْ اِلٰى بَلَدٍ لَّمْ تَكُوْنُوْا بٰلِغِيْهِ اِلَّا بِشِقِّ الْاَنْفُسِۗ اِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌۙ

wa taḥmilu aṡqālakum ilā baladil lam takūnū bāligīhi illā bisyiqqil-anfus(i), inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

ते ओह़ तुंदे बोझ गी उस मुल् के च लेई गेया, जित् थें तुस बड़ी कठिनाई दे सिवाय नेई पुज् जी सकदे हे। सचमुच तेरा रब परम कृपालु, परम दयालु ऐ,

وَّالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيْرَ لِتَرْكَبُوْهَا وَزِيْنَةًۗ وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wal-khaila wal-bigāla wal-ḥamīra litarkabūhā wa zīnah(tan), wa yakhluqu mā lā ta‘lamūn(a).

ते (उसने) घोड़े, खच्चर, ते गधे पैदा कीते हन, ते तुहाडे सवारी ते शृंगार दे तौर ते। अल्लाह ओह पैदा करदा है जो तुसीं नहीं जानदे।

وَعَلَى اللّٰهِ قَصْدُ السَّبِيْلِ وَمِنْهَا جَاۤىِٕرٌ ۗوَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ

wa ‘alallāhi qaṣdus-sabīli wa minhā jā'ir(un), wa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

ते सीधा रस्ता समझाना अल्लाह दा हक है, ते बीच विच (रस्ता) वी हन जो विचलित हन। ते जेकर ओह चाह्न्दा ऐ तां तुसें सारें गी (सही रस्ते पर) जरूर रस्ता दस्सग।

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لَّكُمْ مِّنْهُ شَرَابٌ وَّمِنْهُ شَجَرٌ فِيْهِ تُسِيْمُوْنَ

huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'al lakum minhu syarābuw wa minhu syajarun fīhi tusīmūn(a).

ओह् गै ऐ जेह्ड़ा तुंदे आस्तै आसमान थमां पानी (बरखा) भेजदा ऐ, ओह्दे च किश पेय पदार्थ ऐ ते किश पौधें गी (खाद) दिंदा ऐ, जिस उप्पर तुस अपने पशुएं गी चरदे ओ।

يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

इसदे कन्नै गै ओह् तुंदे आस्तै फसलें ते जैतून ते खजूर ते अंगूर ते हर चाल्ली दे फल उगने दा कारण बनदा ऐ। सचमुच इस च विचार देने आह्ले लोकें आस्तै इक निशानी ऐ।

وَسَخَّرَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَۙ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۗوَالنُّجُوْمُ مُسَخَّرٰتٌۢ بِاَمْرِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَۙ

wa sakhkhara lakumul-laila wan-nahār(a), wasy-syamsa wal-qamar(a), wan-nujūmu musakhkharātum bi'amrih(ī), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

उने रात ते दिन, सूरज ते चंद्रमा गी तुंदे अधीन करी दित्ता ते तारे उंदे हुक्म कन्नै नियंत्रित होंदे न। सचमुच, इस विच सचमुच (अल्लाह दी महानता दे) निशान हन, जो समझदे हन,

وَمَا ذَرَاَ لَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُخْتَلِفًا اَلْوَانُهٗ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa mā żara'a lakum fil-arḍi mukhtalifan alwānuh(ū), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yażżakkarūn(a).

ते (ओह् बी नियंत्रित करदा ऐ) जेह्ड़ा उ'नें इस धरती उप्पर तुंदे आस्तै बक्ख-बक्ख किस्म ते रंगें कन्नै बनाया ऐ। सचमुच इस विच सचमुच (अल्लाह दी महानता दा) इक निशानी है कि सबक लैण वाले लोकां वास्ते।

وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

ते ओह़ गै ऐ जिसने समुंद्र गी (तुंदे अधीन) दित्ता ऐ, तां जे तुस उदे शा ताजा मांस (मछी) खाओ, ते (उस थमां) तुस उनें आभूषण कड्डी सकदे ओ जेड़े तुस पहिन्दे ओ। तुस (इ बी) उंदे च चलदे जहाजें गी दिक्खदे ओ, ते तां जे तुस उंदी इनाम दी तलाश करो, ते तुस आभारी ओ।

وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).

ते उने धरती उप्पर पहाड़ें गी मजबूती कन्नै रक्खे दा ऐ तां जे ओह तुंदे कन्ने हिल नेईं जा, (ते उने नदियें ते रस्ते बनाई दित्ते न तां जे तुसें गी मार्गदर्शन कीता जाई सकै।

وَعَلٰمٰتٍۗ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُوْنَ

wa ‘alāmāt(in), wa bin-najmi hum yahtadūn(a).

ते (उसने) निशान (मार्गदर्शक) पैदा कीते। ते तारेआं कन्नै उनेंगी मार्गदर्शन बी मिलदा हा।

اَفَمَنْ يَّخْلُقُ كَمَنْ لَّا يَخْلُقُۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

afamay yakhluqu kamal lā yakhluq(u), afalā tażakkarūn(a).

तो क्या (अल्लाह) सृष्टिकर्ता ओस दे समान है जो (कुछ) पैदा नहीं कर सकदा? तुस कीं ध्यान नेईं देंदे?

وَاِنْ تَعُدُّوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ لَا تُحْصُوْهَا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa in ta‘uddū ni‘matallāhi lā tuḥṣūhā, innallāha lagafūrur raḥīm(un).

ते जेकर तुस अल्लाह दी बरकत गी गिनदे ओ तां तुस उंदी गिनती जरूर करी सकदे ओ। सचमुच अल्लाह सचमुच परम माफ करने आला, परम दयालु ऐ।

وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُسِرُّوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

wallāhu ya‘lamu mā tusirrūna wa mā tu‘linūn(a).

ते अल्लाह जानदा है कि तुसीं की छुपांदे हो ते की उजागर करदे हो।

وَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَخْلُقُوْنَ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۗ

wal-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi lā yakhluqūna syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

ते (मूर्तियां) जिन्हां नू ओह अल्लाह तों अलग आखदे हन, ओह कुझ वी नहीं पैदा कर सकदे, जबकि मूर्तियां (आप) लोकां दी बनाईयां हन।

اَمْوَاتٌ غَيْرُ اَحْيَاۤءٍ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَۙ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ ࣖ

amwātun gairu aḥyā'(in), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

(मूर्तियां) मरे, गैर-जीवी हन, ते ओह नहीं जानदे कि (उंदे उपासक) कदूं जिंदा होनगे।

اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۚفَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ قُلُوْبُهُمْ مُّنْكِرَةٌ وَّهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), fal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati qulūbuhum munkiratuw wa hum mustakbirūn(a).

तेरा परमातमा सर्वशक्तिमान परमातमा ऐ। तो जो लोग परलोक विच विश्वास नहीं करदे, उहनां दे दिल (अल्लाह दी इकता) तों इन्कार करदे हन, ते ओह घमंडी लोक हन

لَا جَرَمَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِيْنَ

lā jarama annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū lā yuḥibbul-mustakbirīn(a).

निस्संदेह अल्लाह जानदा है कि ओह केह छुपांदे हन ते केह उजागर करदे हन। सचमुच, ओह् घमंडी गी पसंद नेईं करदा।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ مَّاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۙقَالُوْٓا اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā qīla lahum māżā anzala rabbukum, qālū asāṭīrul-awwalīn(a).

ते जदुं उनेंगी ग् लाया जंदा ऐ के "तुंदे रब ने केह़ प्रगट कित्ता ऐ?" उने जवाब दित्ता, "पुराने लोकें दी किस्से।"

لِيَحْمِلُوْٓا اَوْزَارَهُمْ كَامِلَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِ ۙوَمِنْ اَوْزَارِ الَّذِيْنَ يُضِلُّوْنَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ ࣖ

liyaḥmilū auzārahum kāmilatay yaumal-qiyāmah(ti), wa min auzāril-lażīna yuḍillūnahum bigairi ‘ilm(in), alā sā'a mā yazirūn(a).

(उंदे वचन) कयामत दे दिन उहनां नूं आपणे पापां नूं पूरी तर्हां सहन करन लग्गे हन, ते उहनां दे गुमराह करन वालेआं दे कुछ पाप जिन्हां नूं ज़रा वी नहीं पता सी (कि उह गुमराह कीते हन)। याद रखो, किन्ना भयानक (पाप) ओह लेई जा करदे न।

قَدْ مَكَرَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَاَتَى اللّٰهُ بُنْيَانَهُمْ مِّنَ الْقَوَاعِدِ فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَاَتٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَ

qad makaral-lażīna min qablihim fa atallāhu bun-yānahum minal-qawā‘idi fa kharra ‘alaihimus-saqfu min fauqihim wa atāhumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

सचमुच उन्हां तों पहलां ने साजिश रची, इस करके अल्लाह ने उन्हां दे घरां नूं उन्हां दी नींह तों तबाह कर दित्ता, फिर छतां उन्हां ते उपर तों गिर गईयां, ते जित्थे उहनां नूं अहसास नहीं होया, उहनां ते तड़प आ गई।

ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُخْزِيْهِمْ وَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تُشَاۤقُّوْنَ فِيْهِمْ ۗقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالسُّوْۤءَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

Ṡumma yaumal-qiyāmati yukhzīhim wa yaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum tusyāqqūna fīhim, qālal-lażīna ūtul-‘ilma innal-khizyal-yauma was-sū'a ‘alal-kāfirīn(a).

फिर अल्लाह ने कयामत दे दिन उनेंगी बेइज्जत करी दित्ता, ते आखेआ, "मेरे साथी (जिसने उंदा बचाव कीता) कुत्थें न, तुस उंदे (नबी ते मुसलमानें) कन्नै हमेशा दुश्मनी रखदे हे?" जिन्हां नूं ज्ञान दित्ता गया उन्हां ने आख्या, "वाकई, अपमान ते सजा इस दिन काफर करन वाले ते होवेगी।"

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۖفَاَلْقَوُا السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِنْ سُوْۤءٍ ۗبَلٰىٓ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌۢ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim, fa alqawus-salama mā kunnā na‘malu min sū'(in), balā innallāha ‘alīmum bimā kuntum ta‘malūn(a).

(अर्थात) ऐसे लोग जिन्हां दी जान सुर्गदूतें ने अपने आप नाल अन्याय करन दी हालत विच छीन लीता सी, फिर उह आत्मसमर्पण कर दित्ता (इह आखदे होए) "असीं कदे वी बुरा नहीं कीता।" (फरिश्ते ने जवाब दित्ता) "हां! वाकई, अल्लाह तुहाडे कीते दे कम्में दा सब कुछ जानदा है।"

فَادْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗفَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

fadkhulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fa labi'sa maṡwal-mutakabbirīn(a).

तो नरक के फाटकों भें जाओ, तुभ उवभें शाश्वत यशेंगे। ज़रूर एह् अपने आपै गी बड़ाई करने आह्ले लोकें आस्तै सबने थमां बुरी थाह् र ऐ।

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

औय ऩशरे ऩत्नी को कशा जाता शै कक "तुभहाये रब ने क्मा प्रकट ककमा शै ?" उने जवाब दित्ता, “मेहरबानी।” इस संसार च भलाई करने आलें गी भला (प्रतिफल) मिलदा ऐ। ते सचमुच परलोक दी धरती निश्चत तौर उप्पर बेहतर होग। ते ओह़ गै पुण्यात्माएं आस् ते उत्तम थाह़र ऐ,

جَنّٰتُ عَدْنٍ يَّدْخُلُوْنَهَا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ لَهُمْ فِيْهَا مَا يَشَاۤءُوْنَ ۗ كَذٰلِكَ يَجْزِى اللّٰهُ الْمُتَّقِيْنَۙ

jannātu ‘adniy yadkhulūnahā tajrī min taḥtihal-anhāru lahum fīhā mā yasyā'ūn(a), każālika yajzillāhul-muttaqīn(a).

(अर्थात) अदन दे बाग जिंदे च ओह प्रवेश करंगन, जिंदे थल्ले नदियाँ बगदियां न, जित्थे उंदे कोल जे किश चाह्न्दे न। इस तरह अल्लाह पुण्यवानों को इनाम देंदा है,

الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).

(अर्थात) ऐसे लोग जिन्हां ने जदों सुर्गदूत अच्छी हालत विच मर गए तां उन्हा ने (उन्हें) आखया, "सलामून अलैकुम, तुहाडे कित्ते कित्ते दे कारण स्वर्ग विच दाखल हो जाओ।"

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ اَمْرُ رَبِّكَ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗوَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya amru rabbik(a), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

उंदे (काफिरें) गी फरिश्ते दे उंदे कोल औने दे अलावा ते तुंदे रब दे औने दा हुक्म दे अलावा होर किश इंतजार नेईं ऐ। उहनां (काफिरां) ने उहनां तों पहलां इह ही कीता सी। अल्लाह उंदे कन्ने अन्याय नेईं करदा, असल च ओह गै (हमेशा) अपने आप गी अन्याय करदे न।

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

इस करिए उनेंगी अपने कम्में दी सजा (नतीजे) कन्नै त्रुट्टी गेआ ते उस सजा कन्नै ओह् अभिभूत होई गे जेह्दे कन्नै ओह् पैह्लें हमेशा मजाक उड़ांदे हे।

وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).

ते मुशरिकें ने आखेआ, "अगर अल्लाह चाहंदे तां अस उंदे अलावा कुसै होर चीजै दी इबादत नेईं करदे, ना गै अस ते ना गै अपने पिता-पिता, ते ना गै (ना) उंदी (इजाज) दे बगैर कुसै बी चीजै गी मना करदे।" उंदे कोला पैह्ले दे लोकें बी इ'यां गै कीता हा। क्या प्रेरितों दा फर्ज काहनी कि ओ केवल (परमेश्वर दे संदेश) कूं साफ तौर ते डीखान?

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

ते सचमुच, असीं हर कौम नू (बुलाने वास्ते) इक दूत भेजया है, "अल्लाह दी इबादत करो, ते निंदा तों दूर रहो", फिर उन्हां विचों ओहो वी हन जिन्हां नू अल्लाह दी हिदायत कीती है ते ओहो वी हन जो गलती विच रहंदे हन। इस आस् ते धरती उप् पर चली जाओ ते दिक् खो के इन्कार करने आले (प्रेरित) किय् यां खत्म ह़ोई जंदे न।

اِنْ تَحْرِصْ عَلٰى هُدٰىهُمْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ يُّضِلُّ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

in taḥriṣ ‘alā hudāhum fa innallāha lā yahdī may yuḍillu wa mā lahum min nāṣirīn(a).

जेकर तुस (मुहम्मद) सचमुच उम्मीद करदे ओ के उनेंगी मार्गदर्शन मिलग, तां सचमुच अल्लाह उनें लोकें गी मार्गदर्शन नेईं करग जिनेंगी ओह् गुमराह करदा ऐ, ते उंदे कोल कोई मददगार नेईं होग।

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ لَا يَبْعَثُ اللّٰهُ مَنْ يَّمُوْتُۗ بَلٰى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim, lā yab‘aṡullāhu may yamūt(u), balā wa‘dan ‘alaihi ḥaqqaw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

ते उने इक गंभीर कसम कन्ने अल्लाह दे (नाम) दी कसम खादी ही, "अल्लाह मरे दे लोकें गी जिंदा नेईं करग।" ऐसा नेईं (निश्चत रूप कन्नै अल्लाह उसी जिंदा करी देग), उंदे कोला इक सच्ची वादा दे तौर पर, पर ज्यादातर लोक नेईं जानदे,

لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِيْ يَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰذِبِيْنَ

liyubayyina lahumul-lażī yakhtalifūna fīhi wa liya‘lamal-lażīna kafarū annahum kānū-kāżibīn(a).

तां जे ओह़ उनेंगी समझ़ाऐ के ओह़ केह़ विवाद करदे ह़न, ते काफिरें गी पता लग्गी जा के ओह़ झ़ूठे ह़न।

اِنَّمَا قَوْلُنَا لِشَيْءٍ اِذَآ اَرَدْنٰهُ اَنْ نَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

innamā qaulunā lisyai'in iżā aradnāhu an naqūla lahū kun fa yakūn(u).

सचमुच, किसे गल्ल दे बारे च साढ़ा वचन, जेकर अस चाह्न्ने आं, तां अस उसी सिर्फ "बनो!" तो इह ही है।

وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ

wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

ते जो अल्लाह दी खातिर हिलायन करदे हन, उहनां नाल अन्याय होण दे बाद असीं उहनां नूं दुनिया विच इक अच्छी जगह जरूर देगे। ते परलोक च इनाम ज़रूर बड्डा होग, जेकर उनेंगी पता होंदा।

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(अर्थात) जो धैर्य रखदे हन ते सिर्फ परमात्मा उप्पर गै भरोसा करदे न।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَۙ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).

ते असी तुहाडे (मुहम्मद) दे अग्गे नहीं भेजे, बल्कि ओहनां नूं भेजेया जिन्हां नू असीं वही कित्ता; तो जिससे ज्ञान होवे तो पूछो अगर तुहानूं पता नहीं,

بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِۗ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ اِلَيْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

bil-bayyināti waz-zubur(i), wa anzalnā ilaikaż-żikra litubayyina lin-nāsi mā nuzzila ilaihim wa la‘allahum yatafakkarūn(a).

(असीं इन्हां नू भेजया) जानकारी (चमत्कार) ते किताबां लै के। ते असी तुहाडे कोल अद-धिकर (कुरान) भेजेया, तां जे तुस मनुख जाति गी समझाई सकदे ओ जेड़ी उंदे उप्पर आई गेदी ऐ ते ओह सोचन।

اَفَاَمِنَ الَّذِيْنَ مَكَرُوا السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّخْسِفَ اللّٰهُ بِهِمُ الْاَرْضَ اَوْ يَأْتِيَهُمُ الْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُوْنَۙ

afa aminal-lażīna makarus-sayyi'āti ay yakhsifallāhu bihimul-arḍa au ya'tiyahumul-‘ażābu min ḥaiṡu lā yasy‘urūn(a).

फिर क्या बुरे धोखेबाजी करने आले अपने कन्ने अल्लाह दे द्वारा धरती च डुबोने कन्ने (आपदा कोला) सुरक्षित महसूस करदे न, या (उन्हें) उस दिशा कोला आने आली सजा कोला, जिसदे बारे च उनेंगी पता नेईं ऐ,

اَوْ يَأْخُذَهُمْ فِيْ تَقَلُّبِهِمْ فَمَا هُمْ بِمُعْجِزِيْنَۙ

au ya'khużahum fī taqallubihim famā hum bimu‘jizīn(a).

या अल्लाह उनेंगी सफर च होने दे दौरान सजा देग; तां जे ओह (सज़ा) दा विरोध करने च असमर्थ होन,

اَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلٰى تَخَوُّفٍۗ فَاِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

au ya'khużahum ‘alā takhawwuf(in), fa inna rabbakum lara'ūfur raḥīm(un).

या अल्लाह इन्हें गी धीरे-धीरे (जदूं तकर ओह नाश नेईं होन) सजा देग। तो सचमुच तेरा रब परम कृपालु, परम दयालु ऐ।

اَوَلَمْ يَرَوْا اِلٰى مَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ يَّتَفَيَّؤُا ظِلٰلُهٗ عَنِ الْيَمِيْنِ وَالشَّمَاۤىِٕلِ سُجَّدًا لِّلّٰهِ وَهُمْ دَاخِرُوْنَ

awalam yarau ilā mā khalaqallāhu min syai'iy yatafayya'u ẓilāluhū ‘anil-yamīni wasy-syamā'ili sujjadal lillāhi wa hum dākhirūn(a).

ते क्या ओह अल्लाह दी बनाई दी इक वस्तु दा ध्यान नहीं रखदे, उसदी छाया दाएं ते बाएं पासे मुड़दी है, अल्लाह दी सजदा दी हालत विच, ते ओह (कम) नम्र होंदे हन।

وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ

wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).

ते हर चीज़ जेड़ी आकाश ते धरती उप्पर ऐ, ओह सिर्फ अल्लाह दे सामने सजदा करदी ऐ, यानी सारे चलदे (जीवंत) प्राणी ते (इत्थूं तकर) फरिश्ते, ते ओह (फरिश्ते) घमंड नेईं करदे।

يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩

yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).

ओह् परमात्मा कोला डरदे न जेह्ड़ा उंदे उप्पर (अधिकार रखदा ऐ) ते जेह्ड़ा हुक्म दित्ता गेदा ऐ उसी पूरा करदे न।

۞ وَقَالَ اللّٰهُ لَا تَتَّخِذُوْٓا اِلٰهَيْنِ اثْنَيْنِۚ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ فَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

wa qālallāhu lā tattakhiżū ilāhainiṡnain(i), innamā huwa ilāhuw wāḥidun fa iyyāya farhabūn(i).

ते अल्लाह ने आख्या, "दो देवताएं दी पूजा नेईं करो; सिर्फ ओह गै सर्वशक्तिमान परमात्मा ऐ। इस करी तुसें गी अकेले मेरे कोला डरना चाहिदा।"

وَلَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلَهُ الدِّيْنُ وَاصِبًاۗ اَفَغَيْرَ اللّٰهِ تَتَّقُوْنَ

wa lahū mā fis-samāwāti wal-arḍi wa lahud-dīnu wāṣibā(n), afagairallāhi tattaqūn(a).

ते आकाश ते धरती उप्पर जेह्ड़ा बी ऐ, उसी गै ऐ, ते (इरादत ते) आज्ञाकारिता हमेशा लेई उसी गै ऐ। तुसीं अल्लाह दे अलावा होर किवें डरदे हो?

وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ

wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).

ते जे किश बी बरकत तुंदे उप्पर ऐ (अल्लाह) कोला (आंदी ऐ) तां जदूं तुस मुसीबतें कन्नै त्रुट्टी जंदे ओ तां उंदे कोला गै तुस मदद मंगदे ओ।

ثُمَّ اِذَا كَشَفَ الضُّرَّ عَنْكُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْكُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma iżā kasyafaḍ-ḍurra ‘ankum iżā farīqum minkum birabbihim yusyrikūn(a).

फिर जदुं उन् ने तुंदे थवां विपत्ति गी दूर करी ओड़ेया, तां तुंदे च किश लोग (दुए) गी परमेसरे कन् ने बी जुड़े दे हे।

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۗ فَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fa tamatta‘ū fa saufa ta‘lamūn(a).

उन आशीषों को ननकार दें जो असी उन्हें दे दित्ते; मस्ती करो तुसीं। बाद च तुसें गी पता लग्गी जाग (नतीजे)।

وَيَجْعَلُوْنَ لِمَا لَا يَعْلَمُوْنَ نَصِيْبًا مِّمَّا رَزَقْنٰهُمْۗ تَاللّٰهِ لَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُوْنَ

wa yaj‘alūna limā lā ya‘lamūna naṣībam mimmā razaqnāhum, tallāhi latus'alunna ‘ammā kuntum taftarūn(a).

ते साढ़े आसेआ दित्ती गेदी किश रोजी-रूट्टी उ’नेंगी उनें मूर्तियें आस्तै खर्च करदे न जिंदी उनेंगी कोई जानकारी नेईं ऐ। अल्लाह दी कसम, तुहाडे कोल ज़रूर सवाल होनगे कि तुसीं जो आविष्कार कीता है।

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ الْبَنٰتِ سُبْحٰنَهٗۙ وَلَهُمْ مَّا يَشْتَهُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhil-banāti subḥānah(ū), wa lahum mā yasytahūn(a).

ते उने अल्लाह दे कोल धीयां नियुक्त कीतियां। महिमा उदी होवे, ते अपने वास्ते जो पसंद करदे ने (लड़के)।

وَاِذَا بُشِّرَ اَحَدُهُمْ بِالْاُنْثٰى ظَلَّ وَجْهُهٗ مُسْوَدًّا وَّهُوَ كَظِيْمٌۚ

wa iżā busysyira aḥaduhum bil-unṡā ẓalla wajhuhū muswaddaw wa huwa kaẓīm(un).

जदके उंदे चा इक गी कुड़ी दे जन्म दी खबर दित्ती जंदी ऐ तां उंदा चेहरा काला (चमकदार लाल) होई जंदा ऐ, ते ओह् बड़ा गुस्सा च औंदा ऐ।

يَتَوٰرٰى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوْۤءِ مَا بُشِّرَ بِهٖۗ اَيُمْسِكُهٗ عَلٰى هُوْنٍ اَمْ يَدُسُّهٗ فِى التُّرَابِۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

yatawārā minal-qaumi min sū'i mā busysyira bih(ī), ayumsikuhū ‘alā hūnin am yadussuhū fit-turāb(i), alā sā'a mā yaḥkumūn(a).

उसी दित्ती गेदी बुरी खबर दे कारण ओह् लोकें कोला छिपदा ऐ। क्या ओह् उसी अपमान कन्नै रक्षा करग जां उसी जमीन च (जिंदा) दफनाग? याद रखो किन्ना बुरा ऐ जेड़ा न्याय उंदे पासे दा ऐ।

لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِۚ وَلِلّٰهِ الْمَثَلُ الْاَعْلٰىۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

lil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati maṡalus-sau'(i), wa lillāhil-maṡalul-a‘lā, wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

जेड़े परलोक दे (जीवन) च विश्वास नेईं करदे, उंदे आस्तै बुरा चरित्र (बरा) ऐ; ते अल्लाह दा सुभाव परमात्मा दा ऐ। ते ओह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी ऐ।

وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللّٰهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَّا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّلٰكِنْ يُّؤَخِّرُهُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa lau yu'ākhiżullāhun-nāsa biẓulmihim mā taraka ‘alaihā min dābbatiw wa lākiy yu'akhkhiruhum ilā ajalim musammā(n), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

ते जेकर अल्लाह मनुक्खें गी उंदे अत्याचार दी सजा दिंदा ऐ तां निश्चित रूप कन्नै ओह् रेंगने आह्ले प्राणियें कोला बी (धरती उप्पर) कुसै चीजै गी नेईं छोड़ग, पर अल्लाह उनेंगी इक पूर्व निर्धारित समें तगर टालदा ऐ। इस करिए जदूं उंदी मौत औंदी ऐ तां ओह् इक पल दी देरी जां तेजी नेईं मंगी सकदे

وَيَجْعَلُوْنَ لِلّٰهِ مَا يَكْرَهُوْنَ وَتَصِفُ اَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ اَنَّ لَهُمُ الْحُسْنٰى لَا جَرَمَ اَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَاَنَّهُمْ مُّفْرَطُوْنَ

wa yaj‘alūna lillāhi mā yakrahūna wa taṣifu alsinatuhumul-każiba anna lahumul-ḥusnā lā jarama anna lahumun nāra wa annahum mufraṭūn(a).

ते ओह अल्लाह गी उस चीज़ गी सौंपदे न जिसी ओह् अपने आपै च नफरत करदे न, ते उंदी जीभ झूठ बोलदी ऐ, जे सच्चें गै (सब किश) उंदे आस्तै भला ऐ। इस च कोई शक नेईं जे नरक उंदे आस्तै ऐ, ते सच्चें गै उनेंगी जल्द गै (उस च) सुट्टी दित्ता जाग।

تَاللّٰهِ لَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

tallāhi laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa huwa waliyyuhumul-yauma wa lahum ‘ażābun alīm(un).

अल्लाह दी कसम, सचमुच असीं तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां दे लोकां कोल (रसूल) भेजे हन, पर शैतान ने उन्हां दे (बुरे) कम्मां नूं उन्हां नू सुन्दर लगया, तां कि ओह (शैतान) अज्ज उन्हां दा सरदार बण गिआ ते उन्हां नू बहुत ही दर्दनाक सजा भुगतनी होवेगी।

وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ اِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوْا فِيْهِۙ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa mā anzalnā ‘alaikal-kitāba illā litubayyina lahumul-lażikhtalafū fīh(i), wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

ते असीं ए किताब (कुरान) तुहाडे (मुहम्मद) कोल नहीं भेजी है, बल्कि इस वास्ते कि तुसीं उन्हां नू समझा सकदे हो कि ओह किस गल्ल दा विवाद करदे हन, ते इमानदारां वास्ते मार्गदर्शक ते दया बण सकदे हो।

وَاللّٰهُ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّسْمَعُوْنَ ࣖ

wallāhu anzala minas-samā'i mā'an fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yasma‘ūn(a).

ते अल्लाह ने आसमान तों पानी (बरखा) उतारया ते उस पानी नाल उस धरती नू जिंदा कर दित्ता जो पहले मर चुकी सी। सचमुच, इस विच वाकई (अल्लाह दी महानता दे) निशान (अल्लाह दी महानता दे) हिन जो (सबक) सुणदे हन।

وَاِنَّ لَكُمْ فِى الْاَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۚ نُسْقِيْكُمْ مِّمَّا فِيْ بُطُوْنِهٖ مِنْۢ بَيْنِ فَرْثٍ وَّدَمٍ لَّبَنًا خَالِصًا سَاۤىِٕغًا لِّلشّٰرِبِيْنَ

wa inna lakum fil-an‘āmi la‘ibrah(tan), nusqīkum mimmā fī buṭūnihī mim baini farṡiw wa damil labanan khāliṣan sā'igal lisy-syāribīn(a).

ते सचमुच मवेशी च तुंदे आस्तै इक सबक ऐ। अस तुसेंगी उंदे पेट च जेह्ड़ा ऐ उसी पीने आस्तै दिंदे आं, गोबर ते खून दे बिच्च शुद्ध दूध, पीने आह्ले आस्तै निगलने च आसान।

وَمِنْ ثَمَرٰتِ النَّخِيْلِ وَالْاَعْنَابِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْهُ سَكَرًا وَّرِزْقًا حَسَنًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa min ṡamarātin nakhīli wal-a‘nābi tattakhiżūna minhu sakaraw wa rizqan ḥasanā(n), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

ते खजूर ते अंगूरें थमां तुस मादक पेय पदार्थ ते सौभाग्य बनांदे ओ। सचमुच, इस च सचमुच समझने आलें लेई (अल्लाह दी महानता दे) निशान न।

وَاَوْحٰى رَبُّكَ اِلَى النَّحْلِ اَنِ اتَّخِذِيْ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا وَّمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُوْنَۙ

wa auḥā rabbuka ilan-naḥli anittakhiżī minal-jibāli buyūtaw wa minasy-syajari wa mimmā ya‘risyūn(a).

ते तुहाडे रब ने मधुमक्खियां नू प्रेरित कीता, "पहाड़ां विच, बूटे विच, ते इंसान दे बनाए जगहां ते घोंसले बनाओ,

ثُمَّ كُلِيْ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ فَاسْلُكِيْ سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًاۗ يَخْرُجُ مِنْۢ بُطُوْنِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ ۖفِيْهِ شِفَاۤءٌ لِّلنَّاسِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ

Ṡumma kulī min kulliṡ-ṡamarāti faslukī subula rabbiki żululā(n), yakhruju mim buṭūnihā syarābum mukhtalifun alwānuhū fīhi syifā'ul lin-nās(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).

फिर हर तरह दे फल खाओ ते अपने रब दे रस्ते चली जाओ जिनेंगी तुंदे लेई आसान बनाया गेदा ऐ। उंदे पेटें थमां बक्ख-बक्ख रंगें दा इक पेय निकलदा ऐ, जिस च मनुक्खता आस्तै चंगा ऐ। सचमुच इस च विचार देने आह्ले लोकें आस्तै इक निशानी ऐ।

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفّٰىكُمْ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ ࣖ

wallāhu khalaqakum ṡumma yatawaffākum wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likai lā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), innallāha ‘alīmun qadīr(un).

ते अल्लाह ने तुहानूं पैदा कीता, फिर तुहानूं गुजार दित्ता, तुहाडे विचों कुझ नू बुढ़ापे (बूढ़ापा) विच वापस आ गया, तां कि ओ हुण कुझ वी नहीं जानदा जो कदे जानदा सी। वाकई अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान है।

وَاللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ فِى الرِّزْقِۚ فَمَا الَّذِيْنَ فُضِّلُوْا بِرَاۤدِّيْ رِزْقِهِمْ عَلٰى مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيْهِ سَوَاۤءٌۗ اَفَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

wallāhu faḍḍala ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍin fir-rizq(i), famal-lażīna fuḍḍilū birāddī rizqihim ‘alā mā malakat aimānuhum fahum fīhi sawā'un afa bini‘matillāhi yajḥadūn(a).

ते अल्लाह ने तुहाडे विचों किसे नूं रिज़ज़त विच दूजे ते एहसान कीता है, पर जिन्हां नूं एहसान दित्ता गया है, ओह आपणा रिज़ज़त अपने गुलाम नू नहीं देंदे, तां कि ओह उस विच बराबर हिस्सा लैन। तो अल्लाह दे एहसानों दा इन्कार क्यों करदे ने?

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ

wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

ते अल्लाह ने तुहानूं तुहाडी किस्म दा साथी (पति या पत्नी) बना दित्ता ते तुहाडे साथी तों तुहाडे वास्ते बच्चे ते पोते बणा दित्ता, ते तुहानू अच्छी रोजी-रूट्टी दित्ती। क्यों ओ झूठ ते अल्लाह दी बरकत तों इन्कार करदे हन?

وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقًا مِّنَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ شَيْـًٔا وَّلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۚ

wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lahum rizqam minas-samāwāti wal-arḍi syai'aw wa lā yastaṭī‘ūn(a).

ते ओह् अल्लाह दे अलावा होर इबादत करदे न, जेह्ड़ी उनेंगी बिल्कुल बी रोजी-रूट्टी नेईं देई सकदी, आकाश ते धरती थमां, ते (कुछ बी) नेईं करी सकग।

فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

तो अल्लाह दे नाल साथी ना बनाओ। सचमुच अल्लाह जानदा ऐ, पर तुस नेईं जानदे।

۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

अल्लाह ने किसे होर दे अधिकार विच इक नौकर दा मिसाल बणाया, जो कुझ वी करन विच बेबस होवे, ते किसे नू जिस नू असीं अच्छी रोजी-रूट्टी दित्ती, फिर उस रोज़ी दा कुछ हिस्सा गुप्त ते खुल के खर्च कर दित्ता। के ओह़ इक गै ह़न? सारी तारीफ अल्लाह दी है, पर ज्यादातर लोग नहीं जानदे।

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ते अल्लाह (भी) ने इक दृष्टांत कित्ता, दो आदमी, जिंदे विचों इक गूंगा सी, कुझ नहीं कर सकदा सी ते ओ अपने रखवाला ते बोझ बण जांदा सी, जित्थे वी ( उस दे रखवाला ने) भेजया जांदा सी, ओ बिल्कुल वी भला नहीं कर सकदा सी। क्या ओ व्यक्ति उह ही हे जो इंसाफ दा हुक्म डेंदे अते सीधे राह ते चलदे हन?

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَآ اَمْرُ السَّاعَةِ اِلَّا كَلَمْحِ الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), wa mā amrus-sā‘ati illā kalamḥil-baṣari au huwa aqrab(u), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ते अल्लाह दा (सब) जो आकाश ते धरती विच छिपे दा है। जदूं प्रलयंकर दी गल्ल आंदी ऐ तां एह् सिर्फ इक पलक झपकने दे समान ऐ जां तेज़ (फिर)। दरअसल अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

وَاللّٰهُ اَخْرَجَكُمْ مِّنْۢ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔاۙ وَّجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَ ۙ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wallāhu akhrajakum mim buṭūni ummahātikum lā ta‘lamūna syai'ā(n), wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), la‘allakum tasykurūn(a).

ते अल्लाह ने तुहानूं तुहाडी मां दे कोख विचों बाहर कढ दित्ता, ते तुहानू सुनवाई, नज़र ते ज़मीर दित्ती तां कि तुसीं शुक्रगुजार हो सकदे हो।

اَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّرٰتٍ فِيْ جَوِّ السَّمَاۤءِ ۗمَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا اللّٰهُ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau ilaṭ-ṭairi musakhkharātin fī jawwis-samā'(i), mā yumsikuhunna illallāh(u), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

क्या उन्हां ने आसमान विच उड़दे चिड़ियां नूं सहजता नाल नहीं वेख्या, जिन्हां नूं अल्लाह दे सिवा होर कोई रोकदा नहीं? सचमुच, इस च इक ऐसे लोकें आस्तै निशान न जेह्ड़े विश्वास करदे न।

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْۢ بُيُوْتِكُمْ سَكَنًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ جُلُوْدِ الْاَنْعَامِ بُيُوْتًا تَسْتَخِفُّوْنَهَا يَوْمَ ظَعْنِكُمْ وَيَوْمَ اِقَامَتِكُمْ ۙ وَمِنْ اَصْوَافِهَا وَاَوْبَارِهَا وَاَشْعَارِهَآ اَثَاثًا وَّمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ

wallāhu ja‘ala lakum mim buyūtikum sakanaw wa ja‘ala lakum min julūdil-an‘āmi buyūtan tastakhiffūnahā yauma ẓa‘nikum wa yauma iqāmatikum, wa min aṣwāfihā wa aubārihā wa asy‘ārihā aṡāṡaw wa matā‘an ilā ḥīn(in).

ते अल्लाह ने तुंदे आस्तै घरें गी निवास दे रूप च बनाई लेदा ऐ, ते तुंदे आस्तै पशुएं दे खाल थमां घर (तम्बू) बनाई दित्ते न, जेह्ड़े तुंदे आस्तै यात्रा करदे बेल्लै ते घरै च रौंह्दे बेल्लै हल्के होंदे न, ते (उसने) ऊन, ऊंट दे बालें, ते बकरी दे बालें, घरै दे बर्तन ते आराम कन्नै (निश्चत) समें आस्तै बनाया ऐ।

وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّمَّا خَلَقَ ظِلٰلًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْجِبَالِ اَكْنَانًا وَّجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيْلَ تَقِيْكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيْلَ تَقِيْكُمْ بَأْسَكُمْ ۚ كَذٰلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُوْنَ

wallāhu ja‘ala lakum mimmā khalaqa ẓilālaw wa ja‘ala lakum minal-jibāli aknānaw wa ja‘ala lakum sarābīla taqīkumul-ḥarra wa sarābīla taqīkum ba'sakum, każālika yutimmu ni‘matahū ‘alaikum la‘allakum tuslimūn(a).

ते अल्लाह ने तुहाडे वास्ते जो बनाया है उस तों शरण दित्ती, तुहाडे वास्ते पहाड़ां विच आवास बनाया, ते तुहाडे वास्ते ऐसे कपड़े बना दित्ते जो तुहानूं गर्मी तों बचांदे होन ते कपड़े (कवच) जो तुहानू लड़ाई विच बचांदे होन। इस चाल्ली अल्लाह तुंदे उप्पर अपना एहसान सिद्ध करदा ऐ तां जे तुस (उस दे अधीन होओ)।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

तो अगर ओह मुड़ जांदे ने तां पता करो कि तुहाडे (मुहम्मद) ते लाया गया फर्ज सिर्फ (अल्लाह दा संदेश) साफ तौर ते पहुचाना है।

يَعْرِفُوْنَ نِعْمَتَ اللّٰهِ ثُمَّ يُنْكِرُوْنَهَا وَاَكْثَرُهُمُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

ya‘rifūna ni‘matallāhi ṡumma yunkirūnahā wa akṡaruhumul-kāfirūn(a).

अल्लाह दी बरकत जानदे हन, फिर इन्कार करदे हन ते ज्यादातर अल्लाह दा इन्कार करन वाले लोग हन।

وَيَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا ثُمَّ لَا يُؤْذَنُ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

wa yauma nab‘aṡu min kulli ummatin syahīdan ṡumma lā yu'żanu lil-lażīna kafarū wa lā hum yusta‘tabūn(a).

ते (याद रखो) उस दिन जिस दिन (जदूं) असीं हर समाज तों इक गवाह (प्रेरसत) खड़ा कित्ता, फिर अविश्वास करन वाले नू (अपने बचाव करन दी) इजाज़त नहीं सी ते माफी मंगण दी (इह वी) इजाजत नहीं सी।

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الْعَذَابَ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

wa iżā ra'al-lażīna ẓalamul-‘ażāba falā yukhaffafu ‘anhum wa lā hum yunẓarūn(a).

ते जेकर गलत करने आलें गी सजा दा गवाह बनी गेदा ऐ तां उनेंगी राहत नेई मिलग ते ना गै उनेंगी छूट दित्ती जाग।

وَاِذَا رَاَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا شُرَكَاۤءَهُمْ قَالُوْا رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ شُرَكَاۤؤُنَا الَّذِيْنَ كُنَّا نَدْعُوْا مِنْ دُوْنِكَۚ فَاَلْقَوْا اِلَيْهِمُ الْقَوْلَ اِنَّكُمْ لَكٰذِبُوْنَۚ

wa iżā ra'al-lażīna asyrakū syurakā'ahum qālū rabbanā hā'ulā'i syurakā'unal-lażīna kunnā nad‘ū min dūnik(a), fa alqau ilaihimul-qaula innakum lakāżibūn(a).

ते जदूं (अल्लाह) दे साथी जोड़ने आले अपने साथी गी दिक्खदे न तां ओह् आखदे न जे "साढ़े रब, एह् साढ़े साथी न जिंदी अस तुंदी इबादत करदे हे।" फिरी उंदे साथियें उनेंगी घोशणा कीती, “तुस सच्चें गै झूठे ओ।”

وَاَلْقَوْا اِلَى اللّٰهِ يَوْمَىِٕذِ ِۨالسَّلَمَ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa alqau ilallāhi yauma'iżinis-salama wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

ते उस दिन उने अल्लाह दे अधीन होने दा ऐलान कीता ते उंदी हर इक रचना गायब होई गेई।

اَلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ زِدْنٰهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يُفْسِدُوْنَ

allażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi zidnāhum ‘ażāban fauqal-‘ażābi bimā kānū yufsidūn(a).

जो लोग काफिर करदे हन ते (लोग) नू अल्लाह दे राह विच बाधा पांदे हन, असीं उन्हां दी तड़प नू तबाही ते वधांदे हां क्योंकि ओह हमेशा बदमाशी करदे हन।

وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).

ते (याद करो) ओह दिन (जदूं) असीं हर इक लोकां विच आपणे विचों उन्हां दे उपर इक गवाह पैदा कीता सी, ते असीं तुहानूं (मुहम्मद) नू उन्हां दे गवाह बणन लई लाया सी। ते अस्सां तुआडे कोल किताब (अल-कुरान) भेजी हे कि तुस्सां हर गल्ल समझाओ, हिदायत दे तौर ते, ते नाल ही (मुसलमान) दे अधीन करण वाले वास्ते दया ते खुशखबरी।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).

सचमुच अल्लाह (तुसेंगी) न्यायपूर्ण कम्में ते नेक कम्में गी करने, रिश्तेदारें गी मदद देने दा हुक्म दिंदा ऐ, ते ओह् कुत्सित कम्में, बुराई ते दुश्मनी (करने) थमां मना करदा ऐ। ओह् तुसेंगी सिखांदा ऐ तां जे तुस सिक्खी सकदे ओ।

وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ

wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).

ते जदूं तुस वादा करदे ओ तां अल्लाह कन्ने अपना वादा पूरा करो ते कसम गी नेईं तोड़ो, उसदी गवाही दे बाद, जिसलै के तुसें अल्लाह गी अपना गवाह बनाई दित्ता ऐ (उस कसम दा)। सचमुच अल्लाह जानदा है कि तुसीं की करदे हो।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

ते उस जनानी दे समान नेईं बनो जेह्ड़ी अपने कस्सिये कताए दे धागे गी उलझदी ऐ, तां जे ओह् फिरी बिखरी जा। तुस अपनी कसम (समझौता) गी अपने आपै च धोखेबाजी दा औजार बनांदे ओ, कीजे इक समूह ऐ जेह्ड़ा दुए समूह कोला बी मता ऐ। अल्लाह तुहानूं सिर्फ उह ही परख रिहा है, ते ज़रूर कयामत दे दिन तुहानूं समझा देवेगा कि तुसीं पहलां विवाद कीता सी।

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ يُّضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلَتُسْـَٔلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākiy yuḍillu may yasyā'u wa yahdī may yasyā'(u), wa latus'alunna ‘ammā kuntum ta‘malūn(a).

ते जेकर अल्लाह चाहंदा तां तुसें गी इक लोक (केवल) बनाई लैंदा, पर जिसगी चाहंदा ऐ उसी गुमराह करदा ऐ ते जिसगी चाहंदा ऐ उसी मार्गदर्शन करदा ऐ। पर तुंदे कोला जरूर पुच्छेआ जाग जे तुसें केह् कीता ऐ।

وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ते अपनी कसम गी तुंदे च धोखेबाजी दा औजार नेईं बनाओ, जिसदे कारण (तुंदे) पैर मजबूती कन्नै स्थापित होने दे बाद फिसल जंदे न, ते तुसेंगी (दुनिया च) बुराई दा अनुभव होग कीजे तुस (इंसानें गी) अल्लाह दे रस्ते च बाधा पांदे ओ, ते तुसेंगी इक बड्डी सजा मिलग।

وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ते अल्लाह नाल (अल्लाह नाल) वादा सस्ती कीमत ते न बेचो, क्योंकि वाकई अल्लाह दे नाल जो है, ओह तुहाडे वास्ते बेहतर है, अगर तुसीं सिर्फ जानदे हो।

مَا عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ بَاقٍۗ وَلَنَجْزِيَنَّ الَّذِيْنَ صَبَرُوْٓا اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

mā ‘indakum yanfadu wa mā ‘indallāhi bāq(in), wa lanajziyannal-lażīna ṣabarū ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

जो तुहाडे नाल है ओ गुजर जावेगा, ते जो अल्लाह दे नाल है ओ शाश्वत है। ते अस उनें गी जरूर इनाम देगे जेड़े धैर्य रखदे न, उंदे कोला बी बेहतर इनाम देई देगे।

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهٗ حَيٰوةً طَيِّبَةًۚ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَجْرَهُمْ بِاَحْسَنِ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa lanuḥyiyannahū ḥayātan ṭayyibah(tan), wa lanajziyannahum ajrahum bi'aḥsani mā kānū ya‘malūn(a).

जेड़ा वी आदमी होवे, चाहे ओ नर होवे या नारी, ओ मुसलमान हो के अच्छे कम करदा है, असीं उहनां नूं इक अच्छा जीवन जरूर देगे ते असीं उहनां नूं उस दे बेहतरीन अनुपात विच इनाम जरूर देगे।

فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

तो अगर तुसीं (मुहम्मद) कुरान पढ़ना चांदे हो तां अल्लाह तों शापित शैतान तों रक्षा मंगो।

اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

सचमुच, शैतान दे उनें लोकें उप् पर कोई असर नेई पौग, जेके परमेसरे उप् पर विश् वास करदे न ते उंदा भ़रोसा रखदे न।

اِنَّمَا سُلْطٰنُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يَتَوَلَّوْنَهٗ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِهٖ مُشْرِكُوْنَ ࣖ

innamā sulṭānuhū ‘alal-lażīna yatawallaunahū wal-lażīna hum bihī musyrikūn(a).

उहदा असर सिर्फ उहनां ते ही है जो उहनां नूं सरदार बनांदे हन ते उहनां ते उहनां ते जो उहनां नूं अल्लाह नाल जोड़दे हन।

وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

ते जदों असीं इक आयत दी जगह दूजी आयत रखदे हां, ते अल्लाह होर जानदा है कि उहनां ने कीह रिहा कीता है, तां ओह आखदे ने, "वास्तव विच तुसीं (मुहम्मद) सिर्फ इस नू बना रहे हो।" असल च उंदे च मते सारें गी पता नेईं ऐ।

قُلْ نَزَّلَهٗ رُوْحُ الْقُدُسِ مِنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ

qul nazzalahū rūḥul-qudusi mir rabbika bil-ḥaqqi liyuṡabbital-lażīna āmanū wa hudaw wa busyrā lil-muslimīn(a).

कहो, "पवित्र आत्मा (जिब्रिल) ने तुंदे रब कोला कुरान गी सच्चाई कन्ने उतारया, तां जे विश्वास करने आलें गी मजबूती दित्ती जा, ते (अल्लाह) दे अधीन होने आलें लेई मार्गदर्शन ते खुशखबरी बनी सकै।"

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ

wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).

ते सचमुच अस जानने आं के ओह़ आखदे न के "कुरान उसी सिर्फ इक इंसान गै सिखाया हा।" जिस माह्नू कोला ओह् इसगी सिखने दा इल्जाम लांदे न, उंदी भाशा 'अजम' ऐ, पर एह् (कुरान) साफ अरबी च ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۙ لَا يَهْدِيْهِمُ اللّٰهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), lā yahdīhimullāhu wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जो लोग अल्लाह (कुरान) दी आयत विच विश्वास नहीं करदे, उन्हां वास्ते अल्लाह उन्हां दा मार्गदर्शन नहीं करग ते उन्हां नू दर्दनाक सजा भुगतनी होवेगी।

اِنَّمَا يَفْتَرِى الْكَذِبَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰذِبُوْنَ

innamā yaftaril-każibal-lażīna lā yu'minūna bi'āyātillāh(i), ulā'ika humul-kāżibūn(a).

सचमुच झूठ दा आविष्कार करन वाले सिर्फ ओह ही हन जो अल्लाह दी आयत ते विश्वास नहीं करदे, ते ओह झूठे हन।

مَنْ كَفَرَ بِاللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِهٖٓ اِلَّا مَنْ اُكْرِهَ وَقَلْبُهٗ مُطْمَىِٕنٌّۢ بِالْاِيْمَانِ وَلٰكِنْ مَّنْ شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

man kafara billāhi mim ba‘di īmānihī illā man ukriha wa qalbuhū muṭma'innum bil-īmāni wa lākim man syaraḥa bil-kufri ṣadran fa ‘alaihim gaḍabum minallāh(i), wa lahum ‘ażābun aẓīm(un).

जेड़ा वी इमान दे बाद अल्लाह नू काफर करदा है (उस नू अल्लाह दा गुस्सा आ जांदा है), सिवाय उस बंदे दे जो कफर करन लई मजबूर हो जांदा है भले ही उसदा दिल विश्वास करन विच शांत रहंदा है (ओह पाप नहीं करदा), पर जिस बंदे नू काफ़र करन लई अपनी छाती खोलदा है, उस वेले अल्लाह दा गुस्सा उस ते पड़ जावेगा ते ओहनां नू बड़ी सजा मिलनी है।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

ए इस करिए ऐ की ओ परलोक कोला ज्यादा इस दुनिया च जिंदगी कन्ने प्यार करदे न, ते अल्लाह काफिर लोकें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wa sam‘ihim wa abṣārihim, wa ulā'ika humul-gāfilūn(a).

इह ओह लोक हन जिन्हां दे दिल, सुनवाई ते नज़र नू अल्लाह ने ताला ला दित्ता है। उह ही लापरवाही करदे हन।

لَا جَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-khāsirūn(a).

ज़रूर ओह परलोक च हारने आलें च शामल होंगन।

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ هَاجَرُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا فُتِنُوْا ثُمَّ جَاهَدُوْا وَصَبَرُوْاۚ اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna hājarū mim ba‘di mā futinū ṡumma jāhadū wa ṣabarū, inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

फिर तुहाडे रब (रक्षक) उन लोकां वास्ते जो परीक्षा भुगतने दे बाद प्रवास करदे हन, फिर जिहाद दी कोशिश करदे हन ते धैर्य रखदे हन, सचमुच, तुहाडा रब उसदे बाद सचमुच क्षमाशील, परम दयालु है।

۞ يَوْمَ تَأْتِيْ كُلُّ نَفْسٍ تُجَادِلُ عَنْ نَّفْسِهَا وَتُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

yauma ta'tī kullu nafsin tujādilu ‘an nafsihā wa tuwaffā kullu nafsim mā ‘amilat wa hum lā yuẓlamūn(a).

(याद रखो) ओ दिन जिस वेले हर इंसान आपणे बचाव करन आवेगा ते हर किसे नू उसने कीते दे मुताबिक पूरी तरह (प्रतिक्रिया) दित्ता जावेगा, ते उन्हां नाल अन्याय (हानि) नहीं होवेगी।

وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ اٰمِنَةً مُّطْمَىِٕنَّةً يَّأْتِيْهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِاَنْعُمِ اللّٰهِ فَاَذَاقَهَا اللّٰهُ لِبَاسَ الْجُوْعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa ḍaraballāhu maṡalan qaryatan kānat āminatam muṭma'innatay ya'tīhā rizquhā ragadam min kulli makānin fa kafarat bi'an‘umillāhi fa ażāqahallāhu libāsal-jū‘i wal-khaufi bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

ते अल्लाह ने इक मिसाल (दा) इक ऐसी ज़मीन बनाई ऐ जेड़ी पैह्लें सुरक्षित ते शांतिपूर्ण ही, हर थाह्रै थमां उसदे कोल रोजी-रूट्टी दी भरमार आई जंदी ही, पर इसदे (बासी) ने अल्लाह दी बरकत थमां इन्कार करी दित्ता हा, इस करी अल्लाह ने उंदे उप्पर भूख ते डर दी आपदा पाई दित्ती ही, कीजे उंदे द्वारा कीते गेदे कम्में दे कारण।

وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).

ते सचमुच, उंदे कोल अपने आप च इक दूत आया, पर उनेंगी उसी इन्कार करी दित्ता, इस करी उनेंगी सजा दी सजा दित्ती गेई ते ओह़ गै गुनाहगार हे।

فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

तो जो रोजी अल्लाह ने तुहानूं दित्ता है, ओह जो हलाल ते अच्छा होवे, खाओ; ते अल्लाह दी बरकत दा शुक्रगुजार बनो, जेकर तुस सिर्फ उंदी इबादत करो।

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

सचमुच, अल्लाह ने तुहानूं सिर्फ अल्लाह दे अलावा (कई नाम दा जिक्र करके) कत्ल करन, खून, सूअर दा मांस, ते (जानवर) कूं ही मना कर डित्ता हे, लेकिन जो किसे कूं (खावण) वास्ते मजबूर कीता वेंदे कि ओ चाहुंदा हे ते (भी) सीमा तों वी वद्ध कैनी, तां सचमुच, अल्लाह सब तों ज्यादा माफ करन वाला, मेहरबान हे।

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ

wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).

ते जिस चीज़ गी तुंदी जीभ झूठा आखदी ऐ "एह् हलाल ऐ ते एह् हरम ऐ" इसदे बारे च नेईं आक्खो, अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करने आस्तै। सचमुच अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलने वाले लोग सफल नहीं होंगे।

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(इह) थोड़ी सुख है, ते उहनां नूं कष्टदायक सजा होवेगी।

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā mā qaṣaṣnā ‘alaika min qabl(u), wa mā ẓalamnāhum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ते यहूदियां नूं असीं उस गल्ल नू मना कर दित्ता है जो असीं तुहाडे (हे मुहम्मद) नाल रिवायत कीता है, ते असीं उन्हां नाल अन्याय नहीं कीती; बल्कि उन् ने अपने आप गी अन्याय कित्ता ऐ।

ثُمَّ اِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِيْنَ عَمِلُوا السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

Ṡumma inna rabbaka lil-lażīna ‘amilus-sū'a bijahālatin ṡumma tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

फिर, सचमुच, तुहाडा रब उनें गी (माफ) करदा ऐ जेड़े अज्ञानता दे कारण गलत करदे न, फिर ओह उसदे बाद पछतावा करदे न ते (अपने आप गी सुधारदे न), निश्चित रूप कन्नै, उसदे बाद तुंदा रब अक्सर माफ करने आला, परम दयालु ऐ।

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ كَانَ اُمَّةً قَانِتًا لِّلّٰهِ حَنِيْفًاۗ وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۙ

inna ibrāhīma kāna ummatan qānital lillāhi ḥanīfā(n), wa lam yaku minal-musyrikīn(a).

सचमुच इब्राहिम इक इमाम (जिसदा इस्तेमाल मिसाल दे तौर उप्पर कीता जाई सकदा ऐ), अल्लाह ते हनीफ दी आज्ञाकारी हा। ते ओह मुश्रिक (अल्लाह दे साथी) विचों नहीं है,

شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ओह् अपने आशीर्वादें आस्तै आभारी ऐ। अल्लाह ने उसी चुनी लेया ऐ ते उसी सीधे रस्ते पर रस्ता दस्सेया ऐ।

وَاٰتَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ ۗ

wa ātaināhu fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ते असीं उस नूं इस दुनिया विच भलाई दित्ती है, ते वाकई आखरी विच ओह सज्जनां विचों होवेगा।

ثُمَّ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ اَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

Ṡumma auḥainā ilaika anittabi‘ millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

फिर असी तुहानूं (मुहम्मद) दा खुलासा कीता कि "इब्राहीम दे सीधा धर्म दा पालन करो, ते ओह मुशरीकां विचों नहीं है।"

اِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَى الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِۗ وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

innamā ju‘ilas-sabtu ‘alal-lażīnakhtalafū fīh(i), wa inna rabbaka layaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

सचमुच, शनिवार गी (आदर करना) सिर्फ उन लोकें (यहूदियों) आस्ते फर्ज ऐ जेड़े इस उप्पर विवाद करदे न। ते सचमुच, तुहाडे रब कयामत दे दिन उन्हां दे बीच फैसला जरूर करग कि उन्हां दे विवाद विच।

اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

ज्ञान ते अच्छी शिक्षा कन्ने अपने रब दे रस्ते च (लोग) गी सद्दो, ते उंदे कन्ने अच्छे तरीके कन्ने बहस करो। सचमुच तेरे रब, ओह बेहतर जानदा है जो अपने राह तों भटकदा है ते ओह बेहतर जानदा है कि किस नू मार्गदर्शन कीता जांदा है।

وَاِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوْا بِمِثْلِ مَا عُوْقِبْتُمْ بِهٖۗ وَلَىِٕنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِّلصّٰبِرِيْنَ

wa in ‘āqabtum fa ‘āqibū bimiṡli mā ‘ūqibtum bih(ī), wa la'in ṣabartum lahuwa khairul liṣ-ṣābirīn(a).

ते जेकर तुस जवाब दिंदे ओ तां तुंदे उप्पर कीते गेदे यातना दे बराबर (जवाब) देईये जवाब देओ। पर जेकर तुस धैर्य रखदे ओ तां सच्चें गै धैर्यवान माह्नू आस्तै एह् गै बेहतर ऐ।

وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُكَ اِلَّا بِاللّٰهِ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

waṣbir wa mā ṣabruka illā billāhi wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā taku fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

ते धीरज रखो (मुहम्मद) ते तुहाडा धीरज सिर्फ अल्लाह दी मदद नाल है ते उन्हां दी (कफर) दे बारे विच दुखी न होवो ते उन्हां दी योजना दे धोखे दे बारे विच (भी) संकीर्ण विचार नहीं रखो।

اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّالَّذِيْنَ هُمْ مُّحْسِنُوْنَ ࣖ ۔

innallāha ma‘al-lażīnattaqau wal-lażīna hum muḥsinūn(a).

सचमुच अल्लाह उन लोकें दे कन्ने ऐ जेड़े धर्मी ते भलाई करदे न।