Q.S अन-निसा (اَلنِّسَاء) - 176 श्लोक दी गिणती

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيْرًا وَّنِسَاۤءً ۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْ تَسَاۤءَلُوْنَ بِهٖ وَالْاَرْحَامَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا

yā ayyuhan-nāsuttaqū rabbakumul-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw wa khalaqa minhā zaujahā wa baṡṡa minhumā rijālan kaṡīraw wa nisā'ā(n), wattaqullāhal-lażī tasā'alūna bihī wal-arḥām(a), innallāha kāna ‘alaikum raqībā(n).

ऐ लोक ! अपने रब कोला डरो जिने तुसें गी इक व्यक्ति (आदम) कोला बनाया ऐ, ते (अल्लाह) ने अपने साथी (हव्वा) गी (अपने आप) कोला पैदा कीता ऐ; ते उंदे दौंऊएं थमां अल्लाह ने मते सारे पुरुष ते जनानियां पैदा कीतियां। अल्लाह कोला डरो जिसदे नां ते तुस इक दुए कोला पुच्छदे ओ, ते पारिवारिक रिश्ते (बनरे) रखो। सचमुच अल्लाह हमेशा तुहाडी रखवाली ते निगरानी करदा ऐ।

وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا

wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).

ते अनाथें गी (जो बड्डे-बड्डे) उंदी दौलत देओ, भलाई गी बुरे कन्नै नेईं बदलो, ते उंदी दौलत अपने कन्नै नेईं खाओ। सचमुच (आदान-प्रदान ते खाने दा कर्म) इक बड्डा पाप ऐ।

وَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تُقْسِطُوْا فِى الْيَتٰمٰى فَانْكِحُوْا مَا طَابَ لَكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ مَثْنٰى وَثُلٰثَ وَرُبٰعَ ۚ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا تَعْدِلُوْا فَوَاحِدَةً اَوْ مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَلَّا تَعُوْلُوْاۗ

wa in khiftum allā tuqsiṭū fil-yatāmā fankiḥū mā ṭāba lakum minan-nisā'i maṡnā wa ṡulāṡa wa rubā‘(a), fa in khiftum allā ta‘dilū fa wāḥidatan au mā malakat aimānukum, żālika adnā allā ta‘ūlū.

ते जेकर तुसें गी डर ऐ जे तुस अनाथें कन्नै न्याय नेईं करी सकगे तां अपनी पसंद दी जनानियें कन्नै ब्याह् करो, दो, त्रै जां चार। पर जेकर तुसेंगी डर ऐ के तुस न्याय नेई करी सकगे, तां सिर्फ इक गै, जां जेकी बी जनानी गुलाम तुंदे कोल ऐ। जो तुसेंगी गलत करने थमां रोकने दे नेड़े ऐ।

وَاٰتُوا النِّسَاۤءَ صَدُقٰتِهِنَّ نِحْلَةً ۗ فَاِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوْهُ هَنِيْۤـًٔا مَّرِيْۤـًٔا

wa ātun-nisā'a ṣaduqātihinna niḥlah(tan), fa in ṭibna lakum ‘an syai'im minhu nafsan fa kulūhu hanī'am marī'ā(n).

ते जनानियां (जिस नाल तुसीं ब्याह करदे हो) दहेज दा दान दे तौर ते मर्जी नाल देओ। फिर, जेकर ओह तुसेंगी इस च किश अपनी मर्जी कन्नै दिंदे न, तां उसी स्वीकार करो ते मजा लैओ।

وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

ते उनें लोकें गी सौंपी नेईं देओ जिंदे दिमाग अजें तगर सिद्ध नेईं ऐ, अपनी दौलत (सत्ता च रौह्ने आह्लें) गी जेह्ड़ी अल्लाह ने जिंदगी दा आधार बनाई लेदा ऐ। खरीददारी ते कपड़े (धन दी कमाई थमां) देईये उंदे कन्ने अच्छे शब्द बोलना।

وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).

ते अनाथें गी उसलै तकर परखदे ओ जिसलै तकर उंदी उम्र ब्याह करने आस्तै नेईं होई जंदी। फिर अगर तुहाडे विचार विच ओह समझदार (धन दी देखभाल करन विच माहिर हन) तां उन्हां दी दौलत उन्हां दे हवाले कर दे। ते (अनाथें दी संपत्ति) उचित सीमा कोला परे नेईं खाओ ते बड्डे होने कोला पैह्ले (नहीं) दौड़-धूप (देना)। जो (रक्षकां विचों) समर्थ होवे, फिर ( अनाथ दी धन दा भस्म करन तों) परहेज करन ते जो गरीब होवे, फिर उचित तरीके नाल संपत्ति खा सकदा है। फिर जदूं तुस उनेंगी संपत्ति सौंपदे ओ तां तुसेंगी गवाहें दी पेशकश करना पौग। ते अल्लाह सुपरवाईजर दे तौर उप्पर काफी ऐ।

لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَۖ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ اَوْ كَثُرَ ۗ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًا

lir-rijāli naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wa lin-nisā'i naṣībum mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūna mimmā qalla minhu au kaṡur(a), naṣībam mafrūḍā(n).

पुरुषें आस्तै अपने मां-प्यो ते रिश्तेदारें दी विरासत च हिस्सा लैने दा अधिकार ऐ ते महिलाएं आस्तै अपने माता-पिता ते रिश्तेदारें दी विरासत च हिस्सा (इ बी) दा अधिकार ऐ, चाहे ओह् उस हिस्से दे मताबक थोड़ा होऐ जां मता।

وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا

wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).

ते जेकर बंड दे दौरान कुझ रिश्तेदार, अनाथ ते गरीब लोक मौजूद होन तां उनेंगी (केवल थोड़ा-थोड़ा) संपत्ति देई ओड़ो ते उंदे कन्ने अच्छे शब्द बोलो।

وَلْيَخْشَ الَّذِيْنَ لَوْ تَرَكُوْا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعٰفًا خَافُوْا عَلَيْهِمْۖ فَلْيَتَّقُوا اللّٰهَ وَلْيَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا

walyakhsyal-lażīna lau tarakū min khalfihim żurriyyatan ḍi‘āfan khāfū ‘alaihim, falyattaqullāha walyaqūlū qaulan sadīdā(n).

ते (अल्लाह) उंदे कोला डरना जिनेंगी अपने पिच्छे कमजोर संतान छोड़ना चाहिदा जिंदे (कल्याण) कोला डरदे न। इस करिए उन्हें अल्लाह से डरने दे, और सही शब्दों से बोलने दे।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ الْيَتٰمٰى ظُلْمًا اِنَّمَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ نَارًا ۗ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيْرًا ࣖ

innal-lażīna ya'kulūna amwālal-yatāmā ẓulman innamā ya'kulūna fī buṭūnihim nārā(n), wa sayaṣlauna sa‘īrā(n).

सचमुच, जो अनाथें दी दौलत दा नाजायज भस्म करदे हन, असल विच ओ अपने पेट विच अग्ग निगलदे हन ते ओ जरदी अग्ग (नरक) विच दाखल हो जांदे हन।

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

अल्लाह ने तुहाडे वास्ते तुहाडे बच्चें दी विरासत दे बारे च तय कीता ऐ: इक पुत्तर दा हिस्सा दो धीएं दे बराबर होंदा ऐ। जेकर ओह सारीं धीयां होन, दो तों वी वद्ध तां उन्हां दा हिस्सा संपत्ति दा दो तिहाई है। जे इक ही कुड़ी होवे तां फेर आधा मिल जांदी है। ते मां-प्यो वास्ते उन्हां विचों हर इक नूं जागत दा छठा हिस्सा मिलदा है, जेकर बच्चे हन। जेकर उंदे कोल कोई संतान नेईं ऐ ते उंदे मां-प्यो गी सिर्फ विरासत ऐ तां उंदी मां गी इक तिहाई मिलदा ऐ। जेकर उंदे भैन-भ्रा होंदे न तां उसदी मां गी इक छठा मिलदा ऐ। (इह बंटवारे) उसदी वसीयत (पूरी) दे बाद जां (ते उस दे कर्ज दे भुगतान) दे बाद होंदे ने। (रहंदी) तुहाडे मां-प्यो ते तुहाडे बच्चे दी तां तुहानूं पता नहीं कि उन्हां विचों कुस दा तुहाडे वास्ते ज्यादा फायदा है। इह अल्लाह दा फरमान है। दरअसल, अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ।

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

ते तुहाडा हिस्सा (पति) तुहाडी पत्नियां दी छड्डी दी संपत्ति दा आधा हिस्सा है, जेकर उन्हां दे बच्चे नहीं होन। जेकर उंदे (तुंदी घरेआली) दे बच्चे न, तां तुसेंगी उंदी कीती गेदी वसीयत (पूरी) दे बाद जां (ते उंदे कर्ज चुकाने दे बाद) छड्डी गेदी संपत्ति दा इक चौथाई हिस्सा मिलदा ऐ। तुस जिस संपत्ति गी छड्डी ओड़दे ओ उंदा इक चौथाई हिस्सा पत्नियां गी मिलदा ऐ जेकर तुंदे कोल बच्चे नेईं होंदे। जेकर तुंदे कोल बच्चे न तां तुंदी पत्नियां गी तुंदी छोड़ी दी संपत्ति दा इक अठवां हिस्सा मिलदा ऐ (तुंदी कीती गेदी वसीयत गी पूरा करने दे बाद) जां (ते तुंदे करजा चुकाने दे बाद)। जेकर कोई माह्नू मरदा ऐ, चाहे ओह् नर होऐ जां मादा, जेह्ड़ा पिता नेईं छड्डदा ते कोई बच्चे नेईं, पर उसी इक भ्राऽ (सेइबू) जां इक भैन (सेइबू) ऐ, तां दो किस्म दे भैन-भ्राएं च हर इक गी संपत्ति दा छठा हिस्सा। पर जेकर इक कोला मते सौतेले भ्रा होंदे न तां ओह् त्रीए हिस्से गी इकट्ठे बंडदे न, उंदे आसेआ कीती गेदी (वसीयत पूरी करने दे बाद) जां (ते कर्ज चुकाने दे बाद) बिना कुसै असुविधा दे (वारिसें गी)। ऐसे ही परमात्मा दे इंतजाम हन। अल्लाह सर्वज्ञ, परम माफ करने आला ऐ।

تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

उह अल्लाह दी सीमा (कानून) हन। जो कोई अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनग, ओह् उनेंगी बाग-बगीचे च दाखल करग जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न, ओह् उंदे च अनन्त काल तकर रौह्नगे। ते ओह़ इक बड्डी जीत ऐ।

وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَتَعَدَّ حُدُوْدَهٗ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيْهَاۖ وَلَهٗ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ ࣖ

wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū wa yata‘adda ḥudūdahū yudkhilhu nāran khālidan fīhā, wa lahū ‘ażābum muhīn(un).

ते जेड़ा अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी नाफरत करग ते उंदे कानून दी सीमाएं दा उल्लंघन करग, तां अल्लाह उसी नरक च जरूर पाई देग, ओह् हमेशा लेई उत्थें गै रौह्ग ते उसी अपमानजनक सजा बी मिलग।

وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا

wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).

ते जेड़ी जनानियां तुंदी जनानियें च घृणित कम्म करदियां न, उंदे च तुंदे च चार गवाह होन। जेकर उनेंगी गवाही दित्ती ऐ तां उनेंगी (स्त्रियें गी) घरै च बंद करी ओड़ो, जदूं तकर ओह मरने तकर नेईं, जां जदूं तकर अल्लाह उंदे आस्तै (दूआ) रस्ता नेईं बनांदा।

وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).

ते दो लोकें दे खलाफ जेके तुंदे च घृणित कम्म करदे न, उनेंगी दोने गी सजा देओ। जेकर ओह़ दवैं पछतावा करदे ह़न ते अपने आप गी सुधरदे न, तां उनेंगी गै ह़ोने देयो। दरअसल, अल्लाह तबाब दा सबतूं कबूल करने आला, परम दयालु ऐ।

اِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السُّوْۤءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوْبُوْنَ مِنْ قَرِيْبٍ فَاُولٰۤىِٕكَ يَتُوْبُ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

innamat-taubatu ‘alallāhi lil-lażīna ya‘malūnas-sū'a bijahālatin ṡumma yatūbūna min qarībin fa ulā'ika yatūbullāhu ‘alaihim, wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

दरअसल अल्लाह दे कोल पछतावा सिर्फ उन लोकें लेई ऐ जेड़े अज्ञानता दे कारण बुरे कम्म करदे न, फिर तुरंत तनबान करदे न। इह उन्हां दी तनबाम है जो अल्लाह स्वीकार करदा है। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۚ حَتّٰىٓ اِذَا حَضَرَ اَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ اِنِّيْ تُبْتُ الْـٰٔنَ وَلَا الَّذِيْنَ يَمُوْتُوْنَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa laisatit-taubatu lil-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āt(i), ḥattā iżā ḥaḍara aḥadahumul-mautu qāla innī tubtul-āna wa lal-lażīna yamūtūna wa hum kuffār(un), ulā'ika a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

ते बुराई करने आलें कोला पछतावा (अल्लाह ने स्वीकार कीता) नेईं ऐ, जदूं तकर, जदूं उंदे च इक गी मौत नेईं आई जंदी तां ओह् आखदा ऐ, "मैं हून सच्ची पछतावा करदा हां।" न ही (तुस्बा स्वीकार कीता जंदा ऐ) उनें लोकें कोला जेह्ड़े कुफर च रौंह्दे होई मरदे न। ऐसे लोकें आस्तै असें इक दर्दनाक सजा तैयार कीती ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَرِثُوا النِّسَاۤءَ كَرْهًا ۗ وَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ لِتَذْهَبُوْا بِبَعْضِ مَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيْنَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوْهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ ۚ فَاِنْ كَرِهْتُمُوْهُنَّ فَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّيَجْعَلَ اللّٰهُ فِيْهِ خَيْرًا كَثِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaḥillu lakum an tariṡun-nisā'a karhā(n), wa lā ta‘ḍulūhunna litażhabū biba‘ḍi mā ātaitumūhunna illā ay ya'tīna bifāḥisyatim mubayyinah(tin), wa ‘āsyirūhunna bil-ma‘rūf(i), fa in karihtumūhunna fa ‘asā an takrahū syai'aw wa yaj‘alallāhu fīhi khairan kaṡīrā(n).

हे मुसलमानों ! तुहाडे वास्ते ज़ोर नाल जनानीआं दा वारिस होना जायज नहीं ते उहनां नूं परेशानी नहीं देना चाहिदा किउंकि ओह तुहाडे द्वारा दित्ते गए हिस्से दा इक हिस्सा वापस लैना चाहुंदी है, जब तक कि ओह सचमुच कोई घिनौना कर्म नहीं करन। ते उंदे कन्ने उचित तरीके कन्ने संगत करो। जेकर तुसें गी उनेंगी पसंद नेईं ऐ तां (फिर धीरज रखो) कीजे एह् होई सकदा ऐ जे तुसेंगी कुसै चीजै गी पसंद नेईं ऐ, हालाँकि अल्लाह ने उसी बड़ा भला बनाई दित्ता ऐ।

وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا

wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

ते जेकर तुस अपनी इक घरेआली दी जगह दुए गी बदलना चांह्दे ओ, ते तुसें उंदे चा इक गी मती धन-दौलत दित्ती ऐ तां उस च कोई बी चीज वापस नेईं लैओ। क्या तुस्सां झूठे इल्जाम दे नाल ते प्रगट पाप कूं (सहन) नाल वापस घिन घिनसो?

وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).

ते तुस उसी किय् यां वापस लैगे, जदुं तुस इक-दुए कन् ने (पति-पत्नी दे तौर उप् पर) घनिष्ठ रेह़, ते उनेंगी (तुंदी घ़रेआली) तुंदे थवां इक मजबूत वाचा (ब्याह दा बंधन) लेई लेत्ता ऐ।

وَلَا تَنْكِحُوْا مَا نَكَحَ اٰبَاۤؤُكُمْ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً وَّمَقْتًاۗ وَسَاۤءَ سَبِيْلًا ࣖ

wa lā tankiḥū mā nakaḥa ābā'ukum minan-nisā'i illā mā qad salaf(a), innahū kāna fāḥisyataw wa maqtā(n), wa sā'a sabīlā(n).

ते उस जनानी कन्ने ब्याह नेईं करो, जिस कन्ने तुंदे पिता ने ब्याह कीता हा, सिवाय पिछले समें दे। सचमुच ए कर्म बड़ा नीच ते नफरत (अल्लाह) ते (लेए) रास्ते विचों सब तों बुरा है।

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ اُمَّهٰتُكُمْ وَبَنٰتُكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ وَعَمّٰتُكُمْ وَخٰلٰتُكُمْ وَبَنٰتُ الْاَخِ وَبَنٰتُ الْاُخْتِ وَاُمَّهٰتُكُمُ الّٰتِيْٓ اَرْضَعْنَكُمْ وَاَخَوٰتُكُمْ مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَاُمَّهٰتُ نِسَاۤىِٕكُمْ وَرَبَاۤىِٕبُكُمُ الّٰتِيْ فِيْ حُجُوْرِكُمْ مِّنْ نِّسَاۤىِٕكُمُ الّٰتِيْ دَخَلْتُمْ بِهِنَّۖ فَاِنْ لَّمْ تَكُوْنُوْا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ ۖ وَحَلَاۤىِٕلُ اَبْنَاۤىِٕكُمُ الَّذِيْنَ مِنْ اَصْلَابِكُمْۙ وَاَنْ تَجْمَعُوْا بَيْنَ الْاُخْتَيْنِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ۔

Ḥurrimat ‘alaikum ummahātukum wa banātukum wa akhawātukum wa ‘ammātukum wa khālātukum wa banātul-akhi wa banātul-ukhti wa ummahātukumul-lātī arḍa‘nakum wa akhawātukum minar-raḍā‘ati wa ummahātu nisā'ikum wa rabā'ibukumul-lātī fī ḥujūrikum min nisā'ikumul-lātī dakhaltum bihinn(a), fa illam takūnū dakhaltum bihinna falā junāḥa ‘alaikum, wa ḥalā'ilu abnā'ikumul-lażīna min aṣlābikum, wa an tajma‘ū bainal-ukhtaini illā mā qad salaf(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

तुहानूं (ब्याह करण) मना है कि तुआडी मां, तुआडी धी, तुआडी बहन, तुआडी पिता दी भैन, तुआडी मां दी भैन, तुआडी भैन दी धी, तुआडी भैन दी धी, तुआडी मां जिन्हा ने तुआकूं दूध पिलाया हा, तुआडी भैन कूं दुद्ध पिलावण दे जरिए, तुआडी घरवाली दी मां (ससुर), तुआडी पत्नियां दी धीयां (सौतेले बच्चे) जो तुआडी देखभाल विच हन पत्नियां नाल जिन्हें गी तुसें पूरा करी लेता ऐ, पर जेकर तुसें उंदे कन्ने पूरा नेईं कीता ऐ (ते उंदे कन्ने तलाक देई ओड़ेया ऐ), तां तुंदे उप्पर कोई पाप नेईं ऐ (उंदे कन्ने ब्याह करने च), (ते तुंदी मनाही ऐ) तुंदे अपने पुत्तरें (बहू) दी पत्नियां न, ते (ब्याह च) दो भैन-भ्राएं गी इकट्ठा करने थमां (मजबूत) ऐ, सिवाय उस गल्ल दे। सचमुच अल्लाह अक्सर माफ करने आला, परम दयालु ऐ

۞ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ النِّسَاۤءِ اِلَّا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۚ كِتٰبَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَاُحِلَّ لَكُمْ مَّا وَرَاۤءَ ذٰلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوْا بِاَمْوَالِكُمْ مُّحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ ۗ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهٖ مِنْهُنَّ فَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ فَرِيْضَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا تَرَاضَيْتُمْ بِهٖ مِنْۢ بَعْدِ الْفَرِيْضَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wal-muḥṣanātu minan-nisā'i illā mā malakat aimānukum, kitāballāhi ‘alaikum, wa uḥilla lakum mā warā'a żālikum an tabtagū bi'amwālikum muḥṣinīna gaira musāfiḥīn(a), famastamta‘tum bihī minhunna fa ātūhunna ujūrahunna farīḍah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā tarāḍaitum bihī mim ba‘dil-farīḍah(ti), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

ते (तुहाडे वास्ते शादी करण वी मना है) शादीशुदा जनानी नाल, सिवाय महिला नौकर (युद्ध कैदी) दे, जिन्हां ते तुहाडे कोल अल्लाह ने तुहाडे वास्ते हुक्म दे मुताबिक हन। ते (स्त्रियां) दे अलावा तुहाडे वास्ते वी इह जरुरी है कि अगर तुसीं अपनी दौलत नाल उन्हां नाल ब्याह करन दी कोशिश करो ते व्यभिचार ना करो। इस करिए उंदे कोला तुसें गी मिले दे सुख दे कारण उनेंगी अपना दहेज फर्ज दे रूप च देओ। पर इस नाल कोई फर्क नहीं पैंदा कि पता लग जावे कि तुसीं दोनों ने इक दूजे तों हार मान ली है, तय होण दे बाद। दरअसल, अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ।

وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ते जेड़ा तुंदे च कोई मुसलमान आज़ाद जनानी कन्ने ब्याह नेईं करी सकदा, तां (उसदे लेई तुंदे दासें च मुसलमान जनानी कन्ने ब्याह करना जायज ऐ। अल्लाह तुंदी ईमान गी जानदा ऐ। तुंदे च किश इक दुए कोला (आदम ते हव्वा दे वंशज) न, इस करी उंदे कन्ने उंदे मालिकें दी अनुमति कन्ने ब्याह करो ते उनेंगी इक उचित दहेज देओ, कीजे ओह अपनी रक्षा करने आली जनानियां न, न गै व्यभिचारी न, ते ना गै (ना) होर जनानियां न जिनेंगी लेई जंदी ऐ पुरुषें गी अपने पालतू जानवर दे रूप च जेकर ओह् ब्याह् करदे न पर कोई अश्लीलता (व्यभिचार) करदे न, तां उंदे आस्तै (सज़ा) आज़ाद महिलाएं (जिंदे कोल गुलाम कन्नै ब्याह करने दी अनुमति नेईं ऐ) उंदे आस्तै ऐ जेह्ड़े अपने आप गी बचाने च कठिनाई थमां डरदे न (व्यभिचार करने थमां)। दयालु।

يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَيَتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

yurīdullāhu liyubayyina lakum wa yahdiyakum sunanal-lażīna min qablikum wa yatūba ‘alaikum, wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

अल्लाह तुहानूं (अपनी नियम) समझाना चाहंदा है, ते तुहानूं तुहाडे तों पहलां दे (नबी ते धर्मी लोकां) दे (जीवन दे) राह दिखाना चाहंदा है ते तुहाडे तनबान नू स्वीकार करदा है। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।

وَاللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يَّتُوْبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَيُرِيْدُ الَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الشَّهَوٰتِ اَنْ تَمِيْلُوْا مَيْلًا عَظِيْمًا

wallāhu yurīdu ay yatūba ‘alaikum, wa yurīdul-lażīna yattabi‘ūnasy-syahawāti an tamīlū mailan ‘aẓīmā(n).

ते अल्लाह तुहाडी तनबाम गी स्वीकार करना चाहंदे न, जदके उंदी इच्छाएं दा पालन करने आले चाहंदे न के तुस जितना होई सकै (सच्चाई थमां) दूर मुड़ो।

يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّخَفِّفَ عَنْكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْاِنْسَانُ ضَعِيْفًا

yurīdullāhu ay yukhaffifa ‘ankum, wa khuliqal-insānu ḍa‘īfā(n).

अल्लाह तुहानूं राहत देना चाहंदा है, क्योंकि इंसान कमजोर पैदा होया सी।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).

हे विश्वास करने आले! इक दुए दी दौलत दा खपत झूठे तरीके कन्नै नेईं करो, सिवाय उस व्यापार दे जेह्ड़ा तुंदे बश्कार आपसी सहमति उप्पर आधारित ऐ। ते अपने आप गी मत मारना। वाकई अल्लाह तुहाडे ते मेहरबान है।

وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

ते जेका एह़ इस गल् ला कन् ने करदा ऐ के ओह़ कनून दा उल्लंघन करदा ऐ ते ओह़ गैर-इंसाफी करदा ऐ, अस उसी नरक च पाई देगे। जो अल्लाह दे वास्ते आसान है

اِنْ تَجْتَنِبُوْا كَبَاۤىِٕرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُّدْخَلًا كَرِيْمًا

in tajtanibū kabā'ira mā tunhauna ‘anhu nukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa nudkhilkum mudkhalan karīmā(n).

जेकर तुस उन बड्डे पापें कोला बचदे ओ जिनेंगी करने थमां तुसेंगी मना कीता गेदा ऐ तां अस तुंदे कोला तुंदे पापें गी माफ करगे ते तुसेंगी इक उदात्त निवास (जन्नत) च दाखल करगे।

وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

ते उस इनाम दी लालसा मत करो जो अल्लाह ने तुहाडे विचों किसे नू दूजे तों उपर दित्ता है। कीजे मर्दें आस्तै उंदी कमाई दा हिस्सा ऐ ते जनानियें आस्तै उंदी कमाई दा हिस्सा ऐ। अल्लाह कोला उंदी कुछ इनाम मंगना। दरअसल, अल्लाह सारे चीजां दा सर्वज्ञ है।

وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ

wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

ते हर इक (नर ते मादा) दे वास्ते असीं वारिस नियुक्त कीते हन जो उहदे मां-प्यो ते उहदे रिश्तेदारां ने छड्ड दित्ता है। ते जिंदे कन्ने तुसें वफादारी दी कसम खादी ऐ, उनेंगी उंदा हिस्सा देओ। सचमुच अल्लाह सब चीजां दा गवाह ऐ।

اَلرِّجَالُ قَوَّامُوْنَ عَلَى النِّسَاۤءِ بِمَا فَضَّلَ اللّٰهُ بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍ وَّبِمَآ اَنْفَقُوْا مِنْ اَمْوَالِهِمْ ۗ فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللّٰهُ ۗوَالّٰتِيْ تَخَافُوْنَ نُشُوْزَهُنَّ فَعِظُوْهُنَّ وَاهْجُرُوْهُنَّ فِى الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوْهُنَّ ۚ فَاِنْ اَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوْا عَلَيْهِنَّ سَبِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيْرًا

ar-rijālu qawwāmūna ‘alan-nisā'i bimā faḍḍalallāhu ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍiw wa bimā anfaqū min amwālihim, faṣ-ṣāliḥātu qānitātun ḥāfiẓātul lil-gaibi bimā ḥafiẓallāh(u), wal-lātī takhāfūna nusyūzahunna fa ‘iẓūhunna wahjurūhunna fil-maḍāji‘i waḍribūhunn(a), fa in aṭa‘nakum falā tabgū ‘alaihinna sabīlā(n), innallāha kāna ‘aliyyan kabīrā(n).

पुरुष (पति) जनानियां (पत्नियां) दे रक्षक हन, क्योंकि अल्लाह ने उन्हां विचों किसे (पुरुषां) नू दूजे (स्त्रियां) तों ज्यादा पसंद कीता है, ते क्योंकि उन्हां (पुरुषां) ने अपनी दौलत तों सहारा दित्ता है। तो धर्मपरायण जनानियां ओह हन जो (अल्लाह) दी आज्ञा मनदी है ते अपने आप दा ख्याल रखदी है, जदों (उन्हां दे पति) आसपास नहीं होन, क्योंकि अल्लाह ने (उन्हां दा ख्याल रखेया है)। जिनेंगी तुस नुस्यूज़ दे बारे च चिंतित ओ, उनेंगी सलाह देना चाहिदा, उनेंगी बिस्तर उप्पर (अलग-अलग बिस्तरे) छोड़ना चाहिदा, ते (जरूरत पौने पर) उनेंगी मारना चाहिदा। पर जेकर ओह़ तुंदी आज्ञा मनदे ह़न, तां उनेंगी परेशान करने आस् ते कारण नेई तुप्पो। दरअसल, अल्लाह परम, परम महान ऐ।

وَاِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوْا حَكَمًا مِّنْ اَهْلِهٖ وَحَكَمًا مِّنْ اَهْلِهَا ۚ اِنْ يُّرِيْدَآ اِصْلَاحًا يُّوَفِّقِ اللّٰهُ بَيْنَهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا خَبِيْرًا

wa in khiftum syiqāqa bainihimā fab‘aṡū ḥakamam min ahlihī wa ḥakamam min ahlihā, iy yurīdā iṣlāḥay yuwaffiqillāhu bainahumā, innallāha kāna ‘alīman khabīrā(n).

ते जेकर तुसें गी उंदे बश्कार विवाद दा डर लगदा ऐ तां उस माह्नू दे परोआर थमां इक शांतिप्रिय ते जनानी दे परिवार थमां इक शांतिप्रिय भेजो। जेकर ओह दोनों मेल मिलाप करन दा इरादा रखदे हन तां अल्लाह इन्हां नू जरूर सफलता देवेगा। दरअसल, अल्लाह सब जागरूक, सर्वज्ञ ऐ।

۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ

wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).

ते अल्लाह दी इबादत करो ते उदे नाल किसे वी चीज़ दा शरीफ ना करो। ते माता-पिता, नजदीकी रिश्तेदार, अनाथ, गरीब, नजदीकी ते दूर दे पड़ोसी, साथी, इब्न सबिल ते तुंदे कोल जेड़े बी नौकर होन, उंदे उप्पर मेहरबानी करो। सचमुच अल्लाह ओह लोग पसंद नहीं करदे जो घमंडी होन ते अपने आप ते घमंड करन,

ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ

al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

(अर्थात) जो कंजूस हन, ते दूजे ते कंजूस दा हुकम करदे हन, ते अल्लाह ने उहनां नूं दित्तीआं इनाम नू छुपांदे हन। असी काफिरां वास्ते इक अपमानजनक तड़प तैयार कीता है।

وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا

wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).

ते (इसदे अलावा) ओह जो अपनी दौलत मस्ती च ते दुए लोकें उप्पर खर्च करदे न (दिक्खना ते तारीफ करना चाहंदे न), ते ओह जेड़े अल्लाह ते आखरी दिन च विश्वास नेईं करदे। जेड़ा शैतान गी अपना दोस्त बनांदा ऐ, तां (जानना) ओह (शैतान) बड़ा बुरा दोस्त ऐ।

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا

wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).

ते जेकर ओह अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास करदे ते अल्लाह ने उन्हें गी दित्ती गेदी किश रोजी-रूट्टी खर्च करदे तां उंदे कोल केह (आपत्ति) होंदा? ते अल्लाह उंदी हालत दा सबतूं जानकार ऐ।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۚوَاِنْ تَكُ حَسَنَةً يُّضٰعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَّدُنْهُ اَجْرًا عَظِيْمًا

innallāha lā yaẓlimu miṡqāla żarrah(tin), wa in taku ḥasanatay yuḍā‘ifhā wa yu'ti mil ladunhu ajran ‘aẓīmā(n).

सचमुच अल्लाह ज़ारह जिन्ना वी वड्डा किसे नाल गलती नहीं करग, ते जेकर सदाचार (जराह जिन्ना छोटा) होवे तां ज़रूर अल्लाह उस नूं गुणा कर देगा ते अपने पासे तों वड्डा इनाम देवेगा।

فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ

fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).

ते जेकर अस हर कौम थमां इक गवाह (रसूल) लेई औचे ते तुसेंगी (मुहम्मद) उंदे उप्पर गवाह दे तौर उप्पर लेई औचे तां (काफिरें दी हालत) केह् होग?

يَوْمَىِٕذٍ يَّوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَعَصَوُا الرَّسُوْلَ لَوْ تُسَوّٰى بِهِمُ الْاَرْضُۗ وَلَا يَكْتُمُوْنَ اللّٰهَ حَدِيْثًا ࣖ

yauma'iżiy yawaddul-lażīna kafarū wa ‘aṣawur-rasūla lau tusawwā bihimul-arḍ(u), wa lā yaktumūnallāha ḥadīṡā(n).

उस दिन कुफर करने आले ते रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दी आज्ञा नेईं मनने आले, उम्मीद करदे न के उनेंगी जमीन उप्पर उजाड़ दित्ता जाग (दफनाया जाग जां जमीन च कुचल दित्ता जाग), हालाँकि ओह् कुसै बी घटना गी अल्लाह कोला नेईं छुपाई सकदे।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).

हे मुसलमानों ! नशे च नमाज दे कोल नेईं जाओ, जदूं तकर तुसें गी पता नेईं चलदा जे तुस केह् आखदे ओ, ते (तुस मस्जिद दे नेड़े औंदे ओ जिसलै तुस होंदे ओ) जुनूब दी स्थिति च नेईं औओ सिवाय सिर्फ सड़कै कोला गुजरने दे, नहाने कोला पैह्ले (स्नान जुनब)। रही गल्ल जेकर तुस बीमार ओ जां सफर च जां शौच करने दे बाद जां तुसें कुसै जनानी गी छूई लेआ ऐ, ते तुंदे कोल पानी नेईं ऐ, तां अच्छी (शुद्ध) धूड़ कन्नै तयम्म करो; इस कन्नै (धूड़) अपना मुंह ते हत्थ पोंछो। सचमुच अल्लाह सब तों ज्यादा माफ करन वाला, सब तों ज्यादा माफ करन वाला है।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يَشْتَرُوْنَ الضَّلٰلَةَ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ تَضِلُّوا السَّبِيْلَۗ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yasytarūnaḍ-ḍalālata wa yurīdūna an taḍillus-sabīl(a).

क्या तुसें उनें लोकें उप्पर विचार नेई कित्ता जिनेंगी किताब (तोराह) दा इक हिस्सा दित्ता गेदा हा? ओह् गलती खरीददे न ते उंदी इच्छा ऐ जे तुस (सही) रस्ते कोला भटक जाओ।

وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا

wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).

ते अल्लाह तुंदे दुश्मनें दे बारे च बेहतर जानदा ऐ। अल्लाह रक्षक बनन वास्ते काफी है ते अल्लाह (तुहाडे वास्ते) मददगार बनन वास्ते काफी है।

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(यानी) यहूदियां विच, जो अपनी जगह तों शबदां बदलदे हन। उन् ने ग् लाया, “असें सुनेया, पर अस आज्ञा नेई मनगे।” औय (उन्होनें बी कशा कक), "सुनो," जफकक (तुभ मुहम्मद ने वाफत भें) कुछ नशीॊ सुनी। ते (ओह आखदे ने) “रईना” अपनी जीभ नू मोड़ के धर्म दी निंदा करदी है। जेकर उनेंगी आखदा हा जे "अस सुनदे आं ते मनदे आं, ते सुनने आं, ते साढ़े उप्पर ध्यान दिंदे आं" तां उंदे आस्तै एह् बेहतर ते होर बी सही होंदा, पर अल्लाह ने उनेंगी गाली दित्ती, उंदी कुफर दे कारण। ओह् मते सारे लोकें गी छोड़ियै विश्वास नेईं करदे।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

ओ लोक जिन्हां नू किताब दित्ती गई है! जो अस्सां उतारेया हे (कुरान) उत्ते विश्वास करो जो कि किताब दी पुष्टि करेंदी हे जो तुवाड़े नाल हे, पहले अस्सां (तुवाड़े) चेहरे बदल सग्दे से, फिर अस्सां उन्हां कूं वापस कर डेंदे से या अस्सां उन्हां कूं गाली डेंदे से जिवें अस्सां सब्त दे दिन (शनिवार) कूं (अनैतिकता करण वाले) कूं गाली डेंदे से। ते परमेसरे दा फरमान जरूर लागू होग।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).

सचमुच, अल्लाह अपने (शिर्क) दे साथी (शिर्क) दे साथी (पाप) गी माफ नेईं करग, ते जिसगी चाहंदा ऐ, उसी (शिर्क) दे अलावा होर (गुनाएं) माफ करदा ऐ। जिसने अल्लाह दे साथी करदा है, उसने वाकई बड़ा गुनाह कीता है।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُزَكُّوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ بَلِ اللّٰهُ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna yuzakkūna anfusahum, balillāhu yuzakkī may yasyā'u wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

क्या तुस्सां उनें लोकें गी नेई दिक् खेया जेके अपने आप गी शुद्ध (यहूदी ते मसीही) दा दावा करदे ह़न? पर अल्लाह जिसी चाहंदा ऐ उसी शुद्ध करदा ऐ, ते उंदे कन्ने ज़रा बी अन्याय नेईं होंदी।

اُنْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَكَفٰى بِهٖٓ اِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

unẓur kaifa yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa kafā bihī iṡmam mubīnā(n).

दिक् खो, ओह़ परमेसरे दे खलाफ किय् यां झ़ूठ आस् ते करदे ह़न! ते ओ कर्म (उंदे वास्ते) असली पाप बणन वास्ते काफी है।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).

क्या तुसें उनें लोकें उप्पर विचार नेई कित्ता जिनेंगी किताब (तोराह) दा इक हिस्सा दित्ता गेदा हा? ओ जिबत अते तगहुत विच विश्वास करेंदे हन, अते काफिरें (मक्का दे मुशरिकें) कूं आखदे हन कि ओ मुसलमानें तों वी ज्यादा अपने रास्ते विच सही हन।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا

ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).

इह ओह लोग हन जिन्हां नू अल्लाह ने गाली दित्ती। ते जिस नूं अल्लाह ने शाप दित्ता होवे, तुहाडे कोल उस दे वास्ते कोई मददगार नहीं होवेगा।

اَمْ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَاِذًا لَّا يُؤْتُوْنَ النَّاسَ نَقِيْرًاۙ

am lahum naṣībum minal-mulki fa iżal lā yu'tūnan-nāsa naqīrā(n).

या उंदे कोल (शक्ति दे राज्य) दा हिस्सा ऐ, हालांकि ओह लोकें गी घट्टोघट्ट (भलाई) नेईं देंगन;

اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا

am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).

या क्या ओ इंसान (मुहम्मद) गी उस दान दे कारण ईर्ष्या करदे न जेड़ा अल्लाह ने उसी दित्ता ऐ? सचमुच, असी अब्राहम दे परिवार गी किताब ते बुद्धि दित्ती ऐ, ते अस उनेंगी इक बड्डा राज्य (शक्ति) दित्ती ऐ।

فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ صَدَّ عَنْهُ ۗ وَكَفٰى بِجَهَنَّمَ سَعِيْرًا

fa minhum man āmana bihī wa minhum man ṣadda ‘anh(u), wa kafā bijahannama sa‘īrā(n).

तो उन (जो ईर्ष्या करदे हन) विच ओह वी वी हन जो उहनां ते विश्वास करदे हन ते उहनां ते (लोग विश्वास करन तों) रोकण वाले वी हन। (उन्हें) काफी ऐ नरक जिसदी लपट जलांदी ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا سَوْفَ نُصْلِيْهِمْ نَارًاۗ كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُوْدُهُمْ بَدَّلْنٰهُمْ جُلُوْدًا غَيْرَهَا لِيَذُوْقُوا الْعَذَابَۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

innal-lażīna kafarū bi'āyātinā sanuṣlīhim nārā(n), kullamā naḍijat julūduhum baddalnāhum julūdan gairahā liyażūqul-‘ażāb(a), innallāha kāna ‘azīzan ḥakīmā(n).

सचमुच, जो साडे आयत विच काफ़र करदे हन, असीं उन्हां नूं नरक विच पा देंगे। हर बारी उंदी चमड़ी जली जंदी ऐ तां अस उसी दूई चमड़ी कन्नै बदलने आं, तां जे ओह् सजा दा स्वाद चखन। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी ऐ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ لَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۙ وَّنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), lahum fīhā azwājum muṭahharah(tun), wa nudkhiluhum ẓillan ẓalīlā(n).

रही गल्ल विश्वास करने आलें ते भलाई करने आलें दी तां अस उनेंगी बाग-बगीचे च दाखल करगे जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न, जित्थें ओह हमेशा रौहंगन। उथे उन्हां दे शुद्ध साथी सन, ते असीं उन्हां नू छायादार ते आरामदायक जगह ते रख दित्ता।

۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).

सचमुच अल्लाह तुआकूं हुक्म डेंदे कि तुस्सां हिक संदेश कूं पावण दे हकदार लोगें तक पहुंचाओ, अते जदों तुस्सां लोगें दे विच कानून स्थापित करेंदे वे तां तुआकूं निष्पक्ष तरीके नाल स्थापित करणा चाहीदा हे। सचमुच अल्लाह ही बेहतरीन है जो तुहानू सिखांदा है। सचमुच अल्लाह सब सुनने आला, सब देखने आला ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa rudd­hu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह दी आज्ञा मनना ते तुंदे च रसूलुल्लाह (मुहम्मद), ते उलील अमरी (अधिकार) दी आज्ञा मनना। फिर जेकर तुस कुसे गल्ल दे बारे च मतभेद रखदे ओ तां उसगी अल्लाह (कुरान) ते रसूलुल्लाह (उसदी सुन्नत) कोल वापस कर देओ, जेकर तुस अल्लाह ते आखरी दिन उप्पर विश्वास करदे ओ। एह् गै मता जरूरी ऐ (तुंदे आस्तै) ते नतीजे बी बेहतर न।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

क्या तुसें (मुहम्मद) उन लोकें उप्पर ध्यान नेईं दित्ता जेह्ड़े दावा करदे न जे उ’नें तुंदे उप्पर प्रकट कीते गेदे कम्में उप्पर ते तुंदे कोला पैह्ले प्रकट कीते गेदे कम्में उप्पर विश्वास कीता ऐ? पर ओह् अजें बी टैगहट आस्तै कानूनी प्रावधान चांह्दे न, हालाँकि उनेंगी टैगहट थमां इन्कार करने दा हुक्म दित्ता गेदा ऐ। ते शैतान दा इरादा ऐ के जित् थे तकर होई सकै उनेंगी गुमराह करदा ऐ।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ رَاَيْتَ الْمُنٰفِقِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْكَ صُدُوْدًاۚ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli ra'aital-munāfiqīna yaṣuddūna ‘anka ṣudūdā(n).

ते जदों उन्हां नाल आखया जावेगा कि "आओ (आज्ञा) जो अल्लाह ने उतारे हन ते (आज्ञा मनना) ते रसूले दी (आज्ञा) (निःसंदेह) तुहानूं (मुहम्मद) मुनाफिक तुहानूं जोर नाल रोकदे वेखगे।

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

तो क्या होंदा अगर (भविक्ख च) उंदे अपने हत्थें दे कम्में दे कारण उंदे (पाखंडियें) उप्पर कोई आपदा आई जंदी ऐ, तां ओह् कसम खांदे होई तुंदे कोल (मुहम्मद) कोल औंदे न, "अल्लाह दी कसम, अस कदें बी भलाई ते शांति दे अलावा कुसै होर चीजै दी इच्छा नेईं करदे।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَعْلَمُ اللّٰهُ مَا فِيْ قُلُوْبِهِمْ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَّهُمْ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَوْلًا ۢ بَلِيْغًا

ulā'ikal-lażīna ya‘lamullāhu mā fī qulūbihim fa a‘riḍ ‘anhum wa ‘iẓhum wa qul lahum fī anfusihim qaulam balīgā(n).

ओह् ऐसे लोक न जेह्ड़े (वास्तव च) अल्लाह जानदा ऐ जे उंदे दिलें च केह् ऐ। इस आस् ते उंदे उप् पर पीठ मुड़ो, ते उनेंगी सलाह देओ, ते उंदे कन् ने ऐसे शब्द बोलो, जेके उंदी आत् मा गी प्रभावित करन।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا

wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).

ते अल्लाह दी इजाज़त नाल आज्ञा मनण तों सिवाय असीं कोई दूत नहीं भेजया। ते सचमुच, जेकर ओह अपने आप गी अन्याय करने दे बाद तुंदे (मुहम्मद) कोल आए, ते अल्लाह कोला माफी मंगे, ते रसूले ने बी उंदे आस्तै माफी मंगी, तां उनेंगी पक्का अल्लाह तबाबे दा सबतूं स्वीकार करने आला, दयालु लब्भग।

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).

तो, तुहाडे रब दी कसम, ओह उस वक्त तक विश्वास नहीं करंगन, जब तक ओह तुहानू (मुहम्मद) नू उस मामले विच जज नहीं बनानगे, (तां कि) फिर उन्हां दे दिल विच तुहाडे दे फैसले ते कोई ऐतराज नहीं होवेगा, ते ओह उस नू पूरी तरह स्वीकार कर लैनगे।

وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ

wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).

ते जेकर अस उनेंगी हुक्म देई ओड़दे, "अपने आप गी मारी ओड़ो जां अपने घरें गी छड्डी जाओ" तां बी उनेंगी इय् यां नेई करदे, सिवाय उंदे च किश-किश लोकें दे। ते जेकर उनेंगी अपने हुक्म गी पूरा करी लैता हुंदा तां उंदे आस् ते भ़ला होंदा ते उंदे विश् वास गी मजबूत करी ओड़दा।

وَّاِذًا لَّاٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ لَّدُنَّآ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

wa iżal la'ātaināhum mil ladunnā ajran ‘aẓīmā(n).

ते इस चाल्ली, अस उनेंगी साढ़े कोला इक बड्डा इनाम जरूर देगे।

وَّلَهَدَيْنٰهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًا

wa lahadaināhum ṣirāṭam mustaqīmā(n).

ते अस उनेंगी सीधा रस्ता जरूर दस्सगे।

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا

wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).

ते जो कोई अल्लाह ते रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दी आज्ञा मनदा है, तां ओह उन्हां दे नाल होवेगा जिन्हां ते अल्लाह ने एहसान कीता है, (अर्थात) नबी, सच्चाई दे प्रेमी, शहीद ते धर्मी। वे बेस्ट फ्रेंड होंदे ने।

ذٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ عَلِيْمًا ࣖ

Żālikal-faḍlu minallāh(i), wa kafā billāhi ‘alīmā(n).

एह् अल्लाह दा दान ऐ, ते काफी ऐ अल्लाह, सर्वज्ञ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا خُذُوْا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوْا ثُبَاتٍ اَوِ انْفِرُوْا جَمِيْعًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū khużū ḥiżrakum fanfirū ṡubātin awinfirū jamī‘ā(n).

हे विश्वास करने आले! तैयार रौह्ओ, ते समूहें च (युद्ध दे मैदान च) अग्गें बधो, जां इकट्ठे (इक गै समें च) अग्गें बधो।

وَاِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَّيُبَطِّئَنَّۚ فَاِنْ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَالَ قَدْ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيَّ اِذْ لَمْ اَكُنْ مَّعَهُمْ شَهِيْدًا

wa inna minkum lamal layubaṭṭi'ann(a), fa in aṣābatkum muṣībatun qāla qad an‘amallāhu ‘alayya iż lam akum ma‘ahum syahīdā(n).

ते सचमुच तुहाडे विच कोई ऐसा है जो (युद्ध दे मैदान विच जाने तों) बहुत परहेज करदा है। फिर जेकर तुंदे उप्पर कोई आफत आई जंदी ऐ तां ओह् आखदा ऐ जे "वास्तव च अल्लाह ने उंदे कन्नै लड़ने कन्नै मेरे उप्पर एहसान कीता ऐ।"

وَلَىِٕنْ اَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللّٰهِ لَيَقُوْلَنَّ كَاَنْ لَّمْ تَكُنْۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهٗ مَوَدَّةٌ يّٰلَيْتَنِيْ كُنْتُ مَعَهُمْ فَاَفُوْزَ فَوْزًا عَظِيْمًا

wa la'in aṣābakum faḍlum minallāhi layaqūlanna ka'allam takum bainakum wa bainahū mawaddattuy yā laitanī kuntu ma‘ahum fa afūza fauzan ‘aẓīmā(n).

ते सचमुच अगर तुहानूं अल्लाह तों किरपा (जीत) मिल जावे तां ज़रूर ओह आखदा है जिवें तुहाडे ते उस दे बीच कदे प्यार दा रिश्ता नहीं होया होवे, "ओ, अगर मैं उन्हां दे नाल होंदा तां मैं वी ज़रूर इक वड्डी जीत हासिल करदा।"

۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

इस करिए, जेड़े अपनी दुनियादारी दी जिंदगी परलोक आस्ते बेचदे न, ओह अल्लाह दे रास्ते च लड़न। ते जेड़ा अल्लाह दे राह विच लड़दा है, ते गिर जावे या जीत हासिल करदा है, असीं उस नू बड़ा इनाम देंगे।

وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اَخْرِجْنَا مِنْ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ اَهْلُهَاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّاۚ وَاجْعَلْ لَّنَا مِنْ لَّدُنْكَ نَصِيْرًا

wa mā lakum lā tuqātilūna fī sabīlillāhi wal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildānil-lażīna yaqūlūna rabbanā akhrijnā min hāżihil-qaryatiẓ-ẓālimi ahluhā, waj‘al lanā mil ladunka waliyyā(n), waj‘al lanā mil ladunka naṣīrā(n).

ते तुस अल्लाह दे रस्ते च ते कमजोरें दा (रक्षा) कीं नेईं लड़ना चांह्दे, चाहे ओह् मर्द होन, जनानी होन जां बच्चे जेह्ड़े दुआ करदे न, "साढ़े रब, असेंगी इस धरती (मक्का) थमां कड्ढी लैओ, जिसदे निवासी गैर-इंसाफी न। असेंगी अपने पास्सै दा इक रक्षक देओ, ते असेंगी अपने पास्सै दा इक मददगार देओ।

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

विश्वास करने आले अल्लाह दे रास्ते च लड़दे न, ते काफिर तगहूत दे रास्ते च लड़दे न, इस करी शैतान दे दोस्तें कन्ने लड़ो, (किजोकी) वाकई शैतान दी चाल कमजोर होंदी ऐ।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

क्या तुस उन लोकें उप्पर ध्यान नेईं देओ जिनेंगी उनेंगी आखेआ जंदा ऐ के "अपने हत्थें गी (लड़ाई थमां) रोको, नमाज करो ते जकात करो!" जदों उन्हां कूं लड़ण दा फर्ज प्या तां अचानक उन्हां विचों कुझ (पाखंडी) इंसान (दुश्मन) तों डरदे हन, जिवें ओ अल्लाह तों डरदे हन, (उस तों वी ज्यादा) डरदे हन। उ'नें आखेआ, "साढ़े रब, तुसें असेंगी लड़ने दा फर्ज कीं दित्ता ऐ? तुसें असेंगी (लड़ने दा फर्ज) किश समें आस्तै की नेईं टालेया?" कहो, "इस संसार च सुख घट्ट गै होंदे न ते परलोक उनें लोकें आस्तै बेहतर ऐ जेह्ड़े पुण्यवान न (लड़ाई दा इनाम पाना) ते तुंदे कन्नै ज़रा बी अन्याय नेईं होग।"

اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا

aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).

तुस जित्थें बी होओ, मौत तुसेंगी पकड़ी लैग, भलेआं तुस मजबूत ते उच्चे बने दे किले च होंदे। जेकर उंदे उप्पर भलाई होई जंदी ऐ तां ओह् आखदे न जे एह् अल्लाह कोला ऐ ते जेकर उंदे उप्पर बुराई आई जंदी ऐ तां ओह् आखदे न जे एह् तुंदे (मुहम्मद) कोला ऐ।” कहो, “सब अल्लाह कोला (आंदे)।” तो ए लोग (पाखंडी) मुश्किल नाल (कुछ) क्यों समझदे ने?”

مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا

mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).

जो भी भलाई तुहानू मिलदी है, ओ अल्लाह तों है, ते जो भी बुराई तुहाडे नाल होंदी है, ओह तुहाडे (कसूर) तों है। असी तुहानूं (मुहम्मद) नू (सब) इंसानियत दे दूत दे तौर ते भेजेया। ते अल्लाह गवाह दे तौर उप्पर काफी ऐ।

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

जो कोई रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दी आज्ञा मनदा है, तां सचमुच उसने अल्लाह दी आज्ञा मनी है। ते जो (उस आज्ञाकारिता तों) मुड़ जावे, फिर (जान) असीं तुहानूं (मुहम्मद) नू उन्हां दा रक्षक बणन वास्ते नहीं भेजया

وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ते ओह़ (पाखंडी) आखदे न, "(साडा फर्ज सिर्फ) आज्ञा मनना ऐ।" पर, जदों ओह तुहाडे पासे (मुहम्मद) छड्ड के निकले तां उन्हां विचों कुझ ने रात नू रणनीति बना के (फैसले लै के) पहले जो आखया सी। अल्लाह उस रात उंदे द्वारा बनाई गेदी रणनीतियें गी रिकार्ड करदा ऐ, इस करी उंदे कोला मुड़ो ते अल्लाह उप्पर भरोसा करो। अल्लाह रक्षक दे तौर उप्पर काफी ऐ।

اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا

afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).

तो क्या ओ कुरान दी कदर (अध्ययन) नहीं करदे? जेकर (कुरान) अल्लाह कोला नेईं होंदा तां उनेंगी इस च मती सारी विरोधाभासी गल्लां जरूर लब्भदियां।

وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).

ते जेकर सुरक्षा जां डर दी खबर उंदे कोल पुज्जी जंदी ऐ तां ओह् (तुरत) प्रसारित करी दिंदे न। (असल विच) जेकर उन्हां ने उन्हां विचों रसूल ते उलील अमरी नू सौंप दित्ता तां ज़रूर जो लोग सच्चाई जानना चाहुंदे हन (आधिकारिक तौर ते) उन्हां (रसूल ते उलील अमरी) तों पता लग जांदे हन। अगर तुहाडे ते अल्लाह दी कृपा ते रहमत नहीं होंदी तां तुसीं शैतान दे पिच्छे चलदे, सिवाय थोड़ी संख्या (तुहाडे विच) दे।

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

तो अल्लाह दे राह विच तुहाडे (मुहम्मद) नाल लड़ो, तुहानू बोझ नहीं बल्कि अपने ते। मुसलमानें (लड़ने) गी (आत्मा) भड़काओ। उम्मीद ऐ जे अल्लाह काफर करने आलें दे हमले गी नकार देग (तोड़ देग)। अल्लाह (उसदी) ताकत बड़ी बड्डी ऐ ते (उसदी) सजा बड़ी कठोर ऐ।

مَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَّكُنْ لَّهٗ نَصِيْبٌ مِّنْهَا ۚ وَمَنْ يَّشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَّكُنْ لَّهٗ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيْتًا

may yasyfa‘ syafā‘atan ḥasanatay yakul lahū naṣībum minhā, wa may yasyfa‘ syafā‘atan sayyi'atay yakul lahū kiflum minhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqītā(n).

जेड़ा कोई अच्छी मदद कन्ने दुए दी मदद करदा ऐ, उसी ओदे इनाम दा हिस्सा जरूर मिलग, ते जेड़ा बुरी मदद कन्ने दुए दी मदद करदा ऐ, ओदे पाप दा हिस्सा जरूर चुकग। अल्लाह दी हर चीजां उप्पर ताकत ऐ।

وَاِذَا حُيِّيْتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوْا بِاَحْسَنَ مِنْهَآ اَوْ رُدُّوْهَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَسِيْبًا

wa iżā ḥuyyītum bitaḥiyyatin fa ḥayyū bi'aḥsana minhā au ruddūhā, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in ḥasībā(n).

ते जेकर तुसें गी (नमस्कार) आदर कन्नै सम्मानित कीता जंदा ऐ तां आदर गी बेहतर कन्नै वापस करो, जां (आदर, जेह्ड़ा अनुपात च ऐ) वापस करो। सचमुच अल्लाह हर गल्ल दा ध्यान रखदा है।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗ وَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ حَدِيْثًا ࣖ

allāhu lā ilāha illā huw(a), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), wa man aṣdaqu minallāhi ḥadīṡā(n).

अल्लाह, उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ। ओह् तुसेंगी क़यामत दे दिन जरूर इकट्ठा करग जिस च कोई शक नेईं ऐ। उंदी गल्लां च अल्लाह कोला बी सच्चा कौन ऐ?

۞ فَمَا لَكُمْ فِى الْمُنٰفِقِيْنَ فِئَتَيْنِ وَاللّٰهُ اَرْكَسَهُمْ بِمَا كَسَبُوْا ۗ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَهْدُوْا مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

famā lakum fil-munāfiqīna fi'ataini wallāhu arkasahum bimā kasabū, aturīdūna an tahdū man aḍallallāh(u), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

तो तुसीं मुनाफे दा (सामने) दो समूहां विच क्यों (बंटी) हो, भले ही अल्लाह ने उन्हां नूं (कफर) वापस कर दित्ता है, उन्हां दी अपनी मेहनत दे कारण? क्या तुंदा इरादा ऐ के तुस उनें लोकें गी हिदायतां देओ जिनेंगी अल्लाह ने भटकने दी अनुमति दित्ती ऐ? जिसगी अल्लाह गुमराह करने दी अनुमति देग, उसी कोई रस्ता (मार्गदर्शित करने) नेईं मिलग।

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

उह चाहंदे हन कि तुसीं उवें ही काफिर बण जाओ जिवें ओह काफिर बण गिन, तां कि तुसीं वी (उन्हां नाल) उह ही बण जाओ। उनमें से किसी को भी दोस्त न बनाओ, जब तक ओह अल्लाह दे रास्ते पर नहीं मुड़ जा। जेकर ओह मुड़ जांदे न, तां उनेंगी कैदी बनाई लैओ ते जित्थें बी तुसें गी मिलदा ऐ, उ’नेंगी मारी ओड़ो, ते उंदे चा कुसै गी बी वफादार दोस्त जां मददगार नेईं बनाओ।

اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا

illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).

सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े तुंदे बश्कार कुसै लोकें थमां सुरक्षा मंगदे न ते उंदे लोकें कन्नै कोई समझौता (शांति) होई गेदा ऐ जां जेह्ड़े लोक तुंदे कोल औंदे न ते उंदे दिल तुंदे कन्नै लड़ने जां अपने लोकें कन्नै लड़ने थमां परहेज करदे न। अल्लाह ने चाहुंदा तां उन्हा नू तुहाडा सामना करन दी ताकत देंदा, इस करके ओह तुहाडे नाल लड़दे। पर जेकर ओह तुसेंगी अकेला छोड़ी दिंदे न, ते तुंदे कन्ने लड़दे न ते तुसेंगी शांति (समर्पण) नेईं दिंदे तां अल्लाह ने तुंदे आस्तै (उन्हें गी पकड़ने ते मारने) दा रस्ता नेईं बनाई दित्ता ऐ।

سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ

satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).

जल्दी गै तुसेंगी होर बी मिलग जेह्ड़े तुंदे कन्नै सुरक्षित ते अपने गै लोकें कन्नै सुरक्षित रौह्ना चांह्दे न। जदूं बी उनेंगी प्रलोभन (शिर्क) च वापस सद्देआ जंदा ऐ तां ओह् उस च पौंदे न। इस आस् ते जेकर ओह़ तुसेंगी अकेला नेई छड्डदे ते तुसेंगी शांति नेई दिंदे, ते तुंदे कन् ने लड़ने थवां नेई परहेज करदे, तां उनेंगी बंदी बनाई लैओ ते जित् थें बी तुसेंगी मिलदा ऐ, उनेंगी मारी ओड़ना। उह ही हन जिन्हां दे बारे विच असीं तुहानूं इक साफ कारण (लड़न, पकड़न ते मारन लई) दित्ता है।

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ते इक मुसलमान दा इक मुसलमान (दूजे) गी मारना उचित नेईं ऐ, सिवाय इस करिए के ओह् गुनाहगार ऐ (गलती कन्नै)। जेड़ा कोई मुसलमान गी इस करिए मारदा ऐ की ओ दोषी ऐ (दे) इक मुसलमान गुलाम गी मुक्त करदा ऐ ते अपने (मार दित्ते गेदे व्यक्ति दे) परिवार गी दित्ती गेदी फिरौती गी (देना) देई दिंदा ऐ, जदूं तकर ओह (मारने आले व्यक्ति दा परिवार) भुगतान गी माफ नेईं करी दिंदा। जेकर ओह (हत्या करने आला) कुसे लोकें दा ऐ जेड़े तुंदे कन्ने दुश्मनी रखदे न, भले ही ओ विश्वासी ऐ, तां (कत्ल करने आला) अपने मुसलमान दासें गी मुक्त करन। ते जेकर ओह (हत्या कीता गेदा) कुसे लोक (काफिरें) दा ऐ जिंदे कन्ने उंदे ते तुंदे बश्कार (शांति) दी संधि ऐ, तां (कत्ल करने आला) अपने (मार दित्ते गेदे) परिवार गी सौंपी गेदी फिरौती देई देओ ते अपने मुसलमान दासें गी मुक्त करो। जिस नूं (उस दा गुलाम) नहीं मिलदा, ओ (कत्ल करन वाला) अल्लाह दे तूब दे तौर ते लगातार दो महीने रोजा रखन। ते अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

ते जो कोई इमानदार नू जानबूझ के मारदा है, ओ इनाम नरक होवेगा, जित्थे ओह अनन्त रहवेगा। अल्लाह उसदे नाल गुस्सा आया, ते उस नू गाली दित्ती ते उस वास्ते इक वड्डी सजा तैयार कीती।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

हे विश्वास करने आले! जदूं तुस अल्लाह दे रस्ते च जांदे ओ (लड़ाई करदे ओ) तां सावधान रवो (जानकारी दी तलाश करो) ते उस बंदे गी नेईं आखना जेड़ा तुसेंगी "सलाम" आखदा ऐ, "तुस मुसलमान नेईं ओ," (फिर तुस उसी मारदे ओ), दुनिया दी जिंदगी दी दौलत दी तलाश दे इरादे कन्ने, भले ही अल्लाह दे कन्ने मते सारे खजाने न। पहले तुसीं इयां ही सी, फिर अल्लाह ने तुहानूं अपनी बरकत दित्ती, इस करके सावधान रहो। सचमुच अल्लाह तुहाडे कम्में च बड़ा सावधान रौंह्दा ऐ।

لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ

lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).

ऐझी गाहल कैनी कि हिक मुसलमान (जो लड़ाई विच हिस्सा कैनी घिनदा) बिना कुई बहाने (बाधा) अते अल्लाह दे रास्ते विच जिहाद दी कोशिश करन वाला आदमी दे विच। अल्लाह ने बैठे (बिना रुकावट दे लड़ाई विच शामिल नहीं) ते अपनी दौलत ते आत्मा नाल जिहाद दी कोशिश करन वाले दी हैसियत वधाई है। हर इक गी अल्लाह इक भलाई (इनाम) (जन्नत) दा वादा करदा ऐ ते अल्लाह ने जिहाद दी कोशिश करने आलें गी बड़ा इनाम कन्नै बैठे दे लोकें उप्पर एहसान कीता ऐ,

دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

(अर्थात) उंदे कोला कई डिग्री उप्पर, ते कन्नै गै माफी ते दया। अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ

innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).

सचमुच, जिन्हां दी जान सुर्गदूतें ने अपने आप गी अत्याचार दी स्थिति च लेई लेया, उने (सुर्गदूतें) ने पुच्छया, "तुस केहड़े ओ?" उने जवाब दित्ता, "अस धरती (मक्का) उप्पर दब्बे दे लोक आं।" उने (फरिश्ते) ने पुच्छया, "क्या अल्लाह दी धरती चौड़ी नेईं ऐ, तां जे तुस इस उप्पर प्रवास (इधर-उधर) करी सकदे ओ?" तो ओह लोग नरक विच हन, ते ओह (जहानम) वापस आण वास्ते सब तों बुरी जगह है,

اِلَّا الْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاۤءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ حِيْلَةً وَّلَا يَهْتَدُوْنَ سَبِيْلًاۙ

illal-mustaḍ‘afīna minar-rijāli wan-nisā'i wal-wildāni lā yastaṭī‘ūna ḥīlataw wa lā yahtadūna sabīlā(n).

सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े दब्बे दे न, चाहे ओह् मर्द होन जां जनानी ते बच्चे जेह्ड़े लाचार न ते (प्रवास करने दा) रस्ता नेईं जानदे,

فَاُولٰۤىِٕكَ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّعْفُوَ عَنْهُمْ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَفُوًّا غَفُوْرًا

fa ulā'ika ‘asallāhu ay ya‘fuwa ‘anhum, wa kānallāhu ‘afuwwan gafūrā(n).

फिर ओह, उम्मीद ऐ के अल्लाह उनेंगी माफ करी देग। अल्लाह माफ करने आला, सबतूं माफ करने आला ऐ।

۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ते जो कोई अल्लाह दे राह विच प्रवास करदा है, उस नूं इस धरती ते प्रवास दी चौड़ी जगह ते बहुत (रोजी) दा ज़रूर मिल जावेगा। जो कोई अल्लाह ते ओस दे रसूलुल्लाह दी खातिर प्रवास करन दे इरादे नाल अपने घर तों बाहर निकलदा है, फिर उस ते मौत (अपनी मंजिल ते पहुंचण तों पहलां) हो जांदी है, फिर सचमुच, उसदा इनाम अल्लाह दे कोल स्थापित हो चुका है। ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

ते जदूं तुस धरती उप्पर सफर करदे ओ तां तुंदे आस्तै कसर दी नमाज करना कोई पाप नेईं ऐ, जेकर तुसेंगी काफिरें दे हमले थमां डरदे न। सचमुच काफिर तेरे असली दुश्मन हन।

وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

ते जेकर तुस (मुहम्मद) उंदे च (अपने दोस्तें) च ओ ते तुस उंदे कन्ने नमाज पढ़ना चांदे ओ, तां उंदे च इक समूह गी तुंदे कन्ने खड़ोने (नमाज) करने देयो ते उंदे हथियार लेईये, फिर जदूं ओह (जेके तुंदे कन्ने नमाज पढ़दे न) सजदा करन (जिसने इक रकाअत पूरा करी लेया ऐ), तां उनेंगी तुंदे पिच्छें थमां हटने देयो (दुश्मन दा सामना करने आस्ते) ते इक होर समूह गी औने देयो जिने नमाज नेईं कीती ऐ, फिर ओह तुंदे कन्ने नमाज पढ़ने देयो, ते उनेंगी तैयारी करने देयो। सतर्क ते अपने हथियार होलस्टर कर दित्ते। काफिर चाहंदे हेन कि तुस्सां अपणेह हथियारे ते तुवाड़ी सम्पत्ति दे बारे एच लापरवाह बनो, तां ओ तुवाकुं हेक वारी सारे उत्ते हमला करेंदे हेन। ते तुंदे आस्तै ठीक ऐ जे तुस अपने हथियार बिछाओ, जेकर तुसेंगी बरखा दे कारण जां बीमार होने करी मुसीबत च पेदे ओ तां तैयार रौह्ओ। सचमुच अल्लाह ने काफिर करने आलें लेई इक अपमानजनक सजा तैयार कीती ऐ।

فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِكُمْ ۚ فَاِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ ۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ كِتٰبًا مَّوْقُوْتًا

fa iżā qaḍaitumuṣ-ṣalāta fażkurullāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbikum, fa iżaṭma'nantum fa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta kānat ‘alal-mu'minīna kitābam mauqūtā(n).

इत्थूं तगर जे जदूं तुस (अपनी) नमाज पूरी करी लैंदे ओ तां खड़ोते दे समें, बैठदे बेल्लै ते लेटदे बेल्लै अल्लाह दी याद करो। फिर, जदूं तुस सुरक्षित महसूस करदे ओ, तां फिर नमाज (हमेशा दी तरह) करो। सचमुच, प्रार्थना विश्वासियों दे वास्ते समय दे नाल निर्धारित फर्ज हे।

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ते उंदे (अपने दुश्मनें) दा पीछा करने च कमजोर दिल नेईं बनो। जेकर तुसें गी दर्द होंदा ऐ तां एह् जानना ऐ जे उनेंगी बी दर्द होंदा ऐ (ओह् बी), जि'यां तुस करदे ओ, जिसलै के तुस अजें बी अल्लाह कोला उम्मीद करी सकदे ओ जेह्ड़ी उंदे कोला उम्मीद नेईं होई सकदी। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

सचमुच, असी किताब (कुरान) तुहाडे (मुहम्मद) नू सच्चाई ला के उतार दी है, ताकि तुसीं लोकां दे बीच उस हिसाब नाल न्याय करो, जो अल्लाह ने तुहानूं सिखाया है, ते (बेगुनाह इंसान) दा विरोधी ना बनो, क्योंकि धोखा देण वाला इंसान दा (रक्षा)

وَّاسْتَغْفِرِ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

wastagfirillāh(a), innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ते अल्लाह कोला माफी मंगना। सचमुच अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।

وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ

wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).

ते अपने आप गी धोखा देने आलें लेई बहस नेईं करो। सचमुच अल्लाह ओह लोग पसंद नहीं करदा जो हमेशा गद्दार ते पाप विच लंगड़ रहे हन।

يَّسْتَخْفُوْنَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُوْنَ مِنَ اللّٰهِ وَهُوَ مَعَهُمْ اِذْ يُبَيِّتُوْنَ مَا لَا يَرْضٰى مِنَ الْقَوْلِ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطًا

yastakhfūna minan-nāsi wa lā yastakhfūna minallāhi wa huwa ma‘ahum iż yubayyitūna mā lā yarḍā minal-qaul(i), wa kānallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭā(n).

ओह् लोकें कोला छिपी सकदे न, पर अल्लाह कोला छिपी सकदे न, कीजे अल्लाह उंदे कन्नै हा, जिसलै इक रात उनेंगी इक गुप्त फैसला लैता जेह्ड़ा उसी मंजूर नेईं हा। ते अल्लाह सर्वशक्तिमान उंदे कम्में गी ढकदा ऐ।

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ فَمَنْ يُّجَادِلُ اللّٰهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اَمْ مَّنْ يَّكُوْنُ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

hā'antum hā'ulā'i jādaltum ‘anhum fil-ḥayātid-dun-yā, famay yujādilullāha ‘anhum yaumal-qiyāmati am may yakūnu ‘alaihim wakīlā(n).

कि तुसीं ही हो ! तुस इस दुनिया दे जीवन च उंदा (रक्षा) बहस करदे ओ, पर कयामत दे दिन उंदा (रक्षा) करने आस्तै अल्लाह दा विरोध कुन करग? या (अल्लाह दी सजा दे खिलाफ) उंदा रक्षक कुन होग?

وَمَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا اَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهٗ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّٰهَ يَجِدِ اللّٰهَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa may ya‘mal sū'an au yaẓlim nafsahū ṡumma yastagfirillāha yajidillāha gafūrar raḥīmā(n).

ते जेड़ा कोई अपराध करदा ऐ ते अपने आप गी अन्याय करदा ऐ, फिर अल्लाह कोला माफी मंगदा ऐ, ओ अल्लाह गी ज़रूर माफ करने आला, परम दयालु पाग।

وَمَنْ يَّكْسِبْ اِثْمًا فَاِنَّمَا يَكْسِبُهٗ عَلٰى نَفْسِهٖ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa may yaksib iṡman fa innamā yaksibuhū ‘alā nafsih(ī),wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ते जेड़ा कोई पाप करदा ऐ, तां सचमुच ओह अपने (मुश्कल) आस्ते करदा ऐ। ते अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ

وَمَنْ يَّكْسِبْ خَطِيْۤـَٔةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهٖ بَرِيْۤـًٔا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wa may yaksib khaṭī'atan au iṡman ṡumma yarmi bihī barī'an fa qadiḥtamala buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

ते जेड़ा कोई गलती जां पाप करदा ऐ, फिर ओह इक मासूम व्यक्ति उप्पर इल्जाम लांदा ऐ, फिर सचमुच, ओह् झूठ ते साफ पाप लेई गेदा ऐ।

وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا

wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).

ते जेकर अल्लाह दी किरपा ते तुहाडे (मुहम्मद) दे प्रति उंदी रहमत नेईं होंदी तां निश्चित रूप कन्नै उंदे च इक समूह तुसेंगी गुमराह करने दा फैसला करी लैंदा। पर ओह सिर्फ अपने आप गी गुमराह करदे न, ते तुसेंगी ज़रा बी नुकसान नेईं पजांदे। ते (इस करिए बी) अल्लाह ने तुहाडे कोल किताब (अल-कुरान) ते हुक्म (सुन्नत) भेजी है, ते तुहानूं ओह सिखाया है जो तुसीं नहीं जानदे सी। परमेसरे दी किरपा तुंदे उप् पर बड़ी बड्डी ऐ।

۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا

lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).

उंदे मते सारे गुप्त गल्लबात च कोई भला नेईं होंदा, सिवाय उनें लोकें दी गुप्त गल्लबात दे जेह्ड़े दान, जां नेक कम्में दा हुक्म दिंदे न, जां लोकें च शांति स्थापित करदे न। जो कोई अल्लाह दी रजा मंगदे होए ऐसा करदा है, असीं उस नू जल्दी ही बड़ा इनाम देंगे।

وَمَنْ يُّشَاقِقِ الرَّسُوْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيْلِ الْمُؤْمِنِيْنَ نُوَلِّهٖ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِهٖ جَهَنَّمَۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًا ࣖ

wa may yusyāqiqir-rasūla mim ba‘di mā tabayyana lahul-hudā wa yattabi‘ gaira sabīlil-mu'minīna nuwallihī mā tawallā wa nuṣlihī jahannam(a), wa sā'at maṣīrā(n).

ते जेड़ा कोई रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दा सच साफ होण दे बाद विरोध करदा है, ते उस रस्ते ते चलदा है जो मुसलमान दा रस्ता नहीं है, असीं उस नूं उस गलती विच छड्ड के उस नूं नरक विच सौंप देंदे हां, ते ओह ही सब तों बुरी जगह है जित्थे वापस आना है।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

अल्लाह शिर्क (अल्लाह दे साथी किसे वी चीज़ नाल जोड़ना) दे पाप नू माफ नहीं कर देगा, ते उस दे अलावा होर गुना माफ करदा है जिस दे वास्ते ओ चाहंदा है। ते जो कोई अल्लाह नाल (कुछ) शरीफ करदा है, तां सचमुच ओह बहुत दूर भटक गया है।

اِنْ يَّدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اِنٰثًاۚ وَاِنْ يَّدْعُوْنَ اِلَّا شَيْطٰنًا مَّرِيْدًاۙ

iy yad‘ūna min dūnihī illā ināṡā(n), wa iy yad‘ūna illā syaiṭānam marīdā(n).

अल्लाह दे अलावा जो इबादत करदे हन, ओ (मूर्तियां) दे सिवा होर कुझ नहीं, ते उह नाफरमानी शैतान दे सिवा होर किसे वी चीज दी इबादत नहीं करदे

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

जिसगी अल्लाह ने श्राप दित्ता, ते (शैतान) ने आख्या, "मैं तुंदे दासें कोला इक खास हिस्सा जरूर लेई लैना,

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

ते मैं उनेंगी जरूर गुमराह करगा, ते मैं उंदे च खाली सपने जगाना ते मैं उनेंगी पशुएं दे कान कट्टने दा हुक्म देगा, (फिर ओह असल च उनेंगी कट्टी लैंदे न), ते मैं उनेंगी अल्लाह दी सृष्टि गी बदलने दा हुक्म देगा, (फिर ओह सचमुच बदलदे न)।” जेड़ा शैतान गी अल्लाह दे अलावा रक्षक समझदा ऐ, तां सचमुच, उसी असली नुकसान होंदा ऐ।

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(शैतान) ने उंदे कन्ने वादे कीते ते उंदे च खाली सपने पैदा कीते, हालाँकि शैतान ने उंदे कन्ने सिर्फ झूठ दा वादा कीता हा।

اُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۖ وَلَا يَجِدُوْنَ عَنْهَا مَحِيْصًا

ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa lā yajidūna ‘anhā maḥīṣā(n).

जेड़े (धोखांदे हन) नरक दे हन ते उहनां कोल इस तों बचण दी कोई जगह (दूजी) नहीं होवेगी।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ وَعْدَ اللّٰهِ حَقًّا ۗوَمَنْ اَصْدَقُ مِنَ اللّٰهِ قِيْلًا

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sanudkhiluhum jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), wa‘dallāhi ḥaqqā(n), wa man aṣdaqu minallāhi qīlā(n).

ते जो विश्वास करदे हन ते नेक कम्म करदे हन, अस जन्नत विच दाखल होंगे जिदे थल्ले नदियाँ बहदीयां ने, ओह उस विच हमेशा रहनगे। ते परमेसरे दा वादा बी सच ऐ। उंदी गल्लां च अल्लाह कोला बी सच्चा कौन ऐ?

لَيْسَ بِاَمَانِيِّكُمْ وَلَآ اَمَانِيِّ اَهْلِ الْكِتٰبِ ۗ مَنْ يَّعْمَلْ سُوْۤءًا يُّجْزَ بِهٖۙ وَلَا يَجِدْ لَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

laisa bi'amāniyyikum wa lā amāniyyi ahlil-kitāb(i), may ya‘mal sū'ay yujza bih(ī), wa lā yajid lahū min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

(अल्लाह कोला इनाम) तुंदी इच्छा नेईं ऐ ते ना गै (ना) किताब दे लोकें दी इच्छा ऐ। जो कोई बुराई करदा ऐ, उसी उस बुराई दे मुताबिक जरूर चुकाया जाग, ते उसी अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक या मददगार नेईं होग।

وَمَنْ يَّعْمَلْ مِنَ الصّٰلِحٰتِ مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ نَقِيْرًا

wa may ya‘mal minaṣ-ṣāliḥāti min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna naqīrā(n).

ते जेड़ा कोई मुसलमान होने दे दौरान भला कम्म करदा ऐ, चाहे ओ नर होवे या नारी, ओ जन्नत विच दाखल होवेगा ते ज़रा वी अन्याय नहीं होवेगा।

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

ते ओदे कोला बेहतर धर्म कुस दा ऐ जेड़ा सच्चे मन कन्ने अपने आप गी अल्लाह दे अधीन करदा ऐ, ते नेक कम्में गी करदे होई, ते इब्राहीम दे सीधे धर्म दा पालन करदा ऐ? ते अल्लाह ने इब्राहीम गी (अपना) प्यारे बनाने लेई चुने दा ऐ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيْطًا ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu bikulli syai'im muḥīṭā(n).

ते जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती उप्पर ऐ ओह् अल्लाह दा गै ऐ ते अल्लाह दे (ज्ञान) च हर चीज शामल ऐ।

وَيَسْتَفْتُوْنَكَ فِى النِّسَاۤءِۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِيْهِنَّ ۙوَمَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ فِيْ يَتٰمَى النِّسَاۤءِ الّٰتِيْ لَا تُؤْتُوْنَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُوْنَ اَنْ تَنْكِحُوْهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِيْنَ مِنَ الْوِلْدَانِۙ وَاَنْ تَقُوْمُوْا لِلْيَتٰمٰى بِالْقِسْطِ ۗوَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِهٖ عَلِيْمًا

wa yastaftūnaka fin-nisā'(i), qulillāhu yuftīkum fīhinn(a), wa mā yutlā ‘alaikum fil-kitābi fī yatāman-nisā'il-lātī lā tu'tūnahunna mā kutiba lahunna wa targabūna an tankiḥūhunna wal-mustaḍ‘afīna minal-wildān(i), wa an taqūmū lil-yatāmā bil-qisṭ(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha kāna bihī ‘alīmā(n).

ते ओह तुंदे कोला जनानियां दे बारे च फतवा मंगदे न। कहो, "अल्लाह ने तुहानूं उन्हां दे बारे विच इक फतवा दित्ता है, ते जो तुहानूं कुरान विच (फतवा वी) अनाथ जनानीआं दे बारे विच पढ़या गया है, जिन्हां नू तुसीं उन्हां वास्ते निर्धारित (दहेज) दा इंतजाम नहीं कीता, जबकि तुसीं उन्हां नाल शादी करना चांदे सी ते (किसे) बच्चे जिन्हां नूं अज वी कमजोर समझया जांदा सी। ते (अल्लाह ने तुहानूं हुक्म दित्ता है) अनाथआं दा निष्पक्ष देखभाल करन अल्लाह सर्वज्ञ ऐ।"

وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ते जेकर जनानी गी इस गल्लै दी चिंता ऐ जे ओह्दे पति शरारती जां उदासीन होग, तां ओह् दवैं असली शांति बनाई सकदे न, ते ओह् शांति (उंदे आस्तै) बेहतर ऐ, भलेआं ओह् मर्द स्वभाव कन्नै कंजूस होऐ। ते जेकर तुस (अपनी घरेआली कन्नै अपने रिश्ते च) सुधार करदे ओ ते अपने आप गी (नुस्यूज़ ते उदासीनता थमां) बचांदे ओ तां सचमुच अल्लाह तुंदे कम्में च सावधान रौंह्दे न।

وَلَنْ تَسْتَطِيْعُوْٓا اَنْ تَعْدِلُوْا بَيْنَ النِّسَاۤءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيْلُوْا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوْهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۗوَاِنْ تُصْلِحُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

wa lan tastaṭī‘ū an ta‘dilū bainan-nisā'i wa lau ḥaraṣtum falā tamīlū kullal-maili fa tażarūhā kal-mu‘allaqah(ti), wa in tuṣliḥū wa tattaqū fa innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

ते तुस अपनी पत्नियां दे बीच न्याय नेईं करी सकगे, भलेआं तुस ज़ोरदार इच्छा रखदे ओ, इस करी (जिस कन्नै तुस प्यार करदे ओ) इस हद तकर मता झुकाव नेईं देओ जे दुए गी फांसी देई ओड़ो। ते जेकर तुस सुधार करदे ओ ते अपने आप गी (गलत कम्में थमां बचांदे ओ) तां निश्चित रूप कन्नै अल्लाह अक्सर माफी देने आला, दयालु ऐ।

وَاِنْ يَّتَفَرَّقَا يُغْنِ اللّٰهُ كُلًّا مِّنْ سَعَتِهٖۗ وَكَانَ اللّٰهُ وَاسِعًا حَكِيْمًا

wa iy yatafarraqā yugnillāhu kullam min sa‘atih(ī), wa kānallāhu wāsi‘an ḥakīmā(n).

ते जेकर दोऐ तलाक देई ओड़दे न तां अल्लाह उंदे च हर इक गी अपनी कृपा कन्ने पर्याप्तता देग। ते अल्लाह सर्वव्यापी (उसदी इनाम), परम ज्ञानी ऐ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَاِيَّاكُمْ اَنِ اتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَنِيًّا حَمِيْدًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa laqad waṣṣainal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa iyyākum anittaqullāh(a), wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kānallāhu ganiyyan ḥamīdā(n).

ते जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती च ऐ, उसी अल्लाह दा गै ऐ, ते सच्चें गै असें उनें लोकें गी आज्ञा दित्ती ऐ जिनेंगी तुंदे कोला पैह्ले ते तुंदे कोला पैह्ले पवित्र किताब दित्ती गेई ही, ओह् अल्लाह कोला डरन। पर जेकर तुस कुफर करदे ओ तां (जान लैओ) जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती उप्पर ऐ, अल्लाह दा गै ऐ, ते अल्लाह सारें शा अमीर, सारें शा तारीफ ऐ।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ते जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती उप्पर ऐ, अल्लाह दा गै ऐ। अल्लाह इसदे रक्षक दे तौर उप्पर काफी ऐ।

اِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ اَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِاٰخَرِيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى ذٰلِكَ قَدِيْرًا

iy yasya' yużhibkum ayyuhan-nāsu wa ya'ti bi'ākharīn(a), wa kānallāhu ‘alā żālika qadīrā(n).

अल्लाह दी मर्जी होवे तां तुहानूं सारे दा नाश कर दित्ता होवे, ऐ इंसान! फिर उसने इक होर (लोग) (तुहाडे बदले दे तौर ते) लाया। और अल्लाह सर्वशक्तिमान ने ऐसा ही किया।

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِنْدَ اللّٰهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

man kāna yurīdu ṡawābad-dun-yā fa ‘indallāhi ṡawābud-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa kānallāhu samī‘am baṣīrā(n).

जो वी दुनिया दा इनाम चाहुंदा है, ओह जानन कि अल्लाह दे कोल दुनिया ते आखरी दा इनाम है। ते अल्लाह सब सुनने आला, सब दिखने आला ऐ।

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

हे विश्वास करने आले! इंसाफ दे समर्थक बनो, अल्लाह दे गवाह बनो, भले ही ओ अपने या अपने माता-पिता ते रिश्तेदारें दे खिलाफ होवे। चाहे ओ (आरोपी) अमीर होवे या गरीब, अल्लाह सब तों ज्यादा जानदा हे कि ओस दे हित विच क्या हे। इस करिए सच्चाई कोला हटना चाहंदे होई अपनी इच्छाएं दा पालन नेईं करो। ते जेकर तुस (गवाही) गी विकृत करदे ओ जां देने थमां इन्कार करदे ओ तां एह् जानना ऐ जे अल्लाह तुंदे कम्में थमां सारें शा वाकिफ ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह (मुहम्मद) ते उस किताब (अल-कुरान) उप्पर जेड़ी उंदे रसूले गी उतारी गेई ही, ते कन्नै गै उनें कताबें उप्पर बी विश्वास करना जारी रक्खो जेह्ड़ी पैह्लें नज़र आई ही। जो कोई अल्लाह, उहदे फरिश्ते, उहदी किताबां, उहदे रसूल, ते आखरी दिन नू काफर करदा है, तां वाकई ओह इंसान बहुत दूर भटक गया है।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيْلًاۗ

innal-lażīna āmanū ṡumma kafarū ṡumma āmanū ṡumma kafarū ṡummazdādū kufral lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum sabīlā(n).

सचमुच, जो विश्वास करदे हन ते फिर काफर करदे हन, फिर विश्वास (फिर) करदे हन, फिर फिर काफर करदे हन, फिर उन्हां दी कुफर नू वधांदे हन, फिर अल्लाह उन्हां नूं माफ नहीं कर देगा, ना ही (न ही) उन्हां नू (सीधा) राह दिखावेगा।

بَشِّرِ الْمُنٰفِقِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ

basysyiril-munāfiqīna bi'anna lahum ‘ażāban alīmā(n).

पाखंडियों को खबर दे दे कि उन्हें दर्दनाक तड़प होग।

ۨالَّذِيْنَ يَتَّخِذُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ اَيَبْتَغُوْنَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَاِنَّ الْعِزَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًاۗ

al-lażīna yattakhiżūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), ayabtagūna ‘indahumul-‘izzata fa innal-‘izzata lillāhi jamī‘ā(n).

(अर्थात) जो काफिरां नूं आपणे सरदार समझदे हन, मुसलमान नूं छड्ड के। क्या ओह काफिरें कन्ने सत्ता दी तलाश करदे न? जानिए कि सारी शक्ति अल्लाह की है।

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

ते सचमुच, अल्लाह ने तुहाडे वास्ते किताब (अल कुरान) विच (नियम) भेजे हन कि अगर तुसीं अल्लाह दे आयतां नूं इन्कार ते मजाक उड़ांदे सुणदे हो (काफिर) तां उन्हां नाल नहीं बैठो, इस तों पहलां कि ओह दूजी गल्लबात विच दाखल होन। क्मोंकक (अगर आऩ उन्शें फैठते यशते शैं) तो बेशक आऩ बी उन्शें शी जैवे शोंगे। सचमुच अल्लाह सारे मुनाफिक ते काफिरां नूं नरक विच इकट्ठा कर देगा,

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(अर्थात) जो तुहाडे नाल होण वाली (घटना) दा इंतजार करदे हन। जदूं तुसें गी अल्लाह कोला जीत हासल होंदी ऐ तां ओह् आखदे न जे "के अस तुंदे कन्नै (लड़ाई च) नेईं हे?" ते जेकर काफिरें दा हिस्सा ऐ तां ओह़ ग् लांदे ह़न, "केह़ अस तुंदे कन् ने जीत च नेई हे, ते केह़ अस तुंदा मुसलमानें दे खलाफ नेई बचाया?" तो अल्लाह कयामत दे दिन तुहाडे बीच न्याय करगे। अल्लाह काफिरें गी मुसलमानें उप्पर काबू पाने दा रस्ता नेईं देग।

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).

सचमुच पाखंडी अल्लाह गी धोखा देना चाहंदे न, पर अल्लाह गै उनेंगी धोखा दिंदा ऐ। जदुं ओह़ प्रार्थना करने आस् ते खड़ोते दे न, तां ओह़ आलसी कन् ने गै करदे ह़न। इन्हां दा मतलब है कि लोकां दे सामने खुश रहना (तानी चाहना चाहंदे ने)। ते थोड़ी-थोड़ी सिवाय अल्लाह दी याद नहीं करदे

مُّذَبْذَبِيْنَ بَيْنَ ذٰلِكَۖ لَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ وَلَآ اِلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ ۗ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ سَبِيْلًا

mużabżabīna baina żālik(a), lā ilā ha'ulā'i wa lā ilā ha'ulā'(i), wa may yuḍlilillāhu falan tajida lahū sabīlā(n).

ओ उन्हां (विश्वास या अविश्वास) दे विच शक दी स्थिति विच हन, जो इस समूह (विश्वासियों) दे नहीं हन ते उस समूह (अविश्वासियों) दे नहीं (न ही) हन। जिसगी अल्लाह गुमराह करने दी अनुमति देग, उसी कोई रस्ता (मार्गदर्शित करने) नेईं मिलग।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).

हे विश्वास करने आले! मुसलमानें दी जगह काफिरें गी अपने सरदार नेईं समझो। क्या तुस अल्लाह गी (तुंदे खिलाफ) इक साफ दलील देना चांदे ओ?

اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ فِى الدَّرْكِ الْاَسْفَلِ مِنَ النَّارِۚ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيْرًاۙ

innal-munāfiqīna fid-darkil-asfali minan-nār(i), wa lan tajida lahum naṣīrā(n).

सचमुच, पाखंडी नरक दे निचले स्तर ते (स्थापित) हन। ते तुसेंगी उंदे आस् ते कोई मददगार नेई मिलग।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَاعْتَصَمُوْا بِاللّٰهِ وَاَخْلَصُوْا دِيْنَهُمْ لِلّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَۗ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًا

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa‘taṣamū billāhi wa akhlaṣū dīnahum lillāhi fa ulā'ika ma‘al-mu'minīn(a), wa saufa yu'tillāhul mu'minīna ajran ‘aẓīmā(n).

सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े पश्चाताप करदे न ते अपने आप गी सुधार करदे न ते अल्लाह गी मजबूती कन्नै पकड़दे न ते सच्चे मनै कन्नै अल्लाह आस्तै अपने धर्म दा पालन करदे न। वे मुसलमानों के साथ होंगे, और अल्लाह मुसलमानों को बड़ा इनाम देगा।

مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔

mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).

अल्लाह तुहानूं तड़पावेगा, अगर तुसीं शुक्रगुजार हो ते इमान रखो। और अल्लाह सारे शुक्रगुजार, सर्वज्ञ है।

۞ لَا يُحِبُّ اللّٰهُ الْجَهْرَ بِالسُّوْۤءِ مِنَ الْقَوْلِ اِلَّا مَنْ ظُلِمَ ۗ وَكَانَ اللّٰهُ سَمِيْعًا عَلِيْمًا

lā yuḥibbullāhul-jahra bis-sū'i minal-qauli illā man ẓulim(a), wa kānallāhu samī‘an ‘alīmā(n).

अल्लाह गी बुरे शब्द पसंद नेईं न, (जेह्ड़े बोलदे न) खुल्लियै सिवाय उनें लोकें दे जिंदे कन्नै अन्याय होई गेई ऐ। ते अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

اِنْ تُبْدُوْا خَيْرًا اَوْ تُخْفُوْهُ اَوْ تَعْفُوْا عَنْ سُوْۤءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيْرًا

in tubdū khairan au tukhfūhu au ta‘fū ‘an sū'in fa innallāha kāna ‘afuwwan qadīrā(n).

जेकर तुस कुसे गुण दा ऐलान करदे ओ, उसगी छुपांदे ओ या (दूजे व्यक्ति) गी गलती गी माफ करदे ओ, तां सचमुच अल्लाह माफी देने आला, सर्वशक्तिमान ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّفَرِّقُوْا بَيْنَ اللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَّنَكْفُرُ بِبَعْضٍۙ وَّيُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَّخِذُوْا بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًاۙ

innal-lażīna yakfurūna billāhi wa rusulihī wa yurīdūna ay yufarriqū bainallāhi wa rusulihī wa yaqūlūna nu'minu biba‘ḍin wa nakfuru biba‘ḍ(in), wa yurīdūna ay yattakhiżū baina żālika sabīlā(n).

दरअसल, जेड़े अल्लाह ते उंदे रसूलें गी काफर करदे न, ते अल्लाह ते उंदे रसूलें च (विश्वास) च फर्क करने दा इरादा रखदे न, एह् आखदे होई जे "अस कुसै गी विश्वास करदे आं ते कुसै गी काफर करदे आं" ते इक बिचला रस्ता (ईमान या कुफर) अपनाने दा इरादा रखदे न,

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ حَقًّا ۚوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا

ulā'ika humul-kāfirūna ḥaqqā(n), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).

ओह़ असली अविश्वासी गै ह़न। ते असीं काफिरां वास्ते इक अपमानजनक सजा तैयार कीती है।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ وَلَمْ يُفَرِّقُوْا بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْ اُولٰۤىِٕكَ سَوْفَ يُؤْتِيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rusulihī wa lam yufarriqū baina aḥadim minhum ulā'ika saufa nu'tīhim ujūrahum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

रही गल्ल जेड़े अल्लाह ते उंदे रसूलें उप्पर विश्वास करदे न ते उंदे (रसूलें) च फर्क नेईं करदे, तां भविक्ख च अल्लाह उनेंगी इनाम देग। अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا

yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).

(कताब दे) लोग तुहाडे (मुहम्मद) तों मंगदे ने कि तुसीं उन्हां नू स्वर्ग तों इक किताब उतारो। सचमुच, उनेंगी मूसा कोला इस थवां बी बड्डा किश मंगेया। उन्शोंने कशा- हकीकत भें अल्लाह ददखाओ।” इस करिए उनेंगी अपनी अत्याचार दे कारण बिजली दी चोट लगी। फिरी उनेंगी बछड़े दी पूजा कीती, उनेंगी साफ सबूत दिक् खने दे बाद, फिरी बी अस उनेंगी माफ करी ओड़ेया, ते अस मूसा गी असली अधिकार दित्ता।

وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا

wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

ते अस उंदे वादे गी (मजबूत) करने आस्तै उंदे उप्पर पहाड़ (सिनै) गी उप्पर चुक्की लेआ। ते अस उनेंगी हुक्म दित्ता के "सजदा करदे होई फाटक (बैतुलमकदीस) च दाखल होओ" ते अस उनेंगी (इ बी) हुक्म दित्ता जे "सबत दे बारे च नियमें दा उल्लंघन नेईं करो।" ते अस उंदे कोला इक पक्की वादा लेई लेआ ऐ।

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

तो (असीं उन्हां नू सजा दित्ती), क्योंकि उन्हां ने वादा तोड़ दित्ता, क्योंकि उन्हां ने अल्लाह दे निशानां ते काफर कीता, ते क्योंकि उन्हां ने नबीयां नू बिना सही (नजदी कारण) दे मार दित्ता ते क्योंकि उन्हां ने आख्या कि "साडे दिल ते मुहर लगी गई है।" दरअसल अल्लाह ने उंदे दिलें उप्पर मुहर लाया ऐ उंदी कुफर दे कारण, इस करी उंदे च किश गै विश्वास करदे न,

وَّبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلٰى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيْمًاۙ

wa bikufrihim wa qaulihim ‘alā maryama buhtānan ‘aẓīmā(n).

ते (असीं उनेंगी बी सजा दित्ती ही) उंदे (यीशु उप्पर) ते उंदे उप्पर मरियम दे उप् पर उंदे बड़े गै घृणित इल्जाम लाने आस् ते।

وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ

wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).

ते (असीं बी सजा दित्ती) कीजे उनेंगी आखेआ हा, "सचमुच, अस मसीह़ा, यीशु, मरियम दे पुत्तर, अल्लाह दे रसूले गी मारी ओड़ेया ऐ," हालाँकि उनेंगी उसी नेई मारया ते (ना) उसी सूली च चढ़ाया, पर (जिस गी उनेंगी मारया हा) इक ऐसा व्यक्ति हा जिसदी तुलना यीशु कन्नै कीती गेई ही। सचमुच, यीशु दे (हत्या) दे बारे च असहमत होने आले, हमेशा इस गल्लै उप्पर शक करदे न के कुस गी मारी दित्ता गेआ। उनेंगी सचमुच पता नेई हा (बिल्कुल कुस गी मारी दित्ता गेदा हा), पर ओह़ सिर्फ अंदाजा लाने उप् पर आधारित हे, इस आस् ते उनेंगी पक्का नेई हा के उनेंगी उसी मारी ओड़ेया ऐ।

بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

पर अल्लाह ने यीशु गी अपनी मौजूदगी च उभारी दित्ता। अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।

وَاِنْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهٖ قَبْلَ مَوْتِهٖ ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكُوْنُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًاۚ

wa im min ahlil-kitābi illā layu'minanna bihī qabla mautih(ī), wa yaumal-qiyāmati yakūnu ‘alaihim syahīdā(n).

किताब दे लोकें च कोई बी नेईं हा जेह्ड़ा उंदी मौत कोला पैह्ले उसी (ईशा) उप्पर विश्वास नेईं करदा हा। ते कयामत दे दिन ओह (ईसा) उंदा गवाह होग।

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبٰتٍ اُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَثِيْرًاۙ

fa biẓulmim minal-lażīna hādū ḥarramnā ‘alaihim ṭayyibātin uḥillat lahum wa biṣaddihim ‘an sabīlillāhi kaṡīrā(n).

यहूदियों दे अन्याय दे कारण, अस्सां उनेंगी भलाई-बेह्तर चीजें गी मना करी दित्ता जेह्ड़े (पैह्ले) जायज हे; ते इस करिए के ओह (दूजे) गी अल्लाह दे रस्ते च बाधा पांदे हे।

وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا

wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).

ते इस करिए के ओह सूदखोरी करदे न, भले ही उनेंगी सचमुच इस थमां मना कीता गेदा ऐ, ते इस करिए के ओह लोकें दी दौलत दा गैरकानूनी तरीके कन्ने (बतिल) खपत करदे न। ते अस उंदे च काफिरें आस्तै इक दर्दनाक सजा तैयार कीती ऐ।

لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ

lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).

पर उन्हां विचों जिन्हां कूं गहरी ज्ञान हे, अते जो विश्वास करेंदे हन, ओ (कुरान) विच विश्वास करेंदे हन जो तुआडे (मुहम्मद) कूं उतारेया हा, ते (किताबें) विच जो तुआडे सामणे उतारी गई हे, ते नाल ही ओ लोग वी विश्वास करेंदे हन जो नमाज करेंदे हन अते जकात डेंदे हन अते अल्लाह अते आखरी दिन विच विश्वास करेंदे हन। अस इन्हें गी बड़ा इनाम देगे।

۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ

innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

सचमुच, अस्सां तुवाकुं (मुहम्मद) कूं उवें ही प्रगट कित्ता जिवें अस्सां नूह ते हुंदे बाद दे नबी कूं प्रकट कित्ता हा, ते अस्सां इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते उन्हां दे वंशज कूं वी (इह) प्रगट कित्ता; यीशु, अय्यूब, योना, हारून ते सुलेमान। ते अस भजन दी किताब दाऊद गी दित्ती।

وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ

wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).

ते कुझ दूत वी हन जिन्हां दे बारे विच असीं तुहानूं पहलां ही दस्सेया सी ते कुछ दूजे (दूजे) वी हन जिन्हां दे बारे विच असीं तुहानूं नहीं दस्सेया। ते मूसा कन् ने परमेसरे सीधे गल् लां कित्ती।

رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا

rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).

रसूले खुशखबरी दे वाहक ते चेतावनी देने आले हेन, तां जे रसूलें दे भेजे जाने दे बाद मनुखें गी अल्लाह कन्ने बहस करने दा कोई कारण नेईं होऐ। अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।

لٰكِنِ اللّٰهُ يَشْهَدُ بِمَآ اَنْزَلَ اِلَيْكَ اَنْزَلَهٗ بِعِلْمِهٖ ۚوَالْمَلٰۤىِٕكَةُ يَشْهَدُوْنَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۗ

lākinillāhu yasyhadu bimā anzala ilaika anzalahū bi‘ilmih(ī), wal-malā'ikatu yasyhadūn(a), wa kafā billāhi syahīdā(n).

पर अल्लाह (कुरान) दा गवाह है जो उसने तुहाडे (मुहम्मद) ते उतार दित्ता है। उने उसी अपने ज्ञान कन् ने उतारी ओड़ेया, ते सुर्गदूतें उसी गवाही दिती। ते अल्लाह गवाह दे तौर उप्पर काफी ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ قَدْ ضَلُّوْا ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

innal-lażīna kafarū wa ṣaddū ‘an sabīlillāhi qad ḍallū ḍalālam ba‘īdā(n).

सचमुच, जो लोग अल्लाह दे रास्ते तों काफ़र करदे हन ते (दूजे) नू रोकदे हन, ओह सचमुच बहुत भटक चुके हन।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَظَلَمُوْا لَمْ يَكُنِ اللّٰهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيْقًاۙ

innal-lażīna kafarū wa ẓalamū lam yakunillāhu liyagfira lahum wa lā liyahdiyahum ṭarīqā(n).

सचमुच, जो लोग काफिर करदे हन ते अन्याय करदे हन, अल्लाह उन्हां नूं माफ नहीं कर देगा, ना ही (न ही) उन्हां नू (सीधा) राह दिखावेगा।

اِلَّا طَرِيْقَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

illā ṭarīqa jahannama khālidīna fīhā abadā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

सिवाय नरक दे रस्ते दे; ओह़ उदे च सदा गै रौह़न। ते अल्लाह दे वास्ते (बहुत) आसान है।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

ऐ लोक ! सचमुच रसूलुल्लाह (मुहम्मद) तुहाडे रब तों सच्चाई (लेन) नाल आया है, इस करके (उस ते (उस ते) विश्वास करो, तुहाडे वास्ते बेहतर है। ते जेकर तुस कुफर करदे ओ तां (इस कन्नै अल्लाह दा ज़रा बी नुकसान नेईं होग) कीजे सच्चें गै अल्लाह दा गै ऐ जेह्ड़ा आकाश ते धरती उप्पर ऐ। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ وَلَا تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ اِنَّمَا الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُوْلُ اللّٰهِ وَكَلِمَتُهٗ ۚ اَلْقٰىهَآ اِلٰى مَرْيَمَ وَرُوْحٌ مِّنْهُ ۖفَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖۗ وَلَا تَقُوْلُوْا ثَلٰثَةٌ ۗاِنْتَهُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗ اِنَّمَا اللّٰهُ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗ سُبْحٰنَهٗٓ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗ وَلَدٌ ۘ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا ࣖ

yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum wa lā taqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), innamal-masīḥu ‘īsabnu maryama rasūlullāhi wa kalimatuh(ū), alqāhā ilā maryama wa rūḥum minh(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa lā taqūlū ṡalāṡah(tun), inntahū khairal lakum innamallāhu ilāhuw wāḥid(un), subḥānahū ay yakūna lahū walad(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ओ किताब दे लोक ! अपने धर्म च सीमा कोला परे नेईं जाओ, ते अल्लाह दे बारे च कुसै गी बी नेईं आक्खो सिवाय जेह्ड़ा सच्च ऐ। सचमुच, मरियम दा पुत्तर मसीहा यीशु अल्लाह दा रसूलुल्लाह हा ते (जिसदे कन्ने पैदा कीता गेदा हा) उंदे शब्दें कन्ने जेड़े उनेंगी मरियम गी पजांदे हे, ते (उड़ाने कन्ने) उंदे कोला इक आत्मा ही। इस करिए अल्लाह ते उंदे रसूलें उप्पर विश्वास करो ते "(ईश्वर) त्रै न" (इन्ना आखने थमां) बंद करो। (ओह) तुहाडे वास्ते बेहतर है। दरअसल, अल्लाह सर्वशक्तिमान परमात्मा ऐ, संतान पैदा करने दी (अवधारणा) थमां बरकत ऐ। आकाश च जेह्ड़ा बी ऐ ते धरती उप्पर जेह्ड़ा बी ऐ, उसी गै ऐ। ते अल्लाह इक रक्षक दे तौर उप्पर काफी ऐ।

لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا

lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).

मसीहा अल्लाह दा सेवक बनन तों बिल्कुल वी परहेज नहीं करदा सी, ते ना ही ओह फरिश्ते वी सन जो (अल्लाह दे) सब तों नेड़े सन। ते जो कोई उसदी इबादत करन तों परहेज करदा है ते घमंड करदा है, अल्लाह उन्हां सारेयां नू अपने कोल इकट्ठा कर देगा।

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ وَيَزِيْدُهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْتَنْكَفُوْا وَاسْتَكْبَرُوْا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًاۙ وَّلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

fa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum wa yazīduhum min faḍlih(ī), wa ammal-lażīnastankafū wastakbarū fa yu‘ażżibuhum ‘ażāban alīmā(n), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

रही गल्ल विश्वास करने आलें ते नेक कम्म करने आलें दी तां अल्लाह उनेंगी उंदा इनाम पूरी चाल्ली देग ते उनेंगी अपनी इनाम थमां बधाग। पर रही गल्ल जेड़े (अल्लाह दी इबादत) तों इन्कार करदे हन ते घमंडी हन तां अल्लाह उन्हां नू दर्दनाक सजा देग। ते उंदे कोल अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक या मददगार नेईं होग।

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا

yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).

ऐ लोक ! सचमुच तुहाडे रब तों सच्चाई दा सबूत तुहानू आया है, (मुहम्मद अपने चमत्कारां नाल) ते असीं तुहाडे कोल इक चमकदार रोशनी (कुरान) उतार दित्ती है।

فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَاعْتَصَمُوْا بِهٖ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِيْ رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍۙ وَّيَهْدِيْهِمْ اِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيْمًاۗ

fa ammal-lażīna āmanū billāhi wa‘taṣamū bihī fa sayudkhiluhum fī raḥmatim minhu wa faḍl(in), wa yahdīhim ilaihi ṣirāṭam mustaqīmā(n).

रही गल्ल अल्लाह ते विश्वास करने आले ते उंदे (धर्म) दा पालन करने आलें दी तां अल्लाह उनेंगी उंदे (स्वर्ग) कोला दया ते वरदान च दाखल करग, ते उनेंगी उंदे कोल सीधा रस्ता दस्सग।

يَسْتَفْتُوْنَكَۗ قُلِ اللّٰهُ يُفْتِيْكُمْ فِى الْكَلٰلَةِ ۗاِنِ امْرُؤٌا هَلَكَ لَيْسَ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَهٗٓ اُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَۚ وَهُوَ يَرِثُهَآ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثٰنِ مِمَّا تَرَكَ ۗوَاِنْ كَانُوْٓا اِخْوَةً رِّجَالًا وَّنِسَاۤءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِۗ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اَنْ تَضِلُّوْا ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

yastaftūnak(a), qulillāhu yuftīkum fil-kalālah(ti), inimru'un halaka laisa lahū waladuw wa lahū ukhtun fa lahā niṣfu mā tarak(a), wa huwa yariṡuhā illam yakul lahā walad(un), fa in kānataṡnataini fa lahumaṡ-ṡuluṡāni mimmā tarak(a), wa in kānū ikhwatar rijālaw wa nisā'an fa liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), yubayyinullāhu lakum an taḍillū, wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

ओह तुहाडे कोल फतवा (कलालाह दे बारे च) मंगदे ने। कहो, "अल्लाह तुसेंगी कलाला दे बारे च फतवा दिंदा ऐ (अर्थात), जेकर कुसै माह्नू दी मौत होई जंदी ऐ ते ओह्दे कोल कोई संतान नेईं ऐ पर उंदी भैन बी होई जंदी ऐ, तां ओह्दे (उसदी भैन दा) हिस्सा उस संपत्ति दा आधा होंदा ऐ, ते ओह्दे भ्राऽ गी (अपनी भैन दी पूरी संपत्ति) विरासत च मिलदा ऐ, जेकर उंदे कोल कोई संतान नेईं ऐ। पर जेकर दो भैन होन, तां उंदे दौंनें आस्तै उंदी संपत्ति दा दो तिहाई हिस्सा बनी जंदा ऐ दा) भाई-बहन, फिर इक भाई दा हिस्सा उसी हिस्से दा होंदा ऐ जिन्ना दो बहनें गी (इस कानून) समझाया ऐ, तां जे तुस भटकदे नेईं ओ।