Q.S अल-कलाम ने दी (اَلْقَلَم) - 52 श्लोक दी गिणती

نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ

nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).

न्नुन्न. कलम ते जेह्ड़ा लिखदे न उंदे आस्तै

مَآ اَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُوْنٍ

mā anta bini‘mati rabbika bimajnūn(in).

अपने रब दी किरपा नाल तुसीं (मुहम्मद) पागल नहीं हो।

وَاِنَّ لَكَ لَاَجْرًا غَيْرَ مَمْنُوْنٍۚ

wa inna laka la'ajran gaira mamnūn(in).

ते सचमुच तुसेंगी इक बड्डा इनाम जरूर मिलग जेड़ा कदें बी खत्म नेईं होग।

وَاِنَّكَ لَعَلٰى خُلُقٍ عَظِيْمٍ

wa innaka la‘alā khuluqin ‘aẓīm(in).

ते सचमुच तुहाडे कोल सचमुच शरीफ चरित्र है।

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُوْنَۙ

fasatubṣiru wa yubṣirūn(a).

फिर इक दिन तुस दिखगे ते ओह (काफिर) भी दिखगे,

بِاَيِّىكُمُ الْمَفْتُوْنُ

bi'ayyikumul-maftūn(u).

तुहाडे विचों कौन पागल है?

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

सचमुच तेरे रब, ओह सब तों ज्यादा जानदा है कि जो अपने राह तों भटकदा है; ते ओह़ गै ऐ, जेका भ़लेआं जानदा ऐ के मार्गदर्शन पाने आले लोक कुन न।

فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِيْنَ

falā tuṭi‘il-mukażżibīn(a).

इस करिए (अल्लाह दी आयतें) दा इन्कार करने आलें दा पालन नेईं करो।

وَدُّوْا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُوْنَۚ

waddū lau tudhinu fayudhinūn(a).

वे चाहंदे ने कि तुसीं नम्र होवे तां ओह नम्र होनगे (भी)।

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِيْنٍۙ

wa lā tuṭi‘ kulla ḥallāfim mahīn(in).

ते जेके गालियां देना पसंद करदा ऐ ते अपमान करना पसंद करदा ऐ, उसी नेईं मनना,

هَمَّازٍ مَّشَّاۤءٍۢ بِنَمِيْمٍۙ

hammāzim masysyā'im binamīm(in).

आलोचना करना पसंद करदा ऐ, जेह्ड़ा तेज़ी कन्नै निंदा फैलांदा ऐ,

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadin aṡīm(in).

जेड़ा सब भलाई च बाधा पांदा ऐ, जेड़ा सीमा कोला परे जा करदा ऐ ते पापें कन्ने भरोचे दा ऐ।

عُتُلٍّۢ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيْمٍۙ

‘utullim ba‘da żālika zanīm(in).

जिसदा हिंसक चरित्र ऐ, इसदे अलावा ओह् अपने अपराधें आस्तै बी मशहूर ऐ,

اَنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَّبَنِيْنَۗ

an kāna żā māliw wa banīn(a).

कीजे ओह अमीर ऐ ते उंदे मते सारे बच्चे न।

اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَۗ

iżā tutlā ‘alaihi āyātunā qāla asāṭīrul-awwalīn(a).

जदूं उसी साढ़े श्लोक सुनाए गे तां उ'नें आखेआ, "(एह्) प्राचीन लोकें दी कहानियां न।"

سَنَسِمُهٗ عَلَى الْخُرْطُوْمِ

sanasimuhū ‘alal-khurṭūm(i).

बाद च अस (उसदे) ट्रंक उप्पर निशान लागे।

اِنَّا بَلَوْنٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِۚ اِذْ اَقْسَمُوْا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِيْنَۙ

innā balaunāhum kamā balaunā aṣḥābal-jannah(ti), iż aqsamū layaṣrimunnahā muṣbiḥīn(a).

सचमुच, असीं उन्हां (मक्का दे मुशरिकां) नूं परखया है जिवें असीं बागां दे मालिकां नूं परखया है, जदों उहनां ने कसम खादी सी कि ओह सुबेरे (उत्पाद) जरूर कट्टनगे,

وَلَا يَسْتَثْنُوْنَ

wa lā yastaṡnūn(a).

पर उनेंगी नेई बख्शेआ (इंशा अल्लाह” आखदे होई)।

فَطَافَ عَلَيْهَا طَاۤىِٕفٌ مِّنْ رَّبِّكَ وَهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَ

fa ṭāfa ‘alaihā ṭā'ifum mir rabbika wa hum nā'imūn(a).

फिर सुत्ते दे तेरे रब कोला बाग़ च आफत आई।

فَاَصْبَحَتْ كَالصَّرِيْمِۙ

fa aṣbaḥat kaṣ-ṣarīm(i).

तो बाग़ काला हो गया जिवें पिच-काली रात,

فَتَنَادَوْا مُصْبِحِيْنَۙ

fa tanādau muṣbiḥīn(a).

फिरी सवेरे इक दुए गी बुलाया।

اَنِ اغْدُوْا عَلٰى حَرْثِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰرِمِيْنَ

anigdū ‘alā ḥarṡikum in kuntum ṣārimīn(a).

“अगर फसल कट्टना चांदे ओ तां सवेरे-सवेरे अपने बाग़ च निकलो।”

فَانْطَلَقُوْا وَهُمْ يَتَخَافَتُوْنَۙ

fanṭalaqū wa hum yatakhāfatūn(a).

इस करिए फुसफुसांदे होई रवाना होई गे।

اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ

allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).

“इस दिन कुसै बी गरीब गी अपने बाग च नेईं औने देयो।

وَّغَدَوْا عَلٰى حَرْدٍ قٰدِرِيْنَ

wa gadau ‘alā ḥardin qādirīn(a).

ते (गरीबें) गी बाधा पाने दे इरादे कन्ने सवेरे निकले, भले ही ओ (उंदी मदद करने च) समर्थ हे।

فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُوْٓا اِنَّا لَضَاۤلُّوْنَۙ

falammā ra'auhā qālū innā laḍāllūn(a).

इस आस् ते जदुं उनेंगी बाग़ दिक् खेया, तां उनें ग् लाया, "सच् च च अस भ़टकदे लोक आं।

بَلْ نَحْنُ مَحْرُوْمُوْنَ

bal naḥnu maḥrūmūn(a).

इत्थूं तकर के असेंगी किश नेई मिलदा।"

قَالَ اَوْسَطُهُمْ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُوْنَ

qāla ausaṭuhum alam aqul lakum lau lā tusabbiḥūn(a).

उंदे च सारें शा ज्ञानी ने आखेआ, "केह़ मैं तुसेंगी नेई दस्या के तुस (अपने रब) दी महिमा की नेई करदे।"

قَالُوْا سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

qālū subḥāna rabbinā innā kunnā ẓālimīn(a).

उन् ने ग् लाया, "साढ़े प्रभु दी महिमा, सच् चाई च अस गैर-इंसाफी दे लोक आं।"

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَلَاوَمُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatalāwamūn(a).

फिरी इक दुए दा सामना करदे न ते इक दुए गी दोश लांदे न।

قَالُوْا يٰوَيْلَنَآ اِنَّا كُنَّا طٰغِيْنَ

qālū yā wailanā innā kunnā ṭāgīn(a).

उन् ने ग् लाया, "हाय साह़!

عَسٰى رَبُّنَآ اَنْ يُّبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا رٰغِبُوْنَ

‘asā rabbunā ay yubdilanā khairam minhā innā ilā rabbinā rāgibūn(a).

"उम्मीद ऐ के परमेसरे साढ़ी जगह इस थवां बी बेहतर (बाग) लेई लैग। सचमुच, अस अपने परमेसरे थवां माफी दी उम्मीद करने आं।"

كَذٰلِكَ الْعَذَابُۗ وَلَعَذَابُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

każālikal-‘ażāb(u), wa la‘ażābul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

ऐसी सजा (दुनिया विच) है। ते सचमुच, परलोक च सजा होर बी बड्डी होंदी जेकर उनेंगी सिर्फ पता गै होंदा।

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

सचमुच, जो पुण्यात्मा हन, उन्हां वास्ते अपने रब दे नाल सुखां नाल भरी जन्नत (इज्जत कीती गई है) ।

اَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِيْنَ كَالْمُجْرِمِيْنَۗ

afanaj‘alul-muslimīna kal-mujrimīn(a).

क्या अस्सां मुसलमानें कन्ने पापी (काफिरें) दे समान बर्ताव करना चाइदा?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَۚ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

तुसीं (ऐसा) क्यों कीता? तुस किस चाल्ली फैसले लैंदे ओ?

اَمْ لَكُمْ كِتٰبٌ فِيْهِ تَدْرُسُوْنَۙ

am lakum kitābun fīhi tadrusūn(a).

या तुहाडे कोल कोई किताब (अल्लाह दे द्वारा उतारी गई) है जिसदी तुसीं अध्ययन करदे हो?

اِنَّ لَكُمْ فِيْهِ لَمَا تَخَيَّرُوْنَۚ

inna lakum fīhi lamā takhayyarūn(a).

असल च तुस उस च जेह्ड़ा बी ऐ उसी चुन सकदे ओ।

اَمْ لَكُمْ اَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۙ اِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُوْنَۚ

am lakum aimānun ‘alainā bāligatun ilā yaumil-qiyāmah(ti), inna lakum lamā taḥkumūn(a).

या तुवाकुं साडे कलों (वादे कूं मजबूत कित्ते कित्ते गे) किसे कित्ते कित्ते गे हेन, जो कि कयामत दे डीह तक लागू राहसी, ताकि तुस्सां (जिवें तुस्सां चांदे वे) फैसला कर सग्दे वे?

سَلْهُمْ اَيُّهُمْ بِذٰلِكَ زَعِيْمٌۚ

salhum ayyuhum biżālika za‘īm(un).

उंदे कोला पुच्छो, "उंदे च कुन कुन (ले गेदे फैसले) दा जिम्मेदार ऐ?"

اَمْ لَهُمْ شُرَكَاۤءُۚ فَلْيَأْتُوْا بِشُرَكَاۤىِٕهِمْ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَ

am lahum syurakā'(u), falya'tū bisyurakā'ihim in kānū ṣādiqīn(a).

या उन्हां दे सहयोगी वी हन? फिर अपने सहयोगी गी अंदर लेई आओ जेकर ओह सच्चे लोक न।

يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ وَّيُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَۙ

yauma yuksyafu ‘an sāqiw wa yud‘auna ilas-sujūdi falā yastaṭī‘ūn(a).

(याद रखो) उस दिन जिस दिन बछड़े उजागर होंदे सन ते उन्हें सजदा करन लई सद्दे जांदे सन; फिरी ओह़ नेई करी सकदे

خَاشِعَةً اَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۗوَقَدْ كَانُوْا يُدْعَوْنَ اِلَى السُّجُوْدِ وَهُمْ سٰلِمُوْنَ

khāsyi‘atan abṣāruhum tarhaquhum żillah(tun), wa qad kānū yud‘auna ilas-sujūdi wa hum sālimun(a).

उंदी नज़र बेइज्जती कन्नै भरोची दी ही। ते सचमुच, पैह्लें (दुनिया च) उनेंगी स्वस्थ होने पर सजदा करने आस्तै सद्देआ जंदा हा (पर उनेंगी नेईं कीता)।

فَذَرْنِيْ وَمَنْ يُّكَذِّبُ بِهٰذَا الْحَدِيْثِۗ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَۙ

fażarnī wa may yukażżibu bihāżal-ḥadīṡi sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

तो मेरे (इसदे मामलें) ते इन्हां शबदां (कुरान) दा इन्कार करन वालों ते छड्ड देयो। बाद च अस उनेंगी धीरे-धीरे उस दिशा थमां सजा देगे जेह्ड़ी उनेंगी नेईं पता,

وَاُمْلِيْ لَهُمْۗ اِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

ते मैं उनेंगी इक समें सीमा देई दित्ती। सचमुच, मेरी योजना बड़ी पक्की ऐ।

اَمْ تَسْـَٔلُهُمْ اَجْرًا فَهُمْ مِّنْ مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُوْنَۚ

am tas'aluhum ajran fahum mim magramim muṡqalūn(a).

या तुस (मुहम्मद) उंदे कोला इनाम मंगदे ओ, तां जे उंदे उप्पर कर्ज दा बोझ पेई जा?

اَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُوْنَ

am ‘indahumul-gaibu fahum yaktubūn(a).

या अनदेखा गी जानदे न, ते फिरी उसी लिखी लैंदे न?

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).

इस करिए अपने रब दे फरमानें उप्पर धीरज (मुहम्मद) करो, ते (यूनुस) उस माह्नू दे समान नेईं बनो जेह्ड़ा मछियें दे (पेट) च हा जिसलै ओह् उदास दिल कन्नै नमाज पढ़दा हा।

لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ

lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).

जेकर उसी अपने रब कोला फौरन एहसान नेईं मिलदा तां उसी बेइज्जती दी हालत च बंजर धरती च जरूर सुट्टी दित्ता जाग।

فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).

फिरी उंदे रब ने उसी चुनी लेता ते उसी पुण्य लोकें च शामल करी लेआ।

وَاِنْ يَّكَادُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَيُزْلِقُوْنَكَ بِاَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُوْلُوْنَ اِنَّهٗ لَمَجْنُوْنٌ ۘ

wa iy yakādul-lażīna kafarū layuzliqūnaka bi'abṣārihim lammā sami‘uż żikra wa yaqūlūna innahū lamajnūn(un).

ते सचमुच, ओह काफिर तुहानूं अपनी अक्खां नाल लगभग उखाड़ देणगे, जदों ओ कुरान सुणनगे ते ओ आखदे ने कि "ओह (मुहम्मद) सचमुच पागल है।"

وَمَا هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wa mā huwa illā żikrul lil-‘ālamīn(a).

जदके (कुरान) कुदरत दे सारे वास्ते चेतावनी दे अलावा कुझ वी कैनी।