Q.S अल हिजर ने दी (اَلْحِجْر) - 99 श्लोक दी गिणती

الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔

alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).

अलीफ लम रा। (इह सूरह) (कुछ) (कुछ) (बिल्कुल) किताब दे आयत हन, अर्थात (कुरान दी) आयत हन जो सफाई दिंदे हन।

رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ كَانُوْا مُسْلِمِيْنَ

rubamā yawaddul-lażīna kafarū lau kānū muslimīn(a).

काफिर कदें-कदें (बाद च परलोक च) चाह्न्दे न जे ओह् पैह्लें (इस दुनिया च) मुसलमान बनी गेदे होन।

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوْا وَيَتَمَتَّعُوْا وَيُلْهِهِمُ الْاَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

Żarhum ya'kulū wa yatamatta‘ū wa yulhihimul-amalu fa saufa ya‘lamūn(a).

उनेंगी (इस दुनिया च) खाने ते मस्ती करने देयो ते अपने (खाली) सपने कन्नै विचलित होने देयो, बाद च उनेंगी पता लग्गी जाग (अपने कम्में दे नतीजे)।

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُوْمٌ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā wa lahā kitābum ma‘lūm(un).

ते अस किसे कस्बे गी नष्ट नेईं करदे सिवाय इसदे के इसदे लेई इक खास मापदंड तय कीता गेदा ऐ।

مَا تَسْبِقُ مِنْ اُمَّةٍ اَجَلَهَا وَمَا يَسْتَأْخِرُوْنَ

mā tasbiqu min ummatin ajalahā wa mā yasta'khirūn(a).

कोई ऐसा लोग नेईं ऐ जेह्ड़ा उंदी मौत कोला पैह्ले होई सकदा ऐ, ते (इसदे) स्थगित करने दी बी (इसदे अलावा) नेईं मंगी सकदा।

وَقَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ اِنَّكَ لَمَجْنُوْنٌ ۗ

wa qālū yā ayyuhal-lażī nuzzila ‘alaihiż-żikru innaka lamajnūn(un).

ते उन्हा ने आख्या, "हे मनुख जिसदे उपर कुरान बखया गया, वाकई तुस (मुहम्मद) सचमुच पागल हो।"

لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

जेकर तुस धर्मी लोकें च शामल ओ तां तुसें साढ़े कोल इक सुर्गदूत कीं नेई लेई आया?"

مَا نُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِلَّا بِالْحَقِّ وَمَا كَانُوْٓا اِذًا مُّنْظَرِيْنَ

mā nunazzilul-malā'ikata illā bil-ḥaqqi wa mā kānū iżam munẓarīn(a).

अस्सां सच्चे दे नाल (सज़ा लावण वास्ते) सिवाय सुर्गदूतें कूं नीचे कैनी भेजेया ते उन्हां कूं उस वेले कोई छूट नहीं दित्ती गई

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ

innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).

सचमुच, असीं ही कुरान नू उतार दित्ता, ते ज़रूर असीं (भी) उस नूं बचा के रखदे हां।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ فِيْ شِيَعِ الْاَوَّلِيْنَ

wa laqad arsalnā min qablika fī syiya‘il-awwalīn(a).

ते सचमुच, असी तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां (कई दूत) पहले लोकां नू भेज दित्ते हन।

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ते जदूं बी कोई दूत उंदे कोल औंदा हा, तां ओह़ हमेशा उंदा मजाक उड़ांदे हे।

كَذٰلِكَ نَسْلُكُهٗ فِيْ قُلُوْبِ الْمُجْرِمِيْنَۙ

każālika naslukuhū fī qulūbil-mujrimīn(a).

इस चाल्ली अस इसगी (मजाक) पापी लोकें दे दिलें च पाई दिंदे आं

لَا يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْاَوَّلِيْنَ

lā yu'minūna bihī wa qad khalat sunnatul-awwalīn(a).

ओह् इस (कुरान) उप्पर विश्वास नेईं करदे भलेआं अल्लाह दी खतना पिछले लोकें कोला बी होई गेदी ऐ।

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَابًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَظَلُّوْا فِيْهِ يَعْرُجُوْنَۙ

wa lau fataḥnā ‘alaihim bābam minas-samā'i fa ẓallū fīhi ya‘rujūn(a).

ते जेकर अस उंदे आस् ते सुअर्गे दे इक दरवाजे खोले, तां ओह़ उदे च चढ़दे रौंदे रौंदे न,

لَقَالُوْٓا اِنَّمَا سُكِّرَتْ اَبْصَارُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُوْرُوْنَ ࣖ

laqālū innamā sukkirat abṣārunā bal naḥnu qaumum masḥūrūn(a).

बेशक उन्हां ने आख्या, "सचमुच, साडी दृष्टि बादल ही, असल विच असीं ही जादू तों प्रभावित हां।"

وَلَقَدْ جَعَلْنَا فِى السَّمَاۤءِ بُرُوْجًا وَّزَيَّنّٰهَا لِلنّٰظِرِيْنَۙ

wa laqad ja‘alnā fis-samā'i burūjaw wa zayyannāhā lin-nāẓirīn(a).

ते सचमुच अस्सां आसमान विच तारे दे गुच्छे पैदा कीते हन ते (उन्हां) वेखण वाले नूं उहनां नूं सुन्दर लगया है।

وَحَفِظْنٰهَا مِنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍۙ

wa ḥafiẓnāhā min kulli syaiṭānir rajīm(in).

ते अस हर शापित (मुसीबत) शैतान कोला इसदी रक्षा करदे आं।

اِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ مُّبِيْنٌ

illā manistaraqas-sam‘a fa atba‘ahū syihābum mubīn(un).

सिवाय (शैतान) दे जो (खबर) चोरी करदा है जो (फर्गदूतें तों) सुण सकदा है ते फिर चमकदार अग्ग दे फटके नाल पीछा करदा है।

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).

ते असी धरती गी फैलाया ते उस उप्पर पहाड़ लाए ते अस उथे सब किश उंदे आकार दे मताबक उगाया।

وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَ وَمَنْ لَّسْتُمْ لَهٗ بِرٰزِقِيْنَ

wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisya wa mal lastum lahū birāziqīn(a).

ते अस उंदे च तुंदी जरूरतें आस्तै जीवन दे स्रोत बनाई दित्ते न, ते (असें बी) ऐसे प्राणी बनाई दित्ते न जिंदी रोजी-रूट्टी तुस नेईं ओ।

وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا عِنْدَنَا خَزَاۤىِٕنُهٗ وَمَا نُنَزِّلُهٗٓ اِلَّا بِقَدَرٍ مَّعْلُوْمٍ

wa im min syai'in illā ‘indanā khazā'inuhū wa mā nunazziluhū illā biqadarim ma‘lūm(un).

ते कोई बी चीज नेईं ऐ सिवाय साढ़े कन्नै गै ओह्दे खजाने न; अस इसगी ज्ञात मापदंड दे अलावा नेईं भेजदे।

وَاَرْسَلْنَا الرِّيٰحَ لَوَاقِحَ فَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَسْقَيْنٰكُمُوْهُۚ وَمَآ اَنْتُمْ لَهٗ بِخٰزِنِيْنَ

wa arsalnar-riyāḥa lawāqiha fa anzalnā minas-samā'i mā'an fa asqainākumūh(u), wa mā antum lahū bikhāzinīn(a).

ते अस हवाएं गी पैदा करने आस्तै भेजने आं ते अस आसमान थमां बरखा भेजने आं, फिरी अस तुसेंगी इस कन्नै पानी देई दिंदे आं, ते तुस उसी संग्रहीत करने आह्ले नेईं ओ।

وَاِنَّا لَنَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَنَحْنُ الْوٰرِثُوْنَ

wa innā lanaḥnu nuḥyī wa numītu wa naḥnul-wāriṡūn(a).

ते सचमुच अस गै जीवन देने आह्ले आं ते मौत दा कारण बनने आह्ले आं ते अस गै वारिस आं।

وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِيْنَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِيْنَ

wa laqad ‘alimnal-mustaqdimīna minkum wa laqad ‘alimnal-musta'khirīn(a).

ते सच्चें गै अस तुंदे कोला पैह्ले पैह्ले गी जानने आं ते बाद आह्ले गी बी जानने आं।

وَاِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحْشُرُهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ ࣖ

wa inna rabbaka huwa yaḥsyuruhum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

ते सचमुच तेरा रब, ओह इन्हें गी इकट्ठा करग। सचमुच, ओह सारे ज्ञानी, सर्वज्ञ है।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

ते सचमुच, अस मनुख (आदम) गी काली मिट्टी थमां सुक्की मिट्टी थमां पैदा कीता ऐ जिसगी आकार दित्ता गेदा हा।

وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ

wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).

ते असीं (आदम) तों पहलां जिन्नां नू बहुत ही गरम अग्ग तों पैदा कीता।

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

ते (याद रखो), जदों तुहाडे रब ने फरिश्ते नू आख्या, “सचमुच मैं इक इंसान पैदा करगा, जिस नूं काले मिट्टी तों सुक्की मिट्टी नाल आकार दित्ता गया है।

فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ

fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).

इस आस् ते जदुं मैं (घटना) गी सिद्ध करी ओड़ेया ऐ, ते उदे च अपनी आत् मा (सृष्टि) गी सांस दित्ता ऐ, तां सजदा करियै उसी प्रणाम करो।"

فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ

fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).

इस करिए सुर्गदूतें सारे इकट्ठे प्रणाम कित्ते।

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).

सिवाय शैतान दे। ओह् सजदा करने आह्ले (फरिश्ताएं) कन्नै जुड़ने थमां परहेज करदा हा।

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ

qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).

उने (अल्लाह) आख्या, "हे शैतान! तुस उंदे कन्ने सजदा कीं करदे ओ?"

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

उ'नें (इब्लिस) आखेआ, "मैं कदें बी उस माह्नू गी प्रणाम नेईं करगा जिसगी तुसें काली मिट्टी थमां सुक्की मिट्टी थमां बनाया ऐ जिसगी आकार दित्ता गेदा हा।"

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ

qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).

उसने (अल्लाह) ने आख्या, “फिर जन्नत तों बाहर निकलो, क्योंकि तुहानू शाप होया है।

وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ

wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).

ते सचमुच कयामत दे दिन तकर शाप तुंदे उप्पर गै रौह्ग।"

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

उने (शैतान) आख्या, "हे मेरे रब, (जेकर ऐसा ऐ) तां मिगी उस दिन तकर देरी देओ, जिसलै तकर (मनुख) जिंदा नेईं होई जंदे।"

قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ

qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).

अल्लाह आखदा है, "(ठीक है) फिर वाकई तुस उन लोकां विचों हो जिन्हां नू देरी दित्ती गई है,

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

नियत दिन (कयामत) तकर।”

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

उने (शैतान) आखया, “मेरे प्रभु, कीजे तुसें मिगी गुमराह कीता ऐ, तां मैं उनेंगी धरती उप्पर (बुराई) जरूर आकर्षक बनाई देगा, ते मैं उनेंगी सारें गी गुमराह करगा,

اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).

सिवाय तेरे दास दे जेके उंदे च चुने गेदे न।

قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ

qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).

उने (अल्लाह) आख्या, "एह् मेरे कोल (जाने आला) सीधा रस्ता ऐ।"

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).

सचमुच तुहाडे (इब्लीस) दे मेरे दास उप्पर कोई ताकत नेईं ऐ, सिवाय उन लोकें दे जेड़े तुंदे पिच्छे चलदे न, यानी गुमराह करने आलें दे।

وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).

ते सचमुच, नरक सचमुच (ओह जगह) हे जो हुंदे सारे (शैतान दे अनुयायियों) नाल वादा कित्ता वेंदे।

لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ

lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).

(नरक) दे सात दरवाजे हन। हर दरवाजा (निर्धारित कीता गेदा ऐ) उंदे इक खास समूह गी।

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

सचमुच पुण्य बाग-बगीचे ते झरने च होंगन।

اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ

udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).

(अल्लाह आखदा है) "इस विच शांति ते सुरक्षा नाल दाखल हो जाओ।"

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ اِخْوَانًا عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin ikhwānan ‘alā sururim mutaqābilīn(a).

ते अस उंदे दिलें च नाराजगी दे सारे भावें गी दूर करी दित्ता; सोफे पर आमने-सामने बैठे दे भाई-भाई दे समान महसूस करदे हे।

لَا يَمَسُّهُمْ فِيْهَا نَصَبٌ وَّمَا هُمْ مِّنْهَا بِمُخْرَجِيْنَ

lā yamassuhum fīhā naṣabuw wa mā hum minhā bimukhrajīn(a).

उहनां नूं इस विच थकावट दा एहसास नहीं होंदा ते उहनां नूं इस तों दूर नहीं कीता जावेगा।

۞ نَبِّئْ عِبَادِيْٓ اَنِّيْٓ اَنَا الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُۙ

nabbi' ‘ibādī annī anal-gafūrur-raḥīm(u).

मेरे दासें गी दस्सो के मैं परम क्षमाशील, परम दयालु हां,

وَاَنَّ عَذَابِيْ هُوَ الْعَذَابُ الْاَلِيْمُ

wa anna ‘ażābī huwal-‘ażābul-alīm(u).

ते सचमुच मेरी सजा बड़ी दुखद सजा ऐ।

وَنَبِّئْهُمْ عَنْ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَۘ

wa nabbi'hum ‘an ḍaifi ibrāhīm(a).

ते (मुहम्मद) उनेंगी इब्राहिम दे मेहमान (फरिश्ता) दे बारे च जानकारी देओ।

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).

जदुं ओह़ उस थाह़र च दाखल ह़ोए, तां उनेंगी ग् लाया, “नमस्कार।” उन्हां (इब्राहिम) ने आख्या, “असीं सचमुच तुहाडे कोला डरदे हां।”

قَالُوْا لَا تَوْجَلْ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

qālū lā taujal innā nubasysyiruka bigulāmin ‘alīm(in).

(उन्हें) आख्या, "डर नेईं, सचमुच अस तुसेंगी (इक) पुत्तर दे जन्म दी खुशखबरी दिंदे आं (जेह्ड़ा) इक चतुर माह्नू (इसहाक) होग।"

قَالَ اَبَشَّرْتُمُوْنِيْ عَلٰٓى اَنْ مَّسَّنِيَ الْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُوْنَ

qāla abasysyartumūnī ‘alā am massaniyal-kibaru fa bima tubasysyirūn(a).

उने (इब्राहिम) आख्या, "क्या ए सच ऐ के तुसें मिगी बुढ़ा होने दे बावजूद बी खुशखबरी दित्ती ही, तां (कस तरीके कन्ने) तुसें ओह (सुखबरी) दित्ती ही?"

قَالُوْا بَشَّرْنٰكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْقٰنِطِيْنَ

qālū basysyarnāka bil-ḥaqqi falā takum minal-qāniṭīn(a).

(उन्हें) जवाब दित्ता, "अस तुसें गी खुशखबरी ठीक ढंगै कन्नै पजांदे आं, इस करी निराश होने आह्लें च नेईं बनो।"

قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ

qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).

उने (इब्राहिम) आख्या, “कोई बी अपने रब दी मेहरबानी कोला निराश नेईं होंदा, सिवाय गुमराह करने आलें दे।”

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

उने (इब्राहिम) आख्या, “हे दूत, तुंदा केह् जरूरी धंधा ऐ?”

قَالُوْٓا اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

(उन्हें) जवाब दित्ता, “सच च अस पापी लोकें दे कोल भेजे गेदे हे।

اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍۗ اِنَّا لَمُنَجُّوْهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

illā āla lūṭ(in), innā lamunajjūhum ajma‘īn(a).

सिवाय लूत दे अनुयायी दे। सचमुच, अस उनेंगी सारें गी जरूर बचागे,

اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ

illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).

उदी घ़रेआली गी छोड़िये, असें एह़ तय कीता ऐ के ओह़ उनें लोकें च शामल ऐ, जेके (दुए काफिरें कन् ने) पिच्छें रेह़ई गेदे ह़न।”

فَلَمَّا جَاۤءَ اٰلَ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلُوْنَۙ

falammā jā'a āla lūṭinil-mursalūn(a).

इस करिए जदूं दूत लूत दे अनुयायियें कोल आया।

قَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

qāla innakum qaumum munkarūn(a).

उसने (लूत) आख्या, "सचमुच तुस इक ऐसा व्यक्ति ओ जिसी अस नेईं जानदे।"

قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).

(दूतों) ने जवाब दित्ता, "असल विच असीं तुहाडे कोल ओह सजा लै के आए हां, जिस दा ओह हमेशा इन्कार करदे सन।"

وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).

ते अस तुंदे कोल सच्चाई गी लेइयै औंदे आं ते सच्चें गै, अस सच्चे लोक आं।

فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَاتَّبِعْ اَدْبَارَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ وَّامْضُوْا حَيْثُ تُؤْمَرُوْنَ

fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wattabi‘ adbārahum wa lā yaltafit minkum aḥaduw wamḍū ḥaiṡu tu'marūn(a).

इस करिए शाम दे अंत च अपने परिवार कन्ने बाहर निकलो, ते उंदे पिच्छे पिच्छे चली जाओ। तुंदे च कुसै गी बी पिच्छें मुड़ी नेईं दिक्खने देयो ते जित्थें तुसेंगी जाने दा हुक्म दित्ता गेदा हा, उत्थें तकर अपना सफर जारी नेई रक्खो।"

وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ

wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).

ते अस उदे (लूत) आस् ते फैसला कित्ता हा के ओह़ भोर च पूरी चाल्ली नाश होई जाङन।

وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ

wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).

ते नगर दे लोक (मेहमान दे आने दे कारण) खुशी कन्ने (लूत दे घर) आए।

قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ

qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).

उने (लूत) आखया, “सच च ओह मेरे मेहमान न, इस आस्ते मेरी बेइज्जती नेईं करो;

وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ

wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).

ते अल्लाह कोला डरो ते मेरा अपमान नेईं करो।"

قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).

(उन्हें) आख्या, “क्या असीं तुहानूं इंसान दी (रक्षा) तों मना नहीं कीता?”

قَالَ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنٰتِيْٓ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَۗ

qāla hā'ulā'i banātī in kuntum fā‘ilīn(a).

उने (लुत) आखेआ, "ओह् मेरे (देश) दी धीयां न (उंदे कन्नै ब्याह् करो), जेकर तुस इ'यां करना चांह्दे ओ।"

لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).

(अल्लाह ने आख्या) "तुहाडी उम्र (मुहम्मद) नाल सचमुच ओह नशे (गुमराह) विच झूलदे हन।"

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).

फिरी इक ज़ोरदार गरजने आली आवाज़ कन्ने उनेंगी तबाह करी दित्ता, जिसलै सूरज उगने आला हा।

فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ

fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).

इस करिए अस (जमीन) गी उल्टा करी दित्ता ते अस उंदे उप्पर कठोर धरती थमां पत्थरें दी बरखा करी दित्ती।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّلْمُتَوَسِّمِيْنَۙ

inna fī żālika la'āyātil lil-mutawassimīn(a).

सचमुच इस विच वाकई (अल्लाह दी ताकत दे) निशान हन, जो निशानियां ते ध्यान रखदे हन,

وَاِنَّهَا لَبِسَبِيْلٍ مُّقِيْمٍ

wa innahā labisabīlim muqīm(in).

ते सचमुच, (देश) सचमुच इक ऐसी सड़क ते पड़ा है जो अज वी (मनुखें दा सफर करदा है)।

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَۗ

inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

सचमुच इस विच सचमुच (अल्लाह दी ताकत दा) इक निशानी है जो इमान करण वाले वास्ते है।

وَاِنْ كَانَ اَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ لَظٰلِمِيْنَۙ

wa in kāna aṣḥābul-aikati laẓālimīn(a).

ते सचमुच ऐका दे लोक सचमुच इक बेईमान लोक न

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ

fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).

इस करिए असें उनेंगी नष्ट करी दित्ता। ते असल च एह् दवैं (देश) इक हाईवे पर गै न।

وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ

wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).

ते सचमुच हिजर दे मुल्क दे लोकां ने (अपने) दूत नाल पूरी तरह झूठ बोलया है,

وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ

wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

ते अस उंदे उप्पर अपनी निशानी (शक्ति दे) लेई आए आं, पर ओह हमेशा उंदे कोला मुड़दे न।

وَكَانُوْا يَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا اٰمِنِيْنَ

wa kānū yanḥitūna minal-jibāli buyūtan āminīn(a).

ते उने पत्थरें थवां घरें गी उकेरदे हे, (जिस च ओह़ रौंदे हे) ते सुरक्षा दी भावना कन् ने घरें गी उकेरदे हे।

فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُصْبِحِيْنَۙ

fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu muṣbiḥīn(a).

फिरी सवेरे गरजने आली ज़ोरदार शोर कन्ने उनेंगी नष्ट करी दित्ता।

فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَۗ

famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

तां जे उंदे आस्तै बेकार ऐ, जिसदे आस्तै उनेंगी कम्म कीता ऐ।

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَاِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيْلَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqq(i), wa innas-sā‘ata la'ātiyatun faṣfaḥiṣ-ṣafḥal-jamīl(a).

ते अस्सां आकाश ते धरती ते उन्दे बीच दी चीजें गी नेईं बनाया, पर सच्चाई कन्ने बनाया। ते सचमुच, एपोकैलिप्स जरूर औग, तां (उन्हें) गी अच्छे तरीके कन्ने माफ करो।

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلّٰقُ الْعَلِيْمُ

inna rabbaka huwal-khallāqul-‘alīm(u).

वाकई तेरा प्रभू, ओह ही सर्व सृष्टिकर्ता, सर्वज्ञ है ।

وَلَقَدْ اٰتَيْنٰكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِيْ وَالْقُرْاٰنَ الْعَظِيْمَ

wa laqad ātaināka sab‘am minal-maṡānī wal-qur'ānal-‘aẓīm(a).

ते सचमुच असीं तुहानूं सात (आयत) दित्ते हन जो बार-बार (पढ़े जांदे हन) ते वड्डा कुरान।

لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ

lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).

तुस (मुहम्मद) कदें बी अपनी नज़र जीवन दे सुखें आह् ली बक्खी नेईं करो जेह् ड़े असें उंदे (काफिरें) दे किश समूहें गी दित्ते न, ते उंदे कन्नै दुखी नेईं होओ ते विश्वास करने आह् लें दे प्रति नम्र नेईं होओ।

وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ

wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).

ते (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च मैं इक साफ चेतावनी देने आला आं।"

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

जिवें (असीं चेतावनी दित्ती है) असीं (अल्लाह दी किताब विच) भेदभाव करन वाले लोकां ते (सज़ा) उतार दित्ती है,

الَّذِيْنَ جَعَلُوا الْقُرْاٰنَ عِضِيْنَ

allażīna ja‘alul-qur'āna ‘iḍīn(a).

(अर्थात) उन जिन्हां ने कुरान विच बंटवारा कीता है।

فَوَرَبِّكَ لَنَسْـَٔلَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

fa wa rabbika lanas'alannahum ajma‘īn(a).

तो तेरे रब दी कसम, असीं ज़रूर इन्हां सारेआं ते सवाल करगे,

عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

‘ammā kānū ya‘malūn(a).

उन्शोंने ऩशरे जो ककमा शै , उवके लरए।

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

तो (मुहम्मद) जो कुछ हुक्म (तुहाडे कोल) होवे, खुलेआम पहुंचाओ ते मुशरिकां तों मुड़ जाओ।

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

सचमुच, अस तुहाडी (मुहम्मद) दी रक्षा करदे हां, जिन्हां दा मजाक उड़ांदे ने,

الَّذِيْنَ يَجْعَلُوْنَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

allażīna yaj‘alūna ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), fa saufa ya‘lamūn(a).

(अर्थात) जो विश्वास करदे हन कि अल्लाह दे अलावा कोई होर देवता है; उनेंगी जल्द गै पता लग्गी जाग (नतीजे)।

وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّكَ يَضِيْقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُوْلُوْنَۙ

wa laqad na‘lamu annaka yaḍīqu ṣadruka bimā yaqūlūn(a).

ते सचमुच, अस जानने आं के तुंदी छाती उंदे आखने दे कारण सिकुड़दी ऐ।

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ

fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).

तो अपने रब दी स्तुति करके महिमा करो ते सजदा (नमाज) करन वालों विचों बनो,

وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتّٰى يَأْتِيَكَ الْيَقِيْنُ ࣖࣖ

wa‘bud rabbaka ḥattā ya'tiyakal-yaqīn(u).

ते अपने रब दी पूजा उसलै तकर करो, जदूं तकर तुंदे कोल निश्चतता (मौत) नेईं औंदी।