Q.S अल-मैदाह ने दी (اَلْمَائِدَة) - 120 श्लोक दी गिणती

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).

हे विश्वास करने आले! वादे पूरा करो। तुहाडे वास्ते पशुधन जायज है, सिवाय जिस दा जिक्र तुहाडे कोल होवेगा, ते शिकार करना जरुरी नहीं है, जदों तुसीं इहराम (हज या उमरा) विच हो। सचमुच अल्लाह अपनी मर्जी दे मुताबिक कानून दा निर्धारण करदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह दे पवित्र सिद्धांतें दा उल्लंघन नेईं करो, ते हरम महीने दा (इज्जत दा उल्लंघन) नेईं करो, हदीयू (बलिदान दे जानवरें) ते कलाईद (चिह्नित बलिदान दे जानवरें गी) नेईं (परेशान करो), ते बैतुलहरम दा दौरा लाने आह्ले लोकें गी (इत्थूं तगर) परेशान नेईं करो ओह् अपने रब दी कृपा ते प्रसन्नता दी तलाश करदे न। पर जेकर तुस इहराम पूरा करी लैंदे ओ तां तुस शिकार करी सकदे ओ। किसी लोकां नाल (अपनी) नफरत न होन देयो क्योंकि ओ तुहानूं पवित्र मस्जिद तों बाहर निकलन तों रोकदे हन, तुहानूं अपनी सीमा तों परे (उन्हां दी तरफ) जाने वास्ते प्रेरित करदे हन। ते धर्म ते भक्ति (करने) च तुंदी मदद करो, ते पाप ते दुश्मनी करने च तुंदी मदद नेईं करो। अल्लाह कोला डर, वाकई अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).

तुहाडे वास्ते (खाना) मना है कि अल्लाह दे (नां) विच नहीं कत्ल कीते गए जानवरां दा शव, खून, सूअर दा मांस, ते (मांस), जिन्हां दा गला रेतया जांदा है, जिन्हां नूं मारया जांदा है, जिन्हां नू गिरया जांदा है, जिन्हां नूं मारया जांदा है, जिन्हां नू जंगली जानवरां ने फाड़ दित्ता है, सिवाय उहनां नूं जिन्हां नूं तुहानूं कत्ल करन दा वक्त मिलदा है। ते (इह वी मना है) जिन्हां नूं मूर्तियां वास्ते कत्ल कीते जांदे हन। ते (इह वी मना है) अजलाम (तीर) नाल ढेर सारी किस्मत खींचना, (क्योंकि) ओह इक बुराई है। आज काफिरां ने तुहाडे धर्म (हार) दी उम्मीद छड्ड दित्ती है, इस करके उन्हा तों डर ना, पर मेरे कोला डरो। अज्ज मैं तुहाडे वास्ते तेरा धर्म सिद्ध कीता है, ते मैं तुहाडे वास्ते अपनी बरकत पूरी कीती है, ते मैं इस्लाम नू तुहाडा धर्म मंजूर कर दित्ता है। पर जो कोई भूख दे कारण मजबूर होवे, ना कि पाप करना चाहंदा है, तां सचमुच अल्लाह माफ करन वाला, परम दयालु है

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

वे तुझे (मुहम्मद) से ऩूछते शैं कक "उनके लरए क्मा हजरा शै ?" कहो, "जो तुहाडे वास्ते जरुरी है (ओह) अच्छा खाना ते (खेल पकड़ेया) जानवरां दा शिकार करन नाल जिन्हां नूं तुहानू शिकार करन दी ट्रेनिंग दित्ती है, जिन्हां नू तुसीं अल्लाह ने तुहानूं सिखाया है उस हिसाब नाल प्रशिक्षित कीता है। तां जो तुहाडे वास्ते पकड़दा है, ओह खाओ, ते अल्लाह दा नां लैओ (जदूं उस नूं छुड़ांदे होवे)। ते अल्लाह तों डरो, सचमुच अल्लाह अपनी हिसाब विच बहुत जल्दी है।

اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ

al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).

इस दिन तुसेंगी हर इक भलाई दी इजाजत ऐ। किताब दे लोकां दा खाना (बलिदान) तुहाडे वास्ते हलाल है, ते तुहाडा खाना उन्हां वास्ते हलाल है। ते (तुहाडे वास्ते ब्याह करना जायज है) उन जनानीआं जो मुसलमान जनानीआं विच इज्जत बनाई रखन वालीआं ते उन जनानीआं विच इज्जत बनाई रखन वालीआं जनानीआं विच जिन्हां नूं तुहाडे तों पहलां किताब दित्ती गई सी, जेकर तुसीं उहनां नाल शादी करन लई उहनां दा दहेज देंदे हो, ना कि व्यभिचार करन दे इरादे नाल ते नारी नू पालतू जानवर नहीं बणान। जो कोई इमान दे बाद काफ़र करदा है, तां वाकई उहनां दे करम बेकार हो गए, ते आख़िर विच ओह हारने वाले विचों होवेगा।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).

हे विश्वास करने आले! जदूं तुस प्रार्थना करना चांदे ओ तां अपने चेहरे ते हत्थ कोहनी तकर धोओ, ते अपने सिर गी झाड़ू मारो ते अपने पैरें गी टखने तकर (वुधु) (वूधु) झाड़ो। जुनब हो तो फिर नहाओ। ते जेकर तुस बीमार ओ जां सफर च जां शौचालय थमां वापस आंदे ओ जां कुसै जनानी गी छुंदे ओ, तां जेकर तुसेंगी पानी नेईं मिलदा तां अच्छी (शुद्ध) धूड़ कन्नै तायमुम करो; इस कन्नै (धूड़) अपना मुंह ते हत्थ पोंछो। अल्लाह तुहाडे वास्ते चीजां मुश्किल नहीं बनाना चाहंदा, पर तुहानू साफ करना चाहंदा है ते तुहाडे ते अपनी बरकत पूरी करना चाहंदा है, तां कि तुसीं शुक्रगुजार हो जाओ।

وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

ते तुंदे उप्पर अल्लाह दी कृपा ते उंदी वादा गी याद करो जिसने तुसेंगी बाध्य बनाई दित्ता हा, जिसलै तुसें आखेआ हा, "असें सुनेआ ते अस मनने आं।" ते अल्लाह तों डरो, वाकई अल्लाह तुहाडे दिल विच सब कुछ जानदा है।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ لِلّٰهِ شُهَدَاۤءَ بِالْقِسْطِۖ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ عَلٰٓى اَلَّا تَعْدِلُوْا ۗاِعْدِلُوْاۗ هُوَ اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna lillāhi syuhadā'a bil-qisṭi wa lā yajrimannakum syana'ānu qamin ‘alā allā ta‘dilū, i‘dilū, huwa aqrabu lit-taqwā wattaqullāh(a), innallāha khabīrum bimā ta‘malūn(a).

हे विश्वास करने आले! तुस अल्लाह दे वास्ते न्याय लागू करने आले बनो, (जदूं) निष्पक्ष रूप नाल गवाह बनो। ते इक लोकें कन्नै तुंदी नफरत तुसेंगी गैर-इंसाफी करने आस्तै प्रेरित नेईं करै। निष्पक्ष हो। क्योंकि (बस) धर्मपरायणता दे नेड़े है। और अल्लाह से डरो, वाकई अल्लाह तुहाडे कम्म विच सावधान रहंदा है।

وَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۙ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ

wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).

अल्लाह ने वादा कीता है जो विश्वास करदे हन ते सच्चे कर्म करदे हन कि उन्हां नू माफी ते बड़ा इनाम मिलग।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

रही गल्ल जेड़े कुफर ते साडे निशानियां दा इन्कार करदे हन, ओह नरक दे निवासी हन।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

हे विश्वास करने आले! तुहाडे ते अल्लाह दा एहसान (देह) याद रखो, जदों किसे लोकां दा इरादा होया कि तुहाडे ते हत्थों हमला करन, तां अल्लाह ने तुहाडे कोलों हत्थ रोक दित्ता। ते अल्लाह कोला डरो, ते सिर्फ अल्लाह उप्पर गै मुसलमानें गी भरोसा करना चाहिदा।

۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

ते सचमुच अल्लाह ने इस्राएल दे बच्चें कोला वादा लेई लेया ऐ ते अस उंदे च बारह सरदार नियुक्त कीते न। ते अल्लाह ने आख्या, “मैं तुहाडे नाल हां।” सचमुच जेकर तुस नमाज करो ते जकात करो ते मेरे रसूलें उप्पर विश्वास करो ते उंदी मदद करो ते अल्लाह गी अच्छा उधार देओ तां मैं तुंदी गलतियें गी जरूर मिटा देगा, ते मैं तुसें गी जन्नत च जरूर दाखल करां जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न। पर जेका उसदे बाद तुंदे च काफिर करदा ऐ, तां सच्चें गै ओह सीधे रस्ते कोला भटकदा ऐ।"

فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(पर) किउंकि उन्हां ने अपना वादा तोड़ दित्ता, असीं उन्हां नू गाली दित्ती, ते असीं उन्हां दे दिल कठोर कर दित्ते। उनेंगी (अल्लाह दे) शब्द गी उंदी जगह थमां बदलना पसंद ऐ, ते ओह् (जानबूझकर) किश संदेशें गी भुल्ली जंदे न जिंदे कन्नै उनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही। तुस (हे मुहम्मद) उंदे कोला गद्दारी दिक्खदे रौह्गे सिवाय उंदे च इक छोटे जे समूह (जेह्ड़े धोखा नेईं करदे), इस करी उनेंगी माफ करो ते उनेंगी अकेला छोड़ो। सचमुच अल्लाह भलाई करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।

وَمِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰٓى اَخَذْنَا مِيْثَاقَهُمْ فَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۖ فَاَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۗ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللّٰهُ بِمَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

wa minal-lażīna qālū innā naṣārā akhażnā mīṡāqahum fa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), fa agrainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), wa saufa yunabbi'uhumullāhu bimā kānū yaṣna‘ūn(a).

ते जेड़े लोग आखदे न, "अस मसीही आं" उंदे च अस उंदी वादा गी लेई लेत्ता ऐ, पर ओह़ (जानबूझकर) उस संदेश दे किश-किश गी भुल्ली जंदे न, जिसदे कन् ने उनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही, इस आस् ते अस उंदे च कयामत दे दिन तकर दुश्मनी ते नफरत पैदा करी ओड़ेया ऐ। ते अल्लाह उनेंगी जल्द गै जानकारी देग जे ओह् केह् करदे हे।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

ओ किताब दे लोक ! सचमुच, साढ़ा रसूलुल्लाह तुंदे कोल आया ऐ, तुसें गी उस किताब थमां (उसदी सामग्री) थमां मती सारी गल्लां समझांदे होई जेह्ड़ी तुसें छुपाई ही, ते मती सारी गल्लां (इत्थूं तगर जे उनेंगी छड्डी दित्ती ऐ। सचमुच तुहाडे कोल अल्लाह दी रोशनी आ गई है, ते इक साफ किताब आई है।

يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

उसी किताब कन्नै गै अल्लाह उंदी मर्जी कन्नै चलने आह्लें गी मुक्ति दे रस्ते पर लेई जंदा ऐ, ते (उस किताब कन्नै बी) अल्लाह उस माह्नू गी पूरी चाल्ली कन्नै न्हेरे थमां बाहर कड्ढियै अपनी अनुमति कन्नै रोशनी च लेई औंदा ऐ, ते उसी सीधा रस्ता दस्सदा ऐ।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

सचमुच, जो लोग आखदे ने कि "वास्तव विच अल्लाह मसीहा है, मरियम दा पुत्तर, उहनां ने काफर कीता है।" कहो (मुहम्मद) "अल्लाह दी मर्जी च कुन बाधा पाई सकदा ऐ, जेकर ओह मरियम दे पुत्तर मसीहा, अपनी मां ते धरती दे सारे (इंसान) गी नष्ट करना चांहदा ऐ?" ते आकाश ते धरती दा राज ते उंदे बश्कार जेह्ड़ा ऐ ओह् अल्लाह दा गै ऐ। ओह् जेह्ड़ा चाह्दिा ऐ उसी पैदा करदा ऐ। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ وَالنَّصٰرٰى نَحْنُ اَبْنٰۤؤُا اللّٰهِ وَاَحِبَّاۤؤُهٗ ۗ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوْبِكُمْ ۗ بَلْ اَنْتُمْ بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

wa qālatil-yahūdu wan-naṣārā naḥnu abnā'ullāhi wa aḥibbā'uh(ū), qul falima yu‘ażżibukum biżunūbikum, bal antum basyarum mimman khalaq(a), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, wa ilaihil-maṣīr(u).

यहूदी ते ईसाई आखदे ने, “असीं अल्लाह ते उंदे प्रियजन दे बच्चे आं।” कहो, “अल्लाह तुसें गी तुंदे पापें दी सजा कीं दिंदा ऐ?नहीं, तुस उनें लोकें च मनुख ओ जिनेंगी ओह् रचे दा ऐ।ओह् जिसी चाह्न्दे न उसी माफ करदा ऐ ते जिसी चाह्न्दा ऐ उसी सजा बी दिंदा ऐ।ते आकाश ते धरती ते उंदे बश्कार दी सारी चीजां अल्लाह दे गै न।ते सारे उंदे कोल गै वापस औंगन।”

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ओ किताब दे लोक ! सचमुच, साढ़ा रसूलुल्लाह तुंदे कोल आया ऐ, तुसें गी (साढ़े नियम) समझा करदा ऐ, जिसलै दूतें दे (भेजने च) रुकावट आई गेई ही, तां जे तुस नेईं आक्खो, "साढ़े कोल कोई बी नेईं आया ऐ ते ना गै खुशखबरी दा वाहक ऐ ते ना गै चेतावनी देने आह्ला।" सचमुच तुंदे कोल इक खुशखबरी दा वाहक ते चेतावनी देने आला आया ऐ। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).

ते (याद करो) जदूं मूसा ने अपने लोकें गी आखेआ, "हे मेरे लोक! अल्लाह दा तुंदे उप्पर उस एहसान गी याद करो, जिसलै उने तुंदे च नबी नियुक्त कीता हा, ते तुसें गी आज़ाद बनाई दित्ता हा, ते तुसें गी ओह दित्ता हा जेह्ड़ा दुए लोकें च कदें बी कुसै गी नेईं दित्ता गेआ हा।

يٰقَوْمِ ادْخُلُوا الْاَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِيْ كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā qaumidkhulul-arḍal-muqaddasatal-latī kataballāhu lakum wa lā tartaddū ‘alā adbārikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

ओ मेरे लोक ! पवित्र धरती (फिलिस्तीन) विच दाखल हो जाओ जो अल्लाह ने तुहाडे वास्ते नियुक्त कीता है, ते पिच्छे न मुड़ो (दुश्मन दे डर नाल), नहीं तां तुसीं हारी हो जाओगे।

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ

qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).

उ'नें आखेआ, "हे मूसा! सचमुच उस धरती च बड़े मजबूत ते क्रूर लोक न, जदूं तकर ओह उस थमां नेईं निकलदे तां तकर अस उस च दाखल नेईं होगे। जेकर ओह् उत्थें नेईं निकली जांगन तां अस जरूर दाखल होगे।"

قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).

धर्मपरायण लोकें च दो लोकें आखेआ, जिंदे उप्पर अल्लाह ने एहसान दित्ता हा, "उंदे उप्पर (देश दे फाटक थमां हमला करो। जेकर तुस इस च दाखल होओ तां तुस जरूर जीतगे। ते जेकर तुस मुसलमान ओ तां सिर्फ अल्लाह उप्पर गै भरोसा करो।"

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ

qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).

उने आखेआ, "हे मूसा! अस कदें बी इस च दाखल नेईं होगे, जदूं तकर ओह अजें बी इस च गै न, इस करी अपने रब दे कन्नै जाओ, ते तुंदे दोनें कन्नै लड़ो। आओ अस बस इत्थै गै (इंतजार) रौह्चे।"

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ اِلَّا نَفْسِيْ وَاَخِيْ فَافْرُقْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ

qāla rabbi innī lā amliku illā nafsī wa akhī fafruq bainanā wa bainal-qaumil-fāsiqīn(a).

उने (मूसा) आखेआ, "हे मेरे प्रभु, मैं सिर्फ अपने आप गी ते अपने भ्राऽ गी गै काबू च रखना। इस करी असेंगी उनें दुष्ट लोकें कोला बक्ख करी ओड़ना।"

قَالَ فَاِنَّهَا مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ اَرْبَعِيْنَ سَنَةً ۚيَتِيْهُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

qāla fa innahā muḥarramatun ‘alaihim arba‘īna sanah(tan), yatīhūna fil-arḍ(i), falā ta'sa ‘alal qaumil-fāsiqīn(a).

(अल्लाह) ने आख्या, "(अगर ऐह है), तां (जमीन) उन्हां नू चालीस साल तक मना है, (जिस दौरान) ओह धरती ते उलझन विच भटक जांगन। इस करके तुसीं (मूसा) उन्हां दुष्ट लोकां दी किस्मत दे बारे विच (सोचदे होए) दुखी ना होओ।"

۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ ابْنَيْ اٰدَمَ بِالْحَقِّۘ اِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِنْ اَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْاٰخَرِۗ قَالَ لَاَقْتُلَنَّكَ ۗ قَالَ اِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّٰهُ مِنَ الْمُتَّقِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'abnai ādama bil-ḥaqqi iż qarrabā qurbānan fa tuqubbila min aḥadihimā wa lam yutaqabbal minal-ākhar(i), qāla la'aqtulannak(a), qāla innamā yataqabbalullāhu minal-muttaqīn(a).

ते (मुहम्मद) गी आदम दे दो पुत्तरें दी कहानी दे बारे च सच्चाई दस्सो, जदूं उने दोनों ने कुर्बानी चढ़ाया तां उंदे च इक (हबिल) दा (बलिदान) स्वीकार कीता गेआ ते दुए (काबिल) गी स्वीकार नेईं कीता गेआ। उसने (काबिल) ने आख्या, “सचमुच मैं तुहानू ज़रूर मार देगा!” उने (हबिल) आख्या, "वास्तव च अल्लाह सिर्फ उन लोकें कोला (दान) स्वीकार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।"

لَىِٕنْۢ بَسَطْتَّ اِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِيْ مَآ اَنَا۠ بِبَاسِطٍ يَّدِيَ اِلَيْكَ لِاَقْتُلَكَۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ رَبَّ الْعٰلَمِيْنَ

la'im basaṭta ilayya yadaka litaqtulanī mā ana bibāsiṭiy yadiya ilaika li'aqtulak(a), innī akhāfullāha rabbal-‘ālamīn(a).

"सचमुच, जेकर तुस (काबिल) मिगी मारने आस्तै मेरे उप्पर हत्थ चलांदे ओ तां मैं तुसेंगी मारने आस्तै तुंदे उप्पर हत्थ नेईं हिलाना। मैं सारे दुनियां दे रब अल्लाह कोला डरना ऐ।"

اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ تَبُوْۤاَ بِاِثْمِيْ وَاِثْمِكَ فَتَكُوْنَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِۚ وَذٰلِكَ جَزٰۤؤُا الظّٰلِمِيْنَۚ

innī urīdu an tabū'a bi'iṡmī wa iṡmika fa takūna min aṣḥābin-nār(i), wa żālika jazā'uẓ-ẓālimīn(a).

"सचमुच, मैं चाह्न्नां के तुस मेरे पापें (मारने दे) ते अपने पापें गी (लाने) कन् ने वापस औओ, तां तुस नरक दे निवासी होगे; ते एह़ गै गलत करने आलें दा इनाम ऐ।"

فَطَوَّعَتْ لَهٗ نَفْسُهٗ قَتْلَ اَخِيْهِ فَقَتَلَهٗ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

fa ṭawwa‘at lahū nafsuhū qatla akhīhi fa qatalahū fa aṣbaḥa minal-khāsirīn(a).

तो हवस (काबिल) ने उसे अपने भाई नू मारन वास्ते धकेल दित्ता, फिर उसने (वास्तव विच) मार दित्ता, इस करके ओह हारे विचों इक बण गिआ।

فَبَعَثَ اللّٰهُ غُرَابًا يَّبْحَثُ فِى الْاَرْضِ لِيُرِيَهٗ كَيْفَ يُوَارِيْ سَوْءَةَ اَخِيْهِ ۗ قَالَ يٰوَيْلَتٰٓى اَعَجَزْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِثْلَ هٰذَا الْغُرَابِ فَاُوَارِيَ سَوْءَةَ اَخِيْۚ فَاَصْبَحَ مِنَ النّٰدِمِيْنَ ۛ

fa ba‘aṡallāhu gurābay yabḥaṡu fil-arḍi liyuriyahū kaifa yuwārī sau'ata akhīh(i), qāla yā wailatā a‘ajazta an akūna miṡla hāżal-gurābi fa uwāriya sau'ata akhī, fa aṣbaḥa minan-nādimīn(a).

फिर अल्लाह ने उसे (काबिल) दिखाने के लिए जमीन खोदते हुए कौआ भेजा। किस तरह उसे अपने भाई की लाश दफनाना चाहिए। कबील ने आख्या, "ओह हाय, मैं इस कौआ दे समान क्यों नेईं करी सकदा, तां जे मैं अपने भ्राऽ दी लाश गी दफनाई सकां?" इस करिए ओह् उनें लोकें च शामल होग जेह्ड़े इस गल्लै दा अफसोस करदे न।

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

इस आस् ते अस इस्राएल दे बच् चे आस् ते फरमान दित्ता के जेका कोई बी मानू गी मारी ओड़दा ऐ, ना के कुसे गी मारी ओड़ने दे बदले च नेई, ते उदे मुल् के च भ्रष्टाचार पैदा करने दे बदले च नेई, तां एह़ ऐ के ओह़ सारे मनुख-जाति गी मारी ओड़ेया ऐ। जो कोई इंसान दी जान बचांदा है, मानो उसने सारे इंसान दी जान बचा ली है। सचमुच साडा रसूलुल्लाह उन्दे कोल साफ सबूत दे नाल आया। लेकन उन्दे च मते सारें दे बाद उदे देश च उल्लंघन किता।

اِنَّمَا جَزٰۤؤُا الَّذِيْنَ يُحَارِبُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًا اَنْ يُّقَتَّلُوْٓا اَوْ يُصَلَّبُوْٓا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْدِيْهِمْ وَاَرْجُلُهُمْ مِّنْ خِلَافٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِۗ ذٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِى الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

innamā jazā'ul-lażīna yuḥāribūnallāha wa rasūlahū wa yas‘auna fil-arḍi fasādan ay yuqattalū au yuṣallabū au tuqaṭṭa‘a aidīhim wa arjuluhum min khilāfin au yunfau minal-arḍ(i), żālika lahum khizyun fid-dun-yā wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दे खिलाफ लड़ने ते धरती उप्पर बदमाशी करने आलें दी सजा सिर्फ मारी ओड़ना या सूली च चढ़ाना, या उंदे हत्थ-पैर क्रॉस-वाइज कट्टी लैना, या अपने घरें थमां निर्वासित करना ऐ। एह् उंदे आस्तै इस संसार च शर्म दी गल्ल ऐ, ते परलोक च उनेंगी बड़ी सजा मिलग।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَقْدِرُوْا عَلَيْهِمْۚ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

illal-lażīna tābū min qabli an taqdirū ‘alaihim, fa‘lamū annallāha gafūrur raḥīm(un).

सिवाय उनें लोकें दे जेके तुंदे शा पैह़लैं पछताबा करदे ह़न, उंदे उप् पर अधिकार नेई ऐ; फिर जान लओ कि अल्लाह अक्सर माफ करने आला, दयालु ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَابْتَغُوْٓا اِلَيْهِ الْوَسِيْلَةَ وَجَاهِدُوْا فِيْ سَبِيْلِهٖ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wabtagū ilaihil-wasīlata wa jāhidū fī sabīlihī la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह कोला डरो ते उंदे नेड़े औने आस्तै वसीला (रस्ता) दी तलाश करो, ते उंदे रस्ते च मेहनत करो (संघर्ष) करो, तां जे तुस सफल होओ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ اَنَّ لَهُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا وَّمِثْلَهٗ مَعَهٗ لِيَفْتَدُوْا بِهٖ مِنْ عَذَابِ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنْهُمْ ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna kafarū lau anna lahum mā fil-arḍi jamī‘aw wa miṡlahū ma‘ahū liyaftadū bihī min ‘ażābi yaumil-qiyāmati mā tuqubbila minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जेड़े लोग काफिर करदे ने, जेकर उंदे कोल धरती उप्पर सब किश होंदा ते उनेंगी कयामत दे दिन सजा थमा अपने आप गी छुड़ाने आस्तै इन्ना (अधिक) जोड़ना पौंदा तां ओह् सब किश (फिरौती) उंदे कोला स्वीकार नेईं कीता जंदा। उनेंगी (अजें बी) इक दर्दनाक सजा मिलदी ऐ।

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنْهَا ۖوَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

yurīdūna ay yakhrujū minan-nāri wa mā hum bikhārijīna minhā, wa lahum ‘ażābun muqīm(un).

ओह् नरक थमां बाह् र निकलना चांह्दे न, पर इस थमां बाह् र नेई निकली सकन। ते उनेंगी अनन्त सजा मिलग।

وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ فَاقْطَعُوْٓا اَيْدِيَهُمَا جَزَاۤءًۢ بِمَا كَسَبَا نَكَالًا مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

was-sāriqu was-sāriqatu faqṭa‘ū aidiyahumā jazā'am bimā kasabā nakālam minallāh(i), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

रही गल्ल चोरी करने आले मर्दें ते जनानियें दी तां उंदे हत्थ कट्टो (जैसे) उंदे कीते गेदे कम्में दा बदला लैना ते अल्लाह कोला सजा दे तौर उप्पर। और अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।

فَمَنْ تَابَ مِنْۢ بَعْدِ ظُلْمِهٖ وَاَصْلَحَ فَاِنَّ اللّٰهَ يَتُوْبُ عَلَيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

faman tāba mim ba‘di ẓulmihī wa aṣlaḥa fa innallāha yatūbu ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

पर जेड़ा कोई अपराध करन दे बाद पछतावा करदा है ते अपने आप नू सुधार करदा है, तां अल्लाह उस दी तबाब नू स्वीकार कर लैंदा है। सचमुच अल्लाह अक्सर माफ करने आला, परम दयालु ऐ।

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yu‘ażżibu may yasyā'u wa yagfiru limay yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

क्या तुसीं नहीं जानदे कि आकाश ते धरती दा राज अल्लाह दा है; जिस नू चाहुंदा है उस नू सजा देंदा है ते जिस नू चाहुंदा है माफ करदा है। अल्लाह दी हर चीजां उप्पर ताकत ऐ।

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khuż­hu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ओ रसूल (मुहम्मद) ! उदास न हो क्योंकि ओह अपनी अविश्वास च मुकाबला करदे न। अर्थात ओह़ (पाखंडी) जेके अपने मुंह़ कन् ने ग् लांदे ह़न, "असें विश् वास कित्ता ऐ", भ़लेआं उंदे दिलें च अजें तकर विश् वास नेई ऐ, ते इय् यां गै यह़ूदियें गी बी जेके सच् चाई च (खबरें) झ़ूठ सुनना पसंद करदे ह़न ते सच् चाई च दुऐ लोकें गी सुनना पसंद करदे न, जेके कदे बी तुंदे कश नेई आए हे। उन्हां ने शबदां (तोराह) कूं अपणे असली अर्थ तों बदल डित्ता। उ'नें आखेआ, "जेकर तुसेंगी दित्ता गेदा ऐ (जिस च बदलाव कीता गेदा ऐ) तां उसी स्वीकार करो, ते जेकर तुसेंगी कोई ऐसी चीज दित्ती गेई ऐ जेह्ड़ी एह् नेईं ऐ, तां सावधान रौह्ओ।" जिसगी अल्लाह उसी भटकने दी अनुमति देना चाहंदा ऐ, तुस अल्लाह कोला (उसदी मदद करने) कोला ज़रा भी इंकार नेईं करी सकगे। ओह़ ऐसे लोक ह़न, जिनेंगी परमेसरे उंदे दिलें गी शुद्ध नेई करना चांह़दा। इस संसार च उनेंगी अपमानित कीता जाग ते परलोक च उनेंगी बड़ी सजा मिलनी ऐ।

سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ

sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).

झूठी खबरां सुनना बड़ा पसंद करदे ने, हराम (खाना) बहुत खांदे ने। अगर ओह (यहूदी) तुहाडे कोल आंदे ने (मुहम्मद फैसला मंगने वास्ते), तां उन्हां दे बीच न्याय करो या उन्हां तों मुड़ जाओ, ते अगर तुसीं उन्हां तों मुड़ जाओ तां ओह तुहानूं ज़रा वी नुकसान नहीं पहुंचाणगे। पर जेकर तुस (उंदे केस) दा फैसला करो तां निष्पक्ष फैसला करो। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े न्यायी होंदे न।

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

ते तुहानूं आपणा जज किवें नियुक्त करनगे, जदों उन्हां कोल तोरात है जिस विच अल्लाह दा नियम है, ते फिर ओस दे बाद मुड़ जांदे ने? सचमुच, ओह़ विश् वास करने आले नेई ह़न।

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

सचमुच, अस्सां ही हां जिन्हां ने तौराह दी किताब उतारी; इस च (इत्थें) मार्गदर्शन ते रोशनी ऐ। इस किताब दे नाल अल्लाह दे अधीन होने वाले नबी ने यहूदियां दे मामलें ते फैसला कीता, जिवें उन्हां दे विद्वान ते पुजारी ने कीता, क्योंकि उन्हां नू अल्लाह दी किताबां रखन दी हुक्म दित्ती गई सी ते ओह उन्हां दे गवाह सन। इस करिए लोकें कोला मत डर, (पर) मेरे कोला डर। ते मेरे श्लोक सस्ते न बेचना। जो अल्लाह ने जो अल्लाह ने उतारे हन उस नाल फैसला नहीं करदा, तां ओह काफिर हन।

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

असीं उन्हां वास्ते इस विच (तोराह) स्थापित कीता है कि जिंदगी (उदाहरण) जीवन दे बदले, अक्ख दे बदले अक्ख, नक्क दे बदले नक्क, कान दे बदले कान, दांत दे बदले दांत, ते जख्म (भी) विच किसास (उसी ही जवाब) होंदी है। जो (किसस दा हक) त्याग दिंदा है, फिर ओह अपने पाप दा प्रायश्चित (बनदा है) । जो कोई अल्लाह ने जो अवगत कराया है उस हिसाब नाल फैसला नहीं करदा, फिर ओह गलत करन वाले हन।

وَقَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ ۖوَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ فِيْهِ هُدًى وَّنُوْرٌۙ وَّمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَۗ

wa qaffainā ‘alā āṡārihim bi‘īsabni maryama muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāh(ti), wa ātaināhul-injīla fīhi hudaw wa nūr(un), wa muṣaddiqal limā baina yadaihi minat-taurāti wa hudaw wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ते अस मरियम दे पुत्तर यीशु गी भ़ेज् जेया ते उंदे शा पैह़लैं आली तौराह दी पुष्टि करने आस् ते उंदे कम् में पर गै चलदे रेह़। ते अस उदे कोल सुसमाचार भेजेया, जिस च मार्गदर्शन ते रोशनी ही, जेड़ी उंदे कोला पैहलें दी तौराह दी पुष्टि करदी ही, ते धर्मी लोकें आस्ते इक मार्गदर्शन ते सलाह ही।

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

ते सुसमाचार दे अनुयायी मामलें दा फैसला उस हिसाब नाल करन देन जो अल्लाह ने उस विच प्रशस्त कीता है। जो कोई अल्लाह ने जो अवगत कराया है उस हिसाब नाल फैसला नहीं करदा, फिर ओह दुष्ट हन।

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

ते अस्सां तुहाडे (मुहम्मद) कोल सच्चाई ला के किताब (अल-कुरान) भेजी है, जो कि किताबां दी पुष्टि करदी है जो पहले प्रकट हो चुकी सी ते उन्हां दी रक्षा करदी है, इस करके अल्लाह ने जो प्रकट कीता है उस हिसाब नाल उन्हां दे मामले दा फैसला करो ते तुहाडे कोल आई दी सच्चाई नू त्याग के उन्हां दी इच्छा दा पालन ना करो। तुहाडे विचों हर लोकां वास्ते, असीं नियम ते साफ राह देंदे हां। अगर अल्लाह चाहंदी तां तुसें गी इक लोक (केवल) बनाई लैंदा, पर अल्लाह तुसें गी दित्ते गेदे बरदानें दे बारे च परखना चांह्दा ऐ, इस करी नेक कम्में गी करने दा मुकाबला करो। सिर्फ अल्लाह दे कोल ही तुसीं सारे वापस आ जाओगे, फिर ओह तुहानूं पता कर देगा कि तुसीं पहलां विवाद कित्ता सी,

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

ते उंदे बश्कार मामलें दा फैसला अल्लाह दे मताबक गै करो, ते उंदी मर्जी दा पालन नेईं करो। ते उन्दे कोला सावधान रवो, न कि ओह तुसें गी उस गल्ल दे किश हिस्से च धोखा नेईं देन जेड़ी अल्लाह ने तुंदे उप्पर प्रगट कीती ऐ। जेकर ओह (अल्लाह ने उतारे दे कानून तों) मुड़ जांदे हन तां जान लओ कि अल्लाह उन्हां दे कुछ गुनाह दे कारण उन्हां ते बदमाश लाण दा इरादा रखदा है। ते सचमुच, मते सारे मनुख दुष्ट लोक न।

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

जहीलिया दा केह नियम है जो ओह चाहंदे ने? (अपने धर्म) च विश्वास करने आलें लेई अल्लाह (कानून) कोला किस दा (कानून) बेहतर ऐ?

۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْيَهُوْدَ وَالنَّصٰرٰٓى اَوْلِيَاۤءَ ۘ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَمَنْ يَّتَوَلَّهُمْ مِّنْكُمْ فَاِنَّهٗ مِنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-yahūda wan-naṣārā auliyā'(a), ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wa may yatawallahum minkum fa innahū minhum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

हे विश्वास करने आले! यह़ूदियें ते मसीह़ें गी अपने वफादार दोस्त नेई बनाओ; इक दुए दी रक्षा करदे न। तुहाडे विचों जो कोई इन्हां नू वफादार दोस्त बनांदा है, तां सचमुच ओह उन्हां विचों है। दरअसल, अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।

فَتَرَى الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ يُّسَارِعُوْنَ فِيْهِمْ يَقُوْلُوْنَ نَخْشٰٓى اَنْ تُصِيْبَنَا دَاۤىِٕرَةٌ ۗفَعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَ بِالْفَتْحِ اَوْ اَمْرٍ مِّنْ عِنْدِهٖ فَيُصْبِحُوْا عَلٰى مَآ اَسَرُّوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ نٰدِمِيْنَۗ

fa taral-lażīna fī qulūbihim maraḍuy yusāri‘ūna fīhim yaqūlūna nakhsyā an tuṣībanā dā'irah(tun), fa ‘asallāhu ay ya'tiya bil-fatḥi au amrim min ‘indihī fa yuṣbiḥū ‘alā mā asarrū fī anfusihim nādimīn(a).

फिरी तुस उनें गी दिक् खगे, जिंदे दिल बीमार न, उंदे (यहूदी ते मसीही) आस् ते दौड़दे ह़न, ते एह़ ग् लांदे ह़न, "असें गी डर ऐ के साढ़े उप् पर कोई विपत्ति नेई आई सकदी।" शायद अल्लाह (अपने रसूले) गी जीत हासल करग, जां उंदे कोला कोई फैसला लेई औग, तां जे ओह् अपने अंदर जेह्ड़ा छिपे दे हे, उसी पछतावा करन।

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْۙ اِنَّهُمْ لَمَعَكُمْۗ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فَاَصْبَحُوْا خٰسِرِيْنَ

wa yaqūlul-lażīna āmanū ahā'ulā'il-lażīna aqsamū billāhi jahda aimānihim, innahum lama‘akum, ḥabiṭat a‘māluhum fa aṣbaḥū khāsirīn(a).

ते विश्वास करने आले आखङन, "क्या ए ओह व्यक्ति ऐ जेड़ा अल्लाह दे (नाम) दी गंभीरता कन्ने कसम खांदा ऐ, के ओह सचमुच तुंदे कन्ने न?" उंदे सारे करम व्यर्थ होंदे न, इस करी ओह् हारने आह्ले बनी जंदे न।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

हे विश्वास करने आले! तुहाडे विचों जो वी अपने धर्म तों मुर्गे (छोड़) तां अल्लाह इक लोकां नूं लावेगा, उहनां नाल प्यार करग ते ओह उस नाल प्यार करनगे, ते विश्वास करन वाले लोकां नाल कोमल होवेगा, पर काफिरां दे प्रति कठोर होवेगा, जो अल्लाह दे राह ते जतन करदे हन, ते जो आलोचना करना पसंद करन वाले लोकां दी निंदा तों नहीं डरदे। यही अल्लाह दा दान है जो ओह जिस नू चाहंदा है। और अल्लाह सर्वव्यापी (अपना दान) है, सर्वज्ञ है।

اِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ رٰكِعُوْنَ

innamā waliyyukumullāhu wa rasūluhū wal-lażīna āmanul-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum rāki‘ūn(a).

सचमुच तुहाडा इकलौता मददगार अल्लाह है, उहदा रसूलुल्लाह, ते इमानदार, जेड़े नमाज करदे हन ते जकात करदे हन, जबकि (अल्लाह) दे अधीन होंदे हन।

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

ते जो कोई अल्लाह, उसदा रसूलुल्लाह ते विश्वास करन वाले नूं उहदा मददगार बनांदा है, तां सचमुच, अल्लाह दे अनुयायी (धर्म) ही जीत लैंदे हन।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

हे विश्वास करने आले! अपने सरदारें गी ऐसे लोक नेईं बनाओ जेह्ड़े तुंदे धर्म गी मजाक ते खेड दा वस्तु बनांदे न, (अर्थात) उनें लोकें च जिनेंगी तुंदे कोला पैह्ले किताब दित्ती गेई ही ते काफिरें (शरीकें) च। ते अल्लाह कोला डरो जेकर तुस मुसलमान ओ।

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

ते जेकर तुस (उन्हें) नमाज (नमाज) गी सद्ददे ओ तां ओ उसी मजाक ते खेलने दा वस्तु बनांदे न। इसदा कारण ऐ के ओह़ ऐसे लोक न, जेके नेई समझ़दे।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ هَلْ تَنْقِمُوْنَ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلُۙ وَاَنَّ اَكْثَرَكُمْ فٰسِقُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi hal tanqimūna minnā illā an āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila min qabl(u), wa anna akṡarakum fāsiqūn(a).

कहो, "हे किताब दे लोग! क्या तुस सानु सिर्फ इस करिए गलत समझदे ओ के अस अल्लाह उप्पर विश्वास करदे आं, जेड़ी साढ़े उप्पर आई गेदी ऐ, ते जेड़ी पैह्लें बी आई गेदी ऐ? सचमुच तुंदे च मते सारे उल्लंघन करने आह्ले ओ।"

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

(मुहम्मद) आखना, "क्या मैं तुसें गी उनें लोकें दे बारे च दस्सना जिंदा बदला अल्लाह दी नजर च (दुष्टें) कोला बी बुरा ऐ? अर्थात, ऐसे लोक जेह्ड़े अल्लाह कोला शापित ते गुस्से च न, उंदे च (इंदे च) ऐसे लोक बी न जिनेंगी बंदर ते सुअर बनाई दित्ता जंदा ऐ ते (जेह्ड़े) थघुत दी पूजा करदे न। ओह् होर बी बुरी थाह् र उप्पर न ते सीधे रस्ते कोला बी भटकदे न।

وَاِذَا جَاۤءُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَقَدْ دَّخَلُوْا بِالْكُفْرِ وَهُمْ قَدْ خَرَجُوْا بِهٖ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا كَانُوْا يَكْتُمُوْنَ

wa iżā jā'ūkum qālū āmannā wa qad dakhalū bil-kufri wa hum qad kharajū bih(ī), wallāhu a‘lamu bimā kānū yaktumūn(a).

ते जदुं ओह़ (यहूदी जां पाखंडी) तुंदे कश औंदे ह़न, तां ओह़ ग् लांदे ह़न, "असें विश् वास कित्ता ऐ," भ़लेआं ओह़ तुंदे कश अविश् वास च आए ते उंवां गै चली गेदे हे। ते अल्लाह सब तों ज्यादा जानदा है कि ओह की छुपदे हन।

وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).

ते तुस उंदे च मते सारे (यहूदी) पाप, उल्लंघन ते मनाही खाने च मुकाबला करदे दिक्खगे। सचमुच, ओह जो करदे ने ओह बड़ा बुरा है।

لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ

lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).

उंदे मौलवी ते पुजारी इन्हें गी झूठे शब्द बोलने ते हरम दी चीजां खाने थमां की नेईं मना करदे? सचमुच, सचमुच बुरा ऐ कि उन्हां ने जो कीता।

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

ते यह़ूदियें ग् लाया, “परमेसर दे ह़त् थें बन् नी गेदे ह़न।” असल विच उन्हां दे हत्थ ही बेड़ी बन्दे हन अते उन्हां दी गल्ल दे कारण गाली खादी हे, भले ही अल्लाह दे दोनों हत्थ खुले होन; अपनी मर्जी कन्नै रोजी-रूट्टी दिंदा ऐ। ते (कुरान) जो तुहाडे रब तों तुहाडे कोल उतारया गया है, ओहनां विचों ज्यादातर दी अवज्ञा ते कुफर नू ज़रूर वधा देवेगा। ते अस कयामत दे दिन तकर उंदे बीच दुश्मनी ते नफरत पैदा कीती। हर बारी जंग दी अग्ग जलांदे हे तां अल्लाह ने उसी बुझाया। ते ओह धरती उप्पर विनाश (उत्पादन) दी कोशश करदे न। ते अल्लाह गी नुकसान पजाने आलें गी पसंद नेईं ऐ।

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

ते जेकर किताब दे लोक विश्वास करदे ते धर्मी होंदे तां अस उंदी गलतियें गी मिटा देंदे, ते अस उनेंगी सुख कन्नै भरोचे दे जन्नत च दाखल करी लैंदे।

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

ते जेकर ओह सचमुच तौराह, सुसमाचार ते (कुरान) दे (नियमें) गी पूरा करदे हे जेड़े उंदे प्रभु कोला उंदे कोल भेजे गेदे हे तां उनेंगी अपने उप्पर थमां ते उंदे पैरें थमां हेठ औने दा खाना जरूर मिलदा हा। उंदे च इक ईमानदार ते आज्ञाकारी लोकें दा इक समूह हा। ते उंदे च मते सारे अपने कम्में च बड़ा बुरे न।

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

हे रसूलुल्लाह ! जो तुहाडे रब ने तुहानूं प्रगट कीता है, उस नूं संप्रेषित करो। जेकर तुस नेई करदे ओ (जिस गी तुसेंगी करने दा हुक्म दित्ता गेदा हा) तां इसदा मतलब ऐ के तुस उदे संदेश गी नेई पुजा करदे ओ। ते अल्लाह तुहानूं इंसान (हानि) तों बचांदा है। सचमुच अल्लाह काफिरां दा मार्गदर्शन नहीं करदा।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

(मुहम्मद) आखो, "हे किताब दे लोग! तुहानूं ज़रा वी धार्मिक नहीं समझया जांदा, जद तक तुसीं तौराह, सुसमाचार ते (कुरान) दी शिक्षा नू कायम नहीं करदे, जो तुहाडे रब ने तुहानू उतारया है।" ते जे किश तुंदे रब ने तुंदे उप्पर प्रगट कीता ऐ, ओह़ उंदे च मते सारें गी होर बी आज्ञाकारी ते होर बी आज्ञाकारी बनाई देग, इस आस् ते काफर करने आलें कोला निराश नेई होओ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

सचमुच, जो विश्वास करदे हन, जो यहूदी हन, सबियां ते ईसाई हन, जो अल्लाह ते आखरी दिन ते भला करदा है, उहनां वास्ते कोई डर नहीं, ना ही ओह दुखी होनगे।

لَقَدْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ رُسُلًا ۗ كُلَّمَا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰٓى اَنْفُسُهُمْۙ فَرِيْقًا كَذَّبُوْا وَفَرِيْقًا يَّقْتُلُوْنَ

laqad akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla wa arsalnā ilaihim rusulā(n), kullamā jā'ahum rasūlum bimā lā tahwā anfusuhum, farīqan każżabū wa farīqay yaqtulūn(a).

सचमुच, अस इस्राएल दे संतानें कोला वादा लेई लेया ऐ, ते अस उंदे कोल दूत भेजे दे आं। पर हर इक प्रेरित उंदे कोल कोई ऐसी चीज लेई आंदी ही जेड़ी उंदी इच्छा दे मताबक नेई ही, (इस करी) किश (प्रेरितें च) उनेंगी झूठ बोलदे हे ते कुसे गी मारी ओड़ेया।

وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ

wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

ते उन्हां ने सोचेया कि उन्हां ते (नबी नू मार के) कोई आपदा नहीं होवेगी, इस करके ओह अंधे ते बहिरे हो गए, फिर अल्लाह ने उन्हां दी पछतावा स्वीकार कर ली, ते उन्हां विचों कई अन्धे ते बहरे हो गए। ते अल्लाह उंदे कम्में दा सब्भनें शा दर्शन करने आला ऐ।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

सचमुच, जो लोग आखदे ने कि "वास्तव विच अल्लाह मसीहा है, मरियम दा पुत्तर, उहनां ने काफर कीता है।" भले ही अल-मसीह (खुद) ने आख्या हा, "हे इस्राएल दे बच्चे! अल्लाह, मेरे रब ते अपने रब दी पूजा करो।" सचमुच, जो कोई अल्लाह नाल (कुछ वी) शरीफ करदा है, तां सचमुच अल्लाह ने उस नू स्वर्ग मना कर दित्ता है, ते उस दी जगह नरक है। ते बेईमानी लोकें आस्तै कोई मददगार नेईं ऐ।

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ ثَالِثُ ثَلٰثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّآ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ ۗوَاِنْ لَّمْ يَنْتَهُوْا عَمَّا يَقُوْلُوْنَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha ṡāliṡu ṡalāsah(tin), wa mā min ilāhin illā ilāhuw wāḥid(un), wa illam yantahū ‘ammā yaqūlūna layamassannal-lażīna kafarū minhum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जो लोग कहंदे ने कि अल्लाह त्रै विचों इक है, उहनां ने काफ़र कीता है, भले ही इक परमातमा दे सिवाय कोई देवता (जिसदी इबादत दा हक है) नहीं। जेकर ओह अपनी गल्ल आखने थमां नेईं रुकन तां उंदे च काफिर करने आह्लें गी ज़रूर दुखद सजा मिलग।

اَفَلَا يَتُوْبُوْنَ اِلَى اللّٰهِ وَيَسْتَغْفِرُوْنَهٗۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

afalā yatūbūna ilallāhi wa yastagfirūnah(ū), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

अल्लाह कोला पश्चाताप क्यों नेईं करदे ते उंदे कोला माफी क्यों नेईं मंगदे? अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).

मरियम दा पुत्तर मसीहा सिर्फ इक प्रेरित गै हा। इस थमां पैह्लें केई प्रेरित बीती गेदे हे। ते उंदी मां बी सच्चाई दा पालन करने आह्ली कोई ही। आमतौर उप्पर एह् दवैं खाना खांदे न। निरीक्षण करो कि अस्सां उन्हां कूं (किताब दे लोगें) आयत (शक्ति दे निशान) किवें समझांदे हां, फिर निरीक्षण करो कि किवें उन्हां कूं (उन्हां दी इच्छाओं नाल) मुड़या वेंदे

قُلْ اَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ۗوَاللّٰهُ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

qul ata‘budūna min dūnillāhi mā lā yamliku lakum ḍarraw wa lā naf‘ā(n), wallāhu huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

(मुहम्मद) आखना, "तुस अल्लाह दे अलावा कुसै होर चीज़ दी इबादत कीं करदे ओ, जेह्ड़ी तुंदे आस्तै आपदा नेईं करी सकदी ते तुसेंगी (भी) फायदा नेईं करदी?" ते अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ

qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).

(मुहम्मद) आखना, "हे किताब दे लोग! अपने धर्म च सच्च नेईं होने आह्ले तरीके कन्नै अतिशयोक्ति नेईं करो। ते उनें लोकें दी इच्छाएं दा पालन नेईं करो जेह्ड़े अतीत च भटक गेदे न ते मते सारे (लोकें गी) गुमराह करदे न, ते ओह् अपने आपै च सीधे रस्ते थमां भटक गेदे न।

لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

इस्राएल दे संतानें दे काफिरें गी दाऊद ते मरियम दे पुत्तर यीशु दी जीभें कन्नै शाप दित्ता गेदा हा। एह़ इस आस् ते हा के ओह़ आज्ञा नेई मनदे हे ते ह़मेसा उल्लंघन करदे हे।

كَانُوْا لَا يَتَنَاهَوْنَ عَنْ مُّنْكَرٍ فَعَلُوْهُۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

kānū lā yatanāhauna ‘am munkarin fa‘alūh(u), labi'sa mā kānū yaf‘alūn(a).

ओह् इक दुए गी गलत कम्म करने थमां नेईं रोकदे जेह्ड़े ओह् हमेशा करदे न। सचमुच, सचमुच बुरा ऐ कि उन्हां ने जो कीता।

تَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗ لَبِئْسَ مَا قَدَّمَتْ لَهُمْ اَنْفُسُهُمْ اَنْ سَخِطَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ وَفِى الْعَذَابِ هُمْ خٰلِدُوْنَ

tarā kaṡīram minhum yatawallaunal-lażīna kafarū, labi'sa mā qaddamat lahum anfusuhum an sakhiṭallāhu ‘alaihim wa fil ‘ażābi hum khālidūn(a).

तुस उंदे च मते सारें गी काफिरें (मशरिकें) दी मदद करदे दिक्खदे ओ। सचमुच, उहनां ने अपने आप नू जो कीता, यानी अल्लाह दा गुस्सा, ओह बड़ा बुरा है ते ओह अनन्त सजा विच रहनगे।

وَلَوْ كَانُوْا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالنَّبِيِّ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ وَلٰكِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ

wa lau kānū yu'minūna billāhi wan-nabiyyi wa mā unzila ilaihi mattakhażūhum auliyā'a wa lākinna kaṡīram minhum fāsiqūn(a).

ते जेकर उनेंगी अल्लाह, नबी (मुहम्मद) ते उंदे उप्पर उतारे गेदे कम्में उप्पर विश्वास कीता हुंदा तां ओह् मुशरीकें गी अपने वफादार दोस्त नेईं बनांदे। पर उंदे च मते सारे दुष्ट लोक न।

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

तुवाकुं ज़रूर ऐझे लोग मिलसेन जो मुसलमानों दे नाल सब तों ज्यादा दुश्मनी रखदे हन, यानी यहूदियों ते मुश्रिक। ते तुसेंगी ओह़ गै जरूर मिलगे, जिंदी विश् वास करने आलें कन् ने सारें शा घनिष्ठ दोस्ती ओह़ गै ह़न, जेके एह़ ग् लांदे ह़न के "सच् चाई च अस मसीही आं।" इसदा कारण ऐ के उंदे च पुजारी ते भिक्षु बी न, (इस करी बी) कीजे ओह़ घमंड नेई करदे।

وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

ते जदों उन्हां ने सुणया कि (कुरान) रसूले (मुहम्मद) ते जो उतारया गया है, तां तुसीं उन्हां दी अक्खां विच उस सच्चाई दे कारण आंसू बहांदे वेखया जो उन्हां नूं (अपनी किताबां तों) पता सी, ते आखदे कि, "हे प्रभु, असीं विश्वास कीता है, इस करके सानू उन लोकां नाल रिकार्ड विच रखो जो (कुरान दी सच्चाई ते मुहम्मद दी नबी) दे गवाह हन।

وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ

wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).

ते अस अल्लाह ते साढ़े कोल आई दी सच्चाई उप्पर कीं विश्वास नेईं करगे, भलेआं अस इन्ना चाह्न्ने आं जे साढ़ा रब असेंगी धर्मी लोकें च शामल करै?”

فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ

fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).

इस करिए अल्लाह ने उनेंगी उनें गल्लें दा इनाम दित्ता, (अर्थात) जन्नत जिसदे हेठ नदियां बगदियां न, ओह् उस च अनन्त काल तकर रौंह्गन। ते भलाई करने आलें दा इनाम (उसदा) ऐ।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

ते जो कुफर ते साडे निशानियां दा इन्कार करदे हन, ओह नरक दे वासी हन

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحَرِّمُوْا طَيِّبٰتِ مَآ اَحَلَّ اللّٰهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥarrimū ṭayyibāti mā aḥallallāhu lakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

हे विश्वास करने आले! जो भलाई होवे जो अल्लाह ने तुहाडे वास्ते हलाल कीता है, उस नूं मना ना करो, ते सीमा तों वी वद्ध ना करो। दरअसल, अल्लाह ओह लोगें गी पसंद नेईं करदा जेह्ड़े सीमाएं गी पार करदे न।

وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).

ते जो अल्लाह ने तुहानूं हलाल ते अच्छी रोजी-रूट्टी दे तौर ते दित्ता है, ओह खाओ, ते उस विच अल्लाह तों डरो।

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).

अल्लाह तुसेंगी तुंदी अनजाने च मन्नत (कसम दे) दे कारण सजा नेईं दिंदा, पर तुसेंगी तुंदी इरादे कन्नै कीती गेदी कसम दे कारण सजा दिंदा ऐ, इस करी कफरत (कसब तोड़ने पर जुर्माना) दस गरीब लोकें गी खिलाना ऐ, यानी तुस आमतौर पर अपने परिवार गी दित्ते जाने आह्ले खाने थमां, जां उनेंगी कपड़े देना जां कुसै नौकर गी मुक्त करना। जो वी ऐसा करन विच असमर्थ होवे, फिर (अफसोस) त्रै दिन तक रोजा। कसम खांदे वक्त तेरी शपथ दा इह ही सुभाव है। ते अपनी कसम निभाओ। इस चाल्ली अल्लाह तुसें गी अपने नियमें गी समझांदा ऐ तां जे तुस (उसदा) आभारी ओ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْاَنْصَابُ وَالْاَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِ فَاجْتَنِبُوْهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū innamal-khamru wal-maisiru wal-anṣābu wal-azlāmu rijsum min ‘amalisy-syaiṭāni fajtanibūhu la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करने आले! सचमुच, शराब पीना, जुआ खेडना, मूर्तियां (बलिदान) देना, ते तीर नाल ढेर सारी किस्मत खींचना, घिनौना कम्में हेन ते शैतान दे कम्में विचों हेन। तो उन (कर्मों) से दूर रहो ताकि तुसीं किस्मत वाले हो जाओ।

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

शराब पीने ते जुआ खेडने कन्ने शैतान सिर्फ तुंदे च दुश्मनी ते नफरत पैदा करने दा इरादा रखदा ऐ, ते तुसेंगी अल्लाह दी याद करने ते नमाज पढ़ने थमां रोकदा ऐ, तां के तुस रुकना नेईं चांह्दे?

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

ते अल्लाह दी आज्ञा मनना ते रसूले दी आज्ञा मनना ते सावधान रहना। जेकर तुस मुड़दे ओ तां पता करो के साढ़े रसूलुल्लाह दा फर्ज सिर्फ (संदेश) गी साफ तौर उप्पर पजाना हा।

لَيْسَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جُنَاحٌ فِيْمَا طَعِمُوْٓا اِذَا مَا اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاٰمَنُوْا ثُمَّ اتَّقَوْا وَّاَحْسَنُوْا ۗوَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

laisa ‘alal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ṡummattaqau wa āmanū ṡummattaqau wa aḥsanū, wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(अतीत च) दे खाने दे बारे च विश्वास करने आह्ले ते भलाई करने आह्लें आस्तै कोई पाप नेईं ऐ, जेकर ओह् धर्मी ते विश्वास करदे न, ते नेक कम्म करदे न, तां ओह् पुण्य ते विश्वास करदे रौंह्दे न, तां उंदे कोल (अजें बी) धर्मपरायणता ऐ ते भला कम्म करदे न। ते अल्लाह नेक कम्म करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّٰهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهٗٓ اَيْدِيْكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّٰهُ مَنْ يَّخَافُهٗ بِالْغَيْبِۚ فَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū layabluwannakumullāhu bisyai'im minaṣ-ṣaidi tanāluhū aidīkum wa rimāḥukum liya‘lamallāhu may yakhāfuhū bil-gaib(i), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह तुहानूं ज़रूर खेल नाल परीक्षा देसी, जो तुसीं अपने हत्थ ते भाले नाल आसानी नाल पकड़ सकदे हो, तां कि ओ जान सगदा है कि कौन उस तों डरदा है, हालांकि ओ उस नूं नहीं वेख सकदा। उसदे बाद जेड़ा उल्लंघन करदा ऐ, उसी दुखद सजा मिलनी ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَاَنْتُمْ حُرُمٌ ۗوَمَنْ قَتَلَهٗ مِنْكُمْ مُّتَعَمِّدًا فَجَزَۤاءٌ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهٖ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ هَدْيًاۢ بٰلِغَ الْكَعْبَةِ اَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسٰكِيْنَ اَوْ عَدْلُ ذٰلِكَ صِيَامًا لِّيَذُوْقَ وَبَالَ اَمْرِهٖ ۗعَفَا اللّٰهُ عَمَّا سَلَفَ ۗوَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللّٰهُ مِنْهُ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqtuluṣ-ṣaida wa antum ḥurum(un), wa man qatalahū minkum muta‘ammidan fa jazā'um miṡlu mā qatala minan-na‘ami yaḥkumu bihī żawā ‘adlim minkum hadyam bāligal-ka‘bati au kaffāratun ṭa‘āmu masākīna au ‘adlu żālika ṣiyāmal liyażūqa wabāla amrih(ī), ‘afallāhu ‘ammā salaf(a), wa man ‘āda fa yantaqimullāhu minh(u), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

हे विश्वास करने आले! इहराम (हज या उमरा) च होने दे दौरान शिकार जानवरें गी नेईं मारना। तुहाडे विचों जो वी जानबूझ के मारदा है, तां जुर्माना है कि उस दे बदले उस खेड दे अनुपात विच पशुधन लाया जावे, तुहाडे विचों दो सिर्फ लोकां दे फैसले दे मुताबिक कि हदीयू दे तौर ते क'बा विच ले जावे, या कफरत (फिरौती दे के) गरीबां नूं खिला के, या रोजा रख के, बाहर कढे गए खाने दे अनुपात विच, तां कि ओ अपने कम्मां दे बुरे नतीजे महसूस करन। अल्लाह ने अतीत में जो हुआ हुआ, उसी माफ कर दिया। ते जो वी इस करन लई लौट जावे तां अल्लाह उस नूं ज़रूर सजा देवेगा। ते अल्लाह, सर्वशक्तिमान, यातना देने दी (शक्ति) ऐ।

اُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهٗ مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۚوَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًا ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

uḥilla lakum ṣaidul-baḥri wa ṭa‘āmuhū matā‘al lakum wa lis-sayyārah(ti), wa ḥurrima ‘alaikum ṣaidul-barri mā dumtum ḥurumā(n), wattaqullāhal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

तुंदे आस्तै, ते यात्रा करने आह्लें आस्तै, समुंदरी जानवरें ते समुंदरे थमां (उत्पन्न) खाने दा शिकार करना जरूरी ऐ; ते तुंदे आस्तै जमीनी जानवरें गी (पकड़ना) मना ऐ, जदूं तकर तुस इहराम च ओ। ते अल्लाह दा डर करो जिसदे कोल तुसीं (फिर) इकट्ठा हो जाओगे।

۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

अल्लाह ने काबा गी इक पवित्र घर बनाई दित्ता ऐ जित्थें इंसान इकट्ठे होंदे न। उसी तरह हरम महीने, हद्दू ते कलाईद। एह् तां जे तुस जानदे ओ जे अल्लाह जानदा ऐ जे आकाश च केह् ऐ ते धरती उप्पर केह् ऐ, ते अल्लाह हर चीज दा सबतूं जानकार ऐ।

اِعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌۗ

i‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i), wa annallāha gafūrur raḥīm(un).

जानिए कि अल्लाह सजा च कठोर ऐ ते अल्लाह अक्सर माफ करने आला, दयालु ऐ।

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

रसूलुल्लाह दा फर्ज होर कुई वी कैनी, सिवाय (अल्लाह दा संदेश) पहुचावण दा, अते अल्लाह जानदा हे कि तुस्सां क्या उजागर करदे हो ते क्या छुपांदे हो।

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

कहो (मुहम्मद) "बुरा ते भलाई इक ही नहीं है, भले ही बुराई दी भरमार तुहाडे दिल नू आकर्षित करदी है, इस करके हे आम ज्ञान वाले, अल्लाह तों डरो, ताकि तुसीं सफल हो सकदे हो।"

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَسْـَٔلُوْا عَنْ اَشْيَاۤءَ اِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ۚوَاِنْ تَسْـَٔلُوْا عَنْهَا حِيْنَ يُنَزَّلُ الْقُرْاٰنُ تُبْدَ لَكُمْ ۗعَفَا اللّٰهُ عَنْهَا ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tas'alū ‘an asy-yā'a in tubda lakum tasu'kum, wa in tas'alū ‘anhā ḥīna yunazzalul-qur'ānu tubda lakum, ‘afallāhu ‘anhā, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

हे विश्वास करने आले! (अपने नबी कोला) ऐसी गल्लां नेईं पुच्छो, जेकर तुसेंगी समझाया जा तां (असल च) तुसेंगी परेशानी पैदा करग। जेकर तुस उसदे कोला पुच्छो के कुरान कदूं उतारदा जा करदा ऐ तां (निःसंदेह) तुसेंगी समझाया जाग। अल्लाह ने (तुसेंगी) उस गल्लै गी माफ करी दित्ता ऐ। ते अल्लाह परम माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

قَدْ سَاَلَهَا قَوْمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ثُمَّ اَصْبَحُوْا بِهَا كٰفِرِيْنَ

qad sa'alahā qaumum min qablikum ṡumma aṣbaḥū bihā kāfirīn(a).

सचमुच, तुहाडे तों पहलां लोकां दा इक समूह सी जो (अपने नबी कोल) इसी तरह दी गल्लां पुच्छदा सी, फिर ओह काफिर हो गए।

مَا جَعَلَ اللّٰهُ مِنْۢ بَحِيْرَةٍ وَّلَا سَاۤىِٕبَةٍ وَّلَا وَصِيْلَةٍ وَّلَا حَامٍ ۙوَّلٰكِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ وَاَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

mā ja‘alallāhu mim baḥīratiw wa lā sā'ibatiw wa lā waṣīlatiw wa lā ḥām(in), wa lākinnal-lażīna kafarū yaftarūna ‘alallāhil-każib(a), wa akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

अल्लाह कदें बी बहिरह, सैइबा, वसीला ते हम दे वजूद दी शर्त नहीं रखदा। पर काफर करने आले अल्लाह दे खिलाफ झूठ आविष्कार करदे न, ते उंदे च मते सारें गी समझ नेईं औंदा।

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

ते जदूं उहनां नाल आखया जांदा है, "आओ (आओ) जो अल्लाह ने उतार दित्ता है ते (पसला) रसूले दा पालन करो।" उने जवाब दित्ता, "साढ़े आस्ते ओह़ गै काफी ऐ, जेका असेंगी अपने पुरखें गी (करदे) पाया।" क्या (ओह् अपने पुरखें दा पीछा करदे) भलेआं उंदे पुरखें गी कुसै चीजै दा पता नेईं हा ते (ओह् बी) मार्गदर्शन नेईं कीता गेदा हा?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا عَلَيْكُمْ اَنْفُسَكُمْ ۚ لَا يَضُرُّكُمْ مَّنْ ضَلَّ اِذَا اهْتَدَيْتُمْ ۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū ‘alaikum anfusakum, lā yaḍurrukum man ḍalla iżahtadaitum, ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

हे विश्वास करने आले! अपना ख्याल रखो; (क्योंकि) गुमराह आदमी तुहानूं नुकसान नहीं पहुंचावेगा जेकर तुहानूं मार्गदर्शन कीता गया है। सिर्फ अल्लाह दे कोल ही तुसीं सारे वापस आ जाओगे, फिर ओह तुहानूं समझा देगा कि तुसीं की कीता है।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

हे विश्वास करने आले! जेकर तुंदे च इक (में) गी मौत दा सामना करना पौंदा ऐ, जिसलै ओह वसीयत करने आला ऐ, तां (वसीयत) दा गवाह दो लोक होन जेह्ड़े सिर्फ तुंदे च गै न, जां दो लोक जेह्ड़े तुंदे कोला बक्खरे (धर्म) दे न। जेकर तुस धरती उप्पर सफर करा दे ओ ते तुसेंगी मौत दा खतरा ऐ तां तुसेंगी नमाज दे बाद दो गवाहें गी रोकना चाहिदा, तां जे जेकर तुसेंगी शक ऐ तां ओह् दवैं अल्लाह दे नां दी कसम खान, "अल्लाह दी कसम अस इस कसम दा फायदा नेईं लैगे, भलेआं ओह् इक नजदीकी रिश्तेदार होन, ते अस अल्लाह दी गवाही गी नेईं छुपांदे, सचमुच जेकर इ'यां ऐ तां अस जरूर पापीएं च शामल होगे।"

فَاِنْ عُثِرَ عَلٰٓى اَنَّهُمَا اسْتَحَقَّآ اِثْمًا فَاٰخَرٰنِ يَقُوْمٰنِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِيْنَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْاَوْلَيٰنِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ لَشَهَادَتُنَآ اَحَقُّ مِنْ شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَآ ۖاِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

fa in ‘uṡira ‘alā annahumastaḥaqqā iṡman fa ākharāni yaqūmāni maqāmahumā minal-lażīnastaḥaqqa ‘alaihimul-aulayāni fa yuqsimāni billāhi lasyahādatunā aḥaqqu min syahādatihimā wa ma‘tadainā, innā iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

जेकर एह् साबित होई जंदा ऐ जे दो गवाहें ने कोई पाप कीता ऐ, तां उंदी जगह दो होर लोक लैंगन, यानी उचित वारिसें च ते मरने आह्ले माह्नू दे नेड़े, तां ओह् दवैं अल्लाह दे नांऽ कन्नै कसम खांगन, "सचमुच, साढ़ी गवाही दो गवाहें दी गवाही कोला बी मती स्वीकार करने दे काबिल ऐ, ते अस कुसै बी सीमा दा उल्लंघन नेईं करदे। सचमुच, जेकर अस ऐसा करगे तां अस निश्चत रूप कन्नै होगे।" गलत करने आलें च।"

ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِالشَّهَادَةِ عَلٰى وَجْهِهَآ اَوْ يَخَافُوْٓا اَنْ تُرَدَّ اَيْمَانٌۢ بَعْدَ اَيْمَانِهِمْۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاسْمَعُوْا ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ ࣖ

Żālika adnā ay ya'tū bisy-syahādati ‘alā wajhihā au yakhāfū an turadda aimānum ba‘da aimānihim, wattaqullāha wasma‘ū, wallāhu lā yahdil qaumal-fāsiqīn(a).

इस चाल्ली उंदे आस्तै सच्चाई दे मताबक अपनी गवाही देना बेह्तर ऐ, ते उनेंगी डर ऐ जे उंदी कसम गी कसम खाने दे बाद (वारिस गी) वापस करी दित्ता जाग। अल्लाह कोला डरो ते (उस दे हुक्म) सुनो। ते अल्लाह दुष्टें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।

۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللّٰهُ الرُّسُلَ فَيَقُوْلُ مَاذَٓا اُجِبْتُمْ ۗ قَالُوْا لَا عِلْمَ لَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

yauma yajma‘ullāhur-rusula fa yaqūlu māżā ujibtum, qālū lā ‘ilma lanā, innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

(याद रखो) उस दिन जिस दिन अल्लाह ने रसूलें गी इकट्ठा कीता हा, फिर उने (उन्हें कोला) पुच्छया, "तुंदे (आह्वान) दा (तुंदे लोकें दा) जवाब केह् हा?" उन् ने (प्रेरितें) जवाब दित्ता, "अस (इसदे बारे च) नेई जानदे। सच् च च, तुस सारे गै अदृष् ट दे सारे जानने आले ओ।"

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ते याद रखो, "हे यीशु, मरियम दे पुत्तर! मेरा एहसान याद करो तुंदे उप्पर ते तुंदी मां उप्पर जिसलै मैं तुसेंगी पवित्र आत्मा कन्नै मजबूत कीता हा। तुस मनुक्खें कन्नै उसलै गल्ल करी सकदे हे जिसलै तुस अजें बी पालने च हे ते जदूं तुस वयस्क हे। ते याद करो जिसलै मैं तुसेंगी लिखना सिखाया हा, (इ बी) बुद्धि, तौराह ते सुसमाचार। ते याद रखो जिसलै तुसें मेरी अनुमति कन्नै धरती थमां इक चिड़िया बनाया हा, तां तुस उदे उप्पर उड़ाया, फिरी मेरी इजाजत कन्ने (असली) चिड़िया बनी गेई, ते याद रखो, जदूं तुसें मेरी इजाजत कन्ने इक ऐसे व्यक्ति गी चंगा कीता हा, जेड़ा जन्म थमां गै अंधकार करदा हा असली जादू दे अलावा होर किश नेईं।"

وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ

wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).

ते (याद रखो), जदुं मैं यीशु दे वफादार अनुयायियें गी प्रेरित कित्ता, "मेरे ते मेरे रसूले उप् पर विश् वास करो।" उन्हां ने जवाब दित्ता, "असीं विश्वास कीता है, ते गवाही देंदे हां (हे रसूलुल्लाह) कि असीं (मुसलमान) अधीन होण वाले लोग हां।"

اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

(याद रखो), जदुं यीशु दे वफादार अनुयायियें ने ग् लाया, "हे मरियम दे पुत्तर यीशु! केह़ तुंदा प्रभु सुअर्गे थवां साढ़े आस् ते खाना उतारने आस् ते तैयार ऐ?" यीशु ने जवाब दित्ता, "जेकर तुस मुसलमान ओ तां अल्लाह कोला डरो।"

قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ

qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).

उने आखेआ, “अस इसगी खाना चांह्दे आं तां जे साढ़े दिलें च आराम होऐ ते असेंगी पक्का होई सकै जे तुसें असेंगी सच्चाई दस्सी ऐ, ते अस (इसदे) गवाह बनी सकचे।”

قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللّٰهُمَّ رَبَّنَآ اَنْزِلْ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ تَكُوْنُ لَنَا عِيْدًا لِّاَوَّلِنَا وَاٰخِرِنَا وَاٰيَةً مِّنْكَ وَارْزُقْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ

qāla ‘īsabnu maryamallāhumma rabbanā anzil ‘alainā mā'idatam minas-samā'i takūnu lanā ‘īdal li'awwalinā wa ākhirinā wa āyatam minka warzuqnā wa anta khairur-rāziqīn(a).

मरियम दे पुत्तर यीशु ने प्रार्थना कित्ती, "हे साढ़े प्रभु, असेंगी आसमान थवां इक पकवान (जिस दिन ओह़ पौना ऐ) उट्ठी ओड़ो, जेका साढ़े आस् ते इक दावत होग, अर्थात उनें लोकें आस् ते जेके ह़ुन साढ़े कन् ने न ते जेके साढ़े बा'द औंदे न, ते तुंदी शक् ति दा निशानी बनी जा; असेंगी रोजी-रूट्टी देओ, ते तुस रोजी-रूट्टी दा सबतूं खरा प्रदाता ओ।"

قَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَاِنِّيْٓ اُعَذِّبُهٗ عَذَابًا لَّآ اُعَذِّبُهٗٓ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qālallāhu innī munazziluhā ‘alaikum, famay yakfur ba‘du minkum fa innī u‘ażżibuhū ‘ażābal lā u‘ażzibuhū aḥadam minal-‘ālamīn(a).

अल्लाह आखदा ऐ, "वास्तव च मैं तुंदे कोल पकवान उतारना ऐ, पर जेकर कोई तुंदे च काफर करग (पकवान उतारया जंदा ऐ), तां सचमुच मैं उसी ऐसी सजा देगा जेह्ड़ी मैं कदें बी मनुक्खें च (सभनें कुदरत दे) कुसै गी नेईं दित्ती ऐ।

وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ

wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).

ते (याद रखो) जदों अल्लाह ने आख्या, "हे यीशु, मरियम दे पुत्तर! क्या तुसीं ओ ही हो जिन्हां ने लोकां नाल आखया, अल्लाह दे अलावा मैं ते मेरी मां नू दो देवता बनाओ?" (ईशा) ने जवाब दित्ता, "तुंदी महिमा होनी चाहिदी, जेड़ा मेरा नेईं ऐ, उसी आखना उचित नेईं ऐ। जेकर मैं आखदा तां तुस जानदे ओ। तुस जानदे ओ के मेरे च के ऐ ते मैं नेईं जानदा के तुंदे च के ऐ। सचमुच, तुस सारें दे अनदेखा दे सारे जानकार ओ।"

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

मैं उन्हां नाल कदे वी नहीं आख्या कि तुहानू उस दा हुक्म (यानी) "अल्लाह, मेरे रब ते अपने रब दी इबादत करो" ते मैं उन्हां दे खिलाफ गवाह सी, जद तक मैं उन्हां विचों सी। तो तुहाडे मेरे कोल गुजरन दे बाद तुसीं ही सी जो उन्हां दी देखभाल करदा सी। ते तुस सारे चीजें दा गवाह ओ।

اِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَاِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۚوَاِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

in tu‘ażżibhum fa innahum ‘ibāduk(a), wa in tagfir lahum fa innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

जेकर तुस उनेंगी तड़पदे ओ, तां सच् च च ओह़ तुंदे सेवक ह़न, ते जेकर तुस उनेंगी माफ करी ओड़दे ओ, तां सच् चाई च तुस परमेसरे शा पराक्रमी, परम ज्ञानी ओ।"

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

अल्लाह आखदा ऐ, "एह् उसलै होंदा ऐ जिसलै सज्जन गी अपनी धार्मिकता दा फायदा होंदा ऐ। उनेंगी जन्नत मिलदी ऐ जिसदे हेठ नदियां बगदियां न, ओह् उस च हमेशा रौह्नगे। अल्लाह उंदे कोला खुश होंदे न ते उंदे कोला खुश होंदे न। एह् इक बड्डी जीत ऐ।

لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا فِيْهِنَّ ۗوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā fīhinn(a), wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

आकाश ते धरती दा राज ते उंदे च जेह्ड़ा ऐ ओह् अल्लाह दा ऐ; ते ओह सारे चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।