Q.S अद-दुहा (اَلضُّحَىٰ) - 11 श्लोक दी गिणती

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

दुहा दे समें तकर (जदूं सूरज थोड़ा उगदा ऐ),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

ते रात गी जदुं शान्त होंदा ऐ,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

तेरे रब ने तुहानूं (हे मुहम्मद) ना छड्ड दित्ता ते ना ही तेरे नाल नफरत करदा है,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

ते सच्चें गै, पैह्ले आह्ले कोला बी बाद आह्ला तुंदे आस्तै बेहतर ऐ।

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

ते सचमुच इक दिन तेरा रब तुसेंगी अपनी कृपा जरूर देग, तां जे तुस तृप्त होई जाओ।

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

क्या उसने तुहानू अनाथ नहीं पाया, फिर उसने (तुहाडी) रक्षा कीती,

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

ते उनेंगी तुसेंगी उलझन च पाया, इस आस् ते उनेंगी तुसेंगी मार्गदर्शन दित्ता

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

ते उने तुसेंगी जरूरतमंद पाया, तां उने तुसेंगी पर्याप्तता दित्ती।

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

तो, अनाथों के साथ क्रूर मत करो।

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

ते भिखारी गी डांटना नेईं।

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

ते तुसें गी अपने रब दे एहसान (शुकर दे कन्ने) दा ऐलान करना चाइदा।