Q.S कफ (ق) - 45 श्लोक दी गिणती

قۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ الْمَجِيْدِ ۖ

qāf, wal-qur'ānil-majīd(i).

कफ। शरीफ कुरान दे द्वारा।

بَلْ عَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا شَيْءٌ عَجِيْبٌ ۚ

bal ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum faqālal-kāfirūna hāżā syai'un ‘ajīb(un).

(उन्हें इस गी स्वीकार नेईं कीता) पर उनेंगी इस गल्लै दा बड़ा हैरानी होई गेई जे उंदे कोल इक चेतावनी देने आह्ला उंदे कोल आया ऐ, इस करी काफिरें आखेआ, “एह् सच्ची गै कमाल दी गल्ल ऐ।”

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا ۚ ذٰلِكَ رَجْعٌۢ بَعِيْدٌ

a'iżā mitnā wa kunnā turābā(n), żālika raj‘um ba‘īd(un).

जेकर अस मरी गेदे आं ते मिट्टी बनी गेदे आं (के अस फिरी वापस औगे) तां केह् होग? जो कि इक असंभव वापसी ऐ।

قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنْقُصُ الْاَرْضُ مِنْهُمْ ۚوَعِنْدَنَا كِتٰبٌ حَفِيْظٌ

qad ‘alimnā mā tanquṣul-arḍu minhum, wa ‘indanā kitābun ḥafīẓ(un).

सचमुच, अस पहले तों ही जानदे हां कि धरती ने उन्हां दे (शरीर) तों क्या निगलया, क्योंकि साडे नाल इक अच्छी तरह संरक्षित किताब (रिकार्ड) है।

بَلْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْ فَهُمْ فِيْٓ اَمْرٍ مَّرِيْجٍ

bal każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fahum fī amrim marīj(in).

दरअसल, उन्हां ने सच्चाई दा इन्कार कर दित्ता, जदों ओह (सच्चाई) उन्हां दे कोल आंदी सी, इस करके ओह उलझन दी हालत विच सी।

اَفَلَمْ يَنْظُرُوْٓا اِلَى السَّمَاۤءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنٰهَا وَزَيَّنّٰهَا وَمَا لَهَا مِنْ فُرُوْجٍ

afalam yanẓurū ilas-samā'i fauqahum kaifa banaināhā wa zayyanāhā wa mā lahā min furūj(in).

तो क्या ओह अपने उपर आसमान गी नेईं दिक्खदे, किस चाल्ली अस इसगी बनाया ते सजाया ते इस च जरा बी दरार नेईं ऐ?

وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ

wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).

ते जिस धरती गी अस फैलाया ते उस उप्पर मजबूत पहाड़ लाए ते उस उप्पर अस सुन्दर पौधे लाए,

تَبْصِرَةً وَّذِكْرٰى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيْبٍ

tabṣirataw wa żikrā likulli ‘abdim munīb(in).

हर बंदे आस्ते जेड़ा वापस औंदा ऐ (अल्लाह दे अधीन होंदा ऐ) लेई इक सबक ते चेतावनी बनना।

وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ

wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).

ते अस आसमान थमां आशीर्वादित पानी भेजने आं, ते अस उंदे कन्ने रसीले हरे-हरे बूह्टे ते फसल कट्टने आस्तै अनाज उगाने आं।

وَالنَّخْلَ بٰسِقٰتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِيْدٌۙ

wan-nakhla bāsiqātil lahā ṭal‘un naḍīd(un).

ते ऊंचे खजूर दे पेड़ जिंदे च कतार च कनांग होंदे न,

رِّزْقًا لِّلْعِبَادِۙ وَاَحْيَيْنَا بِهٖ بَلْدَةً مَّيْتًاۗ كَذٰلِكَ الْخُرُوْجُ

rizqal lil-‘ibād(i), wa aḥyainā bihī baldatam maitā(n), każālikal-khurūj(u).

(अपने) दासें दा रोजी-रूट्टी दे तौर ते, ते असीं (पानी) नाल उस मरी (बंजर) ज़मीन नू जिंदा कर दित्ता। इ'यां गै (कबर थमां) जिंदा होना होंदा ऐ।

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).

उंदे कोला पैह्ले नूह दे लोकें, रास ते समुद दे निवासियें (प्रेरितें) दा इन्कार करी दित्ता हा,

وَعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ وَاِخْوَانُ لُوْطٍۙ

wa ‘āduw wa fir‘aunu wa ikhwānu lūṭ(in).

ते (इयां गै) अद दे लोक, फिरौन दे लोक ते लूत दे लोक,

وَّاَصْحٰبُ الْاَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍۗ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيْدِ

wa aṣḥābul-aikati wa qaumu tubba‘(in), kullun każżabar-rusula faḥaqqa wa‘īd(i).

ते (इसदे नाल) ऐकाह ते तुब्बा दे लोग। उन्हां सारें ने रसूलें कन्ने झूठ बोलेया ऐ, इस करी मेरी धमकी (उंदे उप्पर) लागू होंदी ऐ।

اَفَعَيِيْنَا بِالْخَلْقِ الْاَوَّلِۗ بَلْ هُمْ فِيْ لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ࣖ

afa ‘ayīna bil-khalqil-awwal(i), bal hum fī labsim min khalqin jadīd(in).

तो क्या अस्सां पैहली सृष्टि तों थक चुके हां? (बिल्कुल नहीं) असल विच ओह नवे पैदा करन दे बारे विच शक दी हालत विच हन।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهٖ نَفْسُهٗ ۖوَنَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيْدِ

wa laqad khalaqnal-insāna wa na‘lamu mā tuwaswisu bihī nafsuh(ū), wa naḥnu aqrabu ilaihi min ḥablil-warīd(i).

ते सचमुच, असीं इंसान नूं पैदा कीता है ते जानदे हां कि उसदा दिल की फुसफुसांदा है, ते असीं उस दे गले दी नस तों वी नेड़े हां।

اِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيٰنِ عَنِ الْيَمِيْنِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيْدٌ

iż yatalaqqal-mutalaqqiyāni ‘anil-yamīni wa ‘anisy-syimāli qa‘īd(un).

(याद रखो) जदों दो सुर्गदूत (उस दे कर्म) दा रिकार्ड कीता तां इक दाईं ते दूजा बाएं पासे बैठे।

مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ اِلَّا لَدَيْهِ رَقِيْبٌ عَتِيْدٌ

mā yalfiẓu min qaulin illā ladaihi raqībun ‘atīd(un).

कोई शब्द नेईं ऐ जेह्ड़ा ओह् बोलदा ऐ पर उंदे कोल इक चौकस सुर्गदूत ऐ जेह्ड़ा हमेशा तैयार रौंह्दा ऐ (इसगी रिकार्ड करने आस्तै)।

وَجَاۤءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ۗذٰلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيْدُ

wa jā'at sakratul-mauti bil-ḥaqq(i), żālika mā kunta minhu taḥīd(u).

ते फेर असली मौत आई। उसी गै तुस पैह्ली बारी बचना चांह्दे हे।

وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِۗ ذٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيْدِ

wa nufikha fiṣ-ṣūr(i), żālika yaumul-wa‘īd(i).

ते तुरही बजया। उसी दिन दा खतरा हा।

وَجَاۤءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَاۤىِٕقٌ وَّشَهِيْدٌ

wa jā'at kullu nafsim ma‘ahā sā'iquw wa syahīd(un).

हर कोई (एन्जेल) एस्कॉर्ट ते (एन्जेल) गवाह दे नाल आ जावेगा।

لَقَدْ كُنْتَ فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاۤءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيْدٌ

laqad kunta fī gaflatim min hāżā fakasyafnā ‘anka giṭā'aka fabaṣarukal-yauma ḥadīd(un).

सचमुच, तुस पैह्लें इस (घटना) दे बारे च लापरवाही करदे हे, इस करी असें तुंदी अक्खीं उप्पर परदा (ढकने आह्ला) हटाई दित्ता, तां जे तुंदी दृष्टि इस दिन बड़ी तेज होग।

وَقَالَ قَرِيْنُهٗ هٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيْدٌۗ

wa qāla qarīnuhū hāżā mā ladayya ‘atīd(un).

ते (स्वर्गदूत) जेका उदे कन् ने आया हा, उदे कन् ने ग् लाया, "एह़ (कर्में दा रिकार्ड) ऐ, जेका मेरे कोल ऐ।"

اَلْقِيَا فِيْ جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيْدٍ

alqiyā fī jahannama kulla kaffārin ‘anīd(in).

(अल्लाह आखदा है) "तुहान दोनों नूं उन सारे नूं नरक विच सुट जाओ, जो बहुत ही आज्ञाकारी ते जिद्दी हन,

مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيْبٍۙ

mannā‘il lil-khairi mu‘tadim murīb(in).

जो भलाई करन विच बहुत परहेज करदा है, सीमा तों परे जा के संकोच करदा है,

ۨالَّذِيْ جَعَلَ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَاَلْقِيٰهُ فِى الْعَذَابِ الشَّدِيْدِ

allażī ja‘ala ma‘allāhi ilāhan ākhara fa'alqiyāhu fil-‘ażābisy-syadīd(i).

जो अल्लाह दे नाल होर देवताएं नाल शरारत करदा है, फिर उस नू कड़ी सजा विच पा दे।"

۞ قَالَ قَرِيْنُهٗ رَبَّنَا مَآ اَطْغَيْتُهٗ وَلٰكِنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍۢ بَعِيْدٍ

qāla qarīnuhū rabbanā mā aṭgaituhū wa lākin kāna fī ḍalālim ba‘īd(in).

(शैतान) जेड़ा उंदे कन्ने आया हा, ने (इ बी) आखेआ, "साढ़े प्रभु, मैं उसी गुमराह नेई कित्ता पर ओह़ अपने आप गै गहरी गल्ती च हा।"

قَالَ لَا تَخْتَصِمُوْا لَدَيَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ اِلَيْكُمْ بِالْوَعِيْدِ

qāla lā takhtaṣimū ladayya wa qad qaddamtu ilaikum bil-wa‘īd(i).

(अल्लाह) आखदा है, “मेरे सामने झगड़ा न करो, ते सचमुच मैं तुहानूं पहले ही धमकी दित्ती सी।

مَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَمَآ اَنَا۠ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِ ࣖ

mā yubaddalul-qaulu ladayya wa mā ana biẓallāmil lil-‘abīd(i).

मेरे फैसले बदले नेईं जाई सकदे ते मैं अपने नौकरें गी गलत नेईं करदा।”

يَوْمَ نَقُوْلُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَـْٔتِ وَتَقُوْلُ هَلْ مِنْ مَّزِيْدٍ

yauma naqūlu lijahannama halimtala'ti wa taqūlu hal mim mazīd(in).

(याद) उस दिन (जदूं) असीं जहानम तों पुच्छया सी, “तुस भरे हो?” उ'नें जवाब दित्ता, "केह् कोई अतिरिक्त ऐ?"

وَاُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِيْنَ غَيْرَ بَعِيْدٍ

wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīna gaira ba‘īd(in).

जदके जन्नत उन लोकां दे नेड़े लाया जांदा है जो पुण्यात्मा हन (उन्हां तों) दूर नहीं।

هٰذَا مَا تُوْعَدُوْنَ لِكُلِّ اَوَّابٍ حَفِيْظٍۚ

hāżā mā tū‘adūna likulli awwābin ḥafīẓ(in).

(उन्हें गी आखेआ गेआ हा), “एह् बरकत ऐ जेह्ड़ा तुसें गी वादा कीता गेदा हा, (अर्थात) हर इक नौकर गी जेह्ड़ा लगातार (अल्लाह) कोला पश्चाताप करदा ऐ ते (उंदे सारे नियमें दा पालन करदा ऐ)।

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاۤءَ بِقَلْبٍ مُّنِيْبٍۙ

man khasyiyar-raḥmāna bil-gaibi wa jā'a biqalbim munīb(in).

(यानी) ओह जो अल्लाह, दयालु अल्लाह तों डरदा है, भले ही ओह (उस दे कोल) अदृश्य होवे ते पछतावे वाले दिल नाल आ जांदा है।

ۨادْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ ۗذٰلِكَ يَوْمُ الْخُلُوْدِ

udkhulūhā bisalām(in), żālika yaumul-khulūd(i).

सुरक्षित ते शांति कन्ने (स्वर्ग च) दाखल होओ। उसी अनन्त दिन ऐ।”

لَهُمْ مَّا يَشَاۤءُوْنَ فِيْهَا وَلَدَيْنَا مَزِيْدٌ

lahum mā yasyā'ūna fīhā wa ladainā mazīd(un).

उह उस विच जो चांदे हन उह हासिल करदे हन, ते साडे नाल अतिरिक्त वी है।

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوْا فِى الْبِلَادِۗ هَلْ مِنْ مَّحِيْصٍ

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum asyaddu minhum baṭsyan fanaqqabū fil-bilād(i), hal mim maḥīṣ(in).

ते कितने लोकां नूं असीं उन्हां तों पहलां नाश कित्ता, (हालांकि) ओह इन्हां (बाद दे लोकां तों) ताकत विच वड्डे सन। उने केई मुल्खें दी खोज कीती ऐ। क्या (उन्हें गी विनाश कोला) कोई बचने दा मौका ऐ?

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَذِكْرٰى لِمَنْ كَانَ لَهٗ قَلْبٌ اَوْ اَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيْدٌ

inna fī żālika lażikrā liman kāna lahū qalbun au alqas-sam‘a wa huwa syahīd(un).

सचमुच, इस च उनें लोकें आस् ते इक चेतावनी होनी चाहिदी, जिनेंगी दिल ऐ जां जेके अपनी सुनवाई दा इस्तेमाल करदे न, जदूं के ओह़ इसदा गवाह बनदे न।

وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍۖ وَّمَا مَسَّنَا مِنْ لُّغُوْبٍ

wa laqad khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyām(in), wa mā massanā mil lugūb(in).

ते सचमुच, अस छह युगें च आकाश ते धरती ते उंदे बश्कार जेह्ड़ा ऐ, उसी बनाया हा, ते अस ज़रा बी थकावट महसूस नेईं कीता।

فَاصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوْعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوْبِ ۚ

faṣbir ‘alā mā yaqūlūna wa sabbiḥ biḥamdi rabbika qabla ṭulū‘isy-syamsi wa qablal-gurūb(i).

इस करिए उंदे आखने उप्पर धीरज रखो ते सूरज उगने कोला पैहले ते डूबने कोला पैहले अपने रब दी स्तुति करो।

وَمِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَاَدْبَارَ السُّجُوْدِ

wa minal-laili fasabbiḥhu wa adbāras-sujūd(i).

ते रातीं ते हर दुआ दे बाद उंदी महिमा करो।

وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَّكَانٍ قَرِيْبٍ

wastami‘ yauma yunādil-munādi mim makānin qarīb(in).

ते उस दिन (जदूं) फोन करने आला (फरिश्ता) नेड़े दी जगह तों फोन करदा है, उस दिन (कॉल) सुनो।

يَوْمَ يَسْمَعُوْنَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۗذٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوْجِ

yauma yasma‘ūnaṣ-ṣaiḥata bil-ḥaqq(i), żālika yaumul-khurūj(i).

(यानी) ओह दिन जिस वेले ओह भयानक आवाज़ नू सच्चाई विच सुणनगे। उह दिन ओह (कबर तों) निकलनगे।

اِنَّا نَحْنُ نُحْيٖ وَنُمِيْتُ وَاِلَيْنَا الْمَصِيْرُۙ

innā naḥnu nuḥyī wa numītu wa ilainal-maṣīr(u).

सचमुच असीं जीवन दिंदे हां ते मौत पैदा करदे हां ते साडे कोल (सब प्राणी दा) वापसी है।

يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۗذٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيْرٌ

yauma tasyaqqaqul-arḍu ‘anhum sirā‘ā(n), żālika ḥasyrun ‘alainā yasīr(un).

(यानी) जिस दिन धरती टुट्टी जावेगी, उस दिन ओह जल्दबाजी च निकलनगे। जो साडे वास्ते इक आसान जमघट है।

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍۗ فَذَكِّرْ بِالْقُرْاٰنِ مَنْ يَّخَافُ وَعِيْدِ ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna wa mā anta ‘alaihim bijabbār(in), fażakkir bil-qur'āni may yakhāfu wa‘īd(i).

असी सब तों ज्यादा जानदे हां कि ओह की आखदे ने, ते तुसीं (मुहम्मद) उन्हां ते जबरदस्ती ताकत नहीं हो। तो कुरान दे जरिए चेतावनी देओ जो मेरी चेतावनी कोला डरदा ऐ।