Q.S अल अनफाल जी (اَلْأَنْفَال) - 75 श्लोक दी गिणती

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).

ओह तुहाडे (मुहम्मद) कोला युद्ध दी लूट (बंटवारे) दे बारे च पुच्छदे न। कहो, "जंग दी लूट अल्लाह ते रसूलुल्लाह दी ऐ (अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी रजत दे मताबक), इस करी अल्लाह कोला डरो ते अपने पड़ोसी दे रिश्तें च सुधार करो, ते जेकर तुस मुसलमान ओ तां अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनो।

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ

innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

सचमुच, जो विश्वास करेंदे हन ओ ओह हन जिन्हां दे दिल अल्लाह दे नां दा जिक्र करदे होए कांपदे हन, ते जदों उन्हां दे आयत पढ़े जांदे हन तां उन्हां दा इमान बधदा है (मजबूत) हो जांदा है ते ओह सिर्फ अल्लाह ते ही भरोसा रखदे हन।

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَۗ

al-lażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(अर्थात) ओह जो नमाज करदे हन ते जो रोजी-रूट्टी दा इक हिस्सा खर्च करदे हन जो असीं उहनां नूं दिंदे हां

اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌۚ

ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum darajātun ‘inda rabbihim wa magfiratuw wa rizqun karīm(un).

एह् सच्चे विश्वासी न। उह अपने प्रभू दे नाल उच्ची पदां, माफी, ते उदात्त प्रणाम हासिल करनगे।

كَمَآ اَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْۢ بَيْتِكَ بِالْحَقِّۖ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ لَكٰرِهُوْنَ

kamā akhrajaka rabbuka mim baitika bil-ḥaqq(i), wa inna farīqam minal-mu'minīna lakārihūn(a).

जिय्यां तुंदे प्रभु ने तुसें गी अपने घरें थमां सच्चाई कन्नै बाहर निकलने दा हुक्म दित्ता हा, भलेआं मुसलमानें दी इक दल गी नापसंद कीता हा।

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

ओ तुहाडे नाल (मुहम्मद) नाल सच्चाई दे बारे विच विवाद करदे हन, जिसदे बाद साफ हो जावेगा (कि ओ जीत जांगन), जिवें उन्हां नू (मौत दे कारण) वेखदे होए मौत दी तरफ धकेल दित्ता जा रिहा होवे।

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

ते (याद रखो) जदों अल्लाह ने तुहाडे नाल वादा कीता सी कि दो पार्टियां विचों इक (तुस सामना कीता) तुहाडी होवेगी, जबकि तुसीं चाहंदे सी कि बिना हथियारबंद ताकत दे तुहाडी होवे। पर अल्लाह दा इरादा ऐ के ओह् अपने निशानें कन्नै सच्चाई गी स्थापित करन ते काफिरें गी उंदी जड़ें थमां सफाया करन।

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

तां जे अल्लाह सही (इस्लाम) गी मजबूती देग ते झूठे (शिर्क) गी खत्म करी देग भले ही पापी लोकें (शरीक) गी पसंद नेईं ऐ।

اِذْ تَسْتَغِيْثُوْنَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ اَنِّيْ مُمِدُّكُمْ بِاَلْفٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُرْدِفِيْنَ

iż tastagīṡūna rabbakum fastajāba lakum annī mumiddukum bi'alfim minal-malā'ikati murdifīn(a).

(याद रखो), जदों तुसीं अपने रब तों मदद मंगेया, तां उसने तुहानू इजाजत दित्ती, "सचमुच मैं तुहाडे कोल हज़ार सुर्गदूत नाल मजबूती लावांगा जो उत्तराधिकार विच आणगे।"

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى وَلِتَطْمَىِٕنَّ بِهٖ قُلُوْبُكُمْۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā wa litaṭma'inna bihī qulūbukum, wa man-naṡru illā min ‘indillāh(i), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

ते अल्लाह ने इसगी खुशखबरी दे रूप च सिवाय नेईं बनाया तां जे इसदे कारण तुंदे दिलें गी शांति मिलै। ते जीत सिर्फ अल्लाह कोला गै होंदी ऐ। दरअसल अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी ऐ।

اِذْ يُغَشِّيْكُمُ النُّعَاسَ اَمَنَةً مِّنْهُ وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً لِّيُطَهِّرَكُمْ بِهٖ وَيُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطٰنِ وَلِيَرْبِطَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ وَيُثَبِّتَ بِهِ الْاَقْدَامَۗ

iż yugasysyīkumun-nu‘āsa amanatam minhu wa yunazzilu ‘alaikum minas-samā'i mā'al liyuṭahhirakum bihī wa yużhiba ‘ankum rijzasy-syaiṭāni wa liyarbiṭa ‘alā qulūbikum wa yuṡabbita bihil-aqdām(a).

(याद रखो) जदों अल्लाह ने तुहानूं उन्हा तों शांति देण वास्ते तुहानू उनींदा कर दित्ता, ते उस ने तुहानूं इस नाल शुद्ध करन ते तुहाडे कोलों शैतान दी बुराई दूर करन ते तुहाडे दिल नू मजबूत करन ते तुहाडे पैर मजबूत करन वास्ते आसमान तों पानी (बरखा) भेज दित्ता।

اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ

iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).

(याद रखो), जदुं तुंदे रब ने फरिश्ताएं गी प्रगट कित्ता, "सच् च च अऊं तुंदे कन् ने ऐं, तां उनेंगी विश् वास करने आलें दे रुख गी मजबूत करो।" इक दिन मैं काफिरें दे दिलें च डर पाना, इस करी उंदे गले थमां उप्पर मारना ते उंदी उंगली दे हर नोक गी मारना।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ شَاۤقُّوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗۚ وَمَنْ يُّشَاقِقِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum syāqqullāha wa rasūlah(ū), wa may yusyāqiqillāha wa rasūlahū fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

इस करिए की उनेंगी अल्लाह ते उंदे रसूले दा विरोध कीता हा; ते जेड़ा अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दा विरोध करदा ऐ, ओह सचमुच अल्लाह सजा च सख्त ऐ।

ذٰلِكُمْ فَذُوْقُوْهُ وَاَنَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابَ النَّارِ

Żālikum fa żūqūhu wa anna lil-kāfirīna ‘ażāban-nār(i).

इस तर्हां (दुनिया दी सजा तुहानू लग गई है), तां उस सजा नू महसूस करो। सचमुच, जेड़े काफिर करदे हन, उंदे वास्ते (फिर) नरक दी सजा है।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).

हे मुसलमानों ! जेकर तुस अविश्वासियें कन्नै मिलदे ओ जेह्ड़े तुंदे उप्पर हमला करना चांह्दे न, तां उंदे कोला पीठ नेईं मुड़ना (पिछड़े)।

وَمَنْ يُّوَلِّهِمْ يَوْمَىِٕذٍ دُبُرَهٗٓ اِلَّا مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ اَوْ مُتَحَيِّزًا اِلٰى فِئَةٍ فَقَدْ بَاۤءَ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa may yuwallihim yauma'iżin duburahū illā mutaḥarrifal liqitālin au mutaḥayyizan ilā fi'atin faqad bā'a bigaḍabim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u).

ते जेड़ा उस वेले पिच्छे मुड़ जांदा है, सिवाय लड़ाई दी (रणनीति) वास्ते पिच्छे मुड़न या दूजी फौज विच शामिल होण दे, तां वाकई, ओह अल्लाह दे गुस्से नाल वापस आ जावेगा, ते ओस दा वास नरक होवेगा, वाकई इक बुरी मंजिल।

فَلَمْ تَقْتُلُوْهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ قَتَلَهُمْۖ وَمَا رَمَيْتَ اِذْ رَمَيْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ رَمٰىۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِيْنَ مِنْهُ بَلَاۤءً حَسَنًاۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

falam taqtulūhum wa lākinnallāha qatalahum, wa mā ramaita iż ramaita wa lākinallāha ramā, wa liyubliyal-mu'minīna minhu balā'an ḥasanā(n), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

तो (असल में) तुसीं नहीं सी जिन्हां नूं मारया सी, बल्कि अल्लाह ने इन्हां नूं मारया सी, ते तुसीं नहीं सन जिन्हां ने तुसीं फेंकदे सी, बल्कि अल्लाह ने ही फेंकया सी। (अल्लाह ने इहनां नूं नाश करन लई कीता) ते मुसलमानां नूं जीत देण लई, इक अच्छी जीत नाल। सचमुच अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

ذٰلِكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ مُوْهِنُ كَيْدِ الْكٰفِرِيْنَ

Żālikum wa annallāha mūhinu kaidil-kāfirīn(a).

इस तर्हां (अल्लाह दी कृपा तुहाडे ते बण गई है), ते सचमुच अल्लाह काफिरां दे धोखे नू कमजोर करदा है।

اِنْ تَسْتَفْتِحُوْا فَقَدْ جَاۤءَكُمُ الْفَتْحُۚ وَاِنْ تَنْتَهُوْا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْۚ وَاِنْ تَعُوْدُوْا نَعُدْۚ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَوْ كَثُرَتْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

in tastaftiḥū faqad jā'akumul-fatḥ(u), wa in tantahū fa huwa khairul lakum, wa in ta‘ūdū na‘ud, wa lan tugniya ‘ankum fi'atukum syai'aw wa lau kaṡurat, wa anallāha ma‘al-mu'minīn(a).

जेकर तुस कोई फैसला मंगदे ओ, तां सचमुच फैसला तुंदे कोल आई गेदा ऐ; ते जेकर तुस रुकी जाओ (रसूले कन्ने दुश्मनी), तां तुंदे लेई एह् गै बेहतर ऐ; ते जेकर तुस वापस औगे तां अस ज़रूर वापस औगे (मदद देने आस्तै); ते तुंदी फौज तुंदे कोला जरा बी खतरे दा सामना नेईं करी सकग, भलेआं ओह् (सैनिक) दी गिनतरी च बड्डी होन। सचमुच अल्लाह मुसलमानें दे नाल है।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह ते उंदे रसूले दी आज्ञा मनना, ते उंदे कोला मुड़ना नेईं, भले ही तुस (उस दे हुक्म) गी सुनदे ओ,

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ قَالُوْا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَۚ

wa lā takūnū kal-lażīna qālū sami‘nā wa hum lā yasma‘ūn(a).

ते उन (पाखंडी) दे समान नेईं बनो जेड़े आखदे न के "अस सुनदे आं" पर ओह नेईं सुनदे (किजोकी उंदे दिल इस गल्ल दा इन्कार करदे न)।

۞ اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِيْنَ لَا يَعْقِلُوْنَ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhiṣ-ṣummul-bukmul-lażīna lā ya‘qilūn(a).

सचमुच अल्लाह दी नज़र विच सब तों बुरे जीव ओह हन जो बहरे ते गूंगे हन (सच्ची नूं नहीं सुणदे ते ना समझदे हन), यानी ओह नहीं समझदे।

وَلَوْ عَلِمَ اللّٰهُ فِيْهِمْ خَيْرًا لَّاَسْمَعَهُمْۗ وَلَوْ اَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa lau ‘alimallāhu fīhim khairal la'asma‘ahum, wa lau asma‘ahum latawallau wa hum mu‘riḍūn(a).

ते जेकर अल्लाह जानदा हा के उंदे च भलाई ऐ तां उनेंगी सुनने च समर्थ बनाई दिंदा। ते जेकर अल्लाह ने उनेंगी सुनने च समर्थ बनाई दित्ता हुंदा तां ओह मुड़दे, जदूं के ओह मुड़दे।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह ते रसूलुल्लाह दी पुकार पूरा करो, जदों ओह तुहानूं किसे चीज़ ते सद्ददा है जो तुहानूं जीवन देंदी है, ते जान लवो कि अल्लाह ने इंसान ते उस दे दिल दे बीच इक सीमा बनाई है ते सचमुच उहदे कोल ही तुसीं इकट्ठे हो जाओगे।

وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

ते अपने आप गी इक ऐसी तड़प कोला बचाओ जेड़ा सिर्फ तुंदे च जेड़े गुनाहगार न, उंदे उप्पर गै नेईं पौग। जानिए कि अल्लाह सजा च कठोर ऐ।

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).

ते याद रखो, जदूं तुस (मुहाजिरीन) अजें बी (मुहाजिरीन) थोड़ी गिनतरी च हे, धरती (मक्का) उप्पर दबाए गेदे हे, ते तुसेंगी डर हा जे (मक्का दे) लोक तुसेंगी अपहरण करी लैन, तां उनेंगी तुसेंगी रौहने दी जगह (मदीना) दित्ती ते उनेंगी अपनी मदद कन्नै मजबूत बनाई दित्ता ते तुसेंगी अच्छी रोजी-रूट्टी बी दित्ती तां जे तुस शुक्रगुजार ओ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह ते रसूलुल्लाह नाल धोखा ना करो ते (इसदे नाल) तुहाडे कोल सौंपे होए भरोसे नाल धोखा ना करो, जबकि तुसीं जानदे हो।

وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اَمْوَالُكُمْ وَاَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ عِنْدَهٗٓ اَجْرٌ عَظِيْمٌ ࣖ

wa‘lamū annamā amwālukum wa aulādukum fitnah(tun), wa annallāha ‘indahū ajrun ‘aẓīm(un).

ते जान लओ कि तुहाडी संपत्ति ते तुहाडे बच्चे सिर्फ इक परीक्षा ही हन ते निश्चत तौर ते अल्लाह दे कोल इक बड़ा इनाम है।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

हे विश्वास करने आले! जेकर तुस अल्लाह कोला डरदे ओ तां निश्चित रूप कन्ने ओह तुसेंगी फुरकान (सही ते गलत च भेद करने दी क्षमता) देग ते तुंदी सारी गलतियें गी मिटा देग ते तुसेंगी (तुंदे गुनाह) माफ करग। परमातमा दे कोल बडे वरदान हन।

وَاِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِيُثْبِتُوْكَ اَوْ يَقْتُلُوْكَ اَوْ يُخْرِجُوْكَۗ وَيَمْكُرُوْنَ وَيَمْكُرُ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ

wa iż yamkuru bikal-lażīna kafarū liyuṡbitūka au yaqtulūka au yukhrijūk(a), wa yamkurūna wa yamkurullāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

ते (याद रखो), जदों काफिर (कुरैश) ने तुहाडे (मुहम्मद) दे खिलाफ षड्यंत्र रचण दा सोचेया कि तुहानू गिरफ्तार करन ते जेल विच पा दित्ता जावे या तुहानू मारन, या तुहानू बाहर कढन दा। धोखा पैदा कीता ते अल्लाह ने धोखे गी नाकाम करी दित्ता। अल्लाह धोखे दा सब तों अच्छा बदला लेने वाला है।

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا قَالُوْا قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَاۤءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ ۙاِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā qālū qad sami‘nā lau nasyā'u laqulnā miṡla hāżā, in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ते जदुं साढ़े आयत उंदे कन् ने पढ़े गे तां उनेंगी ग् लाया, "सच् च च असेंगी (इस चाल्ली दे आयत) सुने दा ऐ, जेकर अस चाह़ंदे आं तां अस इस चाल्ली दी किश पढ़ी सकदे हे। ए (अल-कुरान) पुराने लोकें दी इक कहानी दे सिवा होर किश नेई ऐ।"

وَاِذْ قَالُوا اللّٰهُمَّ اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

wa iż qālullāhumma in kāna hāżā huwal-ḥaqqa min ‘indika fa amṭir ‘alainā ḥijāratam minas-samā'i awi'tinā bi‘ażābin alīm(in).

ते (याद रखो), जदूं उहनां (मशरिकें) ने आख्या, "हे अल्लाह, जेकर ए (अल-कुरान) तुहाडे कोलों सच है, तां आसमान तों साडे उप्पर पत्थर बरसाओ, या साडे उप्पर इक दर्दनाक सजा लाओ।"

وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَاَنْتَ فِيْهِمْۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa mā kānallāhu liyu‘ażżibahum wa anta fīhim, wa mā kānallāhu mu‘ażżibahum wa hum yastagfirūn(a).

पर अल्लाह उनेंगी सजा नेई देग, जदूं तकर तुस (मुहम्मद) उंदे च शामल ओ। ते अल्लाह उनेंगी (भी) सजा नेईं देग, जदूं तकर ओह (अजें बी) माफी मंगदे न।

وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ते अल्लाह उन्हां कूं सजा क्यों कैनी डेंदे, भले ही ओ (लोग) कूं भव्य मस्जिद (दौर) करण तों रोकदे हन अते ओ लोग कैनी जिन्हां कूं इस ते नियंत्रण करण दा हक हे? इस पर काबू पाने दा अधिकार सिर्फ ओह लोक गै न जेह्ड़े धर्मी न, पर उंदे च मते सारें गी पता नेईं ऐ।

وَمَا كَانَ صَلَاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ اِلَّا مُكَاۤءً وَّتَصْدِيَةًۗ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa mā kāna ṣalātuhum ‘indal-baiti illā mukā'aw wa taṣdiyah(tan), fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

ते बैतुल्लाह दे आसपास उंदी दुआएं च सीटी ते ताली बजाने दे अलावा होर किश नेईं ही। तो अपने अविश्वास दे कारण पैदा होने आली सजा गी महसूस करो।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

सचमुच, जो काफिर करदे ने, ओह अपनी दौलत (लोग) गी अल्लाह दे रस्ते च बाधा पाने च खर्च करदे न। उह धन-दौलत (जारी) खर्च करनगे, फिर खुद पछतावा करनगे, ते आखिर विच ओह हार हो जांगन। नरक विच काफिर इकट्ठे हो जांगन,

لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

तां जे अल्लाह बुराई गी भलाई कोला बक्ख करी सकै ते बुराई गी इक कोला उप्पर बनाई सकै, तां ओह् सारें गी ढेर च ढेर करी देग, ते उनेंगी नरक च सुट्टी देग।

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّنْتَهُوْا يُغْفَرْ لَهُمْ مَّا قَدْ سَلَفَۚ وَاِنْ يَّعُوْدُوْا فَقَدْ مَضَتْ سُنَّتُ الْاَوَّلِيْنَ

qul lil-lażīna kafarū in yantahū yugfar lahum mā qad salaf(a), wa iy ya‘ūdū faqad maḍat sunnatul-awwalīn(a).

काफर करने आलें (अबू सुफियान ते उंदे साथियें) गी आखना, "जेकर ओह (उंदे कुफर थमां) रुकी जांगन, तां अल्लाह उंदे पिछले पापें गी जरूर माफ करी देग; ते जेकर ओह फिरी (नबी कन्ने लड़ने आस्ते) सचमुच वापस वापस आ जांगन, तां (उंदे उप्पर) (उंदे उप्पर) सुन्नत (अल्लाह दी) पुराने लोकें (नष्ट होई गेईयां) लागू होंदी ऐ।

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

ते उन्हां नाल लड़ो, जद तक कि निंदा नहीं हो जावे, ते धर्म अकेले अल्लाह दा ही होवे। जेकर ओह (कुफर तों) रुक जांदे हन तां ज़रूर अल्लाह ओह जो करदे हन उह सब देखन वाला है।

وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَوْلٰىكُمْ ۗنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ۔

wa in tawallau fa‘lamū annallāha maulākum, ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).

ते जेकर ओह मुड़ जांदे ने तां जान लओ कि अल्लाह तुहाडा रक्षक है, ते ओह बेहतरीन रक्षक ते बेहतरीन मददगार है।

۞ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَاَنَّ لِلّٰهِ خُمُسَهٗ وَلِلرَّسُوْلِ وَلِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ وَمَآ اَنْزَلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا يَوْمَ الْفُرْقَانِ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa‘lamū annamā ganimtum min syai'in fa anna lillāhi khumusahū wa lir-rasūli wa liżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīli in kuntum āmantum billāhi wa mā anzalnā ‘alā ‘abdinā yaumal-furqāni yaumal-taqal-jam‘ān(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ते जान लओ, सचमुच, जो वी तुहानूं लड़ाई दी लूट दे तौर ते मिलदा है, तां पंजवां हिस्सा अल्लाह, रसूले, रसूले दे रिश्तेदार, अनाथ, गरीब ते इब्न सबिल वास्ते है, (इस करके) अगर तुसीं अल्लाह ते विश्वास करदे हो ते जो असीं अपने बंदे (मुहम्मद) नू फुरकान दे दिन, मतलब उस दिन, जिस दिन दो फौज मिल गई सी। अल्लाह हर चीज़ पर सर्वशक्तिमान है।

اِذْ اَنْتُمْ بِالْعُدْوَةِ الدُّنْيَا وَهُمْ بِالْعُدْوَةِ الْقُصْوٰى وَالرَّكْبُ اَسْفَلَ مِنْكُمْۗ وَلَوْ تَوَاعَدْتُّمْ لَاخْتَلَفْتُمْ فِى الْمِيْعٰدِۙ وَلٰكِنْ لِّيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ەۙ لِّيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْۢ بَيِّنَةٍ وَّيَحْيٰى مَنْ حَيَّ عَنْۢ بَيِّنَةٍۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَسَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

iż antum bil-‘udwatid-dun-yā wa hum bil-‘udwatil-quṣwā war-rakbu asfala minkum, wa lau tawā‘attum lakhtalaftum fil-mī‘ād(i), wa lākil liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), liyahlika man halaka ‘am bayyinatiw wa yaḥyā may ḥayya ‘am bayyinah(tin), wa innallāha lasamī‘un ‘alīm(un).

(मतलब) जदों तुसीं नेड़े दी घाटी दे किनारे ते ओह दूर दी घाटी दे किनारे ते होंदे सन, ते कारवां तुहाडे तों वी निचले सी। जेकर तुस (लड़ाई दा दिन तय करने च) सहमत होंदे तां तुंदे च इस बारै मतभेद होंदे, पर अल्लाह ने इक ऐसी गल्ल गी अंजाम देने दी इच्छा रखी ऐ जेह्ड़ा अंजाम देना गै पौग, अर्थात नष्ट होने आह्ले गी साफ सबूत कन्नै नाश करना ते जिंदे लोक साफ सबूत कन्नै जीना। सचमुच अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

اِذْ يُرِيْكَهُمُ اللّٰهُ فِيْ مَنَامِكَ قَلِيْلًاۗ وَلَوْ اَرٰىكَهُمْ كَثِيْرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ سَلَّمَۗ اِنَّهٗ عَلِيْمٌۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ

iż yurīkahumullāhu fī manāmika qalīlā(n), wa lau arākahum kaṡīral lafasyiltum wa latanāza‘tum fil-amri wa lākinnallāha sallam(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

(याद रखो) जदों अल्लाह ने तुहाडे सपने विच (संख्या विच) उन्हां नू दिखाया सी तां ओह थोड़े सन। ते जेकर अल्लाह ने उनेंगी (बड्डी गिनतरी च) दस्सेआ हुंदा तां तुस डरदे ते बेशक तुस इस मामले उप्पर बहस करदे, पर अल्लाह ने तुसेंगी बचाई लेआ ऐ। सचमुच अल्लाह जानदा है कि तुहाडे दिल विच की है।

وَاِذْ يُرِيْكُمُوْهُمْ اِذِ الْتَقَيْتُمْ فِيْٓ اَعْيُنِكُمْ قَلِيْلًا وَّيُقَلِّلُكُمْ فِيْٓ اَعْيُنِهِمْ لِيَقْضِيَ اللّٰهُ اَمْرًا كَانَ مَفْعُوْلًا ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa iż yurīkumūhum iżil-taqaitum fī a‘yunikum qalīlaw wa yuqallilukum fī a‘yunihim liyaqḍiyallāhu amran kāna maf‘ūlā(n), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ते जदों अल्लाह ने तुहानूं इन्हां नूं दस्सेया, जदों तुसीं उन्हां नाल उतनी ही कम मिलदे सी जितना कि तुहाडी अक्खां वेख सकदे सन, ते उहनां ने तुहानूं जितना कम दिखाया सी , तां ए इस करिए सी कि अल्लाह इक ऐसी गल्ल नू अंजाम देना चाहुंदा सी जिस नू पूरा करना पैंदा सी। अल्लाह दे कोल सारे मामले वापस हो जांदे ने।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करने आले! जेकर तुसें गी फौज (दुश्मन) कन्नै मिलना ऐ तां मजबूत बनो ते अल्लाह दा (नाम) मता (अधिकार ते नमाज) आखना तां जे तुस खुशकिस्मत ओ।

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ

wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ते अल्लाह ते उंदे रसूले दी आज्ञा मनना ते विवाद नेईं करो, जिसदे कारण तुस डरदे ओ ते तुंदी ताकत गायब होई जंदी ऐ ते धीरज रखदे न। सचमुच अल्लाह धैर्यवान लोकें दे कन्ने ऐ।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

ते उनें लोकें दे समान नेईं बनो जेह्ड़े अपने गृहनगर गी घमंडी महसूस करदे होई ते लोकें (रिया) आसेआ तारीफ करना चांह्दे न ते (लोकें गी) अल्लाह दे रस्ते च बाधा पांदे न। अल्लाह उंदे हर कम्म गी ढकदा ऐ

وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنِّيْ جَارٌ لَّكُمْۚ فَلَمَّا تَرَاۤءَتِ الْفِئَتٰنِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّنْكُمْ اِنِّيْٓ اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنِّيْٓ اَخَافُ اللّٰهَ ۗوَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa iż zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum wa qāla lā gāliba lakumul-yauma minan-nāsi wa innī jārul lakum, falammā tarā'atil-fi'atāni nakaṣa ‘alā ‘aqibaihi wa qāla innī barī'um minkum innī arā mā lā tarauna innī akhāfullāh(a), wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

ते (याद रखो) जदुं शैतान ने उंदे कम् में (पाप) गी उनेंगी सुन्दर समझ़ेया ते ग् लाया के "अज् ज कोई बी (व्यक्ति) तुसेंगी नेई हरा सकदा, ते सच् चाई च, अऊं तुंदा मददगार आं।" इस करिए जदूं दौंऊ फौजें इक-दुए गी (सामने-सामने) दिक्खेआ तां शैतान ने पिच्छें मुड़ी गेआ ते आखेआ, "वास्तव च मैं तुंदे कोला बक्ख होई गेदा ऐं; मैं ओह दिक्खी सकना ऐ जेह्ड़ा तुस नेईं दिक्खी सकदे; वाकई मैं अल्लाह कोला डरना ऐ।" अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।

اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

(याद रखो), जदों पाखंडी ते जिन्हां दे दिल विच बीमारी है, ओह आखदे ने कि "उन्हां (विश्वासी) अपने धर्म विच धोखा खा चुके हन।" (अल्लाह आखदा है) "जो कोई अल्लाह ते भरोसा करदा है, ओ जान लओ कि अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान है।"

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ يَتَوَفَّى الَّذِيْنَ كَفَرُوا الْمَلٰۤىِٕكَةُ يَضْرِبُوْنَ وُجُوْهَهُمْ وَاَدْبَارَهُمْۚ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

wa lau tarā iż yatawaffal-lażīna kafarul-malā'ikatu yaḍribūna wujūhahum wa adbārahum, wa żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

ते जेकर तुस दिक् खेया हा के जदुं सुर्गदूतें ने कुफर करने आलें दी जान लेई लेत्ता, उंदे चेह़रे ते पीठ गी मारदे होई (ते ग् लांदे ह़न), "तुसें गी नरक दी ज्वलंत तड़प दा स्वाद चखना।"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۙ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

एह् तुंदे अपने हत्थें दे कम्में दे कारण ऐ। ते वाकई अल्लाह अपने बासवां नाल अन्याय नहीं करदा,

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, kafarū bi'āyātillāhi fa akhażahumullāhu biżunūbihim, innallāha qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी स्थिति दे समान ही। उन्होनें अल्लाह दी आयतें दा इन्कार कीता, इस करिए अल्लाह ने उन्हें गुनाह दी सजा दित्ती। सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान ऐ ते उंदी सजा बड़ी कठोर ऐ।

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ لَمْ يَكُ مُغَيِّرًا نِّعْمَةً اَنْعَمَهَا عَلٰى قَوْمٍ حَتّٰى يُغَيِّرُوْا مَا بِاَنْفُسِهِمْۙ وَاَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

Żālika bi'annallāha lam yaku mugayyiran ni‘matan an‘amahā ‘alā qaumin ḥattā yugayyirū mā bi'anfusihim, wa annallāha samī‘un ‘alīm(un).

इसदा कारण ऐ जे अल्लाह उस एहसान गी नेईं बदलग जेह्ड़ा ओह् कुसै लोकें उप्पर दित्ता ऐ, जदूं तकर जे ओह् लोक अपने आपै च जेह्ड़ा ऐ उसी नेईं बदली लैंदे। सचमुच अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ,

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۚ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَۚ وَكُلٌّ كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyāti rabbihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa agraqnā āla fir‘aun(a), wa kullun kānū ẓālimīn(a).

(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी स्थिति दे समान ही। उन्हां ने अपने रब दे आयत दा इन्कार कित्ता, इस करके असीं उन्हां दे पापें दे कारण उन्हां नूं नष्ट कर दित्ता ते असीं फिरौन ते ओस दे अनुयायी नू डुबो दित्ता; कीजे ओह़ गैर-इंसाफी दे लोक ह़न।

اِنَّ شَرَّ الدَّوَاۤبِّ عِنْدَ اللّٰهِ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَۖ

inna syarrad-dawābbi ‘indallāhil-lażīna kafarū fahum lā yu'minūn(a).

सचमुच अल्लाह दी नजर विच सब तों बुरे जीव काफिर हन, क्योंकि ओ विश्वास नहीं करदे।

الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ

allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).

(अर्थात) ओह जो तुहाडे नाल इक वादा नाल बंधे हन, पर हर वारी वादा करदे हन तां ओह आपणा वादा तोड़दे हन, ते (अल्लाह) तों डरदे नहीं।

فَاِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِى الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَّنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

fa immā taṡqafannahum fil-ḥarbi fa syarrid bihim man khalfahum la‘allahum yażżakkarūn(a).

तो अगर तुसीं (मुहम्मद) उन्हां नू लड़ाई विच हरा देंदे हो तां उन्हां दे पिच्छे दे लोकां नूं (सफाया करके) बिखर देओ, तां कि ओह सबक सिखन।

وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ

wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).

ते जेकर तुस (मुहम्मद) कुसे समूह कोला गद्दारी (घट्टने दी) चिंतित ओ तां इमानदार तरीके कन्ने समझौता उंदे कोल वापस करो। दरअसल, अल्लाह गद्दारी करने आले लोकें गी पसंद नेईं करदा

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَبَقُوْاۗ اِنَّهُمْ لَا يُعْجِزُوْنَ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū sabaqū, innahum lā yu‘jizūn(a).

ते काफिर इस गल्ल दा ना सोचन कि ओह (अल्लाह दी ताकत तों) बच जांगन; सचमुच, ओह (अल्लाह) गी कमजोर नेईं करी सकदे।

وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

ते अपनी पूरी क्षमता नाल तैयारी करो कि तुस्सां उन्हां दा सामना कर सगदो जो तुआडे कोल हे अते घुड़सवारें तों जो अल्लाह दे दुश्मनें, तुआडे दुश्मनें अते उन्हां दे अलावा होर लोगें कूं रोक सगदे हन जिन्हां कूं तुसां नहीं जानदे; पर अल्लाह जानदा ऐ। तुस जो बी अल्लाह दे रास्ते विच खर्च करदे हो, ओ तुहानू ज़रूर पर्याप्त भरपाई होवेगा ते तुहाडे नाल कोई अन्याय (हानि) नहीं होवेगी।

۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

पर जेकर ओह शांति दी ओर झुकदे न तां इसगी स्वीकार करो ते अल्लाह उप्पर भरोसा करो। सचमुच, ओह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).

ते जेकर ओह तुसें गी धोखा देना चांह्दे न तां सचमुच अल्लाह तुंदे आस्तै काफी ऐ। ओ ही हे जो तुवाकुं अपणी मदद नाल ते विश्वासियों दे समर्थन नाल सशक्त करेंदे।

وَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْۗ لَوْاَنْفَقْتَ مَا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا مَّآ اَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوْبِهِمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ اَلَّفَ بَيْنَهُمْۗ اِنَّهٗ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wa allafa baina qulūbihim, lau anfaqta mā fil-arḍi jamī‘am mā allafta baina qulūbihim wa lākinnallāha allafa bainahum, innahū ‘azīzun ḥakīm(un).

ते ओह (अल्लाह) उंदे दिलें (मुसलमानें) गी इकजुट करदा ऐ। भले ही तुसीं धरती ते सारी (धन) खर्च करदे हो, पर तुसीं उन्हां दे दिल नू इकट्ठा नहीं कर सकदे, पर अल्लाह ने उन्हां दे दिल नू इकट्ठा कर दित्ता है। सचमुच, ओह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّٰهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥasbukallāhu wa manittaba‘aka minal-mu'minīn(a).

ऐ नबी (मुहम्मद) ! अल्लाह तुहाडे वास्ते ते तुहाडे पिच्छे चलण वाले मुसलमान वास्ते (रक्षक बनन वास्ते) काफी है।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ

yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).

ऐ नबी (मुहम्मद) ! मुसलमानें गी युद्ध च उकसाओ। जेकर तुंदे च बीस अडिग मनुख होन, तां ओह दो सौ गी जरूर हरा देंगन। ते जेकर तुंदे च इक सौ (मरीज) होन तां ओह काफिरें च इक हजार गी जरूर हरा देंगन, कीजे काफिर इक ऐसी लोक न जेह्ड़े समझदे नेईं न।

اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

हुण अल्लाह ने तुहाडे वास्ते कम्म आसान कर दित्ता है, ए जान के कि तुहाडे कोल कमजोरी है। इस आस् ते जेकर तुंदे च सौ धैर्यवान होन, तां ओह़ दो सौ परास्त करी ओड़न; ते जेकर तुंदे च इक हजार होन तां अल्लाह दी इजाज़त कन्ने दो हजार उप्पर काबू पाई लैंगन। अल्लाह धीरज वालों दे नाल है।

مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ

mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

धरती उप् पर अपने दुश् मनें गी अपंग बनाने शा पैह़लैं इक नबी आस् ते कैदी ह़ोना उचित नेई ह़ोग। तुस दुनिया दी संपत्ति दी इच्छा रखदे ओ जबकि अल्लाह परलोक च (तुंदे लेई) चाहंदे ओ। अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।

لَوْلَاكِتٰبٌ مِّنَ اللّٰهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيْمَآ اَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

lau lā kitābum minallāhi sabaqa lamassakum fīmā akhażtum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

जेकर अल्लाह कोला पैहले दा कोई फरमान नेईं होंदा तां तुसें गी (फिरौती) दे कारण बड़ी तड़प होई जंदी।

فَكُلُوْا مِمَّاغَنِمْتُمْ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa kulū mimmā ganimtum ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

इस करिए जेड़ी लड़ाई दी लूट गी तुसें हासल कीती ऐ, उंदे च किश खाओ, जेह्ड़ा हलाम ते भला खाना बनाओ, ते अल्लाह कोला डरो। सचमुच अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّمَنْ فِيْٓ اَيْدِيْكُمْ مِّنَ الْاَسْرٰٓىۙ اِنْ يَّعْلَمِ اللّٰهُ فِيْ قُلُوْبِكُمْ خَيْرًا يُّؤْتِكُمْ خَيْرًا مِّمَّآ اُخِذَ مِنْكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

yā ayyuhan-nabiyyu qul liman fī aidīkum minal-asrā, iy ya‘lamillāhu fī qulūbikum khairay yu'tikum khairam mimmā ukhiża minkum wa yagfir lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ऐ नबी (मुहम्मद) ! तुंदे हत्थें च युद्धबंदी आह्लें गी आखना, "जेकर अल्लाह जानदा हा जे तुंदे दिलें च भलाई ऐ तां तुसें गी जेह्ड़ा तुंदे कोला लेई गेदा हा, उसदे कोला बी बेहतर चीज जरूर देग ते तुसेंगी माफ करी दिंदा।" अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).

पर जेकर ओह (कैदी) तुहाडे (मुहम्मद) कन्ने धोखा करना चाहंदे ने, तां सचमुच इस तों पहलां उन्हां ने अल्लाह दा धोखा कर दित्ता है, इस करके उसने तुहानूं उन्हां ते अधिकार दे दित्ता है। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

सचमुच, जो विश्वास करदे हन ते प्रवास करदे हन ते अपनी दौलत ते आत्मा नाल अल्लाह दे राह विच प्रयास करदे हन ते जो (मुहाजिरीन नू) आश्रय दिंदे हन ते मदद करदे हन, ओ इक दूजे दी रक्षा करदे हन। ते (उस दे वास्ते) जो विश्वास करदे हन पर प्रवास नहीं करदे, तुहाडे वास्ते उन्हां दी रक्षा दा कोई फर्ज नहीं, जब तक ओह प्रवास नहीं करदे। (पर) जेकर ओह तुहाडे कोल धर्म (रक्षा) विच मदद मंगदे हन तां तुहानूं मदद देण दा फर्ज है सिवाय उन लोकां दे जिन्हां ने तुहाडे ते उन्हां दे बीच समझौता कीता होवे। ते अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ اِلَّا تَفْعَلُوْهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِى الْاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيْرٌۗ

wal-lażīna kafarū ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), illā taf‘alūhu takun fitnatun fil-arḍi wa fasādun kabīr(un).

ते जेड़े अविश्वास करदे न, उंदे च किश दूएं दी रक्षा करदे न। जेकर तुस अल्लाह दे हुक्म (इक दुए दी रक्षा) दा कम्म नेईं करो तां धरती उप्पर अराजकता ते बड़ा भ्रष्टाचार पैदा होग।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ

wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).

ते जो विश्वास करदे हन ते प्रवास करदे हन ते अल्लाह दे राह विच जतन करदे हन, ते जो (मुहाजिरीन नू) आश्रय दिंदे हन ते मदद करदे हन, ओह सच्चे मुसलमान हन। माफी ते उदात्त रोजी-रूट्टी (एहसान) हासल करदे न।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا مَعَكُمْ فَاُولٰۤىِٕكَ مِنْكُمْۗ وَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wal-lażīna āmanū mim ba‘du wa hājarū wa jāhadū ma‘akum fa ulā'ika minkum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāh(i), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

ते जिन्हां ने उसदे बाद विश्वास कीता, फिर प्रवास कीता ते तुहाडे नाल जिहाद लड़ी, ओह तुहाडे ग्रुप विच हन। कुछ लोग जो रिश्तेदार हन, अल्लाह दी किताब दे मुताबिक इक दूजे दे प्रति (उन लोकां तों वी वद्ध अधिकार हन जो रिश्तेदार नहीं हन)। दरअसल अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ है।