Q.S अल-फजर ने दी (اَلْفَجْر) - 30 श्लोक दी गिणती

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

भोर तक,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

दस रातें दे द्वारा,

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

सम ते विषम द्वारा,

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

रात तक जदूं बीती जांदी ऐ।

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

क्या इस विच (जो स्वीकार्य है) समझदार लोकां वास्ते कसम है?

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

क्या तुसें (मुहम्मद) ने नोटिस नहीं कीता कि तुहाडे रब ने (अद) दे प्रति किवें व्यवहार कीता?

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

(अर्थात) इराम (अद लोकां दी राजधानी) दे निवासी जिंदे कोल ऊंचे इमारतां हन,

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

जो कदे वी दूजे मुल्कां विच इस तर्हां (शहर) नहीं बणाया गया,

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

ते (विरुद्ध) घाटी च बड्डे-बड्डे पत्थर कट्टने आह्ले समुद लोकें दे खलाफ,

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

ते (विरोध) फिर'आउन जिंदे कोल खूंटे (बड्डियां इमारतां) सन,

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

देश दे अंदर मनमानी करने आले,

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

फिर देश च बड़ा नुकसान पजाया,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

इस करिए तेरे रब ने उन्हें सजा दी कोड़ा मारया।

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

वाकई तेरा रब सचमुच देख रहा है।

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

इस आस् ते मनुख दी, जदुं परमेसरे उसी परखदा ऐ ते फी उसी महिमा करदा ऐ ते उसी खुश करदा ऐ, तां ओह़ ग् लांदा ऐ के "मेरे परमेसरे मिगी महिमा कित्ता ऐ।"

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

पर जेकर परमेसरे उसी परखदा ऐ ते उदी रोजी-रूट्टी गी सीमित करदा ऐ तां ओह़ ग् लांदा ऐ के "मेरे रब ने मेरा अपमान कित्ता ऐ।"

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

कदें नेईं! अनाथ दा इज्जत भी नहीं करदे,

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

ते तुस इक-दुए गी गरीबें गी पेट भरने आस्तै प्रेरित नेई करदे ओ।

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

जबकि तुस (हलाल ते हरम) मिला के विरासत दा सेवन करदे ओ,

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

ते तुस धन-दौलत गी अति प्रेम कन्ने प्यार करदे ओ।

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

कोई गल्ल नेईं! जेकर धरती क्रमशः हिलदी ऐ (टकरांदी) तां

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

ते तुंदा परमात्मा आया; ते सुर्गदूत लाइन च खड़ोते दे न,

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

ते उस दिन उसी नरक दस्सेआ जाग; उस दिन मनुक्ख होश च रौह्ग, पर उसी चेतना दा कोई फायदा नेईं होग।

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

उ'नें आखेआ, "अच्छा होग जे मैं पैह्लें अपनी जिंदगी आस्तै (सद्गुण) करदा।"

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

इस करिए उस दिन कुसै गी बी उंदी (निष्पक्ष) सजा दे समान सजा नेई दित्ती जाग,

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

ते कोई बी नेईं ऐ जेह्ड़ा उंदे बंधनें आह्ली बक्खी बन्नी लैंदा ऐ।

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

ऐ शांतिप्रिय आत्मा !

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

अपने रब दे कोल उस दिल कन्ने वापस आओ जेड़ा उंदे कन्ने खुश ते खुश होए।

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

इस करिए मेरे दासें दी कतार च दाखल होओ,

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

ते मेरे स्वर्ग च दाखल हो जाओ।