Q.S अली इमरान जी (آلِ عِمْرَان) - 200 श्लोक दी गिणती

الۤمّۤ

alif lām mīm.

अलीफ लम मिम।

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُۗ

allāhu lā ilāha illā huwal-ḥayyul-qayyūm(u).

अल्लाह, उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ। सर्वशक्तिमान, जो (अपने प्राणी) दी लगातार देखभाल करदा ऐ।

نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ

nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).

उहनां ने तुहाडे (मुहम्मद) कोल किताब (अल-कुरान) भेजी है जिस विच सच्चाई है, पिछली (किताबियां) दी पुष्टि करदी है, ते तौराह ते सुसमाचार दा खुलासा कीता है,

مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ

min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).

पहले, मनुख जाति दे मार्गदर्शक दे तौर ते, ते उने अल-फुरकान दा प्रकटीकरण कीता। सचमुच, जो अल्लाह दी आयतां नूं काफ़र करदे हन, उहनां नू भारी सजा होवेगी। अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सजा है।

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ

innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).

अल्लाह दे वास्ते धरती ते आकाश विच कोई वी चीज़ छिपी नहीं।

هُوَ الَّذِيْ يُصَوِّرُكُمْ فِى الْاَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاۤءُ ۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

huwal-lażī yuṣawwirukum fil-arḥāmi kaifa yasyā'(u), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

उसी गै तुसेंगी गर्भ च अपने मर्जी दे मताबक बनांदा ऐ। उदे सिवा कोई परमात्मा नेईं ऐ। सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ।

هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).

ओ ही है जिसने तुहाडे (मुहम्मद) कोल किताब (अल-कुरान) उतारी है। उन्हां विच ऐझे आयत वी हिन जो निरपेक्ष हिन, जो किताब (अल-कुरान) दे मुख्य बिंदु हिन अते होर वी हिन जो मुतस्याबिहत हिन। रही गल्ल जेहड़े दिल विच भटकण दी प्रवृत्ति रखदे हन तां ओ मुताशबिहत दा पीछा करदे हन कि ओ निंदा ढूंढन अते अपणी तवील कूं ढूंढन वास्ते, भले ही उन्हां दी तवील कूं अल्लाह दे सिवाय कुई वी कैनी जानदा। ते गहरी ज्ञान रखने आले आखदे न, "असीं इस (कुरान) उप्पर विश्वास करने आं, सब किश साढ़े रब कोला ऐ।" कोई सबक नेईं सिक्खी सकदा सिवाय समझने आह्ले लोकें दे।

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ

rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).

(उन्हें प्रार्थना कीती), "साढ़े प्रभु, तुसें असेंगी मार्गदर्शन देने दे बाद साढ़े दिलें गी गुमराह करने आस्तै नेईं झुकाओ, ते तुंदे कोला असेंगी दया करो, सच्चें गै तुस दाता ओ।"

رَبَّنَآ اِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ

rabbanā innaka jāmi‘un-nāsi liyaumil lā raiba fīh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).

"साढ़े प्रभु, तुस गै उस दिन मनुक्खता गी इकट्ठा करदे ओ जिस च कोई शक नेईं ऐ।" सचमुच अल्लाह वादे ना तोड़दा।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ وَقُوْدُ النَّارِۗ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika hum waqūdun-nār(i).

दरअसल, जेड़े काफिर करदे न, उंदे आस्तै उंदी संपत्ति ते बच्चे अल्लाह दी सजा च कोई फायदा नेईं होंगन। ते ओह (बनदे) नरक दी अग्ग दा ईंधन।

كَدَأْبِ اٰلِ فِرْعَوْنَۙ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

kada'bi āli fir‘aun(a), wal-lażīna min qablihim, każżabū bi'āyātinā, fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wallāhu syadīdul-‘iqāb(i).

(उंदी स्थिति) फिरौन दे अनुयायियें ते उंदे कोला पैह्ले दे लोकें दी हालत दे समान ही। उन्होनें साडी आयतों को झूठा, इस करिए अल्लाह ने उन्हें गुनाह दी सजा दित्ती। अल्लाह सजा च बड़ा कठोर ऐ।

قُلْ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَتُغْلَبُوْنَ وَتُحْشَرُوْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ ۗ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

qul lil-lażīna kafarū satuglabūna wa tuḥsyarūna ilā jahannam(a), wa bi'sal-mihād(u).

(हे मुहम्मद) काफिरें गी आखना, "तुसें गी ज़रूर हार ते नरक च भगाई दित्ता जाग। ते एह् केह् बुरा निवास ऐ।"

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

सचमुच, दो समूहें च इक-दुए दे सामने तुंदे आस्तै इक निशानी बी आई ऐ। इक समूह अल्लाह दे रस्ते च लड़दा ऐ ते दूआ (समूह) काफिरें दी अपनी अक्खीं कन्नै दिक्खदा ऐ जे ओह् (मुस्लिम समूह) उंदे कोला दो गुणा मजबूत न। अल्लाह अपनी मदद नाल उस नू मजबूत करदा है जिस नूं ओ चाहंदा है। सचमुच, इस विच जिन्हां नूं दृष्टि (दिल दी अक्खां) हन, उहनां वास्ते इक सबक है।

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ

zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).

जेह्ड़ा चाह्न्दा ऐ ओह्दे कन्नै प्यार मर्दें दी नजर च सुन्दर होई जंदा ऐ: जनानियां, बच्चे, सोने-चांदी दे ढेर, चुनिंदा घोड़े, पशुधन, ते खेतीबाड़ी खेतर। इह धरती ते जिंदगी दे सुख हन, ते अल्लाह दे नाल वापस आण दी सब तों वड्डी जगह है।

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

कहो, "क्मा भैं तुझे उववे बी अचधक फात की सूचत कयता शूॊ?" कीजे धर्मी अपने रब दे कोल बाग-बगीचे न जिंदे थल्ले नदियाँ बगदियां न, जित्थें ओह् सदा रौह्न, ते शुद्ध जीवनसाथी ते अल्लाह दी खुशहाल। ते अल्लाह अपने दासें गी दिखदा ऐ।

اَلَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اِنَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِۚ

allażīna yaqūlūna rabbanā innanā āmannā fagfir lanā żunūbanā wa qinā ‘ażāban-nār(i).

(अर्थात) ओह प्रार्थना करदे हन, “साडे रब, अस्सां सचमुच विश्वास करदे हां, इस करके साडे पाप माफ कर ते नरक दी सजा तों बचाओ।

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(इसदे अलावा) धैर्यवान, धर्मी, आज्ञाकारी, अपनी दौलत देण वाला, ते भोर तों पहलां माफी मंगण वाला।

شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

अल्लाह घोषणा करदा ऐ के उंदे सिवाय कोई परमात्मा नेईं ऐ; (इयां गै) सुर्गदूत ते ज्ञान दे लोक जेह्ड़े न्याय दा पालन करदे न, उंदे सिवाय होर कोई परमात्मा नेईं ऐ, जेह्ड़ा सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ।

اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

सचमुच अल्लाह दे नाल धर्म इस्लाम है। जिनेंगी किताब दित्ती गेई ही, उंदे च ज्ञान हासल करने दे बाद गै, अपने आप च ईर्ष्या दे कारण, कोई फर्क नेईं हा। जो कोई अल्लाह दी आयतां नूं काफ़र करदा है, तां वाकई अल्लाह हिसाब-किताब विच तेज़ है।

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

फिर जेकर ओह तुंदे कन्ने (मुहम्मद) कन्ने बहस करदे न तां आखदे न, "मैं अल्लाह दे अधीन हां ते मेरे पिच्छे चलने आलें गी बी।" ते जिन्हें किताब दित्ती गेई ऐ ते अनपढ़ लोकें गी आखना, "क्या तुसें इस्लाम अपनाया ऐ?" जेकर ओह इस्लाम अपनाई लैंदे न तां मतलब उनेंगी हिदायत मिली गेई ऐ, पर जेकर ओह् मुड़दे न तां तुंदी फर्ज सिर्फ इसगी पजाना गै ऐ। ते अल्लाह अपने दासें दा दर्शन करदा ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِحَقٍّۖ وَّيَقْتُلُوْنَ الَّذِيْنَ يَأْمُرُوْنَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِۙ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍ

innal-lażīna yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan nabiyyīna bigairi ḥaqq(in), wa yaqtulūnal-lażīna ya'murūna bil-qisṭi minan-nās(i), fabasysyirhum bi‘ażābin alīm(in).

सचमुच, जो लोग अल्लाह दी आयतें दा इन्कार करदे हन ते बिना सही (नजदी कारण) दे नबी नू मारदे हन ते लोकां नूं मारदे हन जो लोकां नूं इंसाफ करन लई आखदे हन, उहनां नूं खुशखबरी पहुंचांदे हन, जो कि इक दर्दनाक सजा है।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

इह ओह लोक हन जिन्हां दा कम्म इस दुनिया ते परलोक विच बेकार है, ते उन्हां दा कोई मददगार नहीं है।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

क्या तुसें उनें लोकें उप्पर विचार नेई कित्ता जिनेंगी किताब (तोराह) दा इक हिस्सा दित्ता गेदा हा? उनेंगी अल्लाह दी किताब च सद्देआ गेआ हा तां जे उंदे बश्कार न्याय करन। फिर उन्हां दी इक पार्टी (सच्चाई) नू नकारदे होए मुड़ गई।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍ ۖ وَّغَرَّهُمْ فِيْ دِيْنِهِمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

Żālika bi'annahum qālū lan tamassanan nāru illā ayyāmam ma‘dūdāt(in), wa garrahum fī dīnihim mā kānū yaftarūn(a).

एह़ इस आस् ते के उनेंगी ग् लाया हा, “नरक दी अग् गे असेंगी किश दिनें दे सिवाय नेई छुह्ग।” जो आविष्कार ककमा था, उवने अऩने धभय भें धोखा फनामा गमा।

فَكَيْفَ اِذَا جَمَعْنٰهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

fakaifa iżā jama‘nāhum liyaumil lā raiba fīh(i), wa wuffiyat kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

क्या होंदा अगर अस्सां उनेंगी उस दिन (कयामत दे) इकट्ठी करचे, जिसदे आने च कोई शक नेईं, ते हर आत्मा गी उस कमाई दा पूरा मुआवजा दित्ता जा, ते उंदे कन्ने अन्याय नेईं कीती जंदी?

قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कहो (मुहम्मद) "हे सत्ता दे स्वामी, तुस जिस गी चाहो उसी सत्ता देई ओड़दे ओ, ते तुस जिसी चांदे ओ उसी सत्ता खोई लैंदे ओ। तुस जिसगी चांदे ओ उसी उच्चा करदे ओ ते जिसगी चाहो उसी अपमानित करदे ओ। तेरे हत्थ च सारी भलाई ऐ। वाकई तुस सारें चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ओ।"

تُوْلِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَتُوْلِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَتَرْزُقُ مَنْ تَشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

tūlijul-laila fin-nahāri wa tūlijun-nahāra fil-laili wa tukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa tukhrijul-mayyita minal-ḥayyi wa tarzuqu man tasyā'u bigairi ḥisāb(in).

तुसी रात गी दिन च पाई ओड़दे ओ ते दिन गी रात च पाई ओड़दे ओ। ते तुस मुड़दें च जिंदे गी बाहर कड्डदे ओ, ते जिंदे च मुड़ें गी बाहर कड्डदे ओ। ते तू जिस नूं बिना हिसाब-किताब दे चाहंदे हो, रोजी-रूट्टी देंदे हो।"

لَا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُوْنَ الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّٰهِ فِيْ شَيْءٍ اِلَّآ اَنْ تَتَّقُوْا مِنْهُمْ تُقٰىةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ

lā yattakhiżil-mu'minūnal-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), wa may yaf‘al żālika falaisa minallāhi fī syai'(in), illā an tattaqū minhum tuqāh(tan), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wa ilallāhil-maṣīr(u).

मुसलमान काफिरें गी अपने सरदार नेईं समझन, बल्के मुसलमानें गी। जो कोई ऐसा करदा ऐ, उसी अल्लाह कोला किश नेईं मिलग, सिवाय उस चीज़ कोला बचाव दे साधन दे रूप च, जिस थमां तुस उंदे कोला डरदे ओ। ते अल्लाह तुसें गी अपने कोला चेतावनी दिंदा ऐ, ते उंदे कोल गै आखरी वापसी ऐ।

قُلْ اِنْ تُخْفُوْا مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ اَوْ تُبْدُوْهُ يَعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗوَيَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

qul in tukhfū mā fī ṣudūrikum au tubdūhu ya‘lamhullāh(u), wa ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कहो, "अगर तुस अपने दिल च जेह्ड़ा ऐ उसी छुपाओ जां उसी उजागर करो तां अल्लाह उसी जरूर जानग।" ओह् जानदा ऐ जे सुर्गें च केह् ऐ ते धरती उप्पर केह् ऐ। अल्लाह हर चीज़ पर सर्वशक्तिमान है।

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا ۛوَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوْۤءٍ ۛ تَوَدُّ لَوْ اَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهٗٓ اَمَدًاۢ بَعِيْدًا ۗوَيُحَذِّرُكُمُ اللّٰهُ نَفْسَهٗ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

yauma tajidu kullu nafsim mā ‘amilat min khairim muḥḍarā(n), wa mā ‘amilat min sū'(in), tawaddu lau anna bainahā wa bainahū amadam ba‘īdā(n), wa yuḥażżirukumullāhu nafsah(ū), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

(याद) ओह दिन (जदूं) हर आत्मा नू अपने कीते दे नेक कम्मां दा (प्रतिसाद) मिलदा है, (साथ ही) उस बुरे दा इनाम मिलदा है। उसी उम्मीद ही जे उंदे ते उस (दिन) दे बश्कार इक लम्मी दूरी होग। ते अल्लाह तुसें गी अपने आप (अताब) दी चेतावनी दिंदा ऐ। अल्लाह अपने दासें दे प्रति परम मेहरबान ऐ।

قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).

कहो (मुहम्मद) "अगर तुस अल्लाह कन्ने प्यार करदे ओ तां मेरे पिच्छे चल जाओ, अल्लाह तुसेंगी प्यार करग ते तुंदे गुनाह माफ करग।" अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ

qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).

कहो (हे मुहम्मद) "अल्लाह ते रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनना। पर जेकर तुस मुड़दे ओ तां जान लओ कि अल्लाह काफिरें कन्ने प्यार नेईं करदा।"

۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).

दरअसल, अल्लाह ने आदम, नूह, इब्राहीम दे परिवार ते इमरान दे परिवार गी सारे लोकें कोला (अपने-अपने समें च) चुने दा ऐ,

ذُرِّيَّةً ۢ بَعْضُهَا مِنْۢ بَعْضٍۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۚ

Żurriyyatam ba‘ḍuhā mim ba‘ḍ(in), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

(जिवें) इक पीढ़ी, उन्हां विचों कुझ दूजे दे (वंशज) हन। अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

اِذْ قَالَتِ امْرَاَتُ عِمْرٰنَ رَبِّ اِنِّيْ نَذَرْتُ لَكَ مَا فِيْ بَطْنِيْ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّيْ ۚ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

iż qālatimra'atu ‘imrāna rabbi innī nażartu laka mā fī baṭnī muḥarraran fataqabbal minnī, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

(याद रखो), जदों इमरान दी घरेआली ने आख्या, "हे मेरे रब, वाकई मैं तुहाडे नाल प्रण करदा हां, जो भी (भ्रूण) मेरे कोख विच (बाद विच) ओह नौकर बण जावेगा जो (तुहाडी सेवा करदा है), तां (उस व्रत नू) मेरे कोलों स्वीकार करो। वाकई, तुसीं सर्वश्रवण वाले, सर्वज्ञ हो।

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ وَضَعْتُهَآ اُنْثٰىۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْۗ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْاُنْثٰى ۚ وَاِنِّيْ سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَاِنِّيْٓ اُعِيْذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ

falammā waḍa‘athā qālat rabbi innī waḍa‘tuhā unṡā, wallāhu a‘lamu bimā waḍa‘at, wa laisaż-żakaru kal-unṡā, wa innī sammaituhā maryama wa innī u‘īżuhā bika wa żurriyyatahā minasy-syaiṭānir-rajīm(i).

इस आस् ते जदुं उसी जन् म दित्ता तां उन् ने ग् लाया, “हे मेरे रब, मैं इक कुड़ी गी जन् म दित्ती ऐ।” भले ही अल्लाह सब तों ज्यादा जानदा है कि उसने किस चीज़ नू जन्म दित्ता, ते मरद जनानी दे समान नहीं हन। "ते मैं उसी मरियम दा नां दित्ता ऐ, ते मैं उसी ते उंदे बच्चें ते पोतें आस्तै शापित शैतान दे (हस्तक्षेप) थमां तुंदी रक्षा मंगना ऐ।"

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

इस करिए उने (अल्लाह) ने उसी अच्छी स्वीकृति कन्ने स्वीकार कीता, अच्छी तरक्की कन्ने उसी पालया ते उंदी देखभाल जकरिया गी सौंपी दित्ती। हर बारी जकरयाह मिहराब (इबादत दे खास कमरे) च उसी दिखने आंदी ही तां उसी अपने बक्खी खाना मिलदा हा। उसने आख्या, "हे मरियम! तुसें गी एह् कुत्थुआं आया?" उसने (मरियम) ने जवाब दित्ता, “एह् अल्लाह कोला ऐ।” दरअसल अल्लाह जिस नूं बिना हिसाब-किताब दे रिज़जा देंदा है।

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهٗ ۚ قَالَ رَبِّ هَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۚ اِنَّكَ سَمِيْعُ الدُّعَاۤءِ

hunālika da‘ā zakariyyā rabbahū qāla rabbi hab lī mil ladunka żurriyyatan ṭayyibah(tan), innaka samī‘ud-du‘ā'(i).

उथे ही जकरयाह ने अपने परमातमा तों प्रार्थना कीती। उ'नें आखेआ, "हे मेरे रब, मिगी अपने बक्खी दा भला संतान दे, वाकई तुस दुआएं दे सुनने आह्ले ओ।"

فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

फिर फरिश्ते ने उसी बुलाया, जदूं ओह मिहराब च नमाज पढ़दे खड़ोते दा हा, "अल्लाह तुसेंगी (जन्म) याह्या दे कन्ने खुशखबरी लेई औंदा ऐ, जेड़ा अल्लाह दे इक वाक्य (शब्द) दी पुष्टि करदा ऐ, इक आदर्श, अपने आप गी (वासना थमां) रोकने च समर्थ ते धर्मी लोकें च इक नबी।

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَاَتِيْ عَاقِرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكَ اللّٰهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاۤءُ

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa qad balaganīyal-kibaru wamra'atī ‘āqir(un), qāla każālikallāhu yaf‘alu mā yasyā'(u).

उने (जकरिया) आख्या, "हे मेरे रब, जदूं मैं इन्ना बुढ़ा ऐ ते मेरी घरैआह्ली बंजर ऐ तां मैं किस चाल्ली बच्चे पैदा करी सकना ऐ?" उसने (अल्लाह) आख्या, "इस तरह अल्लाह जो चाहंदा है, ओह करदा है।"

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗ قَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ اِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُرْ رَّبَّكَ كَثِيْرًا وَّسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ ࣖ

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡata ayyāmin illā ramzā(n), ważkur rabbaka kaṡīraw wa sabbiḥ bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

उने (जकारिया) आख्या, “हे मेरे रब, मिगी इक निशानी दे।” अल्लाह ने आख्या, "तुंदे वास्ते इक निशानी ए है कि तुसीं त्रै दिन इंसान नाल गल्ल नहीं करदे, सिवाय निशान दे। ते अपने रब दा (नां) बहुत ज़ोर लाओ, ते शाम ते सवेरे उंदी महिमा (उसदी स्तुति) करो।

وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ

wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).

ते (याद रखो) जदों फरिश्ते ने आख्या, "हे मरियम! वाकई अल्लाह ने तुहानू चुनेया है, तुहानू शुद्ध कीता है, ते तुहानू सारे दुनियां विच (उस वक्त) सारे जनानी तों उपर प्राथमिकता दित्ती है।

يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).

ओ मरियम ! अपने रब दा आज्ञा मन, प्रणाम करने आलें कन्ने सजदा करो ते प्रणाम करो।"

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ

Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).

ऐ कुझ अनदेखी खबर हे जैकूं असां तुआडे (मुहम्मद) कूं प्रकट कीता हा, भले ही तुस्सां उन्हां दे नाल कैनी हा, जै वेले उन्हां ने अपणी कलम (चुटखट घिनण वास्ते) पाणी हई, उन्हां विचों कुस ते मरियम रखसे। ते जदुं ओह़ झगड़े करदे हे तां तुस उंदे कन् ने नेई हे।

اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ

iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).

(याद रखो) जदों फरिश्ते ने आख्या, “हे मरियम!

وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ते ओह़ लोकें कन् ने (जदूं) पालने च ते बड्डा ह़ोई गेया, तां ओह़ ध़रमी लोकें च शामल हा।”

قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

उसने (मर्याम) ने आख्या, "हे मेरे रब, किस तरह संभव है कि मेरे कोल बच्चे होन, जबकि किसी आदमी ने मिगी छूया नेईं ऐ?" उह (अल्लाह) आखदा है, "इस करके अल्लाह जो चाहंदा है उह पैदा करदा है। जदों ओह कुझ वी फरमान देना चाहुंदा है तां ओ सिर्फ उस नू कहंदा है, "बनो!", तां इह ही है।

وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ

wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).

ते उने (अल्लाह) उसी (ईसा) किताब, ज्ञान, तौराह ते सुसमाचार सिखाया।

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

ते जिय्यां इस्राएल दे बच्चें गी रसूले (उसने आखेआ हा) "मैं तुंदे कोल तुंदे रब कोला इक निशानी (चमत्कार) कन्नै आया ऐं, यानी मैं तुंदे आस्तै (कुछ) धरती थमां चिड़ियें दे आकार दा बनाया हा, फिरी मैं उस उप्पर उड़ाया, ते ओह् अल्लाह दी अनुमति कन्नै चिड़िया बनी गेआ। ते मैं उनें लोकें गी ठीक कीता जेह्ड़े जन्म थमां गै अंध हे ते कोढ़ दे रोग आह्ले लोकें गी चंगा कीता। ते मैं मरे दे लोकें गी जिंदा करी दित्ता अल्लाह, ते मैं तुसें गी दस्सना जे तुस अपने घर च के खांदे ओ ते के रखदे ओ, सचमुच इस च तुंदे आस्तै इक निशानी ऐ (मेरे रसूलेपन दी सच्चाई) जेकर तुस मुसलमान ओ।

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

ते जिय्यां मेरे कोला पैहले आए दे तौराह दी पुष्टि करदा ऐ, ते मैं तुंदे आस् ते जे किश मना कीता गेदा हा, उंदे च किश हलाम करी सकां। ते मैं तुहाडे रब तों इक निशानी (चमत्कार) ला के तुहाडे कोल आंदा हां। इस करिए अल्लाह कोला डर ते मेरी आज्ञा मनना।

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

वाकई अल्लाह मेरा रब ते तेरा रब है, इस करिए उदी इबादत करो। एह् सीधा रस्ता ऐ।”

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

इस आस् ते जदुं यीशु ने उंदी (इस्राएल दे संतान) आज्ञा नेई मनने दा अहसास कित्ता, तां उन् ने ग् लाया, "अल्लाह दे ध़रम गी स्थापित करने आस् ते कुन मददगार होग?" हरियुन (वफादार दोस्त) ने जवाब दित्ता, "अस अल्लाह दे (धार्मिक) मददगार आं। अस अल्लाह उप्पर विश्वास करने आं, ते गवाही दिंदे आं जे अस मुसलमान आं।"

رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ

rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).

साढ़े रब, अस तुंदे प्रगट कीते गेदे कम्में उप्पर विश्वास कीता ऐ ते अस रसूले दे पिच्छे चली गेदे आं, इस करी असेंगी गवाही देने आह्ले लोकें दे समूह च शामल करो।"

وَمَكَرُوْا وَمَكَرَ اللّٰهُ ۗوَاللّٰهُ خَيْرُ الْمٰكِرِيْنَ ࣖ

wa makarū wa makarallāh(u), wallāhu khairul-mākirīn(a).

ते ओह (काफर) धोखा देंदे हे, इस करिए अल्लाह ने धोखा दे खिलाफ जवाबी कार्रवाई कीती। ते अल्लाह धोखे दा सब तों वड्डा बदला लैण वाला है।

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(याद रखो), जदों अल्लाह ने आख्या, "हे यीशु! मैं तुहानूं ले के तुहानूं अपने कोल उठाया, ते तुहानू काफर करन वालों तों शुद्ध कित्ता, ते तुहाडे पिच्छे आण वाले नू कयामत दे दिन तक काफर करन वाले तों वी वद्ध कर दित्ता। फिर तुसीं मेरे कोल वापस आ जाओगे, फिर मैं तुहानूं उस गल्ल दे बारे विच फैसला देवांगा जो तुसीं विवाद करदे हो।

فَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَاُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۖ وَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ

fa ammal-lażīna kafarū fa u‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdan fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa mā lahum min nāṣirīn(a).

इस करिए रही गल्ल काफर करने आलें दी तां मैं उनेंगी इस दुनिया ते परलोक च बड़ी सख्त सजा देगा, जिसलै के उंदे कोल कोई मददगार नेईं ऐ।

وَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُوَفِّيْهِمْ اُجُوْرَهُمْ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَ

wa ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti fa yuwaffīhim ujūrahum, wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

ते रही गल्ल विश्वास करने आलें ते भलाई करने आलें दी तां ओह् उनेंगी पूरी चाल्ली दा इनाम देग। ते अल्लाह गलत कम्म करने आलें गी पसंद नेईं करदा।

ذٰلِكَ نَتْلُوْهُ عَلَيْكَ مِنَ الْاٰيٰتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ

Żālika natlūhu ‘alaika minal-āyāti waż-żikril-ḥakīm(i).

इस तर्हां असीं तुहानूं (मुहम्मद) कुझ आयत ते चेतावनी पढ़दे हां जो ज्ञान नाल भरी होन।

اِنَّ مَثَلَ عِيْسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَ ۗ خَلَقَهٗ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

inna maṡala ‘īsā ‘indallāhi kamaṡali ādam(a), khalaqahū min turābin ṡumma qāla lahū kun fayakūn(u).

सचमुच, अल्लाह दे वास्ते यीशु दा दृष्टांत (सृष्टि), आदम दी (सृष्टि) दी तरह है। उने उसी धरती थवां बनाया हा, तां उने उसी ग् लाया, “बनो!” तो इह ही है।

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).

सच्चाई तेरे रब तों है, इस करके शक करन वालों विच ना हो।

فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ

faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).

जो कोई तुहाडे नाल इस मामले विच विवाद करदा है, तुहाडे ज्ञान हासिल करन दे बाद, ओ (मुहम्मद) आखदा है, "आओ अस अपने बच्चे ते तुहाडे बच्चे, अपनी घरेआली ते तुहाडी पत्नियां नू, अपने आप नू ते तुहानू वी बुलाने, तां आओ असीं फर्क पांदे हां कि अल्लाह दा श्राप झूठ बोलन वाले ते गिर जावे।

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

सचमुच, ए इक सच्ची कहानी ऐ। अल्लाह दे सिवा कोई देवता नहीं है, ते सचमुच अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

fa in tawallau fa innallāha ‘alīmum bil-mufsidīn(a).

फिर जेकर ओह मुड़ जांदे ने तां (जान लैओ) कि अल्लाह बदमाशी करने आलें दा सब जानकार है।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

कहो (हे मुहम्मद) "हे किताब दे लोग! साडे ते तुहाडे विच आम इक शब्द ते आओ: कि असीं अल्लाह दे सिवा होर किसे दी इबादत नहीं करचे ते उस नाल किसे नू वी शरारत नहीं करदे, ते असीं अल्लाह दे अलावा किसे नू वी स्वामी नहीं समझदे। जेकर ओह मुड़ जांदे ने तां (उन्हां नू) आखो, "गवाही देओ कि असीं मुसलमान हां।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمَآ اُنْزِلَتِ التَّوْرٰىةُ وَالْاِنْجِيْلُ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِهٖۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima tuḥājjūna fī ibrāhīma wa mā unzilatit-taurātu wal-injīlu illā mim ba‘dih(ī), afalā ta‘qilūn(a).

ओ किताब दे लोक ! तुस इब्राहीम दे बारे च कीं बहस करदे ओ, भले ही तोराह ते सुसमाचार उंदे (इब्राहिम) दे बाद प्रगट कित्ता गेदा हा? तुसीं नहीं समझदे?

هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

तुस इयां गै ओ! तुस उस गल्लै उप्पर बहस करदे ओ जेह्ड़ा तुस जानदे ओ, पर जिस गल्लै गी तुस नेईं जानदे ओह्दे बारे च तुस कीं बहस करदे ओ? अल्लाह जानदा है जबकि तुसीं नहीं जानदे।

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

इब्राहिम न तां यहूदी हा ते न ही ईसाई, पर ओ सीधा आदमी हा, मुसलमान हा ते ओ मुशरिकें च शामल नेईं हा।

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

इब्राहीम दे सब तों नेड़े दे लोग ओ हेन जो हुंदे पीछे चलदे हेन, ते ए नबी (मुहम्मद), ते जो विश्वास करेंदे हेन। अल्लाह विश्वास करने आलें दा रक्षक ऐ

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

किताब दे लोकें दा इक समूह तुसेंगी गुमराह करना चांह्दा ऐ, पर ओह़ सिर्फ अपने आप गी गै गुमराह करदे न, हालांकि उनेंगी एह़ पता नेई ऐ।

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).

ओ किताब दे लोक ! तुसीं (सच्चाई) जानदे होए अल्लाह दे आयतां दा इन्कार क्यों करदे हो?

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.

ओ किताब दे लोक ! तुस सच्चाई गी झूठ च कीं मिलांदे ओ, ते सच्चाई गी छुपांदे ओ, भले ही तुस जानदे ओ?

وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ

wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).

ते किताब दे लोकां दा इक समूह (इक दूजे नाल) आखया, "दिन दे शुरू विच जो मुसलमानों कूं प्रगट कित्ता ग्या हा, उदे उप्पर विश्वास करो ते अंत च उसदा इन्कार करो, तां जे ओ (कुफर) च वापस आ जाइए।

وَلَا تُؤْمِنُوْٓا اِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِيْنَكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْهُدٰى هُدَى اللّٰهِ ۙ اَنْ يُّؤْتٰىٓ اَحَدٌ مِّثْلَ مَآ اُوْتِيْتُمْ اَوْ يُحَاۤجُّوْكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ اِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللّٰهِ ۚ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۚ

wa lā tu'minū illā liman tabi‘a dīnakum, qul innal-hudā hudallāh(i), ay yu'tā aḥadum miṡla mā ūtītum au yuḥājjūkum ‘inda rabbikum, qul innal-faḍla biyadillāh(i), yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

ते अपने धर्म दा पालन करने आलें दे अलावा होर विश्वास नेईं करो।" (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च हिदायत सिर्फ अल्लाह दा हिदायत ऐ। (विश्वास ना करो) कि तुहानू जो दित्ता जावेगा, किसे नूं दित्ता जावेगा, या तुहाडे रब दे सामने तुहानू खंडन कर देगा।” कहो (मुहम्मद) “वास्तव च इनाम अल्लाह दे हत्थ विच है, जिस नू चाहंदा है, ओ देंदा है। अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ है।”

يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

जिसदे च ओह् अपनी दया दा निर्धारण करदा ऐ। ते अल्लाह दी बड़ी कृपा ऐ।

۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

ते किताब दे लोकें च इक ऐसा ऐ जेह्ड़ा जेकर तुस उसी मती धन सौंपदे ओ तां ओह् तुसेंगी जरूर वापस करी देग। पर उंदे च ऐसे बी न जेह्ड़े जेकर तुस उसी इक दिनार सौंपदे ओ तां ओह तुसेंगी उसी वापस नेईं करग, जदूं तकर तुस हमेशा उसी इकट्ठा नेईं करो। इसदा कारण ऐ के ओह़ आखदे न, "अनपढ़ लोकें दे खलाफ असेंगी कोई पाप नेई ऐ।" अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलदे ने, भले ही ओ जानदे ने।

بَلٰى مَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ وَاتَّقٰى فَاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

balā man aufā bi‘ahdihī wattaqā fa innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

दरअसल, जो कोई अपने वादे पूरा करदा ऐ ते धर्मी होंदा ऐ, तां सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े धर्मी न।

اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जो अल्लाह दी वादा ते उन्हां दी कसम दा थोड़ी कीमत ते व्यापार करदे हन, उन्हां दा परलोक विच कोई हिस्सा नहीं होवेगा; अल्लाह ना ही उन्हां नाल गल्ल करग, ना ही कयामत दे दिन उन्हां नूं वेखग, ना ही उन्हां नू शुद्ध कर देसी। उंदे आस् ते इक दुखद सजा ऐ।

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

ते सचमुच, उन्हां विचों इक पार्टी है जो किताब नू अपनी जीभ नाल विकृत करदी है, कि तुसीं किताब दा हिस्सा नहीं समझो, पर ए किताब तों नहीं है, ते ओह आखदे ने कि ए अल्लाह तों है, पर ए अल्लाह तों नहीं है। अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलदे ने, हालांकि ओह जानदे ने।

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

जिस व्यक्ति गी अल्लाह ने किताब दित्ती ऐ, उसी बुद्धि ते नबी दे कन्नै-कन्नै, लोकें गी एह् आखना संभव नेईं ऐ जे “मेरे दी इबादत बनो, अल्लाह दे इबादत करने आह्ले नेईं” पर (ओह् आखदा ऐ) “अल्लाह दे सेवक बनो, कीजे तुस किताब सिखांदे ओ ते कीजे तुस इसदी पढ़ाई करदे ओ!”

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

ते तुसेंगी सुर्गदूत ते नबी गी परमेसरे बनाने दा हुक्म नेई देना (ना गै उदे आस् ते संभव ऐ)। क्या (उचित) ऐ कि ओ तुहानूं मुसलमान बनन दे बाद तुहानूं काफिर बनन लई आखदा है?

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ النَّبِيّٖنَ لَمَآ اٰتَيْتُكُمْ مِّنْ كِتٰبٍ وَّحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهٖ وَلَتَنْصُرُنَّهٗ ۗ قَالَ ءَاَقْرَرْتُمْ وَاَخَذْتُمْ عَلٰى ذٰلِكُمْ اِصْرِيْ ۗ قَالُوْٓا اَقْرَرْنَا ۗ قَالَ فَاشْهَدُوْا وَاَنَا۠ مَعَكُمْ مِّنَ الشّٰهِدِيْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqan-nabiyyīna lamā ātaitukum min kitābiw wa ḥikmatin ṡumma jā'akum rasūlum muṣaddiqul limā ma‘akum latu'minunna bihī wa latanṣurunnah(ū), qāla a'aqrartum wa akhażtum ‘alā żālikum iṣrī, qālū aqrarnā, qāla fasyhadū wa ana ma‘akum minasy-syāhidīn(a).

ते (याद रखो), जदों अल्लाह ने नबीआं तों वादा लै लई, "जदों मैं तुहानूं किताब ते ज्ञान देंदा हां ते फिर तुहाडे कोल कोई रसूलुल्लाह आ जांदा है जो तुहाडे नाल जो है उस दी पुष्टि करदा है, तां तुसीं उस ते सच्चे विश्वास करगे ते उस दी मदद करगे।" अल्लाह ने आख्या, "क्या तुस इस बारे च मेरे कन्ने समझौते गी सहमत ते स्वीकार करदे ओ?" उन् ने जवाब दित्ता, “अस सहमत आं।” अल्लाह ने आख्या, "फिर तुस (नबी) गवाही देओ ते मैं तुंदे कन्ने गवाह बनना।"

فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).

तो जो उसदे बाद मुड़ जावे, तां ओह दुष्ट हन।

اَفَغَيْرَ دِيْنِ اللّٰهِ يَبْغُوْنَ وَلَهٗ ٓ اَسْلَمَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ طَوْعًا وَّكَرْهًا وَّاِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

afagaira dīnillāhi yabgūna wa lahū aslama man fis-samāwāti wal-arḍi ṭau‘aw wa ilaihi yurja‘ūn(a).

तो ओ अल्लाह दे धर्म दे अलावा होर धर्म क्यों ढूंढदे हन, जदों आकाश ते धरती दी हर चीज़ उहदे कोल समर्पण करदी है, (चाहे) मर्जी नाल या अनिच्छा नाल, ते सिर्फ उहदे कोल ही वापस आ जांदे हन?

قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).

कहो (मुहम्मद), "असीं अल्लाह ते जो साडे उत्ते बखान कित्ता गे ते जो इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब ते उन्हां दी वंशज कूं डीत्ते सी, ते जो कि मूसा, यीशु ते नबी कूं हुंदे रब कलों डीत्ते सी। अस्सां उन्हां विचों किसे वी विच कोई भेद कैनी करेंदे ते केवल हुंदे कोल ही अस्सां आत्मसमर्पण करेंदे से।

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

ते जो कोई इस्लाम दे अलावा होर धर्म दी तलाश करदा है, ओ स्वीकार नहीं कीता जावेगा, ते परलोक विच ओह हारे विचों शामिल होवेगा।

كَيْفَ يَهْدِى اللّٰهُ قَوْمًا كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ وَشَهِدُوْٓا اَنَّ الرَّسُوْلَ حَقٌّ وَّجَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

kaifa yahdillāhu qauman kafarū ba‘da īmānihim wa syahidū annar-rasūla ḥaqquw wa jā'ahumul-bayyināt(u), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

अल्लाह उस लोकें गी किस चाल्ली रस्ता दस्सग जेह्ड़े विश्वास करने दे बाद काफर करदे न, ते एह् स्वीकार करदे न जे रसूलुल्लाह (मुहम्मद) सच्चें गै (रसूल) ऐ, ते उंदे कोल साफ सबूत पुज्जी गेदे न? अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ اَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

ulā'ika jazā'uhum anna ‘alaihim la‘natallāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

उन्हां वास्ते बदला ए है कि अल्लाह, फरिश्ते ते सारे इंसान दी गाली उन्हां ते गिर जावेगी।

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَۙ

khālidīna fihā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

ओह उस च हमेशा रौहंगन, उंदी सजा हल्की नेईं होग, ते उनेंगी कोई छूट नेई दित्ती जाग।

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

सिवाय उनें लोकें दे जेह्ड़े उसदे बाद पछतावा करदे न, ते सुधार करदे न, तां सच्चें गै अल्लाह अक्सर माफी देने आह्ला, परम दयालु ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بَعْدَ اِيْمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوْا كُفْرًا لَّنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الضَّاۤلُّوْنَ

innal-lażīna kafarū ba‘da īmānihim ṡummazdādū kufral lan tuqbala taubatuhum, wa ulā'ika humuḍ-ḍāllūn(a).

सचमुच, जो लोग इमान दे बाद काफर करदे हन, ते फिर अपनी कुफर नू वधांदे हन, उहनां दा पछतावा स्वीकार नहीं होवेगा, ते ओह ही गुमराह करदे हन।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْ اَحَدِهِمْ مِّلْءُ الْاَرْضِ ذَهَبًا وَّلَوِ افْتَدٰى بِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ وَّمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ ࣖ ۔

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun falay yuqbala min aḥadihim mil'ul-arḍi żahabaw wa lawiftadā bih(ī), ulā'ika lahum ‘ażābun alīmuw wa mā lahum min nāṣirīn(a).

सचमुच, जो अविश्वास करदे हन ते अविश्वास विच मरदे हन, उहनां विचों किसे तों (फिरौती) पूरी धरती ते (फौजरी) वी नहीं मिलणगे, जेकर ओह उस नाल आपणे आप नूं छुड़ाना चाहुंदा है। इह ओह लोक हन जिन्हां नू दर्दनाक सजा मिलदी है ते उहनां दा कोई मददगार नहीं है।

لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتّٰى تُنْفِقُوْا مِمَّا تُحِبُّوْنَ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

lan tanālul-birra ḥattā tunfiqū mimmā tuḥibbūn(a), wa mā tunfiqū min syai'in fa innallāha bihī ‘alīm(un).

जदूं तकर तुस अपने प्यारे धन-दौलत दा किश-ना-किश खर्च नेईं करगे, तदूं तकर तुसेंगी सद्गुण नेईं मिलग। औय जो बी खरच कयते शैं, उव फात का अल्लाह ऩयभात्भा शै ।

۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِلَّا مَا حَرَّمَ اِسْرَاۤءِيْلُ عَلٰى نَفْسِهٖ مِنْ قَبْلِ اَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرٰىةُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِالتَّوْرٰىةِ فَاتْلُوْهَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

kulluṭ-ṭa‘āmi kāna ḥillal libanī isrā'īla illā mā ḥarrama isrā'īlu ‘alā nafsihī min qabli an tunazzalat-taurāh(tu), qul fa'tū bit-taurāti fatlūhā in kuntum ṣādiqīn(a).

इस्राएल दे बच्चें आस्ते सारा खाना हलाल ऐ, सिवाय खाना दे जेड़ा इस्राएल (याकूब) ने तौराह दे प्रकट होने कोला पैहले मना करी दित्ता हा। (मुहम्मद) कहो, "इस करिए तौराह लेओ ते पढ़ो, जेकर तुस सच्चे लोक ओ।"

فَمَنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

fa maniftarā ‘alallāhil-każiba mim ba‘di żālika fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

तो जो उसदे बाद अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करदा है, फिर ओह ही गुनाहगार हन।

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(मुहम्मद) कहो, "सच है (हर जो) अल्लाह कहंदा है।" इस करिए इब्राहीम दे सीधा धर्म दा पालन करो, ते ओह मुशरिकें च नेईं ऐ।

اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ

inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).

सचमुच, इंसानें वास्ते बणाया गया पहला घर (इबादत दा), बक्का (मक्का) विच (बैतुल्लाह) सी जो बरकत होया ते सारे दुनियां वास्ते मार्गदर्शक बण गिआ।

فِيْهِ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ مَّقَامُ اِبْرٰهِيْمَ ەۚ وَمَنْ دَخَلَهٗ كَانَ اٰمِنًا ۗ وَلِلّٰهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ اِلَيْهِ سَبِيْلًا ۗ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

fīhi āyātum bayyinātum maqāmu ibrāhīm(a), wa man dakhalahū kāna āminā(n), wa lillāhi ‘alan-nāsi ḥijjul-baiti manistaṭā‘a ilaihi sabīlā(n), wa man kafara fa innallāha ganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

उथे साफ निशान हन, (उंदे विचों) इब्राहिम दा स्टेशन। जो भी उसमें (बैतुल्लाह) दाखल होवेगा, ओ सुरक्षित होवेगा। ते (अल्लाह दे प्रति) मनुक्खी फर्जें च बैतुल्लाह दी तीर्थ यात्रा करना ऐ, यानी उनें लोकें आस्तै जेह्ड़े उत्थें यात्रा करने च समर्थ न। जेड़ा (फजज) हज दा इन्कार करदा है, फिर जान लओ कि अल्लाह सारे दुनियां तों सब तों अमीर है (किसे वी चीज दी लोड़ नहीं)।

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

(मुहम्मद) कहो, "हे किताब दे लोग! तुसीं अल्लाह दे आयतां दा इन्कार क्यों करदे हो, जदकि अल्लाह तुहाडे कम्म दा गवाह है?"

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

कहो (मुहम्मद) "हे किताब दे लोग! तुसीं अल्लाह दे रस्ते तों इमानदारां नू क्यों रोकदे हो, तुसीं चांदे हो कि ओ (अल्लाह दा रास्ता) टेढ़ होवे, भले ही तुसीं देख रहे हो?" ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों अनजान नहीं।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

हे विश्वास करने आले! जेकर तुस उन लोकें दी कुसै पार्टी दा पालन करो जिनेंगी किताब दित्ती गेई ही तां ओह् तुसेंगी विश्वास करने दे बाद वापस काफिर च बदली देङन।

وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ

wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ते तुस किस चाल्ली (आए) काफिर होई गे, जदूं के तुसेंगी अल्लाह दी आयत पढ़ी गेई ही, ते उंदा रसूलुल्लाह (मुहम्मद) तुंदे च हा? जो कोई अल्लाह दे (धर्म) गी मजबूती कन्नै पकड़ी लैंदा ऐ, तां वाकई, ओह् सीधे रस्ते पर लेई जाह्ग।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ حَقَّ تُقٰىتِهٖ وَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha ḥaqqa tuqātihī wa lā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह तों सचमुच ते सचमुच डरो ते जद तक मुसलमान नहीं हो जाओ तां तक मरना ना।

وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).

ते तुस सारे अल्लाह दी रस्सी (धर्म) गी मजबूती कन्ने पकड़ो, ते अपने आप गी अलग नेईं करो, ते अल्लाह दी एहसान गी याद करो जेड़ा तुंदे उप्पर दुश्मन हे, फिर अल्लाह ने तुंदे दिलें गी इकजुट करी दित्ता, तां जे उंदी कृपा कन्नै तुस भ्राऽ बनी गे, जिसलै के (उस समें) तुस नरक दी खाई दे किनारे पर हे, फिर अल्लाह ने तुसेंगी उत्थूं थमां बचाई लेआ। इस तयह अल्लाह तुझे अऩनी आयतों को ऩता चराता है ताकक तुभ ऩयदे शी शो।

وَلْتَكُنْ مِّنْكُمْ اُمَّةٌ يَّدْعُوْنَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

waltakum minkum ummatuy yad‘ūna ilal-khairi wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkar(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

ते तुंदे च इक समूह होन जेड़े सदाचार गी पुकारदे न, सद्गुण गी हुक्म दिंदे न, ते बुराई गी मना करदे न। औय वे ऩयभात्भा की ऩयभात्भा शैं।

وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ تَفَرَّقُوْا وَاخْتَلَفُوْا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْبَيِّنٰتُ ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ۙ

wa lā takūnū kal-lażīna tafarraqū wakhtalafū mim ba‘di mā jā'ahumul-bayyināt(u), wa ulā'ika lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ते उनें लोकें दे समान नेईं बनो जेह्ड़े उंदे कोल साफ-साफ जानकारी औने दे बाद बक्ख-बक्ख होई जंदे न ते झगड़ा करदे न। ते उनेंगी गै भारी सजा मिलनी ऐ।

يَّوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوْهٌ وَّتَسْوَدُّ وُجُوْهٌ ۚ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اسْوَدَّتْ وُجُوْهُهُمْۗ اَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

yauma tabyaḍḍu wujūhuw wa taswaddu wujūh(un), fa ammal-lażīnaswaddat wujūhuhum, akafartum ba‘da īmānikum fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

उस दिन चमकदार सफेद चेहरे हे, ते उदास काले चेहरे बी हे। रही गल्ल गंभीर काले चेहरे आले दी तां (उन्हें गी एह् आखेआ गेआ हा), "तुस विश्वास करने दे बाद काफिर कीं करदे ओ? इस करी अपने अविश्वास दी सजा दा एहसास करो।"

وَاَمَّا الَّذِيْنَ ابْيَضَّتْ وُجُوْهُهُمْ فَفِيْ رَحْمَةِ اللّٰهِ ۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa ammal lażīnabyaḍḍat wujūhuhum fafī raḥmatillāh(i), hum fīhā khālidūn(a).

ते रही गल्ल जिन्हां दे चेहरे सफेद ते चमकदार हन, ओह अल्लाह (स्वर्ग) दी किरपा विच हन; ओह़ उदे च गै रौह़गे।

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).

ए अल्लाह दे ओह आयत हन जिन्हां नू असीं तुहानूं सही पढ़दे हां, ते अल्लाह सारे दुनियां विच (किसे नाल) गलत नहीं करना चाहुंदा।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗوَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

ते जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती उप्पर ऐ ओह् अल्लाह दा गै ऐ ते सारे कम्म अल्लाह दे गै लौटदे न।

كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ

kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).

तुस (मुसलमान) इंसानें कोला पैदा होए दे बेहतरीन लोक ओ, (किजोकी तुस) सही हुक्म (कलो) करो, ते बुराई गी मना करो, ते अल्लाह उप्पर विश्वास करो। जेकर किताब दे लोकें ने विश्वास कीता हुंदा तां उंदे आस्तै बेहतर होंदा। उंदे च विश्वासी बी न, पर उंदे च मते सारे दुष्ट लोक न।

لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ

lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).

छोटे-छोटे तरीकें गी छोड़िये तुसेंगी कोई नुकसान नेईं पुजाग, ते जेकर तुंदे कन्ने लड़दे न तां जरूर पिच्छें मुड़ी जांगन ते हार होंगन। तफ उन्शें कोई मदद नशीॊ शोगी।

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

जित्थें बी ओह् बेइज्जत कन्नै भरोचे दे न, जदूं तकर ओह् अल्लाह दी रस्सी (धर्म) ते मनुक्खें कन्नै रस्सी (वादे) गी (पकड़ना) नेईं लैंदे। उनेंगी अल्लाह कोला गुस्सा मिलदा हा ते (हमेशा) दुखें कन्ने भरोचे दे हे। ए इस करिए ऐ की ओ अल्लाह दी आयतें दा इन्कार करदे न ते नबीएं गी मारदे न, बिना कुसै अधिकार (सही कारण) दे। एह् इसलेई ऐ की जे ओह् आज्ञा नेईं मनदे ते सीमाएं दा उल्लंघन करदे न।

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

वे (पूरी तरह) इक जेह्ड़े नेईं न। किताब दे लोकां विच इक ईमानदार समूह है, ओह रात नू अल्लाह दी आयत पढ़दे हन, ते ओह (इह वी) सजदा (नमाज) करदे हन।

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

अल्लाह ते आखरी दिन ते विश्वास करदे हन, सही दा हुक्म (कना) करदे हन, ते गलत कम्म तों मना करदे हन ते कई तरह दे नेक कम्मां विच जल्दी करदे हन। पुण्यात्मा लोकें च शामल न।

وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ

wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).

ते जे किश बी भला कम्म करदे न, उसी कोई इन्कार नेई करदा। ते अल्लाह उनें लोकें दा सब्भनें शा जानकार ऐ जेह्ड़े पुण्यवान न।

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ اَمْوَالُهُمْ وَلَآ اَوْلَادُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna kafarū lan tugniya ‘anhum amwāluhum wa lā aulāduhum minallāhi syai'ā(n), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

सचमुच, जो कुफर करदे हन, ना तां ओदी दौलत ते न ही उन्हां दे बच्चे, अल्लाह दी सजा दा ज़रा वी विरोध कर सकदे हन। ओह नरक दे निवासी हन, (और) ओह उस विच अनन्त काल तक रहनगे।

مَثَلُ مَا يُنْفِقُوْنَ فِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيْحٍ فِيْهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُ ۗ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

maṡalu mā yunfiqūna fī hāżihil-ḥayātid-dun-yā kamaṡali rīḥin fihā ṣirrun aṣābat ḥarṡa qaumin ẓalamū anfusahum fa ahlakath(u), wa mā ẓalamahumullāhu wa lākin anfusahum yaẓlimūn(a).

इस संसारी जीवन च उंदे द्वारा निवेश कीते गेदे धन दा दृष्टांत इक हवा दे समान ऐ जिस च बड़ी ठंडी हवा होंदी ऐ, जेह्ड़ी इक ऐसे लोकें दे पौधें (अपने) कन्नै टकरांदी ऐ जिनेंगी अपने आपै च अन्याय कीता ऐ, फिरी हवा उनेंगी नष्ट करदी ऐ। अल्लाह उंदे कन्ने अन्याय नेईं करदा, पर उंदे कन्ने गै गलत करदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوْا بِطَانَةً مِّنْ دُوْنِكُمْ لَا يَأْلُوْنَكُمْ خَبَالًاۗ وَدُّوْا مَا عَنِتُّمْۚ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاۤءُ مِنْ اَفْوَاهِهِمْۖ وَمَا تُخْفِيْ صُدُوْرُهُمْ اَكْبَرُ ۗ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْاٰيٰتِ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżū biṭānatam min dūnikum lā ya'lūnakum khabālā(n), waddū mā ‘anittum, qad badatil-bagḍā'u min afwāhihim, wa mā tukhfī ṣudūruhum akbar(u), qad bayyannā lakumul-āyāti in kuntum ta‘qilūn(a).

हे विश्वास करने आले! अपनी कतार दे बाहर (इक धर्म दे) लोकें गी अपने विश्वासियें गी दोस्त नेईं समझो, कीजे ओह तुसेंगी लगातार परेशानी पैदा करदे न। तेरे विनाश दी तलाश करदे ने। सचमुच, उंदे मुंह थमां नफरत प्रगट होई गेई ऐ, ते उंदे दिलें च जेह्ड़ा छुपाई लैंदा ऐ, ओह् बी बुरा ऐ। सचमुच, जेकर तुस समझदे ओ तां अस तुसेंगी (अपने) आयत साफ करी दित्ते न।

هٰٓاَنْتُمْ اُولَاۤءِ تُحِبُّوْنَهُمْ وَلَا يُحِبُّوْنَكُمْ وَتُؤْمِنُوْنَ بِالْكِتٰبِ كُلِّهٖۚ وَاِذَا لَقُوْكُمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّاۖ وَاِذَا خَلَوْا عَضُّوْا عَلَيْكُمُ الْاَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۗ قُلْ مُوْتُوْا بِغَيْظِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

hā antum ulā'i tuḥibbūnahum wa lā yuḥibbūnakum wa tu'minūna bil-kitābi kullih(ī), wa iżā laqūkum qālū āmannā, wa iżā khalau ‘aḍḍū ‘alaikumul-anāmila minal-gaiẓ(i), qul mūtū bigaiẓikum, innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

तुस इयां गै ओ! तुस उनेंगी पसंद करदे ओ, भलेआं ओह़ तुसेंगी पसंद नेई करदे, ते तुस सारे कताबां उप् पर विश् वास करदे ओ। जदूं ओह तुंदे कन्ने मिलदे न तां ओ आखदे न के "अस विश्वास करदे आं" ते जदूं ओ अकेले होंदे न तां ओ अपनी उंगलियां दे सिरे गी काटदे न कीजे ओ गुस्से च न ते तुंदे कन्ने नफरत करदे न। कहो, "तुस अपने गुस्से दे कारण मरगे!" दरअसल, अल्लाह दिल दी सारी सामग्री दा सर्वज्ञ है।

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

जेकर तुसेंगी भला मिलदा ऐ तां (अनिवार्य रूप कन्नै) ओह् दुखी होंगन, पर जेकर तुसेंगी कोई आपदा औग तां ओह् इस गल्लै कन्नै खुश होंगन। जेकर तुस धैर्यवान ते पुण्यवान ओ तां उंदी चाल तुसेंगी ज़रा बी परेशान नेईं करग। सचमुच, अल्लाह उंदे हर कम्म च सर्वव्यापी ऐ।

وَاِذْ غَدَوْتَ مِنْ اَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِيْنَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌۙ

wa iż gadauka min ahlika tubawwi'ul-mu'minīna maqā‘ida lil-qitāl(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

ते (याद रखो), जदों तुसीं (मुहम्मद) सवेरे निकले तां तुसीं अपने परिवार नू छड्ड के मुसलमानां नूं लड़ाई दे चौकियां ते इंतजाम करन लई। अल्लाह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

जदूं तुहाडे दो समूह डर तों हटना चांदे सन, जबकि अल्लाह उन्हां दा मददगार सी, तां मुसलमान नू अल्लाह ते भरोसा करन दे।

وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).

ते सचमुच, अल्लाह ने तुंदी बदर दी लड़ाई च मदद कीती, भले ही तुस कमजोर ओ। इस करिए अल्लाह दा डर करो, तां जे तुस उंदा शुक्रगुजार होओ।

اِذْ تَقُوْلُ لِلْمُؤْمِنِيْنَ اَلَنْ يَّكْفِيَكُمْ اَنْ يُّمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلٰثَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُنْزَلِيْنَۗ

iż taqūlu lil-mu'minīna alay yakfiyakum ay yumiddakum rabbukum biṡalāṡati ālāfim minal-malā'ikati munzalīn(a).

(याद रखो), जदों तुसीं (हे मुहम्मद) मुसलमानें नू आखया, “क्या तुहाडे वास्ते काफी नहीं है कि अल्लाह तुहाडी मदद करन ते त्रै हजार फरिश्ते दे नाल (स्वर्ग तों) उतारे?”

بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ

balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).

“हां” (काफी) ऐ। जेकर तुस धीरज ते धर्मी ओ जिसलै ओह अचानक तुंदे उप्पर हमला करदे न तां अल्लाह तुंदी मदद जरूर करग पंज हजार फरिश्ताएं कन्नै निशान पहिने दे।

وَمَا جَعَلَهُ اللّٰهُ اِلَّا بُشْرٰى لَكُمْ وَلِتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُكُمْ بِهٖ ۗ وَمَا النَّصْرُ اِلَّا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِۙ

wa mā ja‘alahullāhu illā busyrā lakum wa litaṭma'inna qulūbukum bih(ī), wa man-naṣru illā min ‘indillāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).

ते अल्लाह ने इस गी (सुदृढ़ीकरण दा इंतजाम) नेईं बनाया सिवाय तुंदे आस्तै खुशखबरी दे तौर उप्पर, ते इस कन्नै तुंदे दिलें गी आराम मिलै। ते कोई जीत नहीं सिवाय अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान दे।

لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوْا خَاۤىِٕبِيْنَ

liyaqṭa‘a ṭarafam minal-lażīna kafarū au yakbitahum fa yanqalibū khā'ibīn(a).

(अल्लाह ने बदर दी लड़ाई च तुंदी मदद कीती ते मदद कीती) काफिरें दे इक समूह गी नष्ट करना ऐ, जां उनेंगी बेइज्जत करना ऐ, तां जे ओह् बिना कुसै फायदा दे वापस औन।

لَيْسَ لَكَ مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ اَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَاِنَّهُمْ ظٰلِمُوْنَ

laisa laka minal-amri syai'un au yatūba ‘alaihim au yu‘ażżibahum fa innahum ẓālimūn(a).

ए तुहाडा (मुहम्मद दा) धंधा नहीं कि अल्लाह उन्हां दी तबाब नू स्वीकार करदा है, या उन्हां नू सजा देंदा है, क्योंकि वाकई ओह गलत करन वाले हन।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ يَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), yagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

ते जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती उप्पर ऐ, अल्लाह दा गै ऐ। जिस नूं चाहंदा है माफ करदा है, ते जिस नूं चाहंदा है उस नूं सजा देंदा है। ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करने आले! सूद दोगुना न खाओ ते अल्लाह कोला डरो तां जे तुस सफल होओ।

وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْٓ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ ۚ

wattaqun-nāral latī u‘iddat lil-kāfirīn(a).

ते अपने आप गी नरक दी अग्ग थमां बचाओ, जेह्ड़ी काफिरें आस्तै तैयार कीती गेदी ऐ।

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ

wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).

ते अल्लाह ते रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दी आज्ञा मनना, तां जे तुहानूं रहम होवे।

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

ते अपने रब कोला माफी मंगने च जल्दी करो ते पुण्यात्माएं आस्तै तैयार आकाश ते धरती जिन्ना चौड़ा जन्नत हासल करो।

الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ

al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

(अर्थात) जो दान करदे हन, सहजता ते कठिनाई दे समें दोनों विच, ते जो अपने गुस्से नू रोकदे हन ते लोकां नूं माफ करदे हन। ते अल्लाह भलाई करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ,

وَالَّذِيْنَ اِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً اَوْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللّٰهَ فَاسْتَغْفَرُوْا لِذُنُوْبِهِمْۗ وَمَنْ يَّغْفِرُ الذُّنُوْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗ وَلَمْ يُصِرُّوْا عَلٰى مَا فَعَلُوْا وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna iżā fa‘alū fāḥisyatan au ẓalamū anfusahum żakarullāha fastagfarū liżunūbihim, wa may yagfiruż-żunūba illallāh(u), wa lam yuṣirrū ‘alā mā fa‘alū wa hum ya‘lamūn(a).

ते (इसदे अलावा) ओह जो, जदों अपने आप घिनौने कम्म या गलत करदे हन, (तुरत) अल्लाह दी याद करदे हन, फिर अपने गुनाह दी माफी मंगदे हन, ते अल्लाह दे सिवा होर कौन (और) अपने गुनाह माफ कर सकदा है? ते जदुं तकर ओह़ जानदे हे, तां ओह़ इस पाप च नेई रेह़।

اُولٰۤىِٕكَ جَزَاۤؤُهُمْ مَّغْفِرَةٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَجَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَنِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۗ

ulā'ika jazā'uhum magfiratum mir rabbihim wa jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

उंदा इनाम उंदे प्रभु कोला माफी होग ते बाग-बगीचे जिंदे थल्ले नदियां बगदियां न, जिंदे च ओह् अनन्त काल तकर रौंह्गन। ते (यानी) भला कम्म करने आलें दा सबतूं अच्छा इनाम।

قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

सचमुच तुहाडे पहलां (अल्लाह) दी सुन्नत बीती गई है, इस करके धरती दे (सब कोने) दी यात्रा करो ते देखो कि इन्कार करन वाले (रसूलें) दा क्या अंत है।

هٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَّمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِيْنَ

hāżā bayānul lin-nāsi wa hudaw wa mau‘iẓatul lil-muttaqīn(a).

ए (कुरान) सारे मनुख जाति आस्ते साफ जानकारी ऐ, ते धर्मी लोकें आस्ते इक मार्गदर्शक ते सबक ऐ।

وَلَا تَهِنُوْا وَلَا تَحْزَنُوْا وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa lā tahinū wa lā taḥzanū wa antumul-a‘launa in kuntum mu'minīn(a).

ते कमजोर (महसूस) नेईं करो, ते (भी) दुखी नेईं होओ, कीजे तुस (रैंक च) सारें शा उच्चे ओ, जेकर तुस विश्वासी ओ।

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

जे तुहानूं (उहुद दी लड़ाई विच) जख्म होया तां उहनां नू (बदर दी लड़ाई विच) वी इसी जख्म होया। ते एह् समें (सफलता ते विनाश दे) अस लोकें च बारी-बारी कन्नै बदलदे रौंह्दे आं (तां जे उनेंगी सिखाया जा), ते तां जे अल्लाह मुसलमानें गी (काफिरें थमां) भेद करी सकै ते तुंदे च किश गी शहीद बनाई सकै। ते अल्लाह गलत करने आलें कन्ने प्यार नेईं करदा।

وَلِيُمَحِّصَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَمْحَقَ الْكٰفِرِيْنَ

wa liyumaḥḥiṣallāhul-lażīna āmanū wa yamḥaqal-kāfirīn(a).

ते तां जे अल्लाह मुसलमानें गी (उंदे गुनाएं थमां) साफ करी सकै ते काफिरें गी नष्ट करी सकै।

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).

क्या तुस्सां सोचदे वे कि तुस्सां जन्नत विच दाखल होसोगे, जबकि अल्लाह ने अज तक तुहाडे विचों उन्हां दा पता नहीं लाया जो मेहनत करदे हन ते मरीज दा पता लगांदे हन?

وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَلْقَوْهُۖ فَقَدْ رَاَيْتُمُوْهُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ ࣖ

wa laqad kuntum tamannaunal-mauta min qabli an talqauh(u), faqad ra'aitumūhu wa antum tanẓurūn(a).

ते तुस सचमुच मौत (शहादत) दी उम्मीद करदे हे, उसदे कन्ने मिलने कोला पैहले; तो (अब) तुसीं सचमुच इस नू वेख्या है ते तुसीं गवाह हो।

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ

wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).

ते मुहम्मद सिर्फ इक रसूलुल्लाह हा; इस थमां पैह्ले केई प्रेरित बी गुजरी गेदे हे। जेकर ओह मरदा ऐ जां मारी दित्ता जंदा ऐ तां के तुस पिच्छें मुड़ी जाओ (धर्मत्यागी)? जो ऩीछे मुड़ जामे तो अल्लाह को जरा बी हानि नशीॊ शोगा। अल्लाह उनें गी इनाम देग जेड़े शुक्रगुजार होंदे न।

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ

wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).

ते हर जीव अल्लाह दी इजाजत दे सिवाय, इक पूर्व निर्धारित समें दे तौर उप्पर, नेईं मरग। जो इस दुनिया दे इनाम दी चाह रखदा है, असीं उस नू ओह (संसारी) इनाम जरूर देगे, ते जिस नूं परलोक दा इनाम चाहुंदा है, असीं उस नू ओह (परलोक) इनाम देंगे, ते असीं उहनां नू इनाम देंगे जो आभारी हन।

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

ते कितने नबी अपने पुण्य अनुयायियों दी बड़ी संख्या दे कन्ने लड़दा रेहा। अल्लाह दे रास्ते च उंदे उप्पर आई दी मुसीबतें कन्नै ओह् कमजोर नेईं हे ते ना गै उनेंगी हिम्मत खोई गेई ते ना गै उनेंगी (दुश्मन दे सामने) आत्मसमर्पण कीता गेआ। ते अल्लाह मरीज कन्ने प्यार करदा ऐ।

وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

ते उंदे शब्द दुआ दे सिवा होर किश नेई ऐ, "साढ़े प्रभु, साढ़े पाप ते साढ़े मते सारे कम्में गी माफ करो ते साढ़े कम्में च साढ़ा खड़ोना कायम करो, ते काफिरें दे खलाफ साढ़ी मदद करो।"

فَاٰتٰىهُمُ اللّٰهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْاٰخِرَةِ ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

fa ātāhumullāhu ṡawābad-dun-yā wa ḥusna ṡawābil-ākhirah(ti), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).

तो अल्लाह ने उन्हें इस दुनिया च इक इनाम दित्ता ते परलोक च इक अच्छा इनाम दित्ता। ते अल्लाह भलाई करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَرُدُّوْكُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوْا خٰسِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ul-lażīna kafarū yaruddūkum ‘alā a‘qābikum fa tanqalibū khāsirīn(a).

हे विश्वास करने आले! जेकर तुस काफिरें दी गल्ल मनगे तां ओह तुसेंगी एड़ीएं उप्पर वापस करी देंगन, ते तुस हारे लोकें च शामल होगे।

بَلِ اللّٰهُ مَوْلٰىكُمْ ۚ وَهُوَ خَيْرُ النّٰصِرِيْنَ

balillāhu maulākum, wa huwa khairun-nāṣirīn(a).

पर सिर्फ अल्लाह ही तुहाडा रक्षक है, ते ओह ही सब तों वड्डी मददगार है।

سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ

sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).

अस उनें लोकें दे दिलें च डर पागे जेह्ड़े काफिर न, कीजे ओह् अल्लाह कन्नै साझीदारें गी कुसै ऐसी चीज कन्नै जोड़दे न जिसदे बारे च अल्लाह ने जानकारी नेईं दस्सी ऐ। ते उंदी वापसी दी जगह नरक ऐ। ते (यानी) गलती करन वाले (आस) जीण दी सब तों बुरी जगह।

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّٰهُ وَعْدَهٗٓ اِذْ تَحُسُّوْنَهُمْ بِاِذْنِهٖ ۚ حَتّٰىٓ اِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِى الْاَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَآ اَرٰىكُمْ مَّا تُحِبُّوْنَ ۗ مِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرِيْدُ الْاٰخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۚ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣadaqakumullāhu wa‘dahū iż taḥussūnahum bi'iżnih(ī), ḥattā iżā fasyiltum wa tanāza‘tum fil-amri wa ‘aṣaitum mim ba‘di mā arākum mā tuḥibbūn(a), minkum may yurīdud-dun-yā wa minkum may yurīdul-ākhirah(ta), ṡumma ṣarafakum ‘anhum liyabtaliyakum, wa laqad ‘afā ‘ankum, wallāhu żū faḍlin ‘alal-mu'minīn(a).

ते सचमुच अल्लाह ने तुहाडे नाल अपना वादा पूरा कर दित्ता है, जदों तुसीं उन्हां दी इजाज़त नाल उन्हां नूं मार दित्ता, जदों तक तुसीं इस मामले विच कमजोर ते विवादित नहीं हो गए ते अल्लाह दे तुहानूं जो पसंद करदे होए दस्से दे बाद रसूले दे हुक्म नू नजरअंदाज कर दित्ता। तुहाडे विचों दुनिया दी चाह करन वाले वी हन ते तुहाडे विचों (इत्थे) वी परलोक दी चाह रखण वाले वी हन। फिर अल्लाह ने तुहानू परख करन वास्ते उन्हां तों मुड़ दित्ता, पर उसने तुहानूं सचमुच माफ कर दित्ता। ते अल्लाह ने मुसलमानें गी दान (देह) दित्ते न।

۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ

iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).

(याद रखो) जदों तुसीं दौड़े ते किसे नू नहीं वेखदे, जबकि रसूलुल्लाह (मुहम्मद) जो तुहाडे दूजे (दोस्तां) विचों सी, तुहानूं (उस समूह जो भाग गया) बुलाया, तां अल्लाह ने तुहानूं दुख दे बाद दुख पैदा कीता, तां कि तुसीं (अब) दुखी नहीं होवो जो तुहाडे कोल बच गया ते जो तुहाडे नाल होया। ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों वाकिफ है।

ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُّعَاسًا يَّغْشٰى طَۤاىِٕفَةً مِّنْكُمْ ۙ وَطَۤاىِٕفَةٌ قَدْ اَهَمَّتْهُمْ اَنْفُسُهُمْ يَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۗ يَقُوْلُوْنَ هَلْ لَّنَا مِنَ الْاَمْرِ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ اِنَّ الْاَمْرَ كُلَّهٗ لِلّٰهِ ۗ يُخْفُوْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ مَّا لَا يُبْدُوْنَ لَكَ ۗ يَقُوْلُوْنَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْاَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هٰهُنَا ۗ قُلْ لَّوْ كُنْتُمْ فِيْ بُيُوْتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِيْنَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ اِلٰى مَضَاجِعِهِمْ ۚ وَلِيَبْتَلِيَ اللّٰهُ مَا فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ

Ṡumma anzala ‘alaikum mim ba‘dil-gammi amanatan nu‘āsay yagsyā ṭā'ifatam minkum, wa ṭā'ifatun qad ahammathum anfusuhum yaẓunnūna billāhi gairal-ḥaqqi ẓanal-jāhiliyyah(ti), yaqūlūna hal lanā minal-amri min syai'(in), qul innal-amra kullahū lillāh(i), yukhfūna fī anfusihim mā lā yubdūna lak(a), yaqūlūna lau kāna lanā minal-amri syai'um mā qutilnā hāhunā, qul lau kuntum fī buyūtikum labarazal-lażīna kutiba ‘alaihimul-qatlu ilā maḍāji‘ihim, wa liyabtaliyallāhu mā fī ṣudūrikum wa liyumaḥḥiṣa mā fī qulūbikum, wallāhu ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

फिरी तुहाडे उदासी नाल डूबण दे बाद, उसने तुहाडे कोल सुरक्षा दा एहसास (रूप विच) नींद विच भेज दित्ता जो तुहाडे इक समूह नू ढक दित्ता, जबकि इक होर समूह अपने बारे विच चिंतित सी; उह सोचदे हन कि जो अल्लाह दे बारे विच सच नहीं है, ओह इक अज्ञानी विचार दे समान है। उन् ने ग् लाया, “केह़ अस इस गल् ला च किश करी सकने आं?” कहो (मुहम्मद) "वास्तव च सारे मामले अल्लाह दे हत्थ च न।" जो तुहानू प्रगट नहीं करदे, ओह अपने दिल विच छुपांदे ने। उन्हां ने आख्या, "अगर इस मामले विच असीं कुछ कर सकदे हां तां इत्थे असीं मारे (हार) नहीं जांदे।" (मुहम्मद) आखना, "तुस अपने घर च होने दे बावजूद बी, जिनेंगी मारे जाने दी किस्मत च लिखे दा ऐ, ओह् निश्चित रूप कन्नै उस थाह् र पर निकली जांगन जित्थें उनेंगी मारी दित्ता गेआ हा।" अल्लाह (इह करदा है) तुहाडे छाती विच जो है उस नूं परखन ते जो तुहाडे दिल विच है उस नू साफ करन लई। ते अल्लाह दिलें दा सर्वज्ञ ऐ।

اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).

सचमुच, जो लोग तुहाडे विचों मुड़ गए सन, जदों दो फौजां दे बीच मुलाकात (लड़ाई) होया सी, असल विच ओह शैतान ने पटरी तों उतार दित्ता सी, क्योंकि उन्हां ने (अतीत विच) कीती गई कुझ गलतियां (पापां) कीती सी, पर अल्लाह ने सचमुच उन्हां नू माफ कर दित्ता है। दरअसल अल्लाह परम माफ करने आला, परम दयालु ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَقَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ اِذَا ضَرَبُوْا فِى الْاَرْضِ اَوْ كَانُوْا غُزًّى لَّوْ كَانُوْا عِنْدَنَا مَا مَاتُوْا وَمَا قُتِلُوْاۚ لِيَجْعَلَ اللّٰهُ ذٰلِكَ حَسْرَةً فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna kafarū wa qālū li'ikhwānihim iżā ḍarabū fil-arḍi au kānū guzzal lau kānū ‘indanā mā mātū wa mā qutilū, liyaj‘alallāhu żālika ḥasratan fī qulūbihim, wallāhu yuḥyī wa yumīt(u), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

हे विश्वास करने आले! उन काफिरें दे समान नेई बनो जेके अपने भ़्राऐं गी धरती उप् पर यात्रा करदे होई जां जंग च जांदे गै ग् लांदे ह़न, "जेकर ओह़ साढ़े कन् ने गै रौंदे, तां ओह़ नेई मरे ते नेई मारे जंदे।" (शब्दां नाल) ऐझे तरां नाल, क्योंकि अल्लाह उन्हां दे दिल विच पछतावा दा अहसास पैदा करना चाहुंदा है । अल्लाह जीवन दिंदा है ते मौत दा कारण बनदा है, ते अल्लाह तुहाडे कम्म दा सब देखन वाला है।

وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).

ते सचमुच, जेकर तुस अल्लाह दे रस्ते च पौंदे ओ जां मरदे ओ, तां सचमुच अल्लाह दी माफी ते उंदी रमत (तुंदे आस्तै) उस थमां बी बेहतर होग जेह्ड़ी (लूट) ओह इकट्ठी करदे न।

وَلَىِٕنْ مُّتُّمْ اَوْ قُتِلْتُمْ لَاِلَى اللّٰهِ تُحْشَرُوْنَ

wa la'im muttum au qutiltum la'ilallāhi tuḥsyarūn(a).

ते सचमुच जेकर तुस मरी जाओ या गिर जाओ तां ज़रूर अल्लाह दे कोल तुस इकट्ठे हो जाओगे।

فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ

fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).

तो अल्लाह दी कृपा दे कारण तुसीं (मुहम्मद) उन्हां दे प्रति कोमल हो गए। जेकर तुस सख्ती कन्नै कम्म करदे ओ ते रफ दिल ऐ तां ओह् तुंदे आस-पास दे लोकें कोला जरूर दूर होई जांगन। इस आस् ते उनेंगी माफ करो ते उंदे आस् ते माफी मंगना, ते इस गल् ला च उंदे कन् ने सलाह-मशवरा करो। फिर जदों तुसीं अपना मन बनाई लैओ तां फिर अल्लाह ते भरोसा करो। सचमुच अल्लाह उन लोकें कन्ने प्यार करदा ऐ जेड़े उंदे उप्पर भरोसा करदे न।

اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ

iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).

जेकर अल्लाह तुंदी मदद करदा ऐ तां कोई बी तुंदे उप्पर काबू नेईं करी सकदा; पर जेकर अल्लाह तुसें गी त्याग दिंदा ऐ तां उसदे बाद तुंदी मदद कुन करी सकदा ऐ? इस करिए मुसलमान सिर्फ अल्लाह पर ही भरोसा करन।

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

ते इक नबी दा धोखा (युद्ध दी लूट दे मामलें च) असंभव ऐ। जो कोई धोखा देंदा है, ज़रूर कयामत दे दिन ओह जो धोखा कित्ता, ओदे नाल आ जावेगा। फिरी हर इक गी उंदे कित्ते दे मताबक इक सिद्ध इनाम दित्ता जाग, ते उंदे कन्ने कोई अन्याय नेई होग।

اَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّٰهِ كَمَنْۢ بَاۤءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللّٰهِ وَمَأْوٰىهُ جَهَنَّمُ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

afamanittaba‘a riḍwānallāhi kamam bā'a bisakhaṭim minallāhi wa ma'wāhu jahannam(u), wa bi'sal-maṣīr(u),

तो क्या कोई ऐसा इंसान है जो अल्लाह दी खुशहाल दा पालन करदा है उसी तरह जो इंसान अल्लाह तों गुस्सा ते नरक विच अपनी जगह लान लई वापस आ जांदा है? वापस आने दी सबतूं बुरी जगह ऐ।

هُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌ ۢبِمَا يَعْمَلُوْنَ

hum darajātun ‘indallāh(i), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

उंदी (पद) अल्लाह दे सामने डिग्री च ऐ, ते अल्लाह उंदे कम्में दा सब्भनें शा दर्शन करदा ऐ।

لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

सचमुच, अल्लाह ने मुसलमानें उप्पर किरपा कीती ऐ, जिसलै (अल्लाह) ने उंदे च इक रसूलुल्लाह (मुहम्मद) भेजेआ ऐ, जिसने उनेंगी अपनी आयत पढ़ी, उंदी (आत्मा) गी शुद्ध कीता, ते उनेंगी किताब (कुरान) ते ज्ञान (सुन्नत) सिखाया, हालाँकि पैह्लें, ओह् जाहिर गलती च हे।

اَوَلَمَّآ اَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةٌ قَدْ اَصَبْتُمْ مِّثْلَيْهَاۙ قُلْتُمْ اَنّٰى هٰذَا ۗ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اَنْفُسِكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awa lammā aṣābatkum muṣībatun qad aṣabtum miṡlaihā, qultum annā hāżā, qul huwa min ‘indi anfusikum, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ते तुस किस कारण हैरान होंदे ओ, जदूं तुहानू कोई आपदा (उहुद विच हार) आंदी है, जदों तुसीं बदर विच अपने दुश्मनां ते दो गुणा वड्डी आपदा कीती है? तुस आखदे ओ, “ए (हार) कित्थे आई?” कहो, “तुस अपने कोला ऐ।” दरअसल, अल्लाह दी हर चीजां उप्पर ताकत ऐ।

وَمَآ اَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِ فَبِاِذْنِ اللّٰهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

wa mā aṣābakum yaumal-taqal-jam‘āni fa bi'iżnillāhi wa liya‘lamal-mu'minīn(a).

ते जो तुहाडे नाल होया जदों दो फौज मिलियां तां अल्लाह दी इजाज़त नाल, ते अल्लाह उन्हां नू परख के जो सच्चे मुसलमान सन।

وَلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ نَافَقُوْا ۖوَقِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوِ ادْفَعُوْا ۗ قَالُوْا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنٰكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَىِٕذٍ اَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْاِيْمَانِ ۚ يَقُوْلُوْنَ بِاَفْوَاهِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ ۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُوْنَۚ

wa liya‘lamal-lażīna nāfaqū, wa qīla lahum ta‘ālau qātilū fī sabīlillāhi awidfa‘ū, qālū lau na‘lamu qitālal lattaba‘nākum, hum lil-kufri yauma'iżin aqrabu minhum lil-īmān(i), yaqūlūna bi'afwāhihim mā laisa fī qulūbihim, walllāhu a‘lamu bimā yaktumūn(a).

ते पाखंडियें गी परखने आस्तै उनेंगी आखेआ गेआ हा जे "आओ अल्लाह दे रस्ते च लड़ो जां (अपने आप गी) बचाओ।" उ'नें आखेआ, "जेकर असेंगी लड़ना (कैसे) पता होंदा तां अस तुंदे पिच्छे चलदे।" उव दन वे अविश्वास वे बी अविश्वास के ननकट थे। जो दिल विच है उहनां दे मुताबिक नहीं, उह आपणे मुंह नाल आखदे हन। ते अल्लाह होर जानदा ऐ के ओह केह छुपांदे न

اَلَّذِيْنَ قَالُوْا لِاِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوْا لَوْ اَطَاعُوْنَا مَا قُتِلُوْا ۗ قُلْ فَادْرَءُوْا عَنْ اَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū li'ikhwānihim wa qa‘adū lau aṭā‘ūnā mā qutilū, qul fadra'ū ‘an anfusikumul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(ओह) ओह हन जिहनां ने अपने भ्राआं नूं आखया ते ओह जंग विच नहीं गए, "जे साडे पिच्छे चलदे तां उहनां नूं नहीं मारया जांदा।" कहो, “जेकर तुस सच्चे ओ तां अपने आप गी मौत गी रोको।”

وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتًا ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُوْنَۙ

wa lā taḥsabannal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi amwātā(n), bal aḥyā'un 'inda rabbihim yurzaqūn(a).

ते एह् नेईं सोचो जे अल्लाह दे रस्ते च मारे जाने आह्ले मरे दे न; बल्के ओह अपने रब दे कन्ने जिंदे न, रोजी-रूट्टी पांदे न।

فَرِحِيْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۙ وَيَسْتَبْشِرُوْنَ بِالَّذِيْنَ لَمْ يَلْحَقُوْا بِهِمْ مِّنْ خَلْفِهِمْ ۙ اَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۘ

fariḥīna bimā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa yastabsyirūna bil-lażīna lam yalḥaqū bihim min khalfihim, allā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ओह् उस इनाम च खुश होंदे न जेह्ड़ी अल्लाह ने उनेंगी दित्ती ऐ, ते उनें लोकें आस्तै खुश होंदे न जेह्ड़े पिच्छें रेह् न ते अजें तगर उंदे कन्नै नेईं जुड़े दे न, उंदे उप्पर कोई डर नेईं ऐ ते ना गै ओह् दुखी होंगन।

۞ يَسْتَبْشِرُوْنَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍۗ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

yastabsyirūna bini‘matim minallāhi wa faḍl(in), wa annallāha lā yuḍī‘u ajral-mu'minīn(a).

अल्लाह दी बरकत ते वरदान विच खुश होंदे हन। ते सचमुच अल्लाह मुसलमानें दा इनाम बर्बाद नेईं करदा।

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(अर्थात) जो (उहुद दी लड़ाई विच) घायल होण दे बाद अल्लाह ते रसूले दी आज्ञा मनदे हन। उंदे च भलाई करने आह्ले ते पुण्य करने आह्लें गी बड़ा इनाम मिलग।

اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ

al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).

(अर्थात) ओह (जो अल्लाह ते रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनदे हन) जिन्हां नूं जदों लोक उहनां नाल आखदे हन कि “(कुरैश दे) लोकां ने तुहाडे खिलाफ फौज इकट्ठी कीती है, तां उहनां तों डरो” तां उहनां दा इमान वद्धदा है ते ओह आखदे हन, “अल्लाह साडे वास्ते काफी है, ते ओह सब तों वड्डा रक्षक है।”

فَانْقَلَبُوْا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوْۤءٌۙ وَّاتَّبَعُوْا رِضْوَانَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ ذُوْ فَضْلٍ عَظِيْمٍ

fanqalabū bi ni‘matim minallāhi wa faḍlil lam yamsashum sū'(un), wattaba‘ū riḍwānallāh(i), wallahu żū faḍlin ‘aẓīm(in).

इस करिए ओह अल्लाह कोला (बड्डी) बरकत ते इनाम कन्ने वापस आए, उनेंगी कोई आपदा नेईं आई ते ओह् अल्लाह दी मर्जी दा पालन करदे रेह्। परमातमा दी बड़ी कृपा है।

اِنَّمَا ذٰلِكُمُ الشَّيْطٰنُ يُخَوِّفُ اَوْلِيَاۤءَهٗۖ فَلَا تَخَافُوْهُمْ وَخَافُوْنِ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

innamā żālikumusy-syaiṭānu yukhawwifu auliyā'ah(ū), falā takhāfūhum wa khāfūni in kuntum mu'minīn(a).

सचमुच, ओह सिर्फ शैतान गै न जेह्ड़े अपने वफादार दोस्तें कन्नै (तुसेंगी) डरांदे न, इस करी उंदे कोला नेईं डरो, पर जेकर तुस विश्वासी ओ तां मेरे कोला डरो।

وَلَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِۚ اِنَّهُمْ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗ يُرِيْدُ اللّٰهُ اَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِى الْاٰخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌۚ

wa lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufr(i), innahum lay yaḍurrullāha syai'ā(n), yurīdullāhu allā yaj‘ala lahum ḥaẓẓan fil-ākhirati wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

ते उनें लोकें दी चिंता नेईं करो जेह्ड़े आसानी कन्नै काफिर होने च वापस औंदे न, असल च ओह् अल्लाह गी ज़रा बी नुकसान नेईं पजांदे। अल्लाह उनेंगी परलोक च हिस्सा (इनाम) नेईं देग, ते उनेंगी इक बड्डी सजा बी मिलग।

اِنَّ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ لَنْ يَّضُرُّوا اللّٰهَ شَيْـًٔاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīnasytarawul-kufra bil-īmāni lay yaḍurrullāha syai'ā(n), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

सचमुच, जो इमान नाल कुफर खरीददे हन, ओ अल्लाह दा ज़रा वी नुकसान नहीं करनगे, ते उहनां नू दर्दनाक सजा भुगतनी होवेगी।

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ خَيْرٌ لِّاَنْفُسِهِمْ ۗ اِنَّمَا نُمْلِيْ لَهُمْ لِيَزْدَادُوْٓا اِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa lā yaḥsabannal-lażīna kafarū annamā numlī lahum khairul li'anfusihim, innamā numlī lahum liyazdādū iṡmā(n), wa lahum ‘ażābum muhīn(un).

ते काफिर इस गल्ल दा ना सोचन कि जिस वक्त असीं उहनां नूं दित्ता है ओह उहनां वास्ते बेहतर है। सचमुच, जो वक्त अस्सां उन्हां कूं डित्ता हे, ओ सिर्फ उन्हां दे पापें कूं वधावण वास्ते हे, ते उन्हां कूं अपमानजनक सजा मिलसे।

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

अल्लाह तुंदी वर्तमान स्थिति च मुसलमानें गी नेईं छोड़ग, इस करी ओह् बुरे ते भलाई च भेद करदा ऐ। अल्लाह तुहानूं अनदेखा नहीं दिखावेगा, पर अल्लाह अपने रसूल विचों जिस नू चाहुंदा है, उस नूं चुनदा है। इस करिए अल्लाह ते उंदे रसूलें उप्पर विश्वास रखो। जेकर तुहाडे कोल विश्वास ते भक्ति होवे तां तुहानूं बड़ा इनाम मिल जावेगा।

وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ

wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

ते जो लोग अल्लाह ने उहनां दी किरपा नाल उहनां नूं दित्ता है उहनां नाल कंजूस करदे हन, उह कदे वी इह नहीं सोचन कि (कंजूस) उहनां वास्ते भला है, भले ही (कंजूरता) उहनां वास्ते बुरी होवे। जो (खजाने) दे बारे च ओह सोचदे न, उसी कयामत दे दिन (उंदे गले च) लटकाया जाग। आकाश ते धरती च विरासत (जो ऐ) अल्लाह दी ऐ। अल्लाह तुहाडे कम्म विच सावधान रहंदा है।

لَقَدْ سَمِعَ اللّٰهُ قَوْلَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ فَقِيْرٌ وَّنَحْنُ اَغْنِيَاۤءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوْا وَقَتْلَهُمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۙ وَّنَقُوْلُ ذُوْقُوْا عَذَابَ الْحَرِيْقِ

laqad sami‘allāhu qaulal-lażīna qālū innallāha faqīruw wa naḥnu agniyā'(u), sanaktubu mā qālū wa qatlahumul-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), wa naqūlu żūqū ‘ażābal-ḥarīq(i).

सचमुच अल्लाह ने लोकां (यहूदियों) दी गल्ल सुनी है जो कहंदे ने कि "वास्तव विच अल्लाह गरीब है ते असीं अमीर हां।" अस उंदे गल् लें ते उंदे कम् में गी बिना हक्क दे (नजबें गी मारने दे) रिकार्ड करगे, ते अस (उनेंगी) आखगे, "तुसें गी ज्वलंत तड़प दा स्वाद चखो!"

ذٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْكُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيْدِۚ

Żālika bimā qaddamat aidīkum wa annallāha laisa biẓallāmil lil-‘abīd(i).

एह् तुंदे अपने हत्थें दे कम्में दे कारण ऐ ते सच्चें गै अल्लाह अपने बासें कन्नै गलती नेईं करदा।

اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).

(अर्थात) ओह (यहूदी) जो आखदे ने, "सचमुच अल्लाह ने सानु हुक्म दित्ता है कि असीं किसे दूत ते विश्वास नहीं करन, जब तक कि ओह साडे कोल अग्ग नाल भस्म हो चुकी बलिदान नहीं लावे।" (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च, मेरे कोला पैह्ले केई दूत तुंदे कोल आए न, (इसदे कन्नै) साफ सबूत लेई आए ते जेह्ड़ा तुसें दस्सेआ ऐ, उसी लेई आए, पर जेकर तुस सच्चे लोक हे तां तुसें उनेंगी कीं मारी दित्ता।"

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ

fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).

तो अगर ओह तुहाडे नाल (मुहम्मद) नाल झूठ बोलदे ने, तां (जान लैओ कि) तुहाडे कोलों पहले दे रसूले वी झूठ बोले गए सन (भी), ओह असली चमत्कार, ज़ूबूर ते किताब लेई आए जो इक पूरी सफाई देंदी है।

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).

हर जिंदा आत्मा मौत दा स्वाद चखग। ते क़यामत दे दिन गै तुसेंगी अपना पूरा इनाम दित्ता जाग। जिस नूं नरक तों दूर रख के स्वर्ग विच पाया जांदा है, ओह सचमुच जीत हासिल करदा है। संसारी जीवन सिर्फ धोखेबाज़ सुख ऐ।

۞ لَتُبْلَوُنَّ فِيْٓ اَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْۗ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَذًى كَثِيْرًا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ ذٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْاُمُوْرِ

latublawunna fī amwālikum wa anfusikum, wa latasma‘unna minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wa minal-lażīna asyrakū ażan kaṡīrā(n), wa in taṣbirū wa tattaqū fa inna żālika min ‘azmil-umūr(i).

तुंदी दौलत ते अपने आप गी जरूर परखना पौग। ते ज़रूर तुसें गी उनें लोकें कोला ते मुशरिकें कोला मती सारी बड़ी आहत करने आली गल्लां सुनी लैंगन। जेकर तुस धैर्यवान ते पुण्यवान ओ तां सच्चें गै ओह गल्लां ऐसी गल्लां न जिनेंगी (होनी चाहिदी) प्राथमिकता दित्ती जा।

وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ

wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).

ते (याद रखो), जदों अल्लाह ने उन लोकां तों इक वादा लेया जिन्हां नू किताब (यानी) दित्ती गई सी, "तुहानूं सचमुच लोकां नूं इस (किताब दी सामग्री) समझाणा चाहीदा है, ते उस नूं ना छुपाना चाहिदा है," तां उन्हां ने (वादे) आपणी पीठ पिच्छे फेंक दित्ता ते सस्ती कीमत ते बेच दित्ता। तो उह सब तों बुरी तरह दी खरीद-बिक्री दा कम्म ओह करदे ने।

لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اَتَوْا وَّيُحِبُّوْنَ اَنْ يُّحْمَدُوْا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوْا فَلَا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

lā taḥsabannal-lażīna yafraḥūna bimā atau wa yuḥibbūna ay yuḥmadū bimā lam yaf‘alū falā taḥsabannahum bimafāzatim minal-‘ażāb(i), wa lahum ‘ażābun alīm(un).

कदें बी नेई सोचो के जेके अपने कित्ते दे कम्में च खुश ह़न ते जेके अपने नेई कित्ते दे कम्में आस् ते तारीफ करना पसंद करदे ह़न, उनेंगी कदे बी नेई सोचो के ओह़ सजा थवां बची जाङन। उनेंगी इक कष्टदायक सजा मिलनी ऐ।

وَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ते आकाश ते धरती दा राज अल्लाह दा ऐ; ते अल्लाह हर चीजें उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَاٰيٰتٍ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۙ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri la'āyātil li'ulil-albāb(i).

दरअसल, आकाश ते धरती दी रचना च, ते रात-दिन दे बारी-बारी कन्नै, समझने आह्लें लेई (अल्लाह दी महानता दे) निशान न,

الَّذِيْنَ يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ قِيَامًا وَّقُعُوْدًا وَّعَلٰى جُنُوْبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُوْنَ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

al-lażīna yażkurūnallāha qiyāmaw wa qu‘ūdaw wa ‘alā junūbihim wa yatafakkarūna fi khalqis-samāwāti wal-arḍ(i), rabbanā mā khalaqta hāżā bāṭilā(n), subḥānaka fa qinā ‘ażāban-nār(i).

(अर्थात) ओह जो खड़े होके, बैठे होए या लेटदे होए अल्लाह दी याद करदे हन, ते ओह आकाश ते धरती दी रचना दे बारे विच सोचदे हन (इह आखदे होए) "साढ़े रब, तुसीं ए सब बेकार नहीं बनाया, महिमा तेरी है, साडी नरक दी सजा तों बचाओ।"

رَبَّنَآ اِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ اَخْزَيْتَهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

rabbanā innaka man tudkhilin-nāra faqad akhzaitah(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

साडे रब, वाकई, जिस नू तुसीं नरक विच पा दित्ता, तां सचमुच तुसीं उस नू बेइज्जत कर दित्ता है, ते गलत करन वाले दा कोई मददगार नहीं है।

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

हे साडे प्रभु, सचमुच अस उनें लोकें गी सुनेया जेड़े विश्वास आस्ते पुकारदे हे, (अर्थात) "अपने प्रभु उप्पर विश्वास करो" इस करी असें बी विश्वास कीता। हे साडे रब साडे पाप माफ कर साडी गलतियां मिटा दे, ते भक्त दे नाल नाल मार दे।

رَبَّنَا وَاٰتِنَا مَا وَعَدْتَّنَا عَلٰى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيْعَادَ

rabbanā wa ātinā mā wa‘attanā ‘alā rusulika wa lā tukhzinā yaumal-qiyāmah(ti), innaka lā tukhliful-mī‘ād(a).

हे साडे प्रभू, सानु जो वादा कीता है, ओह सानु दे दे । ते कयामत दे दिन सानु बेइज्जत मत करो। सचमुच, तुस कदें बी कुसै वादे गी नेईं तोड़दे।”

فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ

fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).

इस करिए उंदे प्रभु ने उंदी मंग गी पूरा करी दित्ता (एह् आखदे होई) "सचमुच, मैं तुंदे च कुसै बी भलाई करने आह्ले दा कम्म बरबाद नेईं करदा, चाहे ओह् नर होऐ जां नारी, (किजोकी) तुंदे च किश दूएं थमां (वंशज) न। इस करी जेह्ड़े प्रवास करी गे, ते अपने घरें थमां कड्डी दित्ते गे, ते मेरे रस्ते च नुकसान पजाया, ते लड़दे होई, ते मारी दित्ते गे, मैं उंदे बुरे कम्में गी जरूर लिखी लैना ते उनेंगी हेठले बाग-बगीचे च दाखल करी देगा जो नदियाँ बहती हैं, अल्लाह दे इनाम दे तौर पर ते अल्लाह दे कोल इक अच्छा इनाम ऐ।

لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فِى الْبِلَادِۗ

lā yagurrannaka taqallubul-lażīna kafarū fil-bilād(i).

पूरे ज़मीन विच काफिरां (जो चलदे) दी गतिविधियां नाल कदे धोखा ना होवे।

مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ

matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).

बस इक अस्थायी सुख ऐ, फिर उंदी वापसी दी जगह नरक ऐ। (जहानम) उतनी ही बुरी है जितना कि रहन दी बुरी जगह।

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

पर जेड़े अपने रब कोला डरदे न, उनेंगी जन्नत मिलग जिसदे थल्ले नदियां बगदियां न, ओह् अल्लाह दे दान दे तौर उप्पर उंदे च गै रौंह्गन। औय जो अल्लाह के साथ शै , लश ऩयभात्भा के लरए शी अचधक शै ।

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

ते सचमुच किताब दे लोकें च ऐसे लोक बी न जेह्ड़े अल्लाह उप्पर विश्वास करदे न, ते जेह्ड़ा तुंदे उप्पर उतारे दा ऐ, ते उंदे उप्पर उतारेआ गेदा ऐ, कीजे ओह् अल्लाह दे प्रति नम्र न, ते ओह् अल्लाह दी आयतें दा सस्ती कीमत पर व्यापार नेईं करदे। उनेंगी अपने रब कोला इनाम मिलग। सचमुच अल्लाह अपनी गणना च बड़ा जल्दी ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

हे विश्वास करने आले! धीरज रखो ते अपना धीरज मजबूत करो ते सतर्क रवो (अपने देश दी सीमाएं पर) ते अल्लाह कोला डरो तां जे तुस किस्मत च बनो।