Q.S अल-मुनाफिकुन ने दी (اَلْمُنَافِقُون) - 11 श्लोक दी गिणती

اِذَا جَاۤءَكَ الْمُنٰفِقُوْنَ قَالُوْا نَشْهَدُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُ اللّٰهِ ۘوَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُهٗ ۗوَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَكٰذِبُوْنَۚ

iżā jā'akal-munāfiqūna qālū nasyhadu innaka larasūlullāh(i), wallāhu ya‘lamu innaka larasūluh(ū), wallāhu yasyhadu innal-munāfiqīna lakāżibūn(a).

जदूं पाखंडी तुहाडे कोल आंदे ने (हे मुहम्मद) तां आखदे ने कि असीं गवाही दिंदे हां कि तुसीं अल्लाह दे रसूलुल्लाह हो। ते अल्लाह जानदा ऐ के तुस सचमुच उंदे रसूले ओ; ते अल्लाह गवाही दिंदा है कि पाखंडी वाकई झूठे हन।

اِتَّخَذُوْٓا اَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّهُمْ سَاۤءَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ittakhażū aimānahum junnatan faṣaddū ‘an sabīlillāh(i), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).

अपनी कसम गी ढाल बनांदे न, फिर (इंसान) गी अल्लाह दे रस्ते च बाधा पांदे न। सचमुच, किन्ना बुरा कीता ऐ जेह्ड़ा उनेंगी कीता ऐ।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ اٰمَنُوْا ثُمَّ كَفَرُوْا فَطُبِعَ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُوْنَ

Żālika bi'annahum āmanū ṡumma kafarū faṭubi‘a ‘alā qulūbihim fahum lā yafqahūn(a).

इस आस् ते के ओह़ विश् वास करदे हे, फी काफिर ह़ोई गे, इस आस् ते उंदे दिलें च मुहर लगी गेई ही, इस आस् ते उनेंगी नेई समझ़ी सकदा।

۞ وَاِذَا رَاَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ اَجْسَامُهُمْۗ وَاِنْ يَّقُوْلُوْا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْۗ كَاَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ ۗيَحْسَبُوْنَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْۗ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْۗ قَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۖاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa iżā ra'aitahum tu‘jibuka ajsāmuhum, wa iy yaqūlū tasma‘ liqaulihim, ka'annahum khusyubum musannadah(tun), yaḥsabūna kulla ṣaiḥatin ‘alaihim, humul-‘aduwwu faḥżarhum, qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).

ते जदूं तुस उनेंगी दिखदे ओ तां उंदे शरीर तुसेंगी हैरान करी ओड़दे न। ते जेकर ओह बोलदे न तां तुस उंदी गल्ल सुनदे ओ। झुकने आली लकड़ी दे समान न। उनेंगी लगदा हा जे हर चीख उंदे उप्पर गै होंदी ऐ। वे (असली) दुश्मन हन, इस करके उन्हां तों सावधान रहो; अल्लाह ने उन्हें नाश कर दिया। उनेंगी (सच्चाई कोला) किस चाल्ली मुड़या जाई सकदा ऐ?

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ لَوَّوْا رُءُوْسَهُمْ وَرَاَيْتَهُمْ يَصُدُّوْنَ وَهُمْ مُّسْتَكْبِرُوْنَ

wa iżā qīla lahum ta‘ālau yastagfir lakum rasūlullāhi lawwau ru'ūsahum wa ra'aitahum yaṣuddūna wa hum mustakbirūn(a).

ते जदूं उनेंगी आखेआ जंदा ऐ जे "आओ (ईमान रखो) तां जे रसूलुल्लाह तुंदे आस्तै माफी मंगन" तां ओह् दूई बक्खी दिक्खदे न ते तुस उनेंगी घमंड करदे होई मुड़दे दिक्खदे ओ।

سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ اَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ اَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْۗ لَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفٰسِقِيْنَ

sawā'un ‘alaihim astagfarta lahum am lam tastagfir lahum, lay yagfirallāhu lahum, innallāha lā yahdil-qaumal-fāsiqīn(a).

उन्हां वास्ते वी इह ही है, चाहे तुसीं (मुहम्मद) उन्हां वास्ते माफी मंगदे हो या तुसीं उन्हां वास्ते माफी नहीं मंगदे, अल्लाह उन्हां नू माफ नहीं कर देगा; दरअसल अल्लाह दुष्टां दा मार्गदर्शन नहीं करग।

هُمُ الَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ لَا تُنْفِقُوْا عَلٰى مَنْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ حَتّٰى يَنْفَضُّوْاۗ وَلِلّٰهِ خَزَاۤىِٕنُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَفْقَهُوْنَ

humul-lażīna yaqūlūna lā tunfiqū ‘alā man ‘inda rasūlillāhi ḥattā yanfaḍḍū, wa lillāhi khazā'inus-samāwāti wal-arḍ(i), wa lākinnal-munāfiqīna lā yafqahūn(a).

जिने (अंसार लोकें गी) आखेआ हा, "उन लोकें (मुहाजिरीन) गी दान नेईं करो जेह्ड़े अल्लाह दे रसूलुल्लाह दे पक्ष च न, जदूं तकर ओह तितर-बितर नेईं होन (अल्लाह दे रसूलुल्लाह गी छड्डी नेईं जाओ)। आकाश ते धरती दे खजाने भले ही अल्लाह दे होन, पर पाखंडी समझदे नहीं।

يَقُوْلُوْنَ لَىِٕنْ رَّجَعْنَآ اِلَى الْمَدِيْنَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْاَعَزُّ مِنْهَا الْاَذَلَّ ۗوَلِلّٰهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُوْلِهٖ وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ وَلٰكِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

yaqūlūna la'ir raja‘nā ilal-madīnati layukhrijannal-a‘azzu minhal-ażall(a), wa lillāhil-‘izzatu wa lirasūlihī wa lil-mu'minīna wa lākinnal-munāfiqīna lā ya‘lamūn(a).

उन्हां ने आख्या, "सचमुच अगर असीं मदीना (बनी मुस्तलिक दी लड़ाई तों वापस आ जाइए) तां मजबूत लोक कमजोर लोकां नूं उथे तों जरूर भगा देणगे। भले ही ए शक्ति सिर्फ अल्लाह, उंदे रसूलुल्लाह ते मुसलमानें आस्ते ऐ, पर पाखंडी नेईं जानदे।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُلْهِكُمْ اَمْوَالُكُمْ وَلَآ اَوْلَادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۚوَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tulhikum amwālukum wa lā aulādukum ‘an żikrillāh(i), wa may yaf‘al żālika fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

हे विश्वास करने आले! तुहाडी सम्पत्ति ते तुहाडे बच्चे तुहानू अल्लाह दी याद करन तों विचलित ना करन दे। औय जो बी ऐवा कयता शै , ऩशरे वे शी ऩयभात्भा शैं जो हारते शैं।

وَاَنْفِقُوْا مِنْ مَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُوْلَ رَبِّ لَوْلَآ اَخَّرْتَنِيْٓ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۚ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya aḥadakumul-mautu fa yaqūla rabbi lau lā akhkhartanī ilā ajalin qarīb(in), fa aṣṣaddaqa wa akum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ते तुंदे च इक गी मौत औने कोला पैह्लें जेह्ड़ा असें तुसेंगी दित्ता ऐ, उंदे चा किश खर्च करो; फिर उसने (अफसोस कन्ने) आखेआ, "हे मेरे रब, जेकर तुस मेरी (मौत) च थोड़ा होर समां देरी करने गी तैयार ओ तां मैं दान देई सकदा हा ते मैं पुण्यात्माएं च शामल होई जंदा।"

وَلَنْ يُّؤَخِّرَ اللّٰهُ نَفْسًا اِذَا جَاۤءَ اَجَلُهَاۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lay yu'akhkhirallāhu nafsan iżā jā'a ajaluhā, wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

ते अल्लाह इक इंसान गी (मौत) स्थगित नेईं करग जिसलै मौत दा समां आई गेआ ऐ। ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों वाकिफ है।