Q.S अल-इंसान ने दी (اَلْإِنسَان) - 31 श्लोक दी गिणती

هَلْ اَتٰى عَلَى الْاِنْسَانِ حِيْنٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْـًٔا مَّذْكُوْرًا

hal atāka ‘alal-insāni ḥīnum minad-dahri lam yakun syai'am mażkūrā(n).

क्या मनुख-जाति च उस समें दा कोई समां नेई आया ऐ, जिसलै ए अजें तकर कोई ऐसी चीज नेईं ही जिसदा जिक्र कीता जाई सकदा हा?

اِنَّا خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ نُّطْفَةٍ اَمْشَاجٍۖ نَّبْتَلِيْهِ فَجَعَلْنٰهُ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا

innā khalaqnal-insāna min nuṭfatin amsyājin nabtalīhi fa ja‘alnāhu samī‘am baṣīrā(n).

सचमुच, अस्सां मनुख कूं मिश्रित वीर्य दी इक बूंद तों पैदा कीता हे जैकूं अस्सां (आज्ञा ते मनाही नाल) परखना चाहंदे हां, इस करके अस्सां उस कूं सुणन अते डेखण कित्ता।

اِنَّا هَدَيْنٰهُ السَّبِيْلَ اِمَّا شَاكِرًا وَّاِمَّا كَفُوْرًا

innā hadaināhus-sabīla immā syākiraw wa immā kafūrā(n).

सचमुच, असी उसी सीधा रस्ता दस्सेया ऐ; आभारी वी हन ते कृतघ्न वी हन।

اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ سَلٰسِلَا۟ وَاَغْلٰلًا وَّسَعِيْرًا

innā a‘tadnā lil-kāfirīna salāsila wa aglālaw wa sa‘īrā(n).

सचमुच, अस्सां काफिरें आस्ते जंजीरें, जंजीरें ते इक जरने आली नरक तैयार कीती ऐ।

اِنَّ الْاَبْرَارَ يَشْرَبُوْنَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُوْرًاۚ

innal-abrāra yasyrabūna min ka'sin kāna mizājuhā kāfūrā(n).

सचमुच, भलाई करने आले गिलास (जिंदे च पेय पदार्थ) च पीनगे, जिंदा मिश्रण काफूर पानी ऐ,

عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللّٰهِ يُفَجِّرُوْنَهَا تَفْجِيْرًا

‘ainay yasyrabu bihā ‘ibādullāhi yufajjirūnahā tafjīrā(n).

(अर्थात) इक झरना (जन्नत विच) जित्थे अल्लाह दे दास पींदे हन ते जिस तों उह बेहतरीन तरीके नाल उत्सर्जित कर सकदे हन।

يُوْفُوْنَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُوْنَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهٗ مُسْتَطِيْرًا

yūfūna bin-nażri wa yakhāfūna yauman kāna syarruhū mustaṭīrā(n).

अपनी मन्नत पूरी करदे ने ते डरदे ने कि इक दिन दी सजा हर जगह फैल जावे।

وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا

wa yuṭ‘imūnaṭ-ṭa‘āma ‘alā ḥubbihī miskīnaw wa yatīmaw wa asīrā(n).

ते गरीबें, अनाथें ते कैदियें गी अपने मनपसंद खाना देई दिंदे न।

اِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لَا نُرِيْدُ مِنْكُمْ جَزَاۤءً وَّلَا شُكُوْرًا

innamā nuṭ‘imukum liwajhillāhi lā nurīdu minkum jazā'aw wa lā syukūrā(n).

(कहंदे होए) "वास्तव विच असीं तुहानूं सिर्फ इस करिए देंदे हां कि असीं अल्लाह दी खुशहाल दी उम्मीद करदे हां, असीं तुहाडे कोल जवाब या शुक्रिया दी उम्मीद नहीं करदे।"

اِنَّا نَخَافُ مِنْ رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوْسًا قَمْطَرِيْرًا

innā nakhāfu mir rabbinā yauman ‘abūsan qamṭarīrā(n).

सचमुच, अस उस दिन (जदूं) लोकें दा मुसीबतें कन्ने भरोचे दा खट्टा चेहरा होग, उस दिन परमात्मा दी (सज़ा) कोला डरदे आं।”

فَوَقٰىهُمُ اللّٰهُ شَرَّ ذٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقّٰىهُمْ نَضْرَةً وَّسُرُوْرًاۚ

fa waqāhumullāhu syarra żālikal-yaumi wa laqqāhum naḍrataw wa surūrā(n).

इस करिए अल्लाह ने उनेंगी उस दिन दी मुसीबतें थमां बचाया, ते उनेंगी खुशी ते खुशी दित्ती।

وَجَزٰىهُمْ بِمَا صَبَرُوْا جَنَّةً وَّحَرِيْرًاۙ

wa jazāhum bimā ṣabarū jannataw wa ḥarīrā(n).

ते उंदे धीरज दा इनाम बाग-बगीचे ते रेशम दे कपड़े कन्ने देग।

مُّتَّكِـِٕيْنَ فِيْهَا عَلَى الْاَرَاۤىِٕكِۚ لَا يَرَوْنَ فِيْهَا شَمْسًا وَّلَا زَمْهَرِيْرًاۚ

muttaki'īna fīhā ‘alal-arā'ik(i), lā yarauna fīhā syamsaw wa lā zamharīrā(n).

उथे सोफे ते झुक के बैठे हन, उथे उहनां नूं सूरज दी गर्मी (महसूस) नहीं होंदी ते ना ही ज़्यादा ठंड।

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلٰلُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوْفُهَا تَذْلِيْلًا

wa dāniyatan ‘alaihim ẓilāluhā wa żullilat quṭūfuhā tażlīlā(n).

ते इसदी छां उंदे उप्पर नेड़े ऐ ते उनेंगी इसदा फल चुनने च सहूलियत दित्ती जंदी ऐ।

وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِاٰنِيَةٍ مِّنْ فِضَّةٍ وَّاَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيْرَا۠

wa yuṭāfu ‘alaihim bi'āniyatim min fiḍḍatiw wa akwābin kānat qawārīrā.

ते उन्दे च चांदी दे बर्तन ते प्याले स्फटिक दे समान साफ कीते गेदे हे।

قَوَارِيْرَا۟ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوْهَا تَقْدِيْرًا

qawārīra min fiḍḍatin qaddarūhā taqdīrā(n).

चांदी दे बने दे साफ क्रिस्टल, ओह उचित आकार (अपनी इच्छा दे अनुसार) निर्धारित करदे न।

وَيُسْقَوْنَ فِيْهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيْلًاۚ

wa yusqauna fīhā ka'san kāna mizājuhā zanjabīlā(n).

ते उत्थें उनेंगी इक गिलास अदरक दा पेय दित्ता गेआ।

عَيْنًا فِيْهَا تُسَمّٰى سَلْسَبِيْلًا

‘ainan fīhā tusammā salsabīlā(n).

(जो) इक झरने (जन्नत विच) सालसाबिल नाम दे झरने तों आंदी है।

۞ وَيَطُوْفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُوْنَۚ اِذَا رَاَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنْثُوْرًا

wa yaṭūfu ‘alaihim wildānum mukhalladūn(a), iżā ra'aitahum ḥasibtahum lu'lu'am manṡūrā(n).

ते उंदे चारों पासे ऐसे नौजवान न जेह्ड़े अजें बी जवान न। जदूं तुस इन्हें गी दिक्खगे तां तुसें गी बिखरे दे मोती समझना पौग

وَاِذَا رَاَيْتَ ثَمَّ رَاَيْتَ نَعِيْمًا وَّمُلْكًا كَبِيْرًا

wa iżā ra'aita ṡamma ra'aita na‘īmaw wa mulkan kabīrā(n).

ते जेकर तुस उथे (स्वर्ग) (सर्ग) गी (स्थिति) दिक्खो तां तुसेंगी बक्ख-बक्ख किस्म दे सुख ते इक बड्डा राज जरूर दिक्खना पौग।

عٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَّاِسْتَبْرَقٌۖ وَّحُلُّوْٓا اَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍۚ وَسَقٰىهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُوْرًا

‘Āliyahum ṡiyābu sundusin khuḍruw wa istabraq(un), wa ḥullū asāwira min fiḍḍah(tin), wa saqāhum rabbuhum syarāban ṭahūrā(n).

ओह् महीन हरे रेशम ते मोटे रेशम दे कपड़े पांदे हे ते चांदी दे बने दे कंगन पांदे हे, ते परमेसरे उनेंगी साफ (ते पवित्र) पेय दित्ता हा।

اِنَّ هٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاۤءً وَّكَانَ سَعْيُكُمْ مَّشْكُوْرًا ࣖ

inna hāżā kāna lakum jazā'aw wa kāna sa‘yukum masykūrā(n).

एह् तुंदा इनाम ऐ, ते तुंदी सारी मेहनत (अल्लाह) आसेआ स्वीकार कीती जंदी ऐ ते स्वीकार कीती जंदी ऐ।

اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ تَنْزِيْلًاۚ

innā naḥnu nazzalnā ‘alaikal-qur'āna tanzīlā(n).

सचमुच, असी ही तुहाडे (हे मुहम्मद) कोल धीरे-धीरे कुरान उतारेया है।

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ اٰثِمًا اَوْ كَفُوْرًاۚ

faṣbir liḥukmi rabbika wa lā tuṭi‘ minhum āṡiman au kafūrā(n).

इस करिए अपने रब दे फरमानें गी (अंजाम देने च) धैर्य रखो, ते उंदे च पापी ते काफिरें दा पालन नेईं करो।

وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًاۚ

ważkurisma rabbika bukrataw wa aṣīlā(n).

ते सवेरे-शाम अपने रब दा नां लैओ।

وَمِنَ الَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهٗ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيْلًا

wa minal-laili fasjud lahū wa sabbiḥhu lailan ṭawīlā(n).

ते रात दे किश हिस्से तकर उसी सजदा करो ते रात दे लंबे हिस्से तकर उंदी महिमा करो।

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ يُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُوْنَ وَرَاۤءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيْلًا

inna hā'ulā'i yuḥibbūnal-‘ājilata wa yażarūna warā'ahum yauman ṡaqīlā(n)

सचमुच, ओह (अविश्वासी) जीवन (इस दुनिया) कन्ने प्यार करदे न ते कठिन दिन (परलोक) गी अपने पिच्छे छोड़ी जंदे न।

نَحْنُ خَلَقْنٰهُمْ وَشَدَدْنَآ اَسْرَهُمْۚ وَاِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَآ اَمْثَالَهُمْ تَبْدِيْلًا

naḥnu khalaqnāhum wa syadadnā asrahum, wa iżā syi'nā baddalnā amṡālahum tabdīlā(n).

अस इन्हें गी बनाया ते उंदे जोड़ें गी मजबूत कीता, पर जेकर अस चाह्ने आं तां उंदी जगह उंदे जनेह् गी बदली सकने आं।

اِنَّ هٰذِهٖ تَذْكِرَةٌ ۚ فَمَنْ شَاۤءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ سَبِيْلًا

inna hāżihī tażkirah(tun), faman syā'attakhaża ilā rabbihī sabīlā(n).

सचमुच, ए (आयत) इक चेतावनी हन, इस करके जो (अपने आप वास्ते भला) चाहंदा है, ओह ओह रस्ता जरूर अपनावेगा जो अपने रब कोल जावे।

وَمَا تَشَاۤءُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۖ

wa mā tasyā'ūna illā ay yasyā'allāh(u), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

पर तुस (उस रस्ता गी अपनाने च) समर्थ नेईं ओ, जदूं तकर अल्लाह दी मर्जी नेईं ऐ। दरअसल, अल्लाह सारे जानकार, सारे ज्ञानी ऐ।

يُّدْخِلُ مَنْ يَّشَاۤءُ فِيْ رَحْمَتِهٖۗ وَالظّٰلِمِيْنَ اَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

yudkhilu may yasyā'u fī raḥmatih(ī), waẓ-ẓālimīna a‘adda lahum ‘ażāban alīmā(n).

जिसगी चाहंदा ऐ उसी अपनी दया (स्वर्ग) च दाखल करदा ऐ। रही गल्ल गलत करने आलें दी तां उने इक दर्दनाक सजा तैयार कीती ऐ।