Q.S अल-अन'अम (اَلْأَنْعَام) - 165 श्लोक दी गिणती

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

अल्लाह दी स्तुति होवे जिन्हां ने आकाश अते धरती पैदा कीती, अते न्हेरा अते रोशनी बणा डित्ता, फिर वी काफिर अज वी अपणे रब नाल साथी करेंदे हन।

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

उसी गै तुसें गी धूड़ थमां पैदा कीता ऐ, फिरी उने तुंदे आस्तै इक शर्त निर्धारित कीती ऐ, ते इक शब्द जेह्ड़ा सिर्फ उसी गै जानदा ऐ। फिर भी तुसें गी अजे बी शक ऐ।

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

ते ओह अल्लाह (जिसदा इबादत कीता जंदा ऐ) ऐ, आकाश ते धरती च; ओह़ जानदा ऐ के तुस केह़ छुपांदे ओ ते केह़ प्रगट करदे ओ ते ओह़ जानदा ऐ के तुस के करदे ओ।

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

ते परमेसरे दी आयतें च हर इक आयत जेकी उंदे (काफिरें) तकर पुज्जदी ऐ, ओह़ हमेशा इन्कार करदे न।

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

सचमुच, उन्हां ने सच्चाई (कुरान) दा इन्कार कर दित्ता है, जदों उन्हां कोल आंदी सी, इस करके भविष्य विच उन्हां कोल (हकीकत दी) खबर आ जावेगी, जिस दा ओह हमेशा मजाक उड़ांदे सन।

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

क्या उन्हां ने ध्यान नहीं दित्ता कि उन्हां तों पहलां कितनी पीढ़ियां नूं असीं नष्ट कर दित्ता है, भले ही (उन पीढ़ियां नूं) असीं धरती ते उन्हां दी स्थिति स्थापित कीती है, यानी इक अडिगता जो असीं तुहानूं कदे नहीं दित्ता। अस उंदे उप्पर भारी बरखा पाई ते उंदे थल्ले नदियें गी बहाई दित्ता, फिरी अस उनेंगी उंदे अपने पापें आस्तै नष्ट करी दित्ता, ते उंदी पीढ़ी दे बाद इक होर पीढ़ी पैदा कीती।

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ते जेकर अस तुंदे कोल (मुहम्मद) गी कागज उप्पर लिखदे होई भेजी दिंदे तां जे ओह् उसी अपने हत्थें च पकड़ी सकन, तां काफिर आखदे, "एह् असली जादू दे सिवा होर किश नेईं ऐ।"

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

ते उने आखेआ, "उस (मुहम्मद) कोल इक फरिश्ता ने की नेईं उतरे?" जेकर अस इक फरिश्ता गी (उसदे कोल) उतारने आं तां बेशक गल्ल खत्म होई जंदी, पर उनेंगी (जरा बी) देरी नेईं दित्ती जंदी।

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

ते जेकर अस उस दूत गी (से) इक फरिश्ता बनाई लेंदे तां अस उसी (मनुख दे रूप च) बनाई लैंदे, ते (इस चाल्ली) अस उनेंगी शक जारी रक्खने आं जिय्यां उनेंगी हुन शक ऐ।

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

ते सचमुच तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां दे कुझ रसूले दा मजाक उड़ाया गया, जिस करके सजा उहनां ते उतर गई, जिन्हां ने उन्हां दा मजाक उड़ांदे सन, उन्हां दे मजाक दे जवाब विच।

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

(मुहम्मद) कहो, "धरती दी खोज करो, फिर देखो झूठ बोलने वालों दा अंत क्या है।"

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

कहो (मुहम्मद) "आकाश औय धरती भें जो शै ?" कहो, “एह् अल्लाह दा ऐ।” उसने अपने आप च करुणा (स्वभाव) स्थापित कीती ऐ। सचमुच कयामत दे दिन तुहानू इकट्ठा कर देगा, इस विच कोई शक नहीं। जो अपने आप गी नुकसान पजांदे ने, ओह विश्वास नेईं करदे।

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ते रातीं ते दिन च जेह्ड़ा बी होंदा ऐ ओह् उसी गै ऐ। ते ओह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

कहो (मुहम्मद) "क्या मैं अल्लाह दे अलावा कोई होर रक्षक लैना जिसने आसमान ते धरती बनाई, भले ही ओ खिलांदा ऐ ते ना खिलांदा ऐ?" कहो, "वास्तव भें, भैंने आज्ञा ददमा गमा शै कक भैं ऩशरे (अल्लाह के अधीन) आऊॊ, औय कबी बी मुशरीकों के ऩरयवाय भें नशीॊ शाभरे शों।"

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

कहो (मुहम्मद) "मैं सचमुच बड़े दिन (कयामत) दी सजा तों डरदा हां, अगर मैं अपने रब दी आज्ञा ना मानदा हां।"

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

जिस दिन उस दिन अपने उप्पर सजा कोला दूर रक्खेआ जा, तां सचमुच अल्लाह ने उसगी रमत कीती ऐ। और असली जीत यही है।

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

ते जेकर अल्लाह तुंदे उप्पर कोई आपदा आवै तां उंदे सिवाय कोई बी उसी दूर नेईं करी सकदा। ते जेकर ओह़ तुसेंगी भ़ले लांदा ऐ, तां उसी हर इक चीज उप् पर ह़क ऐ।

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

ते ओह़ गै ऐ, जिसी अपने दासें उप् पर ह़क ऐ। ते ओह़ सारे ज्ञानी, सारे जानने आला ऐ।

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

कहो (मुहम्मद) "कस दी गवाही इस तों वी मजबूत है?" कहो, "अल्लाह, ओह् मेरे ते तुंदे बश्कार इक गवाह ऐ। एह् कुरान मेरे उप्पर इस आस्तै उतारेआ गेदा ऐ जे मैं तुसेंगी ते उंदे कोल औने आह्लें गी चेतावनी देई सकां। क्या तुस सच्चें गै गवाही देई सकदे ओ जे अल्लाह दे कन्नै-कन्नै होर बी देवता बी न?" कहो, “मैं गवाही नेईं देई सकदा।” कहो, "वास्तव च, सिर्फ उसी गै सर्वशक्तिमान परमात्मा ऐ ते मैं कुसै बी चीजै थमां मुक्त ऐं जेह्ड़ा तुस (अल्लाह) कन्नै जोड़दे ओ।"

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

जिन्हां नू असीं किताब दित्ती है, उहनां नूं (मुहम्मद) नूं उवें ही जानदे हन जिवें उह आपणे बच्चेआं नूं जानदे हन। जो अपने आप गी नुकसान पजांदे ने, ओह (अल्लाह) ते विश्वास नहीं करदे।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

ते अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करन वाला, या उहदी आयतां दा इन्कार करन वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है? सचमुच, बेईमान लोक बदकिस्मत होंदे न।

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

ते (याद रखो), जिस दिन अस इन्हें सारें गी इकट्ठा कीता हा तां अस उनें लोकें गी आखेआ जेह्ड़े अल्लाह दे साथी करदे हे, "तुंदे देवता कुत्थें न जिनेंगी तुस (साढ़े साथी) समझदे हे?"

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

फिर उन्हां ने झूठा जवाब नहीं दित्ता, सिवाय इस गल्ल दे कि "अल्लाह साडे रब दी कसम, असीं अल्लाह दे साथी नहीं करदे।"

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

देखो किवें ओह अपने आप नू झूठ बोलदे ने। औय जो इबादत उन्शोंने ऩशरे ऩैदा की थी, लश उन्शें वे गायब शो जामेगी।

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

ते उन्हां विचों वी वी हन जो तुआडी (मुहम्मद) दी पढ़ाई सुणदे हन, ते असीं उन्हां दे दिल बंद कर दित्ते हन (ताकूं उह नहीं समझन) ते उन्हां दे कान बंद कर दित्ते हन। ते जेकर ओह़ सारे निशान (सच् चाई) गी दिक् खी लैंदे तां बी ओह़ इस उप् पर विश् वास नेई करदे। तां जे जदूं ओह तुंदे कोल तुंदा खंडन करने आस्तै औंदे न तां काफिर आखदे न, "एह् (कुरान) पुराने लोकें दी परी कथा दे सिवा होर किश नेईं ऐ।"

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

ते ओ (दूजे) नू (कुरान) सुणन तों मना करदे हन ते ओ आपणे आप नू इस तों दूर कर लैंदे हन, ते ओ सिर्फ आपणे आप नूं नाश करदे हन, जबकि उन्हां नू पता नहीं।

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

ते जेकर तुसें (मुहम्मद) दिक्खेआ जे उनेंगी कदूं नरक च लेई आया गेआ तां उनेंगी आखेआ, "जेकर अस (इस दुनिया च) वापस आह्नने आं तां अस निश्चत तौर उप्पर अपने रब दे आयतें दा इन्कार नेईं करदे, ते मुसलमान नेईं होंदे।"

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

पर (असल विच) उन्हां वास्ते ओह बुराई प्रगट हो गई जो उन्हां ने पहलां छुपाया सी। जेकर उनेंगी दुनिया च वापस करी दित्ता जंदा तां बेशक्क ओह़ उसी गै दोहरांदे हे, जेका उनेंगी करने थमां मना कीता गेदा हा। ओह सचमुच झूठे हन।

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

ते बेशक ओह़ (इह़ बी) ग् लाङन, "जीवन सिर्फ इस संसारे च गै ऐ, ते अस जिंदा नेई ह़ोगे।"

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

ते जेकर तुस (मुहम्मद) दिक्खदे ओ के उनेंगी अपने रब दे सामने कदूं लाया गेआ (तुसें गी इक मार्मिक घटना जरूर दिक्खी जाग)। उन् ने ग् लाया, "केह़ ए (पुनरुत्थान) सच नेई ऐ?" उन् ने जवाब दित्ता, "साढ़े प्रभु दे द्वारा ए सच ऐ।" उ'नें आखेआ, "इस सजा दा स्वाद चखो, कीजे पैह्लें तुसें इसदा इन्कार कीता हा।"

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

अल्लाह कन्ने मिलने दा इन्कार करने आलें लेई केहड़ा नुकसान ऐ; तां जे जदूं उंदे कोल अचानक घड़ी औंदी ऐ तां ओह् आखदे न, "कमिया दे बारे च साढ़ी लापरवाही आस्तै साढ़ा किन्ना बड्डा अफसोस ऐ" जिसलै के ओह् अपने पापें गी अपनी पीठ उप्पर चुक्की लैंदे न। केहड़ी भयानक गल्ल उन्होनें झेलया

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

ते इस दुनिया दी जिंदगी सिर्फ खेल ते मस्ती ही है। इस बीच परलोक दी धरती सचमुच उनें लोकें आस्तै बेहतर ऐ। तुसीं नहीं समझदे?

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

सचमुच असीं जानदे हां कि जो आखदे हन ओ तुहानूं (मुहम्मद) दुखी करदा है, (दुःखी ना होओ) क्योंकि असल विच ओह तुहाडे नाल झूठ नहीं बोल रहे, पर बेईमान लोक अल्लाह दी आयत तों इन्कार कर रहे हन।

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

ते सचमुच तुंदे कोला पैह्ले दे दूतें कन्नै झूठ बोलेआ गेआ हा, पर उंदे उप्पर झूठ ते सताए गेदे सताएं कन्नै धीरज रखदे हे, जिसलै तकर साढ़ी मदद उंदे कोल नेईं आई गेई। ते अल्लाह दे वाक्य (फरमान) नू कुझ वी नहीं बदल सकदा। ते सच च तुंदे कोल प्रेरितें दे संदेश दा इक हिस्सा आया ऐ।

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

ते जेकर उंदा मुड़ना तुंदे (मुहम्मद) आस्तै मुश्कल ऐ तां जेकर तुस धरती च छेद करी सकदे ओ जां स्वर्ग च सीढ़ी बनाई सकदे ओ तां तुस उंदे आस्तै इक चमत्कार करी सकदे ओ, (फिर करो)। ते जेकर अल्लाह चाहंदी तां उनेंगी सारें गी हिदायतें दा पालन कराना हा, इस करी तुसें गी कदें बी उनें लोकें च शामल नेईं होना चाहिदा जेह्ड़े बेवकूफ न।

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

सिर्फ ओह़ गै (अल्लाह दी पुकार) आज्ञा मनदे न, ते मरने आलें गी गै अल्लाह ने जिंदा करी ओड़ना ऐ, तां उंदे कोल गै उनेंगी वापस करी दित्ता जाग।

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ते उहनां (मशरिकां) ने आख्या, "उस (मुहम्मद) ते उहदे रब तों कोई चमत्कार क्यों नहीं आया?" कहो, "वास्तव च अल्लाह इक चमत्कार उतारने च समर्थ ऐ, पर उंदे च मते सारें गी पता नेईं ऐ।"

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

ते धरती उप्पर इक बी जानवर नेईं ऐ ते ना गै कोई चिड़िया जेड़ा अपने दो पंखें कन्नै उड़दा ऐ, पर एह् सारे तुंदे जनेह् लोक न (इत्थें बी)। कोई बी चीज़ नेईं ऐ जेह्ड़ी अस किताब च छड्डी दित्ती ऐ, तां परमात्मा दे कोल ओह इकट्ठा होई जांगन।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

ते साढ़े आयतें दा इन्कार करने आले बहिरे, गूंगे ते पूरी चाल्ली कन्नै न्हेरे च न। जिसगी अल्लाह (भटकने) चाहंदा ऐ, ओह् उसी गुमराह करग। ते जिस नूं अल्लाह चाहुंदा है (उदाहदा होवे), ज़रूर उस नूं सीधा राह ते बना देगा।

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

कहो (मुहम्मद), "मेरे को समझा दे कि अल्लाह दी तड़प तुहाडे कोल पहुंच जावे, या कयामत दा दिन तुहाडे कोल पहुंच जावे, कि तुसीं अल्लाह दे अलावा होर (देवताओं) नू पुकारगे, अगर तुसीं सच्चे हो!

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

(नहीं), सिर्फ उहदे कोल ही तुसीं मदद मंगदे हो। जेकर ओह् चाह्दिा ऐ तां ओह् जेह्ड़ा (खतरा) तुस उंदे कोला मंगदे ओ उसी दूर करी देग, ते तुस उसी छोड़ी ओड़दे ओ जेह्ड़ा तुस (अल्लाह कन्नै) जोड़दे ओ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

ते सचमुच, असीं तुहाडे तों पहलां दे लोकां कोल (रसूले) भेज दित्ते हन, फिर असीं उन्हां नू गरीबी ते दुखी (उपलब्ध) कीता, तां कि ओह नम्रता नाल (अल्लाह) दी दुआ करन।

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

पर उहनां ने नम्रता नाल (अल्लाह) दी गुहार क्यों नहीं कीती, जदों साडी तड़प उहनां ते आ गई? दरअसल, उंदे दिल कठोर होई गेदे न ते शैतान ने उनेंगी हमेशा जे किश करदे न, उसी बड़ा गै सुन्दर बनाई दित्ता ऐ।

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

इस करिए जदुं ओह़ उनेंगी दित्ती गेदी चेतावनी गी भुल्ली गे, तां अस उंदे आस् ते सारे दरवाजे (मजाक दे) खोले। तां जे जदूं ओह़ उनेंगी दित्ते गेदे चीजें कन् ने खुश ह़ोई गे, तां अस उनेंगी अचानक तंग करी ओड़ेया, तां उस वेले ओह़ निराशा च चुप होई गे।

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

इस करिए बेईमान लोकें गी उंदी जड़ें तगर नष्ट करी दित्ता गेआ। ते सारी स्तुति सारे दुनियां दे रब अल्लाह दी होवे।

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

कहो (मुहम्मद) "मेरे को समझा दे कि अगर अल्लाह तुहाडी सुनवाई ते नज़र खो के तुहाडा दिल बंद कर देंदा है तां अल्लाह दे अलावा कौन देवता है जिसदे कोल उहनां नूं तुहाडे कोल वापस करन दी ताकत है?" देखो कि असीं किवें (उन्हां नू) (अपनी) सत्ता दे निशान बार-बार समझाया, पर ओह मुड़दे रेह।

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

कहो (मुहम्मद) "मेरे को समझा दे अगर अल्लाह दी सजा तुहानू अचानक या खुल के आ जांदी है तां क्या कोई ऐसा होवेगा जो (अल्लाह) गलत करन वाले तों अलग नाश कर देगा?"

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

असी भेजे गए दूत खुशखबरी देना ते चेतावनी देनी ही। जो कोई विश्वास करदा है ते भरपाई करदा है, उहनां वास्ते कोई डर नहीं ते ओह दुखी नहीं होंदे।

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

ते जेड़े साडे आयत दा इन्कार करदे हन, ओह सजा दा शिकार होनगे क्योंकि ओ हमेशा बुराई (पाप) करदे हन।

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

कहो (हे मुहम्मद) "मैं तुहानूं नहीं आखदा कि मेरे नाल अल्लाह दा खजाना है, ना ही मैं अनदेखे नू जानदा हां, ना मैं तुहानूं आखदा हां कि मैं इक फरिश्ता हां। मैं सिर्फ उह ही पालन करदा हां जो मेरे कोल प्रकट होया है।" कहो, "क्या अन्धे औय दे खने वार े बराबर शैं? क्मा आऩ ऩयभात्भा नशीॊ कयेंगे?"

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

इस कन्नै (कुरान) उनें लोकें गी चेतावनी देओ जेह्ड़े अपने रब दे सामने (कयामत दे दिन) इकट्ठे होने थमां डरदे न, जे उंदे आस्तै अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक जां बिनती (मदद) नेईं ऐ, तां जे ओह् धर्मपरायणता हासल करी सकन।

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

सुबेह-शाम अपने रब दा पुकार करने आलें गी मत भगाओ, उंदी खुशी दी उम्मीद करदे न। तुस उंदे कम्में दी ज़रा बी जिम्मेदारी नेईं लैंदे ते ओह् तुंदे कम्में दी ज़रा बी जिम्मेदारी नेईं लैंदे, जिसदे कारण तुसेंगी (अधिकार ऐ) उनेंगी बाहर कड्डने दा, तां जे तुस गलत करने आह्लें च शामल ओ।

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

इस तर्हां असीं उन्हां विचों किसे (अमीर) नू दूजे (गरीब) नाल परखया है, तां कि ओह (अमीर) कहनगे, "क्या साडे विचों ए उस किस्म दा इंसान है जिस ते अल्लाह ने कृपा कीती है?" (अल्लाह आखदा है) "क्या अल्लाह (उसदा) शुक्रिया अदा करन वाले दे बारे विच बेहतर नहीं जानदा?"

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

ते जदुं साढ़े आयतें उप् पर विश् वास करने आले तुंदे कश औंदे न, तां फी ग् लाओ के "सलामून अलैकुम (तुंदी शुभकामना)।" तुहाडे रब ने अपने आप विच दया दा स्वभाव स्थापित कीता है, (अर्थात) जो कोई अज्ञानता दे कारण तुहाडे विच बुराई करदा है, फिर बाद विच पछतावा करदा है ते अपने आप नू सुधारदा है, फिर ओह परम क्षमाशील, परम दयालु है।

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

ते इस तर्हां असीं कुरान दी आयतां नूं समझा दित्ता, (तां कि पुण्य वाले लोकां दा रस्ता साफ तौर ते वेखया जावे) ते पापीआं दा रस्ता साफ तौर ते वेखया जावे।

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

कहो (हे मुहम्मद) "अल्लाह दे अलावा तुस जिन्हें देवताएं दी पूजा करदे ओ, उन देवताएं दी पूजा करना मिगी मना ऐ।" कहो, "मैं तुंदी इच्छाएं दा पालन नेईं करगा। जेकर मैं ऐसा करगा तां मैं जरूर भटक जांह्गा, ते मैं उनें लोकें च नेईं रौंह्गा जेह्ड़े मार्गदर्शन करदे न।"

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

(मुहम्मद) आखना, "मैं अपने रब कोला असली जानकारी (कुरान) उप्पर (हां) जदूं तकर तुस इसदा इन्कार करदे ओ। एह् मेरे अधिकार दे अंदर नेईं ऐ (सज़ा उतारना) जे तुस इसदे आने गी जल्दी करने दी मंग करदे ओ। (कानून) गी स्थापित करना सिर्फ अल्लाह दा अधिकार ऐ। ओह् सच्चाई गी समझांदा ऐ ते ओह् सबने थमां बेहतरीन फैसला लैने आह्ला ऐ।

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

(मुहम्मद) कहो, "अगर मेरे कोल ओह (सज़ा) होंदी जो तुसीं जल्दी आण वास्ते मंगदे हो, तां मेरे ते तुहाडे बीच सारे मामले खत्म हो जांदे।" ते अल्लाह गलत करने आलें दे बारे च बेहतर जानदा ऐ।

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

ते सारे अनदेखां दी चाबी उदे कन्ने ऐ; उंदे सिवा कोई नेई जानदा। ओह् जानदा ऐ जे जमीनै उप्पर ते समुंदरे च केह् ऐ। इक बी पत्ता नेईं गिरदा जेह्दे बारे च उसी पता नेईं ऐ। धरती दे न्हेरे विच इक बी बीज नहीं है, ना ही कोई भीगी या सूखी चीज़ है, जो असली किताब (लौह महफूज़) विच नहीं लिखी गई है।

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ते ओह़ गै तुसेंगी रातीं सोआंदा ऐ ते ओह़ गै जानदा ऐ के तुस दिन च के करदे ओ। फिरी ओह़ तुसेंगी दोपहर च जगांदा ऐ तांजे तुंदी नियत उमर गी पूरा करी सकन। फिरी तुस उदे कोल वापस औगे, फिर ओह तुसेंगी तुंदे कित्ते दे कम्में दी जानकारी देग।

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

ते ओह़ अपने सारे सेवकें उप् पर पूर्ण शासक ऐ, ते उनेंगी तुंदे कश संरक्षक सुअर्गदूत भेजेया ऐ, तांजे जदुं तुंदे चा इक गी मौत औंदी ऐ, तां साढ़े सुर्गदूत उंदी जान लेई लैन, ते ओह़ अपने कर्त्तव्यें दी उपेक्षा नेई करन।

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

फिर ओह (अल्लाह दे दास) अपने सच्चे रब अल्लाह कोल वापस आ जांगन। जान लओ कि (उस दिन) सारा न्याय उदे कोल ऐ। ते ओह़ हिसाब-किताब करने आलें च सारें शा तेज ऐ।

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

कहो (मुहम्मद) "जदूं तुस उदे कोला नम्रता कन्ने ते कोमल आवाज़ कन्ने दुआ करदे ओ तां तुसेंगी जमीन ते समुंद्र च आपदा कोला कुन बचाई सकदा ऐ?" (इह आखदे होए) "जेकर उसने सानु इस (आपदा) तों बचाया हुंदा तां असीं आभारी लोक होंदे।"

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

(मुहम्मद) आखना, "अल्लाह गै तुसेंगी आपदा थमां ते हर चाल्ली दी मुसीबतें थमां बचांदा ऐ, पर फिरी तुस उंदे कन्नै साझीदार (वापस) करदे ओ।"

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

कहो (हे मुहम्मद), “ओह तुहाडे उप्पर तुंदे उप्पर जां तुंदे थल्ले थमां सजा भेजने च समर्थ ऐ, जां तुसेंगी गुटें च (टकराव दे) च घुल-मिलने च समर्थ ऐ ते तुंदे च किश गी दुए दी क्रूरता दा स्वाद चखने च समर्थ ऐ।” दिक्खो अस किस चाल्ली (अपनी शक्ति दे) निशानें गी बार-बार समझांदे आं तां जे ओह् समझन।

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

ते तुहाडे लोक इस (सज़ा) दा इन्कार करदे ने, भले ही ए (सज़ा) सच होवे। कहो (मुहम्मद) "मैं तुहाडे प्रभारी नहीं हां।"

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

हर खबर (प्रेरित दे द्वारा लाए गेदे) दी इक (समय) घटना होंदी ऐ ते बाद च तुसेंगी पता लगना ऐ।

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

जेकर तुस (मुहम्मद) लोकें गी साढ़े आयत दा मजाक उड़ांदे दिक्खदे ओ तां उनेंगी उसलै तकर छोड़ो जिसलै तकर ओह कुसै होर गल्लबात च नेईं जाई सकदे। ते जेकर शैतान सचमुच तुसेंगी (इस मनाही) भुल्ली दिंदा ऐ तां फिरी याद करने दे बाद गैर-इंसाफी दे लोकें कन् ने नेई बैठो।

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

अल्लाह कोला डरने आलें गी अपने गुनाएं दी कोई बी जिम्मेदारी नेईं ऐ; पर उंदा फर्ज ऐ जे ओह् उनेंगी अल्लाह कोला डरने दी याद दिलांदे न।

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

अपने धर्म गी खेल ते मजाक बनाने आलें गी छोड़ो, ते दुनिया दी जिंदगी कन्नै धोखा बी दित्ता गेआ ऐ। (उन्हें) कुरान कन्ने चेतावनी देओ तां जे हर कोई (नरक च) नेईं पेई जा, अपने कम्में दे कारण। अल्लाह दे सिवा उदे लेई कोई रक्षक या बिनती (मदद) नेईं ऐ। ते जेकर ओह़ कुसे बी चाल्ली दी फिरौती दान करना चांह़दा ऐ, तां उसी निश्चत तौर उप् पर स्वीकार नेई कित्ता जाग। एह् ओह लोक न जेह्ड़े (नरक च) डुब्बी गेदे हे, अपने कम्में दे कारण। उबलदे पानी दा पीना ते पैहली अविश्वास दे कारण दर्दनाक सजा मिलदी ही।

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

कहो (मुहम्मद), "क्या अस्सां अल्लाह दे अलावा कुझ होर मंगने आले हां, जो साडा फायदा नहीं कर सकदा ते साडे कोल नुकसान नहीं कर सकदा, ते (क्या) असीं पिच्छे मुड़ जाइए, अल्लाह दे सानु मार्गदर्शन दे बाद, जिवें ओह लोकां नूं, जिन्हां नूं धरती ते शैतान ने गुमराह कीता है, उलझन दी हालत विच। उंदे दोस्तें उसी सीधे रस्ते पर (इस आखदे होई) सद्देआ जे "साढ़े पिच्छे चली जाओ।" कहो, "वास्तव च अल्लाह दी हिदायत ही (सच्ची) हिदायत है;

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

ते दुआ करन ते उदे कोला डरना।” ते ओह़ गै प्रभु ऐ, जिदे कन् ने तुस सारे इकट्ठे ह़ोगे।

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

उसी गै सच् चाई कन् ने अंबर ते धरती गी बनाया हा, जदुं उनेंगी ग् लाया हा, “बनो!” तो इह ही है। उदा वचन सच्च ऐ, ते तुरही बजाने पर सारा अधिकार उदे गै ऐ । ओह् अनदेखा ते असली गी जानदा ऐ। ओह् परम ज्ञानी, परम गहन ऐ।

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

ते (याद रखो) जदूं इब्राहिम ने अपने पिता अजर गी आखेआ, "के तुंदे आस्तै उनें मूर्तियें गी देवता बनाना उचित ऐ? सच्चें गै मैं तुसेंगी ते तुंदे लोकें गी साफ-सुथरी गलती च दिक्खना।"

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

ते इस चाल्ली अस अब्राहम (अपनी शक्ति) गी आकाश ते धरती च दस्सेआ, ते इस आस्तै जे ओह् विश्वास करने आह्लें च शामल होई जा

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

जदूं रात न्हेरी होई गेई तां उनेंगी (इब्राहिम) इक तारा दिक्खेआ (फिर) उ'नें आखेआ, "एह् मेरा रब ऐ।" इस करिए जदूं तारा डूबदा ऐ तां उ'नें आखेआ, "जेह्ड़ा डूबदा ऐ, उसी मिगी पसंद नेईं ऐ।"

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

फिरी चंद्रमा गी उगदे दिक्खदे गै आखेआ, “एह् मेरा रब ऐ।” पर जदूं चंद्रमा डूबदा गेआ तां उ'नें आखेआ, "सच्चें गै जेकर मेरे रब ने मेरा मार्गदर्शन नेईं कीता हुंदा तां मैं बी उनें लोकें च शामल होई जंदा जेह्ड़े भटकदे हे।"

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

फिरी सूरज उगदे वेख के आखया, “ए मेरा रब है, ए वड्डा है।” पर जदूं सूरज डूबदा गेआ तां उ'नें आखेआ, "हे मेरे लोक! सच्चें गै मैं अपने आप गी उस गल्लै थमां अलग करी लैना जेह्दे कन्नै तुस संगत करदे ओ।"

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

मैं अपना मुंह (अल्लाह) कोल घुमांदा हां जिन्हां ने सच्चे धर्म दी पूरी अधीनता (पालन) नाल आसमान ते धरती कूं पैदा कीता हा, अते मैं मुशरिकां विचों हिक कैनी।

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

ते उदे लोकें इस गल् ला दा इन्कार करी ओड़ेया। उन्हां (इब्राहिम) ने आख्या, "क्या तुसीं अल्लाह दे बारे विच मेरे नाल बहस करन जा रहे हो, भले ही उन्हां ने सचमुच मेरा मार्गदर्शन कीता होवे? मैं उस चीज़ तों (आपदा) नहीं डरदा जो तुसीं अल्लाह नाल संगत करदे हो, जब तक कि मेरे रब ने कुछ नहीं चाहंदे। मेरे रब दा ज्ञान सब कुछ ढकदा है। क्या तुसीं सबक नहीं सीख सकदे?

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

मैं किवें डर सकदा हां कि तुसीं (अल्लाह नाल) जो शरीफ करदे हो, भले ही तुसीं उस गल्ल तों नहीं डरदे जो अल्लाह ने आपणे आप नूं उहदे नाल साझीदारी करन दे बारे विच नहीं दस्सेया। दो समूहें च कुन कुन सुरक्षा (आपदा थमां) दा ज्यादा हकदार ऐ, जेकर तुसें गी सिर्फ पता गै ऐ?”

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

जेड़े विश्वास करदे हन ते अपने इमान गी शिर्क कन्ने नेईं मिलांदे, ए ओह लोक न जेड़े अपने आप गी सुरक्षित महसूस करदे न ते उनेंगी मार्गदर्शन मिलदा ऐ।

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

ते एह् साढ़ी जानकारी ऐ जेह्ड़ी अस इब्राहिम गी उंदे लोकें दा सामना करने आस्तै दित्ती ही। असी किस दी रैंक नू ऊंचा करदे हां असीं। वाकई तेरा रब सर्वज्ञ, सर्वज्ञ है।

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

ते अस उसी इसहाक ते याकूब देई दित्ते। उंदे च हर इक गी अस मार्गदर्शन दित्ता ऐ; ते इसदे पैह्ले अस नूह गी, ते उंदे किश वंशज (इब्राहिम) गी, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा ते हारून गी मार्गदर्शन दित्ता हा। ते इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं,

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ते जकरयाह, याह्या, ईसा ते इलियास। सारे पुण्यवान लोक न,

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

ते इस्माइल, अल्यासा', यूनुस, ते लुत। साढ़े च हर इक ने (अपनी डिग्री) गी दुए लोकें कोला (अपने समें च) उप्पर चुक्की लेआ ऐ,

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

(ते अस उंदे किश पिता-पिता, उंदे वंशज ते उंदे भ्राएं गी बी उच्चा कीता। अस उनेंगी (नबी ते दूत दे तौर उप्पर) चुनेआ ते उनेंगी सीधे रस्ते पर लेई गे।

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

एह् अल्लाह दा हिदायत ऐ, इसदे कन्नै गै ओह् अपने बासें च कुसै गी बी हिदायत दिंदा ऐ जिसी ओह् चाह्न्दे न। जेकर ओह अल्लाह दे साथी करदे न तां उंदे द्वारा कीते गेदे नेक कम्में दा ज़रूर गै गायब होई जाग।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

इह ओह लोक हन जिन्हां नू असीं किताब, ज्ञान ते नबीता दित्ती है। जेकर लोक (कुरैश) इसदा इन्कार करदे न तां अस उस लोकें गी सौंप देगे जेड़े इसदा इन्कार नेईं करन।

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

उह (नबी) हन जिन्हां नू अल्लाह दी हिदायत कीती है, इस करके उन्हां दी हिदायत दा पालन करो। (मुहम्मद) आखना, "मैं तुंदे कोला (कुरान) गी पजाने दे बदले च किश नेईं मंगदा।" कुरान पूरी दुनिया विच (सब लोग) वास्ते चेतावनी दे सिवा होर कुई वी चीज कैनी।

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

उह अल्लाह दी महिमा उवें नहीं करदे जिवें उहनां नू करनी चाहिदी है, जदों ओह आखदे हन कि "अल्लाह ने इंसानां ते कुझ वी नहीं दस्सेया।" कहो (मुहम्मद), "जिसने किताब (तोराह) गी उतारया जेह्ड़ी मूसा ने मनुक्खें आस्तै रोशनी ते मार्गदर्शन दे तौर उप्पर लेई आई ही, तुसें किताब गी बिखरे दे कागज दे टुकड़े बनाई दित्ता, तुसें (इसदे किश हिस्से) दस्सेआ ते तुसें उंदे च मता किश छुपाया हा, हालाँकि तुसें गी ओह सिखाया गेदा हा जेह्ड़ा नेईं जानदा हा, ना ते तुंदे कोला ते ना गै तुंदे पुरखें आसेआ। कहो, "अल्लाह (जिसने उसी उतार दित्ता) ऐ," फिर (उसदे बाद) उनेंगी अपनी गलती च इधर-उधर खेलने देओ।

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

ते ए (अल-कुरान), इक किताब जिसी अस बड़े बरकत कन्ने उतारे दा ऐ, उन किताबें दी पुष्टि करदी ऐ जेड़ी पैहले (नहिये) होई ही ते इस आस्ते के तुस उम्मूल कुरा (मक्का) दे (मक्का) दे निवासियें ते ओदे आस-पास दे लोकें गी चेतावनी देओ। परलोक च विश्वास करने आले लोक इस (कुरान) उप्पर जरूर विश्वास करदे न, ते ओह् हमेशा अपनी नमाजें गी मनदे न।

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करने आला या जेड़ा आखदा ऐ, "मेरे उप्पर उतारेआ गेदा ऐ", भलेआं उसी कुसै बी चाल्ली दा खुलासा नेईं कीता गेदा ऐ, ते उस माह्नू कोला बी मता अन्याय ऐ जेह्ड़ा आखदा ऐ जे "अल्लाह ने जेह्ड़ा उतारेआ ऐ, उसी मैं उतारना ऐ।" (किन्ना भयानक होग) जेकर तुस दिक्खदे ओ के जदूं गलत करने आले मौत दी तड़प च (होंदे हे), जिसलै के सुर्गदूत उंदे हत्थें कन्ने मारदे हे, (जदूं एह् आखदे हे जे "अपनी आत्मा गी कड्डो।" इस दिन तुसेंगी बड़ी गै बेइज्जत करने आली सजा दा इनाम मिलग, कीजे तुसें अल्लाह (शब्द) दे खिलाफ गल्ल कीती जेह्ड़े सच्च नेईं हे ते (किजोकी) तुसें उंदी आयतें दा बड़ा घमंड कीता हा।

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

ते तुस सचमुच अपने आप साढ़े कोल औंदे ओ जिय्यां अस तुसेंगी शुरू च बनाया हा, ते जे किश असें तुसेंगी दित्ता ऐ, उसी तुस अपने पिच्छे (दुनिया च) छोड़ी ओड़दे ओ। असी तुहाडे नाल बिनती (मदद) नहीं वेखदे जिन्हां नू तुसीं (अल्लाह) दा साथी समझदे हो। सचमुच तुहाडे बीच (सब रिश्ते) कट चुके हन ते जो तुसीं इक वारी (अल्लाह दे साथी दे तौर ते) समझदे सी, ओह तुहाडे कोलों गायब हो गया है।

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

दरअसल, अनाज ते खजूर पैदा करने आला अल्लाह गै ऐ। ओह मुड़दें च जिंदे गी कड्डदा ऐ ते मरे दे लोकें गी जिंदे चों कड्डदा ऐ। एह् अल्लाह दी ताकत ऐ; तो तुसीं क्यों मुड़दे हो?

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

उसने सवेरे दा भोर बनाया ते रात गी आराम आस्ते बनाई दित्ता, ते सूरज ते चंद्रमा गी हिसाब-किताब करने आस्ते (बनाया)। यही अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ अल्लाह दा फरमान है।

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

ते ओह़ गै ऐ, जिसी तुंदे आस् ते तारे बनाया ऐ, तांजे तुस उनेंगी जमीन ते समुंदरे उप् पर न्हेरे च अपना मार्गदर्शन बनाई सकदे ओ। असी जानने आलें गी (अपनी शक्ति दे) निशान समझाई दित्ते न।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

ते ओह़ गै तुसेंगी इक गै (आदम) थवां पैदा कित्ता ऐ, इस आस् ते (तुंदे आस् ते) रौह़ने आस् ते इक थाह् र ऐ ते भंडारण दी जगह ऐ। सचमुच, असीं (अपनी वड्डी) दे निशान जानण वाले नू समझा दित्ते हन।

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ते ओह गै ऐ जेड़ा आसमान थमां पानी उतारदा ऐ, फिरी अस इस कन्नै हर चाल्ली दे पौधें गी उगांदे आं, इस करी अस उनें पौधें थमां हरे पौधें गी बाहर कड्डने आं, अस उनें हरे पौधें थमां मते दाने कड्डने आं; ते ताड़ दे पेड़ थमां, अस लटकदी शाखाएं, ते अंगूरें दे बागें गी कट्टियै, ते (असें बी कड्डे) जैतून ते अनार समान ते विषम। फल देने ते पक्के होने पर फल पर ध्यान देओ। सचमुच, इस विच (अल्लाह दी ताकत दे) निशान वी हन जो इमान करण आले हन।

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

ते उन्हां (मशरीक) ने अल्लाह दे जिन्न साथी बणा दित्ते, भले ही उन्हां ने उन्हां (जिन्न) पैदा कीती होवे, ते उन्हां झूठ बोले (कह के) "अल्लाह दे पुत्तर ते पुत्तर हन," बिना (आधार) दे ज्ञान दे। महिमा अल्लाह ते परमात्मा दी होवे जिन्हां दा वर्णन उन्हां ने कीता है।

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

ओह् (अल्लाह) आकाश ते धरती दा रचयिता ऐ। जफ उवके ऩत्नी नशीॊ शै तो उवके फच्चे कैवे (संभव शै ? उसी सारी चीजां पैदा कीतियां; ते ओह़ सब किश जानदा ऐ।

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

ओह् अल्लाह, तुंदा परमात्मा ऐ; उंदे सिवाय होर कोई परमात्मा नेईं ऐ; सारे चीजां दा सृजनहार, इस करिए उंदी भक्ति करो; ओह़ सारें चीजें दा संरक्षक ऐ।

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

उसी अक्खीं दी नज़र कन्नै नेईं पुज्जी सकदा, जदके ओह् सारे दर्शनें गी दिक्खी सकदा ऐ, ते ओह् परम सूक्ष्म, परम बुद्धिमान ऐ।

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

सचमुच तेरे रब तों साफ सबूत आए हन। जो (सच्चाई) वेखदा है, तां (फायदा) अपने वास्ते है; ते जेका अंधा ऐ (सच्चाई गी नेई दिखदा), तां ओह़ गै हारदा ऐ। ते मैं (मुहम्मद) (तुहाडा) पहरेदार नहीं हां।

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

ते इस तर्हां असीं आपणीआं आयतां नूं बार-बार समझा दित्ता तां कि मुशरीक आख सकन, "तुस इह आयत (किताब दे लोकां तों) सिख चुके हन," ते तां कि असीं जानण वाले नूं कुरान समझा सकचे।

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

जो तुहाडे रब ने तुहाडे (मुहम्मद) ते रिहा कीता है, उस दा पालन करो; उंदे सिवाय होर कोई परमात्मा नेईं ऐ; ते मुशरिकें कोला मुड़ी जाओ।

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

ते जे अल्लाह चाहंदे तां ओह (उस दे नाल) साथी नहीं करदे। ते असी तुसें गी उंदा रक्षक नेई बनाया; ते तू उंदे रक्षक नेई ओ।

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

ते अल्लाह दे अलावा जिन्हां दी इबादत करदे हन उहनां दा अपमान ना करो, कहीं वे बिना ज्ञान दे अल्लाह दा ज़्यादा बेइज्जत करन। इस तर्हां असीं हर लोकां नूं आपणे करम नूं अच्छा समझण लग्गे। फिर उंदे रब दे कोल उंदी वापसी होग, ते ओह़ उनेंगी उंदे कम् में दी जानकारी देग।

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

ते उहनां ने अल्लाह दे नां नाल सारी गंभीरता नाल कसम खादी सी कि जेकर उहनां कोल कोई चमत्कार आ जावे तां उहनां नूं उस ते यकीन जरूर होवेगा। कहो, "चमत्कार सिर्फ अल्लाह दे कोल गै होंदे न।" ते केह़ तुस जानदे ओ के जदुं चमत्कार (आयत) औंदे न, तां ओह़ विश् वास नेई करङन।

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

ते (उस तरां नाल) असीं उन्हां दे दिल ते उन्हां दी नज़र नू उस वेले मुड़ दित्ता जिवें ओहनां ने पहलां इस (कुरान) ते विश्वास नहीं कीता, ते असीं उन्हां नूं गलती विच उलझन विच छड्ड दित्ता।

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

ते जेकर अस उंदे कोल फरिश्ता भेजी देचे, ते मरे दे उंदे कन्ने गल्ल करचे, ते अस उंदे सामने सारी चीजां (जेह्ड़ी उंदी मर्जी) गी इकट्ठा करचे, तां बी ओह विश्वास नेईं करदे, जदूं तकर अल्लाह दी मर्जी नेईं होग। पर ज्यादातर (सच्चाई दा मतलब) नहीं जानदे।

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

ते इस चाल्ली हर नबी आस्ते अस शैतान, इंसान ते जिन्नें कन्ने बने दे दुश्मन बनाई लेदे हे, जिंदे चा किश ने धोखे दे तौर उप्पर दुए गी सुन्दर शब्द फुसफुसांदे हे। ते जे तुहाडे रब चाहंदे तां ओह नहीं करनगे, इस करके ओह जो (झूठ) बनांदे ने उस नाल होन दे।

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

ते तां जे परलोक च विश्वास नेईं करने आह्लें दे छोटे-छोटे दिल उस फुसफुसाहट कन्नै आकर्षित होन, ते उसी पसंद करन, ते तां जे ओह् जेह्ड़ा आमतौर पर करदे न, ओह् गै करन।

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

क्या मैं अल्लाह दे अलावा होर जज दी तलाश करनी चाइदी, जदूं के ओह ही है जिन्हां ने तुहानूं किताब (कुरान) विस्तार नाल उतारी है? जिन्हां नू असीं किताब दित्ती है, ओह जानदे हन कि ए तुहाडे रब तों सच्चाई विच प्रगट होई है। इस करिए शक करने आलें च नेईं बनो।

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ते तुहाडे रब (कुरान) दा वचन सच्चाई ते न्याय विच सिद्ध हो गया है। उंदी गल्लें गी कुसै बी चीजै कन्नै नेई बदली सकदा। ते ओह़ सारे सुनने आला, सारे जानने आला ऐ।

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

ते जेकर तुस इस धरती उप्पर ज्यादातर लोकें दा अनुसरण करदे ओ तां ओह तुसेंगी अल्लाह दे रस्ते कोला जरूर भटकदे न। जेहड़ा ओ पालन करदे हन ओ सिर्फ अटकलें ही हन ते ओ सिर्फ झूठ ही बनांदे हन।

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

सचमुच, तुहाडा रब है जो अपने राह तों भटकण वाले नूं बेहतर जानदा है, ते ओहनां नूं बेहतर जानदा है जिन्हां नूं मार्गदर्शन कीता जांदा है।

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

इस करिए उस चीज़ दा खाओ जिस उप्पर अल्लाह दा नां आया गेदा ऐ, जेकर तुस उंदे निशानें उप्पर विश्वास करदे ओ।

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

ते जिस चीज़ उप्पर अल्लाह दा नां लैता गेदा ऐ, उदे च तुस कीं नेई खाओ, जदूं तकर अल्लाह ने तुसेंगी साफ करी दित्ता ऐ जे उने तुसेंगी केह़ मना करी ओड़ेया ऐ, जदूं तकर तुसेंगी मजबूर नेई कीता गेदा ऐ? ते सचमुच, मते सारे लोकें गी अपनी इच्छाएं कन्नै बिना ज्ञान दे गुमराह करदे न। उल्लंघन करने आलें गी तेरा रब बेहतरीन जानदा ऐ।

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

ते पापें गी छोड़ो, प्रगट ते छिपे दे दोनों। सचमुच, पाप करने आलें गी उंदे कित्ते दा मुआवजा मिलग।

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

ते उस (जानवरें दा मांस) दा ना खाओ जिस उप्पर अल्लाह दा नां (कत्ल करने च) नेईं आया गेदा ऐ, कीजे एह् वाकई पाप ऐ। सचमुच शैतान अपने साथियें गी तुंदे खिलाफ बहस करने आस्तै फुसफुसांदे न। ते जेकर तुस उंदी आज्ञा मनदे ओ तां तुस मुशरिक बनी जाओगे।

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

ते केह़ ओह़ मानू जेका मरी गेदा हा ते फ्ही अस उसी जिंदा करी ओड़ेया ते अस उसी इक ऐसी रोशनी दित्ती ऐ, जेकी उसी लोकें दे बिच चलने च समर्थ बनांदी ऐ, उसी गै इक मानू ऐ जेका न्हेरे च हा, तांजे ओह़ उदे शा बाह़र नेई निकली सकै? इस चाल्ली काफिरें आस्तै ओह जेह्ड़ा करदे न ओह् सुन्दर होई जंदा ऐ।

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

ते इस चाल्ली हर कस्बे च असें उस च धोखा करने आस्तै बुरे शासकें गी नियुक्त कीता ऐ, पर ओह् सिर्फ अपने आप गी इस गल्लै दा एहसास नेईं करदे गै धोखा करदे न।

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

ते जदूं उंदे कोल कोई आयत औंदी ऐ तां ओह् आखदे न, "अस उसलै तकर विश्वास (विश्वास) नेईं करगे, जदूं तकर एह् असेंगी उस्सै चाल्लीं नेईं दित्ता जंदा जि'यां अल्लाह दे रसूलें गी दित्ता गेदा हा।" अल्लाह बेहतर जानदा है कि ओ अपना रसूली दा कम्म कित्थे रखदा है। पाप करने आले लोकें गी अल्लाह दे सामने बेइज्जती ते कठोर सजा दित्ती जाग, कीजे उंदे द्वारा कीते गेदे धोखे दे कारण।

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

जिसगी अल्लाह चाह्न्दे ओ हिदायता (हिदाद) पाग, ओ इस्लाम (स्वीकार) करन लई अपनी छाती खोलेगा। ते जिस नूं भटकना चाहुंदा है, उह आपणी छाती नूं तंग ते तंग कर लैंदा है, जिवें ओह आसमान ते चढ़दा होवे (होंदा होवे)। इस चाल्ली अल्लाह उनें लोकें गी सजा दिंदा ऐ जेह्ड़े विश्वास नेईं करदे।

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

ते ए तेरे रब दा सीधा रस्ता ऐ। असी (अपने) श्लोक समझाए हन जिन्हां नू चेतावनी मिली है।

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

कीजे उंदे रब दे कोल शांति दा निवास (जन्नत) ऐ, ते उंदे कीते दे भले कम्में दे कारण उंदा रक्षक ऐ।

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

ते (याद करो) उस दिन जिस वेले उसने उन्हां सारेयां नू इकट्ठा कीता (और अल्लाह ने आख्या), "हे जिन्न दा समूह! तुसीं मते सारे लोकां नू (गुमराह) कीता है।" ते लोकें च उंदे दोस्तें आखेआ, "हे प्रभु, अस इक-दुए दा मजा लैंदे आं ते हुन तुसें साढ़े आस्तै निर्धारित समां आई गेआ ऐ।" अल्लाह आखदा ऐ, "नरक तुंदी जगह हमेशा लेई होग, जदूं तकर अल्लाह होर नेईं मर्जी।" वाकई तेरा रब सर्वज्ञ, सर्वज्ञ है।

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

ते इस चाल्ली अस किश गलत करने आह्लें गी इक-दुए दे दोस्त बनांदे आं, जि'यां ओह् पैह्लें करदे हे।

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

ओ जिन्न ते इंसान दे वर्ग ! क्या तुहाडे विचों दूत नहीं आए, मेरे श्लोक तुहानूं पहुंचाया ते इस दिन दी सभा दे बारे विच चेतावनी दित्ती? उन् ने जवाब दित्ता, "(हां), अस अपने आप गी गवाह आं।" पर ओह़ इस संसार दे जीवन कन् ने धोखा च पेदे हे ते ओह़ अपने आप गी गवाह बनी गेदे ह़न, के ओह़ काफिर ह़न।

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

इस चाल्ली (प्रेरित भेजे गेदे हे) कीजे तुंदा प्रभु कुसै मुल्ख गी गैर-इंसाफी कन्नै नाश नेईं करग, जिसलै के उंदे निवासी लापरवाह न (अजें तकर नेईं जानदे)।

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

ते हर इक माह्नू दी रैंक होंदी ऐ, जिसदे मताबक ओह् जेह्ड़ा करदा ऐ। ते तेरा रब इस गल्ल तों अनजान नहीं है कि ओह की करदे हन।

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

ते तेरा रब सर्वशक्तिमान, दया कन्नै भरोचे दा ऐ। जेकर ओह़ चाह़ंदा ऐ तां तुसेंगी नाश करी ओड़ग ते तुंदे (नश होने दे बाद) ओह़ तुंदी जगह उनेंगी गै लेई लैग, जिय् यां उनेंगी तुसेंगी कुसे होर समूह दे वंशज थवां पैदा कित्ता ऐ।

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

दरअसल, जो बी वादा तुहाडे नाल कीता जावेगा, ओ पक्का आ जावेगा ते तुसीं उस नूं मना नहीं कर सकदे।

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

कहो (मुहम्मद), "हे मेरे लोग! तुहाडी स्थिति दे मुताबिक कम्म करो, मैं वी (इहनां) करदा हां। बाद विच तुहानूं पता लग जावेगा कि परलोक विच (बाद विच) (सब तों अच्छा) जगह किस नू मिलनी है। वाकई बेईमान लोकां दी किस्मत नहीं होवेगी।"

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

ते उने अल्लाह आस्ते पौधें ते जानवरें दी पैदावार (हस्से) दा किश-किश इंतजाम कीता, ते अपनी राय दे मताबक एह् आखया, "एह् अल्लाह आस्तै ऐ ते एह् साढ़ी मूर्तियें आस्तै ऐ।" जो हिस्सा उन्हां दी मूर्तियां वास्ते है ओ अल्लाह तक नहीं पहुंचेगा, ते जो हिस्सा अल्लाह वास्ते है ओ उन्हां दी मूर्तियां तक पहुंच जावेगा। उंदा फैसला बड़ा बुरा ऐ।

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

ते इस करिए उंदी मूर्तियां (शैतान) ने मते सारे मुशरिकें गी अपने बच्चें गी मारने, उनेंगी नष्ट करने ते अपने गै धर्म गी भंग करने आस्तै सुन्दर बनाई दित्ता। ते जे अल्लाह चाहंदे तां ओह़ नेई करदे। जो (झूठ) बनांदे ने, उस नाल होन दे।

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

ते उ'नें आखेआ (उंदी राय दे मताबक) "एह् मनाही आह्ले पशुधन ते खेतीबाड़ी उत्पाद न, इन्हें गी नेईं खाना चाहिदा, सिवाय उंदे आसेआ जेह्ड़े अस चाह्न्ने आं।" ते ऐसे जानवर वी हन जिन्हां दी सवारी करना मना (नहीं) है, ते ऐसे जानवर वी हन जिन्हां नू (कत्ल करन ते) अल्लाह दा नां नहीं लैंदे, ए अल्लाह दे खिलाफ झूठ है। भविक्ख च अल्लाह उनेंगी हर कम्म दा इनाम देग।

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

ते उने आखेआ (इ बी) "जेह्ड़ा इन्नें पशुएं दे पेट च ऐ ओह् खास तौर उप्पर साढ़े मर्दें आस्तै ऐ, साढ़ी धीएं आस्तै हरम ऐ।" ते जे पेट विच जो है (जनम हो जांदा है) मर जावे तां सारे उस नूं (खा सकदे हन) । भविक्ख च अल्लाह उंदे फैसले दा इनाम देग। सचमुच अल्लाह सब ज्ञानी, सर्वज्ञ है।

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

सचमुच, ओ हारे हन जो बिना ज्ञान दे अज्ञानता दे कारण अपने बच्चें गी मारदे न, ते सिर्फ अल्लाह दे खिलाफ झूठ बना के अल्लाह ने उनेंगी दित्ती गेदी रोजी-रूट्टी गी मना करदे न। सचमुच, ओह़ भटकदे ह़न ते उंदे च रस् ता नेई ह़ोई गेदे ह़न।

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

ते उसी गै पौधें गी बेल ते बेल नेईं बनाने आह्ले पौधें गी बनाया ऐ, खजूर, बक्ख-बक्ख स्वाद दे पौधें, जैतून ते अनार जेह्ड़े इक जेह्ड़े (आकार ते रंग च) न ते (स्वाद च) समान नेईं न। फल दे बाद फल खाओ ते फसल कट्टदे बेल्लै अपना उचित (जकात) देओ, पर मता नेईं करो। सचमुच अल्लाह गी ज़्यादातर लोकें गी पसंद नेईं ऐ,

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ते पशुधनें च किश बोझ ढोने आस्तै ते किश कत्ल आस्तै बी न। अल्लाह ने तुहाडे वास्ते जो रोजी रोज़ दित्ता है, ओ खाओ, ते शैतान दे नक्शे कदम पर ना चलना। सचमुच शैतान तुहाडे वास्ते साफ दुश्मन है।

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

जोड़े च अट्ठ खेतीबाड़ी जानवर (चार जोड़े) न; इक जोड़ी भेड़ें ते इक जोड़ी बकरियां। कहो, "अल्लाह ने दो नर या दो मादा दे बीच क्या मना कीता है या दोने मादा दे कोख विच क्या है? अगर तुसीं सच्चे हो तां ज्ञान दे आधार ते मिगी समझाओ।"

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ते ऊंट कोला इक जोड़ी ते गाय कोला इक जोड़ी। कहो, "दो नर या दो मादा दे बीच क्या मना है, या दोने मादा दे कोख विच क्या है? क्या तुसीं गवाह हो रहे सी, जदों अल्लाह ने तुहाडे वास्ते ए तय कीता सी? ओहनां तों वी वद्ध अन्याय कौन है जो अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करदे ने कि बिना ज्ञान दे लोकां नूं गुमराह करन? सचमुच अल्लाह बेईमानी लोकें दा मार्गदर्शन नेईं करग।

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

कहो, "जिस चीज़ च मेरे उप्पर प्रगट कीता गेदा ऐ, उस च मिगी कोई मनाही नेईं लब्भदी, सिवाय मरे दे जानवरें दा मांस, बहने आह्ले खून, सूअर दा मांस-सभनें चीजें आस्तै जेह्ड़ा अशुद्ध ऐ- जां जेह्ड़ा अल्लाह दे अलावा कुसै होर दे नांऽ पर कत्ल कीता गेदा ऐ। पर जेह्ड़ा बी जरूरत दे कारण मजबूर ऐ, ना गै चाह्न्दा ऐ ते ना गै (जरूरत दी सीमाएं थमां मती) ऐ, तां सच्चें गै तुंदा प्रभु ऐ अक्सर माफ करने आला, परम दयालु।

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

ते यहूदियां गी अस उनें सारें (जानवरें) गी मना करी दित्ता जिंदे कोल खुर होंदे न, ते अस उनेंगी मवेशी ते भेड़ें दी चरबी गी मना करी दित्ता हा, सिवाय ओह जेड़ी उंदी पीठ कन्नै चिपकदी ऐ, जां जेह्ड़ी उंदी आंत च ऐ, जां जेह्ड़ी हड्डियें कन्नै मिलाई जंदी ऐ। इस तर्हां असीं उहनां नूं उहनां दी अवज्ञा दी सजा दित्ती। ते सचमुच, अस सारें शा सच्चे आं।

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

इस आस् ते जेकर ओह़ तुंदे कन् ने झ़ूठ बोलदे ह़न, तां ग् लाओ के "तुंदे रब उप् पर बड़ी गै दया ऐ, ते पापी लोकें आस् ते उदी सजा लाजमी ऐ।"

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

मुशरिर कहनगे, "अगर अल्लाह चाहंदे तां असीं उहदे नाल साथी नहीं करदे, ना ही साडे पुरखां ने, ते असीं किसे वी चीज़ नू मना नहीं करदे।" उसी तरह उंदे कोला पैह्ले जेह्ड़े झूठ बोलदे हे (दूत) जदूं तकर उनेंगी साढ़ी सजा दा स्वाद नेईं चखया। (मुहम्मद) कहो, "क्या तुहाडे कोल कोई ज्ञान है जो तुसीं साडे कोल पहुंचा सकदे हो? जो तुसीं पालन करदे हो ओ सिर्फ अंदाजा ही है, ते तुसीं सिर्फ सोचदे हो।"

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

(मुहम्मद) कहो, "इक ही कारण अल्लाह है। इस करिए जेकर ओह चाहंदा ऐ तां तुस सारें गी मार्गदर्शन मिलग।"

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

कहो (मुहम्मद) "अपने गवाह लाओ जो साबत कर सकन कि अल्लाह ने इस गल्ल नू मना कर दित्ता है।" जेकर ओह़ गवाही दिंदे न, तां तुसेंगी उंदे कन् ने गवाही नेई देनी चाईदी। साढ़े आयतें दा इन्कार करने आह्ले ते परलोक च विश्वास नेईं करने आह्लें दी इच्छाएं दा पालन नेईं करो, ते ओह् परमात्मा कन्नै साथी बनांदे न।

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

कहो (मुहम्मद) "मैं जो परमात्मा ने तुहानू मना कित्ता है, उह पढ़न दे। उहदे नाल कुझ वी शरीफ ना करो, अपने मां-प्यो दा भलाई करो, अपने बच्चें नूं ना मारो किउंकि ओह गरीब हन। असीं ही तुहानू ते उन्हां नू रोजी-रूट्टी देण वाले हां; घिनौने कम्मां दे नेड़े नहीं जाओ, चाहे ओ दिखाई होवे या छिपे, उन लोकां नूं ना मारो जिन्हां नूं अल्लाह ने मना कीता है सिवाय सही कारणां दे। इस तर्हां ओह तुहानूं हुक्म दिंदा है कि तुसीं समझ जाओ

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

ते अनाथ दी संपत्ति दे कोल नेईं जाओ, सिवाय होर फायदेमंद तरीके कन्नै, जदूं तकर ओह वयस्कता (उम्र) च नेईं पुज्जी जंदा। ते नाप ते तराजू गी निष्पक्ष रूप कन्नै परफेक्ट। अस इक माह्नू उप्पर उंदी क्षमता दे मताबक बोझ नेईं लांदे। जदूं तुस बोलदे ओ तां ईमानदारी कन्ने बोलो, भले ही ओ (तुंदा) रिश्तेदार होवे ते अल्लाह दा वादा पूरा करो। इस चाल्ली ओह तुसेंगी आज्ञा दिंदा ऐ के तुस याद करो।”

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

ते सचमुच, एह् मेरा सीधा रस्ता ऐ। फिर फॉलो करो ! (दूजे) रस्ते दा अनुसरण नेईं करो जेह्ड़े तुसेंगी उंदे रस्ते थमां बिखर देङन। इस तर्हां उसने तुहानूं आज्ञा दित्ती कि तुसीं भक्त हो जाओ।

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

फिर अस मूसा गी किताब (तोराह) दित्ती तां जे ओह् भलाई करने आह्लें उप्पर (साढ़े बरकत) पूरा करी सकन, हर गल्ल समझाई सकन, ते मार्गदर्शन ते दया दे तौर उप्पर, तां जे ओह् अपने प्रभु कन्नै मिलने च विश्वास करन।

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

ते एह् किताब (अल-कुरान) ऐ जेह्ड़ी असें बरकत कन्नै भरोची दी ऐ। इस दा पालन करो ते पुण्य करो तां जे तुस दया पाओ।

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(असीं कुरान नू उतार दित्ता) तां कि तुसीं (नहीं) आखदे हो, "ए किताब साडे तों पहलां सिर्फ दो समूहां (यहूदी ते ईसाई) नू ही प्रगट कीती गई सी ते सचमुच, असीं उहनां दी पढ़ाई ते ध्यान नहीं देंदे।"

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

या कि तुस (नहीं) आखदे ओ, "जेकर किताब साडे उप्पर प्रगट होई जंदी तां अस उंदे कोला बी मता मार्गदर्शन करदे।" वाकई तुहानूं तुहाडे रब दी तरफों इक साफ सफाई, मार्गदर्शन ते दया आई है। अल्लाह दे आयतां दा इन्कार करन वाले ते उन्हां तों मुड़न वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है? भविक्ख च अस अपने आयतें थमां मुड़ने आह्लें गी कठोर सजा देई देगे, कीजे ओह् हमेशा मुड़दे न।

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

ओह् सिर्फ उंदे कोल फरिश्ते दे औने दा इंतजार करदे न, जां तुंदे प्रभु दे औने दा इंतजार करदे न, जां तुंदे प्रभु कोला किश निशानें दा इंतजार करदे न। जिस दिन तुहाडे रब दे कुछ निशान औनगे, उस दिन जिस इंसान ने पहले विश्वास नहीं कीता, या उस नाल भलाई करन दी कोशिश नहीं कीती, उस दा इमान कोई फायदा नहीं होवेगा। कहो, "रुको! असी इंतजार कर रहे हां।"

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

सचमुच जो लोग अपणे धर्म कूं बंटदे अते समूह विच (बंटण) बणदे हन, उन्हा दे वास्ते तुआडी (मुहम्मद) दी ज़रा वी ज़िम्मेदारी कैनी। दरअसल, उंदे मामले अल्लाह (अल्लाह उप्पर) न। फिरी ओह़ उनेंगी दस् सेग के उनेंगी केह़ कित्ता ऐ।

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

जेड़ा भला करदा ऐ उसी दस गुना इनाम मिलग, ते जेड़ा बुरा करदा ऐ, उसी उसदी बुराई दे अनुपात च बदलाया जाग। उन्दे कन्ने ज़रा बी अन्याय नेईं होग।

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

कहो (मुहम्मद) "सचमुच मेरे रब ने मिगी सीधे रस्ते, सच्चे धर्म, इब्राहीम दे सीधा धर्म च रवाना कीता ऐ। ओह् (इब्राहिम) मुशरिकें च नेईं ऐ।"

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

कहो (मुहम्मद) "वास्तव च मेरी दुआ, मेरी इबादत, मेरी जान ते मेरी मौत सिर्फ अल्लाह, सारे दुनियां दे स्वामी दे वास्ते है।

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

उदे आस् ते कोई साथी नेई ऐ; ते इस चाल्ली मिगी हुक्म दित्ता गेआ ते मैं पैह्ले (मुसलमान) अधीन होई गेआ।

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(मुहम्मद) आखना, "क्या मेरे लेई (उचित) ऐ के मैं अल्लाह दे अलावा कुसै होर देवता दी तलाश करां, जदूं के ओह हर चीज दा स्वामी ऐ। हर पाप आस्तै इक माह्नू जिम्मेदार ऐ। ते इक माह्नू दुए दे पापें दा बोझ नेईं चुक्कग। फिरी तुस अपने रब दे कोल वापस औगे, ते ओह तुसेंगी दस्सग जेह्ड़ा तुसें पैह्लें विवाद कीता हा।

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

ते ओ ही तुहानूं धरती ते खलीफा बणाया ते तुहाडे विचों किसे नू (डिग्री) नू दूजे तों उपर उभारा, तुहानूं उस (वरदान) ते परखण वास्ते। सचमुच तेरा रब बड़ा जल्दी सजा देंदा है ते सचमुच, ओह परम क्षमाशील, परम दयालु है।