Q.S अल-अहजाब ने दी (اَلْأَحْزَاب) - 73 श्लोक दी गिणती

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اتَّقِ اللّٰهَ وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyuttaqillāha wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīn(a), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

ऐ नबी ! अल्लाह तों डरो ते काफिरां ते मुनाफिकां दी (इच्छा) दा पालन ना करो। दरअसल अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी,

وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ

wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).

ते जो तुंदे रब ने तुंदे उप्पर प्रगट कीता ऐ, उसी पालन करो। सचमुच अल्लाह तुहाडे कम्म विच बहुत सावधान है,

وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ते अल्लाह उप्पर भरोसा करो। ते अल्लाह इक रक्षक दे तौर उप्पर काफी ऐ।

مَا جَعَلَ اللّٰهُ لِرَجُلٍ مِّنْ قَلْبَيْنِ فِيْ جَوْفِهٖ ۚوَمَا جَعَلَ اَزْوَاجَكُمُ الّٰـِٕۤيْ تُظٰهِرُوْنَ مِنْهُنَّ اُمَّهٰتِكُمْ ۚوَمَا جَعَلَ اَدْعِيَاۤءَكُمْ اَبْنَاۤءَكُمْۗ ذٰلِكُمْ قَوْلُكُمْ بِاَفْوَاهِكُمْ ۗوَاللّٰهُ يَقُوْلُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِى السَّبِيْلَ

mā ja‘alallāhu lirajulim min qalbaini fī jaufih(ī), wa mā ja‘ala azwājakumul-lā'ī tuẓāhirūna minhunna ummahātikum, wa mā ja‘ala ad‘iyā'akum abnā'akum, żālikum qaulukum bi'afwāhikum, wallāhu yaqūlul-ḥaqqa wa huwa yahdis-sabīl(a).

अल्लाह ने इक आदमी वास्ते दो दिल उहदी गोदी विच नहीं बनाए; ना गै उने तुंदी घ़रेआली गी अपनी मां दे रूप च बनाया ऐ, ते ना गै तुंदे गोद लैने आह्ले पुत्तरें गी तुंदे पुत्तर बनाई दित्ता ऐ। एह् तुंदे मुंह च गै शब्द न। अल्लाह सच्चाई बोलदा ऐ ते सही रस्ता दस्सदा ऐ।

اُدْعُوْهُمْ لِاٰبَاۤىِٕهِمْ هُوَ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ فَاِنْ لَّمْ تَعْلَمُوْٓا اٰبَاۤءَهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ وَمَوَالِيْكُمْ ۗوَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيْمَآ اَخْطَأْتُمْ بِهٖ وَلٰكِنْ مَّا تَعَمَّدَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

ud‘ūhum li'ābā'ihim huwa aqsaṭu ‘indallāh(i), fa illam ta‘lamū ābā'ahum fa ikhwānukum fid-dīni wa mawālīkum, wa laisa ‘alaikum junāḥun fīmā akhṭa'tum bihī wa lākim mā ta‘ammadat qulūbukum, wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

उंदे पिता दे नां (उपयोग) करियै उनेंगी (गोद लैते गेदे बच्चें गी) सद्दो; जो अल्लाह दी नज़र च सिर्फ ऐ, ते जेकर तुस उंदे पिता गी नेईं जानदे तां (उन्हें गी) अपने धार्मिक भ्राऽ-बहन आखदे न। ते तुंदे उप्पर कोई पाप नेईं ऐ जेकर तुस उस गल्लै च गलती करदे ओ, पर (पाप ऐ) जेह्ड़ा तुंदा दिल ऐ। अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

اَلنَّبِيُّ اَوْلٰى بِالْمُؤْمِنِيْنَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ وَاَزْوَاجُهٗٓ اُمَّهٰتُهُمْ ۗوَاُولُوا الْاَرْحَامِ بَعْضُهُمْ اَوْلٰى بِبَعْضٍ فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ اِلَّآ اَنْ تَفْعَلُوْٓا اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕكُمْ مَّعْرُوْفًا ۗ كَانَ ذٰلِكَ فِى الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

an-nabiyyu aulā bil-mu'minīna min anfusihim wa azwājuhū ummahātuhum, wa ulul-arḥāmi ba‘ḍuhum aulā biba‘ḍin fī kitābillāhi minal-mu'minīna wal-muhājirīna illā an taf‘alū ilā auliyā'ikum ma‘rūfā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

नबी मुसलमानें गी अपने आप कोला बेहतर ऐ, ते उंदी पत्नी उंदी मां न। खून नाल रिश्तेदारां नूं अल्लाह दी किताब विच मुसलमान ते मुहाजिरून तों वी वड्डा हक (विरासत) है, जब तक कि तुसीं अपने भ्रावां नाल (धर्म विच) भला करन दा इरादा नहीं रखो। एह् गल्ल (अल्लाह दी) किताब च लिखी गेदी ऐ।

وَاِذْ اَخَذْنَا مِنَ النَّبِيّٖنَ مِيْثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُّوْحٍ وَّاِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖوَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًاۙ

wa iż akhażnā minan-nabiyyīna mīṡāqahum wa minka wa min nūḥiw wa ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsabni maryam(a), wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).

ते (याद रखो) जदुं अस नबियें थवां ते तुंदे (अपने आप) थवां, नूह़, अब्राह़म, मूसा ते मरियम दे पुत्तर यीशु थवां वादा लेई लेत्ता हा, ते अस उंदे शा इक पक् का वादा लेई लेत्ता ऐ।

لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).

तां जे ओह़ ध़रमी लोकें गी उंदे धार्मिकता दे बारे च पुच् छे। ओह् काफिरें गी इक दर्दनाक सजा दिंदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَاۤءَتْكُمْ جُنُوْدٌ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيْحًا وَّجُنُوْدًا لَّمْ تَرَوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرًاۚ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż jā'atkum junūdun fa'arsalnā ‘alaihim rīḥaw wa junūdal lam tarauhā, wa kānallāhu bimā ta‘malūna baṣīrā(n).

हे विश्वास करने आले! तुहाडे उप्पर अल्लाह दा एहसान याद करो, जदों फौजां तुहाडे खिलाफ आईयां ते असीं उन्हां दे खिलाफ इक तूफान भेजया ते फौजां तुसीं नहीं वेख सकदे सी। अल्लाह तुहाडे कम्मे दा सब देखन वाला है।

اِذْ جَاۤءُوْكُمْ مِّنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ اَسْفَلَ مِنْكُمْ وَاِذْ زَاغَتِ الْاَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوْبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّوْنَ بِاللّٰهِ الظُّنُوْنَا۠ ۗ

iż jā'ūkum min fauqikum wa min asfala minkum wa iż zāgatil-abṣāru wa balagatil-qulūbul-ḥanājira wa taẓunnūna billāhiẓ-ẓunūnā.

(यानी) जदों ओह तुहाडे उप्पर ते तुहाडे थल्ले तों आंदे ने, ते जदों तुहाडी अक्खां स्तब्ध हो जांदीयां ने ते तुहाडे दिल तुहाडे गले तक जब्त हो जांदे होन ते तुहानूं अल्लाह दे बारे विच गैर-तर्कसंगत शक हो जांदे ने।

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُوْنَ وَزُلْزِلُوْا زِلْزَالًا شَدِيْدًا

hunālikabtuliyal-mu'minūna wa zulzilū zilzālan syadīdā(n).

उथे ही मुसलमानें दी परीक्षा होंदी ऐ ते (उंदे दिलें गी) इक भयानक झटके कन्ने हिलाया जंदा ऐ।

وَاِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اِلَّا غُرُوْرًا

wa iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍum mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū illā gurūrā(n).

ते (याद रखो) जदों पाखंडी ते जिन्हां दे दिल बीमार सन, उहनां ने आखया, "अल्लाह ते उहदे रसूले ने जो वादा कीता सी, ओ सिर्फ धोखा ही सी।"

وَاِذْ قَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ يٰٓاَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوْا ۚوَيَسْتَأْذِنُ فَرِيْقٌ مِّنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُوْلُوْنَ اِنَّ بُيُوْتَنَا عَوْرَةٌ ۗوَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ ۗاِنْ يُّرِيْدُوْنَ اِلَّا فِرَارًا

wa iż qālat ṭā'ifatum minhum yā ahla yaṡriba lā muqāma lakum farji‘ū, wa yasta'żinu farīqum minhumun-nabiyya yaqūlūna inna buyūtanā ‘aurah(tun), wa mā hiya bi‘aurah(tin), iy yurīdūna illā firārā(n).

ते (याद रखो) जदों उन्हां दा इक समूह ने आख्या, "हे यसरीब (मदीना) दे लोग! तुहाडे वास्ते कोई जगह नहीं, इस करके वापस जाओ।" ते उन्हां विचों कुझ ने नबी (घर वापस आण दी) तों इजाज़त मंग के आखया कि "वास्तव विच साडे घर खुले हन (कोई पहरेदार नहीं हन)। घर खुले न होने दे बावजूद बी बस दौड़ना चाहंदे हे।

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِّنْ اَقْطَارِهَا ثُمَّ سُىِٕلُوا الْفِتْنَةَ لَاٰتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوْا بِهَآ اِلَّا يَسِيْرًا

wa lau dukhilat ‘alaihim min aqṭārihā ṡumma su'ilul-fitnata la'ātauhā wa mā talabbaṡū bihā illā yasīrā(n).

ते जेकर (यथरीब) उप्पर चारो पास्सै हमला कीता जा, ते उनेंगी अराजकता पैदा करने लेई आखेआ जा तां ओह् इ'यां गै करदे; ते ओह़ थोह़ड़ी-बहुत गै इंतजार करदे हे।

وَلَقَدْ كَانُوْا عَاهَدُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّوْنَ الْاَدْبَارَ ۗوَكَانَ عَهْدُ اللّٰهِ مَسْـُٔوْلًا

wa laqad kānū ‘āhadullāha min qablu lā yuwallūnal-adbār(a), wa kāna ‘ahdullāhi mas'ūlā(n).

ते सचमुच, उन्हां ने पहलां ही अल्लाह नाल वादा कीता सी कि ओह पिच्छे नहीं मुड़न (पिछड़े)। ते अल्लाह नाल इक वादा दे बारे विच सवाल खड़े होसेन।

قُلْ لَّنْ يَّنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ اِنْ فَرَرْتُمْ مِّنَ الْمَوْتِ اَوِ الْقَتْلِ وَاِذًا لَّا تُمَتَّعُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

qul lay yanfa‘akumul-firāru in farartum minal-mauti awil-qatli wa iżal lā tumatta‘ūna illā qalīlā(n).

कहो (हे मुहम्मद), “भलायन से तुझे कोई फाधा नशीॊ शोगी अगय तुभ मौत या वध से ऩलायन कयेंगे, औय जफ आऩ ऐवा कयते शो तो तुभ शी थोडा-थोडा मश ऩता चरेगा।”

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَعْصِمُكُمْ مِّنَ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَ بِكُمْ سُوْۤءًا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً ۗوَلَا يَجِدُوْنَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

qul man żal-lażī ya‘ṣimukum minallāhi in arāda bikum sū'an au arāda bikum raḥmah(tan), wa lā yajidūna lahum min dūnillāhi waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

कहो, "अगर ओह तुहाडे वास्ते आपदा चाहंदा है या तुहाडे ते रहम दी चाह करदा है तां तुहानू अल्लाह दे (रज़ज़त) तों कौन बचा सकदा है?" उन्दे कोल अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक या मददगार नेईं होग।

۞ قَدْ يَعْلَمُ اللّٰهُ الْمُعَوِّقِيْنَ مِنْكُمْ وَالْقَاۤىِٕلِيْنَ لِاِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ اِلَيْنَا ۚوَلَا يَأْتُوْنَ الْبَأْسَ اِلَّا قَلِيْلًاۙ

qad ya‘lamullāhul-mu‘awwiqīna minkum wal-qā'ilīna li'ikhwānihim halumma ilainā, wa lā ya'tūnal-ba'sa illā qalīlā(n).

सचमुच अल्लाह उन लोकें गी जानदा ऐ जेड़े तुंदे बीच खड़ोते दे न ते उंदे भ्राएं गी आखदे न, “साढ़े कन्ने आओ।” पर ओह थोड़ी देर च गै युद्ध च आए,

اَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَاِذَا جَاۤءَ الْخَوْفُ رَاَيْتَهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ تَدُوْرُ اَعْيُنُهُمْ كَالَّذِيْ يُغْشٰى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِۚ فَاِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوْكُمْ بِاَلْسِنَةٍ حِدَادٍ اَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يُؤْمِنُوْا فَاَحْبَطَ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا

asyiḥḥatan ‘alaikum, fa iżā jā'al-khaufu ra'aitahum yanẓurūna ilaika tadūru a‘yunuhum kal-lażī yugsyā ‘alaihi minal-maut(i), fa iżā żahabal-khaufu salaqūkum bi'alsinatin ḥidādin asyiḥḥatan ‘alal-khair(i), ulā'ika lam yu'minū fa aḥbaṭallāhu a‘mālahum, wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

ओह तुंदे कन्ने कंजूस करदे न। जदूं डर (खतरा) औंदा ऐ तां तुस उनेंगी तुसें गी उप्परली अक्खीं कन्नै दिक्खदे ओ जेह्ड़े लोक बेहोश होई गेदे न कीजे ओह् मरने आह्ले न, ते जदूं डर गायब होई जंदा ऐ तां ओह् तुसेंगी तेज जीभें कन्नै गाली दिंदे न, जिसलै के ओह् भलाई करने च कंजूस होंदे न। जो विश्वास नहीं करदे, फिर अल्लाह उनके करम रद्द कर दे। ते एह् अल्लाह आस्तै आसान ऐ।

يَحْسَبُوْنَ الْاَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوْا ۚوَاِنْ يَّأْتِ الْاَحْزَابُ يَوَدُّوْا لَوْ اَنَّهُمْ بَادُوْنَ فِى الْاَعْرَابِ يَسْاَلُوْنَ عَنْ اَنْۢبَاۤىِٕكُمْ ۗوَلَوْ كَانُوْا فِيْكُمْ مَّا قٰتَلُوْٓا اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yaḥsabūnal-aḥzāba lam yażhabū, wa iy ya'til aḥzābu yawaddū lau annahum bādūna fil a‘rābi yas'alūna ‘an ambā'ikum, wa lau kānū fīkum mā qātalū illā qalīlā(n).

उनेंगी लगदा ऐ (कि) (गठबंधन) समूह नेईं छड्डे न, ते जेकर (गठबंधन) समूह वापस आंदे न तां ओह् जरूर बेदूईन अरबें कन्नै ग्राएं च रौह्ना चांह्दे न, तुंदे बारे च खबर मंगदे न। ते जेकर ओह़ तुंदे कन् ने ह़ोंदे, तां ओह़ नेई लड़दे, लेकन थोड़ी देर आस् ते गै लड़दे।

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ

laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).

सचमुच अल्लाह दे रसूलुल्लाह विच तुहाडे कोल उस वास्ते इक अच्छी मिसाल है जो अल्लाह ते आखरी दिन दी उम्मीद करदा है ते अल्लाह दी अक्सर याद करदा है।

وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ

wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).

ते जदों मुसलमानें इन्हां (गठबंधन) समूहां नूं वेखया तां उहनां ने आख्या, "अल्लाह ते उहदे रसूले ने साडे नाल इह वादा कीता सी।" ते अल्लाह ते ओस दा रसूलुल्लाह सच्चे हन। ते इस कन्नै उंदी ईमान ते इस्लाम च बाद्दा होंदा ऐ।

مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ

minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).

मुसलमानें च ओह् बी शामल न जेह्ड़े अल्लाह कन्नै अपना वादा पूरा करदे न, ते उंदे च ओह् बी शामल न जेह्ड़े कमजोर होंदे न, ते उंदे च ओह् बी शामल न जेह्ड़े इंतजार करदे न ते (अपने वादे च) घट्टोघट्ट नेईं बदलदे।

لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

तां जे अल्लाह धर्मी लोकें गी उंदी धार्मिकता दा इनाम देग, ते जेकर चाह्न्दा ऐ, जां उंदे पछतावा गी स्वीकार करदा ऐ तां उनेंगी सजा देग। सचमुच अल्लाह माफ करने आला, दयालु ऐ।

وَرَدَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِغَيْظِهِمْ لَمْ يَنَالُوْا خَيْرًا ۗوَكَفَى اللّٰهُ الْمُؤْمِنِيْنَ الْقِتَالَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ قَوِيًّا عَزِيْزًاۚ

wa raddallāhul-lażīna kafarū bigaiẓihim lam yanālū khairā(n), wa kafallāhul-mu'minīnal-qitāl(a), wa kānallāhu qawiyyan ‘azīzā(n).

ते अल्लाह उनें काफिरें गी भगांदा ऐ जिंदी हालत चिड़चिड़ाहट कन्नै भरोची दी ऐ, कीजे उनेंगी (भी) कोई फायदा नेईं होंदा। अल्लाह (जो मदद करदा है) काफी है कि मुसलमानों को लड़ने से रोके। और अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वशक्तिमान है।

وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ

wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).

ते उने किताब दे लोकें (बानी कुरैजा) गी उंदे किले थमां (गठबंधन आह्ले समूहें) दी मदद करने आह्लें गी उतारेआ, ते उंदे दिलें च डर बी पाई दित्ता। कुसै गी तुसें मारी दित्ता ते कुसै गी तुसें कैद करी लेआ।

وَاَوْرَثَكُمْ اَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ وَاَرْضًا لَّمْ تَطَـُٔوْهَا ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرًا ࣖ

wa auraṡakum arḍahum wa diyārahum wa amwālahum wa arḍal lam taṭa'ūhā, wa kānallāhu ‘alā kulli syai'in qadīrā(n).

ते उहनां ने तुहाडे कोल उहनां दी ज़मीन, घर ते सम्पत्ति, ते (उस तरां) उस ज़मीन दी वसीयत कीती जिस ते तुसीं कदम नहीं रखे। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika in kuntunna turidnal-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā fa ta‘ālaina umatti‘kunna wa usarriḥkunna sarāḥan jamīlā(n).

ऐ नबी ! अपनी घ़रेआली गी ग् लाओ, “जेकर तुस इस दुनिया दी जिंदगी ते उसदी सजने दी चाह् करदे ओ तां इत् थें आओ तां जे मैं तुसेंगी मुतआ देई सकां ते तुसेंगी भ़ले तरीके कन् ने तलाक देई सकां।”

وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنٰتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظِيْمًا

wa in kuntunna turidnallāha wa rasūlahū wad-dāral-ākhirata fa innallāha a‘adda lil-muḥsināti minkunna ajran ‘aẓīmā(n).

ते जेकर तुस अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह ते परलोक दी धरती दी इच्छा करदे ओ तां सचमुच अल्लाह ने तुंदे च भलाई करने आलें लेई इक बड्डा इनाम तैयार कीता ऐ।

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ مَنْ يَّأْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُّضٰعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِۗ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا ۔

yā nisā'an-nabiyyi may ya'ti minkunna bifāḥisyatim mubayyinatiy yuḍā‘af lahal-‘ażābu ḍi‘fain(i), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).

हे नबी दी पत्नियां ! तुहाडे विचों जो कोई सचमुच घिनौना कर्म करदा है, ओस दी सजा उसदे वास्ते दोगुनी होवेगी। ते एह् अल्लाह आस्तै आसान ऐ।

۞ وَمَنْ يَّقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُّؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِۙ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيْمًا

wa may yaqnut minkunna lillāhi wa rasūlihī wa ta‘mal ṣāliḥan nu'tihā ajrahā marratain(i), wa a‘tadnā lahā rizqan karīmā(n).

ते जेड़ी तुहाडे विचों (नबी दी पत्नियां) अल्लाह ते उहदे रसूले दी आज्ञाकारी रेहवे ते भला करन, असीं उस नूं दोगुना इनाम देंगे ते उस नूं इक उदात्त रूजत दा इंतजाम करगे।

يٰنِسَاۤءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِّنَ النِّسَاۤءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِيْ فِيْ قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَّقُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوْفًاۚ

yā nisā'an-nabiyyi lastunna ka'aḥadim minan-nisā'i inittaqaitunna falā takhḍa‘na bil-qauli fa yaṭma‘al-lażī fī qalbihī maraḍuw wa qulna qaulam ma‘rūfā(n).

हे नबी दी पत्नियां ! तुसीं होर जनानीआं दे समान नहीं हो, जे भक्त हो। इस करिए बोलने च झुकना (अपनी आवाज़ नरम) नेईं करो तां जे दिलें च बीमारी आह्ले लोकें दे जज्बे जागरूक होन, ते अच्छे शब्द बोलो।

وَقَرْنَ فِيْ بُيُوْتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُوْلٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتِيْنَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاِنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيْرًاۚ

wa qarna fī buyūtikunna wa lā tabarrajna tabarrujal-jāhiliyyatil-ūlā wa aqimnaṣ-ṣalāta wa ātīnaz-zakāta wa aṭi‘nallāha wa rasūlah(ū), innamā yurīdullāhu liyużhiba ‘ankumur-rijsa ahlal-baiti wa yuṭahhirakum taṭhīrā(n).

ते तुसें गी अपने घरें च गै रौह्ना चाहिदा ते अतीत दे अज्ञानी लोकें दी तर्ज पर सजाना ते (व्यवहार) नेईं करना चाहिदा, ते नमाज करना चाहिदा, जकात करना चाहिदा ते अल्लाह ते उंदे रसूले दी आज्ञा मनना चाहिदा। सचमुच अल्लाह दा इरादा है कि ओ अहलुल बैत तुहाडे विचों पाप दूर कर के तुहानू जितना हो सके उतना साफ साफ कर दे।

وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فِيْ بُيُوْتِكُنَّ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطِيْفًا خَبِيْرًا ࣖ

ważkurna mā yutlā fī buyūtikunna min āyātillāhi wal-ḥikmah(ti), innallāha kāna laṭīfan khabīrā(n).

ते याद करो कि तुहाडे घर विच अल्लाह दी आयत ते हक (तुहाडे नबी दी सुन्नत) तों जो पढ़ेया जांदा है। सचमुच अल्लाह सब कोमल, सर्वज्ञ है।

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

सचमुच, मुसलमान मरद ते जनानी, विश्वासी मरद ते जनानी, अपनी आज्ञाकारिता च अडिग रेहने आले मर्द ते जनानी, पुरुष ते जनानी जेड़े धैर्य रखदे न, मर्द ते जनानी जो धीरज रखदे न, मर्द ते जनानी जेड़े नम्र न, मर्द ते जनानी जेड़े दक्षिणा दिंदे न, मर्द ते जनानी जेड़े रोजा रखदे न, मर्द ते जनानी जेड़े अपनी इज्जत बनाई रक्खदे न, मर्द ते जनानी जेह्ड़े अक्सर (नाम) अल्लाह दा जिक्र करदे न, अल्लाह ने उंदे आस्तै माफी ते इक बड्डा इनाम दित्ता ऐ।

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ

wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).

ते मुसलमान मर्दां ते मुसलमान जनानीआं वास्ते ए उचित नहीं, जेकर अल्लाह ते उहदे रसूले ने कोई फरमान जारी कीता है तां उन्हां दे मामलें दे बारे विच उन्हां वास्ते (इक होर) विकल्प होवेगा। ते जो कोई अल्लाह ते उहदे रसूले दी नाफरत करदा है, तां सचमुच ओह भटक गया है, साफ गलती नाल।

وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا

wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).

ते (याद रखो), जदूं तुसें (मुहम्मद) उस व्यक्ति गी आखेआ जिस उप्पर अल्लाह ने एहसान कीता हा ते तुसें (भी) उस पर एहसान कीता हा, "अपनी घरेआली गी रखो ते अल्लाह कोला डरो" तां तुस अपने दिलै च छुपाई रक्खे दे हे जेह्ड़ा अल्लाह उजागर करग, ते तुस लोकें कोला डरदे हे, हालाँकि अल्लाह गी तुंदे कोला डरने दा ज्यादा हक हा। इस करिए जदूं जैद ने अपनी घरेआली आस्तै अपनी जरूरतें गी खत्म करी दित्ता हा (उसगी तलाक देई दित्ता हा), तां अस तुंदी ब्याह उसी (जैनब) कन्नै करी लेआ तां जे मुसलमानें गी अपने गोद लैते दे बच्चें दी पत्नी कन्नै (ब्याह) करने च कोई ऐतराज नेईं होऐ, जेकर गोद लैते दे बच्चें ने अपनी घरेआली आस्तै अपनी जरूरतें गी पूरा करी लैता हा। ते परमेसरे दा फरमान जरूर पूरा ह़ोई जाग।

مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ

mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).

नबी को अल्लाह ने उवके लरए जो तय ककमा था, उवके लरए कोई ऐतराज नशीॊ था। (अल्लाह ने ऐह फैसला कीता है) पिछले नबीयां नू अल्लाह दी सुन्नत दे तौर ते। ते परमेसरे दा फरमान इक ऐसा फरमान ऐ जेका पक्के तौर उप् पर लागू ह़ोग,

ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).

(अर्थात) अल्लाह दे संदेश देने आले, जो उंदे कोला डरदे न ते अल्लाह दे सिवा होर किसे कोला डरदे न। ते अल्लाह इक हिसाब-किताब दे तौर उप्पर काफी ऐ।

مَا كَانَ مُحَمَّدٌ اَبَآ اَحَدٍ مِّنْ رِّجَالِكُمْ وَلٰكِنْ رَّسُوْلَ اللّٰهِ وَخَاتَمَ النَّبِيّٖنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا ࣖ

mā kāna muḥammadun abā aḥadim mir rijālikum wa lākir rasūlallāhi wa khātaman-nabiyyīn(a), wa kānallāhu bikulli syai'in ‘alīmā(n).

मुहम्मद तुहाडे विचों किसे दा पिता नहीं, पर ओ अल्लाह दा रसूलुल्लाह ते नबीयां दी मुहर है। ते अल्लाह हर गल्ल दा सर्वज्ञ ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَثِيْرًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanużkurullāha żikran kaṡīrā(n),

हे विश्वास करने आले! अल्लाह दी याद करो, जितना हो सके (उसदा नाम) याद करके,

وَّسَبِّحُوْهُ بُكْرَةً وَّاَصِيْلًا

wa sabbiḥūhu bukrataw wa aṣīlā(n).

ते सवेरे ते शाम उदी महिमा करो।

هُوَ الَّذِيْ يُصَلِّيْ عَلَيْكُمْ وَمَلٰۤىِٕكَتُهٗ لِيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ رَحِيْمًا

huwal-lażī yuṣallī ‘alaikum wa malā'ikatahū liyukhrijakum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa kāna bil-mu'minīna raḥīmā(n).

ओ ही हे जो तुवाकुं ते अपणेह स्वर्गदूतों उत्ते दया करेंदे (तुवाड़े कित्ते माफ़ी मंगदा हे), ताकि ओ तुवाकुं न्हेरे कलों बाहर कढ्ढ के रोशनी (प्रकाश) एच आ वेंदे। ते ओह़ विश् वास करने आलें उप् पर परम मेहरबान ऐ।

تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهٗ سَلٰمٌ ۚوَاَعَدَّ لَهُمْ اَجْرًا كَرِيْمًا

taḥiyyatuhum yauma yalqaunahū salām(un), wa a‘adda lahum ajran karīmā(n).

उंदे (विश्वासियें दा) उंदे कन् ने मिलने पर सलाम "सलाम" हा, ते उनेंगी उंदे आस् ते इक उदात्त इनाम तैयार कित्ता।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ

yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).

ऐ नबी ! सच च अस तुसें गी गवाही, खुशखबरी देने आला ते चेतावनी देने आले बनने आस्ते भेजेया ऐ।

وَّدَاعِيًا اِلَى اللّٰهِ بِاِذْنِهٖ وَسِرَاجًا مُّنِيْرًا

wa dā‘iyan ilallāhi bi'iżnihī wa sirājam munīrā(n).

ते (धर्म) अल्लाह दी इजाजत नाल ते रोशन करन वाली रोशनी दे तौर ते अल्लाह दा आह्वान करन दा।

وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ بِاَنَّ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَضْلًا كَبِيْرًا

wa basysyiril-mu'minīna bi'anna lahum minallāhi faḍlan kabīrā(n).

ते मुसलमानें गी खुशखबरी देओ जे वाकई उंदे आस्तै अल्लाह दी बड़ी वरदान ऐ।

وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا

wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).

ते (मुहम्मद) उन काफिर ते मुनाफिकां दी गल्ल न मनना, उन्हां दी गड़बड़ी ते ध्यान ना देना ते अल्लाह ते भरोसा रखना। ते अल्लाह इक रक्षक दे तौर उप्पर काफी ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنٰتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّوْنَهَاۚ فَمَتِّعُوْهُنَّ وَسَرِّحُوْهُنَّ سَرَاحًا جَمِيْلًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nakaḥtumul-mu'mināti ṡumma ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna famā lakum ‘alaihinna min ‘iddatin ta‘taddūnahā, fa matti‘ūhunna wa sarriḥūhunna sarāḥan jamīlā(n).

हे विश्वास करने आले! जेकर तुस विश्वासी जनानियां कन्ने ब्याह करदे ओ, तां तुस उंदे कन्ने हस्तक्षेप करने कोला पैहलें उनेंगी तलाक देई ओड़दे ओ, तां उंदे आस्ते आईडीएशन दी कोई अवधि नेईं ऐ जिसी तुसेंगी ध्यान च रखने दी लोड़ ऐ। पर इन्हें मुतअह दे ते बेहतरीन तरीके कन्ने जाने देयो।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَحْلَلْنَا لَكَ اَزْوَاجَكَ الّٰتِيْٓ اٰتَيْتَ اُجُوْرَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَ مِمَّآ اَفَاۤءَ اللّٰهُ عَلَيْكَ وَبَنٰتِ عَمِّكَ وَبَنٰتِ عَمّٰتِكَ وَبَنٰتِ خَالِكَ وَبَنٰتِ خٰلٰتِكَ الّٰتِيْ هَاجَرْنَ مَعَكَۗ وَامْرَاَةً مُّؤْمِنَةً اِنْ وَّهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ اِنْ اَرَادَ النَّبِيُّ اَنْ يَّسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَّكَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَۗ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِيْٓ اَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُوْنَ عَلَيْكَ حَرَجٌۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu innā aḥlalnā laka azwājakal-lātī ātaita ujūrahunna wa mā malakat yamīnuka mimmā afā'allāhu ‘alaika wa banāti ‘ammika wa banāti ‘ammātika wa banāti khālika wa banāti khālātikal-lātī hājarna ma‘ak(a), wamra'atam mu'minatan iw wahabat nafsahā lin-nabiyyi in arādan-nabiyyu ay yastankiḥahā, khāliṣatal laka min dūnil-mu'minīn(a), qad ‘alimnā mā faraḍnā ‘alaihim fī azwājihim wa mā malakat aimānuhum likailā yakūna ‘alaika ḥaraj(un), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ऐ नबी ! अस सचमुच तुंदे आस्तै तुंदी पत्नियां गी, जिंदे आस्तै तुसें दहेज दित्ता ऐ, ते तुंदे गुलामें गी जिंदे उप्पर तुस अपने कब्जे च ओ, जिंदे च तुसें गी लड़ाई च हासल कीता गेदा फायदा बी शामल ऐ, जेह्ड़ा अल्लाह ने तुसेंगी दित्ता ऐ, ते तुंदे पैतृक भ्राएं दी धीएं गी, तुंदी पैतृक भ्राएं दी धीएं गी, तुंदी मातृ-भ्राएं दी कुड़ियें गी, ते तुंदी मातृ-भ्राएं दी धीएं गी बी, ते तुंदी मातृ-भ्राएं दी कुड़ियें गी, जिनेंगी तुंदे कन्नै प्रवास कीता ऐ, ते अपने आप गी देने आह्लियां मुसलमान जनानियां बी नबी अगर उन्हां नाल ब्याह करना चाहुंदा है तां खास तौर ते तुहाडे वास्ते सौभाग्य दे तौर ते, सारे मुसलमानें वास्ते नहीं। अस जानने आं जे उंदी घ़रेआली ते उंदे कब्जे च औने आह्ले दासें दे बारे च असें उंदे उप्पर केह् फर्ज कीता ऐ, तां जे ओह् तुंदे आस्तै बोझ नेईं बनी जा। ते अल्लाह अक्सर माफ करने आला, परम दयालु ऐ।

۞ تُرْجِيْ مَنْ تَشَاۤءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِيْٓ اِلَيْكَ مَنْ تَشَاۤءُۗ وَمَنِ ابْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَۗ ذٰلِكَ اَدْنٰٓى اَنْ تَقَرَّ اَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ اٰتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِيْ قُلُوْبِكُمْ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَلِيْمًا

turjī man tasyā'u wa tu'wī ilaika man tasyā'(u), wa manibtagaita mimman ‘azalta falā junāḥa ‘alaik(a), żālika adnā an taqarra a‘yunuhunna wa lā yaḥzanna wa yarḍaina bimā ātaitahunna kulluhunn(a), wallāhu ya‘lamu mā fī qulūbikum, wa kānallāhu ‘alīman ḥalīmā(n).

तुस उंदे च (अपनी पत्नियां) च जिसी चांदे ओ (उंदे कन्नै) स्थगित करी सकदे ओ ते जिसदे कन्नै (उंदे च) तुस चाह्न्दे ओ, संभोग बी करी सकदे ओ। ते जिसदे कन्ने तुस अपनी घरेआली कोला फिरी सेक्स करना चांदे ओ, जिनेंगी तुस इक पासे रखे दे ओ, तां तुंदे उप्पर कोई पाप नेईं ऐ। जेह् ड़ा मन दी शांति दे नेड़े ऐ, ते उनेंगी दुखी नेईं होंदा, ते ओह़ तुंदे सारें गी दित्ती गेदी चीजें कन् ने खुश न। ते अल्लाह जानदा है कि तुहाडे दिल विच की (संग्रहित) है। ते अल्लाह सारे जानकार, माफ करने आला ऐ।

لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ

lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).

उसदे बाद तुहाडे (हे मुहम्मद) वास्ते (दूजी) जनानियां नाल ब्याह करना जायज नहीं है, ना ही तुहाडे वास्ते उन्हां दी जगह (दूजी) धीयां देना जायज नहीं है, भले ही उन्हां दी सुंदरता तुहानू आकर्षित करदी होवे, सिवाय उन (गुलामें) दे जिन्हां दे दाहिने हत्थ है। ते अल्लाह सारे चीजां दा सब्भनें शा वाकिफ ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَدْخُلُوْا بُيُوْتَ النَّبِيِّ اِلَّآ اَنْ يُّؤْذَنَ لَكُمْ اِلٰى طَعَامٍ غَيْرَ نٰظِرِيْنَ اِنٰىهُ وَلٰكِنْ اِذَا دُعِيْتُمْ فَادْخُلُوْا فَاِذَا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوْا وَلَا مُسْتَأْنِسِيْنَ لِحَدِيْثٍۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ يُؤْذِى النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيٖ مِنْكُمْ ۖوَاللّٰهُ لَا يَسْتَحْيٖ مِنَ الْحَقِّۗ وَاِذَا سَاَلْتُمُوْهُنَّ مَتَاعًا فَسْـَٔلُوْهُنَّ مِنْ وَّرَاۤءِ حِجَابٍۗ ذٰلِكُمْ اَطْهَرُ لِقُلُوْبِكُمْ وَقُلُوْبِهِنَّۗ وَمَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُؤْذُوْا رَسُوْلَ اللّٰهِ وَلَآ اَنْ تَنْكِحُوْٓا اَزْوَاجَهٗ مِنْۢ بَعْدِهٖٓ اَبَدًاۗ اِنَّ ذٰلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللّٰهِ عَظِيْمًا

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tadkhulū buyūtan-nabiyyi illā ay yu'żana lakum ilā ṭa‘āmin gaira nāẓirīna ināhu wa lākin iżā du‘ītum fadkhulū fa iżā ṭa‘imtum fantasyirū wa lā musta'nisīna liḥadīṡ(in), inna żālikum kāna yu'żin-nabiyya fayastaḥyī minkum, wallāhu lā yastaḥyī minal-ḥaqq(i), wa iżā sa'altumūhunna matā‘an fas'alūhunna miw warā'i ḥijāb(in), żālikum aṭharu liqulūbikum wa qulūbihinn(a), wa mā kāna lakum an tu'żū rasūlallāhi wa lā an tankiḥū azwājahū mim ba‘dihī abadā(n), inna żālikum kāna ‘indallāhi ‘aẓīmā(n).

हे विश्वास करने आले! नबी दे घरें च उसलै तकर नेईं दाखल होओ, जदूं तकर तुसेंगी खाना पकाने दा इंतजार नेईं कीते बगैर खाने दी इजाजत नेईं होऐ, पर जेकर तुसेंगी बुलाया जंदा ऐ तां अंदर दाखल होओ ते जदूं तुस खाना खत्म करी लैंदे ओ तां गल्लबात गी लंबा कीते बगैर गै चली जाओ। सचमुच, एह् गै नबी गी परेशान करदा ऐ तां जे ओह् (नबी) तुंदे कोला (तुसेंगी बाहर भेजने आस्तै) शर्म करदा ऐ, ते अल्लाह गी शर्म नेईं करदा (सच्चे गी समझाने च)। जेकर तुस उंदे (नबी दी पत्नियां) कोला किश (जरूरी चीजां) मंगदे ओ तां इक परदे दे पिच्छें थमां मंगो। ओह (रास्ता) तुहाडे दिल ते उन्हां दे दिल वास्ते होर वी शुद्ध है। ते तुसें गी अल्लाह दे रसूले गी (दिल गी) चोट नेईं पुजाना चाहिदा ते (नबी दी मौत दे बाद बी) उंदी घरेआली कन्नै हमेशा लेई ब्याह नेईं करना चाहिदा। सचमुच ए अल्लाह दी नजर विच बहुत वड्डा (पाप) है।

اِنْ تُبْدُوْا شَيْـًٔا اَوْ تُخْفُوْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا

in tubdū syai'an au tukhfūhu fa'innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).

जेकर तुस कुसे गल्ल गी उजागर करदे ओ या छुपांदे ओ तां वाकई अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ ऐ।

لَا جُنَاحَ عَلَيْهِنَّ فِيْٓ اٰبَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤىِٕهِنَّ وَلَآ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اِخْوَانِهِنَّ وَلَآ اَبْنَاۤءِ اَخَوٰتِهِنَّ وَلَا نِسَاۤىِٕهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتْ اَيْمَانُهُنَّۚ وَاتَّقِيْنَ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا

lā junāḥa ‘alaihinna fī ābā'ihinna wa lā abnā'ihinna wa lā ikhwānihinna wa lā abnā'i ikhwānihinna wa lā abnā'i akhawātihinna wa lā nisā'ihinna wa lā mā malakat aimānuhunn(a), wattaqīnallāh(a), innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).

नबी दी पत्नियां (बिना परदे दे मिलन) ते अपने पिता, अपने पुत्तर, अपने भ्रा, अपने भ्राएं दे पुत्तर, अपनी बहनें दे पुत्तर, उंदी (विश्वासी) जनानियां ते उंदे कोल दे नौकरें कन्ने कोई पाप नेईं ऐ ते तुंदे (नबी दी पत्नी) कोला अल्लाह कोला डरदे न। सचमुच अल्लाह सब चीजां दा गवाह ऐ।

اِنَّ اللّٰهَ وَمَلٰۤىِٕكَتَهٗ يُصَلُّوْنَ عَلَى النَّبِيِّۗ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا صَلُّوْا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا

innallāha wa malā'ikatahū yuṣallūna ‘alan-nabiyy(i), yā ayyuhal-lażīna āmanū ṣallū ‘alaihi wa sallimū taslīmā(n).

दरअसल अल्लाह ते उंदे फरिश्ता नबी गी सलावत करदे न। हे विश्वास करने आले! नबी को सलावल्लाह ते पूरी आदर दे नाल सलाम करो।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُّهِيْنًا

innal-lażīna yu'żūnallāha wa rasūlahū la‘anahumullāhu fid-dun-yā wal-ākhirati wa a‘adda lahum ‘ażābam muhīnā(n).

सचमुच, (विरोध) जिन्हां नूं अल्लाह ते उहदे रसूले नू नाराज करदे हन, अल्लाह उहनां नूं इस दुनिया ते आखरे विच गाली देंगे, ते उहनां वास्ते अपमानजनक सजा देग।

وَالَّذِيْنَ يُؤْذُوْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوْا فَقَدِ احْتَمَلُوْا بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا ࣖ

wal-lażīna yu'żūnal-mu'minīna wal-mu'mināti bigairi maktasabū faqadiḥtamalū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).

ते जेड़े नर ते नारी विश्वासियें गी दुखी करदे न, उनेंगी बिना कुसै कसूर दे कित्ते गेदे न, तां सचमुच, उनेंगी झूठ ते असली पापें गी लेई गेदा ऐ।

يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِّاَزْوَاجِكَ وَبَنٰتِكَ وَنِسَاۤءِ الْمُؤْمِنِيْنَ يُدْنِيْنَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيْبِهِنَّۗ ذٰلِكَ اَدْنٰىٓ اَنْ يُّعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا

yā ayyuhan-nabiyyu qul li'azwājika wa banātika wa nisā'il-mu'minīna yudnīna ‘alaihinna min jalābībihinn(a), żālika adnā ay yu‘rafna falā yu'żain(a), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

ऐ नबी ! अपनी घ़रेआली, अपनी धीएं ते मुसलमानें दी घ़रेआली गी ग् लाओ, "उनेंगी अपने सारे शरीर उप् पर दुपट्टा ढकने देयो।" एह् तां जे उनेंगी पछानने च सहूलियत होऐ, तां जे ओह् परेशान नेईं होन। ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।

۞ لَىِٕنْ لَّمْ يَنْتَهِ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ وَّالْمُرْجِفُوْنَ فِى الْمَدِيْنَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُوْنَكَ فِيْهَآ اِلَّا قَلِيْلًا

la'il lam yantahil-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍuw wal-murjifūna fil-madīnati lanugriyannaka bihim ṡumma lā yujāwirūnaka fīhā illā qalīlā(n).

सचमुच अगर पाखंडी, जिन्हां दे दिल विच बीमारी हे अते मदीना विच झूठी खबर फैलावण वाले (तुहाडे दुखी करण तों) हिचक कैनी करेंदे, तां अस्सां तुआकूं (उन्हां नाल लड़ण) दा हुक्म जरूर डेसेन, तां ओ तुआडे पड़ोसी (मदीना विच) थोड़ी देर दे सिवाय नहीं होसेन,

مَلْعُوْنِيْنَۖ اَيْنَمَا ثُقِفُوْٓا اُخِذُوْا وَقُتِّلُوْا تَقْتِيْلًا

mal‘ūnīn(a), ainamā ṡuqifū ukhiżū wa quttilū taqtīlā(n).

अभिशाप दी हालत विच। जित्थे भी मिलनगे, बिना दया दे कैद ते मारे जांगन।

سُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۚوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

जिवें अल्लाह दी सुन्नत जो (तुंदे तों पहलां आए) ते वी लागू होंदी है, ते तुहानूं अल्लाह दी सुन्नत विच कोई बदलाव नहीं मिलदा।

يَسْـَٔلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُوْنُ قَرِيْبًا

yas'alukan-nāsu ‘anis-sā‘ah(ti), qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāh(i), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata takūnu qarībā(n).

लोग तुहाडे (मुहम्मद) तों कयामत दे दिन दे बारे च पुच्छदे ने। कहो, "अंतिम दिन दा ज्ञान सिर्फ अल्लाह दे कोल है।" ते क्या तुस जानदे ओ, शायद क़यामत दा दिन नेड़े ऐ?

اِنَّ اللّٰهَ لَعَنَ الْكٰفِرِيْنَ وَاَعَدَّ لَهُمْ سَعِيْرًاۙ

innallāha la‘anal-kāfirīna wa a‘adda lahum sa‘īrā(n).

सचमुच अल्लाह ने काफिरां नू गाली दित्ती है ते उन्हां वास्ते इक धधकदी अग्ग (नरक) तैयार कीती है,

خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۚ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا ۚ

khālidīna fīhā abadā(n), lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

ओह उदे च हमेशा रौहग; उंदे कोल कोई रक्षक ते मददगार नेईं होग।

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠

yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.

जिस दिन (जदूं) नरक विच उन्हां दे चेहरे उल्टे हो जांदे हन, ओ कहनगे, "ओ, काश असीं अल्लाह दी आज्ञा मनदे ते (भी) रसूले दी आज्ञा मनदे।

وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠

wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.

ते उने आख्या, “साढ़े प्रभु, सचमुच अस अपने शासकें ते शासकें दी गल्ल मनदे हे, फिर उने असेंगी (सही) रस्ते कोला भटकाया।

رَبَّنَآ اٰتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيْرًا ࣖ

rabbanā ātihim ḍi‘faini minal-‘ażābi wal‘anhum la‘nan kabīrā(n).

साडे रब, उंदे उप्पर दोहरी सजा लाओ ते उनेंगी बड़ा शाप देई ओड़ो।"

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اٰذَوْا مُوْسٰى فَبَرَّاَهُ اللّٰهُ مِمَّا قَالُوْا ۗوَكَانَ عِنْدَ اللّٰهِ وَجِيْهًا ۗ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takūnū kal-lażīna āżau mūsā fa barra'ahullāhu mimmā qālū, wa kāna ‘indallāhi wajīhā(n).

हे विश्वास करने आले! मूसा गी दुखी करने आलें दे समान मत बनो, इस करी अल्लाह ने उंदे उप्पर लाए गेदे इल्जामें थमां साफ करी दित्ता। ते ओह इक ऐसा इंसान ऐ जिसदी अल्लाह दी नजर च इज्जतदार पद ऐ।

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًاۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa qūlū qaulan sadīdā(n).

हे विश्वास करने आले! अल्लाह से डरना ते सही शब्द बोलना,

يُّصْلِحْ لَكُمْ اَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا

yuṣliḥ lakum a‘mālakum wa yagfir lakum żunūbakum, wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū faqad fāza fauzan ‘aẓīmā(n).

अल्लाह तुहाडे कम्में च सुधार जरूर करग ते तुहाडे गुनाह माफ करग। ते जेड़ा अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी आज्ञा मनदा है, तां सचमुच ओह बड़ी जीत नाल जीत हासिल करदा है।

اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ

innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).

सचमुच, अस्सां आकाश, धरती ते पहाड़ें गी इक संदेश दित्ता ऐ; पर हर कोई जनादेश गी अंजाम देने थमां परहेज करदा हा ते उनेंगी चिंता ही जे ओह् इसगी पूरा नेईं करंगन (एह् भारी हा), इस करी जनादेश गी मनुक्खें गै पूरा कीता हा। सचमुच, इंसान बड़ा गै अन्यायी ते बड़ा गै बेवकूफ ऐ,

لِّيُعَذِّبَ اللّٰهُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْمُنٰفِقٰتِ وَالْمُشْرِكِيْنَ وَالْمُشْرِكٰتِ وَيَتُوْبَ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ

liyu‘ażżiballāhul-munāfiqīna wal-munāfiqāti wal-musyrikīna wal-musyrikāti wa yatūballāhu ‘alal-mu'minīna wal-mu'mināt(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).

तां जे अल्लाह पाखंडियें गी, मर्दें ते जनानियें, मुशरिकें गी, मर्दें ते जनानियें गी सजा देग; ते अल्लाह नर ते नारी मुसलमानें दी तबाब गी स्वीकार करग। ते अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।