Q.S अल-जिन ने दी (اَلْجِنّ) - 28 श्लोक दी गिणती

قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْٓا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًاۙ

qul ūḥiya ilayya annahustama‘a nafarum minal-jinni fa qālū innā sami‘nā qur'ānan ‘ajabā(n).

कहो (मुहम्मद), "मेरे कोल इह बखान हो गया है कि जिन्नां दा इक समूह (पाठ) सुनी है," फिर उन्हां ने आख्या, "असीं इक अद्भुत पाठ (कुरान) सुनी है,

يَّهْدِيْٓ اِلَى الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖۗ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَآ اَحَدًاۖ

yahdī ilar-rusydi fa'āmannā bih(ī), wa lan nusyrika birabbinā aḥadā(n).

(जो) सानु सच्चे राह ते रस्ता दस्सदा है, फिर उस ते विश्वास करदे हां । ते असीं कदे वी अपने रब नाल किसे वी चीज़ दा संगत नहीं करगे,

وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰى جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًاۖ

wa annahū ta‘ālā jaddu rabbinā mattakhaża ṣāḥibataw wa lā waladā(n).

ते सच्चें गै साढ़े प्रभु दी महिमा उच्ची ऐ, उदे कोल कोई पत्नी ते ना कोई संतान ऐ।"

وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَى اللّٰهِ شَطَطًاۖ

wa annahū kāna yaqūlu safīhunā ‘alallāhi syaṭaṭā(n).

ते सचमुच साडे विचों मूर्ख लोग हमेशा (शब्द) बोलदे सन जो अल्लाह दे प्रति सीमा तों परे हन,

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۙ

wa annā ẓanannā allan taqūlal-insu wal-jinnu ‘alallāhi każibā(n).

ते सचमुच असीं सोचेया कि ना ते इंसान ते ना जिन्न अल्लाह दे खिलाफ कोई झूठा शब्द बोलनगे।

وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًاۖ

wa annahū kāna rijālum minal insi ya‘ūżūna birijālim minal-jinni fa zādūhum rahaqā(n).

ते सचमुच मनुखें विच कुछ आदमी वी सन जिन्हां ने किसे आदमी तों जिन्न तों रक्षा मंगी, पर उन्हां (जिन्न) उन्हां (मनुख) नू होर वी गुमराह कर दित्ता।

وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًاۖ

wa annahum ẓannū kamā ẓanantum allay yab‘aṡallāhu aḥadā(n).

ते सचमुच ओह (जिन्न) तुहाडे (मक्का दे मुशरिक) दी तरह सोचदे ने जो ए वी सोचदे ने कि अल्लाह किसे नू (कयामत दे दिन) जिंदा नहीं कर देगा।

وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَاۤءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًاۖ

wa annā lamasnas-samā'a fa wajadnāhā muli'at ḥarasan syadīdaw wa syuhubā(n).

ते सचमुच अस (जिन्नें) आसमान गी जानने दी कोशश कीती ऐ, इस करी असेंगी एह् मजबूत पहरेदारें ते अग्ग दे तीरें कन्नै भरोचे दा लब्भा,

وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِۗ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًاۖ

wa annā kunnā naq‘udu minhā maqā‘ida lis-sam‘(i), famay yastami‘il-āna yajid lahū syihābar raṣadā(n).

ते सचमुच असीं (जिन्न) (खबरां ते) चोरी-छिपे सुनन वास्ते आसमान विच कई जगहां ते कब्जा कर सकदे सी। पर हुण कोई वी (कोल करदा है) चुपके-चुपके (इस तरह) नू ज़रूर अग्ग दे तीर लुकाई (उस नू जलाने वास्ते) मिलनगे।

وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْٓ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِى الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًاۙ

wa annā lā nadrī asyarrun urīda biman fil-arḍi am arāda bihim rabbuhum rasyadā(n).

ते सचमुच असीं (जिन्न) नहीं जानदे (इस रक्षा दा वजूद) कि बुराई धरती ते लोकां दी इच्छा है या उन्हां दा रब उन्हां वास्ते भलाई चाहुंदा है।

وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَۗ كُنَّا طَرَاۤىِٕقَ قِدَدًاۙ

wa annā minnaṣ-ṣāliḥūna wa minnā dūna żālik(a), kunnā ṭarā'iqa qidadā(n).

ते सचमुच साडे विच (जिन्न) कुझ धर्मी ते कुझ विपरीत हन, ते असीं अलग-अलग रस्ते ते चलदे हां।

وَّاَنَّا ظَنَنَّآ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِى الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًاۖ

wa annā ẓanannā allan nu‘jizallāha fil-arḍi wa lan nu‘jizahū harabā(n).

ते सचमुच असीं (जिन्न) शक कीता सी कि असीं धरती ते अल्लाह दी (शक्ति तों) बच नहीं सकदे ते ना ही (उस तों) बच सकदे हां।

وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰىٓ اٰمَنَّا بِهٖۗ فَمَنْ يُّؤْمِنْۢ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًاۖ

wa annā lammā sami‘nal-hudā āmannā bih(ī), famay yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsaw wa lā rahaqā(n).

ते सचमुच जदों असीं (जिन्न) (जिन्न) (कुरान दी) हिदायत सुणया तां असीं उस विच विश्वास कीता। तां जेड़ा कोई परमात्मा उप्पर विश्वास करदा ऐ, उसी नुकसान ते पाप कोला डरने दी लोड़ नेईं ऐ।

وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَۗ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰۤىِٕكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا

wa annā minnal-muslimūna wa minnal-qāsiṭūn(a), faman aslama fa ulā'ika taḥarrau rasyadā(n).

ते साडे विच ओह वी हन जो मुसलमान हन ते सच्चाई तों हटण वाले वी हन। जो मुसलमान हन, उने सीधा रस्ता चुनेया है।

وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًاۙ

wa ammal-qāsiṭūna fa kānū lijahannama ḥaṭabā(n).

ते रही गल्ल सच्चाई कोला हटने आह्लें दी तां ओह् नरक आस्तै ईंधन बनी जंदे न।"

وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَى الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّاۤءً غَدَقًاۙ

wa allawistaqāmū ‘alaṭ-ṭarīqati la'asqaināhum mā'an gadaqā(n).

ते जेकर ओह उस रस्ते (इस्लामी धर्म) उप्पर सीधे चलदे रेह्ंदे तां अस उनेंगी पर्याप्त पानी देई दिंदे।

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِۗ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًاۙ

linaftinahum fīh(i), wa may yu‘riḍ ‘an żikri rabbihī yasluk-hu ‘ażāban ṣa‘adā(n).

उस (रास) विच असीं उन्हां दी परख करगे। ते जो कोई अपने रब दी चेतावनी तों मुड़ जावे, ओह उस नू बहुत भारी सजा विच जरूर पा देगा।

وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًاۖ

wa annal-masājida lillāhi falā tad‘ū ma‘allāhi aḥadā(n).

ते वाकई मस्जिदें अल्लाह दे वास्ते हन। इस करिए इस च अल्लाह दे अलावा कुसै होर चीज दी इबादत नेईं करो।

وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًاۗ ࣖ

wa annahū lammā qāma ‘abdullāhi yad‘ūhu kādū yakūnūna ‘alaihi libadā(n).

ते सचमुच जदों अल्लाह दा सेवक (मुहम्मद) उहदी इबादत करन (नमाज) करन लई खड़े होए तां ओह (जिन्न) उहदे चारों पासे भीड़ लग गए।

قُلْ اِنَّمَآ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَآ اُشْرِكُ بِهٖٓ اَحَدًا

qul innamā ad‘ū rabbī wa lā usyriku bihī aḥadā(n).

(मुहम्मद) आखना, "वास्तव च मैं सिर्फ अपने रब दी इबादत करदा हां ते मैं उंदे कन्ने कुसे बी चीज़ दा संगत नेईं करदा।"

قُلْ اِنِّيْ لَآ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا

qul innī lā amliku lakum ḍarraw wa lā rasyadā(n).

(मुहम्मद) कहो, "मेरे कोल कोई ताकत नहीं है कि मैं तुहानू नुकसान दा विरोध कर सकां ते ना ही तुहाडे कोल भलाई कर सकां।"

قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ ەۙ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا ۙ

qul innī lay yujīranī minallāhi aḥad(un), wa lan ajida min dūnihī multaḥadā(n).

कहो (हे मुहम्मद): “वास्तव च कोई बी चीज़ अल्लाह कोला मेरी रक्षा नेईं करी सकदी, ते मैं उंदे कोला सिवाय कोई शरण नेईं पाना।

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(मैं सिर्फ) अल्लाह ते उहदे संदेश तों (एक चेतावनी) पहुंचांदा हां। ते जेड़ा अल्लाह ते उंदे रसूलुल्लाह दी आज्ञा नेईं मनग, उसी नरक दी सजा जरूर मिलग, ओह् हमेशा उत्थें गै रौह्ग।"

حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًاۗ

Ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna fasaya‘lamūna man aḍ‘afu nāṣiraw wa aqallu ‘adadā(n).

तां जे जदूं ओह (सज़ा) दिक्खन जेह्ड़ी उंदे उप्पर धमकी दित्ती गेदी ऐ, तां उनेंगी पता लग्गी जा जे कुस दे मददगार कमजोर ते घट्ट गिनतरी च न।

قُلْ اِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْٓ اَمَدًا

qul in adrī aqarībum mā tū‘adūna am yaj‘alu lahū rabbī amadā(n).

कहो (हे मुहम्मद) “मैं नहीं जानदा कि जिस सजा तुहानू धमकी दित्ती जांदी है, ओ नेड़े है, या मेरे रब ने अजे तक कोई वक्त तय कीता है।”

عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰى غَيْبِهٖٓ اَحَدًاۙ

‘Ālimul-gaibi falā yuẓhiru ‘alā gaibihī aḥadā(n).

ओह् अदृष्ट गी जानदा ऐ, पर उसी कुसै गी बी नेईं प्रगट करदा ऐ।

اِلَّا مَنِ ارْتَضٰى مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًاۙ

illā manirtaḍā mir rasūlin fa innahū yasluku mim baini yadaihi wa min khalfihī raṣadā(n).

सिवाय उनें रसूलें गी जिनेंगी ओह़ मंजूर करदा ऐ, तां सचमुच उनेंगी उंदे सामने ते पिच्छें पहरेदार (स्वर्गदूत) भेजे दा ऐ।

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

तां जे ओह् जानन जे दूतें ने सच्चें गै अपने रब दा संदेश दित्ता ऐ, ते (उसदा ज्ञान) उंदे कन्नै जेह्ड़ा ऐ उसी घेरदा ऐ, ते ओह् सारें चीजें गी इक-इक करियै गिनदा ऐ।