Q.S अस-सफ़त (اَلصَّافَّات) - 182 श्लोक दी गिणती

وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ

waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).

कतार च चलने आले (फरिश्ते दे समूह) दे द्वारा,

فَالزّٰجِرٰتِ زَجْرًاۙ

faz-zājirāti zajrā(n).

(जोड़े) दी खातिर जो इस गी गंभीरता कन्ने रोकदा ऐ,

فَالتّٰلِيٰتِ ذِكْرًاۙ

fat-tāliyāti żikrā(n).

चेतावनी पढ़ने आले (समूह) दी खातिर,

اِنَّ اِلٰهَكُمْ لَوَاحِدٌۗ

inna ilāhakum lawāḥid(un).

सचमुच तेरा परमातमा सच्चे इक गै ऐ।

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِۗ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā wa rabbul-masyāriq(i).

आकाश ते धरती ते उंदे बश्कार जेह्ड़ा ऐ ते सूरज दे उगने दा स्वामी।

اِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاۤءَ الدُّنْيَا بِزِيْنَةِ ِۨالْكَوَاكِبِۙ

innā zayyannas-samā'ad-dun-yā bizīnatinil-kawākib(i).

सचमुच, अस्सां दुनिया दे आकाश (नजदीक) कूं, तारे दी सजावट नाल सजाया हे।

وَحِفْظًا مِّنْ كُلِّ شَيْطٰنٍ مَّارِدٍۚ

wa ḥifẓam min kulli syaiṭānim mārid(in).

ते (असीं) हर ना आज्ञाकारी शैतान कोला इसदी रक्षा कीती ऐ।

لَا يَسَّمَّعُوْنَ اِلَى الْمَلَاِ الْاَعْلٰى وَيُقْذَفُوْنَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍۖ

lā yassammā‘ūna ilal-mala'il-a‘lā wa yuqżafūna min kulli jānib(in).

ओह (शैतान) सुर्गदूतें दी गल्ल नेईं सुनी सकदे ते उंदे उप्पर हर दिशा थमां पत्थर मारे जंदे न,

دُحُوْرًا وَّلَهُمْ عَذَابٌ وَّاصِبٌ

duḥūraw wa lahum ‘ażābuw wāṣib(un).

उनेंगी भगाई लैना ते उनेंगी अनन्त सजा मिलग।

اِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَاَتْبَعَهٗ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

illā man khaṭifal-khaṭfata fa'atba‘ahū syihābun ṡāqib(un).

सिवाय (शैतान) दे जो (बातचीत) चुराई लैंदा ऐ; फिरी उसी इक जरदे तारे दा पीछा करदा ऐ।

فَاسْتَفْتِهِمْ اَهُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمْ مَّنْ خَلَقْنَا ۗاِنَّا خَلَقْنٰهُمْ مِّنْ طِيْنٍ لَّازِبٍ

fastaftihim ahum asyaddu khalqan am man khalaqnā, innā khalaqnāhum min ṭīnil lāzib(in).

इस करिए उंदे कोला (मक्का दे मुशरिकें कोला) पुच्छो, "क्या उंदी रचना होर बी कठिन ऐ जां जेह्ड़ा असें बनाया ऐ?" सचमुच, अस इन्हें गी मिट्टी थमां बनाया ऐ।

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

इत्थूं तगर जे तुस (मुहम्मद) बी (उंदी आज्ञा नेईं मनने पर) हैरान ओ ते उनेंगी (तुंदा) बेइज्जत कीता।

وَاِذَا ذُكِّرُوْا لَا يَذْكُرُوْنَ ۖ

wa iżā żukkirū lā yażkurūn(a).

ते जदुं उनेंगी चेतावनी दित्ती जंदी ऐ, तां ओह़ उसी नेई मनदे।

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

ते जदों ओह (अल्लाह दी महानता दा) कोई निशानी वेखदे हन तां ओह उस दा मजाक उड़ांदे हन।

وَقَالُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

wa qālū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

ते उनेंगी आखेआ, “एह् असली जादू दे सिवा होर किश नेई ऐ।

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَۙ

a'iżā mitnā wa kunnā turābaw wa ‘iẓāman a'innā lamab‘ūṡūn(a).

जेकर अस मरी गेदे आं ते गंदगी ते हड्डियां बनी गेदे आं तां केह़ ए सच ऐ के अस (फिर) जिंदे ह़ोगे?

اَوَاٰبَاۤؤُنَا الْاَوَّلُوْنَۗ

awa ābā'unal-awwalūn(a).

ते केह़ साढ़े पैह़लैं दे पुरख बी जिंदे ह़ोई जाङन?”

قُلْ نَعَمْ وَاَنْتُمْ دٰخِرُوْنَۚ

qul na‘am wa antum dākhirūn(a).

(मुहम्मद) कहो, “हां, ते तुहानू बेइज्जत होवेगा।”

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌ فَاِذَا هُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa'innamā hiya zajratuw wāḥidatun fa'iżā hum yanẓurūn(a).

तां सचमुच जी उठना सिर्फ इक चिल्लाहट कन्ने गै होंदा ऐ; ते फौरन ओह़ उसी दिक् खी लैङन।

وَقَالُوْا يٰوَيْلَنَا هٰذَا يَوْمُ الدِّيْنِ

wa qālū yā wailanā hāżā yaumud-dīn(i).

ते उन् ने ग् लाया, "अस किन् ने दयनीय आं! (काश) ए बदला लेने दा दिन होंदा।"

هٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ ࣖ

hāżā yaumul-faṣlil-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

एह् उस फैसले दा दिन ऐ जिसदा तुसें इक बारी इन्कार कीता हा।

اُحْشُرُوا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا وَاَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوْا يَعْبُدُوْنَ ۙ

uḥsyurul-lażīna ẓalamū wa azwājahum wa mā kānū ya‘budūn(a).

(स्वर्गदूत गी आज्ञा दित्ती गेई ही) "गुनाह करने आलें ते उंदे साथियें गी इकट्ठा करो ते उंदी भ़जन करने आलें गी इकट्ठा करो;

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَاهْدُوْهُمْ اِلٰى صِرَاطِ الْجَحِيْمِ

min dūnillāhi fahdūhum ilā ṣirāṭil-jaḥīm(i).

अल्लाह दे अलावा फिर इन्हें गी नरक दा रस्ता दस्सो।

وَقِفُوْهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْـُٔوْلُوْنَ ۙ

waqifūhum innahum mas'ūlūn(a).

उनेंगी (आराम दे स्टॉप पर) हिरासत च रक्खो, सच्चें उनेंगी पुच्छेआ जाग,

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُوْنَ

mā lakum lā tanāṣarūn(a).

“तुस मदद क्यों नेईं करदे?”

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُوْنَ

bal humul-yauma mustaslimūn(a).

उस दिन भी उन्होनें (अल्लाह दे फैसले दे सामने) आत्मसमर्पण कर दित्ता।

وَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

wa aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

ते किश-किश इक-दुए दा सामना करदे होई इक-दुए कन्नै बहस करदे रेह्।

قَالُوْٓا اِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُوْنَنَا عَنِ الْيَمِيْنِ

qālū innakum kuntum ta'tūnanā ‘anil-yamīn(i).

सचमुच, उंदे (अनुयायी) ने (उंदे सरदारें गी) आखेआ हा, "तुस गै साढ़े कोल सज्जे पास्से आए हे।"

قَالُوْا بَلْ لَّمْ تَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَۚ

qālū bal lam takūnū mu'minīn(a).

(उंदे सरदारें) ने जवाब दित्ता, “(नहीं), बल्के तुस गै ओ जेड़े विश्वासी नेईं बनना (चाहंदे)।

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

जदके साढ़े उप्पर तुंदे उप्पर कोई ताकत नेईं ऐ, असल च तुस इक ऐसी लोक ओ जेह्ड़े सीमाएं कोला बी मते न।

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖاِنَّا لَذَاۤىِٕقُوْنَ

fa ḥaqqa ‘alainā qaulu rabbinā, innā lażā'iqūn(a).

इस आस् ते एह़ उचित ऐ के परमेसरे दा फैसला (सज़ा) साढ़े उप् पर पौना ऐ; असी (उस सजा दा) जरूर महसूस करगे।

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

इस आस् ते अस तुसेंगी गुमराह करी ओड़ेया ऐ, ते अस अपने आप गै गुमराह होई गेदे आं।"

فَاِنَّهُمْ يَوْمَىِٕذٍ فِى الْعَذَابِ مُشْتَرِكُوْنَ

fa innahum yauma'iżin fil-‘ażābi musytarikūn(a).

तो, उस दिन, ओह इक साथ सजा भुगतनगे।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِيْنَ

innā każālika naf‘alu bil-mujrimīn(a).

सचमुच, पाप करने आलें कन्ने अस इयां गै बर्ताव करदे आं।

اِنَّهُمْ كَانُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ يَسْتَكْبِرُوْنَ ۙ

innahum kānū iżā qīla lahum lā ilāha illallāhu yastakbirūn(a).

सचमुच, जदों उन्हां नाल आखया गया कि "ला इलाहा इल्लाल्लाह" (अल्लाह दे सिवा कोई देवता नहीं) तां उन्हां ने बड़ा घमंड कीता कि

وَيَقُوْلُوْنَ اَىِٕنَّا لَتَارِكُوْٓا اٰلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُوْنٍ ۗ

wa yaqūlūna a'innā latārikū ālihatinā lisyā‘irim majnūn(in).

ते उ’नें आखेआ, “के अस इक पागल कवि दे कारण अपनी पूजा छोड़ी देगे?”

بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ

bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).

भले ही ओ (मुहम्मद) सच्चाई नाल आ के (पिछले) रसूलों कूं सही ठहराया।

اِنَّكُمْ لَذَاۤىِٕقُوا الْعَذَابِ الْاَلِيْمِ ۚ

innakum lażā'iqul-‘ażābil-alīm(i).

सचमुच, तुसें गी इक दर्दनाक सजा जरूर महसूस होग।

وَمَا تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَۙ

wa mā tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

ते तुन्दे कित्ते दे सिवाय तुन्दे प्रतिफल नेई मिलग।

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

पर अल्लाह दे दास जो (पाप तों) शुद्ध होए हन,

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُوْمٌۙ

ulā'ika lahum rizqum ma‘lūm(un).

उहनां नू ओह किस्मत मिलदी है जो तय कीती गई है,

فَوَاكِهُ ۚوَهُمْ مُّكْرَمُوْنَۙ

fawākihu wa hum mukramūn(a).

(अर्थात) फल। ते ओह इज्जतदार हन,

فِيْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِۙ

fī jannātin na‘īm(i).

सुख कन्नै भरोचे दे आकाश च,

عَلٰى سُرُرٍ مُّتَقٰبِلِيْنَ

‘alā sururim mutaqābilīn(a).

(ओह बैठे) सोफे ते आमने सामने।

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِّنْ مَّعِيْنٍۢ ۙ

yuṭāfu ‘alaihim bika'sim mim ma‘īn(in).

उनेंगी (स्वर्ग दे झरने) थमां पानी कन्नै भरोचे दे कटोरे बंड्डे गे।

بَيْضَاۤءَ لَذَّةٍ لِّلشّٰرِبِيْنَۚ

baiḍā'a lażżatil lisy-syāribīn(a).

(रंग) शुद्ध सफेद ऐ, इसदा स्वाद पीने आह्ले लोकें गी अच्छा लगदा ऐ।

لَا فِيْهَا غَوْلٌ وَّلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُوْنَ

lā fīhā gauluw wa lā hum ‘anhā yunzafūn(a).

इस च कोई ऐसी चीज नेईं ऐ जेह्ड़ी उनेंगी नशे च पाई दिंदी ऐ, ते ओह् इस थमां नशे च बी नेईं होंदे।

وَعِنْدَهُمْ قٰصِرٰتُ الطَّرْفِ عِيْنٌ ۙ

wa ‘indahum qāṣirātuṭ-ṭarfi ‘īn(un).

ते उंदे बगल च सुन्दर अक्खीं आली कुड़ियां बी न, ते उंदी दृष्टि गी सीमित करदियां न।

كَاَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُوْنٌ

ka'annahum baiḍum maknūn(un).

मानो ओह अंडे अच्छी तरह रखे होए होन।

فَاَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ يَّتَسَاۤءَلُوْنَ

fa'aqbala ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍiy yatasā'alūn(a).

फिरी गल्ल करदे होई इक-दुए दा सामना कीता।

قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ اِنِّيْ كَانَ لِيْ قَرِيْنٌۙ

qāla qā'ilum minhum innī kāna lī qarīn(un).

उन्दे च इक ने आख्या, "सचमुच, इक बारी (दुनिया च) मेरा इक दोस्त हा,

يَّقُوْلُ اَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِيْنَ

yaqūlu a'innaka laminal-muṣaddiqīn(a).

जिन्ने ग् लाया, "केह़ तुस सच् चाई च उनें लोकें च शामल ओ जेके (जिंदा ह़ोने दे दिन) गी पुख्ता करदे ह़न?"

ءَاِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَّعِظَامًا ءَاِنَّا لَمَدِيْنُوْنَ

a'iżā mitnā wa kunnā turāban a'innā lamadīnūn(a).

जेकर अस मरी गेदे आं ते धूड़ ते हड्डियां बनी गेदे आं, तां केह़ अस सच् चाई च (जिंदा ह़ोगे) बदला लैने आस् ते?

قَالَ هَلْ اَنْتُمْ مُّطَّلِعُوْنَ

qāla hal antum muṭṭali‘ūn(a).

उ’नें आखेआ, “क्या तुस (मेरे दोस्त) दी समीक्षा करना चांह्दे ओ?”

فَاطَّلَعَ فَرَاٰهُ فِيْ سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِ

faṭṭala‘a fa ra'āhu fī sawā'il-jaḥīm(i).

तो उसने उसे दे खा औय उसे धधकती अग्ग के बीतय दे खा।

قَالَ تَاللّٰهِ اِنْ كِدْتَّ لَتُرْدِيْنِ ۙ

qāla tallāhi in kitta laturdīn(i).

उसने कहा, "अल्लाह दी कसम, तुसीं मिगी लगभग नुकसान पजाया,

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّيْ لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

wa lau lā ni‘matu rabbī lakuntu minal-muḥḍarīn(a).

ते जेकर मेरे रब दी कृपा नेईं होंदी तां मैं जरूर उनें लोकें च शामल होंदा जेह्ड़े (नरक च) घसीटदे हे।"

اَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِيْنَۙ

afamā naḥnu bimayyitīn(a).

फिरी असीं मरन नहीं ?

اِلَّا مَوْتَتَنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِيْنَ

illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimu‘ażżabīn(a).

जद तक साडी मौत (इस संसार च) पैह़ली नेई ऐ, ते असेंगी (परलोक च) सजा नेई दित्ती जाग?”

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

inna hāżā lahuwal-fauzul-‘aẓīm(u).

सचमुच, ए सचमुच इक बड्डी जीत ऐ।

لِمِثْلِ هٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعٰمِلُوْنَ

limiṡli hāżā falya‘malil-‘āmilūn(a).

इस तरह (जीत) दे वास्ते, जो दान करन दे काबिल हन, ओह दान करन।

اَذٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا اَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّوْمِ

ażālika khairun nuzulan am syajaratuz-zaqqūm(i).

क्या (स्वर्ग दा खाना) बेहतर पकवान ऐ या ज़क्कूम दा पेड़।

اِنَّا جَعَلْنٰهَا فِتْنَةً لِّلظّٰلِمِيْنَ

innā ja‘alnāhā fitnatal liẓ-ẓālimīn(a).

सचमुच, अस्सां इस (जक्कूम दे पेड़) गी गलत करने आलें दी सजा बनाई दित्ती।

اِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِيْٓ اَصْلِ الْجَحِيْمِۙ

innahā syajaratun takhruju fī aṣlil-jaḥīm(i).

सचमुच, ए इक पेड़ ऐ जेड़ा नरक दी गहराई चों निकलदा ऐ,

طَلْعُهَا كَاَنَّهٗ رُءُوْسُ الشَّيٰطِيْنِ

Ṭal‘uhā ka'annahū ru'ūsusy-syayāṭīn(i).

फुल्ल शैतान दे सिरें दे समान न।

فَاِنَّهُمْ لَاٰكِلُوْنَ مِنْهَا فَمَالِـُٔوْنَ مِنْهَا الْبُطُوْنَۗ

fa innahum la'ākilūna minhā fa māli'ūna minhal-buṭūn(a).

तो सचमुच, ओ ओस (बूटे दा फल) खांदे हन, ते ओस दे फल (जक्कुम) नाल अपने पेट भरदे हन।

ثُمَّ اِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيْمٍۚ

Ṡumma inna lahum ‘alaihā lasyaubam min ḥamīm(in).

फिर सचमुच (जक्कूम दा फल) खाण दे बाद उन्हां नू बहुत गर्म पानी नाल मिला के पेय मिलदा सी।

ثُمَّ اِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَاِلَى الْجَحِيْمِ

Ṡumma inna marji‘ahum la'ilal-jaḥīm(i).

फिर उंदी वापसी दी जगह जरूर जहिम दा नरक होग।

اِنَّهُمْ اَلْفَوْا اٰبَاۤءَهُمْ ضَاۤلِّيْنَۙ

innahum alfau ābā'ahum ḍāllīn(a).

सचमुच, उनेंगी अपने पुरखें गी गलती दी स्थिति च पाया,

فَهُمْ عَلٰٓى اٰثٰرِهِمْ يُهْرَعُوْنَ

fahum ‘alā āṡārihim yuhra‘ūn(a).

फिरी उनेंगी अपने (पुरखें) दे नक्शे कदम पर चलने च जल्दबाजी कीती।

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ اَكْثَرُ الْاَوَّلِيْنَۙ

wa laqad ḍalla qablahum akṡarul-awwalīn(a).

ते सचमुच, उंदे (कुरैश) कोला पैहलें दे मते सारे लोक भटक गेदे हे,

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا فِيْهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa laqad arsalnā fīhim munżirīn(a).

ते सच्चें गै अस उंदे च चेतावनी देने आह्ले भेजे दे आं।

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِيْنَۙ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-munżarīn(a).

इस करिए उनें लोकें दे अंत उप्पर ध्यान देओ जिनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ ࣖ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

सिवाय अल्लाह दे दास दे जो (पाप तों) शुद्ध हो जांदे हन।

وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ

wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).

ते सचमुच, नूह ने साडे नाल प्रार्थना कित्ती, तां सचमुच, अस्सां सब तों अच्छा हां जो प्रार्थना दी इजाजत डेंदे हां।

وَنَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۖ

wa najjaināhu wa ahlahū minal-karbil-‘aẓīm(i).

अस उसी ते उंदे अनुयायियें गी इक बड्डी आपदा थमां बचाई लेआ ऐ।

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهٗ هُمُ الْبَاقِيْنَ

wa ja‘alnā żurriyyatahū humul-bāqīn(a).

ते अस उंदे बच्चें ते पोतें गी ऐसे लोक बनाई लेंदे हे जेह्ड़े उंदी वंशज गी जारी रक्खङन।

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ते अस बाद आने आलें च नूह (स्तुति) आस्ते बचाई लेया;

سَلٰمٌ عَلٰى نُوْحٍ فِى الْعٰلَمِيْنَ

salāmun ‘alā nūḥin fil-‘ālamīn(a).

"समरी दुनिया च नूह गी समृद्धि (असें दित्ती)।

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

सचमुच, भलाई करने आलें गी अस इयां गै इनाम दिंदे आं।

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सचमुच ओह साडे मुसलमान सेवकें च शामल ऐ।

ثُمَّ اَغْرَقْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma agraqnal-ākharīn(a).

फिर असी बाकी गी डुबोई दित्ता।

۞ وَاِنَّ مِنْ شِيْعَتِهٖ لَاِبْرٰهِيْمَ ۘ

wa inna min syī‘atihī la'ibrāhīm(a).

ते सचमुच, अब्राहम उदे समूह (नूह) च शामल हा।

اِذْ جَاۤءَ رَبَّهٗ بِقَلْبٍ سَلِيْمٍۙ

iż jā'a rabbahū biqalbin salīm(in).

(याद) जदों ओह अपने रब दे कोल शुद्ध मन नाल आया सी,

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ

iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).

(याद) जदुं उन् ने अपने पिता ते अपने लोकें गी ग् लाया, “तुस केह़ भ़जन करदे ओ?

اَىِٕفْكًا اٰلِهَةً دُوْنَ اللّٰهِ تُرِيْدُوْنَۗ

a'ifkan ālihatan dūnallāhi turīdūn(a).

क्या तुस अल्लाह दे अलावा होर इबादतियें कन्ने झूठ दी इच्छा करदे ओ?

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

famā ẓannukum birabbil-‘ālamīn(a).

तां सारे संसार दे परमात्मा दे बारे च तुंदा केह् विचार ऐ?"

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى النُّجُوْمِۙ

fa naẓara naẓratan fin-nujūm(i).

फिरी उसने तारे ते इक नज़र पाई,

فَقَالَ اِنِّيْ سَقِيْمٌ

fa qāla innī saqīm(un).

फिर उसने (इब्राहिम) आख्या, "वाकई मैं बीमार हां।"

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِيْنَ

fa tawallau ‘anhu mudbirīn(a).

फिरी ओह उदे कोला मुड़ियै चली गे।

فَرَاغَ اِلٰٓى اٰلِهَتِهِمْ فَقَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَۚ

farāga ilā ālihatihim faqāla alā ta'kulūn(a).

फिरी ओह (इब्राहिम) चुपचाप उंदी मूर्तियें दे कोल चली गेया; फिरी उन आखया, “तुस कीं नेई खांदे?

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُوْنَ

mā lakum lā tanṭiqūn(a).

तुस जवाब कीं नेई देंदे?”

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا ۢبِالْيَمِيْنِ

farāga ‘alaihim ḍarbam bil-yamīn(i).

फिरी उसी अपने सज्जे हत्थ कन्ने मारदे होई उंदे (मूर्तियें) दा सामना करना पवा।

فَاَقْبَلُوْٓا اِلَيْهِ يَزِفُّوْنَ

fa aqbalū ilaihi yaziffūn(a).

फिरी ओह़ (उस दे लोग) उंदे कश दौड़दे-दौड़दे आए।

قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ

qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).

उने (इब्राहिम) आख्या, “क्या तुस उन मूर्तियां दी पूजा करदे ओ, जिनेंगी तुसें उकेरया हा?

وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُوْنَ

wallāhu khalaqakum wa mā ta‘malūn(a).

फिरी बी अल्लाह गै तुसें गी बनाया ऐ ते तुस के करदे ओ।”

قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ

qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).

उन् ने ग् लाया, "उस आस् ते (अब्राह़म गी जला देने आस् ते) इक इमारत (अग्नि ज्हार) बनाओ; फिरी उसी धधकदी अग्ग च सुट्टी ओड़ो।"

فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ

fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).

तो उन्हां दा इरादा सी कि ओस नू (जला के) धोखा देन, (लेकिन अल्लाह ने उस नूं बचाया), फिर असीं उन्हां नू घृणित लोग बना दित्ता।

وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ

wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).

ते उने (इब्राहिम) आख्या, “सचमुच, मिगी अपने रब दा (सामने) जाना पौना ऐ, ओह मेरा मार्गदर्शन करग।

رَبِّ هَبْ لِيْ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

rabbi hab lī minaṣ-ṣāliḥīn(a).

हे मेरे रब, मिगी (बच्चा) देओ, जेड़ा पुण्य लोकें च शामल होऐ।"

فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ

fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).

इस करिए अस उसी इक बड़ा धैर्यवान बच्चे (इस्माइल) दी (जन्म) दी खुशखबरी दित्ती।

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).

इस आस् ते जदुं ओह़ उंदे कन् ने कम्म करने आस् ते उमर च आई गेया, तां (अब्राह़म) ने ग् लाया, "हे मेरे पुत्तर, मैं सपने च दिक् खेया ऐ के अऊं तुसेंगी कत्ल करदा ऐं, तां तुस केह़ सोचेया ऐ, इस गल् ला उप् पर विचार करो!" उने (इस्माइल) आखया, “हे मेरे पिता!, जेड़ा तुसेंगी आज्ञा दित्ती गेदी ऐ, उसी करो, परमात्मा दी मर्जी कन्ने तुस मिगी मरीजें च पाई लैगेओ।”

فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ

falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).

इस करिए जदूं ओह दोनों ने आत्मसमर्पण कर दित्ता ते उसने (इब्राहिम) अपने पुत्तर गी (अपने) मंदिर उप्पर सुट्टी दित्ता, (अल्लाह दे हुक्म गी पूरा करने आस्तै)।

وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ

wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).

फिर असी उसी पुकारया, “हे इब्राहिम!

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

सचमुच, तुसें उस सपने गी धर्मी ठहराया ऐ।” सचमुच, भलाई करने आलें गी अस इयां गै इनाम दिंदे आं।

اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ

inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).

सचमुच, ए सचमुच इक असली परीक्षा ऐ।

وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ

wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).

ते अस उस बच्चे गी बड्डे बलिदान कन्ने छुड़ाया।

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ते अस इब्राहीम दे बाद आए दे लोकें च इब्राहीम आस्ते बचाई रखेया।

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ

salāmun ‘alā ibrāhīm(a).

"इब्राहिम गी शुभकामनाएं।"

كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

każālika najzil-muḥsinīn(a).

इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं।

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सचमुच ओह साडे मुसलमान सेवकें च शामल ऐ।

وَبَشَّرْنٰهُ بِاِسْحٰقَ نَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa basysyarnāhu bi'isḥāqa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ते अस उसी इसहाक दे (जन्म) दी खुशखबरी दित्ती, जेका इक नबी हा जेड़ा धर्मी लोकें च शामल हा।

وَبٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلٰٓى اِسْحٰقَۗ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَّظَالِمٌ لِّنَفْسِهٖ مُبِيْنٌ ࣖ

wa bāraknā ‘alaihi wa ‘alā isḥāq(a), wa min żurriyyatihimā muḥsinuw wa ẓālimul linafsihī mubīn(un).

ते अस उसी ते इसहाक उप्पर बरकत दित्ती। ते दोनों दे वंशज विच भलाई करन वाले वी हन ते (इह वी) खुलेआम आपणे नाल गलत करन वाले वी हन।

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ

wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).

ते सचमुच अस मूसा ते हारून उप्पर एहसान कीता ऐ।

وَنَجَّيْنٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيْمِۚ

wa najjaināhumā wa qaumahumā minal-karbil-‘aẓīm(i).

ते अस उनेंगी ते उंदे लोकें गी इक बड्डी विपत्ति थमां बचाई लेआ।

وَنَصَرْنٰهُمْ فَكَانُوْا هُمُ الْغٰلِبِيْنَۚ

wa naṣarnāhum fakānū humul-gālibīn(a).

ते अस उंदी मदद कीती तां जे ओह जीत हासल करी सकन।

وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ

wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).

और असी उन्हें दोनों गी इक बड़ी साफ किताब दित्ती,

وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ

wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).

ते अस उनेंगी दोने गी सीधा रस्ता दस्सेया।

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ

wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).

ते अस उंदे बाद आने आलें च उंदे दौंनें आस्तै अमर करी दित्ता।

سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).

"मूसा ते हारून गी शुभकामनाएं।"

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं।

اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सचमुच, एह् दवैं साढ़े मुसलमान सेवकें च शामल न।

وَاِنَّ اِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna ilyāsa laminal-mursalīn(a).

ते सचमुच, इलियास सचमुच प्रेरितें च शामल हा।

اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَلَا تَتَّقُوْنَ

iż qāla liqaumihī alā tattaqūn(a).

(याद) जदुं उन् ने अपने लोकें गी ग् लाया, “तुस पुण्य कीं नेई?

اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ

atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).

क्या तुसें गी बाल दी इबादत करना चाइदा ते (अल्लाह) गी बेहतरीन रचनाकारें गी छोड़ना चाहिदा ऐ?

اللّٰهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

allāha rabbakum wa rabba ābā'ikumul-awwalīn(a).

(यानी) अल्लाह तुहाडा रब ते तुहाडे पहले पुरख दा रब है?”

فَكَذَّبُوْهُ فَاِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

fakażżabūhu fa'innahum lamuḥḍarūn(a).

पर ओह इसदा इन्कार करदे न (इलियास), फिर सचमुच, ओह (नरक च) घसीट जांगन,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

सिवाय अल्लाह दे उन दास दे जो (पाप तों) शुद्ध हो गए हन,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى الْاٰخِرِيْنَ ۙ

wa taraknā ‘alaihi fil-ākhirīn(a).

ते असी उंदे बाद आए दे लोकें च इलियास (स्तुति) आस्ते अमर करी दित्ता।

سَلٰمٌ عَلٰٓى اِلْ يَاسِيْنَ

salāmun ‘alā ilyāsīn(a).

“इलियास ते शांति होवे।”

اِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

innā każālika najzil-muḥsinīn(a).

इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं।

اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ

innahū min ‘ibādinal-mu'minīn(a).

सचमुच ओह साडे मुसलमान सेवकें च शामल ऐ।

وَاِنَّ لُوْطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna lūṭal laminal-mursalīn(a).

ते सचमुच, लूत सचमुच प्रेरितें च शामल हा।

اِذْ نَجَّيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اَجْمَعِيْنَۙ

iż najjaināhu wa ahlahū ajma‘īn(a).

(याद रखो) जदों असीं उस नूं ते उस दे सारे अनुयायियां नूं बचाया,

اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ

illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).

सिवाय इक बुढ़ी जनानी (उसदी घरेआली) दे नाल (शहर विच) रहण वाले लोकां नाल।

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ

Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).

फिर असी दूजे लोकां नूं नाश कर दित्ता।

وَاِنَّكُمْ لَتَمُرُّوْنَ عَلَيْهِمْ مُّصْبِحِيْنَۙ

wa innakum latamurrūna ‘alaihim muṣbiḥīn(a).

ते सचमुच तुस (मक्का दे लोग) सवेरे उंदे (अवशेशें) कोला गुजरगे।

وَبِالَّيْلِۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa bil-lail(i), afalā ta‘qilūn(a).

ते रातीं दे समें। तो तुभ क्मों नशीॊ वभझते?

وَاِنَّ يُوْنُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَۗ

wa inna yūnusa laminal-mursalīn(a).

ते योना सच च प्रेरितें च इक हा।

اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ

iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).

(याद) जदों ओह दौड़दा सी, माल भरे जहाज ते,

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ

fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).

फिर ड्रा हो गया ते पता चलया कि ओ हारने वाले (ड्रा विच) विचों इक सी।

فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ

faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).

इस करिए उसी बेइज्जती दी हालत च इक बड्डी मछी ने निगल लेआ।

فَلَوْلَآ اَنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِيْنَ ۙ

falau lā annahū kāna minal-musabbiḥīn(a).

तो अगर ओह उन लोकां विचों नहीं है जो अल्लाह दी बहुत ज़िकर (नमाज) करदे हन तां

لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ

lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

ज़रूर ओह कयामत दे दिन तकर (मछियें दे) पेट च गै रौह्ग।

۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ

fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).

फिरी अस उसी बंजर ज़मीन उप्पर सुट्टी दित्ता, जदूं तकर ओह बीमार हा।

وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ

wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).

फिर असी उंदे आस्ते लौकी दी किस्म दा पेड़ उगाया।

وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ

wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).

ते अस उसी इक लक्ख (लोग) जां ओदे शा मते लोकें कोल भेजेया।

فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ

fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).

इस आस् ते ओह़ विश् वास करदे ह़न, ते इस आस् ते अस उनेंगी इक खास समें आस् ते जीवन दा आनंद दिंदे आं।

فَاسْتَفْتِهِمْ اَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُوْنَۚ

fastaftihim alirabbikal-banātu wa lahumul-banūn(a).

इस करिए (मुहम्मद) उंदे कोला (मक्का दे काफिरें कोला) पुच्छो, "क्या धीयां तुंदे रब आस्ते न, जदके ओह पुत्तरें आस्ते न?"

اَمْ خَلَقْنَا الْمَلٰۤىِٕكَةَ اِنَاثًا وَّهُمْ شٰهِدُوْنَ

am khalaqnal-malā'ikata ināṡaw wa hum syāhidūn(a).

या असी सुर्गदूतें गी मादा दे रूप च बनाया हा, जिसलै ओह दिक्खदे हे?

اَلَآ اِنَّهُمْ مِّنْ اِفْكِهِمْ لَيَقُوْلُوْنَۙ

alā innahum min ifkihim layaqūlūn(a).

याद रखो, सचमुच, उंदे झूठ दे बीच ओह़ सच् चाई कन् ने आखदे न,

وَلَدَ اللّٰهُ ۙوَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَۙ

waladallāh(u), wa innahum lakāżibūn(a).

“परमातमा दा इक पुत्तर हा।” ते सचमुच, ओह पूरी तरह झूठे हन,

اَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِيْنَۗ

aṣṭafal-banāti ‘alal-banīn(a).

क्या ओह् (अल्लाह) लड़कें कोला कुड़ियें गी चुनदा ऐ?

مَا لَكُمْۗ كَيْفَ تَحْكُمُوْنَ

mā lakum, kaifa taḥkumūn(a).

तुसीं ऐसे क्यों हो? तुस किस चाल्ली निर्धारित करदे ओ?

اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَۚ

afalā tażakkarūn(a).

तो तुसीं इस बारे च क्यों नहीं सोचदे?

اَمْ لَكُمْ سُلْطٰنٌ مُّبِيْنٌۙ

am lakum sulṭānum mubīn(un).

या तुहाडे कोल साफ सबूत हन?

فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).

(फिर) जेकर तुस सच्चे हो तां अपनी किताब लेई आओ।

وَجَعَلُوْا بَيْنَهٗ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۗوَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ اِنَّهُمْ لَمُحْضَرُوْنَۙ

wa ja‘alū bainahū wa bainal-jinnati nasabā(n), wa laqad ‘alimatil-jinnatu innahum lamuḥḍarūn(a).

ते उंदे (अल्लाह) ते जिन्न दे बीच नसब (परिवार) दा रिश्ता कायम कीता। ते सचमुच जिन्नां नू पता है कि ओह ज़रूर घसीट जांगन (नरक),

سُبْحٰنَ اللّٰهِ عَمَّا يَصِفُوْنَۙ

subḥānallāhi ‘ammā yaṣifūn(a).

अल्लाह दी महिमा होवे जो ओहनां ने जो कित्ता वेंदे ने,

اِلَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

illā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

सिवाय अल्लाह दे दास दे जो (पाप तों) शुद्ध हो जांदे हन।

فَاِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُوْنَۙ

fa'innakum wa mā ta‘budūn(a).

तो सचमुच तुस ते जो पूजदे ओ,

مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفٰتِنِيْنَۙ

mā antum ‘alaihi bifātinīn(a).

(किसे) गी अल्लाह कोला भटकाने च समर्थ नेईं होग,

اِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيْمِ

illā man huwa ṣālil-jaḥīm(i).

सिवाय उन के जो नरक जाहीभ भें जाओगे।

وَمَا مِنَّآ اِلَّا لَهٗ مَقَامٌ مَّعْلُوْمٌۙ

wa mā minnā illā lahū maqāmum ma‘lūm(un).

ते साढ़े च इक (फर्गदूत) नेईं पर हर इक दी इक खास स्थिति ऐ,

وَّاِنَّا لَنَحْنُ الصَّۤافُّوْنَۖ

wa innā lanaḥnuṣ-ṣāffūn(a).

ते सचमुच अस हमेशा लाइन च (अल्लाह दे हुक्म गी पूरा करने च) व्यवस्थित रौंह्दे आं।

وَاِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُوْنَ

wa innā lanaḥnul-musabbiḥūn(a).

ते सचमुच, अस सचमुच (अल्लाह दी) महिमा करदे रौंदे आं।

وَاِنْ كَانُوْا لَيَقُوْلُوْنَۙ

wa in kānū layaqūlūn(a).

ते सचमुच ओह (मक्का दे काफिर) असल विच आखदे सन,

لَوْ اَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْاَوَّلِيْنَۙ

lau anna ‘indanā żikram minal-awwalīn(a).

"जेकर साडे कोल (जिन्हां किताबां दा प्रगट होया सी) तों लेइयै प्राचीन लोकें तकर दी इक किताब होंदी तां

لَكُنَّا عِبَادَ اللّٰهِ الْمُخْلَصِيْنَ

lakunnā ‘ibādallāhil-mukhlaṣīn(a).

बेशक अस अल्लाह दे सेवक होगे जेह्ड़े (पाप थमां) शुद्ध होंगन।"

فَكَفَرُوْا بِهٖۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

fa kafarū bih(ī), fasaufa ya‘lamūn(a).

पर जाहिर सी कि उन्हां ने इसदा (कुरान) दा इन्कार कर दित्ता; फिर बाद च उनेंगी पता लग्गी जाग (उंदी आज्ञा नेईं मनने दे नतीजे)।

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِيْنَ ۖ

wa laqad sabaqat kalimatunā li‘ibādinal-mursalīn(a).

ते सचमुच, साडा वादा साडे सेवक वास्ते रेहंदा है जो दूत बणदे हन,

اِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُوْرُوْنَۖ

innahum lahumul-manṣūrūn(a).

(अर्थात) उनेंगी मदद जरूर मिलनी ऐ।

وَاِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغٰلِبُوْنَ

wa inna jundanā lahumul-gālibūn(a).

ते सचमुच एह् साढ़ी फौज ऐ जेह्ड़ी ज़रूर जीतग।

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

fatawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

तां इक खास समें तकर उंदे कोला (मुहम्मद) पीठ मोड़ो,

وَّاَبْصِرْهُمْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣirhum, fa saufa yubṣirūn(a).

इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं।

اَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُوْنَ

afabi‘ażābinā yasta‘jilūn(a).

तो क्या ओह आखदे ने कि साडी सजा जल्दी होवे?

فَاِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاۤءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِيْنَ

fa iżā nazala bisāḥatihim fa sā'a ṣabāḥul-munżarīn(a).

तो जदों (ततना) उन्हां दे आंगन विच उतर जावेगा, तां सुबह उन्हां वास्ते बहुत बुरी होवेगी जिन्हां नू चेतावनी दित्ती गई सी।

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتّٰى حِيْنٍۙ

wa tawalla ‘anhum ḥattā ḥīn(in).

ते इक खास समें तकर उंदे कोला मुड़ी जाओ।

وَّاَبْصِرْۗ فَسَوْفَ يُبْصِرُوْنَ

wa abṣir, fasaufa yubṣirūn(a).

औय ददखाओ, ऩशरे एक दन वे दे खेंगे (सजज)।

سُبْحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُوْنَۚ

subḥāna rabbika rabbil-‘izzati ‘ammā yaṣifūn(a).

महिमा तेरे रब दी होवे, जो उहनां दी गल्लां दे सुभाव दा सर्वशक्तिमान प्रभू।

وَسَلٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِيْنَۚ

wa salāmun ‘alal-mursalīn(a).

ते प्रेरितें गी शुभकामनाएं।

وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ते सारी स्तुति सारे दुनियां दे रब अल्लाह दी ऐ।