Q.S गफीर जी (غَافِر) - 85 श्लोक दी गिणती

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हा मिम

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِۙ

tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-‘alīm(i).

ए किताब (कुरान) अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ,

غَافِرِ الذَّنْۢبِ وَقَابِلِ التَّوْبِ شَدِيْدِ الْعِقَابِ ذِى الطَّوْلِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ

gāfiriż-żambi wa qābilit-taubi syadīdil-‘iqābi żiṭ-ṭaul(i), lā ilāha illā huw(a), ilaihil-maṣīr(u).

ओह् गै ऐ जेह्ड़ा पापें गी माफ करदा ऐ ते पश्चाताप गी स्वीकार करदा ऐ ते सजा च कठोर ऐ; ओह् इनाम दा मालिक ऐ। उहदे सिवा कोई देवता नहीं। उसी (सब प्राणी) वापस आ जांगन।

مَا يُجَادِلُ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ اِلَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَلَا يَغْرُرْكَ تَقَلُّبُهُمْ فِى الْبِلَادِ

mā yujādilu fī āyātillāhi illal-lażīna kafarū falā yagrurka taqallubuhum fil-bilād(i).

अल्लाह दी आयतें दे बारे च कोई विवाद नेईं करदा सिवाय काफिरें दे। इस करिए पूरे ज़मीन च उंदे प्रयासें दी सफलता कन्नै धोखा नेईं देओ।

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّالْاَحْزَابُ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۖوَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍۢ بِرَسُوْلِهِمْ لِيَأْخُذُوْهُ وَجَادَلُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ ۗفَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ

każżabat qablahum qaumu nūḥiw wal-aḥzābu mim ba‘dihim, wa hammat kullu ummatim birasūlihim liya'khużūhu wa jādalū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa fa'akhażtuhum, fa kaifa kāna ‘iqāb(i).

उन्हां तों पहलां नूह दे लोग ते उन्हां दे बाद दे गठजोड़ समूहों ने झूठ (प्रेरित) ते हर समुदाय ने अपणेह प्रेरित दे खिलाफ साजिश (धोखा) कित्ती हई कि ओस कूं गिरफ्तार कर सग्दे ते ओ सच कूं नष्ट करण कित्ते झूठे (कारण) नाल बहस कित्ते सी इस आस् ते मैं उनेंगी बंदी बनाई लेत्ता। तो मेरी सजा किवें (दर्द) होवेगी?

وَكَذٰلِكَ حَقَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَنَّهُمْ اَصْحٰبُ النَّارِۘ

wa każālika ḥaqqat kalimatu rabbika ‘alal-lażīna kafarū annahum aṣḥābun-nār(i).

ते इस तर्हां तुहाडे रब दा फरमान काफिरां दे खिलाफ ज़रूर लागू हो गया है, (अर्थात) वाकई ओह नरक दे निवासी हन।

اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ

allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).

(फरिश्ते) जेड़े सिंहासन गी ढोंदे न ते (फरिश्ते) अपने आस-पास दे अपने आप गी महिमामंडन करदे न ते उंदे उप्पर विश्वास करदे न ते विश्वास करने आलें आस्तै माफी मंगदे न (एह् आखदे न) "साढ़े प्रभु, तुंदे च जेह्ड़ी दया ते ज्ञान ऐ, ओह सब किश घेरदा ऐ, इस करी उनें लोकें गी माफी देओ जेह्ड़े पछतांदे न ते तुंदे रस्ते (धर्म) पर चलदे न ते उनेंगी जरने आह्ले नरक दी सजा थमां बचाओ।

رَبَّنَا وَاَدْخِلْهُمْ جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدْتَّهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَاَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُۙ

rabbanā wa adkhilhum jannāti ‘adninil-latī wa‘attahum wa man ṣalaḥa min ābā'ihim wa azwājihim wa żurriyyātihim, innaka antal ‘azīzul-ḥakīm(u).

हे साडे प्रभु, उनेंगी अदन दे जन्नत च दाखल करो जेड़ा तुसें उंदे कन्ने वादा कीता ऐ, ते उंदे पुरखें, पत्नियां ते वंशज च धर्मी लोकें गी। वाकई, तुसीं परम ताकतवर, परम ज्ञानी हो,

وَقِهِمُ السَّيِّاٰتِۗ وَمَنْ تَقِ السَّيِّاٰتِ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهٗ ۗوَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ ࣖ

wa qihimus-sayyi'āt(i), wa man taqis-sayyi'āti yauma'iżin faqad raḥimtah(ū), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

ते बुराई (आपदा) तों बचाओ । ते जिनेंगी तुसें उस दिन बुराई (आपदाएं) थमां बचाया हा, तां सच्चें गै तुसें उंदे उप्पर दया कीती ऐ ते इस चाल्ली दी बड्डी जीत ऐ।"

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللّٰهِ اَكْبَرُ مِنْ مَّقْتِكُمْ اَنْفُسَكُمْ اِذْ تُدْعَوْنَ اِلَى الْاِيْمَانِ فَتَكْفُرُوْنَ

innal-lażīna kafarū yunādauna lamaqtullāhi akbaru mim maqtikum anfusakum iż tad‘ūna ilal-īmāni fatakfurūn(a).

सचमुच, जो लोग काफिर करदे हन, उहनां नू (कयामत दे दिन) बुलाया जावेगा, "वास्तव विच, अल्लाह दी नफरत (तुहाडे नाल) तुआडी नफरत तों वी वड्डी है, जदों तुहानूं विश्वास करन लई सद्दे गए सन ते फिर उस दा इन्कार कीता गया।"

قَالُوْا رَبَّنَآ اَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَاَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوْبِنَا فَهَلْ اِلٰى خُرُوْجٍ مِّنْ سَبِيْلٍ

qālū rabbanā amattanaṡnataini wa aḥyaitanaṡnataini fa‘tarafnā biżunūbinā fa hal ilā khurūjim min sabīl(in).

उने जवाब दित्ता, "साढ़े प्रभु, तुसें असेंगी दो बारी मारी ओड़ेया ऐ ते दो बारी (इ बी) जिंदा करी दित्ता ऐ, तां अस अपने पापें गी कबूल करी लेआ ऐ। तां केह़ (साढ़े आस् ते) (नरक) थवां निकलने दा कोई रस् ता ऐ?"

ذٰلِكُمْ بِاَنَّهٗٓ اِذَا دُعِيَ اللّٰهُ وَحْدَهٗ كَفَرْتُمْۚ وَاِنْ يُّشْرَكْ بِهٖ تُؤْمِنُوْا ۗفَالْحُكْمُ لِلّٰهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيْرِ

Żālikum bi'annahū iżā du‘iyallāhu waḥdahū kafartum, wa iy yusyrak bihī tu'minū, fal-ḥukmu lillāhil-‘aliyyil-kabīr(i).

इसदा कारण ऐ के तुस असल च अकेले अल्लाह दी इबादत करने आस्ते बुलाए जाने थमां इन्कार करदे ओ। ते जेकर अल्लाह तुंदे कन्ने जुड़े दा ऐ तां तुस विश्वास करदे ओ। तो फैसला (अब) अल्लाह, परमात्मा, सब तों वड्डे दे कोल है।

هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ رِزْقًا ۗوَمَا يَتَذَكَّرُ اِلَّا مَنْ يُّنِيْبُ

huwal-lażī yurīkum āyātihī wa yunazzilu lakum minas-samā'i rizqā(n), wa mā yatażakkaru illā may yunīb(u).

ओ ही हे जो तुवाकुं अपणी निशानी (शक्ति) डेखदा हे ते तुवाड़े वास्ते आसमान तों रोजी-रोटी भेजदा हे। ते सबक पाने वाले दे अलावा कोई होर नहीं ओह (अल्लाह दे कोल) वापस आण वाले।

فَادْعُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

fad‘ullāha mukhliṣīna lahud-dīna wa lau karihal-kāfirūn(a).

इस करिए अपने धर्म च अल्लाह दी इमानदारी ते ईमानदारी कन्ने करो, भले ही काफिर (उसी) पसंद नेईं करन।

رَفِيْعُ الدَّرَجٰتِ ذُو الْعَرْشِۚ يُلْقِى الرُّوْحَ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِۙ

rafī‘ud-darajāti żul-‘arsy(i), yulqir-rūḥa min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī liyunżira yaumat-talāq(i).

(ओह) पद ते सर्वोच्च है, सिंहासन दा मालिक है, जो आपणे आज्ञा नाल प्रकटीकरण भेजदा है जिस नूं ओह अपने सेवकां विचों चाहंदा है, (लोग) नू मिलन दे दिन (कयामत दे दिन) दी चेतावनी देण लई,

يَوْمَ هُمْ بٰرِزُوْنَ ۚ لَا يَخْفٰى عَلَى اللّٰهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ ۗلِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ۗ لِلّٰهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ

yauma hum bārizūn(a), lā yakhfā ‘alallāhi minhum syai'(un), limanil-mulkul-yaum(a), lillāhil-wāḥidil-qahhār(i).

(अर्थात) जिस दिन (जदूं) ओह (कबर तों) बाहर आए सन; उंदी हालत च कुसै बी चीजै दा अल्लाह कोला छिपे दा नेईं ऐ। (फिर अल्लाह ने आख्या) "अज्ज राज किस दा है?" अल्लाह, सर्वशक्तिमान, परम विजेता दा ऐ।

اَلْيَوْمَ تُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا كَسَبَتْ ۗ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

al-yauma tujzā kullu nafsim bimā kasabat, lā ẓulmal-yaum(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

इस दिन हर आत्मा गी जेह्ड़ा कीता ऐ उस्सै हिसाब कन्नै बदला दित्ता जाग। इस दिन किसी को कोई नुकसान नहीं होगा। सचमुच अल्लाह हिसाब-किताब च तेज ऐ।

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ

wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).

ते उनेंगी उस दिन दे नेड़े औने दी चेतावनी देओ (यानी) जिसलै दुखें थमां दिल उंदे गले तकर पुज्जी जांगन। गलत करने आले आस्ते कोई सच्चा दोस्त नेईं ऐ ते ना गै उसी कोई स्वीकार्य मददगार होग।

يَعْلَمُ خَاۤىِٕنَةَ الْاَعْيُنِ وَمَا تُخْفِى الصُّدُوْرُ

ya‘lamu khā'inatal-a‘yuni wa mā tukhfiṣ-ṣudūr(u).

अक्खीं च गद्दार (देख) ते छाती च की छिपे दा ऐ, उसी जानदा ऐ।

وَاللّٰهُ يَقْضِيْ بِالْحَقِّ ۗوَالَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَقْضُوْنَ بِشَيْءٍ ۗاِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ ࣖ

wallāhu yaqḍī bil-ḥaqq(i), wal-lażīna yad‘ūna min dūnihī lā yaqḍūna bisyai'(in), innallāha huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

ते अल्लाह सच्चाई कन्ने फैसला करदा ऐ। जफकक उवके अरावा जो ऩूजा की जाती शै , लश ककवी बी फात का तनणमश नशीॊ कय वकते। सचमुच अल्लाह, ओह सारे सुनने आला, सब देखने आला ऐ।

۞ اَوَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ كَانُوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْا هُمْ اَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ بِذُنُوْبِهِمْ ۗوَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ وَّاقٍ

awalam yasīrū fil-arḍi fayanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna kānū min qablihim, kānū hum asyaddu minhum quwwataw wa āṡāran fil-arḍi fa'akhażahumullāhu biżunūbihim, wa mā kāna lahum minallāhi miw wāq(in).

ते केह़ ओह़ धरती उप् पर सफर नेई कित्ता, ते फी दिक् खीए के उंदे शा पैह़लैं दे लोकें कन् ने केह़ ह़ोया? इनें लोकें च उंदे कोला बी बड्डी ताकत ही ते धरती उप्पर (अधिक) विरासत (सभ्यता) ही, पर अल्लाह ने उनेंगी उंदे पापें दी सजा दित्ती। ते अल्लाह दी (सज़ा) तों उन्हां दी रक्षा करन वास्ते कुझ वी नहीं होवेगा।

ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانَتْ تَّأْتِيْهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَكَفَرُوْا فَاَخَذَهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ قَوِيٌّ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

Żālika bi'annahum kānat ta'tīhim rusuluhum bil-bayyināti fakafarū fa'akhażahumullāh(u), innahū qawiyyun syadīdul-‘iqāb(i).

ए इस आस् ते एह़ हा के असल च दूत उंदे कश साफ सबूतें कन् ने आए हे ते फी उनेंगी इस गल् ला दा इन्कार करी ओड़ेया हा; फिर अल्लाह ने उन्हें सजा दी। सचमुच, ओह् अपनी सजा च सबने थमां शक्तिशाली, सबने थमां कठोर ऐ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

ते सचमुच, अस मूसा गी अपनी आयत ते साफ जानकारी कन्ने भेजेया।

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَقَارُوْنَ فَقَالُوْا سٰحِرٌ كَذَّابٌ

ilā fir‘auna wa hāmāna wa qārūna faqālū sāḥirun każżāb(un).

फिरौन, हामान ते करुन गी; फिरी उनेंगी ग् लाया, "(मूसा) जादूगर ते झूठा हा।"

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوْٓا اَبْنَاۤءَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ وَاسْتَحْيُوْا نِسَاۤءَهُمْ ۗوَمَا كَيْدُ الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ

falammā jā'ahum bil-ḥaqqi min ‘indinā qāluqtulū abnā'al-lażīna āmanū ma‘ahū wastaḥyū nisā'ahum, wa mā kaidul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

इस आस् ते जदुं ओह़ (मूसा) साढ़े थवां सच् चाई आस् ते उंदे कश आया, तां उनेंगी ग् लाया, "उस कन् ने विश् वास करने आलें दे पुत्तरें गी मारी ओड़ो ते उंदी धीएं गी जान बचाओ।" पर काफिरां दा धोखा बेकार होया।

وَقَالَ فِرْعَوْنُ ذَرُوْنِيْٓ اَقْتُلْ مُوْسٰى وَلْيَدْعُ رَبَّهٗ ۚاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّبَدِّلَ دِيْنَكُمْ اَوْ اَنْ يُّظْهِرَ فِى الْاَرْضِ الْفَسَادَ

wa qāla fir‘aunu aqtul mūsā walyad‘u rabbah(ū), innī akhāfu ay yubaddila dīnakum au ay yuẓhira fil-arḍil-fasād(a).

ते फिरौन ने (अपने अधिकारियें गी) आखेआ, "मैं मूसा गी मारी ओड़ना ते उसी अपने प्रभु दी गुहार लाने दा हुक्म देना। असल च मिगी डर ऐ के ओह़ तुंदा ध़रम बदली लैग जां धरती गी नुकसान पजाग।"

وَقَالَ مُوْسٰىٓ اِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ مِّنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ ࣖ

wa qāla mūsā innī ‘użtu birabbī wa rabbikum min kulli mutakabbiril lā yu'minu biyaumil-ḥisāb(i).

ते (मूसा) ने आख्या, "सच च मैं अपने प्रभु ते तुंदे प्रभु च हर इक घमंडी कोला शरण लैना ऐ जेड़ा हिसाब दे दिन विश्वास नेईं करदा।"

وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌۖ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ اِيْمَانَهٗٓ اَتَقْتُلُوْنَ رَجُلًا اَنْ يَّقُوْلَ رَبِّيَ اللّٰهُ وَقَدْ جَاۤءَكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ مِنْ رَّبِّكُمْ ۗوَاِنْ يَّكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهٗ ۚوَاِنْ يَّكُ صَادِقًا يُّصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ يَعِدُكُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ

wa qāla rajulum mu'min(um), min āli fir‘auna yaktumu īmānahū ataqtulūna rajulan ay yaqūla rabbiyallāhu wa qad jā'akum bil-bayyināti mir rabbikum, wa iy yaku kāżiban fa ‘alaihi każibuh(ū), wa iy yaku ṣādiqay yuṣibkum ba‘ḍul-lażī ya‘idukum, innallāha lā yahdī man huwa musrifun każżāb(un).

ते फिरौन दे परिवार च इक मुसलमान जिसने अपना इमान छुपाया हा, ने आखेआ, "के तुस कुसै गी मारने आह्ले ओ कीजे ओह् आखेआ हा, "मेरा रब अल्लाह ऐ", जदूं के सचमुच, ओह तुंदे कोल तुंदे रब कोला साफ सबूत लेइयै आया ऐ। ते जेकर ओह झूठा ऐ तां ओह अपने झूठ दा (पाप) चुकग; दरअसल, अल्लाह उनें लोकें गी मार्गदर्शन नेईं करदा जेह्ड़े सीमाएं गी पार करदे न ते झूठे न।

يٰقَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظٰهِرِيْنَ فِى الْاَرْضِۖ فَمَنْ يَّنْصُرُنَا مِنْۢ بَأْسِ اللّٰهِ اِنْ جَاۤءَنَا ۗقَالَ فِرْعَوْنُ مَآ اُرِيْكُمْ اِلَّا مَآ اَرٰى وَمَآ اَهْدِيْكُمْ اِلَّا سَبِيْلَ الرَّشَادِ

yā qaumi lakumul-mulkul-yauma ẓāhirīna fil-arḍ(i), famay yanṣurunā mim ba'sillāhi in jā'anā, qāla fir‘aunu mā urīkum illā mā arā wa mā ahdīkum illā sabīlar-rasyād(i).

ओ मेरे लोक ! अज्ज राज धरती उप्पर तुंदे कन्नै सत्ता च ऐ, पर जेकर (ओह् सजा) साढ़े उप्पर औंदी ऐ तां अल्लाह दी सजा थमां साढ़ी मदद कुन करग?" फिरौन ने आखेआ, "मैं तुंदे सामने सिर्फ उसी गै पेश कीता हा, जेह्ड़ा मैं अच्छा समझदा हा, ते मैं तुसेंगी सिर्फ सच्चा रस्ता गै दस्सेआ हा।

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْاَحْزَابِۙ

wa qālal-lażī āmana yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum miṡla yaumil-aḥzāb(i).

ते मुसलमान ने आख्या, "हे मेरे लोक! सचमुच मैं डरदा हां कि (आपदा) तुहाडे उप्पर (आपदा) पौग जिवें गठजोड़ दे समूहां दे विनाश दे दिन।

مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗوَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعِبَادِ

miṡla da'bi qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūda wal-lażīna mim ba‘dihim, wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ibād(i).

(अर्थात) नूह दे लोकां दी तर्हां, 'अद, समुद, ते उहनां दे पिच्छे आण वाले। पर अल्लाह अपने दासें कन्ने अन्याय नेईं करना चांहदा।"

وَيٰقَوْمِ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِۙ

wa yā qaumi innī akhāfu ‘alaikum yaumat-tanād(i).

ते हे मेरे लोक ! सचमुच, मैं सचमुच तुहाडे बारे विच इक दूजे नू फोन करन दे (यातना) दिन दे बारे विच चिंतित हां,

يَوْمَ تُوَلُّوْنَ مُدْبِرِيْنَۚ مَا لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ عَاصِمٍۚ وَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ

yauma tuwallūna mudbirīn(a), mā lakum minallāhi min ‘āṣim(in), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).

(यानी) जिस दिन तुसीं पिच्छे मुड़ जाओ (फरार हो जाओ), उस दिन कोई नहीं है जो तुहानू अल्लाह दी (सज़ा) तों बचा सकदा है। ते जिस नूं अल्लाह गुमराह करदा है, उस नूं कोई वी नहीं है जो उसदा मार्गदर्शन कर सकदा है।

وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ يُوْسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنٰتِ فَمَا زِلْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّمَّا جَاۤءَكُمْ بِهٖ ۗحَتّٰىٓ اِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ مِنْۢ بَعْدِهٖ رَسُوْلًا ۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌۙ

wa laqad jā'akum yūsufu min qablu bil-bayyināti famā ziltum fī syakkim mimmā jā'akum bih(ī), ḥattā iżā halaka qultum lay yab‘aṡallāhu mim ba‘dihī rasūlā(n), każālika yuḍillullāhu man huwa musrifum murtāb(un).

ते सचमुच, यूसुफ पैह्लें बी तुंदे कोल साफ सबूतें कन्नै आया हा, पर तुसें गी शक होंदा रेआ जे ओह् केह् लेई आया हा, जदूं बी ओह् मरी गेआ तां बी तुसें आखेआ हा, "अल्लाह उंदे पिच्छे कोई दूत नेईं भेजग।" इस चाल्ली अल्लाह अतिक्रमण ते शक करने आलें गी गुमराह करदा ऐ,

ۨالَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْۗ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ

allażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, kabura maqtan ‘indallāhi wa ‘indal-lażīna āmanū, każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā kulli qalbi mutakabbirin jabbār(in).

(अर्थात) जो अल्लाह दी आयतां दे बारे विच बिना किसे औचित्य दे विवाद करदे हन जो उन्हां कोल पहुंचे होवे। अल्लाह ते मुसलमान दा गुस्सा बड़ा है। इस तर्हां अल्लाह हर घमंडी ते घमंडी इंसान दे दिल ते मुहर लगांदा है।

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰهَامٰنُ ابْنِ لِيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَبْلُغُ الْاَسْبَابَۙ

wa qāla fir‘aunu yā hāmānubni lī ṣarḥal la‘allī ablugul-asbāb(a).

फिरौन ने आख्या, "हे हामान! मिगी इक ऊंची इमारत बनाओ तां जे मैं दरवाजें तकर पुज्जी सकां।

اَسْبَابَ السَّمٰوٰتِ فَاَطَّلِعَ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰى وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ كَاذِبًا ۗوَكَذٰلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيْلِ ۗوَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ اِلَّا فِيْ تَبَابٍ ࣖ

asbābas-samāwāti fa aṭṭali‘a ilā ilāhi mūsā wa innī la'aẓunnuhū kāżibā(n), wa każālika zuyyina lifir‘auna sū'u ‘amalihī wa ṣudda ‘anis-sabīl(i), wa mā kaidu fir‘auna illā fī tabāb(in).

(अर्थात) सुर्ग दे दरवाजे, तां जे मैं मूसा दे परमात्मा गी दिक्खी सकां, पर मैं अजें बी उसी झूठे दे रूप च दिक्खना।" ते इस चाल्ली फिरौन आस्तै एह् सुन्दर होई गेआ जे उंदे बुरे कम्में कन्नै, ते उसी (सही) रस्ते थमां बंद करी दित्ता गेआ हा, ते फिरौन दे धोखे कन्नै नुकसान दे अलावा होर किश नेईं आया।

وَقَالَ الَّذِيْٓ اٰمَنَ يٰقَوْمِ اتَّبِعُوْنِ اَهْدِكُمْ سَبِيْلَ الرَّشَادِۚ

wa qālal-lażī āmana yā qaumittabi‘ūni ahdikum sabīlar-rasyād(i).

ते मुसलमान ने आख्या, "हे मेरे लोक! मेरे पिच्छे चलो, मैं तुसेंगी सही रस्ता दस्सना।"

يٰقَوْمِ اِنَّمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ ۖوَّاِنَّ الْاٰخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ

yā qaumi innamā hāżihil-ḥayātud-dun-yā matā‘(un), wa innal-ākhirata hiya dārul-qarār(i).

ओ मेरे लोक ! सचमुच, इस संसार दा जीवन सिर्फ (अस्थायी) सुख ही है ते सचमुच परलोक इक अनन्त भूमि है।

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزٰىٓ اِلَّا مِثْلَهَاۚ وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُوْنَ فِيْهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ

man ‘amila sayyi'atan falā yujzā illā miṡlahā, wa man ‘amila ṣāliḥam min żakarin au unṡā wa huwa mu'minun fa'ulā'ika yadkhulūnal-jannata yurzaqūna fīhā bigairi ḥisāb(in).

जेड़ा बुरा करदा ऐ, उसी उस्सै मताबक बदला दित्ता जाग। ते जेड़ा कोई भला करदा, चाहे ओ नर होवे या नारी, ओ मुसलमान हो के जन्नत विच दाखल होवेगा, जित्थे उहनां नूं अनकही रोजी-रोटी दी इंतजाम होवेगी।

۞ وَيٰقَوْمِ مَا لِيْٓ اَدْعُوْكُمْ اِلَى النَّجٰوةِ وَتَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَى النَّارِۗ

wa yā qaumi mā lī ad‘ūkum ilan-najāti wa tad‘ūnanī ilan-nār(i).

ते हे मेरे लोक ! ए केहड़ा ऐ, मैं तुगी मुक्ति च सद्ददा हां, लेकन तू मिगी नरक च सद्ददा हां?

تَدْعُوْنَنِيْ لِاَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَاُشْرِكَ بِهٖ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ وَّاَنَا۠ اَدْعُوْكُمْ اِلَى الْعَزِيْزِ الْغَفَّارِ

tad‘ūnanī li'akfura billāhi wa usyrika bihī mā laisa lī bihī ‘ilmuw wa ana ad‘ūkum ilal-‘azīzil-gaffār(i).

(क्यों) तुस्सां मेकुं अल्लाह कूं काफ़र करण ते हुंदे नाल साझीदारें कूं ऐसी चीज नाल जोड़न दा आह्वान कर रहे हो, जिन्हां दी मेकूं कोई जानकारी कैनी, भले ही मैं तुवाकुं (विश्वास) सर्वशक्तिमान, परमात्मा माफ कर सग्दा हां?

لَا جَرَمَ اَنَّمَا تَدْعُوْنَنِيْٓ اِلَيْهِ لَيْسَ لَهٗ دَعْوَةٌ فِى الدُّنْيَا وَلَا فِى الْاٰخِرَةِ وَاَنَّ مَرَدَّنَآ اِلَى اللّٰهِ وَاَنَّ الْمُسْرِفِيْنَ هُمْ اَصْحٰبُ النَّارِ

lā jarama annamā tad‘ūnanī ilaihi laisa lahū da‘watun fid-dun-yā wa lā fil-ākhirati wa anna maraddanā ilallāhi wa annal-musrifīna hum aṣḥābun-nār(i).

एह् पक्का ऐ जे जिस गल्लै आस्तै तुस मिगी सद्ददे ओ ओह् कोई आह्वान नेईं ऐ जेह्ड़ा ना ते दुनिया च फायदेमंद होऐ ते ना गै परलोक च। ते सचमुच साडी वापसी अल्लाह दे कोल है, ते सचमुच, जो सीमा तों वी वद्ध हो जांदे हन, ओह अग्ग दे वासी होनगे।

فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ

fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).

फिर किसी दिन तुहानूं याद आ जावेगा जो मैं तुहानूं आख्या सी। ते मैं अपने कम्में गी अल्लाह दे सामने सौंपदा हां। दरअसल अल्लाह अपने दासें दा दर्शन करदा ऐ।"

فَوَقٰىهُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِ مَا مَكَرُوْا وَحَاقَ بِاٰلِ فِرْعَوْنَ سُوْۤءُ الْعَذَابِۚ

fa waqāhullāhu sayyi'āti mā makarū wa ḥāqa bi'āli fir‘auna sū'al-‘ażāb(i).

इस करिए अल्लाह ने उसी उंदी धोखा दी बुराई कोला बचाया, जिसलै के फिरौन ते ओदे लोकें गी बड़ी बुरी सजा कन्ने घिरे दा हा।

اَلنَّارُ يُعْرَضُوْنَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَّعَشِيًّا ۚوَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ ۗ اَدْخِلُوْٓا اٰلَ فِرْعَوْنَ اَشَدَّ الْعَذَابِ

an-nāru yu‘raḍūna ‘alaihā guduwwaw wa ‘asyiyyā(n), wa yauma taqūmus-sā‘ah(tu), adkhilū āla fir‘auna asyaddal-‘ażāb(i).

उनेंगी नरक, सवेरे-शाम, ते घड़ी दे दिन दस्सेआ जंदा हा। (फिर सुर्गदूत गी हुक्म दित्ता गेआ), "फिर'औन ते उंदे लोकें गी बड़ी कठोर सजा देई ओड़ो!"

وَاِذْ يَتَحَاۤجُّوْنَ فِى النَّارِ فَيَقُوْلُ الضُّعَفٰۤؤُا لِلَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ اَنْتُمْ مُّغْنُوْنَ عَنَّا نَصِيْبًا مِّنَ النَّارِ

wa iż yataḥājjūna fin-nāri fayaqūluḍ-ḍu‘afā'u lil-lażīnastakbarū innā kunnā lakum taba‘an fahal antum mugnūna ‘annā naṣībam minan-nār(i).

ते (याद रखो), जदुं ओह़ नरक च बहस करदे न, तां कमजोर लोकें गी घ़मंड करने आलें गी ग् लाना पौग, "सच् च च, अस तुंदे अनुयायी हे, तां केह़ तुस साढ़े उप् पर आई गेदी अग्ग दी किश (सज़ा) गी छड्डी सकदे ओ?"

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا كُلٌّ فِيْهَآ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ

qālal-lażīnastakbarū innā kullun fīhā innallāha qad ḥakama bainal-‘ibād(i).

घमंडी लोक आखनगे, “सचमुच अस सारे नरक विच बराबर हां, क्योंकि अल्लाह ने अपने दास दे बीच फैसला कित्ता है।”

وَقَالَ الَّذِيْنَ فِى النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوْا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِّنَ الْعَذَابِ

wa qālal-lażīna fin-nāri likhazanati jahannamad‘ū rabbakum yukhaffif ‘annā yaumam minal-‘ażāb(i).

ते जेके नरक च न, ओह़ नरक दे पहरेदारें गी ग् लांदे ह़न, "अपने रब कन् ने ग् लाओ के ओह़ साढ़े आस् ते सिर्फ इक दिन आस् ते गै दुखी करी ओड़न।"

قَالُوْٓا اَوَلَمْ تَكُ تَأْتِيْكُمْ رُسُلُكُمْ بِالْبَيِّنٰتِ ۗقَالُوْا بَلٰىۗ قَالُوْا فَادْعُوْا ۚوَمَا دُعٰۤؤُا الْكٰفِرِيْنَ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ ࣖ

qālū awalam taku ta'tīkum rusulukum bil-bayyināt(i), qālū balā, qālū fad‘ū, wa mā du‘ā'ul-kāfirīna illā fī ḍalāl(in).

इस आस् ते (नरक दे रक्षक) ने ग् लाया, "केह़ रसूले तुंदे कश साफ सबूतें कन् ने नेई आए ?" उन् ने जवाब दित्ता, “हां, आया ऐ।” (नरक दे रक्षक) ने आख्या, "नमाज (अपने आप!)" पर काफिरां दी दुआ बेकार ही।

اِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُوْمُ الْاَشْهَادُۙ

innā lananṣuru rusulanā wal-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā wa yauma yaqūmul-asyhād(u).

सचमुच, अस अपने रसूलें ते इस दुनिया दे जीवन च विश्वास करने आलें ते गवाहें दे प्रकट होने दे दिन (कयामत) दी मदद करगे,

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ الظّٰلِمِيْنَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ

yauma lā yanfa‘uẓ-ẓālimīna ma‘żiratuhum wa lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).

(अर्थात) ओह दिन जिस वेले माफी दा कोई फायदा नहीं होवेगा ते उहनां नूं श्राप ते बुरा वास होवेगा।

وَلَقَدْاٰتَيْنَا مُوْسَى الْهُدٰى وَاَوْرَثْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَۙ

wa laqad ātainā mūsal-hudā wa auraṡnā banī isrā'īlal-kitāb(a).

ते सचमुच, अस मूसा गी मार्गदर्शन दित्ता ऐ; ते इस्राएल दे लोकें गी किताब (तोराह) दी वसीयत कीती,

هُدًى وَّذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ

hudaw wa żikrā li'ulil-albāb(i).

सुद्ध दिमाग दे लोकें लेई मार्गदर्शक ते चेतावनी बनना।

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاسْتَغْفِرْ لِذَنْۢبِكَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِبْكَارِ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqquw wastagfir liżambika wa sabbiḥ biḥamdi rabbika bil-‘asyiyyi wal-ibkār(i).

इस करिए धीरज रखो, सचमुच अल्लाह दा वादा सच ऐ, ते शाम ते सवेरे अपने रब दी स्तुति करदे होई अपने आप गी माफी मंगना।

اِنَّ الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ بِغَيْرِ سُلْطٰنٍ اَتٰىهُمْ ۙاِنْ فِيْ صُدُوْرِهِمْ اِلَّا كِبْرٌ مَّا هُمْ بِبَالِغِيْهِۚ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

innal-lażīna yujādilūna fī āyātillāhi bigairi sulṭānin atāhum, in fī ṣudūrihim illā kibrum mā hum bibāligīh(i), fasta‘iż billāh(i), innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

सचमुच, जो लोग अल्लाह दे आयतों ते बिना वजह (सबूत) दे उन्हां तक पहुंचे विवाद करदे हन, उन्हां दे स्तन विच जो वी है ओ (इच्छा) वड्डी है जो ओह हासिल नहीं करनगे, फिर अल्लाह तों रक्षा मंगन। सचमुच, ओह सब सुनने आला, सब देखने आला ऐ।

لَخَلْقُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

lakhalqus-samāwāti wal-arḍi akbaru min khalqin-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

सचमुच, आकाश ते धरती दी रचना मनुक्खें दी रचना कोला बी बड्डी ऐ, पर मते सारे मनुक्ख नेईं जानदे।

وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).

ते जेके अन्धे हन, ओह दिखने आले दे समान नेईं न, ते ना गै विश्वास करने आले ते नेक कम्में गी करने आलें गी बुरा करने आलें दे समान न। तुसीं तां सिर्फ बहुत कम सिखदे हो।

اِنَّ السَّاعَةَ لَاٰتِيَةٌ لَّا رَيْبَ فِيْهَا ۖوَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innas-sā‘ata la'ātiyatul lā raiba fīhā, wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

सचमुच, क़यामत दा दिन जरूर औग, इस च कोई शक नेईं, पर ज्यादातर लोक विश्वास नेईं करदे।

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ

wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).

ते तुंदे रब ने आखेआ, "मेरे कोला प्रार्थना करो, मैं तुसेंगी जरूर देगा। सचमुच जेड़े घमंडी न ते मेरी पूजा करने थमां इन्कार करदे न, ओह् अपमान दी स्थिति च नरक च दाखल होंगन।"

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۗاِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-laila litaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), innallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

अल्लाह ने तुहाडे वास्ते रात बनाई है कि तुसीं उस विच आराम कर सकदे हो, ते दिन इक चमकदार रोशनी है। सचमुच अल्लाह मनुख जाति दे नाल इनाम नाल भरे हन, लेकिन उन्हां विचों ज्यादातर बेशुमार हन।

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۖفَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

Żālikumullāhu rabbukum khāliqu kulli syai'(in), lā ilāha illā huw(a), fa'annā tu'fakūn(a).

इस तर्हां अल्लाह, तुहाडे रब, सारी चीजां दा रचयिता है, उहदे सिवाय कोई देवता नहीं है; फिरी तुगी किस चाल्ली मुड़या जाई सकदा ऐ?

كَذٰلِكَ يُؤْفَكُ الَّذِيْنَ كَانُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

każālika yu'fakul-lażīna kānū bi'āyātillāhi yajḥadūn(a).

इस चाल्ली जेह्ड़े लोक हमेशा अल्लाह दी आयतें दा इन्कार करदे न, उनेंगी मुड़ना पौंदा ऐ।

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً وَّصَوَّرَكُمْ فَاَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْ ۚ فَتَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-arḍa qarāraw was-samā'a binā'aw wa ṣawwarakum fa'aḥsana ṣuwarakum wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), żālikumullāhu rabbukum, fatabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

अल्लाह ने तुहाडे वास्ते धरती नू रहन दी जगह ते आसमान नू छत बना दित्ता, ते तुहानू बणाया ते तुहाडी रूप नू सुंदर बना के तुहानू सौभाग्य दित्ता। ऐसा है अल्लाह तेरा रब, महिमा अल्लाह, सारे दुनियां दा रब।

هُوَ الْحَيُّ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

huwal-ḥayyu lā ilāha illā huwa fad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

उह है जो अनन्त जींदा है, उहदे सिवा कोई देवता नहीं है; फिर अपनी धर्म च निश्छलता ते निश्छलता कन्ने उंदी पूजा करो। सब दुनियां दे रब अल्लाह दी स्तुति होवे।

۞ قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَمَّا جَاۤءَنِيَ الْبَيِّنٰتُ مِنْ رَّبِّيْ وَاُمِرْتُ اَنْ اُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi lammā jā'aniyal-bayyinātu mir rabbī wa umirtu an uslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(मुहम्मद) आखना, "वास्तव च, मेरे रब कोला मेरे कोल जानकारी मिलने दे बाद, मिगी अल्लाह दे अलावा कुसै बी देवता दी पूजा करने थमां मना ऐ;

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُوْنُوْا شُيُوْخًا ۚوَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوْٓا اَجَلًا مُّسَمًّى وَّلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma yukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum ṡumma litakūnū syuyūkhā(n), wa minkum may yutawaffā min qablu wa litablugū ajalam musammaw wa la‘allakum ta‘qilūn(a).

उसी गै तुसें गी धूड़ थमां, फिरी शुक्राणु दी बूंद थमां, फिरी खून दे थक्के थमां, फिरी तुस बच्चे दे रूप च पैदा होंदे ओ, फिरी तुस परिपक्व होने आस्तै छड्डी जंदे ओ, फिरी तुस बुढ़ापे दे ओ। पर तुंदे च किश उसदे कोला पैह्लें गै मरी जंदे न। (असीं एह् करदे आं) तां जे तुस इक नियत अवधि च पुज्जी सकदे ओ, तां जे तुस समझी सकदे ओ।

هُوَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۚ فَاِذَا قَضٰىٓ اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ࣖ

huwal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), fa'iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

उसी चालू ते बंद करने आह्ला गै ऐ। इस आस् ते जदुं ओह़ कुसे गी निर्धारित करना चांह़दा ऐ, तां ओह़ उसी सिर्फ एह़ गै ग् लांदा ऐ के, "बनो!" तो इह ही है।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يُجَادِلُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗاَنّٰى يُصْرَفُوْنَۚ

alam tara ilal-lażīna yujādilūna fī āyātillāh(i), annā yuṣrafūn(a).

क्या तुसें उनें लोकें उप्पर ध्यान नेईं दित्ता जेह्ड़े (हमेशा) अल्लाह दी आयतें उप्पर विवाद करदे न? उनेंगी किस चाल्ली मुड़ना पौंदा ऐ?

اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِالْكِتٰبِ وَبِمَآ اَرْسَلْنَا بِهٖ رُسُلَنَا ۗفَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَۙ

allażīna każżabū bil kitābi wa bimā arsalnā bihī rusulanā, fasaufa ya‘lamūn(a).

(अर्थात) ओह लोग जो किताब (अल-कुरान) ते साडे रसूलें दे लाए होए वहियें दा इन्कार करदे हन जिन्हां नू असीं भेजे हन। जल्द ही पता लग जाओगे,

اِذِ الْاَغْلٰلُ فِيْٓ اَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلٰسِلُۗ يُسْحَبُوْنَۙ

iżil-aglālu fī a‘nāqihim was-salāsil(u), yusḥabūn(a).

जदुं उंदे गले च बेड़ी ते जंजीरें गी घसीटदे जांदे हे।

فِى الْحَمِيْمِ ەۙ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُوْنَۚ

fil-ḥamīm(i), ṡumma fin-nāri yusjarūn(a).

बड़ा गै गरम पानी च, फिरी उनेंगी अग्ग च जला दित्ता जंदा ऐ,

ثُمَّ قِيْلَ لَهُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تُشْرِكُوْنَۙ

Ṡumma qīla lahum aina mā kuntum tusyrikūn(a).

फिरी उन्दे कन्ने आखया गेया, "तुस हमेशा कुन कुन मूर्तियां कन्ने संगत करदे ओ;

مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا بَلْ لَّمْ نَكُنْ نَّدْعُوْا مِنْ قَبْلُ شَيْـًٔاۗ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللّٰهُ الْكٰفِرِيْنَ

min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā bal lam nakun nad‘ū min qablu syai'ā(n), każālika yuḍillullāhul-kāfirīn(a).

(जिस दी तुस अल्लाह दे अलावा) इबादत करदे हो?” उने जवाब दित्ता, "ओह् साढ़े कोला गायब होई गेदे न, असल च अस पैह्लें कदें बी कुसै चीजै दी इबादत नेईं कीती ही।"

ذٰلِكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَفْرَحُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَمْرَحُوْنَ

Żālikum bimā kuntum tafraḥūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tamraḥūn(a).

ए इस आस् ते ऐ के तुस धरती उप् पर (बिना) सच् चाई गी सुने दे ते खुश रौंदे ओ ते इस आस् ते तुस हमेशा (पाप च) खुश रौंदे ओ।

اُدْخُلُوْٓا اَبْوَابَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚفَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِيْنَ

udkhlulū abwāba jahannama khālidīna fīhā, fabi'sa maṡwal-mutakabūbirīn(a).

(उन्हें गी आखेआ गेआ हा), "नरक दे फाटकें च दाखल होओ, ते तुस उदे च हमेशा रौहगे। तां ओह़ घमंडी लोकें आस् ते सारें शा बुरी जगह ऐ।"

فَاصْبِرْ اِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ ۚفَاِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ

faṣbir inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fa'immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa'ilainā yurja‘ūn(a).

तो धीरज रखो, तुसीं (मुहम्मद), वाकई अल्लाह दा वादा सच है। भले ही असीं तुहानूं कुझ सजायां दस्सीयां हन जिन्हां नाल असीं उहनां नूं धमकियां दित्तियां सी, जां इत्थे तक कि असीं तुहानूं मार दित्ता सी (उन्हां ते मौत तों पहलां), फिर वी साडे कोल ओह वापस कर दित्ता जावेगा।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا رُسُلًا مِّنْ قَبْلِكَ مِنْهُمْ مَّنْ قَصَصْنَا عَلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّمْ نَقْصُصْ عَلَيْكَ ۗوَمَا كَانَ لِرَسُوْلٍ اَنْ يَّأْتِيَ بِاٰيَةٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚفَاِذَا جَاۤءَ اَمْرُ اللّٰهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْمُبْطِلُوْنَ ࣖ

wa laqad arsalnā rusulam min qablika minhum man qaṣaṣnā ‘alaika wa minhum mal lam naqṣuṣ ‘alaik(a), wa mā kāna lirasūlin ay ya'tiya bi'āyatin illā bi'iżnillāh(i), fa'iżā jā'a amrullāhi quḍiya bil-ḥaqqi wa khasira hunālikal-mubṭilūn(a).

ते सचमुच असी तुहाडे (मुहम्मद) तों पहलां कई दूत भेजे सन, जिन्हां विचों कुझ नू असीं तुहानूं दस्सेया ते कुछ दे बारे विच असीं तुहानूं नहीं दस्से। कोई रसूलुल्लाह कोई चमत्कार नहीं लाया, सिवाय अल्लाह दी इजाजत दे। तो जदों अल्लाह दा हुक्म आ जावेगा तां (सब गल्लां वास्ते) निष्पक्ष फैसला होवेगा। ते उस वेले झूठ नू पकड़न वाले नूं नुकसान होवेगा।

اَللّٰهُ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَنْعَامَ لِتَرْكَبُوْا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُوْنَۖ

allāhul-lażī ja‘ala lakumul-an‘āma litarkabū minhā wa minhā ta'kulūn(a).

अल्लाह है जिसने तुहाडे वास्ते पशुधन बनाया है, कुछ तुसीं सवारी करदे हो ते कुछ तुसीं खांदे हो।

وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ

wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).

ते उंदे च (पशुधन) च तुंदे आस्तै होर बी फायदे न ते इस आस्तै जे तुस इक मकसद हासल करी सकदे ओ जेह्ड़ा तुंदे दिलें च ऐ (उंदी सवारी करियै)। ते उंदे उप्पर ते जहाजें उप्पर लेई जाया जंदा ऐ।

وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖۖ فَاَيَّ اٰيٰتِ اللّٰهِ تُنْكِرُوْنَ

wa yurīkum āyātih(ī), fa ayya āyātillāhi tunkirūn(a).

ते ओह तुसें गी (अपनी महानता दे) निशान दस्सदा ऐ। फिर तुसीं अल्लाह दे किस निशानी (महान) दा इन्कार करदे हो?

اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۗ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْهُمْ وَاَشَدَّ قُوَّةً وَّاٰثَارًا فِى الْاَرْضِ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, kānū akṡara minhum wa asyadda quwwataw wa āṡāran fil-arḍi famā agnā ‘anhum mā kānū yaksibūn(a).

तां केह़ ओह़ धरती उप् पर सफर नेई कित्ता ते फी उनेंगी दिक् खेया के उंदे शा पैह़लैं दे लोकें कन् ने केह़ ह़ोया? उंदी गिनतरी मती ऐ ते धरती उप्पर उंदी सभ्यता दे मती ताकत ते (अधिक) अवशेष न, इस करी जेह्ड़ी कोशश करदे न ओह् उंदी मदद नेईं करी सकदे।

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرِحُوْا بِمَا عِنْدَهُمْ مِّنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

falammā jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fariḥū bimā ‘indahum minal-‘ilmi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

इस आस् ते जदुं रसूलें उंदे कश साफ-साफ सबूतें कन् ने आए, तां ओह़ उंदे कश ज्ञान कन् ने खुश ह़ोई गे ते उनेंगी (सज़ा) कन् ने घेरी लेत्ता, जिसदा उनेंगी पैह़लैं मजाक उड़ाया हा।

فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۗ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِهٖ مُشْرِكِيْنَ

falammā ra'au ba'sanā qālū āmannā billāhi waḥdahū wa kafarnā bimā kunnā bihī musyrikīn(a).

इस करिए जदूं उनेंगी साढ़ी तड़प दिक्खी तां उनेंगी आखेआ, "अस अकेले अल्लाह गी गै विश्वास करने आं ते अस अल्लाह कन्नै जुड़ी दी इबादत गी काफर करने आं।"

فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ اِيْمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا ۗسُنَّتَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ فِيْ عِبَادِهٖۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

falam yaku yanfa‘uhum īmānuhum lammā ra'au ba'sanā, sunnatallāhil latī qad khalat fī ‘ibādih(ī), wa khasira hunālikal-kāfirūn(a).

इस करिए उंदा विश्वास जदूं उनेंगी साढ़ी सजा दिक्खी ही तां उंदे आस्तै कोई फायदा नेई हा। यानी अल्लाह दा (रजत) जो उहदे बंदे ते लागू होया है। औय जफ ऐवा शोगा तो काफय हार जामेगे।