Q.S अन-नजम (اَلنَّجْم) - 62 श्लोक दी गिणती

وَالنَّجْمِ اِذَا هَوٰىۙ

wan-najmi iżā hawā.

तारे दे द्वारा, जदूं ओह डूबदे न,

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوٰىۚ

mā ḍalla ṣāḥibukum wa mā gawā.

तेरा दोस्त (मुहम्मद) ना ते भटकदा है ते ना ही (भी) गलती है,

وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوٰى

wa mā yanṭiqu ‘anil-hawā.

ते ओह् अपनी मर्जी दे मताबक (कुरान) नेईं बोलदा।

اِنْ هُوَ اِلَّا وَحْيٌ يُّوْحٰىۙ

in huwa illā waḥyuy yūḥā.

(कुरान) दे सिवा होर कुझ वी (उस ते) प्रगट होया है,

عَلَّمَهٗ شَدِيْدُ الْقُوٰىۙ

‘allamahū syadīdul-quwā.

जो उसी बड़ा ताकतवर (जिब्रिल) ने सिखाया हा,

ذُوْ مِرَّةٍۗ فَاسْتَوٰىۙ

Żū mirrah(tin), fastawā.

जिसदे कोल स्थिरता ऐ; फिर (जिब्रिल) अपने मूल रूप च प्रकट होया (एक अच्छा ते पराक्रमी रूप)

وَهُوَ بِالْاُفُقِ الْاَعْلٰىۗ

wa huwa bil-ufuqil-a‘lā.

जबकि ओह् उच्चे क्षितिज उप्पर ऐ।

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلّٰىۙ

Ṡumma danā fa tadallā.

फिर (मुहम्मद दे) नेड़े आया, फिर नेड़े आया,

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ اَوْ اَدْنٰىۚ

fa kāna qāba qausaini au adnā.

तां जे दूरी (लगभग) दो धनुष या (फिर) नेड़े होवे।

فَاَوْحٰىٓ اِلٰى عَبْدِهٖ مَآ اَوْحٰىۗ

fa auḥā ilā ‘abdihī mā auḥā.

फिर उसने अपने सेवक (मुहम्मद) गी अल्लाह ने जो उतारया हा, उसी पजाया।

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَاٰى

mā każabal-fu'ādu mā ra'ā.

उवका दयलाजे ने जो दे खा था, उवे ननकार नशीॊ ककमा।

اَفَتُمٰرُوْنَهٗ عَلٰى مَا يَرٰى

afa tumārūnahū ‘alā mā yarā.

तो क्या तुसीं (मक्का दे मुशरिक) उस नाल विवाद करना चांदे हो कि उसने जो वेख्या?

وَلَقَدْ رَاٰهُ نَزْلَةً اُخْرٰىۙ

wa laqad ra'āhu nazlatan ukhrā.

ते सचमुच, उने (मुहम्मद) ने इसगी (अपने मूल रूप च) इक होर समें च दिक्खेआ हा,

عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهٰى

‘inda sidratil-muntahā.

(अर्थात) सिद्रतुल मुंताहा विच,

عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوٰىۗ

‘indahā jannatul-ma'wā.

पास ही निवास दा जन्नत है,

اِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشٰىۙ

iż yagsyas-sidrata mā yagsyā.

(मुहम्मद ने जिब्रिल नू वेखया) जदों सिदरतिल ने उल्टी कीती ते उस नूं ढकण वाली किसे चीज नाल अभिभूत हो गया,

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغٰى

mā zāgal-baṣaru wa mā ṭagā.

उहदा (मुहम्मद दा) दर्शन उहनां ने जो वेख्या सी उस तों विचलित नहीं सी ते ना ही (न ही) उस तों परे गया।

لَقَدْ رَاٰى مِنْ اٰيٰتِ رَبِّهِ الْكُبْرٰى

laqad ra'ā min āyāti rabbihil-kubrā.

सचमुच उसने अपने रब दे कुछ वड्डे निशान दिक्खे हन।

اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى

afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.

तो क्या तुहाडे (मशरिक) वास्ते (मूर्तियां) अल-लता ते अल-उज्जा,

وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى

wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.

ते मनत, तीसरी (जो) बाद च (अल्लाह दी बेटी दे तौर उप्पर)।

اَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْاُنْثٰى

alakumuż-żakaru wa lahul-unṡā.

क्या तुहाडे वास्ते (उचित) जो नर होवे ते उस दे वास्ते जो नारी होवे?

تِلْكَ اِذًا قِسْمَةٌ ضِيْزٰى

tilka iżan qismatun ḍīzā.

जो निश्चत तौर उप्पर इक गैर-इंसाफी दा बंटवारा ऐ।

اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ

in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.

एह् कुसै होर नांऽ दे सिवाय होर किश नेईं न जेह्ड़े तुसें ते तुंदे पुरखें दा आविष्कार कीता ऐ; अल्लाह ने उन्हां वास्ते कोई अधिकार नहीं भेजया। ओह् सिर्फ अनुमान ते जेह्ड़ा बी उंदी इच्छाएं दा पालन करदे न, उंदा पालन करदे न। पर उंदे रब कोला उंदे कोल मार्गदर्शन आया ऐ।

اَمْ لِلْاِنْسَانِ مَا تَمَنّٰىۖ

am lil-insāni mā tamannā.

या मनुक्खें गी ओह् सब किश मिलग जिसदी ओह् आकांक्षा रखदे न?

فَلِلّٰهِ الْاٰخِرَةُ وَالْاُوْلٰى ࣖ

fa lillāhil-ākhiratu wal-ūlā.

(नहीं!) तो अल्लाह दा ही परलोक दी जिंदगी ते दुनिया दी जिंदगी है।

۞ وَكَمْ مِّنْ مَّلَكٍ فِى السَّمٰوٰتِ لَا تُغْنِيْ شَفَاعَتُهُمْ شَيْـًٔا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ اَنْ يَّأْذَنَ اللّٰهُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْضٰى

wa kam mim malakin fis-samāwāti lā tugnī syafā‘atuhum syai'an illā mim ba‘di ay ya'żanallāhu limay yasyā'u wa yarḍā.

ते आसमान विच कितने फरिश्ते हन, उन्हां दी बिनती (मदद) दा बिल्कुल वी फायदा कैनी सिवाय ओ वक्त दे कि अल्लाह ने इजाजत (ते सिर्फ) किसे दी मर्जी ते खुश होवे।

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ لَيُسَمُّوْنَ الْمَلٰۤىِٕكَةَ تَسْمِيَةَ الْاُنْثٰى

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati layusammūnal-malā'ikata tasmiyatal-unṡā.

सचमुच, जेड़े परलोक च विश्वास नेईं करदे, ओह सच्चें गै सुर्गदूतें दा नां जनानियां दे नां पर रखदे न।

وَمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِيْ مِنَ الْحَقِّ شَيْـًٔاۚ

wa mā lahum bihī min ‘ilm(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓann(a), wa innaẓ-ẓanna lā yugnī minal-ḥaqqi syai'ā(n).

ते उनेंगी इसदे बारे च कोई ज्ञान नेई ऐ। इह अनुमानां दा पालन करन तों वद्ध कुझ नहीं हन, ते असल विच इन्हां अनुमानां दा सच्चाई दा ज़रा वी फायदा नहीं होंदा।

فَاَعْرِضْ عَنْ مَّنْ تَوَلّٰىۙ عَنْ ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ اِلَّا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۗ

fa a‘riḍ ‘am man tawallā, ‘an żikrinā wa lam yurid illal-ḥayātad-dun-yā.

तो (मुहम्मद) उस नू छोड दे जो साडी चेतावनी तों मुड़दा है, ते ओह सिर्फ इस दुनिया दी जिंदगी दी चाह रखदा है।

ذٰلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِّنَ الْعِلْمِۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖۙ وَهُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدٰى

Żālika mablaguhum minal-‘ilm(i), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bimanihtadā.

उहनां दे ज्ञान दा स्तर इह है। सचमुच तेरा रब, उह सब तों वद्ध जानदा है कि कौन उहदे राह तों भटकदा है ते उह वी जानदा है कि कौन मार्गदर्शन कीता जांदा है।

وَلِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ لِيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَسَاۤءُوْا بِمَا عَمِلُوْا وَيَجْزِيَ الَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا بِالْحُسْنٰىۚ

wa lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), liyajziyal-lażīna asā'ū bimā ‘amilū wa yajziyal-lażīna aḥsanū bil-ḥusnā.

ते जे किश आसमानें च ऐ ते जे किश बी धरती उप्पर ऐ, अल्लाह दा गै ऐ। (इस तर्हां) बुराई करन वाले नूं उहनां दे कित्ते दे मुताबिक इनाम देवेगा ते भला करन वाले नूं बेहतर इनाम (स्वर्ग) दे के इनाम देवेगा।

اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ

allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.

अर्थात) जो छोटे-छोटे पापें गी छोड़िये बड्डे-बड्डे पापें ते अशोभनें कोला बचदे न। सचमुच तेरा रब माफी च सर्वव्यापी ऐ। ओह़ तुसेंगी उस दिन थवां गै जानदा ऐ, जिस दिन उने तुसेंगी धूड़ थवां पैदा कित्ता हा, ते जदुं तुस अपनी माएं दे कोखें च भ्रूण हे। इस करिए अपने आप गी पवित्रता नेईं देओ। ओह् पुण्यात्मा गी जानदा ऐ।

اَفَرَءَيْتَ الَّذِيْ تَوَلّٰىۙ

afa ra'aital-lażī tawallā.

तो क्या तुहानूं ओह लोग नहीं वेखदे जो (कुरान तों) मुड़ जांदे ने?

وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى

wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.

ते थोड़ी-थोड़ी (जिस दा वादा कित्ता गेदा हा) दिंदा ऐ ते बाकी गी रोकदा ऐ।

اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى

a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.

क्या उसी अदृश्य दा ज्ञान ऐ तां जे ओह् (उसी) दिक्खी सकै?

اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى

am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.

या (उस गी) एह़ नेई दस्सेआ गेदा ऐ के (उस पबित्तर कताब जेकी मूसा गी प्रगट कित्ती गेई ही) दे पन्नें च केह़ ऐ?

وَاِبْرٰهِيْمَ الَّذِيْ وَفّٰىٓ ۙ

wa ibrāhīmal-lażī waffā.

ते (चादरें) अब्राहम जेड़ा हमेशा वादे गी पूरा करदा ऐ?

اَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۙ

allā taziru wāziratuw wizra ukhrā.

(अर्थात) कि कोई पापी दूजे दे पाप नहीं सहन,

وَاَنْ لَّيْسَ لِلْاِنْسَانِ اِلَّا مَا سَعٰىۙ

wa al laisa lil-insāni illā mā sa‘ā.

ते उस माह्नू गी सिर्फ उसी गै मिलदा ऐ जिसदे आस्तै ओह् कम्म कीता ऐ,

وَاَنَّ سَعْيَهٗ سَوْفَ يُرٰىۖ

wa anna sa‘yahū saufa yurā.

ते सच्चें गै उंदी मेहनत (उसगी) दस्सी जाग,

ثُمَّ يُجْزٰىهُ الْجَزَاۤءَ الْاَوْفٰىۙ

Ṡumma yujzāhul-jazā'al-aufā.

फिरी उसी सबतूं सिद्ध जवाब दित्ता जाग,

وَاَنَّ اِلٰى رَبِّكَ الْمُنْتَهٰىۙ

wa anna ilā rabbikal-muntahā.

ते (सब चीजां दा) अंत तेरे रब दे कोल ही है।

وَاَنَّهٗ هُوَ اَضْحَكَ وَاَبْكٰى

wa annahū huwa aḍḥaka wa abkā.

ते सच्च ओह गै ऐ जेह्ड़ा लोकें गी हसांदा ऐ ते रोंदा ऐ।

وَاَنَّهٗ هُوَ اَمَاتَ وَاَحْيَاۙ

wa annahū huwa amāta wa aḥyā.

ते सच्चें गै ओह गै ऐ जेह्ड़ा मौत ते जीवन दा कारण बनदा ऐ।

وَاَنَّهٗ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ

wa annahū khalaqaz-zaujainiż-żakara wal-unṡā.

ते सचमुच उसी गै नर ते नारी दी जोड़ी बनाई ऐ,

مِنْ نُّطْفَةٍ اِذَا تُمْنٰىۙ

min nuṭfatin iżā tumnā.

वीर्य से, जदूं उत्सर्जित होंदा ऐ,

وَاَنَّ عَلَيْهِ النَّشْاَةَ الْاُخْرٰىۙ

wa anna ‘alaihin nasy'atal-ukhrā.

ते सचमुच उसी गै इक होर सृष्टि (मृत्यु दे बाद जी उठने) दा निर्धारण करदा ऐ।

وَاَنَّهٗ هُوَ اَغْنٰى وَاَقْنٰىۙ

wa annahū huwa agnā wa aqnā.

ते वाकई ओह़ गै ऐ, जेका धन-दौलत ते पर्याप्तता दिंदा ऐ।

وَاَنَّهٗ هُوَ رَبُّ الشِّعْرٰىۙ

wa annahū huwa rabbusy-syi‘rā.

ते सचमुच ओह शि'रा दे तारे दा मालिक ऐ

وَاَنَّهٗٓ اَهْلَكَ عَادًا ۨالْاُوْلٰىۙ

wa annahū ahlaka ‘ādanil-ūlā.

ते सचमुच उसी गै 'बड्डे पैह्लें,

وَثَمُوْدَا۟ فَمَآ اَبْقٰىۙ

wa ṡamūda famā abqā.

ते समुद दे लोकें गी, उने इक बी (जिंदा) नेई छड्डेआ।

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.

ते (इसदे शा पैह़लैं बी) नूह़ दे लोकें गी बी। सचमुच, ओह़ सारें शा गै गैर-इंसाफी ते ना-आज्ञाकारी लोक न।

وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ

wal-mu'tafikata ahwā.

ते हवाएं दे तूफान ने (लूत दे लोकें दे देश) गी नष्ट करी दित्ता।

فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ

fa gasysyāhā mā gasysyā.

फिरी उस ज़मीन नू (सज़ा दे तौर ते) उस ते गिरे (मलबे) नाल ढक दित्ता।

فَبِاَيِّ اٰلَاۤءِ رَبِّكَ تَتَمَارٰى

fa bi'ayyi ālā'i rabbika tatamārā.

तो तुहाडे रब दे किस बरकत ते तुहानूं अज वी शक है?

هٰذَا نَذِيْرٌ مِّنَ النُّذُرِ الْاُوْلٰى

hāżā nażīrum minan-nużuril-ūlā.

एह् (मुहम्मद) उनें चेतावनी देने आह्लें च शामल ऐ जेह्ड़े पैह्लें आए दे न।

اَزِفَتِ الْاٰزِفَةُ ۚ

azifatil-āzifah(tu).

नेड़े (न्याए दा दिन) नेड़े आई गेया ऐ।

لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ كَاشِفَةٌ ۗ

laisa lahā min dūnillāhi kāsyifah(tun).

अल्लाह दे सिवा कोई (उस दिन दी घटना) दा खुलासा नहीं कर सकदा।

اَفَمِنْ هٰذَا الْحَدِيْثِ تَعْجَبُوْنَۙ

afamin hāżal-ḥadīṡi ta‘jabūn(a).

तो क्या तुसीं इस खबर ते हैरान हो?

وَتَضْحَكُوْنَ وَلَا تَبْكُوْنَۙ

wa taḍḥakūna wa lā tabkūn(a).

ते तुस हस्सदे ओ ते ना रोंदे ओ,

وَاَنْتُمْ سٰمِدُوْنَ

wa antum sāmidūn(a).

जबकि तुस (इस उप्पर) ध्यान नेईं देआ करदे ओ।

فَاسْجُدُوْا لِلّٰهِ وَاعْبُدُوْا ࣖ ۩

fasjudū lillāhi wa‘budū.

तो अल्लाह दे सामने प्रणाम करो ते (उस दी इबादत करो)।