Q.S अल-'अंकबूत (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 श्लोक दी गिणती

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

अलीफ लम मिम।

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

क्या लोग सोचदे हेन कि ओ ए आखदे कि “असीं विश्वास करेंदे से” ते ओ परीक्षण काहनी कित्ता वेसी?

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

ते सचमुच, असीं उन्हां तों पहलां लोकां नूं परखया है, तां अल्लाह ओहनां नूं ज़रूर जानदा है जो सच्चे हन ते ज़रूर झूठ बोलन वाले नूं जानदा है।

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

या बुराई करने आले सोचदे न के ओ साडी सजा कोला बची जांगन? बुराई ही ओ ही फैसला करेंदे हेन!

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

जो कोई अल्लाह नाल मुलाकात दी उम्मीद करदा है, तां सचमुच अल्लाह दा (वादा) वक्त पक्का आ जावेगा। ते ओह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ।

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

ते जेहड़ा जिहाद दी कोशिश करदा है, ओस दा जिहाद सचमुच अपने वास्ते है। सचमुच, अल्लाह सारे दुनियां दा सब तों अमीर (कुछ वी चीज दी लोड़ नहीं) है।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

ते जो विश्वास करदे हन ते नेक कम्म करदे हन, असीं उहनां तों उहनां दे बुरे कम्मां नू जरूर दूर कर देंगे ते उहनां दा इनाम ज़रूर उहनां दे बेहतरीन तरीके दे मुताबिक देगे।

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

ते अस मनुक्खें गी अपने मां-प्यो दा भला (करना) लाजमी बनाई दित्ता ऐ। ते जेकर ओह तुसेंगी मजबूर करदे न के मिगी उस चीज़ कन्ने जोड़ना ऐ जिसदे बारे च तुसेंगी कोई जानकारी नेई ऐ, तां उंदी आज्ञा नेई मनना। सिर्फ मेरे कोल गै तुंदी वापसी ऐ, ते मैं तुसें गी दस्सना जे तुसें केह् कीता ऐ।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

ते जेड़े विश्वास करदे हन ते अपने भले कम्में गी करदे न, अस उनेंगी (समूह) च जरूर शामल करगे।

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

ते मनुख जाति विच कुझ वी हन जो आखदे हन कि असीं अल्लाह ते विश्वास करदे हां, पर जदों ओह अल्लाह ते (अपने विश्वास दे कारण) तड़पदे हन तां ओह मनुख दी परीक्षा नू अल्लाह दी सजा समझदे हन। ते जेकर तुंदे रब दी मदद उंदे कोल औंदी ऐ तां ओह़ आखङन, "सच् च गै अस तुंदे कन् ने गै ह़न।" क्या अल्लाह सब तों ज्यादा जानदा है कि सारे इंसान दे स्तन विच की है?

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

ते अल्लाह ज़रूर विश्वास करने आलें गी जानदा ऐ ते मुनाफे गी जरूर जानदा ऐ।

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

ते अविश्वास करने आलें गी विश्वास करने आलें गी आखदे न, "साढ़े रस्ते पर चल जाओ, ते अस तुंदे पापें गी सहन करगे," भले ही ओह अपने पापें गी घट्टोघट्ट (समर्थ) नेईं चुकदे। दरअसल ओह पूरी तरह झूठे हन।

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

ते ओह़ सच् चाई च अपने पापें गी, ते दुऐं दे पापें गी बी अपने पापें कन् ने लेई जाङन, ते क़यामत दे दिन उंदे शा उनें झूठें दे बारे च जरूर पुच् छे जाङन, जिनेंगी उनेंगी हमेशा गै आविष्कार कित्ता ऐ।

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

ते सचमुच, अस नूह गी उदे लोकें दे कोल भेजेया, इस आस्ते ओह उंदे कन्ने इक हजार साल या ओदे कोला बी घट्ट पंज साल तकर रेया। फिरी उंदे उप्पर इक बड्डी बाढ़ आई गेई, जिसलै के ओह बेईमानी दे लोक हे।

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

इस आस् ते अस नूह़ ते उनें लोकें गी बचाई लेत्ता जेके जहाज च हे, ते अस उस (घटना) गी सारे मनुख-जाति आस् ते इक सबक बनाई लेत्ता।

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

ते (याद करो) इब्राहीम, जदों उसने अपने लोकां नाल आखया, "अल्लाह दी इबादत करो ते उस तों डरो। तुहाडे वास्ते ए बेहतर है, अगर तुसीं सिर्फ जानदे हो।"

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

सचमुच, तुस अल्लाह दे अलावा जो इबादत करदे हो, ओ सिर्फ मूर्तियां हन, ते तुस झूठ बनांदे हो। सचमुच, जो तुसीं अल्लाह तों अलग इबादत करदे हो, ओह तुहानू रोजी-रूट्टी दी इंतजाम नहीं कर सकदा; इस करिए अल्लाह कोला रोजी-रूट्टी मंगो, ते उंदी इबादत करो ते उंदा शुक्रिया अदा करो। सिर्फ उदे कोल गै तुस वापस आएगे।

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

ते जेकर तुस (काफिर) झूठ बोलदे ओ तां सचमुच तुंदे कोला पैहले दे लोकें बी (दूत) झूठ बोलदे हे। ते प्रेरित दा फर्ज सिर्फ (परमेसर दे धर्म) गी साफ तौर उप् पर संप्रेषित करना ऐ।"

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

ते क्या ओह नहीं वेखदे कि अल्लाह सृष्टि दी शुरुआत किवें करदा है, फिर दोहरांदा है? सचमुच, अल्लाह दे वास्ते ए आसान है।

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

कहो, "धरती ते चलना, फिर देखो कि (अल्लाह) (जीव) दी रचना दी शुरुआत किवें करदा है, फिर अल्लाह आखिरी घटना नू लांदा है। वाकई अल्लाह सब चीजां ते सर्वशक्तिमान है।"

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

ओ (अल्लाह) जिस नू चाहंदा है उस नू सजा देंदा है ते जिस नू चाहंदा है उस ते रहम करदा है, ते उस दे कोल तुसीं वापस आ जाओगे।

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

ते तुसीं (अल्लाह दी सजा तों) ना तां धरती ते ना ही आकाश विच बची नहीं सकदे, ते तुहाडे कोल अल्लाह दे अलावा कोई रक्षक या मददगार नहीं है।

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

ते जो अल्लाह दी आयतां दा इन्कार करदे हन ते उहदे नाल मिलदे हन, ओह मेरी रहमत तों निराश हो जांदे हन, ते उहनां नू दर्दनाक सजा मिलनी है।

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

तो उहदे लोकां (इब्राहिम) दा कोई जवाब नहीं आया, सिवाय इस गल्ल दे कि "उसी मार दे या जला दे" फिर अल्लाह ने उस नू अग्ग तों बचाया। सचमुच, इस विच यकीनन (अल्लाह दी महानता दे) निशान वी हन, जो विश्वास करदे हन।

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

ते उने (इब्राहिम) ने आख्या, "वास्तव च, जेड़ी मूर्तियां तुस अल्लाह दे अलावा इपास करदे ओ, ओह सिर्फ धरती उप्पर जीवन च तुंदे बीच स्नेह दी भावना पैदा करने आस्तै न, फिर कयामत दे दिन तुंदे च किश इक-दुए दा इन्कार करंगन ते गालियां देंगन; ते तुंदी वापसी नरक होग, ते तुंदे आस्तै बिल्कुल कोई मददगार नेईं होग।

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

इस आस् ते लूत ने (अब्राह़म दी भ़विखवानी) दी पुष्टि कित्ती। ते उ'नें (इब्राहिम) आखेआ, "सचमुच मिगी अपने रब दे हुक्म दे थाह् र पर जाना पौना ऐ; सच्चें गै ओह् परमात्मा, परम ज्ञानी ऐ।"

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ते अस अब्राहम, इसहाक ते याकूब गी दित्ता, ते अस उंदी वंशज आस्तै इक नबी ते किताब बनाई दित्ती, ते अस उसी दुनिया च उंदा इनाम दित्ता; ते सचमुच ओह परलोक च पुण्यात्माएं च होग।

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

ते (याद रखो) जदुं लूत ने अपने लोकें गी ग् लाया, "तुस सचमुच इक बड़ा गै घृणित कर्म (समलैंगिकता) कित्ता ऐ, जेका तुंदे शा पैह़लैं दे लोकें च कुसे ने बी नेई कित्ता।"

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

केह़ तुंदे आस् ते मनुखें दे कश जाइए अपने सभा दे थाह़रें च धोखा देना ते बुराई करना उचित ऐ?” तो उवके रोगों का जवाफ कोई औय नशीॊ था कक "अल्लाह की सजा अऩने ऩास लाओ, अगय तुभ ऩयभात्भा भें से एक शो।"

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

उने (लुत) प्रार्थना कीती, "हे मेरे रब, जिस समूह ने नुकसान पजाया हा, उसी मेरी मदद करो (सज़ा देइयै)।

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

ते जदुं साढ़े दूत (स्वर्गदूत) अब्राह़म दे कश खुशखबरी कन् ने आए, तां उनेंगी ग् लाया, "सच् च च अस इस शैह़रे (सदोम) दे निवासियें गी नाश करी देगे, कीजे इसदे बासी सच् चाई च गैर-इंसाफी दे लोक न।"

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

इब्राहिम ने आख्या, "सचमुच उस शहर च लूत ऐ।" उनेंगी (स्वर्गदूतें) आखेआ, "अस उस शैह़रे च कुन ऐ, अस बेहतर जानने आं। अस उसी ते उदे अनुयायियें गी जरूर बचागे, सिवाय उदी घ़रेआली गी। ओह़ उनें लोकें च शामल ऐ, जेके पिच्छें रेह़ई गेदे (नष्ट) ह़ोई गेदे ह़न।"

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

ते जदुं साढ़े दूत (स्वर्गदूत) लूत दे कोल आए, तां उसी उंदे (आगमन) दे कारण दुखी होई गेआ, ते (महसूस) कित्ता के उंदे च उंदी रक्षा करने दी कोई ताकत नेई ऐ, ते उनेंगी (दूत) ने आखेआ, "डर नेई रौओ ते (इ बी) दुखी नेई होओ। सचमुच, अस तुसेंगी ते तुंदे अनुयायियें गी बचाई लैगे, सिवाय तुंदी घ़रेआली दे, ओह़ उनें लोकें च शामल ऐ, जेके (नाश) रेह़ई गेदे ह़न।"

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

सचमुच अस इस शहर दे लोकें उप्पर सुर्ग थमां सजा देगे कीजे उनेंगी बुराई कीती ऐ।

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

ते सचमुच, अस इस बारे च इक साफ निशान छोड़ी दित्ता ऐ, जेके समझदे न।

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

ते मद्यन दे लोकें गी, (असें उंदे भ्राऽ शुएब गी भेजेआ ऐ) उ’नें आखेआ, "हे मेरे लोकें! अल्लाह दी इबादत करो, आखरी दिन (इनाम दी) उम्मीद करो, ते धरती उप्पर बदमाशी करदे नेईं भटकदे।"

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

उन्हां ने इसदा इन्कार कीता (शुआइब), इस करके उन्हां नू इक भयानक भूंचाल आया, ते फिर उन्हां दे निवास स्थान ते लाश पई गई।

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

अद ते समुद दे लोकें गी बी (याद करो) (उंदी विनाश) सचमुच तुंदे कोल उंदे आवासें दे (खंडहरें थमां) प्रगट होई गेई ऐ। शैतान ने उंदे (बुरे) कम्में गी उनेंगी सुन्दर बनाई दित्ता ऐ, जिसदे कन्नै उनेंगी (अल्लाह दे) रस्ते थमां रोकी दित्ता ऐ, जिसलै के ओह तेज दृष्टि दे लोक न,

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

ते (इसदे अलावा) करुन, फिरौन ते हामान। सचमुच, मूसा उंदे कोल साफ जानकारी (लाई) आया हा। पर ओह धरती ते घमंडी कम्म करदे हन, ते ओह ओह हन जो (अल्लाह दी सजा तों) नहीं बचदे।

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

इस करिए अस (उन्हें) हर इक गी उंदे पापें दी सजा दित्ती, उंदे चा किश गी अस उंदे उप्पर कंकड़ें दी बरखा सुट्टी दित्ती, कुसै गी गरजने आह्ली आवाज़ें कन्नै टकराया, कुसै गी अस धरती च डुब्बी गे, ते उंदे चा किश गी अस डुबोई दित्ता। अल्लाह उंदे कन्ने बिल्कुल बी अन्याय नेईं करना चांहदा, पर उंदे कन्ने गै अपने आपै गी अन्याय कीता ऐ।

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

अल्लाह दे अलावा होर रक्षक लैन वाले दा दृष्टांत मकड़ी दे समान है जो घर बनांदी है। ते सचमुच सबतूं कमजोर घर मकड़ी दा घर ऐ, जेकर उनेंगी पता होंदा।

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

सचमुच अल्लाह जानदा है कि ओह उहदे अलावा की इबादत करदे हन। ते ओह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी ऐ।

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

ते ए दृष्टांत अस मनुख जाति आस्ते बनाए; ते ज्ञान रखने आलें दे सिवा कोई बी नेई समझग।

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

अल्लाह ने आसमान ते धरती गी अधिकार कन्ने बनाया। सचमुच, इस विच यकीनन (अल्लाह दी महानता दे) निशान वी हन, जो विश्वास करदे हन।

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

किताब (अल-कुरान) जो तुहाडे (मुहम्मद) ते उतारी गई है, पढ़ो ते नमाज करो। सचमुच, प्रार्थना बुराई ते बुराई (कर्म) गी रोकदी ऐ। ते (जानना) अल्लाह (नमाज) दी याद (दुआ इबादत) तों वी वड्डी है। अल्लाह जानदा ऐ तुस के करदे ओ।

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

ते किताब दे लोकें कन् ने बहस नेई करो, सिवाय अचछी तरीके कन् ने, सिवाय उंदे च गलत करने आलें कन् ने, ते एह़ ग् लाओ के "असें (उस कताबें) उप् पर विश् वास कित्ता ऐ, जिनेंगी साढ़े उप् पर प्रगट कित्ता गेदा ऐ ते जेके तुसेंगी प्रगट कित्ता गेदा ऐ; साढ़ा परमेसरे ते तुंदा परमेसरे इक गै ह़न; ते अस उसी गै अधीन आं।"

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

ते इस तर्हां असीं तुहाडे कोल किताब (कुरान) उतार दित्ती। रही गल्ल जिन्हां नू असीं किताब (तोराह ते सुसमाचार) दित्ती है, ओह उस (कुरान) ते विश्वास करदे हन, ते उन्हां विच (मक्का दे काफिर) वी वी हन जो इस विच विश्वास करदे हन। ते सिर्फ काफिर ही साडे आयत दा इन्कार करदे ने।

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

ते तुसीं (मुहम्मद) ने (कुरान) तों पहलां कदे किताब नहीं पढ़ी ते तुसीं (कदे) अपने सज्जे हत्थ नाल किताब नहीं लिखी; जेकर (तुस पढ़ी लिखदे ओ) तां लोकें गी शक होंदा।

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

दरअसल (कुरान) ऐसे आयत हन जो ज्ञान रखण वाले दी छाती विच साफ हन। सिर्फ गलत करने आले गै साढ़े आयत दा इन्कार करदे न।

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

ते उने (मक्का दे काफिर) आखया, "उंदे रब कोला चमत्कार क्यों नेईं उतरे?" कहो (मुहम्मद) "चमत्कार अल्लाह दे ऊपर है। मैं सिर्फ इक साफ चेतावनी देने आला हां।"

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

क्या उन्हां वास्ते काफी नहीं कि असीं तुहाडे कोल ओह किताब (कुरान) भेज दित्ती है जो उन्हां नू पढ़ी गई सी? सचमुच (कुरान) विच इमानदारां वास्ते वड्डे बरकत ते सबक हन।

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

कहो (मुहम्मद) "अल्लाह मेरे ते तुहाडे बीच गवाह दे तौर ते काफी है। ओह जानदा है कि आकाश ते धरती विच की है। ते जो झूठ विच विश्वास करदे हन ते अल्लाह ते काफर करदे हन, ओह ही हन जो हारदे हन।

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

ते ओह़ तुसेंगी सजा च जल्दबाजी करने आस् ते ग् लांदे ह़न। जेकर कोई समां नेई लाया गेदा तां सजा उंदे उप्पर जरूर औंदी, ते उंदे उप्पर अचानक जरूर आई जंदी, जदके उनेंगी एह़ नेई पता।

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

वे तुझे फौरन सजा उतारने के लरए कशते शैं। ते सचमुच, नरक ज़रूर उनें गी ढक देग जेड़े काफिर करदे न,

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

जिस दिन (जदूं) तड़प उनेंगी उप्पर थमां ते उंदे पैरें थमां हेठ ढकदा ऐ ते (अल्लाह) (उनेंगी) आखदा ऐ, "तुस जेह्ड़ा कीता ऐ, उसी (उसदा इनाम) चखो!"

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

हे मेरे वफादार सेवक ! सचमुच मेरी धरती चौड़ी ऐ, इस करी मेरी (अकेला) भक्ति करो।

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

हर जिंदा आत्मा मौत दा स्वाद चखग। फिर सिर्फ साडे कोल ही तुहानू वापस कर दित्ता जावेगा।

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

ते जेके विश्वास करदे हन ते नेक कम्म करदे हन, सचमुच, असीं उन्हां नूं ऊंचे थां ते (सुर्ग विच) रखेगे, जिन्हां दे हेठ नदियां बहदीयां ने, ओह उस विच अनन्त काल तक रहनगे। भला कर्म करने आलें दा एह् गै उत्तम इनाम ऐ,

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(अर्थात) जो धैर्य रखदे हन ते अपने रब ते भरोसा रखदे हन।

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ते कितने जीव चलदे जीव अपनी रोजी-रूट्टी नेईं लेई आंदे (खैर) नेईं करी सकदे। अल्लाह ही है जो उसे और तुझे रोजाना देता है। ओह् सब्भै सुनने आह्ला, सर्वज्ञ ऐ।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

ते जेकर तुस उंदे शा पुच् छो के, "अंबर ते धरती गी कुसने बनाया ते सूरज ते चंद्रमा गी कुन वश च कित्ता?" ज़रूर ओह जवाब देंगे, "अल्लाह।" तो इन्हां (सच्चाई तों) क्यों मुड़या जा सकदा है।

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

अल्लाह अपने बंदे विच जिन्हां नू चाहंदा है उहनां नूं रोजी-रूट्टी दा इंतजाम करदा है ते उहनां वास्ते वी (इह वी) सीमित करदा है। दरअसल अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ है।

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

ते जेकर तुस उंदे शा पुच् छो के, "कौन आसमान थवां पानी उतारेया ते उदे कन् ने (पानी) मरे दे धरती गी जिंदा कित्ता?" ज़रूर ओह जवाब देंगे, "अल्लाह।" कहो, "अल्लाह दी स्तुति होवे" पर उन्हां विचों ज्यादातर समझ नहीं आंदे।

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

ते इस दुनिया दी जिंदगी सिर्फ मजाक ते खेल ही है। ते सचमुच, परलोक दी धरती असली जिंदगी ऐ, जेकर उनेंगी पता गै होंदा।

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

इस करिए जदूं ओह जहाज उप्पर चढ़े तां उनेंगी अल्लाह दी पूरी भक्ति (ईमानदारी) कन्नै उंदी दुआ कीती, पर जदूं अल्लाह ने उनेंगी जमीन उप्पर पुज्जने थमां बचाई लेआ तां ओह्दे बजाय (अल्लाह) कन्नै साझेदार बनाने च (वापस) आई गे।

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

उनेंगी उनें बरकतें गी नकारने देयो जेड़े असें उनेंगी दित्ते न ते उनेंगी (कफरे च) मजा लैंदे होई (जीन) देओ। फिर बाद च उनेंगी पता लग्गी जाग (अपने कम्में दे नतीजे)।

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

केह़ ओह़ नेई दिक् खदे के अस (उंदी धरती) गी इक सुरक्षित पबित्तर बनाई लेदा ऐ, जदुं के उदे चारों पासे लोक इक-दुए गी लूटदे न? क्यों (सच्चाई साफ होण दे बाद) ओ अज वी झूठ ते अल्लाह दे एहसान तों इन्कार क्यों करदे हन?

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

ते अल्लाह दे खिलाफ झूठ दा आविष्कार करने आला या सच्चाई दा इन्कार करने आले कोला ज्यादा अन्याय कौन ऐ, जदूं ओह सच्चाई उंदे कोल औंदी ऐ? क्मा अविश्वासियों के लरए नरक भें कोई जगश नशीॊ शै ?

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

ते जो साडे वास्ते (मजबूत मंगदे हन) कोशिश करदे हन, असीं उहनां नूं आपणे राह दस्सनगे। ते सचमुच अल्लाह भलाई करने आलें दे कन्ने ऐ।