Q.S अद-दुखान (اَلدُّخَان) - 59 श्लोक दी गिणती

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

हाह मिम

وَالْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۙ

wal-kitābil-mubīn(i).

साफ किताब (अल-कुरान) दी खातिर,

اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ

innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).

सचमुच अस इसगी बरकत आली रात च उतारी दित्ता। ) सचमुच, चेतावनी देण वाले असीं ही हां।

فِيْهَا يُفْرَقُ كُلُّ اَمْرٍ حَكِيْمٍۙ

fīhā yufraqu kullu amrin ḥakīm(in).

(उस रात) हर उस चीज़ गी समझाया गेआ जेह्ड़ी बुद्धि कन्नै भरोची दी ही,

اَمْرًا مِّنْ عِنْدِنَاۗ اِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَۖ

amram min ‘indinā, innā kunnā mursilīn(a).

(अर्थात) साडे कोलों इक मामला। वाकई असी गै रसूलें गी भेजेया।

رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُۗ

raḥmatam mir rabbik(a), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

तेरे रब दी दया दे तौर ते। वाकई, ओह सब सुनने आला, सब जानने आला ऐ,

رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۘ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ

rabbis-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).

आकाश ते धरती ते उंदे बीच दी सारी चीजें दा प्रभु, जेकर तुस पक्के विश्वास रखदे ओ।

لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُ ۗرَبُّكُمْ وَرَبُّ اٰبَاۤىِٕكُمُ الْاَوَّلِيْنَ

lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), rabbukum wa rabbu ābā'ikumul-awwalīn(a).

उसदे सिवा कोई देवता नहीं, जो जीवन देंदा ते मौत दा कारण बनदा है। (ओह) तुहाडा परमातमा ते तुहाडे पुरखां दा परमातमा है।

بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ يَّلْعَبُوْنَ

bal hum fī syakkiy yal‘abūn(a).

पर उनेंगी शक ऐ, ओह् इधर-उधर खेडदे न।

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى السَّمَاۤءُ بِدُخَانٍ مُّبِيْنٍ

fartaqib yauma ta'tis-samā'u bidukhānim mubīn(in).

तो इंतजार करो उस दिन दा जदों आसमान साफ कोहरे लावे,

يَغْشَى النَّاسَۗ هٰذَا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yagsyan-nās(a), hāżā ‘ażābun alīm(un).

जिस च इंसान बी शामल न। एह् इक कष्टदायक सजा ऐ।

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ اِنَّا مُؤْمِنُوْنَ

rabbanaksyif ‘annal-‘ażāba innā mu'minūn(a).

(उन्हें प्रार्थना कीती) "साढ़े प्रभु, साडे कोला ए यातना दूर करो। सचमुच अस विश्वास करगे।"

اَنّٰى لَهُمُ الذِّكْرٰى وَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مُّبِيْنٌۙ

annā lahumuż-żikrā wa qad jā'ahum rasūlum mubīn(un).

उनेंगी चेतावनी किस चाल्ली मिलदी ही, भलेआं (पैह्ले थमां गै) इक रसूले उनेंगी समझाने आस्तै आया हा,

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوْا مُعَلَّمٌ مَّجْنُوْنٌۘ

Ṡumma tawallau ‘anhu wa qālū mu‘allamum majnūn(un).

फिरी उनेंगी उसी मुड़ियै आखेआ, "ओह् इक माह्नू ऐ जेह्ड़ा (दूएं थमां) शिक्षाएं गी स्वीकार करदा ऐ ते पागल ऐ।"

اِنَّا كَاشِفُوا الْعَذَابِ قَلِيْلًا اِنَّكُمْ عَاۤىِٕدُوْنَۘ

innā kāsyiful-‘ażābi qalīlan innakum ‘ā'idūn(a).

सचमुच, जेकर अस सजा गी थोड़ी-बहुत दूर बी हटाई देगे तां तुस (अल्लाह दे खिलाफ) जरूर पिच्छें मुड़गे।

يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرٰىۚ اِنَّا مُنْتَقِمُوْنَ

yauma nabṭisyul baṭsyatal kubrā, innā muntaqimūn(a).

(याद रखो) उस दिन जिस वेले असीं उन्हां नू जोरदार मार देंगे, ते असीं उन्हां दा बदला जरूर देगे।

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ كَرِيْمٌۙ

wa laqad fatannā qablahum qauma fir‘auna wa jā'ahum rasūlun karīm(un).

ते सचमुच उंदे सामने अस सचमुच फिरौन दे लोकें गी परखया ते उंदे कोल इक शरीफ रसूलुल्लाह आया।

اَنْ اَدُّوْٓا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌۙ

an addū ilayya ‘ibādallāh(i), innī lakum rasūlun amīn(un).

(इस करके) "मेरे नू अल्लाह (इस्राएल दे संतान) दे दास छड्ड जाओ। वाकई मैं इक रसूलुल्लाह हां, जिस ते तुस भरोसा कर सकदे हो,

وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ

wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).

ते अल्लाह ते घमंड ना करो। सचमुच मैं तुंदे कोल साफ सबूत दे कन्ने आना आं।

وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ

wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).

ते सचमुच मैं अपने रब ते तेरे रब दी शरण लैंदा हां, तेरी धमकियां तों मैं पत्थर मारन दी।

وَاِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوْا لِيْ فَاعْتَزِلُوْنِ

wa il lam tu'minū lī fa‘tazilūn(i).

ते जेकर तुस मेरे उप् पर विश् वास नेई करदे ओ तां मिगी (इस्राएल दे लोकें दा अगुवाई करने देयो)।

فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُوْنَ

fa da‘ā rabbahū anna hā'ulā'i qaumum mujrimūn(a).

फिरी उने (मूसा) अपने प्रभु कोला प्रार्थना कीती, "सचमुच ए पापी लोक न (उंदे उप्पर सजा जल्दी करो)।

فَاَسْرِ بِعِبَادِيْ لَيْلًا اِنَّكُمْ مُّتَّبَعُوْنَۙ

fa asri bi‘ibādī lailan innakum muttaba‘ūn(a).

(अल्लाह ने आख्या) "इस करके रात नू मेरे दास दे नाल चलो, ज़रूर तुहानू पीछा कीता जावेगा,

وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًاۗ اِنَّهُمْ جُنْدٌ مُّغْرَقُوْنَ

watrukil-baḥra rahwā(n), innahum jundum mugraqūn(a).

ते समुंदर गी बखरी दे। सचमुच, ओह़ गै, फौज गै डुब्बी जानी ऐ।"

كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

kam tarakū min jannātiw wa ‘uyūn(in).

कितने बाग-बगीचे ते झरने छोड़े,

وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍۙ

wa zurū‘iw wa maqāmin karīm(in).

ते कन्नै गै सुन्दर बाग-बगीचे ते आवास बी,

وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِيْهَا فٰكِهِيْنَۙ

wa na‘matin kānū fīhā fākihīn(a).

ते उथे ओह सुखां दा मजा लै सकदे ने,

كَذٰلِكَ ۗوَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَۚ

każālik(a), wa auraṡnāhā qauman ākharīn(a).

इस तर्हां, ते असीं (सब) दूजे लोकां नू वसीयत कीती।

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاۤءُ وَالْاَرْضُۗ وَمَا كَانُوْا مُنْظَرِيْنَ ࣖ

famā bakat ‘alaihimus-samā'u wal-arḍ(u), wa mā kānū munẓarīn(a).

इस करिए आकाश ते धरती उंदे आस्तै नेईं रोई ते उनेंगी कोई छूट नेई दित्ती गेई।

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۙ

wa laqad najjainā banī isrā'īla minal-‘ażābil-muhīn(i).

ते सचमुच, अस इस्राएल दे लोकें गी अपमानजनक तड़प थमां बचाई लेता ऐ।

مِنْ فِرْعَوْنَ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِيْنَ

min fir‘aun(a), innahū kāna ‘āliyam minal-musrifīn(a).

फिरौन दे (ततना तों) सचमुच, ओह इक घमंडी इंसान हा, जिंदे च सीमाएं दा उल्लंघन करने आले बी शामल हे।

وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ

wa laqadikhtarnāhum ‘alā ‘ilmin ‘alal-‘ālamīn(a).

ते सचमुच, अस उनेंगी (इस्राएल दे संतानें गी) सारें जातिएं कोला (उस समें) (अपने) ज्ञान कन्ने चुने हे।

وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ

wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).

ते असीं उनेंगी (अपनी महानता दे) निशानें च इक ऐसी चीज दित्ती ऐ जिस च असली बरकत ऐ।

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ لَيَقُوْلُوْنَۙ

inna hā'ulā'i layaqūlūn(a).

सचमुच, ओह (मशरिक) ज़रूर कहनगे,

اِنْ هِيَ اِلَّا مَوْتَتُنَا الْاُوْلٰى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِيْنَ

in hiya illā mautatunal-ūlā wa mā naḥnu bimunsyarīn(a).

"इस संसार च मौत दे सिवा कोई मौत नेई ऐ। ते अस जिंदा नेई होई जागे।

فَأْتُوْا بِاٰبَاۤىِٕنَآ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

fa'tū bi'ābā'inā in kuntum ṣādiqīn(a).

तां जेकर तुस सच्चे ओ तां साढ़े पुरखें गी वापस लेई आओ।”

اَهُمْ خَيْرٌ اَمْ قَوْمُ تُبَّعٍۙ وَّالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ اَهْلَكْنٰهُمْ اِنَّهُمْ كَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

ahum khairun am qaumu tubba‘(in), wal-lażīna min qablihim, ahlaknāhum innahum kānū mujrimīn(a).

क्या ओ (मशरिक) बेहतर हेन या तुब्बा', ते उन्हां तों पहले दे लोग जिन्हां कूं अस्सां नष्ट कित्ते सी क्योंकि ओ सच एच पापी हेन।

وَمَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لٰعِبِيْنَ

wa mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā lā‘ibīn(a).

ते अस आकाश ते धरती ते उंदे बश्कार जेह्ड़ा ऐ उसी पैदा करने च नेईं खेड्ढे।

مَا خَلَقْنٰهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

mā khalaqnāhumā illā bil-ḥaqqi wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

असी इन्हां नू हक (सही) दे सिवाय नहीं बनाया, पर ज्यादातर नू पता नहीं।

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيْقَاتُهُمْ اَجْمَعِيْنَ ۙ

inna yaumal-faṣli mīqātuhum ajma‘īn(a).

सचमुच, क़यामत दे दिन (कयामत दे दिन) उंदे सारें आस्तै वादा कीता गेदा समां होग,

يَوْمَ لَا يُغْنِيْ مَوْلًى عَنْ مَّوْلًى شَيْـًٔا وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَۙ

yauma lā yugnī maulan ‘am maulan syai'aw wa lā hum yunṣarūn(a).

(यानी) उस दिन (जदूं) कोई दोस्त दूजे दोस्त दा बिल्कुल फायदा नहीं कर सकदा ते उहनां नू कोई मदद नहीं मिलग,

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ اللّٰهُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ

illā mar raḥimallāh(u), innahū huwal-‘azīzur-raḥīm(u).

सिवाय उनें लोकें दे जिंदे उप्पर अल्लाह ने रमत कीती ऐ। सचमुच, ओह सर्वशक्तिमान, परम दयालु ऐ।

اِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّوْمِۙ

inna syajarataz-zaqqūm(i).

सचमुच ज़क्कूम दा पेड़,

طَعَامُ الْاَثِيْمِ ۛ

°a‘āmul-aṡīm(i).

बहुत पाप करने आले लोकें दा खाना।

كَالْمُهْلِ ۛ يَغْلِيْ فِى الْبُطُوْنِۙ

kal-muhl(i), yaglī fil-buṭūn(i).

जियां तांबे दा तरल पदार्थ पेट च उबलदा ऐ,

كَغَلْيِ الْحَمِيْمِ ۗ

kagalyil-ḥamīm(i).

जिवें बड़ा गरम पानी उबालना।

خُذُوْهُ فَاعْتِلُوْهُ اِلٰى سَوَاۤءِ الْجَحِيْمِۙ

khużūhu fa‘tilūhu ilā sawā'il-jaḥīm(i).

"उस गी पकड़ी लैओ ते उसी नरक दे बिच्च घसीट लेओ,

ثُمَّ صُبُّوْا فَوْقَ رَأْسِهٖ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيْمِۗ

Ṡumma ṣubbū fauqa ra'sihī min ‘azābil-ḥamīm(i).

फिरी उदे सिर उप्पर बड़ा गै गरम पानी दा सजा पाओ।”

ذُقْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْكَرِيْمُ

Żuq, innaka antal-‘azīzul-karīm(u).

"महसूस करो, तुस सचमुच इक ताकतवर ते शरीफ इंसान ओ।"

اِنَّ هٰذَا مَا كُنْتُمْ بِهٖ تَمْتَرُوْنَ

inna hāżā mā kuntum bihī tamtarūn(a).

सचमुच, इह ओह सजा है जिस ते तुहानूं इक वारी शक सी।

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ مَقَامٍ اَمِيْنٍۙ

innal-muttaqīna fī maqāmin amīn(in).

सचमुच, जो पुण्यात्मा हन, ओह सुरक्षित थां ते हन,

فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

(अर्थात) बाग-बगीचे ते झरने विच,

يَّلْبَسُوْنَ مِنْ سُنْدُسٍ وَّاِسْتَبْرَقٍ مُّتَقٰبِلِيْنَۚ

yalbasūna min sundusiw wa istabraqim mutaqābilīn(a).

महीन रेशम ते मोटे रेशम पांदे न, (बैठे) इक दुए दे सामने,

كَذٰلِكَۗ وَزَوَّجْنٰهُمْ بِحُوْرٍ عِيْنٍۗ

każālik(a), wa zawwajnāhum biḥūrin ‘īn(in).

इस तर्हां, फिर असीं उन्हां नू सुन्दर अक्खां वाले फरिश्ते दे जोड़े दित्ते।

يَدْعُوْنَ فِيْهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ اٰمِنِيْنَۙ

yad‘ūna fīhā bikulli fākihatin āminīn(a).

इस च ओह् हर चाल्ली दे फल सुरक्षित ते सुरक्षित रूप कन्नै मंग सकदे न,

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا الْمَوْتَ اِلَّا الْمَوْتَةَ الْاُوْلٰىۚ وَوَقٰىهُمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِۙ

lā yażūqūna fīhal-mauta illal-mautatal-ūlā, wa waqāhum ‘ażābal-jaḥīm(i).

उह उस विच मौत दा स्वाद नहीं चखनगे सिवाय पैहली मौत दे सिवा (इस संसार विच)। अल्लाह इन्हें अग्ग दी तड़प तों बचांदा है,

فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكَۚ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

faḍlam mir rabbika żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).

तेरे रब दा दान है। यही बड़ी जीत है।

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

fa innamā yassarnāhu bilisānika la‘allahum yatażakkarūn(a).

सचमुच असी कुरान गी तुंदी भाशा च समझने च आसान बनाई दित्ता ऐ तां जे ओह् सिक्खन।

فَارْتَقِبْ اِنَّهُمْ مُّرْتَقِبُوْنَ ࣖࣖ

fartaqib innahum murtaqibūn(a).

तो इंतजार करो; सचमुच, ओह (भी) इंतजार करदे न।