இஸ்லாத்தை ஏற்கவும், இங்கே கிளிக் செய்யவும்
இஸ்லாம் அல்-ஹக்: குர்ஆன் & ஹதீஸ்
(உண்மையான இஸ்லாம்)

Q.S அல்-ஃபஜ்ர் (اَلْفَجْر) - 30 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

(விடியல்)

Qari

Murottal Audio

1

وَالْفَجْرِۙ

wal-fajr(i).

விடியற்காலையில்,


2

وَلَيَالٍ عَشْرٍۙ

wa layālin ‘asyr(in).

அந்தப் பத்து இரவுகளின்படி,


3

وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِۙ

wasy-syaf‘i wal-watr(i).

இரட்டை மற்றும் ஒற்றை எண்களால்,


4

وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِۚ

wal-laili iżā yasr(i).

இரவு கடந்து செல்லும் போது.


5

هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍۗ

hal fī żālika qasamul liżī ḥijr(in).

புரிதல் உள்ளவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய உறுதிமொழி ஏதேனும் இதில் உள்ளதா?


6

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍۖ

alam tara kaifa fa‘ala rabbuka bi‘ād(in).

(முஹம்மதே!) உம்முடைய இறைவன் ஆத் இனத்தாரிடம் நடந்துகொண்ட விதத்தை நீர் கவனிக்கவில்லையா?


7

اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِۖ

irama żātil-‘imād(i).

(அதாவது) உயரமான கட்டிடங்களைக் கொண்ட, (ஆத் மக்களின் தலைநகரான) ஈராமின் குடிமக்கள்,


8

الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى الْبِلَادِۖ

allatī lam yukhlaq miṡluhā fil-bilād(i).

மற்ற நாடுகளில் இதுபோன்று ஒரு நகரம் இதுவரை கட்டப்படவில்லை.


9

وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِۖ

wa ṡamūdal-lażīna jābuṣ-ṣakhra bil-wād(i).

மேலும், பள்ளத்தாக்கில் பெரிய கற்களை வெட்டிய சமுத் மக்களுக்கு எதிராகவும்,


10

وَفِرْعَوْنَ ذِى الْاَوْتَادِۖ

wa fir‘auna żil-autād(i).

மேலும், முளைகளை (பெரிய கட்டிடங்களை) வைத்திருந்த ஃபிர்அவுனுக்கு எதிராக,


11

الَّذِيْنَ طَغَوْا فِى الْبِلَادِۖ

allażīna ṭagau fil-bilād(i).

நாட்டிற்குள் தன்னிச்சையாகச் செயல்படுபவர்கள்,


12

فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَۖ

fa akṡarū fīhal-fasād(a).

அதன்பின் அவர்கள் நாட்டில் பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தினார்கள்.


13

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍۖ

fa ṣabba ‘alaihim rabbuka sauṭa ‘ażāb(in).

எனவே, உங்கள் இறைவன் அவர்களைத் தண்டனை எனும் சாட்டையால் தாக்கினான்.


14

اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِۗ

inna rabbaka labil-mirṣād(i).

நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் உங்களை மெய்யாகவே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.


15

فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَكْرَمَنِۗ

fa ammal-insānu iżā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wa na‘‘amah(ū), fa yaqūlu rabbī akraman(i).

ஆகவே, மனிதனைப் பொறுத்தவரை, தேவன் அவனைச் சோதித்து, பின்பு அவனை மகிமைப்படுத்தி, அவனுக்கு இன்பம் அளிக்கும்போது, அவன், “என் தேவன் என்னை மகிமைப்படுத்தினார்” என்று கூறுகிறான்.


16

وَاَمَّآ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ ەۙ فَيَقُوْلُ رَبِّيْٓ اَهَانَنِۚ

wa ammā iżā mabtalāhu fa qadara ‘alaihi rizqah(ū), fa yaqūlu rabbī ahānan(i).

ஆனால், இறைவன் அவனைச் சோதித்து, அவனது வாழ்வாதாரத்தைக் குறைத்தால், அவன், “என் இறைவன் என்னை அவமதித்துவிட்டான்” என்று கூறுவான்.


17

كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ

kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).

ஒருபோதும் இல்லை! நீங்கள் அனாதைகளைக் கூட மதிப்பதில்லை.


18

وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ

wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).

மேலும், ஏழைகளுக்கு உணவளிக்க நீங்கள் ஒருவரையொருவர் ஊக்குவிப்பதில்லை.


19

وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ

wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).

நீங்கள் (ஹலால் மற்றும் ஹராமான) பொருட்களைக் கலந்து மரபுரிமைச் சொத்தைப் பயன்படுத்தும் அதே வேளையில்,


20

وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ

wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).

மேலும் நீங்கள் செல்வத்தை அளவுக்கதிகமான அன்புடன் நேசிக்கிறீர்கள்.


21

كَلَّآ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّاۙ

kallā iżā dukkatil-arḍu dakkan dakkā(n).

பரவாயில்லை! பூமி தொடர்ச்சியாக அதிர்ந்தால் (மோதினால்),


22

وَّجَاۤءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّاۚ

wa jā'a rabbuka wal-malaku ṣaffan ṣaffā(n).

உங்கள் தேவன் வந்தார்; தேவதூதர்கள் அணிவகுத்து நின்றார்கள்.


23

وَجِايْۤءَ يَوْمَىِٕذٍۢ بِجَهَنَّمَۙ يَوْمَىِٕذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۗ

wa jī'a yauma'iżim bijahannam(a), yauma'iżiy yatażakkarul-insānu wa annā lahuż-żikrā.

அந்நாளில் அவனுக்கு நரகம் காட்டப்படும்; அந்நாளில் மனிதன் உணர்வு பெறுவான், ஆனால் அவனது அந்த உணர்வு அவனுக்குப் பயனற்றதாக இருக்கும்.


24

يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْۚ

yaqūlu yā laitanī qaddamtu liḥayātī.

"நான் முதலில் என் வாழ்க்கைக்கு நற்பண்புகளைச் செய்தால் நன்றாக இருக்கும்," என்று அவர் கூறினார்.


25

فَيَوْمَىِٕذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗٓ اَحَدٌ ۙ

fa yauma'iżil lā yu‘ażżibu ‘ażābahū aḥad(un).

ஆகவே, அந்நாளில் அவருடைய (நியாயமான) தண்டனையைப் போல வேறு யாரும் தண்டிக்கப்பட மாட்டார்கள்.


26

وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗٓ اَحَدٌ ۗ

wa lā yūṡiqu waṡāqahū aḥad(un).

அவருடைய பந்தங்களைப் போலப் பிணைப்பவர் வேறு யாரும் இல்லை.


27

يٰٓاَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَىِٕنَّةُۙ

yā ayyatuhan-nafsul-muṭma'innah(tu).

ஓ அமைதியான ஆன்மாவே!


28

ارْجِعِيْٓ اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ۚ

irji‘ī ilā rabbiki rāḍiyatam marḍiyyah(tan).

உங்கள் இறைவனிடம் திருப்தியும் மனநிறைவும் கொண்ட இதயத்துடன் திரும்புங்கள்.


29

فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْۙ

fadkhuli fī ‘ibādī.

ஆகவே, என் அடியார்களுடைய அணிகளில் நீங்களும் நுழையுங்கள்.


30

وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ ࣖࣖ

wadkhulī jannatī.

என் பரலோகத்திற்குள் பிரவேசியுங்கள்.