Q.S அல்-அஃராஃப் (اَلْأَعْرَاف) - 206 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

الۤمّۤصۤ ۚ

alif lām mīm ṣād.

அலிஃப் லாம் மிம் ஷாட்

كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).

(முஹம்மதே!) உமக்கு அருளப்பட்ட வேதம் இதுவே; எனவே, இதைக் கண்டு கலங்காதீர்; இதன்மூலம் நீர் எச்சரிக்கை விடுக்கவும், இது முஃமின்களுக்கு ஒரு பாடமாக அமையவும் வேண்டும்.

اِتَّبِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۗ قَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَ

ittabi‘ū mā unzila ilaikum mir rabbikum wa lā tattabi‘ū min dūnihī auliyā'(a), qalīlam mā tażakkarūn(a).

உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு அருளப்பட்டதைப் பின்பற்றுங்கள்; அவனைத் தவிர வேறு எவரையும் உங்கள் தலைவராகப் பின்பற்றாதீர்கள். நீங்கள் மிகச் சில பாடங்களையே கற்கிறீர்கள்.

وَكَمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَا فَجَاۤءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا اَوْ هُمْ قَاۤىِٕلُوْنَ

wa kam min qaryatin ahlaknāhā fa jā'ahā ba'sunā bayātan au hum qā'ilūn(a).

எத்தனை நிலங்களை நாம் அழித்தோம்! அதன் குடிகளுக்கு நமது வேதனை இரவிலோ, அல்லது பகலில் அவர்கள் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தபோதோ வந்தது.

فَمَا كَانَ دَعْوٰىهُمْ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَآ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اِنَّا كُنَّا ظٰلِمِيْنَ

famā kāna da‘wāhum iż jā'ahum ba'sunā illā an qālū innā kunnā ẓālimīn(a).

ஆகவே, நமது வேதனை அவர்கள் மீது வந்தபோது, அவர்களுடைய முறையீடு, “நிச்சயமாக நாங்களே அநியாயம் செய்தவர்கள்” என்று கூறுவதைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.

فَلَنَسْـَٔلَنَّ الَّذِيْنَ اُرْسِلَ اِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ الْمُرْسَلِيْنَۙ

fa lanas'alannal-lażīna ursila ilaihim wa lanas'alannal-mursalīn(a).

பின்னர், (தூதர்களிடமிருந்து) அழைப்பைப் பெற்ற மக்களிடம் நாம் நிச்சயமாகக் கேட்போம்; மேலும், தூதர்களிடமும் நாம் கேட்போம்.

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِمْ بِعِلْمٍ وَّمَا كُنَّا غَاۤىِٕبِيْنَ

fa lanaquṣṣanna ‘alaihim bi‘ilmiw wa mā kunnā gā'ibīn(a).

மேலும், நாம் நிச்சயமாக நமது அறிவைக் கொண்டு அவர்களுக்கு அறிவிப்போம்; நாம் அவர்களுக்குத் தொலைவில் இல்லை.

وَالْوَزْنُ يَوْمَىِٕذِ ِۨالْحَقُّۚ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

wal-waznu yauma'iżinil-ḥaqq(u), faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

அந்நாளில் தராசு நீதியின் அளவுகோலாகிறது. எனவே, நன்மையின் தராசை நிறுத்துகிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ بِمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَظْلِمُوْنَ

wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum bimā kānū bi'āyātinā yaẓlimūn(a).

மேலும், எவருடைய நற்செயல்களின் தராசு இலேசாக உள்ளதோ, அவர்கள் நமது அடையாளங்களை மறுத்ததாலேயே தங்களுக்குத் தாங்களே தீங்கு விளைவித்துக் கொண்டவர்கள் ஆவார்கள்.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰكُمْ فِى الْاَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيْهَا مَعَايِشَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannākum fil-arḍi wa ja‘alnā lakum fīhā ma‘āyisy(a), qalīlam mā tasykurūn(a).

நிச்சயமாக, நாம் உங்களைப் பூமியில் வைத்தோம்; அங்கே உங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தையும் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தோம். ஆனால், நீங்கள் மிகக் குறைவாகவே நன்றி செலுத்துகிறீர்கள்.

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் உங்களைப் படைத்தோம், பின்னர் உங்களுக்கு (உடல்களை) உருவாக்கினோம், பின்னர் வானவர்களிடம், "ஆதமுக்கு சிரம் பணியுங்கள்" என்று கூறினோம், எனவே ஷைத்தானைத் தவிர மற்ற அனைவரும் சிரம் பணிந்தனர். அவன் (இப்லீஸ்) சிரம் பணிபவர்களில் இல்லை.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(அல்லாஹ்) கூறினான், "நான் உனக்குக் கூறியபோது, நீ ஆதமுக்குச் சிரம் பணியாமல் இருக்க உன்னைத் தடுத்தது எது?" (இப்லீஸ்) பதிலளித்தான், "நான் அவனை விடச் சிறந்தவன். நீ என்னை நெருப்பிலிருந்து படைத்தாய், அவனை மண்ணிலிருந்து படைத்தாய்."

قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ

qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).

(அல்லாஹ்) கூறினான், "அப்படியானால் அதிலிருந்து (சொர்க்கத்திலிருந்து) இறங்கி வாருங்கள்; ஏனெனில் நீங்கள் அதைக் குறித்துப் பெருமை கொள்ளக்கூடாது. வெளியே வாருங்கள்! நிச்சயமாக நீங்கள் இழிந்த படைப்புகளில் ஒருவராக இருக்கிறீர்கள்."

قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

“அவர்கள் உயிர்த்தெழுப்பப்படும் நாள் வரை எனக்கு அவகாசம் கொடுங்கள்” என்று (சாத்தான்) பதிலளித்தான்.

قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ

qāla innaka minal-munẓarīn(a).

(அல்லாஹ்) கூறினான், "உண்மைதான், உங்களுக்குக் கால அவகாசம் வழங்கப்பட்டவர்களில் நீங்களும் இருக்கிறீர்கள்."

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(இப்லீஸ்) பதிலளித்தான், “நீர் என்னை வழிதவறச் செய்ததால், நான் நிச்சயமாக உமது நேரான பாதையிலிருந்து அவர்களைத் தொடர்ந்து தடுப்பேன்.”

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

பிறகு நான் நிச்சயமாக அவர்களை முன்புறமிருந்தும், பின்புறமிருந்தும், வலப்புறமிருந்தும், இடப்புறமிருந்தும் தாக்குவேன். அவர்களில் பெரும்பாலோர் நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பதை நீங்கள் காணமாட்டீர்கள்.”

قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).

(அல்லாஹ்) கூறினான், "அங்கிருந்து (சொர்க்கத்திலிருந்து) இழிவுபடுத்தப்பட்டவர்களாகவும் வெளியேற்றப்பட்டவர்களாகவும் வெளியே வாருங்கள்! நிச்சயமாக, அவர்களில் எவர் உங்களைப் பின்பற்றுகிறாரோ, உங்கள் அனைவராலும் நான் நரகத்தை நிரப்புவேன்."

وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

மேலும் (அல்லாஹ் கூறினான்), "ஆதமே! உன் மனைவியுடன் சுவர்க்கத்தில் தங்கி, நீங்கள் இருவரும் விரும்பியதை உண்ணுங்கள். ஆனால் இந்த மரத்தின் அருகில் செல்லாதே. (சென்றால்) நீங்கள் இருவரும் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஆகிவிடுவீர்கள்."

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

பின்னர், அவர்களுடைய மறைக்கப்பட்டிருந்த அந்தரங்க உறுப்புகளை வெளிக்காட்டும்படி சாத்தான் அவர்களுக்குள் தீய எண்ணங்களைத் தூண்டினான். மேலும் (சாத்தான்) கூறினான், "நீங்கள் இருவரும் வானவர்களாகவோ அல்லது (பரலோகத்தில்) நித்தியமானவர்களாகவோ ஆகிவிடக்கூடாது என்பதற்காகவே, உங்கள் கடவுள் நீங்கள் இருவரும் இந்த மரத்தை அணுகுவதைத் தடுத்தார்."

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

மேலும் அவன் (சாத்தான்) அவர்கள் இருவரிடமும், "மெய்யாகவே, நான் உங்கள் ஆலோசகர்களில் ஒருவன்," என்று ஆணையிட்டான்.

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

அவன் (சாத்தான்) அவர்களை வஞ்சகத்தால் மயக்கினான். அவர்கள் அந்த மரத்தின் கனியைச் சுவைத்தபோது, அதன் மொட்டைத்தன்மை அவர்களுக்கு வெளிப்பட்டது; அதனால் அவர்கள் அதைச் சுவனத்தின் இலைகளால் மூடத் தொடங்கினார்கள். தேவன் அவர்களை நோக்கி, “நான் அந்த மரத்தை உங்களுக்குத் தடை செய்யவில்லையா? சாத்தான் உங்கள் இருவருக்கும் வெளிப்படையான எதிரி என்றும் நான் உங்களுக்குச் சொல்லவில்லையா?” என்று கூப்பிட்டார்.

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

அவர்கள் இருவரும், "எங்கள் இறைவா, நாங்கள் எங்களுக்கு அநீதி இழைத்துக்கொண்டோம். நீ எங்களை மன்னித்து, எங்களுக்குக் கருணை காட்டாவிட்டால், நாங்கள் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவராகிவிடுவோம்" என்று கூறினார்கள்.

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(அல்லாஹ்) கூறினான், "கீழே செல்லுங்கள்! நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பகைமை கொள்வீர்கள். நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலம் வரை பூமி உங்கள் இருப்பிடமும் மகிழ்ச்சியுமாகும்."

قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ

qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).

(அல்லாஹ்) கூறுகிறான், "அங்கே நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள், அங்கே நீங்கள் மரணிக்கிறீர்கள், அங்கிருந்தே நீங்கள் உயிர்ப்பிக்கப்படுவீர்கள்."

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ قَدْ اَنْزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًا يُّوَارِيْ سَوْءٰتِكُمْ وَرِيْشًاۗ وَلِبَاسُ التَّقْوٰى ذٰلِكَ خَيْرٌۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

yā banī ādama qad anzalnā ‘alaikum libāsay yuwārī sau'ātikum wa rīsyā(n), wa libāsut-taqwā żālika khair(un), żālika min āyātillāhi la‘allahum yażżakkarūn(a).

ஆதமின் சந்ததியினரே! நிச்சயமாக, உங்கள் நிர்வாணத்தை மறைக்கவும், உங்களுக்கு அலங்காரமாகவும் நாம் ஆடைகளை வழங்கியுள்ளோம். ஆனால் இறையச்சம் எனும் ஆடையே சிறந்தது. இவை அல்லாஹ்வின் ஆற்றலுக்கான சில அடையாளங்கள்; இவற்றை அவர்கள் நினைவில் கொள்வார்கள் என நம்புகிறோம்.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

ஆதமின் மக்களே! ஷைத்தான் உங்களை ஏமாற்றாதிருக்கட்டும். ஏனெனில், அவன் உங்கள் பெற்றோரைச் சுவனத்திலிருந்து வெளியேற்றி, அவர்களின் மறைவிடங்களை வெளிக்காட்டும் வகையில் ஆடைகளைக் களைந்தான். நிச்சயமாக, அவனும் அவனது கூட்டாளிகளும் நீங்கள் காண முடியாத இடத்திலிருந்து உங்களைக் காண்கிறார்கள். நிச்சயமாக, நாம் ஷைத்தான்களை நிராகரிப்பவர்களுக்குத் தலைவர்களாக ஆக்கியுள்ளோம்.

وَاِذَا فَعَلُوْا فَاحِشَةً قَالُوْا وَجَدْنَا عَلَيْهَآ اٰبَاۤءَنَا وَاللّٰهُ اَمَرَنَا بِهَاۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِۗ اَتَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā fa‘alū fāḥisyatan qālū wajadnā ‘alaihā ābā'anā wallāhu amaranā bihā, qul innallāha lā ya'muru bil-faḥsyā'(i), ataqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

மேலும், அவர்கள் ஒரு வெறுக்கத்தக்க செயலைச் செய்யும்போது, “எங்கள் முன்னோர்கள் இதைச் செய்வதை நாங்கள் கண்டோம், மேலும் அல்லாஹ்வே இதைச் செய்யும்படி எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டான்” என்று கூறுகிறார்கள். (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஒருபோதும் தீய செயல்களைக் கட்டளையிடுவதில்லை. நீங்கள் அறியாததை அல்லாஹ்வைப் பற்றி ஏன் பேசுகிறீர்கள்?”

قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ

qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).

கூறுங்கள், "என் இறைவன் நீதியுடன் நடந்துகொள்ளும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டான். ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் உங்கள் முகத்தை (அல்லாஹ்வின் பக்கம்) திருப்புங்கள், மேலும் உங்கள் வணக்கத்தை அவனுக்கு மட்டுமே செலுத்தி அவனை வணங்குங்கள். நீங்கள் முதலில் படைக்கப்பட்டதைப் போலவே அவனிடம் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவீர்கள்."

فَرِيْقًا هَدٰى وَفَرِيْقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلٰلَةُ ۗاِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَيَحْسَبُوْنَ اَنَّهُمْ مُّهْتَدُوْنَ

farīqan hadā wa farīqan ḥaqqa ‘alaihimuḍ-ḍalālah(tu), innahumuttakhażusy-syayāṭīna auliyā'a min dūnillāhi wa yaḥsabūna annahum muhtadūn(a).

அவர்களில் சிலரை அவன் நேர்வழிப்படுத்தினான்; மற்றவர்களோ நியாயமாகவே வழிதவறச் செய்யப்பட்டனர். தாங்கள் நேர்வழிப்படுத்தப்பட்டதாக எண்ணி, அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்குப் பதிலாக ஷைத்தான்களைப் பாதுகாவலர்களாக ஏற்றுக்கொண்டனர்.

۞ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ خُذُوْا زِيْنَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّكُلُوْا وَاشْرَبُوْا وَلَا تُسْرِفُوْاۚ اِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَ ࣖ

yā banī ādama khużū zīnatakum ‘inda kulli masjidiw wa kulū wasyrabū wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

ஆதமின் சந்ததியினரே! நீங்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழையும்போதும், உண்ணும்போதும், பருகும்போதும் உங்கள் நல்ல ஆடைகளை அணியுங்கள்; ஆனால், வரம்பு மீறாதீர்கள். நிச்சயமாக, வரம்பு மீறுபவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِيْنَةَ اللّٰهِ الَّتِيْٓ اَخْرَجَ لِعِبَادِهٖ وَالطَّيِّبٰتِ مِنَ الرِّزْقِۗ قُلْ هِيَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَّوْمَ الْقِيٰمَةِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

qul man ḥarrama zīnatallāhil-latī akhraja li‘ibādihī waṭ-ṭayyibāti minar-rizq(i), qul hiya lil-lażīna āmanū fil-ḥayātid-dun-yā khāliṣatay yaumal-qiyāmah(ti), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வழங்கிய ஆபரணங்களையும் நல்ல வாழ்வாதாரத்தையும் தடை செய்தது யார்? நீர் கூறுவீராக: ‘இவை அனைத்தும் இவ்வுலக வாழ்வை நம்புகிறவர்களுக்கானது; குறிப்பாக மறுமை நாளில் (அவர்களுக்கு மட்டுமே) உரியது.’ இவ்வாறு அறிந்தோருக்காக நாம் வசனங்களை விளக்குகிறோம்.”

قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் இறைவன், வெளிப்படையான மற்றும் மறைவான எல்லா இழிவான செயல்களையும், பாவச் செயல்களையும், தகுந்த காரணமின்றி செய்யப்படும் அநீதியான செயல்களையும் மட்டுமே தடை செய்கிறான்; மேலும், அவன் காரணம் வெளிப்படுத்தாத ஒன்றை அல்லாஹ்வுடன் இணைவைப்பதையும் (தடைசெய்கிறான்); நீங்கள் அறியாததை அல்லாஹ்வைப் பற்றிப் பேசுவதையும் (தடைசெய்கிறான்)."

وَلِكُلِّ اُمَّةٍ اَجَلٌۚ فَاِذَا جَاۤءَ اَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُوْنَ سَاعَةً وَّلَا يَسْتَقْدِمُوْنَ

wa likulli ummatin ajal(un), fa iżā jā'a ajaluhum lā yasta'khirūna sā‘ataw wa lā yastaqdimūn(a).

மேலும், ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஒரு மரணம் (கால வரம்பு) உண்டு. அவர்களின் மரணம் வரும்போது, அவர்களால் ஒரு கணம் கூட தாமதத்தையோ அல்லது முடுக்கத்தையோ கோர முடியாது.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

ஆதமின் சந்ததியினரே! உங்களில் இருந்தே தூதர்கள் வந்து, எனது வசனங்களை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்தால், எவர் நீதியுள்ளவராக இருந்து தமக்குப் பரிகாரம் செய்கிறாரோ, அவருக்கு அவர்களைப் பற்றி அச்சமில்லை; அவர்களும் கவலைப்பட மாட்டார்கள்.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

ஆனால், நமது வசனங்களை மறுத்து, அவற்றைக் குறித்துப் பெருமை கொள்பவர்கள் நரகவாசிகளாவர்; அவர்கள் அதில் தங்குவார்கள்.

فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يَنَالُهُمْ نَصِيْبُهُمْ مِّنَ الْكِتٰبِۗ حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْۙ قَالُوْٓا اَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالُوْا ضَلُّوْا عَنَّا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), ulā'ika yanāluhum naṣībuhum minal-kitāb(i), ḥattā iżā jā'athum rusulunā yatawaffaunahum, qālū aina mā kuntum tad‘ūna min dūnillāh(i), qālū ḍallū ‘annā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்களைக் கட்டுபவனையும், அவனது வசனங்களை மறுப்பவனையும் விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) வந்து அவர்களின் உயிரைப் பறிக்கும் வரை, வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பங்கை அவர்கள் பெறுவார்கள். அவர்கள் (வானவர்கள்) கேட்டார்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வழக்கமாக எந்தக் கடவுளை வணங்குகிறீர்கள்?" அவர்கள் (இணைவைப்போர்) பதிலளித்தார்கள், "எங்களிடமிருந்து அனைத்தும் மறைந்துவிட்டன." மேலும், அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்கள் என்பதற்குத் தங்களுக்கு எதிராகவே சாட்சி பகர்கிறார்கள்.

قَالَ ادْخُلُوْا فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ فِى النَّارِۙ كُلَّمَا دَخَلَتْ اُمَّةٌ لَّعَنَتْ اُخْتَهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا ادَّارَكُوْا فِيْهَا جَمِيْعًا ۙقَالَتْ اُخْرٰىهُمْ لِاُوْلٰىهُمْ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ اَضَلُّوْنَا فَاٰتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ەۗ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَعْلَمُوْنَ

qāladkhulū fī umamin qad khalat min qablikum minal-jinni wal-insi fin-nār(i), kullamā dakhalat ummatul la‘anat ukhtahā, ḥattā iżaddārakū fīhā jamī‘ā(n), qālat ukhrāhum li'ūlāhum rabbanā hā'ulā'i aḍallūnā fa ātihim ‘ażāban ḍi‘fam minan-nār(i), qāla likullin ḍi‘fuw wa lākil lā ta‘lamūn(a).

அல்லாஹ் கூறுகிறான், "உங்களுக்கு முன் இருந்த ஜின்கள் மற்றும் மனிதர்களின் கூட்டத்தோடு நரக நெருப்பில் நுழையுங்கள். ஒவ்வொரு கூட்டமும் அதில் நுழையும்போது, அது தன் சகோதரர்களைச் சபிக்கும். அவர்கள் அனைவரும் நுழைந்த பிறகு, முதலில் நுழைந்தவரிடம், பின்னர் நுழைந்தவர், 'எங்கள் இறைவா! இவர்கள் எங்களை வழிதவறச் செய்துவிட்டார்கள். அவர்கள் மீது நரக நெருப்பின் வேதனையை இருமடங்காக்குவாயாக' என்று கூறுவார்." அல்லாஹ் கூறுகிறான், "அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் இருமடங்காவார்கள்; ஆனால் நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள்."

وَقَالَتْ اُوْلٰىهُمْ لِاُخْرٰىهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa qālat ūlāhum li'ukhrāhum famā kāna lakum ‘alainā min faḍlin fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum taksibūn(a).

முதலில் நுழைந்தவர், பின்னர் நுழைந்தவரிடம், "உங்களுக்கு எங்களை விடச் சிறிதளவும் சாதகம் இல்லை. எனவே, நீங்கள் செய்த செயலுக்கான தண்டனையை அனுபவித்துக் கொள்ளுங்கள்" என்றார்.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ

innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).

நிச்சயமாக, நமது அடையாளங்களை மறுத்து, அவற்றைக் குறித்துப் பெருமை கொள்பவர்களுக்கு, ஒரு ஊசியின் காது வழியாக ஒட்டகம் நுழையும் வரை, சொர்க்கத்தின் வாயில்கள் திறக்கப்படமாட்டாது; அவர்கள் சுவர்க்கத்திலும் நுழையமாட்டார்கள். இவ்வாறு தீமை செய்பவர்களுக்கு நாம் தண்டனை வழங்குகிறோம்.

لَهُمْ مِّنْ جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَّمِنْ فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ

lahum min jahannama mihāduw wa min fauqihim gawāsy(in), wa każālika najziẓ-ẓālimīn(a).

அவர்களுக்குப் படுக்கை விரிப்புகள் நரக நெருப்பாலானவை, மேலும் அவர்கள் மீது போர்த்தப்படும் போர்வைகள் (நரக நெருப்பாலானவை). இவ்வாறு நாம் அநியாயம் செய்பவர்களுக்குத் தண்டனை வழங்குகிறோம்.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்கள் மீது, அவரவர் தகுதிக்கு ஏற்றவாறு அன்றி நாம் சுமை ஏற்ற மாட்டோம். அவர்கள் சுவர்க்கவாசிகள்; அவர்கள் அதில் நிரந்தரமாகத் தங்குவார்கள்.

وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).

மேலும், அவர்களின் நெஞ்சங்களிலிருந்து பழிவாங்கும் எண்ணத்தை நாம் வேரோடு பிடுங்கினோம்; அதன் கீழே ஆறுகள் ஓடின. அவர்கள் கூறினார்கள்: “எங்களுக்கு இதை (சொர்க்கத்தை) காட்டிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். அல்லாஹ் எங்களுக்குக் காட்டியிருக்காவிட்டால், நாங்கள் நேர்வழி பெற்றிருக்க மாட்டோம். நிச்சயமாக, எங்கள் இறைவனின் தூதர்கள் சத்தியத்தைக் கொண்டு வந்துள்ளனர்.” அவர்களிடம் கூறப்பட்டது, “நீங்கள் செய்த நற்செயல்களின் காரணமாக, இது உங்களுக்கு வாரிசாகக் கொடுக்கப்பட்ட சொர்க்கம் ஆகும்.”

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ اَصْحٰبَ النَّارِ اَنْ قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُّمْ مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۗقَالُوْا نَعَمْۚ فَاَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ اَنْ لَّعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa nādā aṣḥābul-jannati aṣḥāban-nāri an qad wajadnā mā wa‘adanā rabbunā ḥaqqan fahal wajattum mā wa‘ada rabbukum ḥaqqā(n), qālū na‘am, fa ażżana mu'ażżinum bainahum al la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

விண்ணுலகவாசிகள் நரகவாசிகளை நோக்கி, “நிச்சயமாக, அல்லாஹ் எங்களுக்கு வாக்களித்த உண்மையே எங்களுக்குக் கிடைத்துவிட்டது. அல்லாஹ் உங்களுக்கு வாக்களித்த உண்மையே உங்களுக்குக் கிடைத்துவிட்டதா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்” என்று பதிலளித்தார்கள். பின்பு, அழைத்தவர் (வானவர்) அவர்களுக்குள், “அநியாயம் செய்பவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகும்,” என்று அறிவித்தார்.

اَلَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ كٰفِرُوْنَۘ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati kāfirūn(a).

(அதாவது) அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து (பிறரை) தடுப்பவர்களும், அதனைத் திசை திருப்ப முயல்பவர்களுமே. அவர்களே மறுமையை மறுப்பவர்கள்.

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ

wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).

மேலும் அவர்களுக்கு (சொர்க்கவாசிகளுக்கும் நரகவாசிகளுக்கும்) இடையில் ஒரு திரை உள்ளது. மேலும் அஃராஃபில் (உயர்ந்த இடத்தில்) மக்கள் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தத்தமது அடையாளங்களால் ஒருவரையொருவர் அடையாளம் கண்டுகொள்வார்கள். அவர்கள் சொர்க்கவாசிகளை நோக்கி, "உங்கள் மீது சாந்தி நிலவட்டும்" என்று அழைப்பார்கள். அவர்கள் இன்னும் நுழையவில்லை, ஆனால் (நுழைய) ஆவலாக இருக்கிறார்கள்.

۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

மேலும், அவர்கள் நரகவாசிகளின் பக்கம் தங்கள் பார்வையைத் திருப்பும்போது, "எங்கள் இறைவா, அந்தத் தீங்கிழைப்பவர்களுடன் எங்களைச் சேர்க்காதே" என்று கூறுவார்கள்.

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ الْاَعْرَافِ رِجَالًا يَّعْرِفُوْنَهُمْ بِسِيْمٰىهُمْ قَالُوْا مَآ اَغْنٰى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa nādā aṣḥābul-a‘rāfi rijālay ya‘rifūnahum bisīmāhum qālū mā agnā ‘ankum jam‘ukum wa mā kuntum tastakbirūn(a).

மேலும், அஃராஃபிற்கு (உயர்ந்த இடத்திற்கு) மேலிருந்தவர்கள், தாங்கள் அறிந்தவர்களை அடையாளங்காட்டி அழைத்து, "நீங்கள் சேர்த்த செல்வமும், நீங்கள் பெருமை கொள்ளும் விஷயங்களும், உங்களுக்குப் பயனற்றதாகிவிட்டன" என்று கூறினார்கள்.

اَهٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ اللّٰهُ بِرَحْمَةٍۗ اُدْخُلُوا الْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ اَنْتُمْ تَحْزَنُوْنَ

ahā'ulā'il-lażīna aqsamtum lā yanāluhumullāhu biraḥmah(tin), udkhulul-jannata lā khaufun ‘alaikum wa lā antum taḥzanūn(a).

“இவர்கள் மீதுதான் அல்லாஹ்விடமிருந்து கருணை கிடைக்காது என்று நீங்கள் சத்தியம் செய்தீர்களா?” (அல்லாஹ் கூறினான்), “சொர்க்கத்தில் நுழையுங்கள்! உங்களுக்கு அச்சமும் இல்லை, நீங்கள் துயரப்படவும் மாட்டீர்கள்.”

وَنَادٰٓى اَصْحٰبُ النَّارِ اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ اَفِيْضُوْا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاۤءِ اَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۗقَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكٰفِرِيْنَۙ

wa nādā aṣḥābun-nāri aṣḥābal-jannati an afīḍū ‘alainā minal-mā'i au mimmā razaqakumullāh(u), qālū innallāha ḥarramahumā ‘alal-kāfirīn(a).

நரகவாசிகள் சுவர்க்கவாசிகளை நோக்கி, "எங்களுக்குச் சிறிதளவு தண்ணீரையோ அல்லது அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியிருக்கும் வேறு எந்த உணவையோ ஊற்றுங்கள்" என்று அழைக்கிறார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அவ்விரண்டையும் நிராகரிப்பவர்களுக்குத் தடைசெய்துவிட்டான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ

al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).

(அதாவது) தங்கள் மார்க்கத்தை ஒரு விளையாட்டாகவும் கேலிக்கூத்தாகவும் ஆக்கி, இவ்வுலக வாழ்வால் வஞ்சிக்கப்பட்டவர்கள். எனவே, இந்த நாளில் (மறுமை நாளில்), அவர்கள் முன்பு இன்றைய கூட்டத்தை மறந்ததைப் போலவும், நமது வசனங்களை மறுத்ததாலும், நாம் அவர்களை மறந்துவிடுகிறோம்.

وَلَقَدْ جِئْنٰهُمْ بِكِتٰبٍ فَصَّلْنٰهُ عَلٰى عِلْمٍ هُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa laqad ji'nāhum bikitābin faṣṣalnāhu ‘alā ‘ilmin hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).

நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டோருக்கு வழிகாட்டுதலாகவும் அருளாகவும், அறிவின் அடிப்படையில் நாம் விளக்கிய வேதத்தை (குர்ஆனை) அவர்களுக்கு நாம் கொண்டு வந்திருக்கிறோம்.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّا تَأْوِيْلَهٗۗ يَوْمَ يَأْتِيْ تَأْوِيْلُهٗ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ نَسُوْهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۚ فَهَلْ لَّنَا مِنْ شُفَعَاۤءَ فَيَشْفَعُوْا لَنَآ اَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِيْ كُنَّا نَعْمَلُۗ قَدْ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

hal yanẓurūna illā ta'wīlah(ū), yauma ya'tī ta'wīluhū yaqūlul-lażīna nasūhu min qablu qad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), fahal lanā min syufa‘ā'a fa yasyfa‘ū lanā au nuraddu fa na‘mala gairal-lażī kunnā na‘mal(u), qad khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

அவர்கள் சத்தியத்திற்கான ஆதாரத்திற்காக (குர்ஆனுக்காக) காத்திருக்கவில்லையா? சத்தியத்திற்கான ஆதாரம் வந்த நாளில், முன்பு அதைப் புறக்கணித்த மக்கள், "நிச்சயமாக, எங்கள் இறைவனின் தூதர்கள் சத்தியத்தைக் கொண்டு வந்துள்ளனர். எனவே, எங்களுக்கு உதவி செய்யவோ அல்லது நாங்கள் முன்பு செய்ததைப் போலல்லாமல் நற்செயல்களைச் செய்யும்படி (இவ்வுலகிற்கு) திருப்பி அனுப்பப்படவோ ஒரு பரிந்துரையாளர் இருக்கிறாரா?" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் உண்மையில் தங்களுக்குத் தாங்களே தீங்கு விளைவித்துக் கொண்டார்கள், மேலும் அவர்கள் முன்பு உருவாக்கியது அவர்களை விட்டு மறைந்துவிட்டது.

اِنَّ رَبَّكُمُ اللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهٗ حَثِيْثًاۙ وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُوْمَ مُسَخَّرٰتٍۢ بِاَمْرِهٖٓ ۙاَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْاَمْرُۗ تَبٰرَكَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ

inna rabbakumullāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), yugsyil-lailan-nahāra yaṭlubuhū ḥaṡīṡā(n), wasy-syamsa wal-qamara wan-nujūma musakhkharātim bi'amrih(ī), alā lahul-khalqu wal-amr(u), tabārakallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் அல்லாஹ்வே. அவன் வானங்களையும் பூமியையும் ஆறு யுகங்களில் படைத்தான். பின்னர், அவன் அர்ஷில் (உலகில்) வசித்தான். அவன் இரவை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்து, அதைத் தொடர்ந்து விரைவாகப் பகலை உண்டாக்கினான். அவன் தனது கட்டளைக்கு உட்பட்டு சூரியனையும், சந்திரனையும், நட்சத்திரங்களையும் படைத்தான். நினைவில் கொள்ளுங்கள்! அனைத்துப் படைப்புகளும் காரியங்களும் அவனது உரிமையே. அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்.

اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ

ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

தாழ்மையான உள்ளத்தோடும் மென்மையான குரலோடும் உங்கள் இறைவனிடம் ஜெபியுங்கள். நிச்சயமாக, வரம்புகளை மீறுபவர்களை அவர் விரும்புவதில்லை.

وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ

wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).

பூமி செம்மையாகப் படைக்கப்பட்ட பிறகு, அதற்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள். அச்சத்தோடும் நம்பிக்கையோடும் அவனிடம் பிரார்த்தியுங்கள். நிச்சயமாக, நன்மை செய்பவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் கருணை மிகவும் அருகில் உள்ளது.

وَهُوَ الَّذِيْ يُرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَقَلَّتْ سَحَابًا ثِقَالًا سُقْنٰهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ الْمَاۤءَ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ كَذٰلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتٰى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa huwal-lażī yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), ḥattā iżā aqallat saḥāban ṡiqālan suqnāhu libaladim mayyitin fa anzalnā bihil-mā'a fa akhrajnā bihī min kulliṡ-ṡamarāt(i), każālika nukhrijul-mautā la‘allakum tażakkarūn(a).

அவனே நற்செய்தி கொண்டு வருபவனாகக் காற்றை வீசுகிறான்; அது அவனது கருணையின் (மழையின்) வருகைக்கு முன்னதாக நிகழ்கிறது. ஆக, அந்தக் காற்று மேகங்களைக் கொண்டு வரும்போது, நாம் அவற்றை ஒரு தரிசு நிலத்திற்கு விரட்டி, பின்னர் அந்தப் பகுதியில் மழையைப் பொழியச் செய்கிறோம். பிறகு அந்த மழையைக் கொண்டு நாம் பலவிதமான பழங்களை விளைவித்தோம். இவ்வாறுதான் நாம் மரித்தவர்களை உயிர்ப்பிக்கிறோம்; நீங்கள் இந்தப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்வீர்கள் என நம்புகிறேன்.

وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ

wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).

நிலம் வளமாக இருந்தால், அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் தாவரங்கள் செழித்து வளரும்; வளம் குறைந்த மண்ணில் விளையும் பயிர்கள் வாடிவிடும். இவ்வாறு நன்றி செலுத்துபவர்களுக்கு (நமது மகத்துவத்தின்) அடையாளங்களை நாம் மீண்டும் மீண்டும் விளக்குகிறோம்.

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

நிச்சயமாக, நாம் நூஹை (அலை) அவர்களின் மக்களிடம் அனுப்பினோம். பின்னர் அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு இறைவன் (வணக்கத்திற்குரியவன்) இல்லை. நிச்சயமாக, அந்தப் பயங்கரமான நாளில் (மறுமை நாளில்) நீங்கள் தண்டனையால் வேதனைப்படுவீர்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்."

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).

அவனுடைய மக்களின் தலைவர்கள், "உண்மையாகவே நீங்கள் தெளிவான தவறில் இருக்கிறீர்கள் என்பதை நாங்கள் காண்கிறோம்" என்றார்கள்.

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

அவர் (நூஹ்) பதிலளித்தார், "என் மக்களே! நான் வழிதவறியவன் அல்ல; மாறாக, நான் அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதன்."

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

என் இறைவனின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைக்கிறேன், உங்களுக்கு அறிவுரை அளிக்கிறேன், மேலும் நீங்கள் அறியாததை அல்லாஹ்விடமிருந்து நான் அறிவேன்.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

உங்களை எச்சரிப்பதற்காகவும், நீங்கள் பக்திமான்களாவதற்காகவும், நீங்கள் கருணையைப் பெறுவதற்காகவும், உங்களில் ஒரு மனிதர் மூலமாக உங்கள் இறைவனிடமிருந்து ஒரு நினைவூட்டல் வந்திருப்பதில் உங்களுக்கு ஆச்சரியமா?

فَكَذَّبُوْهُ فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ فِى الْفُلْكِ وَاَغْرَقْنَا الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا عَمِيْنَ ࣖ

fa każżabūhu fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū fil-fulki wa agraqnal-lażīna każżabū bi'āyātinā, innahum kānū qauman ‘amīn(a).

ஆகவே அவர்கள் அவரை (நூஹை) மறுத்தார்கள். பின்னர் நாம் அவரையும், அவருடன் கப்பலில் இருந்தவர்களையும் காப்பாற்றினோம். நமது வசனங்களை மறுப்பவர்களை நாம் மூழ்கடிக்கிறோம். நிச்சயமாக, அவர்கள் (தங்கள் இதயங்களின் கண்களை) குருடர்களாக ஆக்கிக்கொண்ட ஒரு சமுதாயம்.

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

மேலும், ஆத் (மதகுரு) மக்களிடம் அவர்களின் சகோதரரான ஹூதை (நாம் அனுப்பினோம்). அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாரும் இல்லை. அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுவதில்லை?"

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).

அவருடைய இனத்தைச் சேர்ந்த நிராகரிப்பாளர்களின் தலைவர்கள், "நிச்சயமாக, நாங்கள் உங்களை முற்றிலும் பைத்தியக்காரர் என்று கருதுகிறோம், மேலும் நீங்கள் பொய்யர்களில் ஒருவர் என்றும் நினைக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ

qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

அவர் (ஹுத்) பதிலளித்தார், "என் மக்களே! நான் பைத்தியம் பிடித்தவன் அல்ல; மாறாக, நான் அகிலங்களின் இறைவனின் தூதர் ஆவேன்."

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

என் ஆண்டவரின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து, நம்பகமான ஆலோசனையையும் அளிக்கிறேன்.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

உங்களை எச்சரிப்பதற்காக, உங்களில் ஒரு மனிதர் மூலமாக உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு நினைவூட்டல் வந்திருப்பதைக் குறித்து நீங்கள் ஆச்சரியப்படுகிறீர்களா? நூஹ்வின் மக்களுக்குப் பிறகு அவன் உங்களைப் பின்வருபவர்களாக ஆக்கியதையும், வலிமையிலும் உருவத்திலும் உங்களுக்கு மேன்மை அளித்ததையும் நினைவுகூருங்கள். எனவே, நீங்கள் வெற்றி பெறுவதற்காக அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்.

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குவதற்கும், எங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கி வந்ததைக் கைவிடுவதற்கும் எங்களிடம் வந்துள்ளீர்களா? எனவே, நீங்கள் உண்மையாளர்களாயின், எங்களுக்கு விடுத்த அச்சுறுத்தலை நிரூபித்துக் காட்டுங்கள்!"

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

அவர் (ஹூத்) பதிலளித்தார், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடமிருந்து வெறுப்பும் கோபமும் உங்கள் மீது இறங்கும். அல்லாஹ் அதற்கான தகவலை வெளிப்படுத்தாதபோதிலும், நீங்களும் உங்கள் முன்னோர்களும் சுயமாக உருவாக்கிய பெயர்களைப் (சிலைகளைப்) பற்றி என்னுடன் விவாதிக்க விரும்புகிறீர்களா? அப்படியென்றால், காத்திருங்கள்! நிச்சயமாக, காத்திருப்பவர்களில் நானும் உங்களுடன் இருக்கிறேன்."

فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ

fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).

ஆகவே, நமது கருணையால் அவரையும் (ஹூத்) அவருடன் இருந்தவர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம்; மேலும் நமது அத்தாட்சிகளைப் பொய்யாக்கியவர்களை வேரோடு அழித்தோம். அவர்கள் விசுவாசிகள் அல்ல.

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

மேலும், ஸமூத் சமூகத்தினரிடம் அவர்களின் சகோதரர் ஸாலிஹை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாரும் இல்லை. நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு தெளிவான சான்று வந்துள்ளது. அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த இந்தப் பெண் ஒட்டகம் உங்களுக்கு ஓர் அடையாளமாகும். அது அல்லாஹ்வின் பூமியில் மேயட்டும்; அதற்குத் தீங்கு செய்யாதீர்கள். மீறினால், அதன் விளைவாக நீங்கள் வேதனையான தண்டனையை அனுபவிப்பீர்கள்."

وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

மேலும், அவன் உங்களை ஆத் (ரலி) அவர்களுக்குப் பிறகு கலீஃபாக்களாக ஆக்கி, பூமியில் குடியமர்த்தியதை நினைவுகூருங்கள். சமவெளிகளில் நீங்கள் மாளிகைகளைக் கட்டுகிறீர்கள், மலைகளில் அவற்றை வீடுகளாகச் செதுக்குகிறீர்கள். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்; பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்காதீர்கள்.

قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).

ஆணவம் கொண்ட தலைவர்கள், தங்கள் மக்களிடையே பலவீனமானவர்களாகக் கருதப்பட்டவர்களையும், அதாவது நம்பிக்கை கொண்டிருந்தவர்களையும் பார்த்து, “ஸாலிஹ் தம் இறைவனிடமிருந்து வந்த தூதர் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாக, அவர் கூறியதை நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ

qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).

தற்பெருமை பேசுபவர்கள், "உண்மையில், நீங்கள் நம்புவதை நாங்கள் மறுக்கிறோம்" என்கிறார்கள்.

فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).

பின்னர் அவர்கள் அந்தப் பெண் ஒட்டகத்தை அறுத்து, தங்கள் இறைவனின் கட்டளைக்கு எதிராக ஆணவத்துடன் செயல்பட்டனர். அவர்கள், "ஸாலிஹே! நீர் தூதர்களில் ஒருவர் என்பது உண்மையானால், உமது அச்சுறுத்தலை எங்களுக்கு நிரூபிப்பீராக" என்று கூறினார்கள்.

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

பின்னர், ஒரு நிலநடுக்கம் அவர்களைத் தாக்கியது, அவர்கள் தங்கள் வீடுகளின் இடிபாடுகளில் பிணமாகக் கிடந்தனர்.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

பின்னர் அவர் (ஸாலிஹ்) அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து சென்று, "என் மக்களே! நிச்சயமாக நான் என் இறைவனின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து, உங்களுக்கு அறிவுரையும் வழங்கியுள்ளேன். ஆனால், அறிவுரை கூறுபவர்களை நீங்கள் விரும்புவதில்லை" என்று கூறினார்.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

மேலும், லூத்தையும் நாம் அனுப்பினோம்; அவர் தம் மக்களிடம், "உங்களுக்கு முன் (இவ்வுலகில்) எவரும் செய்திராத இந்த அருவருப்பான செயலை நீங்கள் ஏன் செய்கிறீர்கள்?" என்று கூறினார்.

اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ

innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).

உண்மையில், நீங்கள் உங்கள் காமத்தை ஆண்கள் மீதே வெளிப்படுத்தியுள்ளீர்கள், பெண்கள் மீது அல்ல. நீங்கள் உண்மையிலேயே வரம்பு மீறும் மக்கள்.

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

அதற்கு அவனுடைய மக்களின் பதில், "அவர்களை (லூத்தையும் அவனுடைய ஆதரவாளர்களையும்) உங்கள் நாட்டிலிருந்து வெளியேற்றுங்கள், அவர்கள் தங்களைப் புனிதமானவர்கள் என்று கருதுபவர்கள்" என்பதாகவே இருந்தது.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

பின்னர், பின் தங்கியவர்களில் ஒருவரான அவரது மனைவியைத் தவிர, அவரையும் அவரது தோழர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம்.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

மேலும், நாம் அவர்கள் மீது கற்களை மழையாகப் பொழிந்தோம். எனவே, பாவம் செய்பவருக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள்.

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

மேலும், மத்யான் மக்களுக்கு, அவர்களின் சகோதரரான ஷுஐபை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார்: "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள். அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாரும் இல்லை. நிச்சயமாக உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவான சான்று வந்துள்ளது. அளவுகளையும் தராசுகளையும் செம்மையாக்குங்கள்; மேலும், யாருக்கும் சிறிதளவும் தீங்கு செய்யாதீர்கள். பூமி செம்மையாகப் படைக்கப்பட்ட பிறகு, அதற்குச் சேதம் விளைவிக்காதீர்கள். நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அதுவே உங்களுக்குச் சிறந்தது."

وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் நம்பிக்கையாளர்களை அச்சுறுத்தியும், தடுத்தும், அதனைத் திசை திருப்ப விரும்பியும் எந்தப் பாதையிலும் அமர்ந்துவிடாதீர்கள். நீங்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தபோது, அல்லாஹ் உங்கள் எண்ணிக்கையை அதிகரித்தான் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். மேலும், தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள்.

وَاِنْ كَانَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْكُمْ اٰمَنُوْا بِالَّذِيْٓ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَطَاۤىِٕفَةٌ لَّمْ يُؤْمِنُوْا فَاصْبِرُوْا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحٰكِمِيْنَ ۔

wa in kāna ṭā'ifatum minkum āmanū bil-lażī ursiltu bihī wa ṭā'ifatul lam tu'minū faṣbirū ḥattā yaḥkumallāhu bainanā, wa huwa khairul-ḥākimīn(a).

நான் அறிவிக்க அனுப்பிய போதனைகளை உங்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் நம்பி, மற்றொரு கூட்டத்தினர் நம்பாமலும் இருந்தால், அல்லாஹ் நமக்கிடையே தீர்ப்பளிக்கும் வரை பொறுமையாயிருங்கள். அவனே சிறந்த நீதிபதி.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

ஷுஐப் கோத்திரத்தின் ஆணவமிக்க தலைவர்கள், "ஓ ஷுஐப்! நீங்கள் எங்கள் மார்க்கத்திற்குத் திரும்பாவிட்டால், உங்களையும் மற்ற விசுவாசிகளையும் எங்கள் நாட்டிலிருந்து நிச்சயமாக வெளியேற்றிவிடுவோம் " என்றனர். ஷுஐப், "எங்களுக்குப் பிடிக்காதபோதிலும், எங்களை வெளியேற்றப் போகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்.

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ் நம்மை உங்கள் மார்க்கத்திலிருந்து விடுவித்த பிறகு, நாம் மீண்டும் அதன்பால் திரும்பினால், அல்லாஹ்வுக்கு எதிராக ஒரு பெரும் பொய்யைக் கட்டியவர்களாகிவிடுவோம். மேலும், நம்முடைய இறைவனாகிய அல்லாஹ் நாடினாலன்றி, நாம் அவனிடம் திரும்புவது தகாது. நம்முடைய இறைவனின் அறிவு அனைத்தையும் சூழ்ந்துள்ளது. அல்லாஹ் ஒருவனிடமே நாம் நம்பிக்கை வைக்கிறோம். எங்கள் இறைவா, எங்களுக்கும் எங்கள் மக்களுக்கும் இடையில் நீதியுடன் (நியாயமாக) தீர்ப்பளிப்பாயாக. நீயே சிறந்த முடிவெடுப்பவன்.

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

மேலும், அவருடைய சமூகத்தின் (ஷுஐப்) நிராகரிப்பாளர்களான தலைவர்கள் (ஒருவருக்கொருவர்) இவ்வாறு கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக, நீங்கள் ஷுஐபைப் பின்பற்றினால், நஷ்டமடைபவர்கள் நீங்களாகத்தான் இருப்பீர்கள்.”

فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

பின்னர், ஒரு நிலநடுக்கம் அவர்களைத் தாக்கியது, அவர்கள் தங்கள் வீடுகளின் இடிபாடுகளில் பிணமாகக் கிடந்தனர்.

الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ

al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).

ஷுஐபை மறுத்தவர்கள், அந்த நாட்டில் ஒருபோதும் வாழ்ந்திராதவர்களைப் போல இருந்தார்கள். ஷுஐபை மறுப்பவர்களே நஷ்டமடைகிறார்கள்.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ ࣖ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālāti rabbī wa naṣaḥtu lakum, fa kaifa āsā ‘alā qaumin kāfirīn(a).

எனவே ஷுஐப் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து சென்று, "என் மக்களே! நிச்சயமாக நான் என் இறைவனின் செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து, உங்களுக்கு அறிவுரையும் கூறிவிட்டேன். எனவே நிராகரிப்பவர்களுக்காக நான் எப்படி கவலைப்படுவேன்?" என்று கூறினார்.

وَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْ قَرْيَةٍ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّآ اَخَذْنَآ اَهْلَهَا بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُوْنَ

wa mā arsalnā fī qaryatim min nabiyyin illā akhażnā ahlahā bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yaḍḍarra‘ūn(a).

மேலும், நாம் ஒரு தேசத்திற்கு ஒரு நபியை அனுப்பும்போது, அதன் குடிமக்கள் அவரை நிராகரித்துவிடவில்லை; மாறாக, அவர்கள் தங்களைத் தாழ்த்திக்கொண்டு கீழ்ப்படிவதற்காக, நாம் அதன் குடிமக்கள் மீது கஷ்டத்தையும் துன்பத்தையும் சுமத்தினோம்.

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتّٰى عَفَوْا وَّقَالُوْا قَدْ مَسَّ اٰبَاۤءَنَا الضَّرَّاۤءُ وَالسَّرَّاۤءُ فَاَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ṡumma baddalnā makānas-sayyi'atil-ḥasanata ḥattā ‘afau wa qālū qad massa ābā'anaḍ-ḍarrā'u was-sarrā'u fa akhażnāhum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

பின்னர் நாம் துன்பத்தை இன்பத்தால் மாற்றினோம் (அதனால் அவர்களின் சந்ததியும் செல்வமும் அதிகரித்தன), பின்னர் அவர்கள், "நிச்சயமாக எங்கள் முன்னோர்கள் துன்பத்தையும் இன்பத்தையும் அனுபவித்தார்கள்" என்று கூறினார்கள், எனவே அவர்கள் உணராதவாறு திடீரென அவர்களுக்கு வேதனையை ஏற்படுத்தினோம்.

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ

wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).

அந்த நிலத்து மக்கள் நம்பிக்கை கொண்டு, இறையச்சத்துடன் இருந்திருந்தால், நாம் அவர்களுக்கு வானம் மற்றும் பூமியிலிருந்து அருட்கொடைகளை வழங்கியிருப்போம். ஆனால், அவை (நமது வசனங்கள்) பொய் எனத் தெரியவந்ததால், அவர்கள் செய்ததற்குத் தக்கவாறு நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம்.

اَفَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا بَيَاتًا وَّهُمْ نَاۤىِٕمُوْنَۗ

afa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā bayātaw wa hum nā'imūn(a).

அப்படியானால், நகரத்து மக்கள் தாங்கள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் இரவில் வரவிருக்கும் நமது தண்டனையிலிருந்து பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்களா?

اَوَاَمِنَ اَهْلُ الْقُرٰٓى اَنْ يَّأْتِيَهُمْ بَأْسُنَا ضُحًى وَّهُمْ يَلْعَبُوْنَ

awa amina ahlul-qurā ay ya'tiyahum ba'sunā ḍuḥaw wa hum yal‘abūn(a).

அல்லது, ஊர் மக்கள் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, காலையில் வரவிருக்கும் நமது தண்டனையிலிருந்து தங்களுக்குப் பாதுகாப்பு இருப்பதாக உணர்கிறார்களா?

اَفَاَمِنُوْا مَكْرَ اللّٰهِۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

afa aminū makrallāh(i), falā ya'manu makrallāhi illal-qaumul khāsirūn(a).

அல்லது அவர்கள் அல்லாஹ்வின் (எதிர்பாராத) தண்டனையிலிருந்து பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்களா? நஷ்டமடைந்தவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து பாதுகாப்பாக உணர்வதில்லை.

اَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ اَهْلِهَآ اَنْ لَّوْ نَشَاۤءُ اَصَبْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْۚ وَنَطْبَعُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lil-lażīna yariṡūnal-arḍa mim ba‘di ahlihā allau nasyā'u aṣabnāhum biżunūbihim, wa naṭba‘u ‘alā qulūbihim fahum lā yasma‘ūn(a).

அல்லது, ஒரு தேசத்தில் வசித்த குடிகளுக்குப் பிறகு அந்நாட்டை வாரிசுரிமையாகப் பெறுபவர்களுக்கு இது தெளிவாகத் தெரியவில்லையா? நாம் நாடினால், அவர்களுடைய பாவங்களுக்காக அவர்களை நிச்சயமாகத் தண்டிப்போம்; மேலும், அவர்கள் (அந்தப் பாடத்தைக்) கேட்காதபடிக்கு அவர்களுடைய உள்ளங்களை முத்திரையிடுவோம்.

تِلْكَ الْقُرٰى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤىِٕهَاۚ وَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْا بِمَا كَذَّبُوْا مِنْ قَبْلُۗ كَذٰلِكَ يَطْبَعُ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِ الْكٰفِرِيْنَ

tilkal-qurā naquṣṣu ‘alaika min ambā'ihā, wa laqad jā'athum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānū liyu'minū bimā każżabū min qabl(u), każālika yaṭba‘ullāhu ‘alā qulūbil-kāfirīn(a).

இவையே நாம் அழித்த பூமிகள்; அவற்றின் சில வரலாறுகளை உங்களுக்குக் கூறுகிறோம். உண்மையில், அவர்களின் தூதர்கள் தெளிவான சான்றுகளுடன் அவர்களிடம் வந்திருந்தனர். ஆனால், அவர்கள் தாங்கள் முன்னர் மறுத்தவற்றையும் நம்பவில்லை. இவ்வாறு அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களின் உள்ளங்களை முத்திரையிடுகிறான்.

وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ

wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).

மேலும், அவர்களில் பெரும்பாலோர் தங்கள் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுவதை நாங்கள் காணவில்லை. மாறாக, அவர்களில் பெரும்பாலோர் உண்மையாகவே தீயவர்கள் என்பதையே நாங்கள் கண்டறிந்தோம்.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ

Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

அவர்களுக்குப் பிறகு, நாம் மூசாவை நமது சான்றுகளுடன் ஃபிர்அவ்னிடமும் அவனது சமுதாயத் தலைவர்களிடமும் அனுப்பினோம்; அவர்களோ அந்தச் சான்றுகளை மறுத்தனர். எனவே, தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதில் கவனம் செலுத்துங்கள்.

وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).

மேலும் மூசா கூறினார், "ஓ ஃபிர்அவ்னே! நிச்சயமாக நான் அகிலங்களின் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு தூதன்."

حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ

Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).

நான் அல்லாஹ்வைப் பற்றிய உண்மையைக் கூறக் கடமைப்பட்டுள்ளேன். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து தெளிவான சான்றுகளுடன் நான் உங்களிடம் வந்துள்ளேன், எனவே இஸ்ரவேலின் சந்ததியினர் என்னுடன் செல்லட்டும்.

قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

அதற்கு அவன் (பார்வோன்), "நீங்கள் ஆதாரம் கொண்டு வருகிறீர்கள் என்பது உண்மையானால், நீங்கள் உண்மையாளர்களில் ஒருவர் என்பதைக் காட்டுங்கள்" என்று பதிலளித்தான்.

فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ

fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).

பின்பு (மோசே) தன் கோலை எறிந்தார், திடீரென்று அந்தக் கோல் ஒரு பெரிய பாம்பாக மாறியது.

وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ

wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).

அவன் தன் கையை நீட்டினான்; அதைப் பார்த்தவர்களுக்கு அது திடீரென வெண்மையாக (பிரகாசித்தது) மாறியது.

قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ

qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).

பார்வோன்களின் தலைவர்கள், "இந்த மனிதன் உண்மையிலேயே ஒரு திறமையான மந்திரவாதி," என்றார்கள்.

يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ

yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).

"உன் தேசத்திலிருந்து உன்னை வெளியேற்ற விரும்புபவர் யார்?" (பார்வோன் கேட்டான்), "அப்படியானால், நீர் என்ன யோசனை சொல்கிறீர்?"

قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ

qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).

(தலைவர்கள்) பதிலளித்தார்கள், "அவனையும் அவன் சகோதரனையும் (சிறிது காலம்) தடுத்து வைத்து, (மந்திரவாதிகளை) ஒன்று திரட்டுவதற்காக சிலரை நகரங்களுக்கு அனுப்புங்கள்."

يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ

ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).

அவர்கள் எல்லா சாமர்த்தியசாலி மந்திரவாதிகளையும் உங்களிடம் கொண்டு வரட்டும்.

وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ

wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).

மந்திரவாதிகள் பார்வோனிடம் வந்து, “நாங்கள் ஜெயித்தால் எங்களுக்குப் பரிசு கிடைக்குமா?” என்று கேட்டார்கள்.

قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ

qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).

அவர் (பார்வோன்) பதிலளித்தார், "ஆம், உண்மையில் நீங்கள் எனக்கு நெருக்கமானவர்களில் ஒருவராக இருக்க வேண்டும்."

قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِمَّآ اَنْ تُلْقِيَ وَاِمَّآ اَنْ نَّكُوْنَ نَحْنُ الْمُلْقِيْنَ

qālū yā mūsā immā an tulqiya wa immā an nakūna naḥnul-mulqīn(a).

அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) கூறினார்கள், "ஓ மூசா! நீ முதலில் எறிவாயா, அல்லது நாங்கள் எறிவோமா?"

قَالَ اَلْقُوْاۚ فَلَمَّآ اَلْقَوْا سَحَرُوْٓا اَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوْهُمْ وَجَاۤءُوْ بِسِحْرٍ عَظِيْمٍ

qāla alqū, falammā alqau saḥarū a‘yunan-nāsi wastarhabūhum wa jā'ū bisiḥrin ‘aẓīm(in).

அவர் (மோசே) பதிலளித்தார், "முதலில் அதை எறியுங்கள்!" அப்படியே அவர்கள் அதை எறிந்த பின்பு, மிகுந்த (வியக்கத்தக்க) மாயாஜாலத்தைக் காட்டியதால், மக்களின் கண்களை வசியப்படுத்தி, அவர்களைப் பயமுறுத்தினார்கள்.

۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ

wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).

மேலும், மூசாவுக்கு நாம் இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினோம்: “உமது கைத்தடியைக் கீழே போடுங்கள்!” உடனே அவர், அவர்களுடைய பொய்கள் அனைத்தையும் திடீரென்று விழுங்கிவிட்டார்.

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

பின்னர் உண்மை நிரூபிக்கப்பட்டது, அவர்கள் செய்ததெல்லாம் வீணானது.

فَغُلِبُوْا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوْا صٰغِرِيْنَۚ

fa gulibū hunālika wanqalabū ṣāgirīn(a).

அதனால் அவர்கள் அந்த இடத்தில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, இழிவான மக்களாக ஆனார்கள்.

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

உடனே மந்திரவாதிகள் கீழே விழுந்து சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார்கள்.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான இறைவனை நம்புகிறோம்."

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(அதாவது) மோசே மற்றும் ஆரோனின் ஆண்டவர்.”

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

பார்வோன் சொன்னான், "நான் உங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்பே ஏன் அவனை நம்புகிறீர்கள்? உண்மையில், இந்த நகரத்தின் குடிமக்களை வெளியேற்றுவதற்காக நீங்கள் திட்டமிட்ட ஒரு தந்திரம் இது. பின்னர் உங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை அறிவீர்கள்."

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

நான் நிச்சயமாக உங்கள் கைகளையும் கால்களையும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக (வலது கை மற்றும் இடது கால் அல்லது நேர்மாறாக) வெட்டி, பின்னர் உங்கள் அனைவரையும் சிலுவையில் அறைவேன்.

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) பதிலளித்தார்கள், “நிச்சயமாக நாங்கள் எங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவோம்.”

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

மேலும் நீங்கள் எங்கள் மீது பழிவாங்கவில்லை, மாறாக எங்கள் இறைவனின் வசனங்கள் எங்களிடம் வந்தபோது நாங்கள் அவற்றை நம்பியதாலேயே அவ்வாறு செய்தீர்கள்.” (அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர்), “எங்கள் இறைவா, எங்களுக்குப் பொறுமையை அளித்து, நாங்கள் முஸ்லிம்களாக (உன்னிடம் சரணடைந்து) மரணிக்க வேண்டும்.”

وَقَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اَتَذَرُ مُوْسٰى وَقَوْمَهٗ لِيُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ وَيَذَرَكَ وَاٰلِهَتَكَۗ قَالَ سَنُقَتِّلُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَنَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْۚ وَاِنَّا فَوْقَهُمْ قٰهِرُوْنَ

wa qālal-mala'u min qaumi fir‘auna atażaru mūsā wa qaumahū liyufsidū fil-arḍi wa yażaraka wa ālihatak(a), qāla sanuqattilu abnā'ahum wa nastaḥyī nisā'ahum, wa innā fauqahum qāhirūn(a).

பார்வோனின் ஜனங்களின் தலைவர்கள், “மோசேயும் அவருடைய ஜனங்களும் இந்த தேசத்தில் (எகிப்தில்) நாசத்தை உண்டாக்கி, உங்களையும் உங்கள் தெய்வங்களையும் கைவிடுவதை நீங்கள் அனுமதிக்கப் போகிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு பார்வோன், “நாங்கள் அவர்களுடைய மகன்களைக் கொன்று, மகள்களை வாழவிடுவோம்; நிச்சயமாக அவர்கள் மீது எங்களுக்கு முழு அதிகாரம் உண்டு” என்று பதிலளித்தான்.

قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

மூஸா தம் மக்களிடம், "அல்லாஹ்விடம் உதவி கேளுங்கள், பொறுமையாயிருங்கள். நிச்சயமாக இவ்வுலகம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவருக்கு அதை வாரி வழங்குவான். மேலும், நற்பண்பு மிக்கவர்களுக்கே இறுதி முடிவு உண்டு" என்று கூறினார்.

قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).

அவர்கள் (மூசாவின் மக்கள்) கூறினார்கள், "நீர் எங்களிடம் வருவதற்கு முன்பும் பின்பும் நாங்கள் (பார்வோனால்) ஒடுக்கப்பட்டோம்." அதற்கு (மூசா) பதிலளித்தார், "உங்கள் இறைவன் உங்கள் எதிரிகளை அழித்து, உங்களைப் பூமியில் கலீஃபாவாக ஆக்குவான் என்று நம்புகிறேன்; அப்போது நீங்கள் எப்படிச் செயல்படுகிறீர்கள் என்பதை அவன் காண்பான்."

وَلَقَدْ اَخَذْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِيْنَ وَنَقْصٍ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُوْنَ

wa laqad akhażnā āla fir‘auna bis-sinīna wa naqṣim minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yażżakkarūn(a).

மேலும், ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனது மக்களுக்கும் ஒரு பாடம் கற்பிப்பதற்காக, பல ஆண்டுகள் வறட்சியையும் பழமின்மையையும் ஏற்படுத்தி நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம்.

فَاِذَا جَاۤءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قَالُوْا لَنَا هٰذِهٖ ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّطَّيَّرُوْا بِمُوْسٰى وَمَنْ مَّعَهٗۗ اَلَآ اِنَّمَا طٰۤىِٕرُهُمْ عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

fa iżā jā'athumul-ḥasanatu qālū lanā hāżihī, wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaṭṭayyarū bimūsā wa mam ma‘ah(ū), alā innamā ṭā'iruhum ‘indallāhi wa lākinna aksṡarahum lā ya‘lamūn(a).

பின்னர், அவர்களுக்கு நன்மை (செழிப்பு) வரும்போது, "இது எங்கள் (முயற்சிகளின்) காரணமாகவே" என்று கூறுகிறார்கள். மேலும், அவர்கள் துன்பத்தில் இருந்தபோது, அந்தத் துரதிர்ஷ்டத்திற்கு மூசாவையும் அவருடைய தோழர்களையும் குற்றம் சாட்டினார்கள். அவர்களுடைய விதி அல்லாஹ்வின் கையில் உள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் அதை அறியவில்லை.

وَقَالُوْا مَهْمَا تَأْتِنَا بِهٖ مِنْ اٰيَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

wa qālū mahmā ta'tinā bihī min āyatil litasḥaranā bihā, famā naḥnu laka bimu'minīn(a).

மேலும் அவர்கள் (மோசேயிடம்), “எங்களை வசியப்படுத்த நீர் என்ன சான்றைக் கொண்டு வந்தாலும், நாங்கள் உம்மை நம்ப மாட்டோம்” என்றார்கள்.

فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الطُّوْفَانَ وَالْجَرَادَ وَالْقُمَّلَ وَالضَّفَادِعَ وَالدَّمَ اٰيٰتٍ مُّفَصَّلٰتٍۗ فَاسْتَكْبَرُوْا وَكَانُوْا قَوْمًا مُّجْرِمِيْنَ

fa arsalnā ‘alaihimuṭ-ṭūfāna wal-jarāda wal-qummala waḍ-ḍafādi‘a wad-dama āyātim mufaṣṣalāt(in), fastakbarū wa kānū qaumam mujrimīn(a).

எனவே, தெளிவான சான்றுகளாக, நாம் அவர்கள் மீது புயல்களையும், வெட்டுக்கிளிகளையும், பேன்களையும், தவளைகளையும், இரத்தத்தையும் (குடிநீர் இரத்தமாக மாறியது) அனுப்பினோம்; ஆயினும், அவர்கள் ஆணவத்துடன் இருந்தனர், மேலும் அவர்கள் பாவிகளான மக்களாக இருந்தனர்.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوْا يٰمُوْسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَىِٕنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۚ

wa lammā waqa‘a ‘alihimur-rijzu qālū yā mūsad‘u lanā rabbaka bimā ‘ahida ‘indak(a), la'in kasyafta ‘annar-rijza lanu'minanna laka wa lanursilanna ma‘aka banī isrā'īl(a).

(விளக்கப்பட்டுள்ள) தண்டனையால் அவர்கள் தாக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூஸாவே! உமது இறைவன் உமக்கு அளித்த வாக்குறுதியின்படி எங்களுக்காக அவனிடம் கேளுங்கள். நீர் இந்தத் தண்டனையை எங்கள்மீது இருந்து நீக்கினால், நாங்கள் நிச்சயமாக உம்மை நம்புவோம், மேலும் இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரை நிச்சயமாக உம்முடன் செல்ல அனுமதிப்போம்."

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ

falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).

ஆனால், அவர்கள் நிறைவேற்ற வேண்டிய காலக்கெடு வரை நாம் அவர்களிடமிருந்து தண்டனையை நீக்கியபோது, அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியை மீறினார்கள்.

فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَاَغْرَقْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

fantaqamnā minhum fa agraqnāhum fil-yammi bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

ஆகவே, அவர்களில் சிலரை நாம் தண்டித்தோம்; பின்னர் அவர்களைக் கடலில் மூழ்கடித்தோம். ஏனெனில் அவர்கள் நமது அடையாளங்களை மறுத்திருந்தார்கள், மேலும் நமது அடையாளங்களைப் புறக்கணித்திருந்தார்கள்.

وَاَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِيْنَ كَانُوْا يُسْتَضْعَفُوْنَ مَشَارِقَ الْاَرْضِ وَمَغَارِبَهَا الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنٰى عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۙ بِمَا صَبَرُوْاۗ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهٗ وَمَا كَانُوْا يَعْرِشُوْنَ

wa auraṡnal-qaumal-lażīna kānū yustaḍ‘afūna masyāriqal-arḍi wa magāribahal-latī bāraknā fīhā, wa tammat kalimatu rabbikal-ḥusnā ‘alā banī isrā'īl(a), bimā ṣabarū, wa dammarnā mā kāna yaṣna‘u fir‘aunu wa qaumuhū wa mā kānū ya‘risyūn(a).

மேலும், நாம் ஆசீர்வதித்த பூமியின் கிழக்கு மற்றும் மேற்குப் பகுதிகளை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கினோம். மேலும், இஸ்ரவேல் மக்களின் பொறுமையின் காரணமாக, உங்கள் நல்ல இறைவனின் வார்த்தை அவர்களுக்கு (ஒரு வாக்குறுதியாக) முழுமையாக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், ஃபிர்அவ்னும் அவனது மக்களும் படைத்ததையும் கட்டியதையும் நாம் அழித்தோம்.

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

மேலும், அந்தக் கடலைக் கடந்து (செங்கடலின் வடபகுதியில்) இஸ்ரவேல் மக்களை நாம் காப்பாற்றினோம். தொடர்ந்து சிலைகளை வணங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு கூட்டத்தினரிடம் அவர்கள் வந்தபோது, அவர்கள் (இஸ்ரவேல் மக்கள்) கூறினார்கள்: “மூசாவே! அவர்களுக்குப் பல தெய்வங்கள் இருப்பதுபோல, எங்களுக்கும் ஒரு தெய்வத்தை (சிலையை) உண்டாக்குவீராக.” அதற்கு (மூசா) பதிலளித்தார், “நிச்சயமாக, நீங்கள் அறிவற்ற மக்கள்.”

اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ مُتَبَّرٌ مَّا هُمْ فِيْهِ وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

inna hā'ulā'i mutabbarum mā hum fīhi wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

உண்மையில், அவர்கள் தாங்கள் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கைகளாலேயே அழிக்கப்படுவார்கள், மேலும் அவர்கள் செய்தவை அனைத்தும் வீணாகிவிடும்.

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

அவர் (மூசா) கூறினார், "அக்காலத்தில் எல்லா மக்களையும் விட உங்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்தவன் அல்லாஹ்வாகிய அவனே என்றபோதிலும், நான் உங்களுக்காக அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனைத் தேடுவது பொருத்தமானதா?"

وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

மேலும் (இஸ்ரவேலின் மக்களே!) உங்களுக்குக் கடுமையான வேதனைகளை அளித்த (ஃபிர்அவ்னிடமிருந்தும்) அவனுடைய கூட்டத்தாரிடமிருந்தும் நாம் உங்களைக் காப்பாற்றியபோது, அவர்கள் உங்கள் மகன்களைக் கொன்று, உங்கள் மகள்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றினார்கள். அந்தச் சூழலில், அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வரும் ஒரு பெரும் சோதனையாகும்.

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

மேலும், மூசாவுக்கு (தவ்ராத்தை அருளியவருக்கு) முப்பது இரவுகளை நாம் வாக்களித்தோம்; மேலும், அந்த இரவுகளின் எண்ணிக்கையை இன்னும் பத்து இரவுகளைக் கொண்டு பூர்த்திசெய்தோம். ஆக, அல்லாஹ் நியமித்த நாற்பது இரவுகள் கொண்ட காலம் பரிபூரணமானது. மூசா தம் சகோதரரான ஹாரூனிடம், "என் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கும் பொறுப்பில் எனக்குப் பதிலாக நீயும், உன்னையும் உன் மக்களையும் சீர்திருத்திக்கொள்; தீமை செய்பவர்களின் பாதையைப் பின்பற்றாதே" என்று கூறினார்.

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

நாம் குறித்த நேரத்தில் மூசா (ரலி) வந்தபோது, அல்லாஹ் அவரிடம் நேரடியாகப் பேசியிருந்தான். அப்போது மூசா, "என் இறைவா! உன்னைக் காண்பாயாக!" என்று கூறினார். அல்லாஹ், "நீ என்னைக் காணமாட்டாய். ஆனால், இந்த மலையைப் பார். அது வழக்கம் போல் தன் இடத்தில் இருந்தால், நிச்சயமாக நீ என்னைக் காண்பாய்" என்று கூறினான். அவ்வாறே, அவருடைய இறைவன் அந்த மலைக்கு (தன் மகத்துவத்தை) வெளிப்படுத்தியபோது, அந்த மலை அழிந்தது, மூசா மயங்கி விழுந்தார். மூசா சுயநினைவு பெற்ற பிறகு, "உனக்கே புகழ், நான் உன்னிடம் பாவமன்னிப்பு கோருகிறேன், நம்பிக்கை கொண்டவர்களில் நானே முதன்மையானவன்" என்று கூறினார்.

قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ

qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).

(அல்லாஹ்) கூறினான், "மூஸாவே! நிச்சயமாக, எனது செய்தியையும் எனது வார்த்தைகளையும் கொண்டு செல்வதற்காக, உமது காலத்தில் இருந்த மற்றவர்களை விட உம்மையே நான் தேர்ந்தெடுத்தேன். எனவே, நான் உமக்கு அளித்ததை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்வீராக, மேலும் நன்றி செலுத்துபவர்களில் ஒருவராக ஆகுவீராக."

وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ

wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).

மேலும், மூசாவுக்கு எல்லா விஷயங்களுக்குமான ஒரு பாடமாகவும் விளக்கமாகவும் எல்லாவற்றையும் நாம் கற்பலகைகளில் (தோராவில்) எழுதினோம்; ஆகவே (நாம் கூறினோம்), "இதை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள், மேலும் உன் மக்களையும் அவர்களால் இயன்றவரை இதைப் பற்றிக்கொள்ளச் சொல், நான் உனக்குத் தீயவர்களின் தேசத்தைக் காட்டுவேன்."

سَاَصْرِفُ عَنْ اٰيٰتِيَ الَّذِيْنَ يَتَكَبَّرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّۗ وَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۚ وَاِنْ يَّرَوْا سَبِيْلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوْهُ سَبِيْلًاۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَكَانُوْا عَنْهَا غٰفِلِيْنَ

sa'aṣrifu ‘an āyātiyal-lażīna yatakabbarūna fil-arḍi bigairil-ḥaqq(i), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, wa iy yarau sabīlar-rusydi lā yattakhiżūhu sabīlā(n), wa iy yarau sabīlal-gayyi yattakhiżūhu sabīlā(n), żālika bi'annahum każżabū bi'āyātinā wa kānū ‘anhā gāfilīn(a).

பூமியில் தகுந்த காரணமின்றி தற்பெருமை பேசுபவர்களை (என் ஆற்றலின்) அடையாளங்களிலிருந்து நான் திருப்பி விடுவேன். (என் ஆற்றலின்) ஒவ்வொரு அடையாளத்தையும் அவர்கள் கண்டாலும், அவர்கள் அதை நம்ப மாட்டார்கள். மேலும், நேர்வழிக்கு இட்டுச்செல்லும் ஒரு பாதையை அவர்கள் கண்டால், அதைப் பின்பற்ற மாட்டார்கள்; ஆனால், வழிதவறும் ஒரு பாதையைக் கண்டால், அதைப் பின்பற்றுவார்கள். இதற்குக் காரணம், அவர்கள் நமது அடையாளங்களை மறுப்பதும், அவற்றை எப்போதும் புறக்கணிப்பதுமே ஆகும்.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَلِقَاۤءِ الْاٰخِرَةِ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْۗ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā wa liqā'il-ākhirati ḥabiṭat a‘māluhum, hal yujzauna illā mā kānū ya‘malūn(a).

மேலும், நமது அத்தாட்சிகளையும் (சக்தியையும்) மறுமையின் இருப்பையும் மறுப்பவர்களின் செயல்கள் வீணானவையே. அவர்கள் செய்ததற்குத் தகுந்தாற்போல் கூலி பெறுவார்கள்.

وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ

wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).

மோசே சீனாய் மலைக்குப் புறப்பட்டுப் போன பின்பு, அவருடைய ஜனங்கள் ஆபரணங்களால் (பொன்னால்) சரீரத்தோடும் கர்ஜிக்கிற சத்தத்தோடும் ஒரு கன்றுக்குட்டியைச் செய்தார்கள். அந்தக் கன்றுக்குட்டி தங்களுக்குப் பேசவோ வழிகாட்டவோ முடியாது என்பதை அவர்கள் அறியவில்லையா? அவர்கள் அதை ஒரு விக்கிரகமாக எடுத்துக்கொண்டார்கள். அவர்கள் அக்கிரமக்காரர்களாயிருந்தார்கள்.

وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).

மேலும், அவர்கள் தங்கள் செயல்களுக்காக வருந்தி, தாங்கள் வழிதவறிச் சென்றுவிட்டதை உணர்ந்தபோது, “எங்கள் இறைவன் எங்கள் மீது கருணை காட்டி எங்களை மன்னிக்காவிட்டால், நாங்கள் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவராகிவிடுவோம்” என்று கூறினார்கள்.

وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

மூசா தன் மக்களிடம் திரும்பி வந்தபோது, கோபமும் துக்கமும் அடைந்து, "நான் இல்லாத நேரத்தில் நீங்கள் என்ன கொடிய செயல்களைச் செய்தீர்கள்! உங்கள் இறைவனின் வாக்குறுதிக்கு எதிராகச் செல்ல விரும்புகிறீர்களா?" என்றார். மூசா அந்தப் பலகையை (தோராவை) கீழே எறிந்துவிட்டு, தன் சகோதரன் (ஹாரூன்) தலையைப் பிடித்துத் தன் பக்கம் இழுத்தார். (ஹாரூன்) கூறினார், "என் தாயின் மகனே! இந்த மக்கள் என்னை பலவீனமானவன் என்று கருதி, என்னைக் கொல்லவும் முயன்றனர். எனவே, என் துயரத்தைக் கண்டு உன் எதிரிகள் மகிழ்ச்சியடையச் செய்யாதே, என்னை ஒரு அநியாயக்காரனாக ஆக்காதே."

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَلِاَخِيْ وَاَدْخِلْنَا فِيْ رَحْمَتِكَ ۖوَاَنْتَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ ࣖ

qāla rabbigfirlī wa li'akhī wa adkhilnā fī raḥmatik(a), wa anta arḥamur-rāḥimīn(a).

அவர் (மோசே) இவ்வாறு பிரார்த்தனை செய்தார்: "என் இறைவா, என்னையும் என் சகோதரனையும் மன்னித்து, உனது கருணையில் எங்களைச் சேர்ப்பாயாக! கருணையாளர்களெல்லோருக்கும் நீயே பேரன்புடையவன்."

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

நிச்சயமாக, கன்றுக்குட்டியை எவர்கள் வணக்கமாக அதன் சிலையை ஆக்குகிறார்களோ, அவர்கள் ஒரு நாள் தங்கள் இறைவனின் கோபத்தையும், இவ்வுலக வாழ்வில் இழிவையும் அடைவார்கள். இவ்வாறு பொய் சொல்பவர்களுக்கு நாம் கூலி கொடுக்கிறோம்.

وَالَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ ثُمَّ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِهَا وَاٰمَنُوْٓا اِنَّ رَبَّكَ مِنْۢ بَعْدِهَا لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti ṡumma tābū mim ba‘dihā wa āmanū inna rabbaka mim ba‘dihā lagafūrur raḥīm(un).

மேலும், தீமை செய்தவர்கள் யாரேனும் பின்னர் மனம் திருந்தி நம்பிக்கை கொண்டால், நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ

wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).

மோசேயின் கோபம் தணிந்த பிறகு, அவர் கற்பலகைகளை (தோராவை) திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார்; அவருடைய எழுத்துக்களில், தங்கள் இறைவனுக்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்கு வழிகாட்டுதலும் கருணையும் உள்ளன.

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

நாம் குறித்திருந்த நேரத்தில், மூசா தம் மக்களில் இருந்து எழுபது பேரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினார். அவர்கள் நிலநடுக்கத்தால் தாக்கப்பட்டபோது, மூசா கூறினார், "என் இறைவா! நீ நாடியிருந்தால், இதற்கு முன்பே அவர்களையும் என்னையும் அழித்திருப்பாய். எங்களில் அறிவு இல்லாதவர்களின் செயல்களுக்காக எங்களை அழிப்பாயா? இது உன்னிடமிருந்து வரும் ஒரு சோதனையே. இந்தச் சோதனையின் மூலம் நீ விரும்பியவர்களை வழிதவறச் செய்கிறாய், நீ விரும்பியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறாய். நீயே எங்கள் தலைவர், எனவே எங்களை மன்னித்து எங்களுக்குக் கருணை காட்டுவாயாக. நீயே மன்னிப்பவர்களில் சிறந்தவன்."

۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ

waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).

மேலும் இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் எங்களுக்கு நன்மையை விதிப்பாயாக. நிச்சயமாக, நாங்கள் உன்னிடம் திரும்புகிறோம் (பாவமன்னிப்பு கோருகிறோம்). (அல்லாஹ்) கூறுகிறான், "நான் விரும்பியவருக்கு என் தண்டனையை வழங்குவேன், மேலும் என் கருணை அனைத்தையும் மறைக்கிறது. எனவே, இறையச்சம் உடையவர்களுக்கும், ஜகாத் செலுத்துபவர்களுக்கும், நமது வசனங்களை நம்புபவர்களுக்கும் என் கருணையை வழங்குவேன்."

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

அதாவது, தங்களிடம் உள்ள தோராவிலும் நற்செய்தியிலும் யாருடைய பெயர் எழுதப்பட்டிருக்கிறதோ, அந்த உம்மியான (எழுதவும் படிக்கவும் தெரியாத) தூதராகிய நபியைப் பின்பற்றுபவர்கள்; அவர் அவர்களுக்கு நன்மையைச் செய்யக் கட்டளையிடுகிறார், தீமையைத் தடுக்கிறார், மேலும் அவர்களுக்கு நன்மையான அனைத்தையும் அனுமதிக்கிறார், தீமையான அனைத்தையும் தடுக்கிறார், மேலும் அவர்கள் மீதுள்ள சுமைகள் மற்றும் தளைகளிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்கிறார். அவரை நம்பி, அவரைப் போற்றி, அவருக்கு உதவி செய்து, அவருக்கு அருளப்பட்ட ஒளிமயமான ஒளியான குர்ஆனைப் பின்பற்றுபவர்கள் பாக்கியவான்கள் ஆவார்கள்.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "மக்களே! நிச்சயமாக நான் உங்கள் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதன் ஆவேன். வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஆட்சியாளன் அவனே. அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவனே உயிரளிப்பவனாகவும், மரணத்தை உண்டாக்குபவனாகவும் இருக்கிறான். எனவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நம்புங்கள். அவர் அல்லாஹ்வையும் அவனது வார்த்தைகளையும் (அவனது நூல்களையும்) நம்பும் உம்மி நபி ஆவார். அவரைப் பின்பற்றுங்கள், அப்போது நீங்கள் நேர்வழி பெறுவீர்கள்."

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

மோசேயின் மக்களிடையே, சத்தியத்தின் அடிப்படையில் மக்களுக்கு வழிகாட்டிய ஒரு கூட்டத்தினர் இருந்தனர்; அதன் மூலம் அவர்கள் நேர்மையாகச் செயல்பட்டு, நீதியை நிலைநாட்டினர்.

وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

மேலும், நாம் அவர்களைப் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களாகப் பிரித்தோம்; அவை ஒவ்வொன்றும் எண்ணிக்கையில் பெரியவையாக இருந்தன. அவருடைய மக்கள் மூசாவிடம் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம் அவருக்கு இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினோம்: “உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியுங்கள்!” அவ்வாறே, அந்தப் பாறையிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பீறிட்டு வெளிவந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தமது குடிநீர் இடத்தை அறிந்திருக்கிறது. மேலும், நாம் அவர்களை மேகங்களால் நிழலிட்டு, அவர்களுக்கு மன் மற்றும் சல்வாவை இறக்கினோம். (நாம் கூறினோம்), “நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்திலிருந்து நன்றாக உண்ணுங்கள்.” அவர்கள் நமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்கள்தான் எப்போதும் தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொள்பவர்கள்.

وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).

மேலும், அவர்களிடம் (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினரிடம்) இவ்வாறு கூறப்பட்டதை நினைவுகூருங்கள்: “இந்தப் பூமியில் (பைத்துல்மக்தீஸில்) வசித்து, நீங்கள் விரும்பும் இடத்தில் (அதன் விளைபொருட்களை) உண்ணுங்கள்.” மேலும் கூறுங்கள், “எங்கள் பாவங்களிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்; பணிந்தவாறே வாயிலுக்குள் நுழையுங்கள், நாம் உங்கள் தவறுகளை மன்னிப்போம்.” பின்னர், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் (நற்கூலிகளை) அதிகரிப்போம்.

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ

fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).

ஆகவே, அவர்களில் அநியாயம் செய்தவர்கள், தங்களுக்குச் சொல்லப்படாத வார்த்தைகளைக் கொண்டு (அந்த வார்த்தைகளை) மாற்றினார்கள். அதனால், அவர்களுடைய அநீதியின் காரணமாக, நாம் அவர்களுக்கு வானத்திலிருந்து தண்டனையை வழங்கினோம்.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

கடலுக்கு அருகிலுள்ள தேசத்தைப் பற்றி இஸ்ரவேல் மக்களிடம் கேளுங்கள்; அவர்கள் ஓய்வுநாளை மீறியபோது, மீன்கள் அவர்களிடம் வந்தபோது, அவை நீரின் மேற்பரப்பில் மிதந்தன; ஆனால் ஓய்வுநாள் அல்லாத மற்ற நாட்களில், அவை அவர்களிடம் வருவதில்லை. இவ்வாறு அவர்கள் தீயவர்களாக இருந்ததினால் நாம் அவர்களைச் சோதித்தோம்.

وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).

மேலும், அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர், "அல்லாஹ்வால் மிகக் கடுமையான தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்படவிருக்கும் ஒரு கூட்டத்திற்கு நீங்கள் ஏன் அறிவுரை கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டபோது, அதற்கு அவர்கள், "உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்குப் பொறுப்பிலிருந்து விலக்கு கிடைப்பதற்காகவும், அவர்கள் இறையச்சம் உடையவர்களாக ஆவதற்காகவும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

ஆகவே, தங்களுக்கு எச்சரிக்கப்பட்டதை அவர்கள் மறந்த பிறகு, தீமை செய்வதிலிருந்து மக்களைத் தடுத்தவர்களை நாம் காப்பாற்றினோம்; மேலும், அநியாயம் செய்தவர்களுக்குக் கடுமையான தண்டனையை வழங்கினோம், ஏனெனில் அவர்கள் எப்போதும் தீமையையே செய்தார்கள்.

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

ஆகவே, தடை செய்யப்பட்ட எல்லாவற்றிலும் அவர்கள் கர்வம் கொண்ட பிறகு, நாங்கள் அவர்களிடம், “பணிவுள்ள குரங்குகளாக இருங்கள்” என்று சொன்னோம்.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), மறுமை நாள் வரை அவர்களுக்கு (யூதர்களுக்கு) மிகக் கொடிய தண்டனையை அளிப்பவர்களை நிச்சயமாக அனுப்புவேன் என்று உங்கள் இறைவன் அறிவித்ததை. நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் தண்டிப்பதில் மிகவும் விரைவானவன், மேலும் நிச்சயமாக அவன் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

மேலும், இவ்வுலகில் அவர்களைப் பல கூட்டங்களாகப் பிரித்தோம்; அவர்களில் நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களும், நல்லொழுக்கமற்றவர்களும் உள்ளனர். அவர்கள் சத்தியத்திற்குத் திரும்புவதற்காக, நன்மைகளையும் தீமைகளையும் கொண்டு அவர்களைச் சோதித்தோம்.

فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

பின்னர் அவர்களுக்குப் பிறகு வந்த ஒரு தலைமுறை, தவ்ராத்தை மரபுரிமையாகப் பெற்று, இவ்வுலகின் இழிவான பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டது. பின்னர் அவர்கள், "நாங்கள் மன்னிக்கப்படுவோம்" என்று கூறினார்கள். இவ்வுலகைப் போன்றவை அவர்களுக்கு நேர்ந்தால், அதையும் அவர்கள் எடுத்துக்கொள்வார்கள். அதில் உள்ளவற்றை அவர்கள் அறிந்திருந்தபோதிலும், அல்லாஹ்வைப் பற்றி உண்மையைத் தவிர வேறு எதையும் கூறக்கூடாது என்று வேதத்தில் (தவ்ராத்தில்) ஒரு உடன்படிக்கையால் அவர்கள் கட்டுப்பட்டிருக்கவில்லையா? அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்கு மறுமையின் இருப்பிடம் சிறந்தது. இதை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லையா?

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

மேலும், வேதத்தைப் பின்பற்றித் தொழுபவர்கள் (கூலியைப் பெறுவார்கள்). நிச்சயமாக, நல்லோர்களின் கூலியை நாம் பறிக்க மாட்டோம்.

۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ

wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

மேலும், நாம் அவர்களுக்கு மேலே மலையை உயர்த்தியபோது, அது ஒரு மேகத்தால் நிழலிடப்பட்டது போல இருந்தது; அந்த மலை தங்கள் மீது விழுந்துவிடும் என்று அவர்கள் உறுதியாக நம்பினார்கள். (மேலும் நாம் அவர்களிடம்), "நாம் உங்களுக்கு வழங்கியதை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; அதில் உள்ளவற்றை எப்போதும் நினைவில் கொள்ளுங்கள் (நடைமுறைப்படுத்துங்கள்), அப்போது நீங்கள் இறையச்சம் உள்ளவர்களாக ஆவீர்கள்" என்று கூறினோம்.

وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ

wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).

மேலும், உங்கள் இறைவன் ஆதமின் சந்ததியினரைக் கழுத்து வாயிலிருந்து (முதுகெலும்பிலிருந்து) வெளிக்கொணர்ந்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் ஆன்மாக்களுக்கு எதிராகச் சாட்சி கேட்டான்: “நான் உங்கள் இறைவன் அல்லவா?” அதற்கு அவர்கள், “ஆம் (நீயே எங்கள் இறைவன்), நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்” என்று பதிலளித்தார்கள். மறுமை நாளில், “நிச்சயமாக, அக்காலத்தில் நாங்கள் இதைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை” என்று நீங்கள் கூறாதிருப்பதற்காகவே (நாங்கள் அவ்வாறு செய்தோம்).

اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ

au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).

அல்லது, “ஆம், எங்கள் முன்னோர்கள் நெடுங்காலத்திற்கு முன்பே மற்றவர்களைக் கடவுளுடன் இணைத்தார்கள்; நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின் வந்த சந்ததியினர். அப்படியென்றால், வழிதவறியவர்களின் செயல்களுக்காக நீர் எங்களை அழிப்பீரோ?” என்று நீங்கள் சொல்லாதபடிக்கு.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa la‘allahum yarji‘ūn(a).

இவ்வாறு அவர்கள் (சத்தியத்தின்பால்) திரும்புவதற்காக, நாம் வசனங்களை விளக்கினோம்.

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ

watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).

மேலும், நாம் யாருக்கு நமது வசனங்களை வழங்கினோமோ, அவரைப் பற்றிய செய்தியை அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டுங்கள் (முஹம்மது). பின்னர் அவர் அந்த வசனங்களிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்கிறார். பின்னர் ஷைத்தான் அவரைப் பின்தொடர்கிறான் (அவர் சோதிக்கப்படும் வரை). பின்னர் அவர் வழிதவறியவர்களில் ஒருவராக ஆகிவிடுகிறார்.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ

wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).

நாம் நாடியிருந்தால், அந்த வசனத்தைக் கொண்டு அவனது தகுதியை உயர்த்தியிருப்போம். ஆனால் அவனோ உலகத்தின்பால் சாய்ந்து, தனது கீழ்த்தரமான ஆசைகளைப் பின்பற்றினான். ஆகையால், அவனது உதாரணம் ஒரு நாயைப் போன்றது; நீ அதை விரட்டினால் அது தன் நாவை வெளியே நீட்டும், நீ அதை விட்டால் அதுவும் தன் நாவை வெளியே நீட்டும். நமது வசனங்களை மறுப்பவர்களின் உவமை இதுவே. எனவே, அவர்களைச் சிந்திக்க வைப்பதற்காக அந்தக் கதைகளைச் சொல்லுங்கள்.

سَاۤءَ مَثَلًا ۨالْقَوْمُ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاَنْفُسَهُمْ كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ

sā'a maṡalanil-qaumul-lażīna każżabū bi'āyātinā wa anfusahum kānū yaẓlimūn(a).

நமது வசனங்களை மறுப்பவர்களின் முன்மாதிரி மிகவும் மோசமானது; அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே அநீதி இழைத்துக் கொள்கிறார்கள்.

مَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِيْۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

may yahdillāhu fa huwal-muhtadī, wa may yuḍlil fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

எவர் அல்லாஹ்வால் நேர்வழி காட்டப்படுகிறாரோ, அவரே நேர்வழி பெற்றவர் ஆவார்; மேலும், எவர் அல்லாஹ் அவரை வழிதவறச் செய்கிறாரோ, அவர்களே நஷ்டமடைபவர்கள் ஆவார்கள்.

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ

wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).

நிச்சயமாக, நாம் நரகத்தை நரகத்தால் நிரப்புவோம்; ஜின்களிலும் மனிதர்களிலும் பலரைத் தண்டிப்போம். அவர்களுக்கு இதயங்கள் உண்டு, ஆனால் அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனங்களைப்) புரிந்துகொள்ள அவற்றைப் பயன்படுத்துவதில்லை; அவர்களுக்குக் கண்கள் உண்டு, ஆனால் அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் ஆற்றலின் அடையாளங்களைக்) காண அவற்றைப் பயன்படுத்துவதில்லை; அவர்களுக்குக் காதுகள் உண்டு, ஆனால் அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனங்களைக் ) கேட்க அவற்றைப் பயன்படுத்துவதில்லை. அவர்கள் கால்நடைகளைப் போன்றவர்கள், இன்னும் அதிகமாகச் சீரழிந்தவர்கள். அவர்களே கவனக்குறைவானவர்கள்.

وَلِلّٰهِ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوْهُ بِهَاۖ وَذَرُوا الَّذِيْنَ يُلْحِدُوْنَ فِيْٓ اَسْمَاۤىِٕهٖۗ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۖ

wa lillāhil-asmā'ul-ḥusnā fad‘ūhu bihā, wa żarul-lażīna yulḥidūna fī asmā'ih(ī), sayujzauna mā kānū ya‘malūn(a).

மேலும் அல்லாஹ்வுக்கு அஸ்மாயுல்-ஹுஸ்னா (சிறந்த பெயர்) உண்டு. எனவே, அதை அஸ்மாயுல்-ஹுஸ்னா என்று அழைத்து அவனிடம் கேளுங்கள். அவனது பெயர்களைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்பவர்களை விட்டுவிடுங்கள். அவர்கள் செய்த செயல்களுக்காகப் பின்னர் நற்கூலியைப் பெறுவார்கள்.

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

wa mimman khalaqnā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

மேலும், நாம் படைத்தவர்களில், சத்தியத்தின் அடிப்படையில் அவர்களுக்கு வழிகாட்டும் மக்கள் இருக்கிறார்கள்; அதன் மூலம் அவர்களும் நீதியுடன் செயல்படுகிறார்கள்.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā sanastadrijuhum min ḥaiṡu lā ya‘lamūn(a).

மேலும், நமது அத்தாட்சிகளை மறுப்பவர்களை, அவர்கள் அறியாத வழியில், படிப்படியாக (அழிவின்) பக்கம் நாம் கொண்டு செல்வோம்.

وَاُمْلِيْ لَهُمْ ۗاِنَّ كَيْدِيْ مَتِيْنٌ

wa umlī lahum, inna kaidī matīn(un).

மேலும், நான் அவர்களுக்கு ஒரு காலக்கெடு கொடுப்பேன். உண்மையில், எனது திட்டம் மிகவும் உறுதியானது.

اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).

மேலும், தங்கள் தோழர் (முஹம்மது) பைத்தியக்காரர் அல்ல, மாறாக அவர் ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கை செய்பவர் மட்டுமே என்பதை அவர்கள் சிந்தித்துப் பார்க்கவில்லையா?

اَوَلَمْ يَنْظُرُوْا فِيْ مَلَكُوْتِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّٰهُ مِنْ شَيْءٍ وَّاَنْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَدِ اقْتَرَبَ اَجَلُهُمْۖ فَبِاَيِّ حَدِيْثٍۢ بَعْدَهٗ يُؤْمِنُوْنَ

awalam yanẓurū fī malakūtis-samāwāti wal-arḍi wa mā khalaqallāhu min syai'iw wa an ‘asā ay yakūna qadiqtaraba ajaluhum, fa bi'ayyi ḥadīṡim ba‘dahū yu'minūn(a).

வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஆட்சியையும், அல்லாஹ் படைத்த அனைத்தையும் அவர்கள் கருத்தில் கொள்ளவில்லையா? ஒருவேளை அவர்களின் (அழிவின்) காலம் நெருங்கிவிட்டதோ? இதற்குப் பிறகு அவர்கள் என்ன செய்தியை நம்புவார்கள்?

مَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَلَا هَادِيَ لَهٗ ۖوَيَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

may yuḍlilillāhu falā hādiya lah(ū), wa yażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

அல்லாஹ் யாரை வழிதவற விடுகிறானோ, அவனை எவராலும் நேர்வழிப்படுத்த முடியாது. அவன் தன் வழிகேட்டில் தத்தளிக்க அல்லாஹ் அனுமதிக்கிறான்.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).

(முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மிடம் அந்த நேரத்தைப் பற்றி, “அது எப்போது நிகழும்?” என்று கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக, மறுமை நாளைப் பற்றிய அறிவு என் இறைவனிடம் உள்ளது; அவனைத் தவிர வேறு எவராலும் அது நிகழும் நேரத்தை விளக்க முடியாது. (மறுமை நாள்) மிகவும் கடுமையானது (அது உயிரினங்களுக்கு பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தும்), அது வானங்களிலும் பூமியிலும் திடீரென அன்றி உங்களுக்கு வராது.” அவர்கள் உமக்குத் தெரியும் என்பது போல் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக (மறுமை நாளைப் பற்றிய) அறிவு அல்லாஹ்விடம் உள்ளது, ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் அதை அறியமாட்டார்கள்.”

قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).

(முஹம்மதே!) கூறுவீராக: "அல்லாஹ் நாடியதைத் தவிர, எனக்கு நன்மை செய்யவோ தீமையைத் தடுக்கவோ சக்தி இல்லை. மறைவானவற்றை நான் அறிந்திருந்தால், என்னால் இயன்றவரை நன்மை செய்திருப்பேன்; எனக்கு எந்தத் தீங்கும் நேராது. நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு நான் எச்சரிக்கை செய்பவனாகவும், நற்செய்தி கூறுபவனாகவும் மட்டுமே இருக்கிறேன்."

۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).

அவனே உங்களை ஒரே ஆன்மாவிலிருந்து (ஆதம்) படைத்தான்; அவன் திருப்தியடைவதற்காக, அதிலிருந்து அவனுடைய துணையையும் படைத்தான். அவன் அதைக் கலந்த பிறகு, (அவனுடைய மனைவி) இலேசான கருப்பையைக் கருவுற்றாள்; அவள் (சிறிது காலம்) இலேசான தன்மையை உணர்ந்தாள். பிறகு அவன் பாரமாக உணர்ந்தபோது, (கணவன் மனைவி இருவரும்) தங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ்விடம், "நீ எங்களுக்கு ஒரு நல்ல குழந்தையைத் தந்தால், நிச்சயமாக நாங்கள் என்றென்றும் நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்போம்" என்று கேட்டார்கள்.

فَلَمَّآ اٰتٰىهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهٗ شُرَكَاۤءَ فِيْمَآ اٰتٰىهُمَا ۚفَتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

falammā ātāhumā ṣāliḥan ja‘alā lahū syurakā'a fīmā ātāhumā, fa ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

ஆகவே, அவர் அவர்கள் இருவருக்கும் ஒரு நல்ல குழந்தையை அளித்த பிறகு, அவர் தங்களுக்கு அளித்த அக்குழந்தையின் மூலம் அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் கூட்டாளிகளாக ஆனார்கள். எனவே, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணை வைப்பதில் அல்லாஹ் மிக உயர்ந்தவன்.

اَيُشْرِكُوْنَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًٔا وَّهُمْ يُخْلَقُوْنَۖ

ayusyrikūna mā lā yakhluqu syai'aw wa hum yukhlaqūn(a).

எதையும் படைக்க முடியாத ஒன்றோடு (ஒரு சிலையோடு) அவர்கள் ஏன் (அல்லாஹ்வை) தொடர்புபடுத்துகிறார்கள்? (சிலைகள்) தாமாகவே படைக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும்.

وَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ لَهُمْ نَصْرًا وَّلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wa lā yastaṭī‘ūna lahum naṣraw wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

மேலும், இந்த (சிலைகள்) தங்களை வழிபடுபவர்களுக்கு உதவ முடியாது; தங்களுக்குத் தாங்களே உதவிக் கொள்ளவும் முடியாது.

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَتَّبِعُوْكُمْۗ سَوَۤاءٌ عَلَيْكُمْ اَدَعَوْتُمُوْهُمْ اَمْ اَنْتُمْ صٰمِتُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yattabi‘ūkum, sawā'un ‘alaikum ada‘autumūhum am antum ṣāmitūn(a).

மேலும் (இணைவைப்பாளர்களே) நீங்கள் உங்களுக்கு வழிகாட்டும்படி அந்தச் சிலைகளை அழைத்தாலும், அந்தச் சிலைகளால் உங்கள் அழைப்பை ஏற்க முடியாது; நீங்கள் அவற்றை அழைத்தாலும் சரி, அமைதியாக இருந்தாலும் சரி, அதன் விளைவு ஒன்றே.

اِنَّ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ عِبَادٌ اَمْثَالُكُمْ فَادْعُوْهُمْ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

innal-lażīna tad‘ūna min dūnillāhi ‘ibādun amṡālukum fad‘ūhum falyastajībū lakum in kuntum ṣādiqīn(a).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் அழைக்கும் அந்த (சிலைகள்) உங்களைப் போன்ற பலவீனமான படைப்புகளே ஆகும். எனவே நீங்கள் உண்மையுள்ளவராக இருந்தால், அவற்றை அழையுங்கள்; அவை உங்கள் கோரிக்கையை நிறைவேற்றட்டும்.

اَلَهُمْ اَرْجُلٌ يَّمْشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَيْدٍ يَّبْطِشُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اَعْيُنٌ يُّبْصِرُوْنَ بِهَآ ۖ اَمْ لَهُمْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۗ قُلِ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ كِيْدُوْنِ فَلَا تُنْظِرُوْنِ

alahum arjuluy yamsyūna bihā am lahum aidiy yabṭisyūna bihā am lahum a‘yunuy yubṣirūna bihā am lahum āżānuy yasma‘ūna bihā, qulid‘ū syurakā'akum ṡumma kīdūni falā tunẓirūn(i).

அவற்றுக்கு (சிலைகளுக்கு) நடப்பதற்கு கால்களோ, உறுதியாகப் பிடிப்பதற்கு கைகளோ, பார்ப்பதற்கு கண்களோ, கேட்பதற்கு காதுகளோ உண்டா? (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் பங்காளிகள் எனக் கருதும் (உங்கள் சிலைகளை) அழையுங்கள்; பின்னர் எனக்கு (தீங்கு விளைவிக்கும்) ஒரு தந்திரத்தைச் செய்யுங்கள்; இனியும் தாமதிக்காதீர்கள்."

اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ

inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).

நிச்சயமாக, வேதத்தை (அல்-குர்ஆனை) அருளிய அல்லாஹ்வே என் பாதுகாவலன். அவன் இறையச்சம் உடையவர்களைப் பாதுகாக்கிறான்.

وَالَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ نَصْرَكُمْ وَلَآ اَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُوْنَ

wal-lażīna tad‘ūna min dūnihī lā yastaṭī‘ūna naṣrakum wa lā anfusahum yanṣurūn(a).

அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்கும் சிலைகள் உங்களுக்கு உதவ இயலாது; அவைகளால் தங்களுக்குத் தாங்களே கூட உதவிக் கொள்ள முடியாது.

وَاِنْ تَدْعُوْهُمْ اِلَى الْهُدٰى لَا يَسْمَعُوْاۗ وَتَرٰىهُمْ يَنْظُرُوْنَ اِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُوْنَ

wa in tad‘ūhum ilal-hudā lā yasma‘ū, wa tarāhum yanẓurūna ilaika wa hum lā yubṣirūn(a).

மேலும், நீ வழிகாட்டுதலுக்காக அவர்களை (விக்கிரகங்களை) அழைத்தாலும், அவர்களால் அதைக் கேட்க முடியாது. அவர்கள் பார்க்காவிட்டாலும், அவர்கள் உன்னைப் பார்ப்பதை நீ காண்கிறாய்.

خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ

khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).

மன்னிக்கும் குணம் கொண்டிருங்கள், மற்றவர்களுக்கு விவேகமானதைச் செய்யச் சொல்லுங்கள், முட்டாள்களின் பேச்சைக் கேட்காதீர்கள்.

وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).

ஷைத்தான் உங்களைச் சோதிக்க வந்தால், அல்லாஹ்விடம் தஞ்சம் அடையுங்கள். நிச்சயமாக அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ

innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுகிறவர்கள், ஷைத்தானிடமிருந்து வரும் ஒரு தீய எண்ணம் (பாவம்) அவர்களைச் சூழ்ந்துகொள்ளும்போது, அவர்கள் உடனடியாக அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்கிறார்கள், அதன்பின் தங்கள் தவறுகளையும் காண்கிறார்கள்.

وَاِخْوَانُهُمْ يَمُدُّوْنَهُمْ فِى الْغَيِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُوْنَ

wa ikhwānuhum yamuddūnahum fil-gayyi ṡumma lā yuqṣirūn(a).

மேலும் அவர்களுடைய நண்பர்களான நிராகரிப்பாளர்களும் துன்மார்க்கர்களும், சாத்தான்கள் வழிதவறச் செய்ய உதவுகிறார்கள்; அவர்கள் (வழிதவறச் செய்வதிலிருந்து) நிறுத்துவதில்லை.

وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).

மேலும், நீர் (முஹம்மதே!) அவர்களுக்கு ஒரு வசனத்தை ஓதிக் காட்டாவிட்டால், அவர்கள், “நீங்களே ஏன் வசனத்தை உருவாக்கக் கூடாது?” என்று கேட்பார்கள். நீர் கூறுவீராக: (முஹம்மதே!), “நிச்சயமாக, என் இறைவன் எனக்கு அருளியதையே நான் பின்பற்றுகிறேன். (அல்-குர்ஆன்) இவை உம் இறைவனிடமிருந்து வரும் தெளிவான சான்றுகளாகும்; நம்பிக்கை கொண்டோருக்கான வழிகாட்டுதலும் அருளுமாகும்.”

وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).

மேலும், குர்ஆன் ஓதப்படும்போது, அதைக் கேட்டு மௌனமாக இருங்கள்; அப்போது நீங்கள் கருணையைப் பெறுவீர்கள்.

وَاذْكُرْ رَّبَّكَ فِيْ نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَّخِيْفَةً وَّدُوْنَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْاٰصَالِ وَلَا تَكُنْ مِّنَ الْغٰفِلِيْنَ

ważkur rabbaka fī nafsika taḍarru‘aw wa khīfataw wa dūnal-jahri minal-qauli bil-guduwwi wal-āṣāli wa lā takum minal-gāfilīn(a).

காலையிலும் மாலையிலும், உங்கள் இறைவனை உங்கள் உள்ளங்களில் தாழ்மையோடும் அச்சத்தோடும், குரலை உயர்த்தாமலும் நினைவுகூருங்கள்; அலட்சியம் செய்பவர்களில் ஒருவராக ஆகாதீர்கள்.

اِنَّ الَّذِيْنَ عِنْدَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيُسَبِّحُوْنَهٗ وَلَهٗ يَسْجُدُوْنَ ࣖ ۩

innal-lażīna ‘inda rabbika lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa yusabbiḥūnahū wa lahū yasjudūn(a).

நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனுடன் இருப்பவர்கள் அல்லாஹ்வை வணங்குவதற்குத் தயங்குவதில்லை; அவர்கள் அவனைத் தூய்மைப்படுத்துவதோடு, அவனுக்கு மட்டுமே சிரம் பணிகிறார்கள்.