Q.S அல்-பகரா (اَلْبَقَرَة) - 286 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

الۤمّۤ ۚ

alif lām mīm.

அலிஃப் லாம் மிம்

ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ

Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).

இந்த வேதம் (குர்ஆன்) இதில் எவ்வித சந்தேகமும் கொள்ளவில்லை; இது இறையச்சம் உடையவர்களுக்கான வழிகாட்டுதலாகும்.

الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ

al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(அதாவது) மறைவானவற்றை நம்புபவர்கள், தொழுகைகளை நிறைவேற்றுபவர்கள், மற்றும் நாம் அவர்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தின் ஒரு பகுதியைச் செலவிடுபவர்கள்.

وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ

wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).

மேலும், உமக்கு (முஹம்மதே!) அருளப்பட்ட (குர்ஆனையும்) உமக்கு முன் அருளப்பட்ட (வேதங்களையும்) நம்பி, மறுமையின் இருப்பையும் நம்புகிறவர்களும்.

اُولٰۤىِٕكَ عَلٰى هُدًى مِّنْ رَّبِّهِمْ ۙ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

ulā'ika ‘alā hudam mir rabbihim wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடமிருந்து வழிகாட்டுதலைப் பெறுபவர்கள், மேலும் அவர்கள் பாக்கியசாலிகள்.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا سَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

innal-lażīna kafarū sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).

நிச்சயமாக, நிராகரிப்பவர்களுக்கு, நீர் (முஹம்மது) எச்சரித்தாலும் சரி, எச்சரிக்காவிட்டாலும் சரி, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள்.

خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ ۗ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَّلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ ࣖ

khatamallāhu ‘alā qulūbihim wa ‘alā sam‘ihim wa ‘alā abṣārihim gisyāwatuw wa lahum ‘ażābun ‘aẓīm(un).

அல்லாஹ் அவர்களின் இதயங்களையும் செவிகளையும் மூடிவிட்டான், அவர்களின் பார்வை அடைக்கப்பட்டுவிட்டது, மேலும் அவர்கள் கடுமையான தண்டனையை அனுபவிப்பார்கள்.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَبِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَمَا هُمْ بِمُؤْمِنِيْنَۘ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi wa bil-yaumil-ākhiri wa mā hum bimu'minīn(a).

மக்களில் சிலர், "நாங்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புகிறோம்" என்று கூறுவார்கள்; ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் விசுவாசிகள் அல்ல.

يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۚ وَمَا يَخْدَعُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَۗ

yukhādi‘ūnallāha wal-lażīna āmanū wa mā yakhda‘ūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

அவர்கள் அல்லாஹ்வையும் முஃமின்களையும் ஏமாற்றுகிறார்கள், ஆனால் தாங்களே அறியாமல் தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.

فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌۙ فَزَادَهُمُ اللّٰهُ مَرَضًاۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢ ەۙ بِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ

fī qulūbihim maraḍun fa zādahumullāhu maraḍā(n), wa lahum ‘ażābun alīmum bimā kānū yakżibūn(a).

அவர்களின் உள்ளங்களில் ஒரு நோய் உள்ளது, எனவே அல்லாஹ் அவர்களின் நோயை அதிகப்படுத்தியுள்ளான், மேலும் அவர்கள் பொய் சொன்னதால் அவர்களுக்கு வேதனையான தண்டனை கிடைக்கும்.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِۙ قَالُوْٓا اِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُوْنَ

wa iżā qīla lahum lā tufsidū fil-arḍ(i), qālū innamā naḥnu muṣliḥūn(a).

மேலும், “பூமிக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள்!” என்று அவர்களிடம் கூறப்பட்டபோது, “உண்மையில், நாங்களே முன்னேற்றங்களைச் செய்பவர்கள்” என்று அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.

اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُوْنَ وَلٰكِنْ لَّا يَشْعُرُوْنَ

alā innahum humul-mufsidūna wa lākil lā yasy‘urūn(a).

நினைவில் கொள்ளுங்கள், தீங்கிழைப்பவர்கள் அவர்கள்தான், ஆனால் அவர்கள் அதை உணர்வதில்லை.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا كَمَآ اٰمَنَ النَّاسُ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ كَمَآ اٰمَنَ السُّفَهَاۤءُ ۗ اَلَآ اِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاۤءُ وَلٰكِنْ لَّا يَعْلَمُوْنَ

wa iżā qīla lahum āminū kamā āmanan nāsu qālū anu'minu kamā āmanas-sufahā'(u), alā innahum humus-sufahā'u wa lākil lā ya‘lamūn(a).

"மற்றவர்கள் விசுவாசித்ததுபோல நீங்களும் விசுவாசியுங்கள்!" என்று அவர்களிடம் சொல்லப்பட்டபோது, அதற்கு அவர்கள், "புரிதல் இல்லாதவர்கள் விசுவாசிப்பதுபோல நாங்கள் விசுவாசிப்போமா?" என்று பதிலளித்தார்கள். நினைவில் கொள்ளுங்கள், உண்மையில் புரிதல் இல்லாதவர்கள் அவர்கள்தான், ஆனால் அவர்களுக்கு அது தெரியாது.

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

மேலும், அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்ட மக்களைச் சந்திக்கும்போது, “நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் தங்கள் பிசாசுகளிடம் (தலைவர்களிடம்) திரும்பியபோது, “நிச்சயமாக, நாங்கள் உங்களுடன்தான் இருக்கிறோம்; நாங்கள் கேலி மட்டுமே செய்கிறோம்” என்று சொன்னார்கள்.

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

அல்லாஹ் அவர்களைக் கேலி செய்து, வழிகேட்டில் தள்ளுவான்.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰىۖ فَمَا رَبِحَتْ تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā, famā rabiḥat tijāratuhum wa mā kānū muhtadīn(a).

வழிகாட்டுதலுடன் தவறை வாங்கியவர்கள் அவர்கள்தான். அதனால், அவர்களின் வர்த்தகம் துரதிர்ஷ்டவசமாக அமைந்தது, மேலும் அவர்களுக்கு எந்த வழிகாட்டுதலும் கிடைக்கவில்லை.

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِى اسْتَوْقَدَ نَارًا ۚ فَلَمَّآ اَضَاۤءَتْ مَا حَوْلَهٗ ذَهَبَ اللّٰهُ بِنُوْرِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِيْ ظُلُمٰتٍ لَّا يُبْصِرُوْنَ

maṡaluhum kamaṡalil-lażistauqada nārā(n), falammā aḍā'at mā ḥaulahūū żahaballāhu binūrihim wa tarakahum fī ẓulumātil lā yubṣirūn(a).

அவர்களுடைய உதாரணம், நெருப்பை மூட்டுபவர்களைப் போன்றது; ஆனால், அந்த நெருப்பு அவர்களின் சுற்றுப்புறத்தை ஒளிரச் செய்த பிறகு, அல்லாஹ் அவர்களுடைய ஒளியைப் பறித்துக்கொண்டு, அவர்களைப் பார்க்க இயலாதபடி இருளில் தள்ளிவிடுகிறான்.

صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُوْنَۙ

Ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā yarji‘ūn(a).

அவர்கள் செவிடர்கள், ஊமையர்கள் மற்றும் பார்வையற்றவர்கள், அதனால் அவர்களால் திரும்ப முடியாது.

اَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ فِيْهِ ظُلُمٰتٌ وَّرَعْدٌ وَّبَرْقٌۚ يَجْعَلُوْنَ اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِۗ وَاللّٰهُ مُحِيْطٌۢ بِالْكٰفِرِيْنَ

au kaṣayyibim minas-samā'i fīhi ẓulumātuw wa ra‘duw wa barq(un), yaj‘alūna aṣābi‘ahum fī āżānihim minaṣ-ṣawā‘iqi ḥażaral-maut(i), wallāhu muḥīṭum bil- kāfirīn(a).

அல்லது, வானத்திலிருந்து இருள், இடி, மின்னல் ஆகியவற்றுடன் பொழியும் பெருமழையால் தாக்கப்படுபவர்களைப் போன்றவர்கள். மரண பயத்தால் இடியின் ஓசையிலிருந்து தப்பி ஓடி, அவர்கள் தங்கள் விரல்களால் காதுகளை அடைத்துக் கொள்கிறார்கள். அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களைச் சூழ்ந்துள்ளான்.

يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ اَبْصَارَهُمْ ۗ كُلَّمَآ اَضَاۤءَ لَهُمْ مَّشَوْا فِيْهِ ۙ وَاِذَآ اَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوْا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَاَبْصَارِهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ

yakādul-barqu yakhṭafu abṣārahum, kullamā aḍā'a lahum masyau fīh(i), wa iżā aẓlama ‘alaihim qāmū, wa lau syā'allāhu lażahaba bisam‘ihim wa abṣārihim, innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

மின்னல் கிட்டத்தட்ட அவர்களின் பார்வையைப் பறித்துவிட்டது. மின்னல் ஒளிரும்போதெல்லாம் அவர்கள் அதன் கீழ் நடக்கிறார்கள்; இருள் அவர்களைச் சூழ்ந்ததும் அவர்கள் நின்றுவிடுகிறார்கள். அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்களின் செவிப்புலனையும் பார்வைப்புலனையும் பறித்திருப்பான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் எல்லாப் பொருட்களின் மீதும் வல்லமை மிக்கவன்.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

மக்களே! உங்களையும் உங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களையும் படைத்த உங்கள் இறைவனை வணங்குங்கள்; அதன் மூலம் நீங்கள் இறையச்சத்தை அடைவீர்கள்.

الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).

அவனே உங்களுக்குப் பூமியைத் தங்குமிடமாகவும், வானத்தைப் போர்வையாகவும் ஆக்கினான். அவனே வானத்திலிருந்து நீரை (மழையை) இறக்கி, அதன் மூலம் உங்களுக்கு வாழ்வாதாரமாகப் பழங்களை விளைவிக்கிறான். எனவே, நீங்கள் அறிந்திருக்கிற நிலையில் அல்லாஹ்வுக்குப் போட்டியாளர்களை ஏற்படுத்தாதீர்கள்.

وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

மேலும், நமது அடியார் (முஹம்மது) அவர்களுக்கு நாம் இறக்கியருளிய (குர்ஆனை) நீங்கள் சந்தேகித்தால், அதுபோல ஒரு சூராவை இயற்றி, நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்கள் உதவியாளரையும் அழையுங்கள்.

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا وَلَنْ تَفْعَلُوْا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِيْ وَقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ اُعِدَّتْ لِلْكٰفِرِيْنَ

fa'illam taf‘alū wa lan taf‘alū fattaqun-nāral-latī waqūduhan-nāsu wal-ḥijārah(tu), u‘iddat lil-kāfirīn(a).

உங்களால் அதைச் செய்ய முடியாவிட்டால், (நிச்சயமாக) உங்களால் செய்யவே முடியாது என்றால், நிராகரிப்பாளர்களுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்ட நரக நெருப்பைக் கண்டு அஞ்சுங்கள்; அதற்கு எரிபொருளாக மனிதர்களும் கற்களும் உண்டு.

وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗ كُلَّمَا رُزِقُوْا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوْا هٰذَا الَّذِيْ رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوْا بِهٖ مُتَشَابِهًا ۗوَلَهُمْ فِيْهَآ اَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّهُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

wa basysyiril-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti anna lahum jannātin tajrī min taḥtihal- anhār(u), kullamā ruziqū minhā min ṡamaratir rizqā(n), qālū hāżal-lażī ruziqnā min qablu wa utū bihī mutasyābihā(n), wa lahum fīhā azwājum muṭahharatuw wa hum fīhā khālidūn(a).

நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு நற்செய்தி கூறுங்கள்: அவர்களுக்குக் கீழே ஆறுகள் ஓடும் சோலைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அவர்களுக்கு வாழ்வாதாரமாக வானத்திலிருந்து கனிகள் வழங்கப்படும்போதெல்லாம், அவர்கள், "முன்பும் எங்களுக்கு இதுவே வழங்கப்பட்டது" என்று கூறுகிறார்கள். அவர்களுக்கு அதுபோன்ற கனிகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. அங்கே அவர்கள் தூய்மையான வாழ்க்கைத் துணைகளைப் பெறுகிறார்கள். அவர்கள் அதில் நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

۞ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَسْتَحْيٖٓ اَنْ يَّضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوْضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۚ وَاَمَّا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَيَقُوْلُوْنَ مَاذَآ اَرَادَ اللّٰهُ بِهٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهٖ كَثِيْرًا وَّيَهْدِيْ بِهٖ كَثِيْرًا ۗ وَمَا يُضِلُّ بِهٖٓ اِلَّا الْفٰسِقِيْنَۙ

innallāha lā yastaḥyī ay yaḍriba maṡalam mā ba‘ūḍatan famā fauqahā, fa'ammal- lażīna āmanū faya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa ammal-lażīna kafarū fayaqūlūna māżā arādallāhu bihāżā maṡalā(n), yuḍillu bihī kaṡīraw wa yahdī bihī kaṡīrā(n), wa mā yuḍillu bihī illal-fāsiqīn(a).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ் ஒரு கொசுவையோ அல்லது அதைவிடச் சிறிய ஒன்றையோ உதாரணமாகக் காட்டத் தயங்குவதில்லை. நம்பிக்கை கொள்பவர்களைப் பொறுத்தவரை, இது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த உண்மை என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். ஆனால் நிராகரிப்பவர்களோ, "இந்த உவமையின் மூலம் அல்லாஹ் என்ன கூறினான்?" என்று கேட்கிறார்கள். அந்த உவமையைக் கொண்டு அவன் பலரை வழிதவறச் செய்தான்; அதன் மூலம் பலருக்கு நேர்வழியையும் கொடுத்தான். ஆனால், இந்த உவமையைக் கொண்டு அவன் தீயவர்களைத் தவிர வேறு எவரையும் வழிதவறச் செய்வதில்லை.

الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).

அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பின்னரும் அதை முறிப்பவர்களும், அல்லாஹ் இணைக்கக் கட்டளையிட்டதைத் துண்டிப்பவர்களும், பூமியில் குழப்பத்தைப் பரப்புபவர்களுமே நஷ்டமடைவார்கள்.

كَيْفَ تَكْفُرُوْنَ بِاللّٰهِ وَكُنْتُمْ اَمْوَاتًا فَاَحْيَاكُمْۚ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْ ثُمَّ اِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

kaifa takfurūna billāhi wa kuntum amwātan fa'aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum ṡumma ilaihi turja‘ūn(a).

நீங்கள் மரித்திருந்தபோதும், பின்னர் அவன் உங்களுக்கு உயிர் கொடுத்தபோதும், உங்களைக் கொன்றபோதும், மீண்டும் உயிர்ப்பித்தபோதும், நீங்கள் அல்லாஹ்வை எப்படி மறுக்க முடியும்? பின்னர் அவனிடமே நீங்கள் திரும்ப ஒப்படைக்கப்படுவீர்கள்.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).

அவனே (அல்லாஹ்) உங்களுக்காக பூமியில் உள்ள அனைத்தையும் படைத்தான்; பின்னர் அவன் வானங்களுக்குச் சென்று, அவற்றை ஏழு வானங்களாகப் பூரணப்படுத்தினான். மேலும் அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன்.

وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).

மேலும், உங்கள் இறைவன் வானவர்களிடம், "நான் பூமியில் ஒரு கலீஃபாவை ஏற்படுத்துவேன்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் உம்மைப் புகழ்ந்து, உமது பெயரைப் பரிசுத்தப்படுத்துகையில், சீர்கேட்டையும் இரத்தத்தையும் உண்டாக்கும் ஒருவரை நீர் அங்கே நியமிக்கப் போகிறீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நிச்சயமாக, நீங்கள் அறியாததை நான் அறிவேன்" என்று கூறினார்.

وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).

மேலும் அவர் ஆதாமிற்கு அவையனைத்தின் பெயர்களையும் கற்பித்து, பின்பு அவற்றை வானவர்களுக்குக் காண்பித்து, “நீங்கள் உண்மையாளர்களாயிருந்தால், இவையனைத்தின் பெயர்களையும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்!” என்றார்.

قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ

qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).

அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், "உனக்கே புகழ்! நீ எங்களுக்குக் கற்பித்ததைத் தவிர நாங்கள் வேறொன்றையும் அறியோம். நிச்சயமாக நீயே எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாம் வல்லவன்."

قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ

qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).

அவன் (அல்லாஹ்), "ஆதமே! அவர்களுக்குப் பெயர்களைக் கூறு!" என்று கூறினான். அவன் (ஆதம்) தன் பெயரைக் கூறிய பிறகு, அவன், "வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இரகசியங்களை நான் அறிவேன் என்றும், நீங்கள் வெளிப்படுத்துவதையும் மறைப்பதையும் நான் அறிவேன் என்றும் நான் உங்களுக்குக் கூறவில்லையா?" என்று கூறினான்.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

மேலும், நாம் வானவர்களிடம், "ஆதமுக்குப் பணிந்து போங்கள்!" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அவ்வாறே ஷைத்தானைத் தவிர மற்ற அனைவரும் பணிந்து போனார்கள். அவன் மறுக்கிறான், தற்பெருமை கொள்கிறான், மேலும் அவன் நிராகரிப்போர் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்.

وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).

மேலும் நாம் கூறினோம், "ஆதமே! நீயும் உன் மனைவியும் சுவர்க்கத்தில் குடியிருங்கள், நீங்கள் விரும்பியவாறு அதிலிருந்து உண்ணுங்கள். ஆனால் இந்த மரத்தின் அருகில் செல்லாதீர்கள், மீறினால் நீங்கள் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவராகிவிடுவீர்கள்!"

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

பின்னர் ஷைத்தான் அவர்கள் இருவரையும் சொர்க்கத்திலிருந்து வெளியே அழைத்துச் சென்றான்; அவர்கள் அங்கே இருந்தபோது அதிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர். மேலும் நாம் கூறினோம், “கீழே செல்லுங்கள்! உங்களில் சிலர் ஒருவருக்கொருவர் பகைவர்கள். பூமியில் உங்களுக்குச் சிறிது காலத்திற்கு வசிப்பிடமும் இன்பமும் இருக்கும்.”

فَتَلَقّٰٓى اٰدَمُ مِنْ رَّبِّهٖ كَلِمٰتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

fatalaqqā ādamu mir rabbihī kalimātin fatāba ‘alaih(i), innahū huwat-tawwābur- raḥīm(u).

பின்னர் ஆதம் தனது இறைவனிடமிருந்து வார்த்தைகளைப் பெற்றார், மேலும் அவர் ஆதமின் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொண்டார். நிச்சயமாக அல்லாஹ் பாவமன்னிப்பை ஏற்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.

قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

நாம் கூறினோம், "நீங்கள் அனைவரும் வானத்திலிருந்து இறங்கி வாருங்கள்! அப்படியானால், என் வழிகாட்டுதல் உங்களுக்கு உண்மையாகவே கிடைத்தால், என் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு அச்சமும் இருக்காது, அவர்கள் துயரப்படவும் மாட்டார்கள்."

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

எவர்கள் நமது அடையாளங்களை நிராகரித்து நம்புவதில்லையோ, அவர்கள் நரகவாசிகளாவர். அவர்கள் அதிலேயே நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).

இஸ்ரவேல் மக்களே! நான் உங்களுக்கு அளித்த என் ஆசீர்வாதங்களை நினைவுகூருங்கள். நீங்கள் எனக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுங்கள், நான் உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவேன், எனக்கு மட்டுமே அஞ்சுங்கள்.

وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ

wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).

நான் இறக்கிய குர்ஆனை நம்புங்கள்; அது உங்களிடம் உள்ள தவ்ராத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. அதை நிராகரிப்பவர்களில் நீங்கள் முதன்மையானவர்களாக இருக்காதீர்கள். என் வசனங்களை மலிவாக விற்காதீர்கள்; எனக்கு மட்டுமே அஞ்சுங்கள்.

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).

உண்மையைப் பொய்யுடன் கலக்காதீர்கள்; உண்மை தெரிந்தும் அதை மறைக்காதீர்கள்.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).

மேலும் தொழுது, ஜகாத் செலுத்தி, குனிபவர்களுடன் சேர்ந்து குனியுங்கள்.

۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).

நீங்கள் வேதத்தை (தோராவை) வாசித்திருந்தும், உங்களை மறந்து, மற்றவர்களுக்கு நீதியை ஏன் போதிக்கிறீர்கள்? உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?

وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ

wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).

மேலும், பொறுமையுடனும் பிரார்த்தனையுடனும் (அல்லாஹ்விடம்) உதவி கேளுங்கள். நிச்சயமாக (பிரார்த்தனை) கடினமானது, பக்தியுள்ளவர்களைத் தவிர.

الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَاَنَّهُمْ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَ ࣖ

allażīna yaẓunnūna annahum mulāqū rabbihim wa annahum ilaihi rāji‘ūn(a).

தங்கள் இறைவனைச் சந்திப்போம் என்றும், அவனிடமே திரும்புவோம் என்றும் உறுதியாக நம்புபவர்கள்.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).

இஸ்ரவேல் மக்களே! நான் உங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்; அக்காலத்தில் இவ்வுலகில் இருந்த மற்ற எல்லா மக்களையும் விட நான் உங்களுக்கு மேன்மை அளித்தேன்.

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā syafā‘atuw wa lā yu'khażu minhā ‘adluw wa lā hum yunṣarūn(a).

மேலும், எந்தவொரு ஆன்மாவும் மற்றொரு ஆன்மாவுக்கு எந்த உதவியும் செய்ய முடியாத, அதனிடமிருந்து எந்தப் பரிந்துரையோ அல்லது மீட்புப் பணமோ ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத, அவர்களுக்கு உதவி கிடைக்காத ஒரு நாளைக் கண்டு அஞ்சுங்கள்.

وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ

wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

மேலும், நாம் உங்களை ஃபிர்அவ்னிடமிருந்தும் அவனது கூட்டாளிகளிடமிருந்தும் காப்பாற்றியதை நினைவுகூருங்கள். அவர்கள் உங்களுக்குக் கடுமையான வேதனையை அளித்தார்கள். அவர்கள் உங்கள் மகன்களைக் கொன்று, உங்கள் மகள்களின் உயிரைக் காப்பாற்றினார்கள். அந்தச் சூழ்நிலையில், அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வரும் ஒரு பெரும் சோதனையாகும்.

وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).

மேலும், உங்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக நாம் உங்களுக்காகக் கடலைப் பிளந்ததையும், நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் (ஃபிர்அவ்னையும்) அவனது ஆதரவாளர்களையும் நாம் மூழ்கடித்ததையும் (நினைவு கூருங்கள்).

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

மேலும், நாம் மூசாவுக்கு நாற்பது இரவுகள் வாக்குறுதி அளித்ததை நினைவுகூருங்கள். பின்பு அவர் சென்றபின், நீங்கள் (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினர்) அந்தக் கன்றுக்குட்டியின் சிலையை பலியாகச் செய்து, அநியாயம் செய்தவர்களானீர்கள்.

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).

அதன் பிறகு, நீங்கள் நன்றியுணர்வு கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, நாம் உங்களை மன்னித்தோம்.

وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).

மேலும், நீங்கள் நேர்வழி பெறுவதற்காக, நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தையும் ஃபுர்கானையும் வழங்கியதை நினைவுகூருங்கள்.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).

மேலும், மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களிடம், "என் மக்களே! நீங்கள் ஒரு கன்றுக்குட்டியின் உருவத்தை பலியாகச் செய்து, உங்களுக்கு நீங்களே பெரும் அநீதி இழைத்துக் கொண்டீர்கள். எனவே, உங்கள் படைப்பாளனிடம் மனந்திருந்தி, உங்களை நீங்களே மாய்த்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் படைப்பாளனிடம் அதுவே உங்களுக்குச் சிறந்தது. அவன் உங்கள் மனந்திருந்தலை ஏற்றுக்கொள்வான். நிச்சயமாக, அவன் மனந்திருந்தலை மிகவும் ஏற்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى نَرَى اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْكُمُ الصّٰعِقَةُ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ

wa iż qultum yā mūsā lan nu'mina laka ḥattā narallāha jahratan fa'akhażatkumuṣ-ṣā‘iqatu wa antum tanẓurūn(a).

மேலும், நீங்கள், "மூஸாவே! நாங்கள் அல்லாஹ்வைத் தெளிவாகக் காணும் வரை உம்மை நம்ப மாட்டோம்" என்று கூறியபோது, நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே உங்கள் மீது மின்னல் தாக்கியது என்பதை நினைவுகூருங்கள்.

ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).

பின்னர், நீங்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக, உங்கள் மரணத்திற்குப் பிறகு உங்களை நாம் உயிர்ப்பித்தோம்.

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

மேலும், நாம் உங்களுக்கு மேகங்களால் நிழல் தந்தோம்; உங்களுக்கு மன்னையும் சல்வாவையும் இறக்கினோம். நாம் உங்களுக்கு அளித்த வாழ்வாதாரத்திலிருந்து நல்ல உணவை உண்ணுங்கள். அவர்கள் நமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டார்கள்.

وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ

wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).

மேலும், நாம் இவ்வாறு கூறியதை நினைவுகூருங்கள்: “இந்த பூமியில் (பைத்துல்மக்திஸில்) நுழையுங்கள்; அங்கு நீங்கள் விரும்பும் அளவுக்குச் சுவைமிகுந்த உணவுகளை உண்ணுங்கள். அதன் வாயிலில் குனிந்தபடி நுழைந்து, ‘எங்கள் பாவங்களிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக’ என்று கூறுங்கள்.” நிச்சயமாக நாம் உங்கள் தவறுகளை மன்னிப்போம். மேலும், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் அருட்கொடைகளை அதிகரிப்போம்.

فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَنْزَلْنَا عَلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ ࣖ

fabaddalal-lażīna ẓalamū qaulan gairal-lażī qīla lahum fa anzalnā ‘alal-lażīna ẓalamū rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

பின்னர் அநியாயக்காரர்கள், தங்களுக்கு இடப்படாத வேறொரு கட்டளையை அந்த கட்டளைக்குப் பதிலாக இட்டார்கள். ஆகவே, அநியாயக்காரர்கள் மீது நாம் வானத்திலிருந்து பேரழிவை இறக்கினோம், ஏனெனில் அவர்கள் (எப்போதும்) தீய செயல்களைச் செய்து வந்தார்கள்.

۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களுக்காகத் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம், "உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியும்!" என்று கூறினோம். உடனே அதிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பொங்கி வழிந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தத்தமது குடிநீர் இடத்தை அறியும். அல்லாஹ் வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்; பூமியில் சேதம் விளைவித்துத் தீமை செய்யாதீர்கள்.

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

மேலும், நீங்கள், “மூஸே! ஒரே வகையான உணவை மட்டும் உண்டு எங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது. எனவே, பூமி விளைவிக்கும் மூலிகைகள், வெள்ளரிகள், பூண்டு, பருப்பு வகைகள், வெங்காயம் ஆகியவற்றை எங்களுக்குத் தருமாறு உங்கள் இறைவனிடம் கேளுங்கள்” என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அதற்கு அவர் (மூஸே), “நல்லதற்குப் பதிலாகத் தீமையைக் கேட்கிறீர்களா? ஒரு நகரத்திற்குச் செல்லுங்கள்; நீங்கள் கேட்பது நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கிடைக்கும்” என்றார். பின்னர் அவர்கள் இழிவினாலும் வறுமையினாலும் தாக்கப்பட்டனர்; மேலும் அவர்கள் (மீண்டும்) அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளானார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை மறுத்ததாலும், நியாயமின்றி நபிமார்களைக் கொன்றதாலும் அது (நிகழ்ந்தது). அவர்கள் கீழ்ப்படியாமலும் வரம்பு மீறியும் இருந்ததே அதற்குக் காரணம்.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டவர்களில், யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் ஸாபியன்கள் ஆகியோர் அடங்குவர். அவர்களில் எவர் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பி, நற்செயல்கள் செய்கிறாரோ, அவருக்குத் தன் இறைவனால் நற்கூலி வழங்கப்படும். அவர்களுக்கு அச்சமில்லை, அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).

மேலும், நாம் உங்கள் வாக்குறுதியை ஏற்று, உங்களுக்கு மேலே (சினாய்) மலையை உயர்த்தியதை நினைவுகூருங்கள்; அப்போது நாம், "நாம் உங்களுக்கு அளித்ததைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; அதில் உள்ளவற்றையும் நினைவுகூருங்கள்; அதன்மூலம் நீங்கள் இறையச்சத்தை அடைவீர்கள்" என்று கூறினோம்.

ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).

அதன் பிறகு நீங்கள் புறக்கணித்துச் சென்றீர்கள். ஆகவே, உங்கள் மீது அல்லாஹ் காட்டிய அருளும் கருணையும் மட்டும் இல்லாமலிருந்திருந்தால், நீங்கள் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவராக ஆகியிருப்பீர்கள்.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِيْنَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِى السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

wa laqad ‘alimtumul-lażīna‘tadau minkum fis-sabti faqulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

மேலும், ஓய்வுநாளில் உங்களில் வரம்பு மீறியவர்களை நீங்கள் அறிந்திருந்தீர்கள்; ஆகவே, நாம் அவர்களிடம், "நீங்கள் இழிவான குரங்குகளாகி விடுங்கள்!" என்று கூறினோம்.

فَجَعَلْنٰهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِيْنَ

faja‘alnāhā nakālal limā baina yadaihā wa mā khalfahā wa mau‘iẓatal lil-muttaqīn(a).

ஆகவே, அக்காலத்து மக்களுக்கும், அவர்களுக்குப் பின் வந்தவர்களுக்கும் நாம் அத்தகைய ஒரு எச்சரிக்கையை ஏற்படுத்தினோம்; மேலும், இறையச்சம் உடையவர்களுக்கு ஒரு பாடத்தையும் இயற்றினோம்.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

மேலும், மூசா (அலை) தம் மக்களிடம், "ஒரு கிடாரியை அறுத்துப்போடுமாறு அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்" என்று கூறியபோது, அவர்கள், "நீர் எங்களைக் கேலி செய்யப் போகிறீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் (மூசா), "நான் அறியாதோருடன் சேராமல் இருப்பதற்காக அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்பு தேடுகிறேன்" என்று பதிலளித்தார்.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَ ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَّلَا بِكْرٌۗ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذٰلِكَ ۗ فَافْعَلُوْا مَا تُؤْمَرُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā fāriḍuw wa lā bikr(un), ‘awānum baina żālik(a), faf‘alū mā tu'marūn(a).

அவர்கள், "உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காக அந்த (பெண் பசுவைப்) பற்றி விளக்குமாறு கேளுங்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அவர் (மூசே), "கன்னிப் பசு முதிர்ந்ததும் அல்ல, இளமையானதும் அல்ல, இவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்டது என்று அவன் (அல்லாஹ்) கூறியுள்ளான். எனவே, உங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டதைச் செய்யுங்கள்" என்று பதிலளித்தார்.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۗ قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاۤءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النّٰظِرِيْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā launuhā, qāla innahū yaqūlu innahā baqaratun ṣafrā'u fāqi‘ul launuhā tasurrun-nāẓirīn(a).

அவர்கள், “அதன் நிறம் என்னவென்று எங்களுக்கு விளக்குமாறு உங்கள் இறைவனிடம் கேளுங்கள்” என்றார்கள். அதற்கு அவர் (மூசா), “அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், (அந்தப் பசு) ஒரு பெண் பசு, அதன் நிறம் அடர் மஞ்சள், அது (அதைப்) பார்ப்பவர்களுக்குப் பிரியமானது” என்று பதிலளித்தார்.

قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَّنَا مَا هِيَۙ اِنَّ الْبَقَرَ تَشٰبَهَ عَلَيْنَاۗ وَاِنَّآ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَمُهْتَدُوْنَ

qālud‘u lanā rabbaka yubayyil lanā mā hiy(a), innal-baqara tasyābaha ‘alainā, wa innā in syā'allāhu lamuhtadūn(a).

அவர்கள் கூறினார்கள்: "உமது இறைவனிடம் எங்களுக்காக அந்தப் (பெண் பசுவைப்) பற்றி விளக்குமாறு கேளுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அந்தப் பசு எங்களுக்கு இன்னும் தெளிவாகப் புரியவில்லை. அல்லாஹ் நாடினால், நாங்கள் நிச்சயமாக நேர்வழி பெறுவோம்."

قَالَ اِنَّهٗ يَقُوْلُ اِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُوْلٌ تُثِيْرُ الْاَرْضَ وَلَا تَسْقِى الْحَرْثَۚ مُسَلَّمَةٌ لَّاشِيَةَ فِيْهَا ۗ قَالُوا الْـٰٔنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوْهَا وَمَا كَادُوْا يَفْعَلُوْنَ ࣖ

qāla innahū yaqūlu innahā baqaratul lā żalūlun tuṡīrul-arḍa wa lā tasqil-ḥarṡ(a), musallamatul lā syiyata fīhā, qālul-'āna ji'ta bil-ḥaqqi fażabaḥūhā wa mā kādū yaf‘alūn(a).

அவர் (மூசே) பதிலளித்தார், "அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், (அந்தப் பசு) ஒருபோதும் நிலத்தை உழுவதற்கும், பயிர்களுக்கு நீர்ப்பாசனம் செய்வதற்கும் பயன்படுத்தப்படாத, ஆரோக்கியமான, களங்கமற்ற ஒரு பெண் பசுவாகும்." அவர்கள் கூறினார்கள், "இப்போது நீர் உண்மையை விளக்குவீராக." பின்னர் அவர்கள் அவரைக் கொன்றார்கள், மேலும் அவர்கள் (அந்தக் கட்டளையை) அரைகுறையாக நிறைவேற்றினார்கள்.

وَاِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادّٰرَءْتُمْ فِيْهَا ۗ وَاللّٰهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ ۚ

wa iż qultum nafsan faddāra'tum fīhā, wallāhu mukhrijum mā kuntum taktumūn(a).

மேலும், நீங்கள் ஒருவரைக் கொன்றுவிட்டு, அதன் நிமித்தம் ஒருவரையொருவர் குற்றம் சாட்டியபோது, நீங்கள் மறைத்திருந்ததை அல்லாஹ் வெளிப்படுத்தினான் என்பதை நினைவுகூருங்கள்.

فَقُلْنَا اضْرِبُوْهُ بِبَعْضِهَاۗ كَذٰلِكَ يُحْيِ اللّٰهُ الْمَوْتٰى وَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

faqulnaḍribūhu biba‘ḍihā, każālika yuḥyillāhul-mautā wa yurīkum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

பின்னர் நாம் கூறினோம், "(பசுவின்) ஒரு பகுதியைக் கொண்டு (சடலத்தை) அடியுங்கள்!" இவ்வாறு அல்லாஹ் இறந்தவர்களுக்கு உயிர் அளிக்கிறான், மேலும் நீங்கள் புரிந்துகொள்வதற்காக (தன் ஆற்றலின்) சான்றுகளை உங்களுக்குக் காட்டுகிறான்.

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوْبُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ اَوْ اَشَدُّ قَسْوَةً ۗ وَاِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْاَنْهٰرُ ۗ وَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاۤءُ ۗوَاِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma qasat qulūbukum mim ba‘di żālika fahiya kal-ḥijārati au asyaddu qaswah(tan), wa inna minal-ḥijārati lamā yatafajjaru minhul-anhār(u), wa inna minhā lamā yasysyaqqaqu fayakhruju minhul-mā'(u), wa inna minhā lamā yahbiṭu min khasy-yatillāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

அதன் பிறகு உங்கள் இதயம் கடினமடைந்தது; அது ஒரு கல்லைப் போல, இன்னும் கடினமானதாக ஆனது. உண்மையில், இந்தக் கற்களிலிருந்து ஆறுகள் பீறிட்டுப் பாய வேண்டும். பிளந்து நீரூற்றுகள் வெளிவரும் கற்களும் உண்டு. மேலும், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி வழுக்கி விழுபவர்களும் உண்டு. நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.

۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

அப்படியானால், அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் அல்லாஹ்வின் வார்த்தையைக் கேட்டு, அதை அறிந்திருந்தும் புரிந்துகொண்ட பிறகு அதை மாற்றிக்கொள்வார்கள் என்றால், அவர்கள் உங்களை நம்புவார்கள் என்று நீங்கள் (முஸ்லிம்கள்) உண்மையாகவே எதிர்பார்க்கிறீர்களா?

وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّاۚ وَاِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ قَالُوْٓا اَتُحَدِّثُوْنَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاۤجُّوْكُمْ بِهٖ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalā ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin qālū atuḥaddiṡūnahum bimā fataḥallāhu ‘alaikum liyuḥājjūkum bihī ‘inda rabbikum, afalā ta‘qilūn(a).

மேலும், அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களைச் சந்திக்கும்போது, “நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்கிறோம்” என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் ஒருவரையொருவர் சந்தித்தபோது, “அல்லாஹ் உங்களுக்கு விளக்கியதை நீங்கள் அவர்களுக்கு எடுத்துரைப்பீர்களா? அதன்மூலம் அவர்கள் உங்கள் இறைவனுக்கு முன்னால் உங்களை மறுக்க முடியும். உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

اَوَلَا يَعْلَمُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

awalā ya‘lamūna annallāha ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).

அவர்கள் மறைப்பவற்றையும் வெளிப்படுத்துபவற்றையும் அல்லாஹ் அறிவான் என்பதை அவர்கள் அறியவில்லையா?

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

மேலும் அவர்களில் எழுத்தறிவில்லாதவர்களும் உள்ளனர்; அவர்கள் வேதத்தை (தோராவை) புரிந்து கொள்ளாமல், கற்பனை செய்து, யூகித்து மட்டுமே அறிகிறார்கள்.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

ஆகவே, தங்கள் கைகளால் வேதத்தை எழுதி, அதை மலிவான விலைக்கு விற்பதற்காக, "இது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்தது" என்று சொல்பவர்களுக்குக் கேடு உண்டாகட்டும். ஆகவே, அவர்கள் கைகள் எழுதியதன் காரணமாக அவர்களுக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்; அவர்கள் சம்பாதிப்பதன் காரணமாகவும் அவர்களுக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்.

وَقَالُوْا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ اِلَّآ اَيَّامًا مَّعْدُوْدَةً ۗ قُلْ اَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّٰهِ عَهْدًا فَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ عَهْدَهٗٓ اَمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

wa qālū lan tamassanan-nāru illā ayyāmam ma‘dūdah (tan), qul attakhażtum ‘indallāhi ‘ahdan falay yukhlifallāhu ‘ahdahū am taqūlūna ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

மேலும் அவர்கள், "சில நாட்களைத் தவிர, நரகம் எங்களைத் தீண்டாது" என்று கூறினார்கள். (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் தன் வாக்குறுதியை மீறமாட்டான் என்று அவனிடமிருந்து நீங்கள் வாக்குறுதி பெற்றிருக்கிறீர்களா? அல்லது, நீங்கள் அறியாததை அல்லாஹ்வைப் பற்றிக் கூறுகிறீர்களா?"

بَلٰى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَّاَحَاطَتْ بِهٖ خَطِيْۤـَٔتُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

balā man kasaba sayyi'ataw wa aḥāṭat bihī khaṭī'atuhū fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

அது அப்படியல்ல! எவன் தீய செயல்களைச் செய்து, அவனது பாவங்கள் அவனை மூழ்கடிக்கின்றனவோ, அவன் நரகவாசிகளாவான். அவன் அதில் தங்கிவிடுவான்.

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti ulā'ika aṣḥābul-jannah(ti), hum fīhā khālidūn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்கள் சுவர்க்கவாசிகள் ஆவார்கள். அவர்கள் அதில் நிலைத்திருப்பார்கள்.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

மேலும், இஸ்ரவேல் மக்களிடமிருந்து நாம் வாக்குறுதி பெற்றபோது (நினைவு கூருங்கள்): “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்காதீர்கள்; பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், அநாதைகள் மற்றும் ஏழைகளிடம் அன்பாக நடந்துகொள்ளுங்கள். மக்களிடம் நல்ல வார்த்தைகளைப் பேசுங்கள், தொழுகைகளை நிறைவேற்றுங்கள், ஜகாத் கொடுங்கள்.” ஆனால், உங்களில் ஒரு சிறு பகுதியினரைத் தவிர, நீங்கள் புறக்கணித்தீர்கள் (மறுத்தீர்கள்); மேலும் நீங்கள் (இன்னும்) வழிதவறியவர்களாகவே இருந்தீர்கள்.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).

மேலும், நாம் உங்களிடம் உடன்படிக்கை எடுத்தபோது (நினைவு கூருங்கள்): “உங்கள் இரத்தத்தைச் சிந்தாதீர்கள் (யாரையும் கொல்லாதீர்கள்), உங்கள் சக நாட்டு மக்களை உங்கள் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றாதீர்கள்.” அப்போது நீங்கள் ஆணையிட்டுச் சாட்சி கூறினீர்கள்.

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

பின்னர் நீங்கள் (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினர்) உங்களையே கொன்று, உங்களில் ஒரு கூட்டத்தினரை அவர்களின் வீடுகளிலிருந்து வெளியேற்றினீர்கள். தீமையிலும் பகைமையிலும் நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவிக் கொண்டீர்கள். மேலும், அவர்கள் உங்களிடம் கைதிகளாக வந்தபோது, அவர்களை வெளியேற்ற உங்களுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், நீங்கள் அவர்களை மீட்டீர்கள். நீங்கள் வேதத்தின் (தோராவின்) ஒரு பகுதியை நம்பி, மற்றொரு பகுதியை நம்பாமல் இருக்கிறீர்களா? அவ்வாறு செய்பவர்களுக்கு இவ்வுலக வாழ்வில் இழிவைத் தவிர வேறு எந்தப் பிரதிபலனும் இல்லை. மேலும், மறுமை நாளில் அவர்கள் மிகக் கடுமையான தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்படுவார்கள். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīnasytarawul-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), falā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunṣarūn(a).

இவர்கள்தான் மறுமை வாழ்வைக் கொண்டு இவ்வுலக வாழ்வை விலைகொடுத்து வாங்கியவர்கள். எனவே, அவர்களுடைய தண்டனை குறைக்கப்படவும் மாட்டாது, அவர்களுக்கு உதவியும் செய்யப்பட மாட்டாது.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தை (தோராவை) வழங்கினோம்; அவருக்குப் பின் தூதர்களைத் தொடர்ந்தோம்; மர்யமின் மகன் ஈசாவுக்கு சத்தியத்தின் சான்றுகளை வழங்கினோம்; மேலும் தூய ஆவியைக் (ஜிப்ரீல்) கொண்டு அவரைப் பலப்படுத்தினோம். அப்படியிருக்க, நீங்கள் விரும்பாத ஒன்றை (ஒரு பாடத்தை) ஒரு தூதர் உங்களிடம் கொண்டு வரும்போதெல்லாம், நீங்கள் ஏன் அதைப் பற்றிப் பெருமையடித்துக்கொண்டு, பின்னர் அதில் சிலவற்றைப் பற்றிப் பொய் சொல்லி, சிலவற்றைக் கொன்றுவிடுகிறீர்கள்?

وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ

wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).

மேலும் அவர்கள், “எங்கள் உள்ளங்கள் மூடப்பட்டுவிட்டன” என்று கூறினார்கள். இல்லை! அவர்களுடைய கீழ்ப்படியாமையின் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களைச் சபித்துள்ளான், ஆயினும் அவர்களில் மிகச் சிலரே நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள்.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

அவர்கள் அறிந்திருந்ததை உறுதிப்படுத்தும் வேதம் (அல்-குர்ஆன்) அல்லாஹ்விடமிருந்து அவர்களுக்கு வந்த பிறகு, அதற்கு முன்னர் அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்கள் மீது வெற்றி கேட்டிருந்த நிலையில், தாங்கள் அறிந்திருந்தது தங்களுக்குக் கிடைத்தபோது, அதை அவர்கள் மறுத்தார்கள். எனவே, நிராகரிப்பவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உள்ளது.

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்குத் தன் அருளைப் பொழிவான் என்ற பொறாமையின் காரணமாக, அல்லாஹ் அருளியதை மறுத்து, அவர்கள் தங்களை விற்றுக்கொண்டது ஒரு கொடிய செயலாகும். எனவே அவர்கள் மேல் மேல் கடுங்கோபத்திற்கு ஆளாகிறார்கள். மேலும் நிராகரிப்பவர்களுக்கு இழிவான தண்டனை உண்டு.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

மேலும், அவர்களிடம், “அல்லாஹ் அருளியதை (குர்ஆனை) நம்புங்கள்” என்று கூறப்படும்போது, அவர்கள், “எங்களுக்கு அருளப்பட்டதையே நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று பதிலளிக்கிறார்கள். மேலும், தங்களுக்குள்ளவற்றை நியாயப்படுத்தும் சத்தியமாக (குர்ஆன்) இருந்தபோதிலும், அதற்குப் பின் வருபவைகளை அவர்கள் மறுக்கிறார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நீங்கள் விசுவாசிகளாக இருந்திருந்தால், இதற்கு முன்பு அல்லாஹ்வின் தூதர்களை ஏன் கொன்றீர்கள்?”

۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

உண்மையில், மோசே சத்தியத்திற்கான சான்றுகளுடன் உங்களிடம் வந்தார், பின்பு அவர் சென்றபின்பு நீங்கள் கன்றுக்குட்டியின் உருவத்தை பலியாகக் கொண்டுபோய், அக்கிரமக்காரர்களானீர்கள்.

وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).

மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), நாம் உங்கள் வாக்குறுதியை ஏற்று, உங்களுக்கு மேலே (சினாய் மலையை) உயர்த்தி, "நாம் உங்களுக்கு அளித்ததைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள், மேலும் செவிகொடுங்கள்!" என்று கூறியபோது, அவர்கள், "நாங்கள் செவிகொடுத்தோம், ஆனால் கீழ்ப்படியவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும் அவர்களின் நிராகரிப்பின் காரணமாக, கன்றுக்குட்டி அவர்களின் இதயங்களில் (சிலைகளை வணங்கும் பிரியத்தை) ஊடுருவியது. கூறுங்கள், "நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், உங்கள் நம்பிக்கை உங்களுக்குக் கட்டளையிடுவது மிகவும் மோசமானதாகும்!"

قُلْ اِنْ كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ عِنْدَ اللّٰهِ خَالِصَةً مِّنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul in kānat lakumud-dārul-ākhiratu ‘indallāhi khāliṣatam min dūnin-nāsi fatamannawul-mauta in kuntum ṣādiqīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்விடம் உள்ள மறுமை இருப்பிடம் வேறு எவருக்கும் அல்லாமல், உங்களுக்கே பிரத்தியேகமாக இருந்தால், நீர் உண்மையாளர்களாக இருக்கும்பட்சத்தில் மரணத்தைத் தேடுவீராக.”

وَلَنْ يَّتَمَنَّوْهُ اَبَدًاۢ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢ بِالظّٰلِمِيْنَ

wa lay yatamannauhu abadam bima qaddamat aidīhim, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

ஆனால், தங்கள் கைகள் செய்த பாவங்களின் நிமித்தம், அவர்கள் மரணத்தை ஒருபோதும் விரும்பமாட்டார்கள். மேலும், அநியாயம் செய்பவர்களை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.

وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, இணைவைப்பவர்களை விடவும் வாழ்வின் (உலகின்) மீது மிகுந்த பேராசை கொண்ட மக்களாக அவர்களை (யூதர்களை) நீர் (முஹம்மதே) காண்பீர். அந்த நீண்ட ஆயுள் தங்களை அழிவிலிருந்து காப்பாற்றாது என்றாலும், அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆயுள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள். மேலும் அவர்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்பவன்.

قُلْ مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيْلَ فَاِنَّهٗ نَزَّلَهٗ عَلٰى قَلْبِكَ بِاِذْنِ اللّٰهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

qul man kāna ‘aduwwal lijibrīla fa'innahū nazzalahū ‘alā qalbika bi iżnillāhi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "யார் ஜிப்ரீலுக்கு எதிரியாகிறாரோ, அவரே அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் உங்கள் உள்ளங்களில் (குர்ஆனை) இறக்கியவர் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்; அது, முன்னர் இருந்த (வேதங்களை) உறுதிப்படுத்துவதாகவும், நம்பிக்கையாளர்களுக்கு வழிகாட்டுதலாகவும் நற்செய்தியாகவும் இருக்கிறது."

مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ

man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).

எவர் அல்லாஹ்வுக்கும், அவனுடைய வானவர்களுக்கும், அவனுடைய தூதர்களுக்கும், ஜிப்ரீல் மற்றும் மிகாவேலுக்கும் எதிரியாக இருக்கிறாரோ, நிச்சயமாக அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களுக்கு எதிரியாகிறான்.

وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ

wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, (முஹம்மதே!) நாம் உமக்குத் தெளிவான வசனங்களை அருளியுள்ளோம்; தீயவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அவற்றை மறுப்பதில்லை.

اَوَكُلَّمَا عٰهَدُوْا عَهْدًا نَّبَذَهٗ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ ۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

awa kullamā ‘āhadū ‘ahdan nabażahū farīqum minhum, bal akṡaruhum lā yu'minūn(a).

மேலும், அவர்கள் வாக்குறுதி அளிக்கும்போதெல்லாம், அவர்களில் ஒரு குழுவினர் ஏன் அதை மீறுகிறார்கள்? அதே சமயம், அவர்களில் பெரும்பாலோர் இறைநம்பிக்கை இல்லாதவர்கள்.

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

மேலும், அவர்களிடம் இருந்ததை உறுதிப்படுத்த அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு தூதர் (முஹம்மது) அவர்களிடம் வந்தபோது, வேதம் (தோரா) வழங்கப்பட்டவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர், தாங்கள் அறியாதவர்களைப் போல அல்லாஹ்வின் வேதத்தைத் தங்கள் முதுகுகளுக்குப் பின்னால் எறிந்துவிட்டனர்.

وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).

மேலும் அவர்கள், சுலைமானின் ஆட்சிக்காலத்தில் அசுரர்கள் ஓதியதைப் பின்பற்றினார்கள். சுலைமான் ஒரு நிராகரிப்பாளர் அல்ல, ஆனால் அசுரர்களே நிராகரிப்பாளர்களாக இருந்தனர்; அவர்கள் பாபிலோன் தேசத்தில் ஹாரூத் மற்றும் மாரூத் என்ற இரண்டு வானவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட சூனியத்தை மனிதர்களுக்குக் கற்பித்தனர். அவர்களில் எவரும், "நிச்சயமாக, நாங்கள் உங்களுக்கு ஒரு சோதனையே; எனவே நிராகரிக்காதீர்கள்" என்று கூறுவதற்கு முன்பு யாருக்கும் எதையும் கற்பிக்கவில்லை. ஆகவே, ஒரு கணவனை அவனது மனைவியிடமிருந்து பிரிப்பது எது என்பதை அவர்கள் அந்த இரண்டு (வானவர்களிடமிருந்து) கற்றுக்கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி, தங்கள் சூனியத்தால் அவர்கள் யாருக்கும் தீங்கு செய்ய முடியாது. தங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும், தங்களுக்குப் பயனளிக்காத ஒன்றை அவர்கள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். மேலும், யார் சூனியத்தை விலைக்கு வாங்குகிறாரோ, அவருக்கு மறுமையில் நிச்சயமாக எந்த லாபமும் கிடைக்காது என்பதை அவர்கள் ஏற்கனவே அறிந்திருந்தார்கள். மேலும், சூனியத்தால் தங்களை விற்றுக்கொள்பவர்களின் செயல்கள் மிகவும் மோசமானவை, அவர்கள் மட்டும் அறிந்திருந்தால்.

وَلَوْ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَمَثُوْبَةٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ خَيْرٌ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lau annahum āmanū wattaqau lamaṡūbatum min ‘indillāhi khair(un), lau kānū ya‘lamūn(a).

மேலும், அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டு இறையச்சத்துடன் இருந்திருந்தால், அவர்கள் அதை அறிந்திருந்தால், அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைக்கும் வெகுமதி இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).

நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள், “ராஇனா” என்று கூறாதீர்கள்; மாறாக, “உன்ஜுர்னா” என்று கூறிச் செவிமடுங்கள். நிராகரிப்பவர்களுக்கு வேதனையான தண்டனை கிடைக்கும்.

مَا يَوَدُّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ وَلَا الْمُشْرِكِيْنَ اَنْ يُّنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ خَيْرٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

mā yawaddul-lażīna kafarū min ahlil-kitābi wa lal-musyrikīna ay yunazzila ‘alaikum min khairim mir rabbikum, wallāhu yakhtaṣṣu biraḥmatihī may yasyā'(u), wallāhu żul faḍlil-‘aẓīm(i).

வேதக்காரர்களில் நிராகரிப்பவர்களும், இணைவைப்பவர்களும் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு எந்த நன்மையும் இறக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்புவதில்லை. ஆனால் அல்லாஹ், தான் நாடியவர்களுக்குத் தன் கருணையைத் திட்டவட்டமாக வழங்குகிறான். மேலும் அல்லாஹ் மகத்தான அருளுக்கு அதிபதியாக இருக்கிறான்.

۞ مَا نَنْسَخْ مِنْ اٰيَةٍ اَوْ نُنْسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَآ اَوْ مِثْلِهَا ۗ اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

mā nansakh min āyatin au nunsihā na'ti bi khairim minhā au miṡlihā, alam ta‘lam annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

நாம் எந்த வசனத்தை ரத்து செய்தாலும் அல்லது நினைவிலிருந்து நீக்கினாலும், நிச்சயமாக அதற்குப் பதிலாக அதைவிடச் சிறந்த அல்லது அதற்கு இணையான ஒன்றைக் கொண்டு வருவோம். அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உடையவன் என்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா?

اَلَمْ تَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

alam ta‘lam annallāha lahū mulkus-samāwāti wal arḍ(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஆட்சி அல்லாஹ்வுக்கே உரியது என்பதை நீங்கள் அறியவில்லையா? மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு பாதுகாவலரோ உதவியாளரோ இல்லை.

اَمْ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَسْـَٔلُوْا رَسُوْلَكُمْ كَمَا سُىِٕلَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

am turīdūna an tas'alū rasūlakum kamā su'ila mūsā min qabl(u), wa may yatabaddalil-kufra bil-īmāni faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).

அல்லது, முன்பு மூசா (இஸ்ரவேல் மக்கள்) கேட்டது போல, உங்கள் தூதரிடம் (முஹம்மதுவிடம்) கேட்க விரும்புகிறீர்களா? எவர் நம்பிக்கைக்குப் பதிலாக நிராகரிப்பை ஏற்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக நேரான பாதையிலிருந்து வழிதவறிச் சென்றுவிட்டார்.

وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

வேதக்காரர்களில் பலர், தங்களுக்கு உண்மை தெளிவாகிய பின்னரும், தங்களுக்குள் ஏற்பட்ட பொறாமையின் காரணமாக, நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்டபின் உங்களைத் திருப்பி, மீண்டும் நிராகரிப்பாளர்களாக ஆக்கிவிட விரும்புகிறார்கள். எனவே, அல்லாஹ் தனது கட்டளையை வழங்கும் வரை மன்னித்துப் பொறுமையாயிருங்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் எல்லாவற்றின் மீதும் வல்லமை மிக்கவன்.

وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ ۗ وَمَا تُقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوْهُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), wa mā tuqaddimū li'anfusikum min khairin tajidūhu ‘indallāh(i), innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

மேலும் தொழுது, ஜகாத் கொடுங்கள். நீங்கள் உங்களுக்குச் செய்துகொள்ளும் எந்த நன்மைக்கும், அதற்கான கூலியை அல்லாஹ்விடமிருந்து பெறுவீர்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்பவன்.

وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

மேலும் அவர்கள் (யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும்) சொன்னார்கள், "யூதர்கள் அல்லது கிறிஸ்தவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் பரலோகத்தில் பிரவேசிக்க மாட்டார்கள்." அது அவர்களுடைய வீண் கற்பனையே. கூறுங்கள், “நீங்கள் உண்மையாளர்களாயின், உங்கள் உண்மைக்கு எனக்கு ஆதாரம் காட்டுங்கள்.”

بَلٰى مَنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهٗٓ اَجْرُهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۖ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ ࣖ

balā man aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinun falahū ajruhū ‘inda rabbih(i), wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

இல்லை! எவர் தன்னை முழுமையாக அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைத்து, நன்மைகளையும் செய்கிறாரோ, அவருக்குத் தன் இறைவனிடம் நற்கூலி கிடைக்கும். மேலும், அவர்களுக்கு அச்சமில்லை; அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

மேலும் யூதர்கள், "கிறிஸ்தவர்களிடம் ஒன்றுமில்லை" என்கிறார்கள்; கிறிஸ்தவர்களும், வேதத்தைப் படித்திருந்தபோதிலும், "யூதர்களிடம் ஒன்றுமில்லை" என்கிறார்கள். அவ்வாறே, அறிவில்லாதவர்கள் தாங்கள் கூறுவதைக் கூறுகிறார்கள். எனவே, அவர்கள் விவாதித்த விஷயங்கள் குறித்து, மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவர்களுக்குத் தீர்ப்பு வழங்குவான்.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَّنَعَ مَسٰجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُّذْكَرَ فِيْهَا اسْمُهٗ وَسَعٰى فِيْ خَرَابِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَّدْخُلُوْهَآ اِلَّا خَاۤىِٕفِيْنَ ەۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ وَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ

wa man aẓlamu mim mam mana‘a masājidallāhi ay yużkara fīhasmuhū wa sa‘ā fī kharābihā, ulā'ika mā kāna lahum ay yadkhulūhā illā khā'ifīn(a), lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).

அல்லாஹ்வின் பள்ளிவாசல்களில் அவனது பெயரை உச்சரிப்பதைத் தடுத்து, அவற்றை இடிக்க முயற்சிப்பவனை விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? அவர்கள் (அல்லாஹ்வுக்கு) அஞ்சாமல் அதில் நுழையத் தகுதியற்றவர்கள். அவர்கள் இவ்வுலகில் இழிவுபடுத்தப்படுவார்கள், மறுமையில் கடுமையான தண்டனையை அனுபவிப்பார்கள்.

وَلِلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَاَيْنَمَا تُوَلُّوْا فَثَمَّ وَجْهُ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), fa'ainamā tuwallū faṡamma wajhullāh(i), innallāha wāsi‘un ‘alīm(un).

கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தம். நீங்கள் எங்கு திரும்பினாலும், அங்கே அல்லாஹ்வின் திருமுகம் உள்ளது. நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًا ۙسُبْحٰنَهٗ ۗ بَلْ لَّهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ كُلٌّ لَّهٗ قٰنِتُوْنَ

wa qāluttakhażallāhu waladan subḥānah(ū), bal lahū mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), kullul lahū qānitūn(a).

மேலும் அவர்கள், “அல்லாஹ்வுக்கு ஒரு மகன் உண்டு” என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள அனைத்தும் அவனுக்கே சொந்தம். அனைவரும் அவனுக்குக் கட்டுப்படுகிறார்கள்.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), wa iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).

வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் (அல்லாஹ்). அவன் எதையேனும் விதிக்க விரும்பினால், அதனிடம், “ஆகு!” என்று எளிமையாகக் கூறிவிடுகிறான். அதுவே அதன் நிலை.

وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

மேலும், அறியாதவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “அல்லாஹ் ஏன் எங்களிடம் பேசுவதில்லை? அல்லது அவனது ஆற்றலின் சான்றுகள் எங்களுக்கு ஏன் வருவதில்லை?” அவ்வாறே அவர்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களும் தாங்கள் கூறியதையே கூறினார்கள். அவர்களின் உள்ளங்கள் ஒன்றே. நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு நமது ஆற்றலின் சான்றுகளை நாம் விளக்கியுள்ளோம்.

اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

நிச்சயமாக, நாம் உம்மை (முஹம்மதே) சத்தியத்துடன், நற்செய்தி கூறுபவராகவும் எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் அனுப்பியுள்ளோம். மேலும், நரகவாசிகளைக் குறித்து உம்மிடம் யாரும் விசாரிக்க மாட்டார்கள்.

وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ

wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

நீங்கள் அவர்களின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றும் வரை யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் உங்களை (முஹம்மதே) ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள். கூறுங்கள், “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதலே (உண்மையான) வழிகாட்டுதல்.” உங்களுக்கு அறிவு (உண்மை) வந்த பிறகு நீங்கள் அவர்களின் விருப்பங்களைப் பின்பற்றினால், அல்லாஹ்விடமிருந்து உங்களுக்கு எந்தப் பாதுகாவலரோ உதவியாளரோ இருக்க மாட்டார்கள்.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَتْلُوْنَهٗ حَقَّ تِلَاوَتِهٖۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ

allażīna ātaināhumul-kitāba yatlūnahū ḥaqqa tilāwatih(ī), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī fa ulā'ika humul-khāsirūn(a).

நாம் யாருக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் அதை உரிய முறையில் ஓதுகிறார்கள்; அவர்களே அதன் மீது நம்பிக்கை கொள்பவர்கள். மேலும், எவர் அவரை நிராகரிக்கிறாரோ, அவர்களே நஷ்டமடைவார்கள்.

يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).

இஸ்ரவேல் மக்களே! நான் உங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்; அக்காலத்தில் இவ்வுலகில் இருந்த மற்ற எல்லா மக்களையும் விட நான் உங்களுக்கு மேன்மைப்படுத்தினேன்.

وَاتَّقُوْا يَوْمًا لَّا تَجْزِيْ نَفْسٌ عَنْ نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَّلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَّلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَّلَا هُمْ يُنْصَرُوْنَ

wattaqū yaumal lā tajzī nafsun ‘an nafsin syai'aw wa lā yuqbalu minhā ‘adluw wa lā tanfa‘uhā syafā‘atuw wa lā hum yunṣarūn(a).

ஒரு நாள், ஒருவருடைய இடத்தை மற்றொருவரால் சிறிதளவும் நிரப்ப முடியாத நிலை வரும்; எந்த மீட்புத்தொகையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது; எந்த உதவியும் அவருக்குப் பயனளிக்காது; அவர்களுக்கும் உதவி கிடைக்காது.

۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ

wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).

மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), இப்ராஹீம் தனது இறைவனால் சில வாக்கியங்களைக் கொண்டு சோதிக்கப்பட்டபோது, அவர் அவற்றைச் செம்மையாக நிறைவேற்றினார். அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், "நிச்சயமாக, நான் உங்களை மனிதகுலம் அனைத்திற்கும் தலைவராக ஆக்கியுள்ளேன்." அவர் (இப்ராஹீம்) கேட்டார், "மேலும் என் பிள்ளைகள் மற்றும் பேரப்பிள்ளைகளிலிருந்தும்?" அல்லாஹ் கூறுகிறான், "(உண்மைதான், ஆனால்) என் வாக்கு அநியாயம் செய்பவர்களுக்குப் பொருந்தாது."

وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ

wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).

மேலும், நாம் கஃபாவை மக்கள் ஒன்றுகூடும் இடமாகவும், பாதுகாப்பான இடமாகவும் ஆக்கியதை நினைவுகூருங்கள். மேலும், இப்ராஹீமின் மகாமை தொழும் இடமாக ஆக்குங்கள். நாம் இப்ராஹீம் மற்றும் இஸ்மாயீலுக்குக் கட்டளையிட்டிருக்கிறோம்: "தவாஃப் செய்பவர்களுக்காகவும், இக்திகாஃப் செய்பவர்களுக்காகவும், குனிபவர்களுக்காகவும், ஸஜ்தா செய்பவர்களுக்காகவும் என் இல்லத்தைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்!"

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا بَلَدًا اٰمِنًا وَّارْزُقْ اَهْلَهٗ مِنَ الثَّمَرٰتِ مَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَاُمَتِّعُهٗ قَلِيْلًا ثُمَّ اَضْطَرُّهٗٓ اِلٰى عَذَابِ النَّارِ ۗ وَبِئْسَ الْمَصِيْرُ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżā baladan āminaw warzuq ahlahū minaṡ-ṡamarāti man āmana minhum billāhi wal-yaumil-ākhir(i), qāla wa man kafara fa umatti‘uhū qalīlan ṡumma aḍṭarruhū ilā ‘ażābin-nār(i), wa bi'sal-maṣīr(u).

மேலும், இப்ராஹீம் (ரலி) அவர்கள், "என் இறைவா, இந்த (மக்கா பூமியை) பாதுகாப்பான பூமியாக ஆக்குவாயாக! மேலும், அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பும் அதன் குடிமக்களுக்குப் பழங்களின் வடிவில் வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தபோது, அவன் (அல்லாஹ்), "நிராகரிப்பவனுக்கு நான் தற்காலிக இன்பத்தை வழங்குவேன்; பின்னர் அவனை நரகத்தின் வேதனைக்குள் தள்ளுவேன். அதுவே திரும்பிச் செல்வதற்கு மிக மோசமான இடமாகும்" என்று கூறினான்.

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).

மேலும், இப்ராஹீம் இஸ்மாயீலுடன் ஆலயத்தின் அஸ்திவாரங்களை எழுப்பியபோது, "எங்கள் இறைவா, எங்களிடமிருந்து (தர்மத்தை) ஏற்றுக்கொள்வாயாக. நிச்சயமாக நீயே அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறாய்" என்று பிரார்த்தித்தவாறே இதைச் செய்தாய் என்பதை நினைவுகூருங்கள்.

رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).

எங்கள் இறைவா! எங்களை உனக்குக் கீழ்ப்படிபவர்களாகவும், எங்கள் பிள்ளைகளையும் பேரப்பிள்ளைகளையும் உனக்குக் கீழ்ப்படிபவர்களாகவும் ஆக்குவாயாக. மேலும், எங்கள் வணக்கத்தை (ஹஜ்ஜை) நிறைவேற்றும் வழிகளை எங்களுக்குக் காட்டுவாயாக, எங்கள் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்வாயாக. நிச்சயமாக, நீயே பாவமன்னிப்பை மிகவும் ஏற்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறாய்.

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ

rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).

எங்கள் இறைவா, அவர்களிடமிருந்தே ஒரு தூதரை அனுப்புவாயாக. அவர் அவர்களுக்கு உமது வசனங்களை ஓதிக் காட்டி, வேதத்தையும் ஞானத்தையும் கற்பித்து, அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்துவார். நிச்சயமாக, நீயே மிகவும் வல்லமை மிக்கவன், மிகவும் ஞானமுள்ளவன்.

وَمَنْ يَّرْغَبُ عَنْ مِّلَّةِ اِبْرٰهٖمَ اِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهٗ ۗوَلَقَدِ اصْطَفَيْنٰهُ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa may yargabu ‘an millati ibrāhīma illā man safiha nafsah(ū), wa laqad-iṣṭafaināhu fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

ஆபிரகாமிய மார்க்கத்தை வெறுப்பவர்கள், தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்பவர்களே. மேலும், நிச்சயமாக நாம் அவரை (இப்ராஹீமை) இவ்வுலகில் தேர்ந்தெடுத்துள்ளோம். நிச்சயமாக மறுமையிலும் அவர் நல்லோர்களுடன் இருப்பார்.

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

அல்லாஹ் அவரிடம் (இப்ராஹீமிடம்) “சரணடை!” என்று கூறியபோது, அவர், “எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான இறைவனிடம் நான் சரணடைகிறேன்” என்று பதிலளித்தார் என்பதை நினைவுகூருங்கள்.

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

மேலும், ஆபிரகாமும் யாக்கோபும் இந்த (வார்த்தையை) தம் மகன்களுக்கு விட்டுச் சென்றனர்: "என் பிள்ளைகளே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் இந்த மார்க்கத்தை உங்களுக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளான், எனவே நீங்கள் முஸ்லிமாக இல்லாவிட்டால் மரணிக்காதீர்கள்."

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

யாக்கோபுக்கு மரணம் வந்தபோது, அவர் தன் மகன்களிடம், “நான் இறந்த பிறகு நீங்கள் எதை வணங்குவீர்கள்?” என்று கேட்டதற்கு நீங்கள் சாட்சிகளாய் இருந்தீர்களா? அதற்கு அவர்கள், “நாங்கள் உமது தேவனையும், உங்கள் மூதாதையர்களான ஆபிரகாம், இஸ்மவேல், ஈசாக்கு ஆகியோரின் தேவனையும், அதாவது சர்வ வல்லமையுள்ள தேவனையும் வணங்குவோம்; நாங்கள் அவருக்கு மட்டுமே எங்களை அர்ப்பணிக்கிறோம்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

இவர்கள் மரித்துப்போனவர்கள். அவர்கள் சம்பாதித்தது அவர்களுக்குரியது, நீங்கள் சம்பாதித்தது உங்களுக்குரியது. அவர்கள் செய்துவந்ததைப்பற்றி உங்களிடம் கேட்கப்படாது.

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

மேலும் அவர்கள், "நீங்கள் யூதர்களாகவோ அல்லது கிறிஸ்தவர்களாகவோ இருந்தாலும், நீங்கள் நிச்சயமாக நேர்வழி பெறுவீர்கள்" என்றார்கள். நீர் கூறுவீராக: "(இல்லை!) ஆனால் நாங்கள் ஆபிரகாமின் நேரான மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுகிறோம்; மேலும் அவர் அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பவர்களில் ஒருவரல்ல."

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

கூறுங்கள், "நாங்கள் அல்லாஹ்வையும், எங்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கூப் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினருக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், மூஸா மற்றும் ஈஸாவிற்கு வழங்கப்பட்டவற்றையும், தங்கள் இறைவனிடமிருந்து நபிமார்களுக்கு வழங்கப்பட்டவற்றையும் நம்புகிறோம். அவர்களில் எவருக்கும் இடையில் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டுவதில்லை, மேலும் நாங்கள் அவனிடமே சரணடைகிறோம்."

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

ஆகவே, நீங்கள் நம்புவது போல் அவர்களும் நம்பியிருந்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் நேர்வழி பெற்றிருப்பார்கள். ஆனால், அவர்கள் புறக்கணித்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் (உங்களுக்கு) பகைவர் ஆகிவிடுவார்கள். அப்போது, அல்லாஹ் (முஹம்மதே!) அவர்களுக்குத் தன் உதவியால் போதுமானவனாக இருப்பான். மேலும், அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

صِبْغَةَ اللّٰهِ ۚ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ صِبْغَةً ۖ وَّنَحْنُ لَهٗ عٰبِدُوْنَ

Ṣibgatallāh(i), wa man aḥsanu minallāhi ṣibgataw wa naḥnu lahū ‘ābidūn(a).

இறைவன் உங்களுக்கு அருள் புரியட்டும். அல்லாஹ்வை விட சிறந்தவர் யார்? மேலும், நாம் அவரையே வணங்குகிறோம்.

قُلْ اَتُحَاۤجُّوْنَنَا فِى اللّٰهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْۚ وَلَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُخْلِصُوْنَ ۙ

qul atuḥājjūnanā fillāhi wa huwa rabbunā wa rabbukum, wa lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, wa naḥnu lahū mukhliṣūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் எங்கள் இறைவனாகவும் உங்கள் இறைவனாகவும் இருக்க, அவனைப் பற்றி எங்களுடன் தர்க்கம் செய்ய விரும்புகிறீர்களா? எங்களுக்கு எங்கள் செயல்களையும், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்களையும், அவனுக்கே நாங்கள் மெய்யாகவே எங்களை அர்ப்பணிக்கிறோம்."

اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

அல்லது ஆபிரகாம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கோபு மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர் யூதர்களாகவோ அல்லது கிறிஸ்தவர்களாகவோ இருந்தார்கள் என்று நீங்கள் (யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும்) கூறுகிறீர்களா? கூறுங்கள், "உங்களை விட அல்லாஹ்வை விட வேறு யார் நன்கு அறிவார்கள்? மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து தனக்குக் கிடைத்த சாட்சியத்தை மறைப்பவனை விடப் பெரும் அநீதியாளன் யார்?" நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.

تِلْكَ اُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُمْ مَّا كَسَبْتُمْ ۚ وَلَا تُسْـَٔلُوْنَ عَمَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ࣖ ۔

tilka ummatun qad khalat, lahā mā kasabat wa lakum mā kasabtum, wa lā tus'alūna ‘ammā kānū ya‘malūn(a).

இவர்கள் மரித்துப்போனவர்கள். அவர்கள் சம்பாதித்தது அவர்களுக்குரியது, நீங்கள் சம்பாதித்தது உங்களுக்குரியது. அவர்கள் செய்துவந்ததைப்பற்றி உங்களிடம் கேட்கப்படாது.

۞ سَيَقُوْلُ السُّفَهَاۤءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلّٰىهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِيْ كَانُوْا عَلَيْهَا ۗ قُلْ لِّلّٰهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُۗ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

sayāqūlus-sufahā'u minan-nāsi mā wallāhum ‘an qiblatihimul-latī kānū ‘alaihā, qul lillāhil-masyriqu wal-magrib(u), yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

மனிதர்களில் புரிதல் இல்லாதவர்கள் கூறுவார்கள்: "முன்னர் அவர்கள் சார்ந்திருந்த கிப்லாவிலிருந்து அவர்களை (முஸ்லிம்களை) எது திசை திருப்பியது?" (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தான் நாடியவர்களை நேரான பாதைக்கு வழிநடத்துகிறான்."

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ

wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).

அவ்வாறே, நாம் உங்களை (முஸ்லிம்களை) 'இடைநிலையாளர்களாக' ஆக்கியுள்ளோம்; நீங்கள் மனிதச் செயல்களுக்குச் சாட்சிகளாக இருப்பதற்காகவும், தூதர் (முஹம்மது) உங்கள் செயல்களுக்குச் சாட்சியாக இருப்பதற்காகவும் ஆகும். நீங்கள் (முன்பு) திரும்பியதை நாம் கிப்லாவாக ஆக்கவில்லை; மாறாக, தூதரைப் பின்பற்றுபவர் யார், பின்வாங்குபவர் யார் என்பதை நாம் அறிவதற்காகவே அவ்வாறு செய்தோம். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வால் நேர்வழி காட்டப்பட்டவர்களைத் தவிர, (கிப்லாவை நகர்த்துவது) மிகவும் கடினமானது. மேலும், அல்லாஹ் உங்கள் நம்பிக்கையை வீணாக்க மாட்டான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் மனிதர்கள் மீது அளவற்ற கருணையும், நிகரற்ற அன்பமும் கொண்டவன்.

قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

(முஹம்மதே!) உமது திருமுகம் அடிக்கடி வானத்தை அண்ணாந்து பார்ப்பதை நாம் காண்கிறோம். எனவே, நீர் விரும்பும் கிப்லாவின் பக்கம் உம்மைத் திருப்புவோம். ஆகவே, உமது திருமுகத்தை மாபெரும் மஸ்ஜிதை நோக்கித் திருப்புவீராக. மேலும், நீர் எங்கிருந்தாலும், உமது திருமுகத்தை அதை நோக்கித் திருப்புவீராக. நிச்சயமாக, வேதம் (தோரா மற்றும் நற்செய்தி) வழங்கப்பட்டவர்கள், (கிப்லாவின் மாற்றம்) தங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த சத்தியம் என்பதை அறிவார்கள். மேலும், அவர்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.

وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ

wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

மேலும், (முஹம்மதே!) நீர் வேதம் அருளப்பட்டவர்களுக்கு எல்லா வசனங்களையும் (தகவல்களையும்) வழங்கியிருந்தபோதிலும், அவர்கள் உமது கிப்லாவைப் பின்பற்றமாட்டார்கள், நீர் அவர்களுடைய கிப்லாவைப் பின்பற்றமாட்டீர். அவர்களில் சிலர் மற்றவர்களின் கிப்லாவைப் பின்பற்றமாட்டார்கள். உங்களுக்கு ஞானம் வந்தபின், நீங்கள் அவர்களுடைய விருப்பங்களைப் பின்பற்றினால், நிச்சயமாக நீங்களும் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவராகி விடுவீர்கள்.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).

நாம் யாருக்கு வேதத்தை (தவ்ராத் மற்றும் இன்ஜீல்) வழங்கினோமோ, அவர்கள் அவரை (முஹம்மதை) தங்கள் சொந்தப் பிள்ளைகளை அறிவது போல் அறிவார்கள். நிச்சயமாக, அவர்களில் சிலர் உண்மையை அறிந்திருந்தும் அதை மறைக்கிறார்கள்.

اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ ࣖ

al-ḥaqqu mir rabbika falā takūnanna minal-mumtarīn(a).

உண்மை உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வருகிறது, எனவே நீங்கள் (முஹம்மது) சந்தேகம் கொள்பவர்களில் ஒருவராக ஒருபோதும் இருக்கக்கூடாது.

وَلِكُلٍّ وِّجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيْهَا فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يَأْتِ بِكُمُ اللّٰهُ جَمِيْعًا ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

wa likulliw wijhatun huwa muwallīhā fastabiqul-khairāt(i), aina mā takūnū ya'ti bikumullāhu jamī‘ā(n), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

மேலும் ஒவ்வொரு உம்மத்துக்கும் அது எதிர்கொள்ளும் ஒரு கிப்லா உண்டு. எனவே நன்மையில் போட்டியிடுங்கள். நீங்கள் எங்கிருந்தாலும், அல்லாஹ் நிச்சயமாக உங்கள் அனைவரையும் ஒன்று சேர்ப்பான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் எல்லாவற்றின் மீதும் வல்லமை மிக்கவன்.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاِنَّهٗ لَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

wa min ḥaiṡu kharajta fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa innahū lal-ḥaqqu mir rabbik(a), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

மேலும், (முஹம்மதே!) நீர் எங்கிருந்து வெளியே வந்தாலும், உம் முகத்தை மாபெரும் மஸ்ஜிதை நோக்கித் திருப்புவீராக. நிச்சயமாக அதுவே உம் இறைவனின் கட்டளையாகும். நீர் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்லன்.

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۙ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِيْ وَلِاُتِمَّ نِعْمَتِيْ عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ

wa min ḥaiṡu kharajta fa walli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), li'allā yakūna lin-nāsi ‘alaikum ḥujjatun illal-lażīna ẓalamū minhum, falā takhsyauhum wakhsyaunī, wa li'utimma ni‘matī ‘alaikum wa la‘allakum tahtadūn(a).

மேலும் (முஹம்மதே!) நீர் எங்கிருந்து வெளியே வந்தாலும், உம் முகத்தை மாபெரும் மஸ்ஜிதை நோக்கித் திருப்புவீராக. நீர் எங்கிருந்தாலும், உம் முகத்தை அதை நோக்கித் திருப்புவீராக. அப்போது, அவர்களில் அநியாயம் செய்பவர்களைத் தவிர, மனிதர்களுக்கு (உங்களை எதிர்க்க) வேறு காரணம் இருக்காது. அவர்களுக்கு அஞ்சாதிருங்கள்; எனக்கு அஞ்சுங்கள். அப்போது நான் என் அருட்கொடைகளை உங்கள் மீது முழுமையாக்குவேன், மேலும் நீங்கள் நேர்வழிப்படுத்தப்படுவீர்கள்.

كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ

kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

உங்களில் இருந்தே நமது வசனங்களை ஓதி, உங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, வேதத்தையும் (அல்-குர்ஆனையும்) ஞானத்தையும் (சுன்னாவையும்) உங்களுக்குக் கற்பித்து, நீங்கள் அறியாதவற்றையும் உங்களுக்குக் கற்பிக்கும் ஒரு தூதரை (முஹம்மதுவை) நாம் உங்களுக்கு அனுப்பியது போலவே.

فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ

fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).

ஆகவே என்னை நினைவுகூருங்கள், நான் உங்களை நினைவுகூருவேன். எனக்கு நன்றி செலுத்துங்கள், என்னை நம்பாமல் இருக்காதீர்கள்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanusta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

நம்பிக்கையாளர்களே! பொறுமையுடனும் பிரார்த்தனையுடனும் (அல்லாஹ்விடம்) உதவி கேளுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் பொறுமையாளர்களுடன் இருக்கிறான்.

وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ

wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).

மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்று கூறாதீர்கள். உண்மையில், அவர்கள் உயிரோடுதான் இருக்கிறார்கள், ஆனால் நீங்கள் அதை உணர்வதில்லை.

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوْعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْاَمْوَالِ وَالْاَنْفُسِ وَالثَّمَرٰتِۗ وَبَشِّرِ الصّٰبِرِيْنَ

wa lanabluwannakum bisyai'im minal-khaufi wal-jū‘i wa naqaṣim minal-amwāli wal-anfusi waṡ-ṡamarāt(i), wa basysyiriṣ-ṣābirīn(a).

மேலும், அச்சம், பசி, செல்வம், உயிர்கள் மற்றும் கனிகளின் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றைக் கொண்டு நாம் நிச்சயமாக உங்களைச் சோதிப்போம். பொறுமையாய் இருப்பவர்களுக்கு நற்செய்தியை அறிவிப்போம்.

اَلَّذِيْنَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۗ قَالُوْٓا اِنَّا لِلّٰهِ وَاِنَّآ اِلَيْهِ رٰجِعُوْنَۗ

allażīna iżā aṣābathum muṣībah(tun), qālū innā lillāhi wa innā ilaihi rāji‘ūn(a).

(அதாவது) ஒரு பேரழிவு ஏற்படும்போது, "இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்" (நிச்சயமாக, நாங்கள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள், அவனிடமே நாங்கள் திரும்புவோம்) என்று கூறுபவர்கள்.

اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ صَلَوٰتٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُهْتَدُوْنَ

ulā'ika ‘alaihim ṣalawātum mir rabbihim wa raḥmah(tun), wa ulā'ika humul-muhtadūn(a).

அவர்களே தங்கள் இறைவனிடமிருந்து மன்னிப்பையும் கருணையையும் பெறுகிறார்கள், மேலும் அவர்களே நேர்வழியையும் பெறுகிறார்கள்.

۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ

innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).

நிச்சயமாக, ஸஃபாவும் மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தின் சின்னங்களில் அடங்கும். எனவே, எவர் கஅபாவுக்கு ஹஜ் செய்தாலோ அல்லது உம்ரா செய்தாலோ, அவற்றுக்கு இடையில் ஸயீ செய்தால் அவர் மீது எந்தப் பாவமும் இல்லை. மேலும், எவர் நற்செயல்களை மனமுவந்து செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் எல்லாவற்றையும் பாராட்டுபவனாகவும், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).

நிச்சயமாக, நாம் மனிதகுலத்திற்கு வேதத்தில் (அல்-குர்ஆனில்) விளக்கிய பிறகு, அறிவு மற்றும் வழிகாட்டுதல் வடிவில் நாம் இறக்கியதை எவர்கள் மறைக்கிறார்களோ, அவர்களே அல்லாஹ்வால் சபிக்கப்பட்டவர்கள்; மேலும், சபிப்பவர்களாலும் சபிக்கப்பட்டவர்கள் ஆவார்கள்.

اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا وَاَصْلَحُوْا وَبَيَّنُوْا فَاُولٰۤىِٕكَ اَتُوْبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَاَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ

illal-lażīna tābū wa aṣlaḥū wa bayyanū fa'ulā'ika atūbu ‘alaihim, wa anat-tawwābur-raḥīm(u).

மனம் திருந்தி, தங்கள் தவறுகளைப் பரிகாரம் செய்து, அதற்கான காரணத்தை விளக்கியவர்களைத் தவிர, மற்றவர்களிடமிருந்து நான் மனந்திரும்புதலை ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; நானே மனந்திரும்புதலை ஏற்றுக்கொள்பவன், அளவற்ற கருணையாளன்.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَمَاتُوْا وَهُمْ كُفَّارٌ اُولٰۤىِٕكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَۙ

innal-lażīna kafarū wa mātū wa hum kuffārun ulā'ika ‘alaihim la‘natullāhi wal-malā'ikati wan-nāsi ajma‘īn(a).

நிச்சயமாக, நிராகரித்து நிராகரிப்பாளர்களாக மரணிப்பவர்கள், அல்லாஹ்வாலும், வானவர்களாலும், மனிதகுலம் அனைவராலும் சபிக்கப்படுவார்கள்.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۚ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

khālidīna fīhā, lā yukhaffafu ‘anhumul-‘ażābu wa lā hum yunẓarūn(a).

அவர்கள் அதில் (சாபத்தில்) என்றென்றும் நிலைத்திருப்பார்கள், அவர்களுடைய தண்டனை குறைக்கப்படாது, அவர்களுக்கு மன்னிப்பும் வழங்கப்படாது.

وَاِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ لَآاِلٰهَ اِلَّا هُوَ الرَّحْمٰنُ الرَّحِيْمُ ࣖ

wa ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), lā ilāha illā huwar-raḥmānur-raḥīm(u).

உங்கள் இறைவன் எல்லாம் வல்ல இறைவன், அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, அவன் அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்பாளன்.

اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).

நிச்சயமாக, வானங்களையும் பூமியையும் படைத்ததிலும், இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவதிலும், மனிதகுலத்திற்குப் பயனளிக்கும் பொருட்களைச் சுமந்துகொண்டு கடலில் பயணிக்கும் கப்பல்களிலும், அல்லாஹ் வானத்திலிருந்து இறக்கி, பூமி மரித்தபின் அதனை உயிர்ப்பித்து, அதில் எல்லா விதமான விலங்குகளையும் பரவச் செய்யும் நீரிலும், வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் இடையில் கட்டுப்படுத்தப்படும் காற்றுகளும் மேகங்களும் மாறி மாறி வருவதிலும்—புரிந்துகொள்ளும் மக்களுக்கு நிச்சயமாக அத்தாட்சிகள் உள்ளன.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّتَّخِذُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَنْدَادًا يُّحِبُّوْنَهُمْ كَحُبِّ اللّٰهِ ۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَشَدُّ حُبًّا لِّلّٰهِ ۙوَلَوْ يَرَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَۙ اَنَّ الْقُوَّةَ لِلّٰهِ جَمِيْعًا ۙوَّاَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعَذَابِ

wa minan-nāsi may yattakhiżu min dūnillāhi andāday yuḥibbūnahum kaḥubbillāh(i), wal-lażīna āmanū asyaddu ḥubbal lillāh(i), wa lau yaral-lażīna ẓalamū iż yaraunal-‘ażāb(a), annal-quwwata lillāhi jamī‘ā(n), wa annallāha syadīdul-‘ażāb(i).

மனிதர்களில், அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்ற தெய்வங்களையும் போட்டியாளர்களாகக் கருதி வணங்குபவர்களும் உள்ளனர்; அவர்கள் அல்லாஹ்வை நேசிப்பது போலவே அந்தத் தெய்வங்களையும் நேசிக்கிறார்கள். ஆனால், நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது அளவற்ற அன்பு கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். தவறு செய்பவர்கள், (மறுமை நாளில்) தங்களுக்குரிய தண்டனையைக் காணும்போது, எல்லா ஆற்றலும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது என்பதையும், அல்லாஹ் தண்டிப்பதில் கடுமையாவான் என்பதையும் உணர்ந்தால் (அவர்கள் நிச்சயமாக வருந்துவார்கள்).

اِذْ تَبَرَّاَ الَّذِيْنَ اتُّبِعُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا وَرَاَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْاَسْبَابُ

iż tabarra'al-lażīnattubi‘ū minal-lażīnattaba‘ū wa ra'awul-‘ażāba wa taqaṭṭa‘at bihimul-asbāb(u).

அதாவது, பின்பற்றப்பட்டவர்கள் தங்களைப் பின்பற்றியவர்களை விட்டு விலகி, தண்டனையைக் காணும்போது, அவர்களுக்கிடையேயான எல்லாப் பிணைப்புகளும் துண்டிக்கப்படும் நிலை.

وَقَالَ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْا لَوْ اَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّاَ مِنْهُمْ ۗ كَمَا تَبَرَّءُوْا مِنَّا ۗ كَذٰلِكَ يُرِيْهِمُ اللّٰهُ اَعْمَالَهُمْ حَسَرٰتٍ عَلَيْهِمْ ۗ وَمَا هُمْ بِخٰرِجِيْنَ مِنَ النَّارِ ࣖ

wa qālal-lażīnattaba‘ū lau anna lanā karratan fa natabarra'a minhum, kamā tabarra'ū minnā, każālika yurīhimullāhu a‘mālahum ḥasarātin ‘alaihim, wa mā hum bikhārijīna minan-nār(i).

அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்களுக்கு (இவ்வுலகிற்குத் திரும்ப) வாய்ப்பு கிடைத்தால், அவர்கள் எங்களைக் கைவிட்டது போலவே நாங்களும் நிச்சயமாக அவர்களைக் கைவிடுவோம்." இவ்வாறு அல்லாஹ், அவர்கள் வருந்தத்தக்கதாக எண்ணும் அவர்களின் செயல்களை அவர்களுக்குக் காட்டுகிறான். மேலும், அவர்கள் நரக நெருப்பிலிருந்து வெளியே வரமாட்டார்கள்.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

மக்களே! பூமியில் காணப்படும் ஹலால் மற்றும் நல்ல உணவை உண்ணுங்கள்; ஷைத்தானின் வழிகளைப் பின்பற்றாதீர்கள். நிச்சயமாக, ஷைத்தான் உங்களுக்கு உண்மையான எதிரி ஆவான்.

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

நிச்சயமாக, தீய மற்றும் அருவருப்பான காரியங்களைச் செய்யவும், அல்லாஹ்வைப் பற்றி நீங்கள் அறியாதவற்றைக் கூறவும் மட்டுமே (ஷைத்தான்) உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).

மேலும் அவர்களிடம், “அல்லாஹ் அருளியதைப் பின்பற்றுங்கள்” என்று கூறப்பட்டபோது, அவர்கள், “(இல்லை!) எங்கள் முன்னோர்கள் செய்வதையே நாங்கள் பின்பற்றுகிறோம் ” என்று பதிலளித்தார்கள். உண்மையில், அவர்களுடைய முன்னோர்களுக்கு எதுவும் தெரிந்திருக்கவில்லை, மேலும் அவர்களுக்கு வழிகாட்டுதலும் இருக்கவில்லை.

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا كَمَثَلِ الَّذِيْ يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ اِلَّا دُعَاۤءً وَّنِدَاۤءً ۗ صُمٌّ ۢ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ

wa maṡalul-lażīna kafarū kamaṡalil-lażī yan‘iqu bimā lā yasma‘u illā du‘ā'aw wa nidā'ā(n), ṣummum bukmun ‘umyun fahum lā ya‘qilūn(a).

நிராகரிப்பவர்களைக் கூப்பிடுபவர்களுக்கான உவமையானது, கூக்குரல்களையும் அழுகுரல்களையும் தவிர வேறெதையும் கேட்காத விலங்குகளைப் பார்த்துக் கூச்சலிடும் மேய்ப்பனைப் போன்றது. அவை செவிடர்களாகவும், ஊமைகளாகவும், குருடர்களாகவும் இருப்பதால், அவைகளுக்குப் புரியாது.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).

நம்பிக்கையாளர்களே! நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய நல்ல வாழ்வாதாரங்களை உண்ணுங்கள்; நீங்கள் அல்லாஹ்வை வணங்குபவர்களாக இருந்தால், அவனுக்கு நன்றி செலுத்துங்கள்.

اِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ بِهٖ لِغَيْرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innamā ḥarrama ‘alaikumul-maitata wad-dama wa laḥmal-khinzīri wa mā uhilla bihī ligairillāh(i), fa maniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

நிச்சயமாக, அழுகிய இறைச்சி, இரத்தம், பன்றி இறைச்சி மற்றும் அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களால் அறுக்கப்பட்ட மிருகங்களின் இறைச்சி ஆகியவற்றை மட்டுமே அவன் உங்களுக்குத் தடை செய்துள்ளான். ஆனால், எவர் அதைத் தன் விருப்பத்தினாலோ அல்லது வரம்பு மீறியோ உண்ண நிர்பந்திக்கப்படுகிறாரோ, அவருக்கு எந்தக் குற்றமும் இல்லை. நிச்சயமாக, அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கருணை மிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அருளிய வேதத்தை மறைத்து, அற்ப விலைக்கு விற்பவர்கள், தங்கள் உள்ளங்களில் நரக நெருப்பையே விழுங்குவார்கள். மேலும், மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவர்களைச் சந்திக்கவும் மாட்டான்; அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தவும் மாட்டான். அவர்களுக்குக் கடுமையான தண்டனை காத்திருக்கிறது.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).

அவர்கள்தான் தவறை வழிகாட்டுதலாலும், தண்டனையை மன்னிப்பாலும் ஈடுசெய்கிறார்கள். அப்படியிருக்க, நரக நெருப்பை எதிர்த்து நிற்க அவர்கள் எவ்வளவு துணிவுள்ளவர்கள்!

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

ஏனெனில், அல்லாஹ் சத்தியத்தைக் கொண்டுவந்து வேதத்தை (அல்-குர்ஆனை) இறக்கியுள்ளான்; மேலும், அந்த வேதத்தின் சத்தியத்தைப் பற்றி முரண்படுபவர்கள் ஆழ்ந்த பிளவில் உள்ளனர்.

۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

அறம் என்பது கிழக்கையும் மேற்கையும் நோக்கி முகத்தைத் திருப்புவதல்ல; மாறாக, அல்லாஹ்வையும், இறுதி நாளையும், வானவர்களையும், வேதங்களையும், நபிமார்களையும் நம்பி, தாங்கள் விரும்பும் செல்வத்தை உறவினர்களுக்கும், அனாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், பயணத்தில் இருப்பவர்களுக்கும் (முஸாஃபிர்), பிச்சைக்காரர்களுக்கும் கொடுத்து, தங்கள் அடியார்களை விடுவிப்பவர்களாவர்; தொழுகைகளை நிறைவேற்றி ஜகாத் செலுத்துபவர்களாவர்; வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுபவர்களாவர்; வறுமையிலும், துன்பத்திலும், போர்க்காலங்களிலும் பொறுமையுடன் இருப்பவர்களாவர். அவர்களே உண்மையாளர்கள், அவர்களே பக்தியுள்ளவர்கள்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).

நம்பிக்கையாளர்களே! கொல்லப்பட்ட நபரைப் பற்றி நீங்கள் கடமையாற்ற வேண்டும். சுதந்திரமானவர்கள் சுதந்திரமானவர்களுடனும், அடிமைகள் அடிமைகளுடனும், பெண்கள் பெண்களுடனும் துணைபுரிய வேண்டும். ஆனால், எவர் தன் சகோதரனிடமிருந்து மன்னிப்பைப் பெறுகிறாரோ, அவர் அதை நன்கு பின்பற்றட்டும், மேலும் அவனுக்குரிய தியத்தையும் (மீட்புத்தொகையையும்) நன்கு செலுத்தட்டும். இது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து கிடைக்கும் நிவாரணமும் கருணையும் ஆகும். அதற்குப் பிறகு எவர் வரம்பை மீறுகிறாரோ, அவர் மிகவும் வேதனையான தண்டனையை அனுபவிப்பார்.

وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).

அறிவுடைமையுள்ள மக்களே, நீங்கள் பக்தியுள்ளவர்களாக ஆவதற்காக, கிஸாஸில் உங்களுக்கு வாழ்வுக்கான உத்தரவாதம் உண்டு.

كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

உங்களில் ஒருவருக்கு மரணம் நேர்ந்தால், அவர் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றிருந்தால், அவருடைய பெற்றோருக்கும் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும் நல்ல முறையில் உயில் எழுதுவது உங்கள் மீது கடமையாகும்; இது இறையச்சம் உடையவர்களுக்கு ஒரு கடமையாகும்.

فَمَنْۢ بَدَّلَهٗ بَعْدَمَا سَمِعَهٗ فَاِنَّمَآ اِثْمُهٗ عَلَى الَّذِيْنَ يُبَدِّلُوْنَهٗ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ ۗ

famam baddalahū ba‘da mā sami‘ahū fa innamā iṡmuhū ‘alal-lażīna yubaddilūnah(ū), innallāha samī‘un ‘alīm(un).

எவர் அதைக் கேட்டபின்பு (விருப்பத்தை) மாற்றுகிறாரோ, அதற்கான பாவம் அதை மாற்றியவருக்கு மட்டுமே உரியதாகும். நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

فَمَنْ خَافَ مِنْ مُّوْصٍ جَنَفًا اَوْ اِثْمًا فَاَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

faman khāfa mim mūṣin janafan au iṡman fa aṣlaḥa bainahum falā iṡma ‘alaih(i), innallāha gafūrur raḥīm(un).

ஆனால், உயில் எழுதுபவர் பாரபட்சமாக நடந்துகொள்கிறார் என்றோ அல்லது தவறு செய்துவிட்டார் என்றோ அஞ்சி, பின்னர் இருவருக்கும் இடையில் சமரசம் செய்துகொள்பவர் எவராயினும், அவர் பாவம் செய்யவில்லை. நிச்சயமாக, அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ

yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).

நம்பிக்கையாளர்களே! உங்களுக்கு முன் இருந்தவர்களுக்கு நோன்பு கடமையாக்கப்பட்டதைப் போலவே, நீங்களும் இறையச்சம் உடையவர்களாக ஆவதற்காக, உங்களுக்கும் நோன்பு கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது.

اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

அதாவது, ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான நாட்கள். எனவே, உங்களில் எவர் நோயுற்றவராகவோ அல்லது பயணத்தில் இருப்பவராகவோ இருந்து (நோன்பு நோற்கவில்லையோ), அவர் நோன்பு நோற்காத நாட்களின் எண்ணிக்கையை மற்ற நாட்களில் ஈடு செய்ய வேண்டும். மேலும், நோன்பு நோற்க இயலாதவருக்கு, ஒரு ஏழைக்கு உணவளிக்கும் ஃபித்யா (பரிகாரம்) இருக்க வேண்டும். ஆனால், எவர் மனமுவந்து நன்மை செய்கிறாரோ, அது அவருக்குச் சிறந்ததாகும்; நீங்கள் அறிந்திருந்தால், உங்கள் நோன்பும் உங்களுக்குச் சிறந்ததாகும்.

شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).

ரமலான் மாதம் என்பது, மனிதர்களுக்கு வழிகாட்டுதலாகவும், அந்த வழிகாட்டுதலுக்கான விளக்கமாகவும், (உண்மை எது, பொய் எது என்பதற்கான) வேறுபாட்டையும் விளக்குவதாகவும் குர்ஆன் அருளப்பட்ட மாதமாகும். எனவே, உங்களில் எவர் அந்த மாதத்தில் நோன்பு நோற்க வேண்டும். மேலும், எவர் நோயுற்றவராகவோ அல்லது பயணத்தில் இருப்பவராகவோ இருந்து (நோன்பு நோற்கத் தவறினால்), அவர் தவறவிட்ட நாட்களுக்கு ஈடாக மற்ற நாட்களில் நோன்பு நோற்க வேண்டும். அல்லாஹ் உங்களுக்கு எளிமையை விரும்புகிறான், உங்களுக்குச் சிரமத்தை விரும்புவதில்லை. நீங்கள் அந்த எண்ணிக்கையை நிறைவு செய்து, அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய வழிகாட்டுதலுக்காக அவனைப் புகழ வேண்டும், அப்போதுதான் நீங்கள் நன்றியுள்ளவர்களாக இருப்பீர்கள்.

وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ

wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).

மேலும், என் அடியார்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே!) என்னைப் பற்றிக் கேட்கும்போது, நிச்சயமாக நான் அருகிலேயே இருக்கிறேன். என்னிடம் பிரார்த்திப்பவர்களின் விருப்பங்களை அவர்கள் என்னிடம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது நான் நிறைவேற்றுகிறேன். அவர்கள் என் கட்டளைகளை நிறைவேற்றி, என் மீது நம்பிக்கை கொள்ளட்டும், அதன் மூலம் அவர்கள் சத்தியத்தை அடைவார்கள்.

اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).

இரவில் உங்கள் மனைவியுடன் சேர்ந்து நோன்பு நோற்பது உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதே. அவர்கள் உங்களுக்கு ஆடை போன்றவர்கள், நீங்கள் அவர்களுக்கு ஆடை போன்றவர்கள். உங்களால் உங்களைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள முடியாது என்பதை அல்லாஹ் அறிவான், ஆயினும் அவன் உங்கள் பாவமன்னிப்பை ஏற்று உங்களை மன்னிக்கிறான். ஆகவே, இப்பொழுது நீங்கள் அவர்களுடன் தலையிட்டு, அல்லாஹ் உங்களுக்கு விதித்திருப்பதைத் தேடுங்கள். வெள்ளை நூலுக்கும் கருப்பு நூலுக்கும் உள்ள வேறுபாடு, அதாவது விடியல், உங்களுக்குத் தெளிவாகும் வரை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள். பின்னர், மாலை வரும் வரை நோன்பை நிறைவு செய்யுங்கள். ஆனால், நீங்கள் பள்ளிவாசலில் இக்காஃப் செய்யும்போது அவர்களுடன் தலையிடாதீர்கள். அது அல்லாஹ்வின் கட்டளை, எனவே அதை அணுகாதீர்கள். இவ்வாறு அல்லாஹ் தனது வசனங்களை மக்களுக்கு விளக்குகிறான், அவர்கள் இறையச்சத்தை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக.

وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).

உங்களுக்குள் இருக்கும் செல்வத்தை அநியாயமாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள்; தெரிந்திருந்தும், பிறருடைய செல்வத்தில் பாவமான வழியில் பயன்படுத்தலாம் என்ற எண்ணத்துடன், அந்தச் செல்வத்தைக் கொண்டு நீதிபதிகளுக்கு இலஞ்சம் கொடுக்காதீர்கள்.

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَهِلَّةِ ۗ قُلْ هِيَ مَوَاقِيْتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِاَنْ تَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ ظُهُوْرِهَا وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقٰىۚ وَأْتُوا الْبُيُوْتَ مِنْ اَبْوَابِهَا ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

yas'alūnaka ‘anil-ahillah(ti), qul hiya mawāqītu lin-nāsi wal-ḥajj(i), wa laisal-birru bi'an ta'tul-buyūta min ẓuhūrihā wa lākinnal-birra manittaqā, wa'tul-buyūta min abwābihā, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).

(முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மிடம் பிறை நிலவைப் பற்றிக் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: "அது மனிதர்களுக்கும் ஹஜ் யாத்திரைக்குமான காலத்தின் அறிகுறியாகும்." மேலும், அதன் மேலிருந்து ஒரு வீட்டிற்குள் நுழைவது நன்மையல்ல; ஆனால், நன்மை என்பது இறையச்சம் உடையவர்களுக்கே உரியது. வீடுகளின் வாசல்கள் வழியாக நுழையுங்கள்; நீங்கள் வெற்றி பெறுவதற்காக அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்.

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ

wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).

உங்களுடன் போரிடுபவர்களுடன் நீங்களும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுங்கள்; ஆனால், வரம்புகளை மீறாதீர்கள். நிச்சயமாக, வரம்புகளை மீறுபவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.

وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ

waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).

நீங்கள் அவர்களைக் காணும் இடத்தில் அவர்களைக் கொல்லுங்கள்; அவர்கள் உங்களை வெளியேற்றிய இடத்திலிருந்து அவர்களை வெளியேற்றுங்கள். மேலும், அவதூறு பேசுவது கொலையை விடக் கொடியது. அவர்கள் புனிதப் பள்ளிவாசலில் உங்களுடன் போரிடாத வரையில், அங்கே அவர்களுடன் போரிடாதீர்கள். அவர்கள் உங்களுடன் போரிட்டால், நீங்களும் அவர்களுடன் போரிடுங்கள். நிராகரிப்பாளர்களுக்கான தண்டனை இதுவே.

فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa'inintahau fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).

ஆனால் அவர்கள் நிறுத்திவிட்டால், நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், மிகுந்த கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

அவதூறு முற்றிலுமாக நீங்கி, மார்க்கம் அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே உரியதாகும் வரை அவர்களை எதிர்த்துப் போரிடுங்கள். அவர்கள் போரிடுவதை நிறுத்தினால், அநியாயம் செய்பவர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் பகைமை இருக்காது.

اَلشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمٰتُ قِصَاصٌۗ فَمَنِ اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوْا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدٰى عَلَيْكُمْ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

asy-syahrul-ḥarāmu bisy-syahril-ḥarāmi wal-ḥurumātu qiṣāṣ(un), famani‘tadā ‘alaikum fa‘tadū ‘alaihi bimiṡli ma‘tadā ‘alaikum, wattaqullāha wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

ஹராமான மாதங்களுடன் ஹராமான மாதங்களையும், மதிக்கப்படும் ஒன்றிற்கு எதிராக கிஸாஸ் எனும் சட்டத்தையும் பயன்படுத்த வேண்டும். எனவே, உங்களைத் தாக்குபவரை, அவர் உங்களைத் தாக்கிய அளவிற்குத் தாக்குங்கள். அல்லாஹ்விற்கு அஞ்சுங்கள்; அல்லாஹ்விற்கு அஞ்சுபவர்களுடன் அவன் இருக்கிறான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ

wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).

மேலும் (உங்கள் செல்வத்தை) அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடுங்கள்; உங்கள் கைகளால் உங்களை நீங்களே அழித்துக் கொள்ளாதீர்கள்; நன்மை செய்யுங்கள். நிச்சயமாக, நன்மை செய்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புகிறான்.

وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ

wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).

மேலும் அல்லாஹ்வின் பொருட்டு ஹஜ்ஜையும் உம்ராவையும் நிறைவு செய்யுங்கள். ஆனால் நீங்கள் (எதிரிகளால்) சூழப்பட்டிருந்தால், எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய ஹத்யூவை (அறுத்துங்கள்), மேலும் ஹத்யூ அறுக்கும் இடத்தை அடையும் முன் உங்கள் தலையை மழிக்காதீர்கள். உங்களில் எவரேனும் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தாலோ அல்லது தலையில் பிரச்சனை இருந்தாலோ (அவர் மழித்தால்), அவர் ஃபித்யா, அதாவது நோன்பு, ஜகாத் அல்லது பலி கொடுப்பது கடமையாகும். நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருந்தால், ஹஜ்ஜுக்கு முன் உம்ரா செய்பவர், எளிதில் கிடைக்கக்கூடிய ஹத்யூவை (அறுக்க வேண்டும்). ஆனால் அது அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை என்றால், அவர் ஹஜ்ஜின் போது மூன்று நாட்களும், நீங்கள் திரும்பிய பிறகு ஏழு நாட்களும் நோன்பு நோற்க வேண்டும். அது மொத்தம் பத்து நாட்கள். அவ்வாறே, பெரிய மஸ்ஜிதுக்கு அருகில் குடும்பங்கள் வசிக்காதவர்களுக்கும் பொருந்தும். அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள், மேலும் அல்லாஹ் தண்டனை வழங்குவதில் மிகவும் கடுமையானவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ

al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).

ஹஜ்ஜின் காலம் என்பது, அனுமதிக்கப்பட்ட மாதங்களில் அமையும். அந்த மாதங்களில் ஹஜ் செய்பவர், ஹஜ்ஜின் போது இழிவான வார்த்தைகளைப் பேசவோ, ஒழுக்கக்கேட்டில் ஈடுபடவோ, சண்டையிடவோ கூடாது. நீங்கள் செய்யும் நன்மைகள் யாவும் அல்லாஹ்வுக்குத் தெரியும். உணவுப் பொருட்களைக் கொண்டு வாருங்கள்; ஏனெனில், உண்மையில் சிறந்த உணவுப் பொருள் இறையச்சமே ஆகும். அறிவுள்ள மக்களே, எனக்கு அஞ்சுங்கள்!

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ

laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).

உங்கள் இறைவனிடம் அருளைத் தேடுவது உங்களுக்குப் பாவமல்ல. எனவே, நீங்கள் அரஃபாத்தை விட்டு வெளியேறும்போது, மஷ்அரில்ஹராமில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூருங்கள். நீங்கள் முன்பு அறியாதவர்களில் ஒருவராக இருந்தபோதிலும், அவன் உங்களுக்கு வழிகாட்டியபடியே அவனை நினைவுகூருங்கள்.

ثُمَّ اَفِيْضُوْا مِنْ حَيْثُ اَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللّٰهَ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

Ṡumma afīḍū min ḥaiṡu afāḍan-nāsu wastagfirullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).

பின்னர், பலர் வெளியேறும் இடத்தை (அரஃபாவை) விட்டு வெளியேறி, அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.

فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَاۤءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا وَمَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

fa iżā qaḍaitum manāsikakum fażkurullāha każikrikum ābā'akum au asyadda żikrā(n), faminan-nāsi may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā wa mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in).

நீங்கள் ஹஜ்ஜை முடித்தபின், உங்கள் முன்னோர்களைக் குறிப்பிட்டது போல் அல்லாஹ்வின் திக்ரை ஓதுங்கள்; அதற்கும் மேலாகவும் ஓதுங்கள். ஆகவே, மக்களில் ஒருவர், "எங்கள் இறைவா, இவ்வுலகில் எங்களுக்கு (நன்மையை) வழங்குவாயாக" என்று பிரார்த்திக்கிறார்; ஆனால் மறுமையில் அவருக்கு எந்தப் பங்கும் கிடையாது.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ حَسَنَةً وَّقِنَا عَذَابَ النَّارِ

wa minhum may yaqūlu rabbanā ātinā fid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati ḥasanataw wa qinā ‘ażāban-nār(i).

மேலும் அவர்களில் சிலர், "எங்கள் இறைவா, இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் எங்களுக்கு நன்மையைத் தந்தருளும், நரக வேதனையிலிருந்து எங்களைக் காத்தருளும்" என்று பிரார்த்திக்கின்றனர்.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

அவர்கள் சம்பாதித்ததில் அவர்களுக்கே பங்கு கிடைக்கும், மேலும் அல்லாஹ் கணக்குத் தீர்ப்பதில் விரைவானவன்.

۞ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْدُوْدٰتٍ ۗ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِيْ يَوْمَيْنِ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِ ۚوَمَنْ تَاَخَّرَ فَلَآ اِثْمَ عَلَيْهِۙ لِمَنِ اتَّقٰىۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

ważkurullāha fī ayyāmim ma‘dūdāt(in), faman ta‘ajjala fī yaumaini falā iṡma ‘alaih(i), wa man ta'akhkhara falā iṡma ‘alaihi limanittaqā, wattaqullāha wa‘lamū annakum ilaihi tuḥsyarūn(a).

மேலும், குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான நாட்களில் அல்லாஹ்விடம் திக்ர் செய்யுங்கள். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு எவர் (மினாவை விட்டு) விரைகிறாரோ, அவர் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை. மேலும், எவர் அதை முடிக்கிறாரோ, அவர் மீதும் எந்தக் குற்றமும் இல்லை; அதாவது, இறையச்சம் உடையவர்கள் மீது. மேலும், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; அவன் உங்களை ஒன்று சேர்ப்பான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُّعْجِبُكَ قَوْلُهٗ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّٰهَ عَلٰى مَا فِيْ قَلْبِهٖ ۙ وَهُوَ اَلَدُّ الْخِصَامِ

wa minan-nāsi may yu‘jibuka qauluhū fil-ḥayātid-dun-yā wa yusyhidullāha ‘alā mā fī qalbih(ī), wa huwa aladdul-khiṣām(i).

மேலும், மனிதர்களில் எவருடைய இவ்வுலக வாழ்வைப் பற்றிய பேச்சு உமக்கு (முஹம்மதே!) மகிழ்ச்சியளிக்கிறதோ, மேலும் அவர் தம் உள்ளத்தில் உள்ளதைக் குறித்து அல்லாஹ்விடம் சாட்சி கூறுகிறாரோ, அதே வேளையில் அவர் மிகவும் கடுமையான எதிர்ப்பாளராகவும் திகழ்கிறார்.

وَاِذَا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيْهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَ اللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

wa iżā tawallā sa‘ā fil-arḍi liyufsida fīhā wa yuhlikal-ḥarṡa wan-nasl(a), wallāhu lā yuḥibbul-fasād(a).

மேலும், அவன் உங்களை விட்டு விலகிச் செல்லும்போது, பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க முற்படுகிறான்; பயிர்களையும் கால்நடைகளையும் அழிக்கிறான். அல்லாஹ்வோ குழப்பம் விளைவிப்பதை விரும்புவதில்லை.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُ اتَّقِ اللّٰهَ اَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْاِثْمِ فَحَسْبُهٗ جَهَنَّمُ ۗ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

wa iżā qīla lahuttaqillāha akhażathul-‘izzatu bil-iṡmi faḥasbuhū jahannam(u), wa labi'sal-mihād(u).

மேலும், அவனிடம், “அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுவாயாக” என்று கூறப்பட்டபோது, பாவம் செய்வதற்கு அவனது கர்வம் எழுந்தது. எனவே, அவனுக்கு நரகம் நரகமே; நிச்சயமாக (அந்த நரகம்) வாழ்வதற்கு மிக மோசமான இடமாகும்.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِيْ نَفْسَهُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ رَءُوْفٌۢ بِالْعِبَادِ

wa minan-nāsi may yasyrī nafsahubtigā'a marḍātillāh(i), wallāhu ra'ūfum bil-‘ibād(i).

மேலும், மனிதர்களில் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடித் தங்களைத் தாங்களே தியாகம் செய்பவர்களும் உள்ளனர். மேலும் அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு மிகவும் கருணையுள்ளவன்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

நம்பிக்கையாளர்களே! முழுமையாக இஸ்லாத்தில் நுழையுங்கள்; ஷைத்தானின் வழிகளைப் பின்பற்றாதீர்கள். நிச்சயமாக அவன் உங்களுக்கு உண்மையான எதிரி ஆவான்.

فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

ஆனால், உங்களுக்குத் தெளிவான சான்றுகள் கிடைத்த பின்னரும் நீங்கள் தவறிழைத்தால், அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன் என்பதை அறிந்துகொள்.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّأْتِيَهُمُ اللّٰهُ فِيْ ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ ۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ ࣖ

hal yanẓurūna illā ay ya'tiyahumullāhu fī ẓulalim minal-gamāmi wal-malā'ikatu wa quḍiyal-amr(u), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).

அவர்களுடைய நிலைமை தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், மேகங்களின் மறைவில் வானவர்களுடன் அல்லாஹ்வின் (தண்டனையின்) வருகையைத் தவிர அவர்கள் வேறு எதற்காகவும் காத்திருக்கவில்லை. மேலும், அனைத்தும் அல்லாஹ்விடமே திரும்புகின்றன.

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரிடம் நாம் எத்தனை தெளிவான சான்றுகளை வழங்கியிருக்கிறோம் என்று கேளுங்கள். எவர் ஒருவருக்கு அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகள் கிடைத்த பிறகு, அவர் அவற்றிற்குப் பதிலாக வேறு ஒன்றை வாங்குகிறாரோ, அவருக்கு நிச்சயமாக அல்லாஹ் தண்டனை வழங்குவதில் மிகவும் கடுமையாவான்.

زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

நிராகரிப்பவர்களின் கண்களுக்கு இவ்வுலக வாழ்வு அழகானது போல் காட்டப்படுகிறது; மேலும் அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களை இழிவுபடுத்துகிறார்கள். மறுமை நாளில் இறையச்சம் உடையவர்கள் அவர்களை விட உயர்ந்த நிலையில் இருப்பார்கள் என்றபோதிலும் இது நிகழ்கிறது. மேலும், அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்குக் கணக்கின்றி வாழ்வாதாரத்தை வழங்குகிறான்.

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

மனிதர்கள் (முன்னர்) ஒரே இனமாக இருந்தனர். பின்னர் அல்லாஹ், நற்செய்திகளையும் எச்சரிக்கைகளையும் அறிவிப்பதற்காகத் தீர்க்கதரிசிகளை அனுப்பினான். மேலும், மக்களிடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்ட விஷயங்களில் அவர்களுக்குள் தீர்ப்பளிப்பதற்காக, சத்தியம் அடங்கிய வேதத்தை அவர்களுடன் இறக்கினான். தெளிவான சான்றுகள் அவர்களை வந்தடைந்த பிறகு, தங்களுக்குள்ளே பொறாமையின் காரணமாக (வேதத்தை) பெற்றவர்களே கருத்து வேறுபாடு கொள்கின்றனர். எனவே, தனது விருப்பத்தால், நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளும் விஷயங்களில் அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வழிகாட்டுகிறான். தான் நாடியவர்களுக்கு அல்லாஹ் நேரான பாதையை வழிகாட்டுகிறான்.

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ

am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).

அல்லது, உங்களுக்கு முன் சென்றவர்களுக்கு வந்ததைப் போன்ற சோதனை உங்களுக்கு இன்னும் வராத நிலையில், நீங்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைந்துவிடுவீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா? அவர்கள் வறுமையாலும், துன்பத்தாலும் பீடிக்கப்பட்டு, (பல்வேறு சோதனைகளால்) உலுக்கப்பட்டார்கள். இந்நிலையில், இறைத்தூதரும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களும், "அல்லாஹ்வின் உதவி எப்போது வரும்?" என்று கூறினார்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் உதவி மிக அருகில் உள்ளது.

يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ

yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

தாங்கள் எதைச் செலவு செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே) கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “நீங்கள் கொடுக்கும் செல்வம் எதுவாக இருந்தாலும், அது பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், அனாதைகள், ஏழைகள் மற்றும் பயணத்தில் இருப்பவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட வேண்டும்.” மேலும், நீங்கள் செய்யும் நன்மைகள் யாவற்றையும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.

كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تَكْرَهُوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَعَسٰٓى اَنْ تُحِبُّوْا شَيْـًٔا وَّهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ ࣖ

kutiba ‘alaikumul-qitālu wa huwa kurhul lakum, wa ‘asā an takrahū syai'aw wa huwa khairul lakum, wa ‘asā an tuḥibbū syai'aw wa huwa syarrul lakum, wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

உங்களுக்கு அது இன்பமற்றதாக இருந்தாலும், போரிடுவது உங்கள் கடமையாகும். ஆனால், உங்களுக்கு நன்மை பயக்கும் ஒன்று உங்களுக்குப் பிடிக்காமல் போகலாம்; உங்களுக்கு நன்மை பயக்காத ஒன்று உங்களுக்குப் பிடித்திருக்கவும் கூடும். அல்லாஹ் அறிவான், நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள்.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

(முஹம்மதே!) தடை செய்யப்பட்ட மாதத்தில் போரிடுவதைப் பற்றி அவர்கள் உங்களிடம் கேட்டார்கள். நீர் கூறுவீராக: "அந்த மாதத்தில் போரிடுவது ஒரு பெரும் பாவமாகும். ஆனால், அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து (மக்களை) தடுப்பதும், அவனுக்கு மாறு செய்வதும், மாபெரும் பள்ளிவாசலுக்குள் (மக்களை நுழைய விடாமல்) தடுப்பதும், அதன் சுற்றுப்புறங்களிலிருந்து மக்களை வெளியேற்றுவதும் அல்லாஹ்வின் பார்வையில் பெரும் பாவங்களாகும். அதே சமயம், அவதூறு பேசுவது கொலையை விடக் கொடியது. அவர்களால் முடிந்தால், நீங்கள் உங்கள் மார்க்கத்தை விட்டு விலகும் வரை அவர்கள் உங்களுடன் போரிடுவதை நிறுத்த மாட்டார்கள். உங்களில் எவர் தன் மார்க்கத்தை விட்டு விலகி, பின்னர் நிராகரிப்பில் மரணிக்கிறாரோ, அவருடைய செயல்கள் இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் வீணாகிவிடும், மேலும் அவர்கள் நரகவாசிகளாவார்கள், அவர்கள் அங்கே என்றென்றும் தங்குவார்கள்."

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).

நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொள்பவர்களும், ஹிஜ்ரத் செய்து அல்லாஹ்வின் பாதையில் பாடுபடுபவர்களும், அல்லாஹ்வின் கருணையை எதிர்பார்ப்பவர்களாவர். அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்.

۞ يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِۗ قُلْ فِيْهِمَآ اِثْمٌ كَبِيْرٌ وَّمَنَافِعُ لِلنَّاسِۖ وَاِثْمُهُمَآ اَكْبَرُ مِنْ نَّفْعِهِمَاۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ەۗ قُلِ الْعَفْوَۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَۙ

yas'alūnaka ‘anil-khamri wal-maisir(i), qul fīhimā iṡmun kabīrw wa manāfi‘u lin nās(i), wa iṡmuhumā akbaru min naf‘ihimā, wa yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qulil-‘afw(a), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

(முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மிடம் மது மற்றும் சூதாட்டம் பற்றிக் கேட்டார்கள். நீர் கூறுவீராக: “அவ்விரண்டிலும் மனிதர்களுக்குப் பெரும் பாவமும் சில நன்மைகளும் உண்டு. ஆனால், நன்மையை விடப் பாவமே பெரியது.” மேலும், தாங்கள் என்ன செலவு செய்ய வேண்டும் என்று உம்மிடம் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “தேவைக்கு அதிகமாக.” இவ்வாறு அல்லாஹ் தனது வசனங்களை உங்களுக்கு விளக்குகிறான், நீங்கள் சிந்திப்பதற்காகவே.

فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْيَتٰمٰىۗ قُلْ اِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۗ وَاِنْ تُخَالِطُوْهُمْ فَاِخْوَانُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَعْنَتَكُمْ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa yas'alūnaka ‘anil-yatāmā, qul iṣlāḥul lahum khair(un), wa in tukhāliṭūhum fa'ikhwānukum, wallāhu ya‘lamul-mufsida minal-muṣliḥ(i), wa lau syā'allāhu la'a‘natakum innallāha ‘azizun ḥakīm(un).

இவ்வுலகம் மற்றும் மறுமை குறித்து. அநாதைகளைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே!) கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “அவர்களின் நிலையை மேம்படுத்துவது நல்லது!” மேலும், நீர் அவர்களுடன் இணை வைத்தால், அவர்கள் உமது சகோதரர்களாவார்கள். தீமை செய்பவர்களையும் நன்மை செய்பவர்களையும் அல்லாஹ் அறிவான். மேலும், அல்லாஹ் நாடினால், நிச்சயமாக அவன் உங்களுக்குச் சிரமங்களைக் கொண்டு வருவான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் வல்லமை மிக்கவனாகவும், ஞானம் மிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَلَا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكٰتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ ۗ وَلَاَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكَةٍ وَّلَوْ اَعْجَبَتْكُمْ ۚ وَلَا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَتّٰى يُؤْمِنُوْا ۗ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّنْ مُّشْرِكٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكُمْ ۗ اُولٰۤىِٕكَ يَدْعُوْنَ اِلَى النَّارِ ۖ وَاللّٰهُ يَدْعُوْٓا اِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِاِذْنِهٖۚ وَيُبَيِّنُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ࣖ

wa lā tankiḥul-musyrikāti ḥattā yu'minn(a), wa la'amatum mu'minatun khairum mim musyrikatiw wa lau a‘jabatkum, wa lā tunkiḥul-musyrikīna ḥattā yu'minū, wa la‘abdum mu'minun khairum mim musyrikiw wa lau a‘jabakum, ulā'ika yad‘ūna ilan-nār(i), wallāhu yad‘ū ilal-jannati wal-magfirati bi'iżnih(ī), wa yubayyinu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

மேலும், இணைவைக்கும் பெண்கள் நம்பிக்கை கொள்ளும் வரை அவர்களை மணக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, ஒரு சிலை வணங்கும் பெண்ணை விட, நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு பணிப்பெண் சிறந்தவள்; அவள் உங்கள் இதயத்தைக் கவர்ந்தாலும் கூட. மேலும், இணைவைக்கும் ஆண்கள் நம்பிக்கை கொள்ளும் பெண்களை, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ளும் வரை திருமணம் செய்து வைக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, ஒரு இணைவைக்கும் ஆண் அடிமையை விட, நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு ஆண் பணிப்பெண் சிறந்தவன்; அவன் உங்கள் இதயத்தைக் கவர்ந்தாலும் கூட. அவர்கள் அவர்களை நரகத்திற்கு அழைக்கிறார்கள், ஆனால் அல்லாஹ்வோ தனது அனுமதியுடன் அவர்களை சொர்க்கத்திற்கும் மன்னிப்பிற்கும் அழைக்கிறான். மக்கள் பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக அல்லாஹ் தனது வசனங்களை அவர்களுக்கு விளக்குகிறான்.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْمَحِيْضِ ۗ قُلْ هُوَ اَذًىۙ فَاعْتَزِلُوا النِّسَاۤءَ فِى الْمَحِيْضِۙ وَلَا تَقْرَبُوْهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ ۚ فَاِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوْهُنَّ مِنْ حَيْثُ اَمَرَكُمُ اللّٰهُ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوَّابِيْنَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِيْنَ

wa yas'alūnaka ‘anil-maḥīḍ(i), qul huwa ażā(n), fa‘tazilun-nisā'a fil-maḥīḍ(i), wa lā taqrabūhunna ḥattā yaṭhurn(a), fa'iżā taṭahharna fa'tūhunna min ḥaiṡu amarakumullāh(u), innallāha yuḥibbut-tawwābīna wa yuḥibbul-mutaṭahhirīn(a).

மேலும், (முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மிடம் மாதவிடாயைப் பற்றிக் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: “அது அசுத்தம்.” எனவே, மாதவிடாய்க் காலங்களில் உங்கள் மனைவியரை விட்டு விலகி இருங்கள்; அவர்கள் தூய்மையடையும் வரை அவர்களை அணுகாதீர்கள். அவர்கள் தூய்மையடைந்ததும், அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடி அவர்களுடன் உடலுறவு கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக, பாவமன்னிப்புக் கோருபவர்களையும், தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்பவர்களையும் அல்லாஹ் நேசிக்கிறான்.

نِسَاۤؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ ۖ فَأْتُوْا حَرْثَكُمْ اَنّٰى شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوْا لِاَنْفُسِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّكُمْ مُّلٰقُوْهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

nisā'ukum ḥarṡul lakum, fa'tū ḥarṡakum annā syi'tum, wa qaddimū li anfusikum, wattaqullāha wa‘lamū annakum mulāqūh(u), wa basysyiril-mu'minīn(a).

உங்கள் மனைவியர் உங்களுக்கு ஒரு வயல் போன்றவர்கள்; எனவே, உங்கள் வயலுக்கு நீங்கள் விரும்பும் நேரத்திலும் விரும்பும் விதத்திலும் வாருங்கள். மேலும், உங்களுக்கு எது நல்லதோ அதற்கு முன்னுரிமை கொடுங்கள். அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; நீங்கள் (ஒருநாள்) அவனைச் சந்திப்பீர்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு நற்செய்தியை எடுத்துரையுங்கள்.

وَلَا تَجْعَلُوا اللّٰهَ عُرْضَةً لِّاَيْمَانِكُمْ اَنْ تَبَرُّوْا وَتَتَّقُوْا وَتُصْلِحُوْا بَيْنَ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa lā taj‘alullāha ‘urḍatal li'aimānikum an tabarrū wa tattaqū wa tuṣliḥū bainan-nās(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

மேலும், நற்செயல்கள் செய்வதற்கும், இறையச்சத்துடன் இருப்பதற்கும், மக்களிடையே சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவதற்கும் தடையாக உங்கள் சத்தியத்தில் அல்லாஹ்வின் (பெயரை) பயன்படுத்தாதீர்கள். அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا كَسَبَتْ قُلُوْبُكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ

lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā kasabat qulūbukum, wallāhu gafūrun ḥalīm(un).

உங்கள் அறியாமலே எடுக்கும் சத்தியத்திற்காக அல்லாஹ் உங்களைத் தண்டிப்பதில்லை; மாறாக, உங்கள் உள்ளத்தில் அடங்கியுள்ள எண்ணங்களினாலேயே அவன் உங்களைத் தண்டிக்கிறான். அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்.

لِلَّذِيْنَ يُؤْلُوْنَ مِنْ نِّسَاۤىِٕهِمْ تَرَبُّصُ اَرْبَعَةِ اَشْهُرٍۚ فَاِنْ فَاۤءُوْ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

lil-lażīna yu'lūna min nisā'ihim tarabbuṣu arba‘ati asyhur(in), fa'in fā'ū fa'innalāha gafūrur raḥīm(un).

மனைவிகளை ஏமாற்றுபவர்கள் நான்கு மாதங்கள் காத்திருக்க வேண்டும். அதன் பிறகு அவர்கள் (தங்கள் மனைவிகளிடம்) திரும்பி வந்தால், நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கருணை மிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَاِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَاِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa in ‘azamuṭ-ṭalāqa fa innallāha samī‘un ‘alīm(un).

மேலும், அவர்கள் விவாகரத்து செய்யத் தீர்மானித்தால், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَالْمُطَلَّقٰتُ يَتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ ثَلٰثَةَ قُرُوْۤءٍۗ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ اَنْ يَّكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّٰهُ فِيْٓ اَرْحَامِهِنَّ اِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ وَبُعُوْلَتُهُنَّ اَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِيْ ذٰلِكَ اِنْ اَرَادُوْٓا اِصْلَاحًا ۗوَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِيْ عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۖ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wal-muṭallaqātu yatarabbaṣna bi anfusihinna ṡalāṡata qurū'(in), wa lā yaḥillu lahunna ay yaktumna mā khalaqallāhu fī arḥāmihinna in kunna yu'minna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa bu‘ūlatuhunna aḥaqqu biraddiūhinna fī żālika in arādū iṣlāḥā(n), wa lahunna miṡlul-lażī ‘alaihinna bil-ma‘rūf(i), wa lir-rijāli ‘alaihinna darajah(tun), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

மேலும், விவாகரத்து பெற்ற மனைவிகள் மூன்று முறை குருஃ காலம் வரை தங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பினால், அல்லாஹ் அவர்களின் கருப்பையில் படைத்ததை அவர்கள் மறைப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல. மேலும், அவர்கள் முன்னேற்றம் காண விரும்பினால், அந்தக் காலகட்டத்தில் அவர்களிடம் திரும்புவதற்கு அவர்களின் கணவர்களுக்கு அதிக உரிமை உண்டு. மேலும், அவர்களுக்கு (பெண்களுக்கு) தகுந்த முறையில் அவர்களின் கடமைகளுக்கு ஏற்ற உரிமைகள் உள்ளன. ஆனால் கணவர்களுக்கு அவர்களை விட சாதகங்கள் உண்டு. அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன்.

اَلطَّلَاقُ مَرَّتٰنِ ۖ فَاِمْسَاكٌۢ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ تَسْرِيْحٌۢ بِاِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ اَنْ تَأْخُذُوْا مِمَّآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ شَيْـًٔا اِلَّآ اَنْ يَّخَافَآ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ خِفْتُمْ اَلَّا يُقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۙ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيْمَا افْتَدَتْ بِهٖ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَعْتَدُوْهَا ۚوَمَنْ يَّتَعَدَّ حُدُوْدَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

aṭ-ṭalāqu marratān(i), fa imsākum bima‘rūfin au tasrīḥum bi'iḥsān(in), wa lā yaḥillu lakum an ta'khużū mimmā ātaitumūhunna syai'an illā ay yakhāfā allā yuqīmā ḥudūdullāh(i), fa in khiftum allā yuqīmā ḥudūdullāh(i) falā junāḥa ‘alaihimā fīmaftadat bih(ī), tilka ḥudūdullāhi falā ta‘tadūhā, wa may yata‘adda ḥudūdullāhi fa'ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

விவாகரத்து என்பது இரண்டு முறை ஆகும். (அதன்பிறகு கணவன்) அதை அன்புடன் நிறுத்தி வைக்கலாம், அல்லது அன்புடன் விட்டுவிடலாம். அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை அவர்களால் நிறைவேற்ற முடியாது என்று கணவன் மற்றும் மனைவி இருவரும் அஞ்சினால் தவிர, நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுத்த எதையும் திரும்பப் பெறுவது உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல. அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை அவர்களால் நிறைவேற்ற முடியாது என்று நீங்கள் (பாதுகாவலர்கள்) அஞ்சினால், தன்னை மீட்டுக் கொள்வதற்காக (மனைவியால்) கொடுக்கப்பட வேண்டிய விலைக்காக அவர்கள் இருவர் மீதும் எந்தப் பாவமும் இல்லை. இவை அல்லாஹ்வின் வரம்புகள், எனவே அவற்றை மீறாதீர்கள். அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை மீறுபவர், அநியாயக்காரர்கள் ஆவார்கள்.

فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهٗ مِنْۢ بَعْدُ حَتّٰى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهٗ ۗ فَاِنْ طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يَّتَرَاجَعَآ اِنْ ظَنَّآ اَنْ يُّقِيْمَا حُدُوْدَ اللّٰهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fa'in ṭallaqahā falā taḥillu lahū mim ba‘du ḥattā tankiḥa zaujan gairah(ū), fa'in ṭallaqahā falā junāḥa ‘alaihimā ay yatarāja‘ā in ẓannā ay yuqīmā ḥudūdullāh(i), tilka ḥudūdullāhi yubayyinuhā liqaumiy ya‘lamūn(a).

பின்னர், அவன் (இரண்டாவது விவாகரத்துக்குப் பிறகு) அவளை விவாகரத்து செய்தால், அவள் வேறொரு கணவனை மணக்கும் வரை அவனுக்கு அவள் தகப்பன் அல்ல. பின்னர், அந்த மற்றொரு கணவன் அவளை விவாகரத்து செய்தால், அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் வரம்புகளைக் கடைப்பிடிக்க முடியும் என்று கருதினால், அவர்கள் (முதல் கணவனும் முன்னாள் மனைவியும்) மறுமணம் செய்து கொள்வதில் இருவருக்கும் எந்தப் பாவமும் இல்லை. இவை அல்லாஹ்வின் வரம்புகளாகும், அவற்றை அவன் அறிவுள்ளவர்களுக்குத் தெளிவுபடுத்துகிறான்.

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

நீங்கள் உங்கள் மனைவியரை விவாகரத்து செய்தால், அவர்களின் தொழுகை முடியும் வரை அவர்களை நல்ல முறையில் கட்டுப்படுத்துங்கள், அல்லது அவர்களையும் நல்ல முறையில் விவாகரத்து செய்யுங்கள். அவர்களை கொடுமைப்படுத்தும் தீய எண்ணத்துடன் தடுத்து வைக்காதீர்கள். இவ்வாறு செய்பவர் தனக்குத்தானே அநீதி இழைத்துக் கொள்கிறார். அல்லாஹ்வின் வசனங்களை ஏளனப் பொருளாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள். உங்கள் மீது அல்லாஹ் காட்டிய அருளையும், உங்களுக்குக் கற்பிப்பதற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருளிய வேதத்தையும் (அல்-குர்ஆன்) ஞானத்தையும் (சுன்னா) நினைவுகூருங்கள். அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; அல்லாஹ் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوْهُنَّ اَنْ يَّنْكِحْنَ اَزْوَاجَهُنَّ اِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ ذٰلِكَ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ ذٰلِكُمْ اَزْكٰى لَكُمْ وَاَطْهَرُ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ

wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna falā ta‘ḍulūhunna ay yankiḥna azwājahunna iżā tarāḍau bainahum bil-ma‘rūf(i), żālika yū‘aẓu bihī man kāna minkum yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālikum azkā lakum wa aṭhar(u), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).

நீங்கள் உங்கள் மனைவியரை விவாகரத்து செய்து, அவர்கள் அதற்குச் சம்மதம் தெரிவித்தபின், அவர்களுக்கிடையே நல்ல முறையில் இணக்கம் ஏற்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில், அவர்கள் தங்களுடைய வருங்காலக் கணவர்களை மீண்டும் திருமணம் செய்வதைத் தடுக்காதீர்கள். உங்களில் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புகிறவர்களுக்கு இதுவே அறிவுறுத்தப்படுகிறது. அது உங்களுக்கு மிகவும் தூய்மையானதும் சுத்தமானதும் ஆகும். மேலும், நீங்கள் அறியாதிருக்க, அல்லாஹ் அதை அறிந்திருப்பான்.

۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

மேலும், முழுமையாகப் பாலூட்ட விரும்பும் தாய்மார்கள், தங்கள் குழந்தைகளுக்கு இரண்டு முழு ஆண்டுகள் பாலூட்ட வேண்டும். மேலும், அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றை வழங்குவதும், தகுந்த முறையில் ஆடை அணிவிப்பதும் தந்தையின் கடமையாகும். ஒரு மனிதன் தாங்கக்கூடியதை விட அதிக சுமையை அவன் மீது சுமத்தக்கூடாது. ஒரு தாய் தன் குழந்தையால் துன்பப்பட வேண்டாம்; ஒரு தந்தை தன் குழந்தையால் துன்பப்பட வேண்டாம். வாரிசுகளும் அவ்வாறே கடமைப்பட்டுள்ளனர். இருவரும் தங்களுக்குள் உடன்பாடு மற்றும் கலந்தாலோசனையுடன் பாலூட்டலை நிறுத்த விரும்பினால், அவர்கள் இருவர் மீதும் எந்தப் பாவமும் இல்லை. மேலும், உங்கள் குழந்தைக்கு வேறொருவருக்குப் பாலூட்ட நீங்கள் விரும்பினால், அதற்குத் தகுந்த முறையில் நீங்கள் பணம் கொடுப்பதில் எந்தப் பாவமும் இல்லை. அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்கிறான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًا يَّتَرَبَّصْنَ بِاَنْفُسِهِنَّ اَرْبَعَةَ اَشْهُرٍ وَّعَشْرًا ۚ فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājay yatarabbaṣna bi'anfusihinna arba‘ata asyhuriw wa ‘asyrā(n), fa'iżā balagna ajalahunna falā junāḥa ‘alaikum fīmā fa‘alna fī anfusihinna bil-ma‘rūf(i),wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

உங்களில் எவரேனும் மரணமடைந்து, மனைவியரை விட்டுச் சென்றால், அவர்கள் நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் காத்திருக்கட்டும். பின்னர், அவர்கள் தங்கள் தொழுகையை நிறைவு செய்த பிறகு, அவர்கள் தகுந்த முறையில் தங்களுக்குத் தாங்களே செய்துகொள்வதில் உங்களுக்கு எந்தக் குற்றமும் இல்லை. மேலும், நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.

وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْمَا عَرَّضْتُمْ بِهٖ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاۤءِ اَوْ اَكْنَنْتُمْ فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ سَتَذْكُرُوْنَهُنَّ وَلٰكِنْ لَّا تُوَاعِدُوْهُنَّ سِرًّا اِلَّآ اَنْ تَقُوْلُوْا قَوْلًا مَّعْرُوْفًا ەۗ وَلَا تَعْزِمُوْا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتّٰى يَبْلُغَ الْكِتٰبُ اَجَلَهٗ ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوْهُ ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ

wa lā junāḥa ‘alaikum fīmā ‘arraḍtum bihī min khiṭbatin-nisā'i au aknantum fī anfusikum, ‘alimallāhu annakum satażkurūnahunna wa lākil lā tuwā‘idūhunna sirran illā an taqūlū qaulam ma‘rūfā(n), wa lā ta‘zimū ‘uqdatan-nikāḥi ḥattā yablugal-kitābu ajalah(ū), wa‘lamū annallāha ya‘lamu mā fī anfusikum faḥżarūh(u), wa‘lamū annallāha gafūrun ḥalīm(un).

நீங்கள் அவர்களிடம் சூசகமாக முன்மொழிந்தாலோ அல்லது உங்கள் உள்ளத்தில் (உங்கள் விருப்பத்தை) மறைத்தாலோ உங்கள் மீது எந்தப் பாவமும் இல்லை. நீங்கள் அதை அவர்களிடம் கூறுவீர்கள் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். ஆனால், இனிமையாகப் பேசுவதைத் தவிர, அவர்களுடன் இரகசியமாக (திருமணத்திற்காக) உடன்படிக்கை செய்யாதீர்கள். மேலும், இத்தா (காத்திருக்கும் காலம்) முடிவதற்குள் திருமண ஒப்பந்தம் எதையும் செய்து முடிக்காதீர்கள். உங்கள் உள்ளங்களில் உள்ளதை அல்லாஹ் அறிவான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள், எனவே அவனுக்கு அஞ்சுங்கள். மேலும், அல்லாஹ் மன்னிப்பவன், பொறுமையாளன் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

لَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ مَا لَمْ تَمَسُّوْهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوْا لَهُنَّ فَرِيْضَةً ۖ وَّمَتِّعُوْهُنَّ عَلَى الْمُوْسِعِ قَدَرُهٗ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهٗ ۚ مَتَاعًا ۢبِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِيْنَ

lā junāḥa ‘alaikum in ṭallaqtumun-nisā'a mā lam tamassūhunna au tafriḍū lahunna farīḍah(tan), wa matti‘ūhunna ‘alal-mūsi‘i qadaruhū wa ‘alal-muqtiri qadaruhū matā‘am bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muḥsinīn(a).

நீங்கள் தீண்டாத அல்லது மஹர் நிர்ணயிக்காத உங்கள் மனைவியரை விவாகரத்து செய்வதில் உங்களுக்கு எந்தப் பாவமும் இல்லை. மேலும், வசதி உள்ளவர்களுக்கும் வசதியற்றவர்களுக்கும், நன்மை செய்பவர்கள் மீது கடமையான முத்ஆவை, தகுந்த முறையில் கொடுங்கள்.

وَاِنْ طَلَّقْتُمُوْهُنَّ مِنْ قَبْلِ اَنْ تَمَسُّوْهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيْضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ اِلَّآ اَنْ يَّعْفُوْنَ اَوْ يَعْفُوَا الَّذِيْ بِيَدِهٖ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۗ وَاَنْ تَعْفُوْٓا اَقْرَبُ لِلتَّقْوٰىۗ وَلَا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa in ṭallaqtumūhunna min qabli an tamassūhunna wa qad faraḍtum lahunna farīḍatan faniṣfu mā faraḍtum illā ay ya‘fūna au ya‘fuwal-lażī biyadihī ‘uqdatun-nikāḥ(i), wa an ta‘fū aqrabu lit-taqwā, wa lā tansawul-faḍla bainakum, innallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).

மேலும், நீங்கள் (தலையிடுவதற்கு) முன்பாகவே அவர்களை விவாகரத்து செய்துவிட்டால், நீங்கள் ஏற்கெனவே மஹரை நிர்ணயித்திருந்தபோதிலும், அவர்கள் (விடுதலை) செய்தாலோ அல்லது திருமண ஒப்பந்தம் யாரிடம் உள்ளதோ அந்த நபரால் அவர்கள் விடுவிக்கப்படாவிட்டாலோ, நீங்கள் நிர்ணயித்த தொகையில் பாதியைச் செலுத்துங்கள். விடுதலை என்பது இறையச்சத்திற்கு மிக நெருக்கமானது. மேலும், உங்களுக்குள் இருக்கும் நன்மையை மறந்துவிடாதீர்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்கிறான்.

حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ

Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).

எல்லாத் தொழுகைகளையும், உளூ தொழுகையையும் தவறாமல் நிறைவேற்றுங்கள். மேலும், அவற்றை அல்லாஹ்வுக்குப் பயபக்தியுடன் செய்யுங்கள்.

فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ

fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).

நீங்கள் ஆபத்தைக் கண்டு அஞ்சினால், நடக்கும்போதோ அல்லது வாகனத்தில் செல்லும்போதோ தொழுங்கள். பின்னர், நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கும்போது, அல்லாஹ்வை நினைவுகூருங்கள் (தொழுகையை), ஏனெனில் நீங்கள் அறியாததை அவன் உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்துள்ளான்.

وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ

wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).

உங்களில் எவரேனும் மரணமடைந்து, மனைவியரை விட்டுச் சென்றால், அவர்கள் தங்கள் மனைவியருக்காக ஒரு உயில் எழுதி வைக்கட்டும்: அதாவது, அவர்களை வெளியே அனுப்பாமல், ஓராண்டுக்கான பராமரிப்பை வழங்கட்டும். ஆனால், அவர்கள் வெளியே சென்றால், அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே செய்துகொள்ளும் நன்மைகளுக்காக உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை. அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன்.

وَلِلْمُطَلَّقٰتِ مَتَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِۗ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ

wa lil-muṭallaqāti matā‘um bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

மேலும், விவாகரத்து பெற்ற பெண்களுக்கு, ஒரு நல்லொழுக்கமுள்ள நபரின் கடமையாக, தகுந்த முறையில் முத்ஆ வழங்கப்பட வேண்டும்.

كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ

każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

இவ்வாறு அல்லாஹ் தனது வசனங்களை நீங்கள் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் உங்களுக்கு விளக்குகிறான்.

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ اُلُوْفٌ حَذَرَ الْمَوْتِۖ فَقَالَ لَهُمُ اللّٰهُ مُوْتُوْا ۗ ثُمَّ اَحْيَاهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

alam tara ilal-lażīna kharajū min diyārihim wa hum ulūfun ḥażaral-maut(i), faqāla lahumullāhu mūtū, ṡumma aḥyāhum, inallāha lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

மரணத்தை அஞ்சி ஆயிரக்கணக்கில் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறியவர்களை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? அப்போது அல்லாஹ் அவர்களிடம், “இறந்துவிடுங்கள்!” என்று கூறினான். பின்னர் அவன் அவர்களுக்கு உயிர் கொடுத்தான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் மனிதர்களுக்கு அருள்புரிகிறான், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் நன்றிகெட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

wa qātilū fī sabīlillāhi wa‘lamū annallāha samī‘un ‘alīm(un).

மேலும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுங்கள், அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

مَنْ ذَا الَّذِيْ يُقْرِضُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضٰعِفَهٗ لَهٗٓ اَضْعَافًا كَثِيْرَةً ۗوَاللّٰهُ يَقْبِضُ وَيَبْصُۣطُۖ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

man żal-lażī yuqriḍullāha qarḍan ḥasanan fayuḍā‘ifahū lahū aḍ‘āfan kaṡīrah(tan), wallāhu yaqbiḍu wa yabsuṭ(u), wa ilaihi turja‘ūn(a).

எவர் அல்லாஹ்வுக்கு ஒரு நல்ல கடனைக் கொடுக்கிறாரோ, அவருக்கு அவன் அதனைப் பன்மடங்கு பிரதிபலனாக ஆக்குவான். அல்லாஹ் கொடுப்பதை நிறுத்தியும், கொடுத்தும் வைக்கிறான்; மேலும், நீங்கள் அவனிடமே திரும்புவீர்கள்.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ

alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).

மூசாவின் மரணத்திற்குப் பிறகு இஸ்ரவேல் மக்களின் தலைவர்கள் தங்கள் தீர்க்கதரிசிகளில் ஒருவரிடம், “எங்களுக்கு ஒரு அரசனை நியமித்தருளும், நாங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுவோம்” என்று கூறியதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? அவர்களுடைய தீர்க்கதரிசி, “ஒருவேளை உங்களுக்குப் போரிடக் கடமையாக்கப்பட்டிருந்தால், நீங்கள் போரிட மாட்டீர்களா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “எங்கள் வீடுகளை விட்டு விரட்டப்பட்டு, எங்கள் பிள்ளைகளிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் நாங்கள், அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஏன் போரிடாமல் இருக்க வேண்டும்?” என்று கூறினார்கள். ஆனால், அவர்களுக்குப் போரிடக் கடமையாக்கப்பட்டபோது, அவர்களில் சிலரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் அதிலிருந்து விலகிச் சென்றனர். மேலும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களை நன்கு அறிந்தவன்.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

மேலும் அவர்களின் நபி அவர்களிடம், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ் தாலூத்தை உங்கள் அரசராக நியமித்துள்ளான்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அவனை விட நாங்கள் அரசாட்சிக்கு அதிக தகுதியுடையவர்களாக இருந்தும், அவனுக்கு அதிக செல்வம் வழங்கப்படாமலும் இருந்தபோது, தாலூத் எப்படி எங்கள் மீது அரசாட்சியைப் பெற்றான்?" என்று பதிலளித்தனர். (நபி) அவர்கள், "அல்லாஹ் அவனை உங்களுக்காக (அரசராக) தேர்ந்தெடுத்து, உங்களுக்கு மேலான அறிவையும் உடல் திறன்களையும் வழங்கியுள்ளான்" என்று பதிலளித்தனர். அல்லாஹ் தான் நாடியவருக்குத் தன் அரசை அளிக்கிறான், மேலும் அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

மேலும் அவர்களுடைய நபி அவர்களிடம் கூறினார், "நிச்சயமாக, அவருடைய ஆட்சியின் அடையாளம் என்பது, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து சாந்தியும், வானவர்களால் கொண்டுவரப்பட்ட மூசாவின் குடும்பத்தினர் மற்றும் ஆரூனின் குடும்பத்தினரின் எச்சங்களும் அடங்கிய பேழை உங்களிடம் வருவதாகும். நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், நிச்சயமாக இதில் உங்களுக்கு (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தின்) ஓர் அடையாளம் இருக்கிறது."

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ

falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).

ஆகவே, தாலூத் தன் படையைக் கொண்டு வந்தபோது, அவன் கூறினான்: "அல்லாஹ் உங்களை ஒரு நதியைக் கொண்டு சோதிப்பான். எனவே, அதன் நீரைக் குடிப்பவன் என் அடியான் அல்ல. அதைக் குடிக்காதவன், தன் கையால் சிறிதளவு அள்ளிக் குடிக்காத வரையில், என் அடியான் ஆவான்." ஆனால், அவர்களில் சிலரைத் தவிர மற்றவர்கள் அதைக் குடித்தார்கள். அவனும் (தாலூத்தும்) அவனுடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களும் நதியைக் கடந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "இன்று தாலூத்துக்கும் அவனது படைக்கும் எதிராக நாங்கள் வலிமையற்றவர்களாகிவிட்டோம்." அல்லாஹ்வைச் சந்திப்போம் என்று நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் எத்தனை சிறிய குழுக்கள் பெரிய குழுக்களைத் தோற்கடித்தன." பொறுமையுடன் இருப்பவர்களுடன் அல்லாஹ் இருக்கிறான்.

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

அவர்கள் யாலூத்தையும் அவனது படையையும் எதிர்த்து முன்னேறியபோது, "எங்கள் இறைவா, எங்களுக்குப் பொறுமையைத் தந்தருளும், எங்கள் நடைகளை வலுப்படுத்தி, நிராகரிப்பவர்களை எதிர்கொள்ள எங்களுக்கு உதவுவாயாக" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் அவர்கள் அவனைத் தோற்கடித்தனர்; தாவூத் கோலியாத்தைக் கொன்றார். பின்னர் அல்லாஹ் அவருக்கு (தாவூத்துக்கு) ஆட்சியையும் ஞானத்தையும் அளித்து, தான் நாடியவற்றைக் கற்பித்தான். அல்லாஹ் சிலரை மற்றவர்கள் மூலம் பாதுகாக்காவிட்டால், பூமி நிச்சயமாகச் சீர்கெட்டுப் போயிருக்கும். ஆனால், அல்லாஹ் எல்லா உலகங்கள் மீதும் அருள்புரிபவன்.

تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِيْنَ ۔

tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa innaka laminal-mursalīn(a).

இவை அல்லாஹ்வின் வசனங்கள். அவற்றை நாம் உங்களுக்குச் சரியாக ஓதிக் காட்டினோம். மேலும், நீங்கள் (முஹம்மது) உண்மையாகவே ஒரு தூதர் ஆவீர்கள்.

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

சில தூதர்களுக்கு மற்றவர்களை விட நாம் மேன்மை அளித்திருக்கிறோம். அவர்களில், அல்லாஹ் நேரடியாகப் பேசுகிறவர்களும் இருக்கிறார்கள்; மேலும், அவன் பல படிகள் உயர்த்துகிற மற்றவர்களும் இருக்கிறார்கள். மர்யமின் மகன் ஈசாவுக்கு நாம் பல அற்புதங்களை வழங்கினோம்; மேலும், தூய ஆவியைக் கொண்டு அவரை நாம் பலப்படுத்தினோம். அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அதற்கான சான்றுகள் அவர்களைச் சென்றடைந்த பின்னரும், அவர்களுக்குப் பின் வந்தவர்கள் கொலை செய்திருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், அவர்கள் வேறுபட்டனர்; எனவே, அவர்களில் சிலர் நம்பிக்கை கொண்டனர், சிலர் நிராகரித்தனர். அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்கள் கொலை செய்திருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், அல்லாஹ் தன் விருப்பப்படியே செய்கிறான்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقْنٰكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيْهِ وَلَا خُلَّةٌ وَّلَا شَفَاعَةٌ ۗوَالْكٰفِرُوْنَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū mimmā razaqnākum min qabli ay ya'tiya yaumul lā bai‘un fīhi wa lā khullatuw wa lā syafā‘ah(tun), wal-kāfirūna humuẓ-ẓālimūn(a).

நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! இனி வியாபாரமும், நட்பும், பரிந்துரையும் இல்லாத ஒரு நாள் வருவதற்கு முன்பாக, நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தில் ஒரு பகுதியை முதலீடு செய்யுங்கள். நிராகரிப்பவர்கள் அநியாயம் செய்பவர்கள் ஆவார்கள்.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ

allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).

அல்லாஹ், அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் சர்வவல்லமையுள்ளவன், தன் படைப்புகளைத் தொடர்ந்து கவனித்துக்கொள்பவன், அவன் உறங்குவதில்லை. வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ளவை அனைத்தும் அவனுக்கே சொந்தம். அவனது அனுமதியின்றி எவராலும் அவனுக்காகப் பரிந்துரைக்க முடியாது. அவர்களுக்கு முன்னால் உள்ளதையும், அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ளதையும் அவன் அறிவான். அவன் நாடியதைத் தவிர, அவனது அறிவில் அவர்கள் வேறெதையும் அறியமாட்டார்கள். அவனது இருக்கை வானங்களையும் பூமியையும் மூடியுள்ளது. அவை இரண்டையும் கவனித்துக்கொள்வது அவனுக்குச் சிரமமல்ல. அவனே மிக உயர்ந்தவன், மிகப் பெரியவன்.

لَآ اِكْرَاهَ فِى الدِّيْنِۗ قَدْ تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَنْ يَّكْفُرْ بِالطَّاغُوْتِ وَيُؤْمِنْۢ بِاللّٰهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقٰى لَا انْفِصَامَ لَهَا ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ

lā ikrāha fid-dīn(i), qat tabayyanar-rusydu minal-gayy(i), famay yakfur biṭ-ṭāgūti wa yu'mim billāhi fa qadistamsaka bil-‘urwatil-wuṡqā, lanfiṣāma lahā, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).

மார்க்கத்தை (இஸ்லாத்தைப்) பின்பற்றுவதில் எந்தக் கட்டாயமும் இல்லை; உண்மையில், நேர்வழிக்கும் தவறான வழிக்கும் இடையே தெளிவான வேறுபாடு உள்ளது. எவர் தாகூத்தை நிராகரித்து, அல்லாஹ்வை நம்புகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக அறுந்துபோகாத மிகவும் வலிமையான ஒரு கயிற்றை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறார். அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

اَللّٰهُ وَلِيُّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اَوْلِيَاۤؤُهُمُ الطَّاغُوْتُ يُخْرِجُوْنَهُمْ مِّنَ النُّوْرِ اِلَى الظُّلُمٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ ࣖ

allāhu waliyyul-lażīna āmanū yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wal-lażīna kafarū auliyā'uhumuṭ-ṭāgūtu yukhrijuhum minan-nūri ilaẓ-ẓulumāt(i), ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

அல்லாஹ் நம்பிக்கையாளர்களின் பாதுகாவலன். அவன் அவர்களை இருளிலிருந்து வெளிச்சத்திற்கு (நம்பிக்கைக்கு) கொண்டு வந்தான். நிராகரிப்பவர்களுக்கு, ஷைத்தானே பாதுகாவலன்; அவன் அவர்களை வெளிச்சத்திலிருந்து இருளுக்குக் கொண்டு செல்கிறான். அவர்கள் நரகவாசிகளாவர். அவர்கள் அதிலேயே நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ

alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

அல்லாஹ் அவருக்கு ஒரு ஆட்சியை (அதிகாரத்தை) வழங்கியிருந்ததால், அவருடைய இறைவனைப் பற்றி ஆபிரகாமுடன் தர்க்கம் செய்த மக்களை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா? ஆபிரகாம், “என் இறைவன் உயிரளிப்பவனும் மரணத்தை உண்டாக்குபவனும் ஆவான்” என்று கூறியபோது, அவர், “நானும் உயிரளிக்க முடியும், மரணத்தை உண்டாக்க முடியும்” என்றார். இப்ராஹீம், “அல்லாஹ் சூரியனைக் கிழக்கிலிருந்து உதிக்கச் செய்தான்; ஆகவே, அவன் அதை மேற்கிலிருந்து உதிக்கச் செய்தான்” என்றார். எனவே, நிராகரிப்பவன் குழப்பமடைகிறான். அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.

اَوْ كَالَّذِيْ مَرَّ عَلٰى قَرْيَةٍ وَّهِيَ خَاوِيَةٌ عَلٰى عُرُوْشِهَاۚ قَالَ اَنّٰى يُحْيٖ هٰذِهِ اللّٰهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ فَاَمَاتَهُ اللّٰهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهٗ ۗ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۗ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالَ بَلْ لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانْظُرْ اِلٰى طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۚ وَانْظُرْ اِلٰى حِمَارِكَۗ وَلِنَجْعَلَكَ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَانْظُرْ اِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوْهَا لَحْمًا ۗ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهٗ ۙ قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

au kal-lażī marra ‘alā qaryatiw wa hiya khāwiyatun ‘alā ‘urūsyihā, qāla annā yuḥyī hāżihillāhu ba‘da mautihā, fa'amātahullāhu mi'ata ‘āmin ṡumma ba‘aṡah(ū), qāla kam labiṡt(a), qāla labiṡtu yauman au ba‘ḍa yaum(in), qāla bal labiṡta mi'ata ‘āmin fanẓur ilā ṭa‘āmika wa syarābika lam yatasannah, wanẓur ilā ḥimārik(a), wa linaj‘alaka āyatal lin-nāsi wanẓur ilal-‘iẓāmi kaifa nunsyizuhā ṡumma naksūhā laḥmā(n), falammā tabayyana lah(ū), qāla a‘lamu annallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

அல்லது, கூரைகளின் இடிபாடுகளை மறைக்கும் அளவுக்கு இடிந்து விழுந்த கட்டிடங்களைக் கொண்ட ஒரு நாட்டைக் கடந்து செல்லும் ஒருவரைப் போல, அவர் கூறுகிறார், "அழிக்கப்பட்ட இந்த நாட்டை அல்லாஹ் எவ்வாறு உயிர்ப்பித்தான்?" பின்னர் அல்லாஹ் அவரை நூறு ஆண்டுகளுக்கு மரணதண்டனைக்கு உட்படுத்தி, மீண்டும் உயிர்ப்பித்தான். மேலும் (அல்லாஹ்) கேட்டான், "நீ எவ்வளவு காலம் (இங்கே) தங்குவாய்?" அவர் (அந்த நபர்) பதிலளித்தார், "நான் ஒரு நாள் அல்லது அரை நாள் (இங்கே) தங்குவேன்." அல்லாஹ் கூறினான், "இல்லை! நீ நூறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்துவிட்டாய். உன்னுடைய உணவும் பானமும் மாறாமல் இருப்பதைப் பார், ஆனால் உன்னுடைய கழுதையைப் பார் (அது எலும்புகளாகிவிட்டது). மேலும், மனிதர்களுக்கு நமது வல்லமையின் அடையாளமாக உன்னை ஆக்குவதற்காகவே இது. (கழுதையின்) எலும்புகளைப் பார், நாம் அவற்றை எவ்வாறு மீண்டும் ஒன்றாகச் சேர்த்து, பின்னர் அவற்றுக்கு சதையை அணிவிக்கிறோம்." எனவே அவனுக்கு அது தெளிவாகியபோது, அவன் கூறினான், "அல்லாஹ் எல்லாவற்றின் மீதும் சர்வவல்லமையுள்ளவன் என்பதை நான் அறிவேன்."

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّ اَرِنِيْ كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتٰىۗ قَالَ اَوَلَمْ تُؤْمِنْ ۗقَالَ بَلٰى وَلٰكِنْ لِّيَطْمَىِٕنَّ قَلْبِيْ ۗقَالَ فَخُذْ اَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ اِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلٰى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِيْنَكَ سَعْيًا ۗوَاعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbi arinī kaifa tuḥyil-mautā, qāla awalam tu'min, qāla balā wa lākil liyaṭma'inna qalbī, qāla fakhuż arba‘atam minaṭ-ṭairi faṣurhunna ilaika ṡummaj‘al ‘alā kulli jabalim minhunna juz'an ṡummad‘uhunna ya'tīnaka sa‘yā(n), wa‘lam annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).

மேலும், இப்ராஹீம் (ரலி) அவர்கள், "என் இறைவா, மரித்தோர்க்கு நீ எவ்வாறு உயிர் கொடுக்கிறாய் என்பதை எனக்குக் காட்டுவாயாக" என்று கூறியபோது, அல்லாஹ், "நீ இன்னும் நம்பவில்லையா?" என்று கேட்டான். அதற்கு அவர் (இப்ராஹீம்), "நான் நம்புகிறேன், ஆனால் என் உள்ளம் அமைதியடைவதற்காகவே" என்று பதிலளித்தார். அதற்கு அவன் (அல்லாஹ்), "அப்படியானால், நான்கு பறவைகளை எடுத்து, அவற்றைத் துண்டுகளாக்கி, ஒவ்வொரு மலையின் மீதும் அதன் ஒரு பகுதியை வைத்து, பிறகு அவற்றை அழையுங்கள்; அவை உடனடியாக உங்களிடம் வந்துவிடும்" என்று கூறினான். அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ

maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).

தன் செல்வத்தை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவழிப்பவரின் உவமையானது, ஏழு தண்டுகளை முளைக்கவிடும் ஒரு விதையைப் போன்றது; ஒவ்வொரு தண்டிலும் நூறு விதைகள் உள்ளன. அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்குப் பெருக்குகிறான், மேலும் அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

எவர்கள் தங்கள் செல்வத்தை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடுகிறார்களோ, பின்னர் தாங்கள் தானமாக அளித்ததை இழிவாகப் பேசியோ அல்லது பெறுபவரின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தியோ உடன் விடாமல் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடமிருந்து வெகுமதியைப் பெறுவார்கள். அவர்களிடம் அச்சம் இல்லை, அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.

۞ قَوْلٌ مَّعْرُوْفٌ وَّمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّنْ صَدَقَةٍ يَّتْبَعُهَآ اَذًى ۗ وَاللّٰهُ غَنِيٌّ حَلِيْمٌ

qaulum ma‘rūfuw wa magfiratun khairum min ṣadaqatiy yatba‘uhā ażā(n), wallāhu ganiyyun ḥalīm(un).

தீங்கு விளைவிக்கும் செயல்களுடன் கூடிய தர்மத்தை விட, கனிவான வார்த்தைகளும் மன்னிப்புமே சிறந்தவை. அல்லாஹ்வே மிகவும் செல்வந்தன், மிகவும் மன்னிப்பவன்.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

நம்பிக்கையாளர்களே! மக்களுக்குக் காட்டிக்கொள்வதற்காகத் தன் செல்வத்தைத் தானம் செய்பவனைப் போல, உங்கள் தர்மத்தைக் குறிப்பிட்டு, அதைப் பெறுபவரின் மனதைப் புண்படுத்தி, அதை நீங்கள் கெடுக்காதீர்கள். அவன் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புவதில்லை. (அவனுடைய) உதாரணம், தூசி படிந்த ஒரு வழவழப்பான கல்லைப் போன்றது; பின்னர், அந்தக் கல்லின் மீது கனமழை பெய்யும்போது, கல் மீண்டும் வழவழப்பாகிவிடும். அவர்கள் தாங்கள் செய்வதால் எதையும் பெறுவதில்லை. மேலும், அல்லாஹ் நிராகரிப்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.

وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).

அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடுவதற்கும், தங்கள் ஆன்மாக்களை வலுப்படுத்திக் கொள்வதற்கும் தங்கள் செல்வத்தைச் செலவழிக்கும் மக்களின் உவமையானது, ஒரு பீடபூமியில் அமைந்துள்ள ஒரு தோட்டத்தைப் போன்றது. அதற்குப் பெருமழை பெய்தால், அத்தோட்டம் இருமடங்கு கனிகளைத் தரும். பெருமழை அதற்கு நீர் பாய்ச்சாவிட்டால், பனித்துளி (போதுமானதாக இருந்தாலும்) பாய்ச்சும். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்பவன்.

اَيَوَدُّ اَحَدُكُمْ اَنْ تَكُوْنَ لَهٗ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۙ لَهٗ فِيْهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۙ وَاَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهٗ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاۤءُۚ فَاَصَابَهَآ اِعْصَارٌ فِيْهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

ayawaddu aḥadukum an takūna lahū jannatum min nakhīliw wa a‘nābin tajrī min taḥtihal-anhār(u), lahū fīhā min kulliṡ-ṡamarāt(i), wa aṣābahul-kibaru wa lahū żurriyyatun ḍu‘afā'(u), fa'aṣābahā i‘ṣārun fīhi nārun faḥtaraqat, każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum tatafakkarūn(a).

உங்களில் எவரேனும், கீழே ஆறுகள் ஓடும் பேரீச்சை மற்றும் திராட்சைப் பழங்கள் நிறைந்த ஒரு தோட்டத்தையும், அதில் எல்லா விதமான பழங்களும் இருப்பதையும், பின்னர் முதுமை அடைந்து, அதற்கெல்லாம் சிறு பிள்ளைகளே இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவாரா? பிறகு, நெருப்பைக் கொண்ட ஒரு பலத்த காற்றால் அந்தத் தோட்டம் தாக்கப்பட்டு, தீப்பற்றிக் கொண்டது. இவ்வாறு அல்லாஹ் தனது வசனங்களை உங்களுக்கு விளக்குகிறான், நீங்கள் அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திப்பதற்காகவே.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْفِقُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّآ اَخْرَجْنَا لَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ ۗ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيْثَ مِنْهُ تُنْفِقُوْنَ وَلَسْتُمْ بِاٰخِذِيْهِ اِلَّآ اَنْ تُغْمِضُوْا فِيْهِ ۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū anfiqū min ṭayyibāti mā kasabtum wa mimmā akhrajnā lakum minal-arḍ(i), wa lā tayammamul-khabīṡa minhu tunfiqūna wa lastum bi'ākhiżīhi illā an tugmiḍū fīh(i), wa‘lamū annallāha ganiyyun ḥamīd(un).

நம்பிக்கையாளர்களே! நீங்கள் சம்பாதித்த நன்மைகளிலிருந்தும், பூமியிலிருந்து நாம் உங்களுக்குக் கொண்டு வந்தவற்றிலிருந்தும் செலவு செய்யுங்கள். தீமையானதை நீங்கள் வெறுப்புடன் அன்றி ஏற்காத நிலையில், அதைச் செலவு செய்யத் தேர்ந்தெடுக்காதீர்கள். மேலும், அல்லாஹ் தன்னிறைவு பெற்றவன், புகழத்தக்கவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ

asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).

ஷைத்தான் உங்களுக்கு வறுமையை வாக்குறுதியளித்து (அச்சுறுத்தி) தீமையை (கஞ்சத்தனத்தை) செய்யும்படி தூண்டுகிறான், ஆனால் அல்லாஹ்வோ உங்களுக்கு மன்னிப்பையும் தனது அருளையும் வாக்களிக்கிறான். மேலும் அல்லாஹ் அனைத்தையும் சூழ்ந்தவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

يُّؤْتِى الْحِكْمَةَ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُوْتِيَ خَيْرًا كَثِيْرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ

yu'til-ḥikmata may yasyā'(u), wa may yu'tal-ḥikmata faqad ūtiya khairan kaṡīrā(n), wa mā yażżakkaru ilā ulul-albāb(i).

அவர் தாம் நாடியவர்களுக்கு ஞானத்தை அளிக்கிறார். யாருக்கு ஞானம் அளிக்கப்படுகிறதோ, அவருக்கு நிச்சயமாக மிகுந்த நன்மையும் அளிக்கப்படுகிறது. மேலும், பொது அறிவு உள்ளவர்களைத் தவிர வேறு எவராலும் இந்தப் பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ள முடியாது.

وَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ نَّفَقَةٍ اَوْ نَذَرْتُمْ مِّنْ نَّذْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُهٗ ۗ وَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

wa mā anfaqtum min nafaqatin au nażartum min nażrin fa innallāha ya‘lamuh(ū), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

நீங்கள் வழங்கும் தர்மம் அல்லது நேர்த்திக்கடன்கள் எதுவாக இருந்தாலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அதை அறிந்திருப்பான். மேலும், அநீதி இழைப்பவர்களுக்கு உதவியாளர் எவரும் இல்லை.

اِنْ تُبْدُوا الصَّدَقٰتِ فَنِعِمَّا هِيَۚ وَاِنْ تُخْفُوْهَا وَتُؤْتُوْهَا الْفُقَرَاۤءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَيُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِّنْ سَيِّاٰتِكُمْ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

in tubduṣ-ṣadaqāti fani‘immā hiy(a), wa in tukhfūhā wa tu'tūhal-fuqarā'a fahuwa khairul lakum, wa yukaffiru ‘ankum min sayyi'ātikum, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).

நீங்கள் தர்மத்தை வெளிப்படையாகக் கொடுத்தால் அது நல்லது. ஆனால், அதை மறைத்து ஏழைகளுக்குக் கொடுத்தால், அது உங்களுக்கு இன்னும் சிறந்தது. மேலும், அல்லாஹ் உங்கள் பாவங்களில் சிலவற்றை மன்னிப்பான். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

அவர்களுக்கு வழிகாட்டுவது உங்கள் (முஹம்மதுவின்) கடமையல்ல; மாறாக, தான் நாடியவர்களுக்கு அல்லாஹ்வே வழிகாட்டுகிறான். நீங்கள் கொடுக்கும் செல்வம் எதுவாக இருந்தாலும், அது உங்களுக்கே உரியது. மேலும், அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரத்தை நாடாமல் இன்ஃபாக் (வஞ்சகத்தை) கொடுக்காதீர்கள். நீங்கள் முதலீடு செய்யும் செல்வத்திற்கு, நிச்சயமாக உங்களுக்கு முழுமையான கூலி வழங்கப்படும், மேலும் உங்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படவும் மாட்டாது.

لِلْفُقَرَاۤءِ الَّذِيْنَ اُحْصِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ضَرْبًا فِى الْاَرْضِۖ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ اَغْنِيَاۤءَ مِنَ التَّعَفُّفِۚ تَعْرِفُهُمْ بِسِيْمٰهُمْۚ لَا يَسْـَٔلُوْنَ النَّاسَ اِلْحَافًا ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ ࣖ

lil-fuqarā'il-lażīna uḥṣirū fī sabīlillāhi lā yastaṭī‘ūna ḍarban fil-arḍi yaḥsabuhumul-jāhilu agniyā'a minat-ta‘affuf(i), ta‘rifuhum bisīmāhum, lā yas'alūnan-nāsa ilḥāfā(n), wa mā tunfiqū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).

(நீங்கள் செலவிடுவது) அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாதின் காரணமாக) தங்கள் முயற்சிகளில் தடைபட்டு, பூமியில் எந்த முயற்சியும் செய்ய இயலாத ஏழை மக்களுக்கானது; (மற்றவர்கள்) அறியாதவர்கள், அவர்கள் (பிச்சை எடுப்பதிலிருந்து) தங்களைக் காத்துக் கொள்வதால், தங்களைச் செல்வந்தர்கள் என்று எண்ணுகிறார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் அவர்களை அவர்களுடைய குணாதிசயங்களைக் கொண்டு அறிவீர்; அவர்கள் பிறரிடம் வற்புறுத்திக் கேட்பதில்லை. நீங்கள் எந்த நல்ல செல்வத்தை முதலீடு செய்தாலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்தையும் அறிந்தவன்.

اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

தங்கள் செல்வத்தை இரவும் பகலும் (இரகசியமாகவோ அல்லது வெளிப்படையாகவோ) செலவழிப்பவர்களுக்கு, அவர்களின் இறைவனிடம் நற்கூலி கிடைக்கும். அவர்களிடம் அச்சம் இல்லை, அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.

اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).

வட்டி வாங்குபவர்கள் நிலைத்து நிற்க முடியாது; அவர்கள் பிசாசுகள் பிடித்தவர்களைப் போன்றவர்கள், ஏனெனில் அவர்கள் பைத்தியக்காரர்கள். ஏனெனில், வாங்குவதும் விற்பதும் வட்டிக்குச் சமம் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். அல்லாஹ் வாங்குவதையும் விற்பதையும் அனுமதித்து, வட்டியைத் தடை செய்திருந்தபோதிலும் இது நிகழ்கிறது. எவர் தன் இறைவனிடமிருந்து எச்சரிக்கையைப் பெற்று, அதை நிறுத்துகிறாரோ, அவர் முன்பு பெற்றவை அவருக்கே சொந்தமாகும், மேலும் அவருடைய காரியம் அல்லாஹ்வின் கையில் உள்ளது. எவர் அதை மீண்டும் செய்கிறாரோ, அவர் நரகவாசிகளாவார், அவர்கள் அங்கே என்றென்றும் தங்குவார்கள்.

يَمْحَقُ اللّٰهُ الرِّبٰوا وَيُرْبِى الصَّدَقٰتِ ۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ اَثِيْمٍ

yamḥaqullāhur-ribā wa yurbiṣ-ṣadaqāt(i), wallāhu lā yuḥibbu kulla kaffārin aṡīm(in).

அல்லாஹ் வட்டியை அழித்து, தர்மத்தைச் செழிப்பாக்குகிறான். நிராகரிப்பில் நிலைத்திருந்து பாவத்தில் மூழ்கித் திளைப்பவரை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டு, நற்செயல்கள் செய்து, தொழுகைகளை நிறைவேற்றி, ஜகாத் கொடுப்பவர்களுக்கு, அவர்களுடைய இறைவனிடம் நற்கூலி கிடைக்கும். அவர்களிடம் அச்சம் இல்லை, அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَذَرُوْا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبٰوٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa żarū mā baqiya minar-ribā in kuntum mu'minīn(a).

நம்பிக்கையாளர்களே! நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; மேலும், (வசூலிக்கப்படாத) மீதமுள்ள வட்டியை விட்டுவிடுங்கள்.

فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ

fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).

நீங்கள் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் எதிராகப் போர் தொடுயுங்கள். ஆனால் நீங்கள் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், உங்கள் செல்வத்தின் அசலுக்கு நீங்கள் தகுதியுடையவர்களாவீர்கள். நீங்கள் தீங்கு செய்யவில்லை, உங்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படவும் இல்லை.

وَاِنْ كَانَ ذُوْ عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ اِلٰى مَيْسَرَةٍ ۗ وَاَنْ تَصَدَّقُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa in kāna żū ‘usratin fanaẓiratun ilā maisarah(tin), wa an taṣaddaqū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

மேலும், (கடன்பட்டவர்) துன்பத்தில் இருந்தால், அவருக்கு நிவாரணம் கிடைக்கும் வரை அவகாசம் கொடுங்கள். நீங்கள் தர்மம் செய்தால், அது உங்களுக்கு மிகவும் நல்லது; அதை நீங்கள் அறிந்திருந்தால்.

وَاتَّقُوْا يَوْمًا تُرْجَعُوْنَ فِيْهِ اِلَى اللّٰهِ ۗثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ ࣖ

wattaqū yauman turja‘ūna fīhi ilallāh(i), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).

நீங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்விடம் திரும்பக் கொண்டுவரப்படும் நாளை அஞ்சுங்கள்; அந்நாளில், ஒவ்வொருவரும் தாம் சம்பாதித்ததற்கான கூலியைப் பெறுவார்கள், மேலும் அவர்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்படமாட்டாது.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).

நம்பிக்கையாளர்களே! உங்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு கடன்களும் வரவுகளும் இருந்தால், அவற்றை நீங்கள் எழுதி வைக்க வேண்டும். உங்களில் ஒரு எழுத்தாளர் அதைச் சரியாக எழுதட்டும். அல்லாஹ் அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தபடி அதை எழுத அவர் மறுக்க வேண்டாம். எனவே அவர் அதை எழுதட்டும். கடன்பட்டவர் அதைச் சொல்லட்டும், அவர் தனது இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சட்டும், மேலும் அவர் அதிலிருந்து எதையும் கழிக்க வேண்டாம். கடன்பட்டவர் புத்திசாலித்தனம் குறைந்தவராகவோ அல்லது பலவீனமானவராகவோ அல்லது தானாகச் சொல்ல இயலாதவராகவோ இருந்தால், அவருடைய பாதுகாவலர் அதைச் சரியாகச் சொல்லட்டும். உங்களில் இரண்டு ஆண் சாட்சிகளுடன் சாட்சியளியுங்கள். இரண்டு ஆண் சாட்சிகள் இல்லையென்றால், இருக்கும் சாட்சிகளில் நீங்கள் விரும்பும் ஒரு ஆணும் இரண்டு பெண்களும் இருக்கலாம். ஒருவர் மறந்தால், மற்றவர் அவருக்கு நினைவூட்டுவார். சாட்சிகள் அழைக்கப்படும்போது மறுக்க வேண்டாம். கடன் சிறியதாக இருந்தாலும் பெரியதாக இருந்தாலும், காலக்கெடுவுக்குள் அதை எழுதிக் கொள்வதில் சலிப்படைய வேண்டாம். அது அல்லாஹ்வின் பார்வையில் மிகவும் நீதியானது, சாட்சியத்தை வலுப்படுத்த மிகவும் ஆற்றல் வாய்ந்தது, மற்றும் ஐயத்திற்கு மிக நெருக்கமானது. உங்களுக்கிடையே நடைபெறும் பணப் பரிவர்த்தனையாக அது இல்லாத பட்சத்தில், நீங்கள் அதை எழுதாமல் இருந்தால் உங்களுக்கு எந்தப் பாவமும் இல்லை. மேலும், நீங்கள் வாங்கும்போதும் விற்கும்போதும் சாட்சிகளை வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; எழுதுபவருக்கும் சாட்சிகளுக்கும் சிரமத்தை ஏற்படுத்தாதீர்கள். நீங்கள் அவ்வாறு செய்தால், நிச்சயமாக அது உங்கள் தரப்பில் ஒரு தீய செயலாகும். மேலும் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள், அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கற்பிக்கிறான், மேலும் அல்லாஹ் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன்.

۞ وَاِنْ كُنْتُمْ عَلٰى سَفَرٍ وَّلَمْ تَجِدُوْا كَاتِبًا فَرِهٰنٌ مَّقْبُوْضَةٌ ۗفَاِنْ اَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ اَمَانَتَهٗ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَۗ وَمَنْ يَّكْتُمْهَا فَاِنَّهٗٓ اٰثِمٌ قَلْبُهٗ ۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ࣖ

wa in kuntum ‘alā safariw wa lam tajidū kātiban fa riḥānum maqbūḍah(tun), fa'in amina ba‘ḍukum ba‘ḍan falyu'addil-lażi'tumina amānatahū walyattaqillāha rabbah(ū), wa lā taktumusy syahādah(ta), wa may yaktumhā fa'innahū āṡimun qalbuh(ū), wallāhu bimā ta‘malūna ‘alīm(un).

உங்கள் பயணத்தில் உங்களுக்கு ஒரு எழுத்தாளர் கிடைக்காவிட்டால், உங்களுக்குப் பிணையம் இருக்க வேண்டும். ஆயினும், உங்களில் சிலர் மற்றவர்களை நம்பினால், நம்பப்படுபவர்கள் தங்கள் கடமையை (கடனை) நிறைவேற்றட்டும்; மேலும் அவர்கள் தங்கள் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சட்டும். உங்கள் சாட்சியத்தை மறைக்காதீர்கள், ஏனெனில் அதை மறைப்பவரின் இதயம் நிச்சயமாக அசுத்தமானது (பாவமானது). நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.

لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ளவை அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தம். உங்கள் உள்ளத்தில் உள்ளதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது நீங்கள் மறைப்பதை வெளிப்படுத்தினாலும், அல்லாஹ் நிச்சயமாக அதை உங்களுக்காகக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வான். அவன் தான் நாடியவர்களை மன்னிக்கிறான், தான் நாடியவர்களைத் தண்டிக்கிறான். அல்லாஹ் எல்லாவற்றின் மீதும் சர்வ வல்லமையுள்ளவன்.

اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).

தூதர் (முஹம்மது) அவர்கள் தம் இறைவனிடமிருந்து தமக்கு அருளப்பட்டதை (குர்ஆனை) நம்பினார்கள்; நம்பிக்கை கொண்டவர்களும் அவ்வாறே நம்புகிறார்கள். அனைவரும் அல்லாஹ்வையும், அவனது வானவர்களையும், அவனது நூல்களையும், அவனது தூதர்களையும் நம்புகிறார்கள். (அவர்கள் கூறினார்கள்), "அவனது தூதர்களில் எவருக்கும் இடையில் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டுவதில்லை." மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் செவியேற்று, கீழ்ப்படிந்தோம். எங்கள் இறைவா, எங்களை மன்னிப்பாயாக, மேலும் உன்னிடமே (நாங்கள்) திரும்புதல் உண்டு."

لَا يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَا ۗ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَآ اِنْ نَّسِيْنَآ اَوْ اَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَآ اِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهٗ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهٖۚ وَاعْفُ عَنَّاۗ وَاغْفِرْ لَنَاۗ وَارْحَمْنَا ۗ اَنْتَ مَوْلٰىنَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ࣖ

lā yukallifullāhu nafsan illā wus‘ahā, lahā mā kasabat wa ‘alaihā maktasabat, rabbanā lā tu'ākhiżnā in nasīnā au akhṭa'nā, rabbanā wa lā taḥmil ‘alainā iṣran kamā ḥamaltahū ‘alal-lażīna min qablinā, rabbanā wa lā tuḥammilnā mā lā ṭāqata lanā bih(ī), wa‘fu ‘annā, wagfir lanā, warḥamnā, anta maulānā fanṣurnā ‘alal qaumil-kāfirīn(a).

அல்லாஹ் ஒரு மனிதனுக்கு அவனது சக்திக்கு ஏற்றவாறு அன்றி சுமையை ஏற்றுவதில்லை. அவன் செய்யும் நன்மைகளுக்கு நற்கூலியையும், செய்யும் தீமைகளுக்கு வேதனையையும் பெறுகிறான். (அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர்), "எங்கள் இறைவா, நாங்கள் மறந்தாலோ அல்லது தவறு செய்தாலோ எங்களைத் தண்டிக்காதே. எங்கள் இறைவா, எங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நீ சுமத்தியது போன்ற பெரும் சுமையை எங்கள் மீது சுமத்தாதே. எங்கள் இறைவா, எங்களால் தாங்க முடியாததை எங்களுக்கு அளிக்காதே. எங்களை மன்னிப்பாயாக, எங்களை மன்னிப்பாயாக, எங்கள் மீது கருணை காட்டுவாயாக. நீயே எங்கள் பாதுகாவலன், எனவே நிராகரிப்பவர்களை எதிர்கொள்ள எங்களுக்கு உதவுவாயாக."