இஸ்லாத்தை ஏற்கவும், இங்கே கிளிக் செய்யவும்
இஸ்லாம் அல்-ஹக்: குர்ஆன் & ஹதீஸ்
(உண்மையான இஸ்லாம்)

Q.S அல்-அன்கபுத் (اَلْعَنْكَبُوت) - 69 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

(சிலந்தி)

Qari

Murottal Audio

1

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

அலிஃப் லாம் மிம்.


2

اَحَسِبَ النَّاسُ اَنْ يُّتْرَكُوْٓا اَنْ يَّقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُوْنَ

aḥasiban-nāsu ay yutrakū ay yaqūlū āmannā wa hum lā yuftanūn(a).

“நாங்கள் நம்புகிறோம்” என்று சொன்னால் மட்டும் போதும், தாங்கள் சோதிக்கப்பட மாட்டோம் என்று மக்கள் நினைக்கிறார்களா?


3

وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكٰذِبِيْنَ

wa laqad fatannal-lażīna min qablihim falaya‘lamannallāhul-lażīna ṣadaqū wa laya‘lamannal-kāżibīn(a).

மேலும், அவர்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களையும் நாம் நிச்சயமாகச் சோதித்திருக்கிறோம். ஆகவே, அல்லாஹ் உண்மையாளர்களை நிச்சயமாக அறிவான்; பொய்யர்களையும் நிச்சயமாக அறிவான்.


4

اَمْ حَسِبَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِ اَنْ يَّسْبِقُوْنَا ۗسَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

am ḥasibal-lażīna ya‘malūnas-sayyi'āti ay yasbiqūnā, sā'a mā yaḥkumūn(a).

அல்லது தீமை செய்பவர்கள் நமது தண்டனையிலிருந்து தப்பித்துவிடலாம் என்று நினைக்கிறார்களா? தீமையை அவர்களே தீர்மானிக்கிறார்கள்!


5

مَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ اللّٰهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّٰهِ لَاٰتٍ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

man kāna yarjū liqā'allāhi fa'inna ajalallāhi la'āt(in), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

எவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பார் என எதிர்பார்க்கிறாரோ, அவருக்கு நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் (வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட) நேரம் வரும். மேலும் அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.


6

وَمَنْ جَاهَدَ فَاِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ

wa man jāhada fa'innamā yujāhidu linafsih(ī), innallāha laganiyyun ‘anil-‘ālamīn(a).

மேலும், எவர் ஜிஹாதுக்காகப் பாடுபடுகிறாரோ, அவருடைய ஜிஹாத் உண்மையாகவே அவருக்காகவே ஆகும். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் எல்லா உலகங்களிலும் மிகவும் செல்வந்தன் (எதற்கும் தேவைப்படாதவன்).


7

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ اَحْسَنَ الَّذِيْ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa lanajziyannahum aḥsanal-lażī kānū ya‘malūn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களிடமிருந்து, நிச்சயமாக நாம் அவர்களின் தீய செயல்களை அகற்றிவிடுவோம்; மேலும், அவர்கள் செய்துவந்த செயல்களில் சிறந்ததற்கேற்ப நிச்சயமாக நாம் அவர்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவோம்.


8

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

மனிதர்கள் தங்கள் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்வதை நாம் கட்டாயமாக்கியுள்ளோம். உங்களுக்குத் தெரியாத ஒன்றை என்னுடன் இணைக்குமாறு அவர்கள் உங்களைக் கட்டாயப்படுத்தினால், அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாதீர்கள். என்னிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்; நீங்கள் செய்ததை நான் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பேன்.


9

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِى الصّٰلِحِيْنَ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanudkhilannahum fiṣ-ṣāliḥīn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களை, நாம் நிச்சயமாக நல்லோர் கூட்டத்தில் சேர்ப்போம்.


10

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ

wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).

மேலும், மனிதர்களில் சிலர், “நாங்கள் அல்லாஹ்வை நம்புகிறோம்” என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால், அல்லாஹ் மீதான தங்கள் நம்பிக்கையின் காரணமாக அவர்கள் துன்புறுத்தப்படும்போது, மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் சோதனைகளை அல்லாஹ்விடமிருந்து வரும் தண்டனையாகக் கருதுகிறார்கள். உங்கள் இறைவனிடமிருந்து அவர்களுக்கு உதவி வந்தால், அவர்கள், “நிச்சயமாக, நாங்கள் உங்களுடன் இருக்கிறோம்” என்று கூறுவார்கள். மனிதர்கள் அனைவரின் உள்ளங்களிலும் என்ன இருக்கிறது என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிந்தவன் அல்லவா?


11

وَلَيَعْلَمَنَّ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ

wa laya‘lamannallāhul-lażīna āmanū wa laya‘lamannal-munāfiqīn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொள்பவர்களை அல்லாஹ் நிச்சயமாக அறிவான்; நயவஞ்சகர்களையும் அவன் நிச்சயமாக அறிவான்.


12

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّبِعُوْا سَبِيْلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطٰيٰكُمْۗ وَمَا هُمْ بِحٰمِلِيْنَ مِنْ خَطٰيٰهُمْ مِّنْ شَيْءٍۗ اِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanuttabi‘ū sabīlanā walnaḥmil khaṭāyākum, wa mā hum biḥāmilīna min khaṭāyāhum min syai'(in), innahum lakāżibūn(a).

மேலும், நிராகரிப்பவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம், “எங்கள் வழியைப் பின்பற்றுங்கள், நாங்கள் உங்கள் பாவங்களைச் சுமப்போம்” என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் அவர்களோ, தங்கள் சொந்தப் பாவங்களைச் சுமக்கச் சிறிதும் திறனற்றவர்கள். உண்மையில், அவர்கள் முழுப் பொய்யர்கள்.


13

وَلَيَحْمِلُنَّ اَثْقَالَهُمْ وَاَثْقَالًا مَّعَ اَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْـَٔلُنَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَمَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa layaḥmilunna aṡqālahum wa aṡqālam ma‘a aṡqālihim wa layus'alunna yaumal-qiyāmati ‘ammā kānū yaftarūn(a).

மேலும் அவர்கள் உண்மையாகவே தங்கள் பாவங்களையும், பிறருடைய பாவங்களையும் தங்கள் பாவங்களோடு சேர்த்துச் சுமப்பார்கள்; மறுமை நாளில், அவர்கள் எப்போதுமே புனைந்து வந்த பொய்களைப் பற்றி நிச்சயமாக விசாரிக்கப்படுவார்கள்.


14

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).

மேலும், நிச்சயமாக நாம் நூஹை (ரலி) அவர்களை தம் மக்களிடம் அனுப்பினோம். அவர் அவர்களுடன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் அல்லது ஏறக்குறைய ஐம்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார். பின்னர், அவர்கள் அநியாயக்காரர்களாக இருந்த நிலையில், ஒரு பெரும் வெள்ளத்தால் தாக்கப்பட்டார்கள்.


15

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَصْحٰبَ السَّفِيْنَةِ وَجَعَلْنٰهَآ اٰيَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ

fa'anjaināhu wa aṣḥābas-safīnati wa ja‘alnāhā āyatal lil-‘ālamīn(a).

ஆகவே, நாம் நூஹையும் கப்பலில் இருந்த மக்களையும் காப்பாற்றினோம்; மேலும், அந்த நிகழ்வை மனிதகுலம் அனைத்திற்கும் ஒரு பாடமாக ஆக்கினோம்.


16

وَاِبْرٰهِيْمَ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاتَّقُوْهُ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ

wa ibrāhīma iż qāla liqaumihi‘budullāha wattaqūh(u), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).

மேலும், ஆபிரகாம் தம் மக்களிடம், "அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள், அவனுக்கு அஞ்சுங்கள். நீங்கள் அறிந்திருந்தால், அதுவே உங்களுக்குச் சிறந்தது" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.


17

اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்குபவை சிலைகளே; மேலும் நீங்கள் பொய்களைக் கூறுகிறீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்குபவை உங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை அளிக்க வல்லதல்ல; எனவே, அல்லாஹ்விடம் வாழ்வாதாரத்தைக் கேளுங்கள், அவனை வணங்குங்கள், அவனுக்கு நன்றி செலுத்துங்கள். அவனிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்.


18

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

மேலும், நீங்கள் (இறை மறுப்பாளர்களே) பொய் சொன்னால், நிச்சயமாக உங்களுக்கு முன்னிருந்த மக்களும் (தூதர்களும்) பொய் சொன்னார்கள். மேலும், தூதரின் கடமை என்பது (இறைவனின் மார்க்கத்தை) தெளிவாக எடுத்துரைப்பது மட்டுமே.


19

اَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللّٰهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ ۗاِنَّ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرٌ

awalam yarau kaifa yubdi'ullāhul-khalqa ṡumma yu‘īduh(ū), inna żālika ‘alallāhi yasīr(un).

மேலும், அல்லாஹ் எவ்வாறு படைப்பைத் தொடங்கி, பின்னர் அதை மீண்டும் மீண்டும் செய்கிறான் என்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? நிச்சயமாக, அது அல்லாஹ்வுக்கு எளிதானது.


20

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ بَدَاَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللّٰهُ يُنْشِئُ النَّشْاَةَ الْاٰخِرَةَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ۚ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa bada'al-khalqa ṡummallāhu yunsyi'un-nasy'atal-ākhirah(ta), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: "பூமியில் நடங்கள்; பின்பு பாருங்கள், அல்லாஹ் எவ்வாறு படைப்புகளைப் படைக்கத் தொடங்குகிறான் என்றும், பின்னர் அவன் இறுதி நிகழ்வை நிகழ்த்துகிறான் என்றும். நிச்சயமாக அல்லாஹ் எல்லாப் பொருட்களின் மீதும் வல்லமை மிக்கவன்."


21

يُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَرْحَمُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَاِلَيْهِ تُقْلَبُوْنَ

yu‘ażżibu may yasyā'u wa yarḥamu may yasyā'(u), wa ilaihi tuqlabūn(a).

அவன் (அல்லாஹ்) தான் நாடியவரைத் தண்டிக்கிறான், தான் நாடியவருக்குக் கருணை காட்டுகிறான், மேலும் அவனிடமே நீங்கள் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவீர்கள்.


22

وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ ۖوَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ ࣖ

wa mā antum bimu‘jizīna fil-arḍi wa lā fis-samā'(i), wa mā lakum min dūnillāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).

பூமியிலோ அல்லது வானங்களிலோ உங்களால் (அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து) தப்பிக்க முடியாது; அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு பாதுகாவலனோ உதவியாளரோ இல்லை.


23

وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَلِقَاۤىِٕهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ يَىِٕسُوْا مِنْ رَّحْمَتِيْ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wal-lażīna kafarū bi'āyātillāhi wa liqā'ihī ulā'ika ya'isū mir raḥmatī wa ulā'ika lahum ‘ażābun alīm(un).

மேலும், அல்லாஹ்வின் வசனங்களையும் அவனைச் சந்திப்பதையும் மறுப்பவர்கள், என் கருணையின் மீது நம்பிக்கை இழந்துவிடுவார்கள்; மேலும் அவர்கள் வேதனையான தண்டனையை அனுபவிப்பார்கள்.


24

فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

ஆகவே, அவருடைய மக்கள் (இப்ராஹீம்) "அவனைக் கொல்லுங்கள் அல்லது எரித்து விடுங்கள்" என்று கூறுவதைத் தவிர வேறு எந்தப் பதிலையும் அளிக்கவில்லை; பின்னர் அல்லாஹ் அவரை நெருப்பிலிருந்து காப்பாற்றினான். நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு அதில் (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்திற்கான) சான்றுகள் உள்ளன.


25

وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ

wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).

மேலும் அவர் (இப்ராஹீம்) கூறினார், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்கும் சிலைகள், இவ்வுலகில் உங்களுக்குள் பாச உணர்வுகளை உண்டாக்குவதற்காக மட்டுமேயானவை. பின்னர் மறுமை நாளில், உங்களில் சிலர் ஒருவரையொருவர் மறுத்துச் சபிப்பார்கள்; உங்கள் மீள்வருகை நரகமாக இருக்கும், மேலும் உங்களுக்கு உதவியாளர் எவருமே இருக்க மாட்டார்கள்."


26

۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

ஆகவே லூத் (ஆபிரகாமின் இறைத்தூதுத்துவத்தை) உறுதிப்படுத்தினார். மேலும் அவர் (இப்ராஹீம்) கூறினார், "நிச்சயமாக, நான் என் இறைவன் கட்டளையிட்ட இடத்திற்குச் சென்றாக வேண்டும்; நிச்சயமாக, அவன் மகா வல்லமையுள்ளவன், மகா ஞானமுள்ளவன்."


27

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).

மேலும், நாம் இப்ராஹீம், இஸ்ஹாக் மற்றும் யாக்கூப் ஆகியோருக்கு அருளினோம்; அவருடைய சந்ததியினருக்காக ஒரு நபியையும் ஒரு வேதத்தையும் ஆக்கினோம்; அவருக்கு அவருடைய கூலியை இவ்வுலகில் வழங்கினோம்; நிச்சயமாக அவர் மறுமையில் இறையச்சமுள்ளோருடன் இருப்பார்.


28

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).

மேலும், லூத் தன் மக்களிடம், "உங்களுக்கு முன் இருந்த மக்களில் எவரும் செய்திராத மிகவும் கொடூரமான செயலை (ஓரினச்சேர்க்கையை) நீங்கள் செய்திருக்கிறீர்கள்" என்று சொன்னதை நினைவுகூருங்கள்.


29

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

“நீங்கள் மனிதர்களிடம் சென்று, உங்கள் சந்திப்பு இடங்களில் வஞ்சித்து, தீமை செய்வது தகுமா?” அதற்கு அவருடைய மக்கள், “நீர் நீதிமான்களில் ஒருவராயிருந்தால், அல்லாஹ்வின் தண்டனையை எங்களுக்குக் கொண்டு வாரும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.


30

قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).

அவர் (லூத்) இவ்வாறு பிரார்த்தித்தார்: "என் இறைவா, சேதத்தை ஏற்படுத்திய கூட்டத்திற்குத் தண்டனை அளித்து எனக்கு உதவுவாயாக."


31

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ

wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).

மேலும், நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) ஆபிரகாமிடம் நற்செய்தியுடன் வந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, இந்த நகரத்தின் (சோதோமின்) குடிகளை நாம் அழிப்போம். ஏனெனில், அதன் குடிகள் மெய்யாகவே அநீதியானவர்கள்."


32

قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).

இப்ராஹீம் கூறினார், "நிச்சயமாக, அந்த நகரத்தில் லூத் இருக்கிறான்." அதற்கு அவர்கள் (வானவர்கள்) கூறினார்கள், "அந்த நகரத்தில் யார் இருக்கிறார் என்பதை நாங்கள் நன்கு அறிவோம். அவருடைய மனைவியைத் தவிர, அவரையும் அவருடைய ஆதரவாளர்களையும் நாங்கள் நிச்சயமாகக் காப்பாற்றுவோம். அவள் பின் தங்கியவர்களில் (மரணமடைந்தவர்களில்) ஒருத்தி."


33

وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).

மேலும், நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) லூத்திடம் வந்தபோது, அவர்களின் வருகையால் அவர் துக்கமடைந்தார்; அவர்களைப் பாதுகாக்கத் தம்மால் இயலாது என்றும் உணர்ந்தார். அப்போது அவர்கள் (தூதர்கள்), "அஞ்சாதீர்கள்; துக்கமடையவும் வேண்டாம். நிச்சயமாக, உம்மையும் உம்முடன் இருப்பவர்களையும் நாம் காப்பாற்றுவோம்; உம் மனைவியைத் தவிர, அவள் (அழிந்துபோனவர்களில்) ஒருத்தியாக இருக்கிறாள்" என்று கூறினார்கள்.


34

اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).

நிச்சயமாக, இந்த நகரத்து மக்கள் தீமை செய்ததினால், நாம் அவர்கள் மீது வானத்திலிருந்து தண்டனையை இறக்குவோம்.


35

وَلَقَدْ تَّرَكْنَا مِنْهَآ اٰيَةً ۢ بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ

wa laqad taraknā minhā āyatam bayyinatal liqaumiy ya‘qilūn(a).

மேலும், இதைப்புரிந்துகொள்ளும் மக்களுக்கு இதுகுறித்த தெளிவான அடையாளத்தை நாம் விட்டுச்சென்றுள்ளோம்.


36

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۙ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۖ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), faqāla yā qaumi‘budullāha warjul-yaumal-ākhira wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

மத்யான் நாட்டினரிடம், அவர்களுடைய சகோதரர் ஷுஐப் அவர்களை நாம் அனுப்பி, "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்; இறுதி நாளின் நற்கூலியை நம்புங்கள்; பூமியில் குழப்பம் விளைவித்து அலைந்து திரியாதீர்கள்" என்று கூறினார்.


37

فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ

fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

அவர்கள் அதை (ஷுஐப்) மறுத்ததால், ஒரு பயங்கரமான நிலநடுக்கம் அவர்களைத் தாக்கியது; அதன் பிறகு, அவர்கள் வசித்த இடங்களில் சடலங்கள் கிடந்தன.


38

وَعَادًا وَّثَمُوْدَا۟ وَقَدْ تَّبَيَّنَ لَكُمْ مِّنْ مَّسٰكِنِهِمْۗ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ وَكَانُوْا مُسْتَبْصِرِيْنَ ۙ

wa ‘ādaw wa ṡamūda wa qat tabayyana lakum mim masākinihim, wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum faṣaddahum ‘anis-sabīli wa kānū mustabṣirīn(a).

மேலும், ஆத் மற்றும் சமூத் இன மக்களை நினைவுகூருங்கள்; அவர்களுடைய இருப்பிடங்களின் இடிபாடுகளிலிருந்து அவர்களின் அழிவு உங்களுக்கு நிச்சயமாகத் தெளிவாகிவிட்டது. ஷைத்தான் அவர்களுடைய (தீய) செயல்களை அவர்களுக்கு அழகாகத் தோன்றச் செய்து, அதன்மூலம் அவர்களை (அல்லாஹ்வின்) பாதையிலிருந்து தடுத்துவிட்டான்; ஆனால் அவர்களோ கூர்மையான பார்வை உடையவர்கள்.


39

وَقَارُوْنَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامٰنَۗ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ فَاسْتَكْبَرُوْا فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانُوْا سٰبِقِيْنَ ۚ

wa qārūna wa fir‘auna wa hāmān(a), wa laqad jā'ahum mūsā bil-bayyināti fastakbarū fil-arḍi wa mā kānū sābiqīn(a).

மேலும் கருண், ஃபிர்அவ்ன் மற்றும் ஹாமான் ஆகியோரும். நிச்சயமாக, மூசா அவர்களுக்குத் தெளிவான செய்தியைக் கொண்டு வந்தார். ஆனால் அவர்கள் பூமியில் ஆணவத்துடன் நடந்துகொள்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து) தப்பிக்க முடியாதவர்கள்.


40

فَكُلًّا اَخَذْنَا بِذَنْۢبِهٖۙ فَمِنْهُمْ مَّنْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ اَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ ۚوَمِنْهُمْ مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْاَرْضَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اَغْرَقْنَاۚ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ

fakullan akhażnā biżambih(ī), faminhum man arsalnā ‘alaihi ḥāṣibā(n), wa minhum man akhażathuṣ-ṣaiḥah(tu), wa minhum man khasafnā bihil-arḍ(a), wa minhum man agraqnā, wa mā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).

ஆகவே, அவர்களுடைய பாவங்களுக்காக நாம் அவர்களில் ஒவ்வொருவரையும் தண்டித்தோம்; அவர்களில் சிலர் மீது கூழாங்கற்களை மழையாகப் பொழிந்தோம்; அவர்களில் சிலர் மீது பலத்த இடி முழக்கங்கள் எழுந்தன; அவர்களில் சிலரை நாம் பூமியில் புதைத்தோம்; மேலும் சிலரை நாம் மூழ்கடித்தோம். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அநியாயம் செய்ய சிறிதும் விரும்புவதில்லை, ஆனால் அவர்களே தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டவர்கள்.


41

مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).

அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களைப் பாதுகாவலர்களாகக் கொள்பவர்களின் உவமையானது, ஒரு சிலந்தி தன் வீட்டைக் கட்டுவதைப் போன்றது. மேலும், சிலந்திகளின் வீடே மிகவும் பலவீனமான வீடாகும்; அவற்றிற்கு மட்டும் அது தெரிந்திருந்தால்.


42

اِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍۗ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ

innallāha ya‘lamu mā yad‘ūna min dūnihī min syai'(in), wa huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).

நிச்சயமாக, அவனைத் தவிர அவர்கள் எவற்றை வணங்குகிறார்கள் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். மேலும் அவன் வல்லமை மிக்கவனாகவும், ஞானம் மிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்.


43

وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ

wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).

மேலும், இந்த உவமைகளை நாம் மனிதர்களுக்காகக் கூறினோம்; அறிவுடையவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் இதை அறிந்துகொள்ள மாட்டார்கள்.


44

خَلَقَ اللّٰهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّلْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ ۔

khalaqallāhus-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), inna fī żālika la'āyatal lil-mu'minīn(a).

அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் நீதியுடன் படைத்தான். நிச்சயமாக, அதில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்திற்கான) சான்றுகள் உள்ளன.


45

اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ

utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).

உமக்கு (முஹம்மதே!) அருளப்பட்ட வேதத்தை (அல்-குர்ஆனை) ஓதுவீராக! மேலும் தொழுவீராக! நிச்சயமாகத் தொழுகை தீமையையும் தீய செயல்களையும் தடுக்கிறது. மேலும், அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வது (தொழுவது) மற்ற வணக்கங்களை விட மேலானது என்பதை அறிந்துகொள். நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறிவான்.


46

۞ وَلَا تُجَادِلُوْٓا اَهْلَ الْكِتٰبِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۖ اِلَّا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ وَقُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَاُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَاِلٰهُنَا وَاِلٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَّنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

wa lā tujādilū ahlal-kitābi illā bil-latī hiya aḥsan(u), illal-lażīna ẓalamū minhum wa qūlū āmannā bil-lażī unzila ilainā wa unzila ilaikum wa ilāhunā wa ilāhukum wāḥiduw wa naḥnu lahū muslimūn(a).

வேதக்காரர்களுடன் நல்ல முறையில் அன்றித் தவிர, அவர்களில் அநியாயம் செய்பவர்களுடன் அன்றித் தவிர, நீங்கள் தர்க்கம் செய்யாதீர்கள். மேலும், (எங்களுக்கு அருளப்பட்ட மற்றும் உங்களுக்கு அருளப்பட்ட வேதங்களை நாங்கள் நம்புகிறோம்; எங்கள் இறைவனும் உங்கள் இறைவனும் ஒருவரே; அவனுக்கே நாங்கள் அடிபணிகிறோம்) என்று கூறுங்கள்.


47

وَكَذٰلِكَ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَۗ فَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖۚ وَمِنْ هٰٓؤُلَاۤءِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِهٖۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الْكٰفِرُوْنَ

wa każālika anzalnā ilaikal-kitāb(a), fal-lażīna ātaināhumul-kitāba yu'minūna bih(ī), wa min hā'ulā'i may yu'minu bih(ī), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illal-kāfirūn(a).

இவ்வாறு நாம் உங்களுக்கு வேதத்தை (குர்ஆனை) இறக்கினோம். யாருக்கு நாம் வேதத்தை (தவ்ராத்தையும் இன்ஜீலையும்) வழங்கினோமோ, அவர்கள் அதை (குர்ஆனை) நம்புகிறார்கள். மேலும், அவர்களில் (மக்காவின் நிராகரிப்பாளர்களில்) அதை நம்புபவர்களும் உள்ளனர். நிராகரிப்பாளர்கள் மட்டுமே நமது வசனங்களை மறுக்கிறார்கள்.


48

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

மேலும், (முஹம்மதே!) நீர் (குர்ஆனுக்கு) முன்னர் ஒருபோதும் வேதம் ஓதவில்லை; உமது வலது கையால் ஒருபோதும் வேதம் எழுதவில்லை. ஒருவேளை நீர் (ஓதியும் எழுதியும்) இருந்திருந்தால், மக்கள் அதைச் சந்தேகித்திருப்பார்கள்.


49

بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ

bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).

உண்மையில், (குர்ஆன்) என்பது அறிவுடையோரின் உள்ளங்களில் தெளிவாக இருக்கும் வசனங்களாகும். அநியாயக்காரர்கள் மட்டுமே நமது வசனங்களை மறுக்கிறார்கள்.


50

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

மேலும் அவர்கள் (மக்காவின் நிராகரிப்பாளர்கள்) கூறினார்கள், "தங்கள் இறைவனிடமிருந்து ஏன் அற்புதங்கள் இறக்கப்படவில்லை?" (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அற்புதங்கள் அல்லாஹ்வின் கையில் உள்ளன. நான் ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கை செய்பவன் மட்டுமே."


51

اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ

awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).

அவர்களுக்கு ஓதப்பட்ட வேதத்தை (குர்ஆனை) நாம் உங்களுக்கு இறக்கியது அவர்களுக்குப் போதுமானதல்லவா? நிச்சயமாக, (குர்ஆனில்) நம்பிக்கை கொண்டோருக்குப் பெரும் அருட்கொடைகளும் படிப்பினைகளும் உள்ளன.


52

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ شَهِيْدًاۚ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوْا بِاللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ

qul kafā billāhi bainī wa bainakum syahīdā(n), ya‘lamu mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wal-lażīna āmanū bil-bāṭili wa kafarū billāhi ulā'ika humul-khāsirūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் அல்லாஹ்வே போதுமான சாட்சியாக இருக்கிறான். வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ளவற்றை அவன் அறிவான். மேலும், பொய்யை நம்பி அல்லாஹ்வை நிராகரிப்பவர்கள் நஷ்டமடைவார்கள்."


53

وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَلَوْلَآ اَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاۤءَهُمُ الْعَذَابُۗ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa lau lā ajalum musammal lajā'ahumul-‘ażāb(u), wa laya'tiyannahum bagtataw wa hum lā yasy‘urūn(a).

மேலும், தண்டனையை விரைவுபடுத்துமாறு அவர்கள் உங்களிடம் கேட்கிறார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் நியமிக்கப்பட்டிருக்காவிட்டால், தண்டனை நிச்சயமாக அவர்கள் மீது வந்தடையும்; அவர்கள் அதை உணராதபோதே, அது நிச்சயமாகத் திடீரென அவர்கள் மீது வந்தடையும்.


54

يَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢبِالْكٰفِرِيْنَۙ

yasta‘jilūnaka bil-‘ażāb(i), wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).

தண்டனையை உடனடியாகக் கொண்டுவருமாறு அவர்கள் உங்களிடம் கேட்கிறார்கள். மேலும், நிராகரிப்பவர்களை நரகம் நிச்சயமாக மூடிக்கொள்ளும்.


55

يَوْمَ يَغْشٰىهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْ وَيَقُوْلُ ذُوْقُوْا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

yauma yagsyāhumul-‘ażābu min fauqihim wa min taḥti arjulihim wa yaqūlu żūqū mā kuntum ta‘malūn(a).

மேலிருந்தும், கால்களுக்குக் கீழிருந்தும் வேதனை அவர்களைச் சூழ்ந்துகொள்ளும் நாளில், (அல்லாஹ்) அவர்களிடம், "நீங்கள் செய்ததற்கான கூலியைச் சுவையுங்கள்!" என்று கூறுவான்.


56

يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ اَرْضِيْ وَاسِعَةٌ فَاِيَّايَ فَاعْبُدُوْنِ

yā ‘ibādiyal-lażīna āmanū inna arḍī wāsi‘atun fa iyyāya fa‘budūn(i).

என் விசுவாசமுள்ள அடியார்களே! நிச்சயமாக என் பூமி பரந்தது, எனவே என்னை மட்டுமே வணங்குங்கள்.


57

كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ ثُمَّ اِلَيْنَا تُرْجَعُوْنَ

kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), ṡumma ilainā turja‘ūn(a).

ஒவ்வொரு உயிரும் மரணத்தைச் சுவைக்கும். அதன் பின்னரே நீங்கள் எங்களிடம் திரும்புவீர்கள்.


58

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ نِعْمَ اَجْرُ الْعٰمِلِيْنَۖ

wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti lanubawwi'annahum minal-jannati gurafan tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, ni‘ma ajrul-‘āmilīn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களை, நிச்சயமாக நாம் வானத்தில் ஆறுகள் ஓடும் உயர்ந்த இடங்களில் வைப்போம்; அவர்கள் அதில் என்றென்றும் தங்குவார்கள். அதுவே நற்செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு கிடைக்கும் சிறந்த கூலியாகும்.


59

الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ

al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).

(அதாவது) பொறுமையுடன் இருந்து, தங்கள் இறைவன் மீது நம்பிக்கை வைப்பவர்கள்.


60

وَكَاَيِّنْ مِّنْ دَاۤبَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَاۖ اللّٰهُ يَرْزُقُهَا وَاِيَّاكُمْ وَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa ka'ayyim min dābbatil lā taḥmilu rizqahā, allāhu yarzuquhā wa iyyākum, wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

மேலும், எத்தனையோ உயிரினங்கள் தங்களின் வாழ்வாதாரத்தைத் தாங்களே தேடிக்கொள்வதில்லை. அவற்றுக்கும் உங்களுக்கும் அல்லாஹ்வே வாழ்வாதாரத்தை அளிக்கிறான். அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.


61

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗفَاَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ

wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa sakhkharasy-syamsa wal-qamara layaqūlunnallāh(u), fa'annā yu'fakūn(a).

மேலும், நீங்கள் அவர்களிடம், “வானங்களையும் பூமியையும் படைத்து, சூரியனையும் சந்திரனையும் அடக்கியவன் யார்?” என்று கேட்டால், நிச்சயமாக அவர்கள், “அல்லாஹ்” என்று பதிலளிப்பார்கள். அப்படியிருக்க, அவர்கள் ஏன் (சத்தியத்திலிருந்து) விலகிச் செல்லக்கூடும்?


62

اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), innallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).

அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குகிறான், மேலும் அதை அவர்களுக்கு வரம்புக்குட்படுத்துகிறான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன்.


63

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ مِنْۢ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۙقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa la'in sa'altahum man nazzala minas-samā'i mā'an fa'aḥyā bihil-arḍa mim ba‘di mautihā layaqūlunnallāh(u), qulil-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).

நீங்கள் அவர்களிடம், “வானத்திலிருந்து நீரை இறக்கி, அதைக் கொண்டு உயிரற்ற பூமிக்கு உயிரளித்தது யார்?” என்று கேட்டால், நிச்சயமாக அவர்கள், “அல்லாஹ்” என்று பதிலளிப்பார்கள். நீங்கள், “அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்” என்று கூறுங்கள்; ஆனால், அவர்களில் பெரும்பாலோர் புரிந்துகொள்வதில்லை.


64

وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ

wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).

மேலும், இவ்வுலக வாழ்க்கை என்பது வெறும் கேலிக்கூத்துகளும் விளையாட்டுகளுமே. உண்மையில், மறுவுலகம்தான் உண்மையான வாழ்க்கை என்பதை அவர்கள் மட்டும் அறிந்திருந்தால், அது அவர்களுக்கு புரியும்.


65

فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ

fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).

ஆகவே, அவர்கள் கப்பலில் ஏறியபோது, அல்லாஹ்விடம் முழுப் பக்தியுடனும் (உண்மையான உள்ளத்துடனும்) பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; ஆனால், அல்லாஹ் அவர்களைக் கரை சேரவிடாமல் காப்பாற்றியபோது, அதற்குப் பதிலாக அவர்கள் (அல்லாஹ்வுக்கு) இணைவைக்கும் செயலுக்குத் திரும்பினார்கள்.


66

لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ

liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).

நாம் அவர்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை அவர்கள் மறுத்து, (நிராகரிப்பில்) இன்பமாக வாழட்டும். பின்னர், அவர்கள் (தங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை) அறிவார்கள்.


67

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ

awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).

அதைச் சுற்றிலும் மக்கள் ஒருவரையொருவர் கொள்ளையடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, நாம் (அவர்களுடைய நிலத்தை) ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடமாக ஆக்கியிருப்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? (உண்மை தெளிவாகிய பின்னரும்) அவர்கள் ஏன் இன்னும் பொய்யை நம்பி, அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை மறுக்கிறார்கள்?


68

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهٗ ۗ اَلَيْسَ فِيْ جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكٰفِرِيْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bil-ḥaqqi lammā jā'ah(ū), alaisa fī jahannama maṡwal lil-kāfirīn(a).

அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்களைக் கட்டுபவனை விடவும், உண்மை தன்னிடம் வரும்போது அதை மறுப்பவனை விடவும் பெரும் அநீதியாளர் யார்? நிராகரிப்பவர்களுக்கு நரகத்தில் இடம் இல்லையா?


69

وَالَّذِيْنَ جَاهَدُوْا فِيْنَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِيْنَ ࣖ

wal-lażīna jāhadū fīnā lanahdiyannahum subulanā, wa innallāha lama‘al-muḥsinīn(a).

மேலும், நம்முடைய திருப்தியை நாடி பாடுபடுபவர்களுக்கு, நாம் நமது வழிகளைக் காட்டுவோம். நிச்சயமாக, நன்மை செய்பவர்களுடன் அல்லாஹ் இருக்கிறான்.