Q.S அல்-அன்ஆம் (اَلْأَنْعَام) - 165 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَجَعَلَ الظُّلُمٰتِ وَالنُّوْرَ ەۗ ثُمَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ

al-ḥamdu lillāhil-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa ja‘alaẓ-ẓulumāti wan-nūr(a), ṡummal-lażīna kafarū birabbihim ya‘dilūn(a).

வானங்களையும் பூமியையும் படைத்து, இருளையும் ஒளியையும் உண்டாக்கிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். ஆயினும், நிராகரிப்பாளர்கள் இன்னமும் தங்கள் இறைவனுக்கு இணை வைக்கிறார்கள்.

هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ

huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).

அவனே உங்களை மண்ணிலிருந்து படைத்தான்; பின்னர், அவனுக்கே தெரிந்த ஒரு காலக்கெடுவை உங்களுக்கென்று நிர்ணயித்தான். இருந்தும் நீங்கள் இன்னும் சந்தேகிக்கிறீர்கள்.

وَهُوَ اللّٰهُ فِى السَّمٰوٰتِ وَفِى الْاَرْضِۗ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُوْنَ

wa huwallāhu fis-samāwāti wa fil-arḍ(i), ya‘lamu sirrakum wa jahrakum wa ya‘lamu mā taksibūn(a).

மேலும் அவனே அல்லாஹ் (வணங்கப்படுபவன்), வானங்களிலும் பூமியிலும் இருப்பவன்; நீங்கள் மறைப்பதையும் வெளிப்படுத்துவதையும், நீங்கள் செய்வதையும் அவன் அறிவான்.

وَمَا تَأْتِيْهِمْ مِّنْ اٰيَةٍ مِّنْ اٰيٰتِ رَبِّهِمْ اِلَّا كَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَ

wa mā ta'tīhim min āyatim min āyāti rabbihim illā kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).

மேலும், அல்லாஹ்வின் வசனங்களில் இருந்து அவர்களை (நிராகரிப்பவர்களை) சென்றடையும் ஒவ்வொரு வசனத்தையும் அவர்கள் எப்போதும் மறுக்கிறார்கள்.

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

நிச்சயமாக, சத்தியம் (குர்ஆன்) அவர்களிடம் வந்தபோது அவர்கள் அதை மறுத்தார்கள்; எனவே, எதிர்காலத்தில் அவர்கள் எப்போதுமே கேலி செய்த அந்த நற்செய்தியின் (உண்மை) அவர்களிடம் வரும்.

اَلَمْ يَرَوْا كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ قَرْنٍ مَّكَّنّٰهُمْ فِى الْاَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّنْ لَّكُمْ وَاَرْسَلْنَا السَّمَاۤءَ عَلَيْهِمْ مِّدْرَارًا ۖوَّجَعَلْنَا الْاَنْهٰرَ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمْ فَاَهْلَكْنٰهُمْ بِذُنُوْبِهِمْ وَاَنْشَأْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا اٰخَرِيْنَ

alam yarau kam ahlaknā min qablihim min qarnim makkanāhum fil-arḍi mā lam numakkil lakum wa arsalnas-samā'a ‘alaihim midrārā(n), wa ja‘alnal-anhāra tajrī min taḥtihim fa ahlaknāhum biżunūbihim wa ansya'nā mim ba‘dihim qarnan ākharīn(a).

அவர்களுக்கு முன் எத்தனை தலைமுறைகளை நாம் அழித்திருக்கிறோம் என்பதை அவர்கள் கவனிக்கவில்லையா? ஆயினும், அந்தத் தலைமுறைகளுக்குப் பூமியில் நாம் ஒரு நிலையை ஏற்படுத்தியிருந்தோம்; அதாவது, நாம் உங்களுக்கு ஒருபோதும் வழங்காத ஒரு உறுதியை. நாம் அவர்கள் மீது பெருமழையைப் பொழிந்து, அவர்களுக்குக் கீழே ஆறுகளை ஓடச் செய்தோம்; பின்னர், அவர்களுடைய பாவங்களினிமித்தமே அவர்களை அழித்தோம்; மேலும், அவர்களுடைய தலைமுறைக்குப் பிறகு மற்றொரு தலைமுறையைப் படைத்தோம்.

وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتٰبًا فِيْ قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوْهُ بِاَيْدِيْهِمْ لَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lau nazzalnā ‘alaika kitāban fī qirṭāsin fa lamasūhu bi'aidīhim laqālal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

மேலும், அவர்கள் தங்கள் கைகளில் ஏந்திக்கொள்வதற்காக, நாம் உங்களுக்கு (முஹம்மதுக்கு) காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட எழுத்துக்களை இறக்கியிருந்தாலுமே, நிராகரிப்பாளர்கள், "இது உண்மையான சூனியத்தைத் தவிர வேறில்லை" என்று கூறியிருப்பார்கள்.

وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ ۗوَلَوْ اَنْزَلْنَا مَلَكًا لَّقُضِيَ الْاَمْرُ ثُمَّ لَا يُنْظَرُوْنَ

wa qālū lau lā unzila ‘alaihi malak(un), wa lau anzalnā malakal laquḍiyal-amru ṡumma lā yunẓarūn(a).

மேலும் அவர்கள், "ஏன் அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஒரு வானவரை அனுப்பவில்லை?" என்று கேட்டார்கள். நாம் ஒரு வானவரை (அவருக்கு) அனுப்பியிருந்தால், நிச்சயமாக அந்தக் காரியம் முடிந்திருக்கும்; ஆனால் அவர்களுக்கு (சிறிதளவு) தாமதம் கூட ஏற்பட்டிருக்காது.

وَلَوْ جَعَلْنٰهُ مَلَكًا لَّجَعَلْنٰهُ رَجُلًا وَّلَلَبَسْنَا عَلَيْهِمْ مَّا يَلْبِسُوْنَ

wa lau ja‘alnāhu malakal laja‘alnāhu rajulaw wa lalabasnā ‘alaihim mā yalbisūn(a).

மேலும், நாம் அந்தத் தூதரை ஒரு வானவரிலிருந்து ஆக்கியிருந்தால், அவரை ஒரு மனிதனின் உருவத்தில் ஆக்கியிருப்போம்; அவ்வாறு செய்யும்போது, அவர்கள் இப்போது சந்தேகிப்பதைப் போலவே நிச்சயமாக அவர்களைத் தொடர்ந்தும் சந்தேகிக்கச் செய்திருப்போம்.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

மேலும், உமக்கு (முஹம்மதே!) முன்னிருந்த தூதர்களில் சிலர் கேலி செய்யப்பட்டதால், அவர்களுடைய கேலிக்குப் பதிலடியாக அவர்களைக் கேலி செய்தவர்கள் மீது தண்டனை இறங்கியது.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi ṡummanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "பூமியை ஆராய்ந்து பாரும்; பின்பு பொய்யர்களின் முடிவு என்னவென்று காண்பீராக."

قُلْ لِّمَنْ مَّا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلْ لِّلّٰهِ ۗ كَتَبَ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ۗ لَيَجْمَعَنَّكُمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيْهِۗ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

qul limam mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), qul lillāh(i), kataba ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), layajma‘annakum ilā yaumil-qiyāmati lā raiba fīh(i), al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ளவை யாருக்குச் சொந்தம்?” நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்வுக்கே உரியது.” அவன் தன்னிடத்தில் கருணையை நிலைநாட்டியுள்ளான். நிச்சயமாக அவன் உங்களை மறுமை நாளில் ஒன்று சேர்ப்பான், இதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை. தங்களுக்குத் தாங்களே தீங்கு செய்பவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை.

۞ وَلَهٗ مَا سَكَنَ فِى الَّيْلِ وَالنَّهَارِ ۗوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa lahū mā sakana fil-laili wan-nahār(i), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

இரவிலும் பகலிலும் இருக்கும் அனைத்தும் அவனுக்கே சொந்தம். மேலும் அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு ஒரு பாதுகாவலனை நான் ஏற்றுக்கொள்வேனா? அவன் உணவளிப்பவனாகவும், உணவளிக்கப்படாதவனாகவும் இருக்கிறானே." நீர் கூறுவீராக: "நிச்சயமாக, நான் (அல்லாஹ்வுக்கு) முதலில் அடிபணியுமாறும், இணைவைப்பவர்களின் கூட்டத்தில் ஒருபோதும் சேராதிருக்குமாறும் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்."

قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நான் என் இறைவனுக்குக் கீழ்ப்படியாவிட்டால், மறுமை நாளின் தண்டனையைக் குறித்து உண்மையாகவே அஞ்சுகிறேன்."

مَنْ يُّصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَىِٕذٍ فَقَدْ رَحِمَهٗ ۗوَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِيْنُ

may yuṣraf ‘anhu yauma'iżin faqad raḥimah(ū), wa żālikal-fauzul-mubīn(u).

அந்த நாளில் யார் தண்டனையிலிருந்து காப்பாற்றப்படுகிறாரோ, அவருக்கு நிச்சயமாக அல்லாஹ் கருணை காட்டியுள்ளான். அதுவே உண்மையான வெற்றி.

وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

மேலும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஒரு பேரழிவை ஏற்படுத்தினால், அவனைத் தவிர வேறு எவராலும் அதை நீக்க முடியாது. அவன் உங்களுக்கு நன்மையை அளித்தால், அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் ஆற்றல் பெற்றவன்.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖۗ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādih(ī), wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

மேலும், அவரே தம் அடியார்களின் மீது அதிகாரம் உடையவர். மேலும் அவர் எல்லாம் அறிந்தவராகவும், எல்லாம் ஞானியாகவும் இருக்கிறார்.

قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “யாருடைய சாட்சியம் வலிமையானது?” நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்வே, எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் அவனே சாட்சி. உங்களுக்கும், (அவரிடம்) குர்ஆனிடம் வருபவர்களுக்கும் நான் எச்சரிக்கை விடுப்பதற்காகவே இந்தக் குர்ஆன் எனக்கு அருளப்பட்டது. அல்லாஹ்வுடன் வேறு தெய்வங்களும் உண்டு என்று உங்களால் உண்மையாகச் சாட்சி கூற முடியுமா?” நீர் கூறுவீராக: “என்னால் சாட்சி கூற முடியாது.” நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக அவனே எல்லாம் வல்ல இறைவன். நீங்கள் (அல்லாஹ்வுடன்) இணைக்கும் எதிலிருந்தும் நான் தூய்மையானவன்.”

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).

நாம் யாருக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பிள்ளைகளை அறிந்திருப்பதைப் போல அவரை (முஹம்மதை) அறிவார்கள். தங்களுக்குத் தாங்களே தீங்கு விளைவிப்பவர்கள் (அல்லாஹ்வை) நம்புவதில்லை.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِهٖۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au każżaba bi'āyātih(ī), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்யைக் கற்பிப்பவரையும், அவனது வசனங்களை மறுப்பவரையும் விடப் பெரும் அநீதியாளர் யார்? நிச்சயமாக, அநீதியாளர்கள் துரதிர்ஷ்டசாலிகள்.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًا ثُمَّ نَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ اَشْرَكُوْٓا اَيْنَ شُرَكَاۤؤُكُمُ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma naḥsyuruhum jamī‘an ṡumma naqūlu lil-lażīna asyrakū aina syurakā'ukumul-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), நாம் அவர்கள் அனைவரையும் ஒன்றாகத் திரட்டிய அந்த நாளில், அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைத்தவர்களிடம் நாம் கூறினோம்: "நீங்கள் (எங்களுக்கு) இணை என்று எண்ணி வந்த உங்கள் தெய்வங்கள் எங்கே?"

ثُمَّ لَمْ تَكُنْ فِتْنَتُهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا وَاللّٰهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِيْنَ

Ṡumma lam takun fitnatuhum illā an qālū wallāhi rabbinā mā kunnā musyrikīn(a).

பின்னர் அவர்கள், “எங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பதில்லை” என்று கூறியதைத் தவிர, வேறு எந்தப் பொய்யான பதிலையும் அளிக்கவில்லை.

اُنْظُرْ كَيْفَ كَذَبُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

unẓur kaifa każabū ‘alā anfusihim wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

அவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே எப்படிப் பொய் சொல்லிக்கொள்கிறார்கள் என்று பாருங்கள். அவர்கள் முன்பு உருவாக்கிய வழிபாடு அவர்களைவிட்டு மறைந்துபோகும்.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

மேலும் அவர்களில், உமது (முஹம்மதே!) ஓதுவதைக் கேட்பவர்களும் உள்ளனர்; அதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளாதபடிக்கு, நாம் அவர்களின் உள்ளங்களை மூடி, அவர்களின் காதுகளை அடைத்துவிட்டோம். சத்தியத்தின் எல்லா அடையாளங்களையும் அவர்கள் கண்டாலும்கூட, அவர்கள் அதை நம்ப மாட்டார்கள். ஆகவே, உம்மை மறுப்பதற்காக அவர்கள் உம்மிடம் வரும்போது, நிராகரிப்பாளர்கள், "இது (குர்ஆன்) முற்கால மக்கள் புனைந்த ஒரு கட்டுக்கதையைத் தவிர வேறில்லை" என்று கூறுகிறார்கள்.

وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

மேலும், அவர்கள் (பிறர்) குர்ஆனைக் கேட்பதைத் தடுக்கிறார்கள்; அவர்களே அதிலிருந்து தங்களைத் தூர விலக்கிக் கொள்கிறார்கள்; தாங்கள் அறியாமலேயே தங்களைத் தாங்களே அழித்துக் கொள்கிறார்கள்.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلَى النَّارِ فَقَالُوْا يٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِاٰيٰتِ رَبِّنَا وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alan-nāsi fa qālū yā laitanā nuraddu wa lā nukażżiba bi'āyāti rabbinā wa nakūna minal-mu'minīn(a).

மேலும், அவர்கள் நரகத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டபோது, "நாங்கள் (இவ்வுலகிற்கு) திரும்பக் கொண்டுவரப்பட்டால், நிச்சயமாக எங்கள் இறைவனின் வசனங்களை மறுக்க மாட்டோம், மேலும் நம்பிக்கையாளர்களாக இருப்போம்" என்று அவர்கள் கூறியதை நீர் (முஹம்மதே) கண்டிருந்தால்.

بَلْ بَدَا لَهُمْ مَّا كَانُوْا يُخْفُوْنَ مِنْ قَبْلُ ۗوَلَوْ رُدُّوْا لَعَادُوْا لِمَا نُهُوْا عَنْهُ وَاِنَّهُمْ لَكٰذِبُوْنَ

bal badā lahum mā kānū yukhfūna min qabl(u), wa lau ruddū la‘ādū limā nuhū ‘anhu wa innahum lakāżibūn(a).

ஆனால் (உண்மையில்) அவர்கள் முன்பு மறைத்து வைத்திருந்த தீமை அவர்களுக்கு வெளிப்பட்டது. அவர்கள் மீண்டும் இவ்வுலகிற்குத் திரும்பினால், நிச்சயமாகத் தடை செய்யப்பட்டதையே மீண்டும் செய்வார்கள். அவர்கள் உண்மையான பொய்யர்கள்.

وَقَالُوْٓا اِنْ هِيَ اِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوْثِيْنَ

wa qālū in hiya illā ḥayātunad-dun-yā wa mā naḥnu bimab‘ūṡīn(a).

மேலும் நிச்சயமாக அவர்கள், "வாழ்வு இவ்வுலகில் மட்டும்தான், நாம் உயிர்த்தெழுப்பப்பட மாட்டோம்" என்றும் சொல்வார்கள்.

وَلَوْ تَرٰٓى اِذْ وُقِفُوْا عَلٰى رَبِّهِمْ ۗ قَالَ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗقَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa lau tarā iż wuqifū ‘alā rabbihim, qāla alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fa żūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

மேலும், அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் முன் கொண்டுவரப்பட்டதை நீர் (முஹம்மதே!) கண்டிருந்தால், நிச்சயமாக நீர் ஒரு நெகிழ்ச்சியான நிகழ்வைக் கண்டிருப்பீர். அவன், “இது (உயிர்த்தெழுதல்) உண்மையல்லவா?” என்று கேட்டான். அவர்கள், “எங்கள் இறைவனின் மீது ஆணையாக, இது உண்மைதான்” என்று பதிலளித்தார்கள். அவன், “இந்தத் தண்டனையைச் சுவையுங்கள்; ஏனெனில், இதற்கு முன்பு நீங்கள் இதை மறுத்தீர்கள்” என்று கூறினான்.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِلِقَاۤءِ اللّٰهِ ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوْا يٰحَسْرَتَنَا عَلٰى مَا فَرَّطْنَا فِيْهَاۙ وَهُمْ يَحْمِلُوْنَ اَوْزَارَهُمْ عَلٰى ظُهُوْرِهِمْۗ اَلَا سَاۤءَ مَا يَزِرُوْنَ

qad khasiral-lażīna każżabū biliqā'illāh(i), ḥattā iżā jā'athumus-sā‘atu bagtatan qālū yā ḥasratanā ‘alā mā farraṭnā fīhā, wa hum yaḥmilūna auzārahum ‘alā ẓuhūrihim, alā sā'a mā yazirūn(a).

அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை மறுப்பவர்களுக்கு அது எப்பேர்ப்பட்ட இழப்பு! ஏனெனில், அவர்களுக்கு மறுமை நாள் திடீரென வரும்போது, அவர்கள் தங்கள் பாவங்களைத் தங்கள் முதுகுகளில் சுமந்துகொண்டே, “மறுமை நாளின் விஷயத்தில் நாங்கள் காட்டிய அலட்சியத்திற்காக எவ்வளவு வருந்துகிறோம்!” என்று கூறுவார்கள். அவர்கள் அனுபவித்தது எப்பேர்ப்பட்ட கொடிய காரியம்!

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

இவ்வுலக வாழ்வு என்பது வெறும் விளையாட்டும் கேளிக்கையும்தான். ஆனால், மறுவுலகம் பக்தியுள்ளவர்களுக்கு உண்மையிலேயே சிறந்தது. உனக்குப் புரியவில்லையா?

قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ

qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).

நிச்சயமாக, அவர்கள் கூறுவது உமக்கு வருத்தமளிக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம் (முஹம்மதே!). (வருந்தாதீர்), ஏனெனில் அவர்கள் உம்மிடம் பொய் கூறவில்லை; மாறாக, அநியாயக்காரர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுக்கிறார்கள்.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

மேலும், உங்களுக்கு முன்னிருந்த தூதர்கள் பொய் சொல்லப்பட்டனர்; ஆயினும், அவர்களுக்கு நமது உதவி வரும் வரை, அவர்கள் தங்களுக்கு எதிராக இழைக்கப்பட்ட பொய்களையும் துன்புறுத்தல்களையும் பொறுமையுடன் சகித்திருந்தனர். அல்லாஹ்வின் தீர்ப்புகளை (கட்டளைகளை) எதனாலும் மாற்ற முடியாது. மேலும், தூதர்களின் செய்தியின் ஒரு பகுதி நிச்சயமாக உங்களிடம் வந்துள்ளது.

وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).

(முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மை விட்டு விலகிச் செல்வது உமக்குக் கடினமாக இருக்குமானால், உம்மால் பூமியில் ஒரு துளையையோ அல்லது வானத்திற்கு ஒரு ஏணியையோ ஏற்படுத்தி அவர்களுக்கு ஒரு அற்புதத்தை நிகழ்த்த முடியுமானால், (அதைச் செய்). அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவன் அவர்கள் அனைவரையும் கட்டளைகளைப் பின்பற்றச் செய்திருப்பான். எனவே, நீர் ஒருபோதும் முட்டாள்களில் ஒருவராக இருக்க வேண்டாம்.

۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ

innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).

கேட்பவர்கள் மட்டுமே (அல்லாஹ்வின் அழைப்புக்கு) கீழ்ப்படிவார்கள், மேலும் மரணமடைபவர்கள் பின்னர் அல்லாஹ்வால் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள், அதன் பிறகு அவர்கள் அவனிடமே திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவார்கள்.

وَقَالُوْا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يُّنَزِّلَ اٰيَةً وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū lau lā nuzzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha qādirun ‘alā ay yunazzila āyataw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

மேலும் அவர்கள் (இணைவைப்பாளர்கள்) கூறினார்கள்: "அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஏன் ஒரு அற்புதம் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை?" (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் அற்புதத்தை இறக்கி அருள வல்லவன், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் அதை அறியமாட்டார்கள்."

وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ وَلَا طٰۤىِٕرٍ يَّطِيْرُ بِجَنَاحَيْهِ اِلَّآ اُمَمٌ اَمْثَالُكُمْ ۗمَا فَرَّطْنَا فِى الْكِتٰبِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ يُحْشَرُوْنَ

wa mā min dābbatin fil-arḍi wa lā ṭā'iriy yaṭīru bijanāḥaihi illā umamun amṡālukum, mā farraṭnā fil-kitābi min syai'in ṡumma ilā rabbihim yuḥsyarūn(a).

பூமியில் உள்ள எந்த ஒரு பிராணியோ அல்லது இரு இறக்கைகளால் பறக்கும் எந்த ஒரு பறவையோ, அவை அனைத்தும் உங்களைப் போன்ற மனிதர்களே. வேதத்தில் நாம் எதையும் விட்டுவிடவில்லை; பின்னர் அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் ஒன்று திரட்டப்படுவார்கள்.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا صُمٌّ وَّبُكْمٌ فِى الظُّلُمٰتِۗ مَنْ يَّشَاِ اللّٰهُ يُضْلِلْهُ وَمَنْ يَّشَأْ يَجْعَلْهُ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā ṣummuw wa bukmun fiẓ-ẓulumāt(i), may yasya'illāhu yuḍlilhu wa may yasya' yaj‘alhu ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

மேலும், நமது வசனங்களை மறுப்பவர்கள் செவிடர்களாகவும், ஊமைகளாகவும், முழுமையான இருளில் மூழ்கியவர்களாகவும் இருப்பார்கள். அல்லாஹ் யாரை வழிதவறச் செய்ய நாடுகிறானோ, அவனை நிச்சயமாக அவன் வழிதவறச் செய்வான். மேலும், அல்லாஹ் யாரை நேர்வழியில் செலுத்த நாடுகிறானோ, அவனை நிச்சயமாக அவன் நேரான பாதையில் செலுத்துவான்.

قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் வேதனை உங்களை அடைந்தாலோ, அல்லது மறுமை நாள் உங்களை அடைந்தாலோ, நீங்கள் உண்மையாளர்களாயின், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை அழைப்பீர்களா என்று எனக்கு விளக்குவீராக!"

بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ

bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).

இல்லை, அவனிடம் மட்டுமே நீங்கள் உதவி கேட்கிறீர்கள். அவன் நாடினால், நீங்கள் அவனிடம் கேட்பதை (ஆபத்தை) அவன் அகற்றிவிடுவான், மேலும் நீங்கள் (அல்லாஹ்வுடன்) இணைவைப்பதை விட்டுவிடுவீர்கள்.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, உங்களுக்கு முன்னிருந்த மக்களிடம் நாம் (தூதர்களை) அனுப்பினோம்; பின்னர், அவர்கள் பணிவுடன் (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தனை செய்வதற்காக, அவர்களை வறுமையாலும் துயரத்தாலும் (நிறைவேற்றினோம்).

فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).

ஆனால், நமது வேதனை அவர்கள் மீது வந்தபோது, அவர்கள் ஏன் பணிவுடன் (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தனை செய்யவில்லை? உண்மையில், அவர்களின் உள்ளங்கள் கடினமாகிவிட்டன; மேலும், அவர்கள் எப்போதும் செய்வதை ஷைத்தான் அவர்களுக்கு அழகானது போலக் காட்டிவிட்டான்.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ اَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍۗ حَتّٰٓى اِذَا فَرِحُوْا بِمَآ اُوْتُوْٓا اَخَذْنٰهُمْ بَغْتَةً فَاِذَا هُمْ مُّبْلِسُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī fataḥnā ‘alaihim abwāba kulli syai'(in), ḥattā iżā fariḥū bimā ūtū akhażnāhum bagtatan fa iżā hum mublisūn(a).

ஆகவே, அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கையை அவர்கள் மறந்தபோது, நாம் அவர்களுக்காக (இன்பத்தின்) எல்லாக் கதவுகளையும் திறந்துவிட்டோம். அதனால், அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டதில் அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தபோது, நாம் திடீரென அவர்களை வேதனைப்படுத்தினோம்; அந்நேரத்தில் அவர்கள் விரக்தியில் மௌனமானார்கள்.

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ஆகவே, அநீதி இழைத்தவர்கள் வேரோடு அழிக்கப்பட்டார்கள். அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்.

قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوْبِكُمْ مَّنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِهٖۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُوْنَ

qul ara'aitum in akhażallāhu sam‘akum wa abṣārakum wa khatama ‘alā qulūbikum man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bih(ī), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti ṡumma hum yaṣdifūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் உங்கள் செவிப்புலனையும் பார்வைப்புலனையும் பறித்து, உங்கள் இதயத்தை மூடினால், அவற்றை உங்களுக்கு மீட்டுக் கொடுக்கும் வல்லமை கொண்ட அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யார் இறைவன்?" கவனியுங்கள், நமது வல்லமையின் அத்தாட்சிகளை நாம் அவர்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் விளக்கிக் கூறியபோதும், அவர்கள் புறக்கணித்துக்கொண்டே இருந்தனர்.

قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ

qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் தண்டனை உங்களுக்கு திடீரென்றோ அல்லது வெளிப்படையாகவோ வந்தால், அநியாயம் செய்பவர்களைத் தவிர வேறு யாரையாவது (அல்லாஹ்) அழிப்பானா?"

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

நாம் அனுப்பிய தூதர்கள் நற்செய்தி கூறவும் எச்சரிக்கைகள் விடுக்கவும் வந்திருந்தனர். எவர் நம்பிக்கை கொண்டு, தமது பாவங்களிலிருந்து திருந்தி வாழ்கிறாரோ, அவர்களுக்கு அச்சமில்லை; அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.

وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).

மேலும், நமது வசனங்களை மறுப்பவர்கள் தண்டனைக்கு ஆளாவார்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் எப்போதும் தீமையை (பாவத்தை) செய்கிறார்கள்.

قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ

qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் பொக்கிஷங்கள் என்னிடம் உள்ளன என்றோ, மறைவானவற்றை நான் அறிவேன் என்றோ, நான் ஒரு வானவர் என்றோ நான் உங்களுக்குக் கூறவில்லை. எனக்கு அருளப்பட்டதை மட்டுமே நான் பின்பற்றுகிறேன்." கூறுவீராக: "பார்வையற்றோரும் பார்வையுள்ளோரும் சமமானவர்களா? நீங்கள் சிந்திக்க மாட்டீர்களா?"

وَاَنْذِرْ بِهِ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْ يُّحْشَرُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa anżir bihil-lażīna yakhāfūna ay yuḥsyarū ilā rabbihim laisa lahum min dūnihī waliyyuw wa lā syafī‘ul la‘allahum yattaqūn(a).

(மறுமை நாளில்) தங்கள் இறைவனின் முன் ஒன்று திரட்டப்படுவதற்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்கு, அல்லாஹ்வைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு பாதுகாவலனோ பரிந்துரைப்பவனோ (உதவியாளனோ) இல்லை என்று குர்ஆனைக் கொண்டு எச்சரிக்கை செய்யுங்கள்; இதன் மூலம் அவர்கள் இறையச்சத்தை அடையலாம்.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

காலையிலும் மாலையிலும் தங்கள் இறைவனை அழைப்பவர்களை நீங்கள் விரட்டியடிக்காதீர்கள்; அவர்கள் அவனது திருப்தியை எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவர்களுடைய செயல்களுக்கு நீங்கள் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை, உங்கள் செயல்களுக்கு அவர்களும் சிறிதளவும் பொறுப்பேற்பதில்லை. இதனால்தான் அவர்களை வெளியேற்ற உங்களுக்கு உரிமை உண்டு, இதன் மூலம் நீங்களும் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவராக ஆகிறீர்கள்.

وَكَذٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِّيَقُوْلُوْٓا اَهٰٓؤُلَاۤءِ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنْۢ بَيْنِنَاۗ اَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِالشّٰكِرِيْنَ

wa każālika fatannā ba‘ḍahum biba‘ḍil liyaqūlū ahā'ulā'i mannallāhu ‘alaihim mim baininā, alaisallāhu bi'a‘lama bisy-syākirīn(a).

இவ்வாறு, அவர்களில் சிலரை (செல்வந்தர்களை) மற்ற சிலரைக் (ஏழைகளைக்) கொண்டு நாம் சோதித்தோம். (செல்வந்தர்கள்) கூறுவதற்காகவே இது நடந்தது: "நம்மில் இவருக்குத்தான் அல்லாஹ் அருள்புரிந்தானா?" (அல்லாஹ் கூறுகிறான்), "அவருக்கு நன்றி செலுத்துபவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் நன்கு அறியான் அல்லவா?"

وَاِذَا جَاۤءَكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاٰيٰتِنَا فَقُلْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلٰى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَۙ اَنَّهٗ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوْۤءًاۢ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ تَابَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَصْلَحَ فَاَنَّهٗ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iżā jā'akal-lażīna yu'minūna bi'āyātinā fa qul salāmun ‘alaikum kataba rabbukum ‘alā nafsihir-raḥmah(ta), annahū man ‘amila minkum sū'am bijahālatin ṡumma tāba mim ba‘dihī wa aṣlaḥa fa annahū gafūrur raḥīm(un).

மேலும், நமது வசனங்களை நம்புபவர்கள் உங்களிடம் வரும்போது, (அல்லாஹ்விடம் கூறுங்கள்: “ஸலாமுன் அலைக்கும் (உங்களுக்கு நல்வாய்ப்பு உண்டாகட்டும்).” உங்கள் இறைவன் தன்னிடத்தில் கருணையின் இயல்பை நிலைநாட்டியுள்ளான். அதாவது, உங்களில் எவர் அறியாமையால் தீமை செய்து, பின்னர் மனம் திருந்தி, தன்னைத் திருத்திக் கொள்கிறாரோ, அவர் மிகவும் மன்னிப்பவராகவும், கருணையுள்ளவராகவும் இருக்கிறார்.

وَكَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ وَلِتَسْتَبِيْنَ سَبِيْلُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ

wa każālika nufaṣṣilul-āyāti wa litastabīna sabīlal-mujrimīn(a).

இவ்வாறு, நல்லோர்களின் பாதையும் பாவிகளின் பாதையும் தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும் என்பதற்காக, நாம் குர்ஆனின் வசனங்களை விளக்கினோம்.

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்கும் தெய்வங்களை நான் வணங்குவது எனக்குத் தடுக்கப்பட்டுள்ளது." நீர் கூறுவீராக: "நான் உங்கள் விருப்பங்களைப் பின்பற்ற மாட்டேன். அவ்வாறு செய்தால், நான் நிச்சயமாக வழிதவறிச் செல்வேன், மேலும் நேர்வழி பெற்றவர்களில் ஒருவனாகவும் இருக்க மாட்டேன்."

قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ

qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நான் என் இறைவனிடமிருந்து பெற்ற உண்மையான செய்தியின் (குர்ஆனின்) மீது இருக்கிறேன்; நீங்களோ அதை மறுக்கிறீர்கள். (தண்டனையை) இறக்குவது என் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதல்ல; அதன் வருகையை விரைவுபடுத்த வேண்டும் என்று நீங்கள் கோருகிறீர்கள். (சட்டத்தை) நிலைநாட்டுவது அல்லாஹ்வின் உரிமை மட்டுமே. அவனே உண்மையை விளக்குகிறான், அவனே சிறந்த முடிவெடுப்பவன்."

قُلْ لَّوْ اَنَّ عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖ لَقُضِيَ الْاَمْرُ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِالظّٰلِمِيْنَ

qul lau anna ‘indī mā tasta‘jilūna bihī laquḍiyal-amru bainī wa bainakum, wallāhu a‘lamu biẓ-ẓālimīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நீங்கள் கேட்கும் தண்டனை எனக்கு விரைவாகக் கிடைத்திருந்தால், எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையேயான காரியங்கள் அனைத்தும் முடிந்திருக்கும்." மேலும், அநியாயம் செய்பவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்.

۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).

மேலும், மறைவான அனைத்திற்குமான திறவுகோல்கள் அவரிடமே உள்ளன; அவரைத் தவிர வேறு எவருக்கும் தெரியாது. நிலத்திலும் கடலிலும் உள்ளதை அவர் அறிவார். அவருக்குத் தெரியாமல் ஒரு இலை கூட விழாது. பூமியின் இருளில் ஒரு விதை கூட இல்லை; ஈரமானதோ உலர்ந்ததோ எதுவுமில்லை, அனைத்தும் மெய்யான வேதத்தில் (லவ்ஹ் மஹ்ஃபூஷ்) எழுதப்படாமல் இல்லை.

وَهُوَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ بِالَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُمْ بِالنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيْهِ لِيُقْضٰٓى اَجَلٌ مُّسَمًّىۚ ثُمَّ اِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa huwal-lażī yatawaffākum bil-laili wa ya‘lamu mā jaraḥtum bin-nahāri ṡumma yab‘aṡukum fīhi liyuqḍā ajalum musammā(n), ṡumma ilaihi marji‘ukum ṡumma yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).

அவனே இரவில் உங்களைத் தூங்க வைக்கிறான்; பகலில் நீங்கள் செய்வதையும் அவன் அறிவான். பின்னர், உங்களுக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட வயதை நிறைவு செய்வதற்காக, அவன் உங்களைப் நண்பகலில் எழுப்புகிறான். அதன் பிறகு, அவனிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்; அப்போது, நீங்கள் செய்தவைகளை அவன் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பான்.

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهٖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُوْنَ

wa huwal-qāhiru fauqa ‘ibādihī wa yursilu ‘alaikum ḥafaẓah(tan), ḥattā iżā jā'a aḥadakumul-mautu tawaffathu rusulunā wa hum lā yufarriṭūn(a).

மேலும், அவன் தம் அடியார்களுக்கெல்லாம் முழுமையான ஆட்சியாளன். உங்களில் ஒருவருக்கு மரணம் நேரும்போது, நமது வானவர்கள் அவரது உயிரைக் எடுத்துக்கொள்வதற்காகவும், தங்கள் கடமைகளைத் தவறவிடாமல் இருப்பதற்காகவும், அவன் உங்களுக்குப் பாதுகாவல் வானவர்களை அனுப்பியுள்ளான்.

ثُمَّ رُدُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ مَوْلٰىهُمُ الْحَقِّۗ اَلَا لَهُ الْحُكْمُ وَهُوَ اَسْرَعُ الْحٰسِبِيْنَ

Ṡumma ruddū ilallāhi maulāhumul-ḥaqq(i), alā lahul-ḥukmu wa huwa asra‘ul-ḥāsibīn(a).

பின்னர் அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் அடியார்களாகிய அவர்கள்) தங்களின் உண்மையான இறைவனான அல்லாஹ்விடம் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவார்கள். (அந்நாளில்) எல்லாத் தீர்ப்புகளும் அவனிடமே உள்ளன என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். மேலும், அவன் கணக்குத் தீர்ப்பவர்களிலேயே மிகவும் விரைவானவன்.

قُلْ مَنْ يُّنَجِّيْكُمْ مِّنْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُوْنَهٗ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۚ لَىِٕنْ اَنْجٰىنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ

qul may yunajjīkum min ẓulumātil-barri wal-baḥri tad‘ūnahū taḍarru‘aw wa khufyah(tan), la'in anjānā min hāżihī lanakūnanna minasy- syākirīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நீங்கள் அவனிடம் பணிவுடனும் சாந்தமான குரலுடனும் பிரார்த்திக்கும்போது, நிலத்திலும் கடலிலும் ஏற்படும் பேரழிவிலிருந்து உங்களைக் காப்பாற்றக்கூடியவர் யார்?" (என்று கூறுவதன் மூலம்), "அவன் எங்களை இந்தப் (பேரழிவிலிருந்து) காப்பாற்றியிருந்தால், நாங்கள் நன்றியுள்ள மக்களாக இருந்திருப்போம்."

قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ

qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வே உங்களைப் பேரழிவுகளிலிருந்தும் எல்லாவிதமான துன்பங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றுகிறான்; ஆனால், அதன்பின் நீங்கள் அவனுக்கு இணைவைத்துத் திரும்புவீர்கள்."

قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلٰٓى اَنْ يَّبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِّنْ فَوْقِكُمْ اَوْ مِنْ تَحْتِ اَرْجُلِكُمْ اَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَّيُذِيْقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُوْنَ

qul huwal-qādiru ‘alā ay yab‘aṡa ‘alaikum ‘ażābam min fauqikum au min taḥti arjulikum au yalbisakum syiya‘aw wa yużīqa ba‘ḍakum ba'sa ba‘ḍ(in), unẓur kaifa nuṣarriful-āyāti la‘allahum yafqahūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அவன் உங்களுக்கு மேலிருந்தும் கீழிருந்தும் தண்டனையை அனுப்பவும், உங்களைக் கோஷ்டிகளாகப் பிரிக்கவும், உங்களில் சிலரை மற்றவர்களின் கொடுமையைச் சுவைக்கச் செய்யவும் வல்லவன்.” அவர்கள் புரிந்துகொள்வதற்காக, நமது வல்லமையின் அத்தாட்சிகளை நாம் எவ்வாறு திரும்பத் திரும்ப விளக்குகிறோம் என்று பாரும்.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

மேலும், அந்தத் தண்டனை உண்மையானதாக இருந்தபோதிலும், உங்கள் மக்கள் அதை மறுக்கிறார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நான் உங்களுக்குப் பொறுப்பாளர் அல்ல.”

لِكُلِّ نَبَاٍ مُّسْتَقَرٌّ وَّسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

likulli naba'im mustaqarruw wa saufa ta‘lamūn(a).

(அப்போஸ்தலரால்) கொண்டுவரப்படும் ஒவ்வொரு செய்திக்கும் ஒரு நிகழ்வு காலம் உண்டு, அதை நீங்கள் பின்னர் அறிந்துகொள்வீர்கள்.

وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

(முஹம்மதே!) மக்கள் நமது வசனங்களைக் கேலி செய்வதை நீர் கண்டால், அவர்கள் வேறு உரையாடலுக்குச் செல்லும் வரை அவர்களை விட்டுவிடும். மேலும், ஷைத்தான் உண்மையிலேயே உம்மை (இந்தத் தடையை) மறக்கச் செய்தால், மீண்டும் நினைவுக்கு வந்த பிறகு, அநியாயக்காரர்களுடன் அமராதீர்.

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்குத் தங்கள் பாவங்களுக்கு எந்தப் பொறுப்பும் இல்லை; ஆனால், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சும்படி அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவது அவர்களின் கடமையாகும்.

وَذَرِ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَعِبًا وَّلَهْوًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَذَكِّرْ بِهٖٓ اَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْۖ لَيْسَ لَهَا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلِيٌّ وَّلَا شَفِيْعٌ ۚوَاِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اُبْسِلُوْا بِمَا كَسَبُوْا لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيْمٍ وَّعَذَابٌ اَلِيْمٌ ۢبِمَا كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ ࣖ

wa żaril-lażīnattakhażū dīnahum la‘ibaw wa lahwaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā wa żakkir bihī an tubsala nafsum bimā kasabat, laisa lahā min dūnillāhi waliyyuw wa lā syafī‘(un), wa in ta‘dil kulla ‘adlil lā yu'khaż minhā, ulā'ikal-lażīna ubsilū bimā kasabū lahum syarābum min ḥamīmiw wa ‘ażābun alīmum bimā kānū yakfurūn(a).

தங்கள் மார்க்கத்தை ஒரு விளையாட்டாகவும் கேலிக்கூத்தாகவும் ஆக்கி, இவ்வுலக வாழ்வால் வஞ்சிக்கப்பட்டவர்களை விட்டுவிடுங்கள். ஒவ்வொருவரும் தங்கள் செயல்களின் காரணமாக நரகத்தில் வீழ்ந்துவிடாதபடிக்கு, குர்ஆனைக் கொண்டு அவர்களை எச்சரியுங்கள். அல்லாஹ்வைத் தவிர அவனுக்கு வேறு பாதுகாவலனோ பரிந்துரைப்பவனோ இல்லை. அவன் எந்த விதமான பிணைத்தொகையையும் கோர விரும்பினால், அது நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. இவர்களே தங்கள் செயல்களின் காரணமாக நரகத்தில் தள்ளப்பட்டவர்கள். அவர்கள் தங்கள் முந்தைய நிராகரிப்பின் காரணமாக கொதிக்கும் நீரிலிருந்து பானத்தையும் வேதனையான தண்டனையையும் பெற்றார்கள்.

قُلْ اَنَدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلٰٓى اَعْقَابِنَا بَعْدَ اِذْ هَدٰىنَا اللّٰهُ كَالَّذِى اسْتَهْوَتْهُ الشَّيٰطِيْنُ فِى الْاَرْضِ حَيْرَانَ لَهٗٓ اَصْحٰبٌ يَّدْعُوْنَهٗٓ اِلَى الْهُدَى ائْتِنَا ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰىۗ وَاُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul anad‘ū min dūnillāhi mā lā yanfa‘unā wa lā yaḍurrunā wa nuraddu ‘alā a‘qābinā ba‘da iż hadānallāhu kal-lażīstahwathusy-syayāṭīnu fil-arḍi ḥairāna lahū aṣḥābuy yad‘ūnahū ilal-huda'tinā, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa umirnā linuslima lirabbil-‘ālamīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நமக்கு நன்மையளிக்காததும், நமக்குத் தீங்கு விளைவிக்காததுமான அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறொன்றை நாம் கேட்கப் போகிறோமா? மேலும், அல்லாஹ் நமக்கு வழிகாட்டிய பிறகு, பூமியில் ஷைத்தானால் வழிதவறச் செய்யப்பட்ட மக்களைப் போல, குழப்பமான நிலையில் நாம் திருப்பி அனுப்பப்படுவோமா?" அவருடைய நண்பர்கள், "எங்களைப் பின்பற்றுங்கள்" என்று கூறி அவரை நேரான பாதைக்கு அழைத்தார்கள். நீர் கூறுவீராக: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதலே (உண்மையான) வழிகாட்டுதலாகும்; மேலும், அகிலங்களின் இறைவனுக்கு நம்மை அடிபணியுமாறு நாம் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளோம்."

وَاَنْ اَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّقُوْهُۗ وَهُوَ الَّذِيْٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ

wa aqīmuṣ-ṣalāta wattaqūh(u), wa huwal-lażī ilaihi tuḥsyarūn(a).

மேலும் ஜெபங்களை நிறைவேற்றவும், அவருக்குப் பயப்படவும் வேண்டும்.” அவரே நீங்கள் அனைவரும் கூடிச்சேர்க்கப்படும் ஆண்டவர்.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ بِالْحَقِّۗ وَيَوْمَ يَقُوْلُ كُنْ فَيَكُوْنُۚ قَوْلُهُ الْحَقُّۗ وَلَهُ الْمُلْكُ يَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِۗ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيْمُ الْخَبِيْرُ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa bil-ḥaqq(i), wa yauma yaqūlu kun fa yakūn(u), qauluhul-ḥaqq(u), wa lahul-mulku yauma yunfakhu fiṣ-ṣūr(i), ‘ālimul-gaibi wasy-syahādati wa huwal-ḥakīmul-khabīr(u).

அவனே, “ஆகு!” என்று கூறி, சத்தியத்துடன் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தான். ஆகவே, அதுதான் உண்மை. அவனது வார்த்தை சத்தியமானது, எக்காளம் ஊதப்படும்போது எல்லா அதிகாரமும் அவனுக்கே உரியது. அவன் மறைவானதையும் உண்மையானதையும் அறிவான். அவன் மகா ஞானி, மகா முழுமையானவன்.

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

மேலும், இப்ராஹீம் தன் தந்தை அஸரிடம், "நீர் அந்தச் சிலைகளைத் தெய்வங்களாக ஆக்குவது தகுமா? நிச்சயமாக, உம்மையும் உம் மக்களையும் தெளிவான வழிகேட்டில் நான் காண்கிறேன்," என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.

وَكَذٰلِكَ نُرِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ مَلَكُوْتَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَلِيَكُوْنَ مِنَ الْمُوْقِنِيْنَ

wa każālika nurī ibrāhīma malakūtas-samāwāti wal-arḍi wa liyakūna minal-mūqinīn(a).

இவ்வாறாக, நாம் ஆபிரகாமுக்கு வானங்களிலும் பூமியிலும் (நமது ஆற்றலை) வெளிப்படுத்தினோம்; அவர் நம்பிக்கை கொண்டவர்களில் ஒருவராக இருப்பதற்காகவும் அவ்வாறு செய்தோம்.

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاٰ كَوْكَبًا ۗقَالَ هٰذَا رَبِّيْۚ فَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَآ اُحِبُّ الْاٰفِلِيْنَ

falammā janna ‘alaihil-lailu ra'ā kaukabā(n), qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla lā uḥibbul-āfilīn(a).

இரவு இருள் சூழ்ந்தபோது, அவர் (இப்ராஹீம்) ஒரு நட்சத்திரத்தைக் கண்டார். பின்னர், "இதுவே என் இறைவன்" என்று கூறினார். அந்த நட்சத்திரம் மறைந்தபோது, "மறையும் பொருட்களை நான் விரும்புவதில்லை" என்று கூறினார்.

فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هٰذَا رَبِّيْ ۚفَلَمَّآ اَفَلَ قَالَ لَىِٕنْ لَّمْ يَهْدِنِيْ رَبِّيْ لَاَكُوْنَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّاۤلِّيْنَ

falammā ra'al-qamara bāzigan qāla hāżā rabbī, falammā afala qāla la'illam yahdinī rabbī la'akūnanna minal-qaumiḍ-ḍāllīn(a).

பின்னர், சந்திரன் உதிப்பதைக் கண்டபோது, “இவரே என் இறைவன்” என்று அவர் கூறினார். ஆனால் சந்திரன் மறைந்தபோது, “நிச்சயமாக என் இறைவன் எனக்கு வழிகாட்டாமல் இருந்திருந்தால், நான் நிச்சயமாக வழிதவறியவர்களில் ஒருவனாகியிருப்பேன்” என்று அவர் கூறினார்.

فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبِّيْ هٰذَآ اَكْبَرُۚ فَلَمَّآ اَفَلَتْ قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

falammā ra'asy-syamsa bāzigatan qāla hāżā rabbī hāżā akbar(u), falammā afalat qāla yā qaumi innī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

பின்னர், சூரியன் உதிப்பதைக் கண்டபோது, அவர், “இவரே என் இறைவன், இவரே மேலானவர்” என்றார். ஆனால் சூரியன் மறைந்தபோது, அவர், “என் மக்களே! நீங்கள் இணைவைக்கும் காரியங்களிலிருந்து நிச்சயமாக நான் விலகிக்கொள்கிறேன்” என்றார்.

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த (அல்லாஹ்வின்) பக்கம், மெய்யான மார்க்கத்திற்கு முழுமையாகக் கீழ்ப்படிந்து என் முகத்தைத் திருப்புகிறேன்; நான் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் அல்ல.

وَحَاۤجَّهٗ قَوْمُهٗ ۗقَالَ اَتُحَاۤجُّوْۤنِّيْ فِى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنِۗ وَلَآ اَخَافُ مَا تُشْرِكُوْنَ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ رَبِّيْ شَيْـًٔا ۗوَسِعَ رَبِّيْ كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

wa ḥājjahū qaumuh(ū), qāla atuḥājjūnnī fillāhi wa qad hadān(i), wa lā akhāfu mā tusyrikūna bihī illā ay yasyā'a rabbī syai'ā(n), wasi‘a rabbī kulla syai'in ‘ilmā(n), afalā tatażakkarūn(a).

அவருடைய மக்கள் அதை மறுத்தார்கள். அவர் (இப்ராஹீம்) கூறினார், "அல்லாஹ் எனக்கு உண்மையாகவே வழிகாட்டியிருந்தும், நீங்கள் அவனைக் குறித்து என்னுடன் தர்க்கம் செய்யப் போகிறீர்களா? என் இறைவன் நாடினால் அன்றி, நீங்கள் அல்லாஹ்வுடன் இணைவைக்கும் காரியங்களால் ஏற்படும் (பேரழிவைக்) கண்டு நான் அஞ்சவில்லை. என் இறைவனின் அறிவு அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது. நீங்கள் ஒரு பாடம் கற்றுக்கொள்ள முடியாதா?"

وَكَيْفَ اَخَافُ مَآ اَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُوْنَ اَنَّكُمْ اَشْرَكْتُمْ بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا ۗفَاَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ اَحَقُّ بِالْاَمْنِۚ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَۘ

wa kaifa akhāfu mā asyraktum wa lā takhāfūna annakum asyraktum billāhi mā lam yunazzil bihī ‘alaikum sulṭānā(n), fa ayyul-farīqaini aḥaqqu bil-amn(i), in kuntum ta‘lamūn(a).

அல்லாஹ்வுடன் இணை வைப்பது குறித்து அவனே உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தாத ஒன்றைக் கண்டு நீங்கள் அஞ்சாதபோதிலும், நீங்கள் (அல்லாஹ்வுடன்) இணை வைப்பதைக் கண்டு நான் எப்படி அஞ்ச முடியும்? இவ்விரு குழுக்களில் எந்தக் குழு (பேரழிவிலிருந்து) பாதுகாப்புக்கு அதிகத் தகுதியுடையது என்பதை நீங்கள் அறிந்தால்?”

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ

al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).

நம்பிக்கை கொண்டு, தங்கள் நம்பிக்கையை இணைவைப்புடன் கலக்காதவர்களே, பாதுகாப்பாக உணர்வதோடு வழிகாட்டுதலையும் பெறுகிறார்கள்.

وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

தம் மக்களை எதிர்கொள்வதற்காக இப்ராஹீமுக்கு நாம் வழங்கிய தகவல் இதுவே. நாம் நாடியவர்களின் தகுதியை உயர்த்துகிறோம். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் ஞானமுள்ளவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ

wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

மேலும், நாம் அவருக்கு இஸ்ஹாக்கையும் யாக்கோபையும் அளித்தோம். அவர்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் நாம் நேர்வழி அளித்தோம்; அதற்கு முன்பாக, நாம் நூஹுக்கும், அவருடைய சந்ததியினரில் (இப்ராஹீம்) சிலரான தாவூத், சுலைமான், அய்யூப், யூசுஃப், மூஸா மற்றும் ஹாரூன் ஆகியோருக்கும் நேர்வழி அளித்தோம். இவ்வாறு நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் கூலி கொடுக்கிறோம்.

وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ

wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).

மேலும் சக்கரியா, யஹ்யா, ஈசா, இல்யாஸ். அவர்கள் அனைவரும் பக்தியுள்ளவர்கள்.

وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ

wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).

மேலும் இஸ்மாயில், அலியாஸா, யூனுஸ், மற்றும் லூத். நம்மில் ஒவ்வொருவரும் (தமது காலத்தில்) மற்றவர்களை விட (தமது தகுதியை) உயர்த்திக்கொண்டோம்.

وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

மேலும், அவர்களுடைய பிதாக்களில் சிலரையும், அவர்களுடைய சந்ததியினரையும், அவர்களுடைய சகோதரர்களையும் நாம் மேன்மைப்படுத்தினோம். அவர்களை நாம் (நபிமார்களாகவும் தூதர்களாகவும்) தேர்ந்தெடுத்து, நேரான பாதைக்கு வழிகாட்டினோம்.

ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).

அது அல்லாஹ்வின் வழிகாட்டுதலாகும்; அதன் மூலம் அவன் தன் அடியார்களில் தான் நாடிய எவருக்கும் வழிகாட்டுகிறான். அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் இணைவைத்தால், அவர்கள் செய்த நற்செயல்கள் நிச்சயமாக மறைந்துவிடும்.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).

இவர்களுக்கே நாம் வேதத்தையும், ஞானத்தையும், இறைத்தூதுத்துவத்தையும் வழங்கியுள்ளோம். குறைஷியர்கள் இதை மறுத்தால், மறுக்காத ஒரு கூட்டத்தினரிடம் நாம் அதை ஒப்படைப்போம்.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

அவர்கள் (இறைத்தூதர்கள்) அல்லாஹ்வால் வழிநடத்தப்பட்டவர்கள், எனவே அவர்களின் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுங்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "(குர்ஆனை) எடுத்துரைப்பதற்குப் பதிலாக நான் உங்களிடம் எதையும் கேட்கவில்லை." குர்ஆன் என்பது உலகெங்கும் உள்ள (அனைத்து மக்களுக்கும்) ஓர் எச்சரிக்கையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.

وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ

wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).

"அல்லாஹ் மனிதர்களுக்கு எதையும் வெளிப்படுத்தவில்லை" என்று அவர்கள் கூறும்போது, அவர்கள் அல்லாஹ்வை உரிய முறையில் போற்றுவதில்லை. (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "மனிதகுலத்திற்கு ஒளியாகவும் வழிகாட்டியாகவும் மூசா கொண்டுவந்த வேதத்தை (தவ்ராத்தை) இறக்கியவன் யார்? நீங்கள் அந்த வேதத்தைச் சிதறிய காகிதத் துண்டுகளாக்கினீர்கள்; அதன் சில பகுதிகளைக் காட்டி, அதன் பெரும்பகுதியை மறைத்தீர்கள். உங்களுக்கோ உங்கள் முன்னோர்களுக்கோ தெரியாதவையே உங்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும் இவ்வாறு செய்தீர்கள்." நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வே (அதை) இறக்கியவன்," அதன் பிறகு, அவர்கள் தங்கள் தவறில் விளையாடட்டும்.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).

மேலும், நாம் பெரும் அருட்கொடைகளுடன் இறக்கிய வேதமான இந்த (அல்-குர்ஆன்), இதற்கு முன்னர் அருளப்பட்ட வேதங்களை உறுதிப்படுத்துகிறது; இதன் மூலம் நீர் உம்முல் குரா (மக்காவின்) மக்களுக்கும், அதைச் சுற்றியுள்ள மக்களுக்கும் எச்சரிக்கை விடுக்கிறீர். மறுமையை நம்புபவர்கள் நிச்சயமாக இதை (குர்ஆனை) நம்புகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் எப்போதும் தங்கள் தொழுகைகளைத் தவறாமல் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَوْ قَالَ اُوْحِيَ اِلَيَّ وَلَمْ يُوْحَ اِلَيْهِ شَيْءٌ وَّمَنْ قَالَ سَاُنْزِلُ مِثْلَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ تَرٰٓى اِذِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ غَمَرٰتِ الْمَوْتِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ بَاسِطُوْٓا اَيْدِيْهِمْۚ اَخْرِجُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ اَلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَكُنْتُمْ عَنْ اٰيٰتِهٖ تَسْتَكْبِرُوْنَ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każiban au qāla ūḥiya ilayya wa lam yūḥa ilaihi syai'uw wa man qāla sa'unzilu miṡla mā anzalallāh(u), wa lau tarā iżiẓ-ẓālimūna fī gamarātil-mauti wal-malā'ikatu bāsiṭū aidīhim, akhirjū anfusakum, al-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum taqūlūna ‘alallāhi gairal-ḥaqqi wa kuntum ‘an āyātihī tastakbirūn(a).

அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்களைக் கற்பிப்பவனை விடவும், தனக்கு எதுவும் அருளப்படாதபோதிலும், "எனக்கு அருளப்பட்டது" என்று கூறுபவனை விடவும், "அல்லாஹ் அருளியதை நான் இறக்கிவிடுவேன்" என்று கூறுபவனை விடவும் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? அநியாயக்காரர்கள் மரண வேதனையில் துடித்துக் கொண்டிருக்க, வானவர்கள் தங்கள் கைகளால் அவர்களை அடித்து, "உன் உயிரை வெளியே எடு" என்று கூறுவதை நீங்கள் கண்டால், அது எவ்வளவு பயங்கரமாக இருக்கும்! இந்த நாளில் உங்களுக்கு மிகவும் இழிவான தண்டனை வழங்கப்படும். ஏனெனில், நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு எதிராக உண்மையல்லாத வார்த்தைகளைப் பேசினீர்கள், மேலும் அவனது வசனங்களைப் பற்றிப் பெருமை பேசினீர்கள்.

وَلَقَدْ جِئْتُمُوْنَا فُرَادٰى كَمَا خَلَقْنٰكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّتَرَكْتُمْ مَّا خَوَّلْنٰكُمْ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِكُمْۚ وَمَا نَرٰى مَعَكُمْ شُفَعَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ اَنَّهُمْ فِيْكُمْ شُرَكٰۤؤُا ۗ لَقَدْ تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنْكُمْ مَّا كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ ࣖ

wa laqad ji'tumūnā furādā kamā khalaqnākum awwala marratiw wa taraktum mā khawwalnākum warā'a ẓuhūrikum, wa mā narā ma‘akum syufa‘ā'akumul-lażīna za‘amtum annahum fīkum syurakā'(u), laqat taqaṭṭa‘a bainakum wa ḍalla ‘ankum mā kuntum taz‘umūn(a).

ஆதியில் நாம் உங்களைப் படைத்தபோது நீங்கள் உண்மையிலேயே நம்மிடம் நீங்களே வருகிறீர்கள்; நாம் உங்களுக்கு அளித்தவற்றை நீங்கள் (இவ்வுலகில்) விட்டுச் செல்கிறீர்கள். நீங்கள் (அல்லாஹ்வின்) பங்காளிகள் என்று கருதுபவர்களை, உங்களிடம் பரிந்துரைப்பவர்களாக (உதவியாளர்களாக) நாம் காண்பதில்லை. நிச்சயமாக, உங்களுக்கிடையேயான (அனைத்துத் தொடர்புகளும்) துண்டிக்கப்பட்டுவிட்டன; நீங்கள் ஒரு காலத்தில் (அல்லாஹ்வின்) பங்காளிகள் என்று கருதியவை உங்களைவிட்டு மறைந்துவிட்டன.

۞ اِنَّ اللّٰهَ فَالِقُ الْحَبِّ وَالنَّوٰىۗ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ الْمَيِّتِ مِنَ الْحَيِّ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ فَاَنّٰى تُؤْفَكُوْنَ

innallāha fāliqul-ḥabbi wan-nawā, yukhrijul-ḥayya minal-mayyiti wa mukhrijul-mayyiti minal-ḥayy(i), żālikumullāhu fa annā tu'fakūn(a).

நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வே தானியத்தையும் பேரீச்ச மரத்தையும் விளைவிக்கிறான். அவனே இறந்தவற்றிலிருந்து உயிருள்ளவற்றையும், உயிருள்ளவற்றிலிருந்து இறந்தவற்றையும் வெளிக்கொணர்கிறான். அதுவே அல்லாஹ்வின் ஆற்றல்; அப்படியிருக்க, நீங்கள் ஏன் புறக்கணித்துச் செல்கிறீர்கள்?

فَالِقُ الْاِصْبَاحِۚ وَجَعَلَ الَّيْلَ سَكَنًا وَّالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ حُسْبَانًا ۗذٰلِكَ تَقْدِيْرُ الْعَزِيْزِ الْعَلِيْمِ

fāliqul-iṣbāḥ(i), wa ja‘alal-laila sakanaw wasy-syamsa wal-qamara ḥusbānā(n), żālika taqdīrul-‘azīzil-‘alīm(i).

அவன் விடியற்காலையையும், ஓய்விற்காக இரவையும், விசாரணைக்காக சூரியனையும் சந்திரனையும் ஆக்கினான். அதுவே எல்லாம் வல்ல, அனைத்தையும் அறிந்த அல்லாஹ்வின் கட்டளையாகும்.

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ النُّجُوْمَ لِتَهْتَدُوْا بِهَا فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa huwal-lażī ja‘ala lakumun-nujūma litahtadū bihā fī ẓulumātil-barri wal-baḥr(i), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).

நிலத்திலும் கடலிலும் உள்ள இருளில் நீங்கள் அவற்றை உங்களுக்கு வழிகாட்டியாகக் கொள்வதற்காக, அவனே உங்களுக்காக நட்சத்திரங்களைப் படைத்தான். அறிந்தோருக்கு (நமது ஆற்றலின்) அடையாளங்களை நாம் விளக்கியுள்ளோம்.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَّمُسْتَوْدَعٌ ۗقَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّفْقَهُوْنَ

wa huwal-lażī ansya'akum min nafsiw wāḥidatin fa mustaqarruw wa mustauda‘(un), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yafqahūn(a).

மேலும் அவனே உங்களை ஒரே ஆன்மாவிலிருந்து (ஆதமிலிருந்து) படைத்தான்; எனவே (உங்களுக்கு) தங்குவதற்கு ஓர் இடமும், சேமித்து வைப்பதற்கு ஓர் இடமும் உண்டு. நிச்சயமாக, அறிந்தவர்களுக்கு (நமது மகத்துவத்தின்) அடையாளங்களை நாம் விளக்கியுள்ளோம்.

وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

அவனே வானத்திலிருந்து நீரை இறக்குகிறான்; பின்னர் அதைக் கொண்டு நாம் எல்லா விதமான தாவரங்களையும் வளரச் செய்கிறோம்; எனவே அந்தத் தாவரங்களிலிருந்து நாம் பசுமையான தாவரங்களையும், ஏராளமான தானியங்களையும் வெளிக்கொணர்கிறோம். மேலும், பேரீச்ச மரத்திலிருந்து தொங்கும் கிளைகளையும், திராட்சைத் தோட்டங்களையும் நாம் வெட்டி எடுத்தோம்; ஒத்த மற்றும் வேறுபட்ட ஆலிவ் மற்றும் மாதுளைகளையும் நாம் எடுத்தோம். ஒரு பழம் காய்த்துப் பழுக்கும்போது அதைக் கவனியுங்கள். நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு அதில் (அல்லாஹ்வின் ஆற்றலுக்கான) சான்றுகள் உள்ளன.

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ وَخَرَقُوْا لَهٗ بَنِيْنَ وَبَنٰتٍۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَصِفُوْنَ ࣖ

wa ja‘alū lillāhi syurakā'al-jinna wa khalaqahum wa kharaqū lahū banīna wa banātim bigairi ‘ilm(in), subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaṣifūn(a).

மேலும் அவர்கள் (இணைவைப்பாளர்கள்), அல்லாஹ் ஜின்களைப் படைத்திருந்தபோதிலும், அவர்களை அவனுக்குக் கூட்டாளிகளாக்கினர்; மேலும் அவர்கள், அறிவின்றி, "அல்லாஹ்வுக்கு மகன்களும் மகள்களும் உண்டு" என்று பொய் கூறினர். அவர்கள் விவரிக்கும் பண்புகளுக்காக அல்லாஹ்வுக்கும் உன்னதமானவனுக்கும் புகழ் உண்டாகட்டும்.

بَدِيْعُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنّٰى يَكُوْنُ لَهٗ وَلَدٌ وَّلَمْ تَكُنْ لَّهٗ صَاحِبَةٌ ۗوَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ

badī‘us-samāwāti wal-arḍ(i), annā yakūnu lahū waladuw wa lam takul lahū ṣāḥibah(tun), wa khalaqa kulla syai'(in), wa huwa bikulli syai'in‘alīm(un).

அவனே வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன். அவனுக்கு மனைவி இல்லாதபோது, அவனுக்குப் பிள்ளைகள் இருப்பது எப்படி சாத்தியம்? அவனே எல்லாவற்றையும் படைத்தான்; அவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன்.

ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبُّكُمْۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ فَاعْبُدُوْهُ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ

Żālikumullāhu rabbukum, lā ilāha illā huw(a), khāliqu kulli syai'in fa‘budūh(u), wa huwa ‘alā kulli syai'iw wakīl(un).

அவரே அல்லாஹ், உங்கள் இறைவன்; அவரைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அனைத்தையும் படைத்தவர், எனவே அவரை வணங்குங்கள்; அவரே அனைத்திற்கும் பாதுகாவலர்.

لَا تُدْرِكُهُ الْاَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْاَبْصَارَۚ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ

lā tudrikuhul-abṣāru wa huwa yudrikul-abṣār(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).

அவரை கண்களால் அடைய முடியாது, ஆனால் அவரால் எல்லா காட்சிகளையும் காண முடியும், மேலும் அவர் மிகவும் நுட்பமானவர், மிகவும் புத்திசாலி.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து தெளிவான சான்றுகள் வந்துள்ளன. எவர் (உண்மையைக்) காண்கிறாரோ, அவருக்கு (பயனானது) கிடைக்கும்; எவர் குருடனாக (உண்மையைக் காணாதவராக) இருக்கிறாரோ, அவரே நஷ்டமடைபவர். மேலும், நான் (முஹம்மது) (உங்கள்) பாதுகாவலன் அல்ல.

وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).

இவ்வாறு, இணைவைப்பவர்கள், “நீங்கள் இந்த வசனங்களை (வேதக்காரர்களிடமிருந்து) கற்றிருக்கிறீர்கள்,” என்று கூறுவதற்காகவும், அறிந்தவர்களுக்குக் குர்ஆனை விளக்குவதற்காகவும், நாம் நமது வசனங்களை மீண்டும் மீண்டும் விளக்கினோம்.

اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தியதைப் (முஹம்மது) பின்பற்றுங்கள்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; மேலும் இணைவைப்பாளர்களிடமிருந்து விலகி இருங்கள்.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்கள் அவனுக்கு இணை வைக்க மாட்டார்கள். மேலும், நாம் உங்களை அவர்களின் பாதுகாவலராக ஆக்கவில்லை; நீங்களும் அவர்களின் பாதுகாவலர் அல்ல.

وَلَا تَسُبُّوا الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَيَسُبُّوا اللّٰهَ عَدْوًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ كَذٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ اُمَّةٍ عَمَلَهُمْۖ ثُمَّ اِلٰى رَبِّهِمْ مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

wa lā tasubbul-lażīna yad‘ūna min dūnillāhi fa yasubbullāha ‘adwam bigairi ‘ilm(in), każālika zayyannā likulli ummatin ‘amalahum, ṡumma ilā rabbihim marji‘uhum fa yunabbi'uhum bimā kānū ya‘malūn(a).

அல்லாஹ்வைத் தவிர அவர்கள் வணங்குபவர்களை நீங்கள் இழிவுபடுத்தாதீர்கள். மீறினால், அவர்கள் அறிவின்றி அல்லாஹ்வை அளவுக்கு மீறி இழிவுபடுத்திவிடுவார்கள். இவ்வாறு, நாம் ஒவ்வொரு சமூகத்தையும் அவர்களின் செயல்களை நல்லதாகக் கருதுமாறு செய்துள்ளோம். பின்னர், அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடமே திரும்புவார்கள்; அவர்கள் செய்ததை அவன் அவர்களுக்கு அறிவிப்பான்.

وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَاۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ وَمَا يُشْعِرُكُمْ اَنَّهَآ اِذَا جَاۤءَتْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'athum āyatul layu'minunna bihā, qul innamal-āyātu ‘indallāhi wa mā yusy‘irukum annahā iżā jā'at lā yu'minūn(a).

மேலும், தங்களுக்கு ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்தால், தாங்கள் நிச்சயமாக அவரை நம்புவோம் என்று அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பெயரால் முழு மனதுடன் சத்தியம் செய்தார்கள். (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: “அற்புதங்கள் அல்லாஹ்விடமே உள்ளன.” மேலும், அற்புதங்கள் (வசனங்கள்) வரும்போது, அவர்கள் நம்ப மாட்டார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?

وَنُقَلِّبُ اَفْـِٕدَتَهُمْ وَاَبْصَارَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوْا بِهٖٓ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّنَذَرُهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ ࣖ ۔

wa nuqallibu af'idatahum wa abṣārahum kamā lam yu'minū bihī awwala marratiw wa nażaruhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

மேலும், அவர்கள் முதலில் குர்ஆனை நம்பாதபோது நடந்ததுபோல, நாம் அவர்களுடைய உள்ளங்களையும் பார்வைகளையும் திருப்பி, அவர்களை வழிகேட்டில் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தினோம்.

۞ وَلَوْ اَنَّنَا نَزَّلْنَآ اِلَيْهِمُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتٰى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَيْءٍ قُبُلًا مَّا كَانُوْا لِيُؤْمِنُوْٓا اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُوْنَ

wa lau annanā nazzalnā ilaihimul-malā'ikata wa kallamahumul-mautā wa ḥasyarnā ‘alaihim kulla syai'in qubulam mā kānū liyu'minū illā ay yasyā'allāhu wa lākinna akṡarahum yajhalūn(a).

நாம் அவர்களிடம் வானவர்களை இறக்கி, மரித்தோர் அவர்களிடம் பேசி, அவர்கள் விரும்பும் அனைத்தையும் அவர்களுக்கு முன்னால் திரட்டினாலும்கூட, அல்லாஹ் நாடியாலன்றி அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள். ஆனால், அவர்களில் பெரும்பாலோர் (சத்தியத்தின்) பொருளை அறியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

இவ்வாறாக, ஒவ்வொரு நபிக்கும் ஷைத்தான்கள், மனிதர்கள், ஜின்கள் ஆகியோரை எதிரிகளாக ஆக்கினோம்; அவர்களில் சிலர், வஞ்சகமாக மற்றவர்களிடம் அழகான வார்த்தைகளைக் கிசுகிசுத்தனர். உங்கள் இறைவன் நாடினால், அவர்கள் அதைச் செய்யமாட்டார்கள்; எனவே, அவர்கள் இட்டுக்கட்டிய பொய்களோடு அவர்கள் இருக்கட்டும்.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

அதனால், மறுபிறவியில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்களின் சிறிய உள்ளங்கள் அந்த மெல்லிய குரலால் ஈர்க்கப்பட்டு, அதை விரும்பி, தாங்கள் வழக்கமாகச் செய்வதையே செய்கிறார்கள்.

اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ

afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).

அல்லாஹ்வே உங்களுக்கு வேதத்தை (குர்ஆனை) விரிவாக அருளியிருக்க, நான் அவனைத் தவிர வேறு நீதிபதியைத் தேட வேண்டுமா? நாம் வேதத்தை வழங்கியவர்கள், அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உண்மையாக அருளப்பட்டது என்பதை அறிவார்கள். எனவே, சந்தேகம் கொள்பவர்களில் ஒருவராக ஆகாதீர்கள்.

وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَّعَدْلًاۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ

wa tammat kalimatu rabbika ṣidqaw wa ‘adlā(n), lā mubaddila likalimātih(ī), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

மேலும், உங்கள் இறைவனின் வார்த்தையாகிய குர்ஆன், சத்தியத்திலும் நீதியிலும் பரிபூரணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அவனது வார்த்தைகளை எதனாலும் மாற்ற முடியாது. மேலும் அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

மேலும், இவ்வுலகில் உள்ள பெரும்பாலான மக்களை நீங்கள் பின்பற்றினால், அவர்கள் நிச்சயமாக உங்களை அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து வழிதவறச் செய்வார்கள். அவர்கள் பின்பற்றுவது வெறும் ஊகமே, மேலும் அவர்கள் பொய்களை மட்டுமே இட்டுக்கட்டுகிறார்கள்.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ مَنْ يَّضِلُّ عَنْ سَبِيْلِهٖۚ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

inna rabbaka huwa a‘lamu may yaḍillu ‘an sabīlih(ī), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

நிச்சயமாக, அவனது பாதையிலிருந்து வழிதவறுவோரையும், நேர்வழி காட்டப்படுவோரையும் உங்கள் இறைவனே நன்கறிவான்.

فَكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ اِنْ كُنْتُمْ بِاٰيٰتِهٖ مُؤْمِنِيْنَ

fa kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi in kuntum bi'āyātihī mu'minīn(a).

எனவே, நீங்கள் அவனது அடையாளங்களில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டதை உண்ணுங்கள்.

وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ

wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).

அல்லாஹ் உங்களுக்கு எதைத் தடை செய்துள்ளானோ, அதை அவன் உங்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தியிருக்க, நீங்கள் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டாலன்றி, அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டதை ஏன் உண்ணக்கூடாது? மேலும், நிச்சயமாகப் பலர் அறிவின்றித் தங்கள் ஆசைகளால் மக்களை வழிதவறச் செய்கிறார்கள். வரம்பு மீறுபவர்களை உங்கள் இறைவன் நன்கறிவான்.

وَذَرُوْا ظَاهِرَ الْاِثْمِ وَبَاطِنَهٗ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَكْسِبُوْنَ الْاِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوْا يَقْتَرِفُوْنَ

wa żarū ẓāhiral-iṡmi wa bāṭinah(ū), innal-lażīna yaksibūnal-iṡma sayujzauna bimā kānū yaqtarifūn(a).

மேலும், வெளிப்படையான மற்றும் மறைவான பாவங்களை விட்டுவிடுங்கள். நிச்சயமாக, பாவம் செய்பவர்கள் தாங்கள் செய்ததற்குத் தகுந்த கூலியைப் பெறுவார்கள்.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

மேலும், (அறுக்கும்போது) அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்படாத (விலங்குகளின்) இறைச்சியை உண்ணாதீர்கள்; ஏனெனில் அது நிச்சயமாகப் பாவமாகும். நிச்சயமாக, உங்களுக்கு எதிராக வாதிடுமாறு ஷைத்தான்கள் தங்கள் தோழர்களிடம் இரகசியமாகக் கூறுவார்கள். நீங்கள் அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்தால், நிச்சயமாக நீங்கள் இணைவைப்பாளர்களாகி விடுவீர்கள்.

اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).

இறந்துபோய், பின்னர் நாம் உயிர்ப்பித்து, மக்களிடையே உலாவச் செய்யும் ஒளியை அவருக்கு அளித்த ஒரு மனிதரும், இருளில் இருந்து வெளிவர முடியாதபடி இருந்த ஒரு மனிதரும் ஒன்றா? இவ்வாறு நிராகரிப்பாளர்கள் செய்வது அவர்களுக்கு அழகாகிவிடுகிறது.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

இவ்வாறாக, ஒவ்வொரு நகரத்திலும் வஞ்சகத்தைச் செய்வதற்காக நாம் தீய ஆட்சியாளர்களை நியமித்திருக்கிறோம்; ஆனால் அவர்களோ, தாங்கள் அறியாமலேயே தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக்கொள்கிறார்கள்.

وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ

wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).

மேலும், அவர்களிடம் ஒரு வசனம் வரும்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதர்களுக்கு அருளப்பட்டது போல் எங்களுக்கும் அருளப்படும் வரை நாங்கள் நம்ப மாட்டோம்" என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். தனது தூதுப் பணியை எங்கே நியமிக்கிறான் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான். பாவம் செய்பவர்கள், தாங்கள் செய்த வஞ்சகத்தின் காரணமாக அல்லாஹ்வின் முன் இழிவுபடுத்தப்படுவார்கள் மற்றும் கடுமையான தண்டனைக்கு ஆளாவார்கள்.

فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).

அல்லாஹ் நாடியவர் நேர்வழியைப் பெறுவார்; இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக அவனது உள்ளத்தை அவன் திறப்பான். மேலும், அவன் நாடியவர் வழிதவறினால், வானத்தை நோக்கி ஏறுபவரைப் போல அவனது உள்ளத்தை அவன் குறுகலாகவும் இறுக்கமாகவும் ஆக்குகிறான். இவ்வாறு அல்லாஹ் நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களுக்குத் தண்டனை அளிக்கிறான்.

وَهٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيْمًاۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّذَّكَّرُوْنَ

wa hāżā ṣirāṭu rabbika mustaqīmā(n), qad faṣṣalnal-āyāti liqaumiy yażżakkarūn(a).

இதுவே உங்கள் இறைவனின் நேரான பாதை. எச்சரிக்கையைப் பெற்றவர்களுக்கு நாம் (நமது) வசனங்களை விளக்கியுள்ளோம்.

۞ لَهُمْ دَارُ السَّلٰمِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

lahum dārus-salāmi ‘inda rabbihim wa huwa waliyyuhum bimā kānū ya‘malūn(a).

அவர்களுக்குத் தங்கள் இறைவனுடன் அமைதியான இருப்பிடம் (சொர்க்கம்) உண்டு; அவர்கள் செய்த நற்செயல்களின் காரணமாக அவனே அவர்களின் பாதுகாவலன்.

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيْعًاۚ يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِّنَ الْاِنْسِ ۚوَقَالَ اَوْلِيَاۤؤُهُمْ مِّنَ الْاِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَّبَلَغْنَآ اَجَلَنَا الَّذِيْٓ اَجَّلْتَ لَنَا ۗقَالَ النَّارُ مَثْوٰىكُمْ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗاِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa yauma yaḥsyuruhum jamī‘ā(n), yā ma‘syaral-jinni qadistakṡartum minal-ins(i), wa qāla auliyā'uhum minal-insi rabbanastamta‘a ba‘ḍunā biba‘ḍiw wa balagnā ajalanal-lażī ajjalta lanā, qālan-nāru maṡwākum khālidīna fīhā illā mā syā'allāh(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).

மேலும், அவன் அவர்கள் அனைவரையும் ஒன்று திரட்டிய அந்த நாளை நினைவுகூருங்கள். (அல்லாஹ் கூறினான்): “ஜின் கூட்டமே! நீங்கள் பலரை வழிதவறச் செய்துவிட்டீர்கள்.” மக்களில் இருந்த அவர்களின் நண்பர்கள் கூறினார்கள்: “இறைவா! நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் இன்பம் அனுபவித்தோம். இப்போது நீ எங்களுக்காக நிர்ணயித்த நேரம் வந்துவிட்டது.” அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அல்லாஹ் நாடாவிட்டால், நரகம் என்றென்றும் உங்கள் இருப்பிடமாக இருக்கும்.” நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் ஞானமுள்ளவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَكَذٰلِكَ نُوَلِّيْ بَعْضَ الظّٰلِمِيْنَ بَعْضًاۢ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ࣖ

wa każālika nuwallī ba‘ḍaẓ-ẓālimīna ba‘ḍam bimā kānū yaksibūn(a).

இவ்வாறு, அநியாயம் செய்பவர்களில் சிலரை, அவர்கள் செய்துவந்த செயல்களுக்கு ஏற்ப, நாம் ஒருவருக்கொருவர் நண்பர்களாக ஆக்குகிறோம்.

يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ

yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).

ஜின்களே, மனிதர்களே! உங்களுக்குள்ளிருந்தே தூதர்கள் உங்களிடம் வந்து, எனது வசனங்களை உங்களுக்கு எடுத்துரைத்து, இந்த நாளில் நடக்கவிருக்கும் சந்திப்பைப் பற்றி உங்களை எச்சரிக்கவில்லையா? அதற்கு அவர்கள், "(ஆம்), நாங்களே எங்களுக்குச் சாட்சிகள்" என்று பதிலளித்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் இவ்வுலக வாழ்வினால் வஞ்சிக்கப்பட்டு, தாங்கள் நிராகரிப்பாளர்கள் என்பதற்குத் தங்களுக்குத் தாங்களே சாட்சிகளாகிவிட்டார்கள்.

ذٰلِكَ اَنْ لَّمْ يَكُنْ رَّبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا غٰفِلُوْنَ

Żālika allam yakur rabbuka muhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā gāfilūn(a).

ஆகவே (தூதர்கள் அனுப்பப்பட்டனர்) ஏனெனில், குடிமக்கள் (இன்னும் அறியாதவர்களாக) கவனக்குறைவாக இருக்கும் வரை, உங்கள் இறைவன் ஒரு நாட்டை அநியாயமாக அழிக்க மாட்டான்.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).

மேலும், ஒவ்வொருவரும் அவரவர் செயல்களுக்கு ஏற்ப பதவிகளில் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் செய்வதை உங்கள் இறைவன் அறியாதவன் அல்ல.

وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ

wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).

உங்கள் இறைவன் வல்லமை மிக்கவனும், கருணை நிறைந்தவனும் ஆவான். அவன் நாடினால், உங்களை அழிப்பான்; நீங்கள் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, அவன் நாடியவர்களை உங்களுக்குப் பதிலாகக் கொண்டு வருவான். அவன் உங்களை வேறொரு கூட்டத்தின் சந்ததியிலிருந்து படைத்தது போலவே இதிலும் செய்வான்.

اِنَّ مَا تُوْعَدُوْنَ لَاٰتٍۙ وَّمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

innamā tū‘adūna la'āt(in), wa mā antum bimu‘jizīn(a).

உண்மையில், உங்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்டவை கண்டிப்பாகக் கிடைக்கும், அதை உங்களால் மறுக்க முடியாது.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் மக்களே! உங்கள் நிலைக்கு ஏற்ப செயல்படுங்கள், நானும் அவ்வாறே செய்கிறேன். மறுமையில் யாருக்குச் சிறந்த இடம் கிடைக்கும் என்பதைப் பின்னர் நீங்கள் அறிவீர்கள். நிச்சயமாக, அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு அதிர்ஷ்டம் இருக்காது."

وَجَعَلُوْا لِلّٰهِ مِمَّا ذَرَاَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْاَنْعَامِ نَصِيْبًا فَقَالُوْا هٰذَا لِلّٰهِ بِزَعْمِهِمْ وَهٰذَا لِشُرَكَاۤىِٕنَاۚ فَمَا كَانَ لِشُرَكَاۤىِٕهِمْ فَلَا يَصِلُ اِلَى اللّٰهِ ۚوَمَا كَانَ لِلّٰهِ فَهُوَ يَصِلُ اِلٰى شُرَكَاۤىِٕهِمْۗ سَاۤءَ مَا يَحْكُمُوْنَ

wa ja‘alū lillāhi mimmā żara'a minal-ḥarṡi wal-an‘āmi naṣīban fa qālū hāżā lillāhi biza‘mihim wa hāżā lisyurakā'inā, famā kāna lisyurakā'ihim falā yaṣilu ilallāh(i), wa mā kāna lillāhi fa huwa yaṣilu ilā syurakā'ihim, sā'a mā yaḥkumūn(a).

மேலும் அவர்கள், தங்கள் கருத்தின்படி, "இது அல்லாஹ்வுக்கானது, இது எங்கள் சிலைகளுக்கானது" என்று கூறி, தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் விளைபொருட்களில் சிலவற்றை அல்லாஹ்வுக்கு அர்ப்பணித்தார்கள். அவர்களுடைய சிலைகளுக்கான பகுதி அல்லாஹ்வைச் சென்றடையாது, அல்லாஹ்வுக்கான பகுதி அவர்களுடைய சிலைகளைச் சென்றடையும். அவர்களுடைய முடிவு மிகவும் தவறானது.

وَكَذٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيْرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ قَتْلَ اَوْلَادِهِمْ شُرَكَاۤؤُهُمْ لِيُرْدُوْهُمْ وَلِيَلْبِسُوْا عَلَيْهِمْ دِيْنَهُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika zayyana likaṡīrim minal-musyrikīna qatla aulādihim syurakā'uhum liyurdūhum wa liyalbisū ‘alaihim dīnahum, wa lau syā'allāhu mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

ஆகவே, பல இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளைக் கொல்வதற்கும், அவர்களை அழிப்பதற்கும், தங்கள் சொந்த மார்க்கத்தைச் சீர்குலைப்பதற்கும் அவர்களுடைய சிலைகள் (ஷைத்தான்) அதை அழகானதாக ஆக்கின. அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவர்கள் அதைச் செய்திருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் புனைந்துரைக்கும் (பொய்களுடன்) அவர்கள் இருக்கட்டும்.

وَقَالُوْا هٰذِهٖٓ اَنْعَامٌ وَّحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَآ اِلَّا مَنْ نَّشَاۤءُ بِزَعْمِهِمْ وَاَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُوْرُهَا وَاَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُوْنَ اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهَا افْتِرَاۤءً عَلَيْهِۗ سَيَجْزِيْهِمْ بِمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

wa qālū hāżihī an‘āmuw wa ḥarṡun ḥijrul lā yaṭ‘amuhā illā man nasyā'u biza‘mihim wa an‘āmun ḥurrimat ẓuhūruhā wa an‘āmul lā yażkurūnasmallāhi ‘alaihaftirā'an ‘alaih(i), sayajzīhim bimā kānū yaftarūn(a).

மேலும் அவர்கள் (தங்கள் கருத்தின்படி) கூறினார்கள், "இவை விலக்கப்பட்ட கால்நடைகள் மற்றும் விவசாயப் பொருட்கள்; நாம் விரும்பியவர்களைத் தவிர மற்றவர்கள் இவற்றை உண்ணக்கூடாது." மேலும், சவாரி செய்ய விலக்கப்பட்ட (அனுமதிக்கப்படாத) விலங்குகளும் உள்ளன; (அறுக்கப்படும்போது) அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறக்கூடாத கால்நடைகளும் உள்ளன; இது அல்லாஹ்வுக்கு எதிரான ஒரு பொய்யாகும். எதிர்காலத்தில், அவர்கள் செய்த எல்லாவற்றிற்காகவும் அல்லாஹ் அவர்களுக்குப் பிரதிபலன் அளிப்பான்.

وَقَالُوْا مَا فِيْ بُطُوْنِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِّذُكُوْرِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَّكُنْ مَّيْتَةً فَهُمْ فِيْهِ شُرَكَاۤءُ ۗسَيَجْزِيْهِمْ وَصْفَهُمْۗ اِنَّهٗ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ

wa qālū mā fī buṭūni hāżihil-an‘āmi khāliṣatul liżukūrinā wa muḥarramun ‘alā azwājinā, wa iy yakum maitatan fahum fīhi syurakā'(u), sayajzīhim waṣfahum, innahū ḥakīmun ‘alīm(un).

மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள், "இந்தக் கால்நடைகளின் வயிற்றில் இருப்பது எங்கள் ஆண்களுக்கு உரியது; அது எங்கள் மனைவியருக்கு ஹராம் ஆகும்." வயிற்றில் பிறந்த ஒன்று இறந்துவிட்டால், அனைவரும் அதை உண்ணலாம். எதிர்காலத்தில், அவர்களின் முடிவுகளுக்காக அல்லாஹ் அவர்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் ஞானமுள்ளவனாகவும், அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

قَدْ خَسِرَ الَّذِيْنَ قَتَلُوْٓا اَوْلَادَهُمْ سَفَهًاۢ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَّحَرَّمُوْا مَا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ افْتِرَاۤءً عَلَى اللّٰهِ ۗقَدْ ضَلُّوْا وَمَا كَانُوْا مُهْتَدِيْنَ ࣖ

qad khasiral-lażīna qatalū aulādahum safaham bigairi ‘ilmiw wa ḥarramū mā razaqahumullāhuftirā'an ‘alallāh(i), qad ḍallū wa mā kānū muhtadīn(a).

நிச்சயமாக, அவர்கள் அறிவின்மையால் தங்கள் பிள்ளைகளைக் கொன்று, அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்களைக் கட்டியெழுப்பி, அல்லாஹ் தங்களுக்கு அளித்த வாழ்வாதாரத்தைத் தடுத்த நஷ்டமடைந்தவர்களாவர். நிச்சயமாக, அவர்கள் வழிதவறிச் சென்று, நேர்வழி காட்டப்படாதவர்களாவர்.

۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ

wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).

அவனே கொடி வகைத் தாவரங்களையும், கொடி அல்லாத தாவரங்களையும், பேரீச்ச மரங்களையும், பல்வேறு சுவைகளைக் கொண்ட தாவரங்களையும், வடிவத்திலும் நிறத்திலும் ஒத்திருக்கும் ஆலிவ் மற்றும் மாதுளைகளையும், சுவையில் ஒத்திருக்காதவற்றையும் படைத்தான். பழம் காய்க்கும்போது அதை உண்ணுங்கள்; அறுவடை செய்யும்போது உங்கள் கடமையை (ஸகாத்) கொடுங்கள். ஆனால், அதில் வரம்பு மீறாதீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் வரம்பு மீறுபவர்களை விரும்புவதில்லை.

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

கால்நடைகளில் சில சுமைகளைச் சுமப்பதற்கும், சில அறுப்பதற்கும் உரியவை. அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய உணவை உண்ணுங்கள்; ஷைத்தானின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றாதீர்கள். நிச்சயமாக, ஷைத்தான் உங்களுக்கு ஒரு தெளிவான எதிரி ஆவான்.

ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

பண்ணை விலங்குகளில் எட்டு ஜோடிகள் (நான்கு ஜோடிகள்) உள்ளன; ஒரு ஜோடி செம்மறியாடுகளும் ஒரு ஜோடி வெள்ளாடுகளும். கூறுங்கள், "இரு ஆண்களுக்கு இடையிலோ அல்லது இரு பெண்களுக்கு இடையிலோ அல்லாஹ்வால் தடுக்கப்பட்டது எது? அல்லது இரு பெண்களின் கருப்பையில் இருப்பது எது? நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், அறிவின் அடிப்படையில் எனக்கு விளக்குங்கள்."

وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ஒட்டகத்திலிருந்து ஒரு ஜோடியும், பசுவிலிருந்து ஒரு ஜோடியும். கூறுங்கள்: “இரு ஆண்களுக்கு இடையிலோ அல்லது இரு பெண்களுக்கு இடையிலோ எது தடுக்கப்பட்டுள்ளது? அல்லது இரு பெண்களின் கருப்பையில் இருப்பது எது? அல்லாஹ் இதை உங்களுக்கு விதித்தபோது நீங்கள் சாட்சிகளாக இருந்தீர்களா? அறிவின்றி மக்களை வழிதவறச் செய்வதற்காக அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்களைக் கட்டுபவர்களை விடப் பெரும் அநியாயக்காரர்கள் யார்?” நிச்சயமாக அல்லாஹ் அநியாயக்காரர்களுக்கு நேர்வழி காட்டமாட்டான்.

قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).

(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: "எனக்கு அருளப்பட்டவற்றில், இறந்த பிராணிகளின் மாமிசம், வழிந்தோடும் இரத்தம், பன்றியின் மாமிசம்—ஏனெனில் அசுத்தமானவை அனைத்தும்—அல்லது அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களின் பெயரால் அறுக்கப்பட்டவை ஆகியவற்றைத் தவிர, விரும்புகிற ஒருவருக்குத் தடுக்கப்பட்ட வேறு எதையும் நான் காணவில்லை. ஆனால், எவர் தேவையினால் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு, விரும்பாமலும் (தேவையின் வரம்புகளை) மீறாமலும் இருக்கிறாரோ, அவருக்கு நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் மன்னிப்பவனாகவும், கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்."

وَعَلَى الَّذِيْنَ هَادُوْا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِيْ ظُفُرٍۚ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُوْمَهُمَآ اِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُوْرُهُمَآ اَوِ الْحَوَايَآ اَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍۗ ذٰلِكَ جَزَيْنٰهُمْ بِبَغْيِهِمْۚ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

wa ‘alal-lażīna hādū ḥarramnā kulla żī ẓufur(in), wa minal-baqari wal-ganami ḥarramnā ‘alaihim syuḥūmahumā illā mā ḥamalat ẓuhūruhumā awil-ḥawāyā au makhtalaṭa bi‘aẓm(in), żālika jazaināhum bibagyihim, wa innā laṣādiqūn(a).

யூதர்களுக்கு, குளம்புகள் உள்ள எல்லா விலங்குகளையும் நாம் தடை செய்தோம்; மேலும், மாடுகள் மற்றும் செம்மறி ஆடுகளின் முதுகில் ஒட்டியுள்ள கொழுப்பு, அவற்றின் குடல்களில் உள்ள கொழுப்பு, அல்லது எலும்புகளுடன் கலந்துள்ள கொழுப்பு ஆகியவற்றைத் தவிர, மற்ற கொழுப்பையும் அவர்களுக்குத் தடை செய்தோம். இவ்வாறு அவர்களின் கீழ்ப்படியாமைக்காக நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம். நிச்சயமாக, நாமே மிகவும் உண்மையாளர்.

فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ رَّبُّكُمْ ذُوْ رَحْمَةٍ وَّاسِعَةٍۚ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهٗ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِيْنَ

fa in każżabūka faqur rabbukum żū raḥmatiw wāsi‘ah(tin), wa lā yuraddu ba'suhū ‘anil-qaumil-mujrimīn(a).

ஆகவே, அவர்கள் உங்களிடம் பொய் சொன்னால், “உங்கள் இறைவன் அளவற்ற கருணை உடையவன், மேலும் பாவிகளுக்கான அவனது தண்டனை தவிர்க்க முடியாதது” என்று கூறுங்கள்.

سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ

sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).

இணைவைப்பவர்கள் கூறுவார்கள், “அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், நாங்கள் அவனுக்கு இணைவைக்க மாட்டோம்; எங்கள் முன்னோர்களும் அவ்வாறு செய்ததில்லை; நாங்கள் எதையும் தடை செய்திருக்கவும் மாட்டோம்.” அவ்வாறே, அவர்களுக்கு முன்னிருந்து நமது தண்டனையைச் சுவைக்கும் வரை பொய் சொன்னவர்களும் (தூதர்களும்) கூறுவார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “எங்களுக்கு எடுத்துரைக்கக்கூடிய அறிவு ஏதேனும் உங்களிடம் உள்ளதா? நீங்கள் பின்பற்றுவது வெறும் யூகமே, நீங்கள் சிந்திப்பது மட்டுமே.”

قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ

qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அதற்கு ஒரே காரணம் அல்லாஹ்வே. எனவே, அவன் நாடினால், உங்கள் அனைவருக்கும் நேர்வழி அளிக்கப்படும்."

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் இதைத் தடைசெய்தான் என்று நிரூபிக்கக்கூடிய உமது சாட்சிகளைக் கொண்டு வாருங்கள். அவர்கள் சாட்சி கூறினால், நீங்களும் அவர்களுடன் சாட்சி கூறாதீர்கள். நமது வசனங்களை மறுப்பவர்கள், மறுமையை நம்பாதவர்கள், அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பவர்கள் ஆகியோரின் விருப்பங்களைப் பின்பற்றாதீர்கள்."

۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ

qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தடைசெய்ததை நான் உங்களுக்கு ஓதிக் காட்டுகிறேன். அவனுக்கு எதையும் இணை வைக்காதீர்கள்; உங்கள் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்யுங்கள்; உங்கள் பிள்ளைகள் ஏழைகள் என்பதற்காக அவர்களைக் கொல்லாதீர்கள். உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் நாமே வாழ்வாதாரம் அளிக்கிறோம்; வெளிப்படையாகத் தெரிந்தாலும் சரி, மறைவாக இருந்தாலும் சரி, அருவருப்பான செயல்களை அணுகாதீர்கள்; சரியான காரணங்களைத் தவிர, அல்லாஹ்வால் தடை செய்யப்பட்டவர்களைக் கொல்லாதீர்கள். இவ்வாறு அவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான், நீங்கள் புரிந்துகொள்வதற்காகவே."

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).

மேலும், ஒரு அனாதை வயதுக்கு வரும் வரை, அவனுக்கு அதிக நன்மை பயக்கும் வழியைத் தவிர, அவனது சொத்தை அணுகாதீர்கள். அளவுகளையும் தராசுகளையும் நேர்மையாகப் பூர்த்தி செய்யுங்கள். ஒருவருடைய சக்திக்கு ஏற்ப நாம் அவருக்குச் சுமை ஏற்றுவதில்லை. நீங்கள் பேசும்போது, அது உங்கள் உறவினராக இருந்தாலும் நேர்மையாகப் பேசுங்கள்; மேலும் அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுங்கள். இவ்வாறு நீங்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்று அவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்.

وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ

wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).

நிச்சயமாக, இதுவே எனது நேரான பாதை. எனவே, இதைப் பின்பற்றுங்கள்! அவருடைய பாதையிலிருந்து உங்களைச் சிதறடிக்கும் (மற்ற) பாதைகளைப் பின்பற்றாதீர்கள். இவ்வாறுதான் நீங்கள் பக்தியுடன் இருக்க வேண்டும் என்று அவர் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ

Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).

பின்னர், நன்மை செய்பவர்கள் மீது நமது அருட்கொடைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்கும், எல்லாவற்றையும் விளக்குவதற்கும், வழிகாட்டுதலாகவும் கருணையாகவும் இருப்பதற்காகவும், அவர்கள் தங்கள் இறைவனைச் சந்திப்பார்கள் என்று நம்பிக்கை கொள்வதற்காகவும், நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தை (தோராவை) வழங்கினோம்.

وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ

wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).

மேலும் இதுவே நாம் அருட்கொடைகள் நிறைந்து இறக்கிய வேதம் (அல்-குர்ஆன்) ஆகும். இதைப் பின்பற்றுங்கள், மேலும் இறையச்சம் கொள்ளுங்கள், அப்போது நீங்கள் கருணையைப் பெறுவீர்கள்.

اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ

an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).

(நாம் குர்ஆனை இறக்கினோம்) நீங்கள், “இந்த வேதம் எங்களுக்கு முன் இரு கூட்டத்தினருக்கு (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள்) மட்டுமே அருளப்பட்டது; மேலும், அவர்கள் ஓதுவதை நாங்கள் கவனிப்பதில்லை,” என்று கூறாமல் இருப்பதற்காகவே.

اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ

au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).

அல்லது, “வேதம் எங்களுக்கு அருளப்பட்டிருந்தால், அவர்களை விட நாங்கள் மேலான வழிகாட்டலைப் பெற்றிருப்போம்” என்று நீங்கள் கூறாமல் இருப்பதைத் தடுப்போம். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவான விளக்கமும், வழிகாட்டுதலும், கருணையும் வந்துள்ளது. அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுத்து, அவற்றிலிருந்து புறக்கணிப்பவனை விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? எதிர்காலத்தில், நமது வசனங்களிலிருந்து புறக்கணிப்பவர்களுக்கு நாம் கடுமையான தண்டனையை வழங்குவோம், ஏனெனில் அவர்கள் எப்போதும் புறக்கணித்து விடுகிறார்கள்.

هَلْ يَنْظُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ اَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ اَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ ۗيَوْمَ يَأْتِيْ بَعْضُ اٰيٰتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا اِيْمَانُهَا لَمْ تَكُنْ اٰمَنَتْ مِنْ قَبْلُ اَوْ كَسَبَتْ فِيْٓ اِيْمَانِهَا خَيْرًاۗ قُلِ انْتَظِرُوْٓا اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

hal yanẓurūna illā an ta'tiyahumul-malā'ikatu au ya'tiya rabbuka au ya'tiya ba‘ḍu āyāti rabbik(a), yauma ya'tī ba‘ḍu āyāti rabbika lā yanfa‘u nafsan īmānuhā lam takun āmanat min qablu au kasabat fī īmānihā khairā(n), qulintaẓirū innā muntaẓirūn(a).

அவர்கள், தங்களிடம் வானவர்கள் வருவதையோ, அல்லது உங்கள் இறைவன் வருவதையோ, அல்லது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வரும் சில அத்தாட்சிகளையோ மட்டுமே எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். உங்கள் இறைவனின் சில அத்தாட்சிகள் வரும் நாளில், இதற்கு முன் நம்பிக்கை கொள்ளாத அல்லது அதைக் கொண்டு நன்மை செய்ய முயற்சிக்காத ஒருவரின் நம்பிக்கை பயனற்றதாகிவிடும். கூறுங்கள், “காத்திருங்கள்! நாங்கள் காத்திருக்கிறோம்.”

اِنَّ الَّذِيْنَ فَرَّقُوْا دِيْنَهُمْ وَكَانُوْا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِيْ شَيْءٍۗ اِنَّمَآ اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ

innal-lażīna farraqū dīnahum wa kānū syiya‘al lasta minhum fī syai'(in), innamā amruhum ilallāhi ṡumma yunabbi'uhum bimā kānū yaf‘alūn(a).

நிச்சயமாக, எவர்கள் தங்கள் மார்க்கத்தைப் பிளவுபடுத்தி, குழுக்களாகப் பிரிகிறார்களோ, அவர்களைப் பற்றி உங்களுக்கு (முஹம்மதுக்கு) சிறிதளவும் பொறுப்பு இல்லை. நிச்சயமாக, அவர்களுடைய காரியங்கள் அல்லாஹ்வின் கையில்தான் உள்ளன. பின்னர், அவர்கள் செய்ததை அவன் அவர்களுக்குத் தெரிவிப்பான்.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ عَشْرُ اَمْثَالِهَا ۚوَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزٰٓى اِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati fa lahū ‘asyru amṡālihā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzā illā miṡlahā wa hum lā yuẓlamūn(a).

நன்மை செய்பவருக்குப் பத்து மடங்கு வெகுமதி அளிக்கப்படும், தீமை செய்பவருக்கு அவர் செய்த தீமைக்குத் தகுந்தாற்போல் பலன் அளிக்கப்படும். அவர்களுக்குச் சிறிதளவும் அநீதி இழைக்கப்படாது.

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நிச்சயமாக என் இறைவன் என்னை நேரான பாதைக்கும், மெய்யான மார்க்கத்திற்கும், ஆபிரகாமின் நேரான மார்க்கத்திற்கும் வழிகாட்டியுள்ளான். அவன் (இப்ராஹீம்) இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்ல."

قُلْ اِنَّ صَلَاتِيْ وَنُسُكِيْ وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِيْ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qul inna ṣalātī wa nusukī wa maḥyāya wa mamātī lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நிச்சயமாக என் தொழுகையும், என் வணக்கமும், என் வாழ்வும், என் மரணமும் அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன."

لَا شَرِيْكَ لَهٗ ۚوَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُسْلِمِيْنَ

lā syarīka lah(ū), wa biżālika umirtu wa ana awwalul-muslimīn(a).

அவருக்குப் பங்குதாரர் எவரும் இல்லை; எனவே எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது, நானே முதலில் கீழ்ப்படிந்தேன் (முஸ்லிம்).

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வே எல்லாவற்றிற்கும் அதிபதியாக இருக்க, அவனைத் தவிர வேறு இறைவனை நான் தேடுவது தகுமா? ஒருவன் செய்யும் ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் அவனே பொறுப்பாளி. மேலும், ஒருவன் மற்றொருவனின் பாவச் சுமையைச் சுமக்கமாட்டான். பின்னர், நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவீர்கள்; நீங்கள் முன்பு விவாதித்ததை அவன் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பான்."

وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَكُمْ خَلٰۤىِٕفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْۗ اِنَّ رَبَّكَ سَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ

wa huwal-lażī ja‘alakum khalā'ifal-arḍi wa rafa‘a ba‘ḍakum fauqa ba‘ḍin darajātil liyabluwakum fī mā ātākum, inna rabbaka sarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

மேலும் அவனே உங்களைப் பூமியில் கலீஃபாக்களாக ஆக்கினான்; அவன் உங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளைக் கொண்டு உங்களைச் சோதிப்பதற்காக, உங்களில் சிலரின் தகுதியை மற்றவர்களை விட உயர்த்தினான். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் தண்டிப்பதில் மிகவும் விரைவானவன்; மேலும் நிச்சயமாக, அவன் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்.