Q.S அன்-நம்ல் (اَلنَّمْل) - 93 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

طٰسۤ ۚ تِلْكَ اٰيٰتُ الْقُرْاٰنِ وَكِتَابٍ مُّبِيْنٍ ۙ

Ṭā sīn, tilka āyātul-qur'āni wa kitābim mubīn(in).

தா சின். இவை தெளிவான புனித நூலான குர்ஆனின் வசனங்கள்.

هُدًى وَّبُشْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ ۙ

hudaw wa busyrā lil-mu'minīn(a).

நம்புகிறவர்களுக்கு வழிகாட்டுதலும் நற்செய்தியும்.

الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَ

allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).

(அதாவது) தொழுகையை நிறைவேற்றி, ஜகாத் செலுத்தி, மறுமையை நம்புபவர்கள்.

اِنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ اَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُوْنَ ۗ

innal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati zayyannā lahum a‘mālahum fahum ya‘mahūn(a).

நிச்சயமாக, மறுமையை நம்பாதவர்களுக்கு, அவர்களுடைய (தீய) செயல்களை நாம் அழகானவையாகத் தோன்றச் செய்துள்ளோம்; அதனால் அவர்கள் வழிகேட்டில் மூழ்கித் திளைக்கிறார்கள்.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَهُمْ سُوْۤءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna lahum sū'ul-‘ażābi wa hum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

அவர்கள்தான் (இவ்வுலகில்) கொடிய வேதனையை அடைவார்கள், மேலும் அவர்கள்தான் மறுமையில் மிக அதிகமாக இழப்பார்கள்.

وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ

wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).

மேலும் நிச்சயமாக (முஹம்மதே!) உங்களுக்கு குர்ஆன், ஞானத்திலும் ஞானத்திலும் மகா வல்லவனான (அல்லாஹ்விடமிருந்து) வழங்கப்பட்டது.

اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).

மூசா தம் குடும்பத்தினரிடம், "நிச்சயமாக நான் நெருப்பைக் கண்டேன். நான் அதைப்பற்றிய செய்தியை உங்களுக்குக் கொண்டு வருவேன், அல்லது நீங்கள் சூடேறுவதற்காக (நெருப்பின் அருகே உங்கள் உடலைச் சூடாக்கிக் கொள்வதற்காக) ஒரு தீப்பந்தத்தை (தீப்பந்தத்தை) உங்களுக்குக் கொண்டு வருவேன்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.

فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).

ஆகவே, அவர் அங்கு (நெருப்பு இருந்த இடத்திற்கு) வந்தடைந்தபோது, அவரை நோக்கி, “நெருப்பின் அருகில் இருப்பவர்களும், அதைச் சுற்றி இருப்பவர்களும் பாக்கியவான்கள். அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்” என்று அழைக்கப்பட்டார்.

يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ

yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).

(அல்லாஹ் கூறினான்), "மூஸாவே! நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ், வல்லமை மிக்கவனும், ஞானம் மிக்கவனும் ஆவேன்."

وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).

மேலும், உன் கைத்தடியைக் கீழே போடு!” எனவே, (அந்தக் கைத்தடி ஒரு பாம்பாக மாறியபோது) மூசா அது ஒரு வேகமான பாம்பைப் போல நெளிவதைக் கண்டு, திரும்பிப் பார்க்காமல் ஓடித் திரும்பிவிட்டார். அஞ்சாதீர்கள்! நிச்சயமாக, எனக்கு முன்னால் தூதர்கள் அஞ்சுவதற்கு ஒன்றுமில்லை.

اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).

அநீதி இழைத்து, பின்னர் தீமையிலிருந்து நன்மைக்கு மாறி (மனம் திருந்தி) கொள்பவர்களைத் தவிர; ஆகவே, நிச்சயமாக நான் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறேன்.

وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

மேலும், உங்கள் சட்டையின் கழுத்துப் பகுதிக்குள் உங்கள் கையை விடுங்கள், அது எந்தக் குறையும் இன்றி வெண்மையாக (பளபளப்பாக) வெளியே வரும். (இந்த இரண்டு அற்புதங்களும்) பார்வோனுக்கும் அவனுடைய மக்களுக்கும் (விளக்கப்படும்) ஒன்பது வகையான அற்புதங்களை உள்ளடக்கியுள்ளன. அவர்கள் மெய்யாகவே பொல்லாத மக்கள்.”

فَلَمَّا جَاۤءَتْهُمْ اٰيٰتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ

falammā jā'athum āyātunā mubṣiratan qālū hāżā siḥrum mubīn(un).

ஆகவே, நமது தெளிவான அற்புதங்கள் அவர்களை எட்டியபோது, அவர்கள், "இதுதான் உண்மையான மாயாஜாலம்" என்றார்கள்.

وَجَحَدُوْا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَآ اَنْفُسُهُمْ ظُلْمًا وَّعُلُوًّاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ

wa jaḥadū bihā wastaiqanathā anfusuhum ẓulmaw wa ‘uluwwā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).

அவர்கள் தங்கள் அநீதியினாலும் அகந்தையினாலும் அதை மறுக்கிறார்கள்; ஆனாலும், அவர்களுடைய உள்ளங்கள் அதன் உண்மையை நம்புகின்றன. ஆகவே, தீங்கு செய்பவர்களுக்கு என்ன நேரிடுகிறது என்பதைக் கவனியுங்கள்.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).

மேலும், நிச்சயமாக நாம் தாவூதுக்கும் சுலைமானுக்கும் அறிவை வழங்கினோம்; மேலும் அவர்கள் இருவரும், "தன் நம்பிக்கை கொண்ட அடியார்களில் பலரைக் காட்டிலும் எங்களுக்குச் சிறப்புரிமை அளித்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்" என்று கூறினார்கள்.

وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ

wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).

மேலும், சுலைமான் தாவூத் வம்சத்தை வாரிசாகப் பெற்றிருந்தார். அவர் (சுலைமான்) கூறினார், "மக்களே! பறவைகளின் மொழி எங்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் எங்களுக்கு எல்லாம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. நிச்சயமாக, (இவை அனைத்தும்) மெய்யாகவே ஒரு உண்மையான அருட்கொடையாகும்."

وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).

சாலமோன் தன் ஜின் படையையும், மனிதர்களையும், பறவைகளையும் திரட்டி, அவற்றை வரிசையாக நிறுத்தினான்.

حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).

அவர்கள் எறும்புகளின் பள்ளத்தாக்கை அடைந்தபோது, ஓர் எறும்பு, "எறும்புகளே! உங்கள் கூடுகளுக்குள் நுழையுங்கள்; இல்லையெனில், சாலமோனும் அவருடைய படையும் அறியாத நேரத்தில் உங்கள் மீது மிதித்துவிடுவார்கள்" என்றது.

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ

fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).

எனவே, எறும்பின் வார்த்தைகளைக் கேட்ட சுலைமான் புன்னகைத்துச் சிரித்தார். மேலும் அவர், "என் இறைவா, எனக்கும் என் பெற்றோருக்கும் நீ வழங்கிய அருட்கொடைகளுக்கு நன்றியுடன் இருப்பதற்கும், நீ அங்கீகரிக்கும் நற்செயல்களை நான் செய்வதற்கும் எனக்கு உத்வேகத்தைத் தந்தருளும்; மேலும், உனது அருளால் என்னை உனது நல்ல அடியார்களின் வரிசையில் சேர்ப்பாயாக" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்.

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

அவன் பறவைகளை ஆராய்ந்துவிட்டு, “குள்ளப்பறவையை ஏன் காணவில்லை? வராதவற்றுள் அதுவும் ஒன்றா?” என்றான்.

لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).

அவன் ஒரு தெளிவான காரணத்திற்காக என்னிடம் வராவிட்டால், நான் நிச்சயமாக அவனுக்குக் கடுமையான தண்டனை அளிப்பேன் அல்லது அவனைக் கொன்றுவிடுவேன்.

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ

famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).

எனவே, சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு (ஹூத் ஹூத்) வந்து, "நீங்கள் இன்னும் அறியாத ஒன்றை நான் கண்டுபிடித்திருக்கிறேன். நான் சபா தேசத்திலிருந்து உங்களுக்கு உறுதியான செய்தியைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்" என்றார்.

اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ

innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).

உண்மையில், அவர்களை ஆண்டு கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணை நான் கண்டேன்; அவளுக்கு எல்லாம் கொடுக்கப்பட்டு, ஒரு பெரிய சிம்மாசனமும் இருந்தது.

وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ

wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).

அவனையும் அவனது மக்களையும் அல்லாஹ்வை அல்ல, சூரியனை வணங்குவதைக் கண்டேன் (ஹூத் பறவையே); மேலும், ஷைத்தான் அவர்களுடைய (தீய) செயல்களை அவர்களுக்கு அழகாகத் தோன்றச் செய்து, அதன்மூலம் அவர்களை (அல்லாஹ்வின்) பாதையிலிருந்து தடுத்துவிட்டான்; அதனால் அவர்கள் நேர்வழி பெறவில்லை.

اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ

allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).

வானங்களிலும் பூமியிலும் மறைந்திருப்பவற்றை வெளிக்கொணர்பவனும், நீங்கள் மறைப்பவற்றையும் வெளிப்படுத்துபவற்றையும் அறிந்தவனுமான அல்லாஹ்வை அவர்களும் வணங்குவதில்லை.

اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩

allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).

அல்லாஹ், அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, மகத்தான அர்ஷை உடைய இறைவன்.

۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).

அவர் (சுலைமான்) கூறினார், “நீங்கள் உண்மையாளர்களா அல்லது பொய்யர்களில் ஒருவரா என்பதை நாம் பார்ப்போம்.”

اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ

iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).

என்னுடைய இந்தக் கடிதத்தை எடுத்துக்கொண்டு போ, பிறகு அதை அவர்கள் மீது போட்டுவிட்டு, அவர்களை விட்டு விலகித் திரும்பி, அவர்கள் சொல்வதைக் கவனி.

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ

qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).

அவர் (பல்கிஸ்) கூறினார், "ஓ பிரமுகர்களே! நிச்சயமாக, எனக்கு ஒரு மேன்மையான கடிதம் அனுப்பப்பட்டுள்ளது."

اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ

innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).

நிச்சயமாக (அந்தக் கடிதம்) சுலைமானிடமிருந்து வந்தது, அதில் கூறப்பட்டிருந்தது, "அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்பாளனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்,

اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ

allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).

என்னிடம் ஆணவமாக நடந்துகொள்ளாதீர்கள்; பணிந்து போவோராக என்னிடம் வாருங்கள்.

قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ

qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).

அவர் (பல்கிஸ்) கூறினார், "பிரமுகர்களே! இந்த விஷயத்தில் எனக்குப் பரிசீலனை அளியுங்கள். நீங்கள் என் அவையில் ஆஜராகும் வரை நான் எந்த வழக்கிலும் முடிவெடுப்பதில்லை."

قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ

qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).

அவர்கள், “போரிடுவதற்கு எங்களிடம் மிகுந்த வலிமையும் தைரியமும் உண்டு; ஆனால், முடிவு உங்களுடையது; எனவே, நீங்கள் என்ன கட்டளையிடப் போகிறீர்கள் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ

qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).

அவர் (பல்கிஸ்) கூறினார், "நிச்சயமாக, மன்னர்கள் ஒரு நாட்டைக் கைப்பற்றும்போது, அவர்கள் அந்நாட்டை அழித்து, அதன் உயர்குடிமக்களை அவமானப்படுத்துவார்கள்; அதைத்தான் அவர்கள் செய்வார்கள்."

وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ

wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, நான் அவர்களுக்குப் பரிசுகளுடன் தூதர்களை அனுப்புவேன்; அந்தத் தூதர்கள் திரும்பிக் கொண்டு வருவதற்காகக் காத்திருப்பேன்.

فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ

falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).

ஆகவே, (தூதர்கள்) சுலைமானிடம் சென்றடைந்தபோது, அவர் (சுலைமான்) கூறினார், "நீங்கள் எனக்குச் செல்வம் தரப் போகிறீர்களா? அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்ததை விட எனக்கு அளித்தது சிறந்தது; ஆனால் நீங்களோ, நீங்கள் அளித்த கொடையைக் குறித்துப் பெருமிதம் கொள்கிறீர்கள்."

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

அவர்களிடம் திரும்பிச் செல்லுங்கள்! நிச்சயமாக, அவர்களால் எதிர்க்க முடியாத ஒரு பெரும் படையுடன் நாம் அவர்களிடம் வருவோம்; மேலும், அவர்களை அந்த நிலத்திலிருந்து (ஸபா') இழிவுடன் வெளியேற்றுவோம்; அவர்கள் இழிவுடன் (கைதிகளாக) ஆவார்கள்.

قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ

qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).

அவர் (சுலைமான்) கூறினார், "இளவரசர்களே! அவர்கள் என்னிடம் வந்து சரணடைவதற்கு முன்பாக, உங்களில் எவரால் தனது அரியணையை என்னிடம் கொண்டு வர முடியும்?"

قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ

qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).

ஜின் இனத்தவனான இஃப்ரித் கூறினான், "நீ உன் இருக்கையை விட்டு எழுவதற்கு முன்பே நான் அதை உன்னிடம் கொண்டு வருவேன்; நிச்சயமாக, அதைச் செய்வதற்குப் போதுமான வலிமை எனக்கு உண்டு, மேலும் என்னை நம்பலாம்."

قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ

qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).

வேதத்திலிருந்து அறிவு பெற்ற ஒருவர் கூறினார், "உங்கள் கண்கள் இமைப்பதற்குள் நான் உங்களுக்கு அர்ஷைக் கொண்டு வருவேன்." எனவே அவர் (சுலைமான்) தமக்கு முன்னால் அர்ஷைக் கண்டபோது, அவர் கூறினார், "நான் நன்றி செலுத்துகிறேனா அல்லது (அவனது அருட்கொடைகளை) மறுக்கிறேனா என்பதை என்னைச் சோதிப்பதற்காக இது என் இறைவனின் அருட்கொடைகளில் ஒன்றாகும். எவர் நன்றி செலுத்துகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாகத் தனது (நன்மைக்காகவே) நன்றி செலுத்துகிறார்; எவர் நிராகரிக்கிறாரோ, நிச்சயமாக என் இறைவன் மிகவும் செல்வந்தனாகவும், மிகவும் மகிமை வாய்ந்தவனாகவும் இருக்கிறான்."

قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ

qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).

அவர் (சுலைமான்) கூறினார், “அவளுக்காக அவளுடைய அரியணையை மாற்றித் தாருங்கள்; அவள் (பல்கிஸ்) அதை ஏற்றுக்கொள்கிறாளா அல்லது இனிமேலும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லையா என்று பார்ப்போம்.”

فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ

falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).

ஆகவே, அவர் (பல்கிஸ்) வந்தபோது, அவரிடம், “உமது அரியணை இதுபோல உள்ளதா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர் (பல்கிஸ்), “அது அவரைப் போன்றது” என்று பதிலளித்தார். (மேலும் அவர் (பல்கிஸ்) கூறினார்), “எங்களுக்கு முன் அறிவு வழங்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் நாங்கள் (அல்லாஹ்வுக்கு) அடிபணிபவர்கள் ஆவோம்.”

وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ

wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).

மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களை வணங்கும் அவரது பழக்கம் அவரை (இஸ்லாத்தைத் தோற்றுவிப்பதைத்) தடுத்தது; உண்மையில், அவர் (பல்கிஸ்) நிராகரிப்பாளர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.

قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ

qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).

அவரிடம் (பல்கிஸிடம்), "அரண்மனைக்குள் நுழையுங்கள்" என்று கூறப்பட்டது. எனவே அவர் (பல்கிஸ்) (அரண்மனையின் தரையைப்) பார்த்தபோது, அது ஒரு பெரிய நீர் குளம் என்று எண்ணி, தனது இரு கெண்டைக்கால்களையும் மூடிக்கொண்டார். அதற்கு அவர் (சுலைமான்), "நிச்சயமாக இது கண்ணாடியால் மூடப்பட்ட அரண்மனையின் தரைதான்" என்றார். அதற்கு அவர் (பல்கிஸ்), "என் இறைவா, நிச்சயமாக நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன். அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்விடம், சுலைமானுடன் நானும் சரணடைகிறேன்" என்றார்.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் சமூத் இனத்தாரிடம் அவர்களுடைய சகோதரரான ஸாலேஹை அனுப்பி, "அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்!" என்று அவர் முழங்கச் செய்தோம். ஆனால் திடீரென்று அவர்கள் இரு பகைக் கூட்டங்களாகப் பிரிந்தனர்.

قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).

அவர் (ஸாலிஹ்) கூறினார், "என் மக்களே! நன்மையைக் கேட்பதற்கு முன்பாக, தீமையை ஏன் விரைவுபடுத்தக் கேட்கிறீர்கள்? நீங்கள் கருணையைப் பெறுவதற்காக, அல்லாஹ்விடம் ஏன் மன்னிப்புக் கேட்கவில்லை?"

قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ

qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).

அவர்கள், "உங்களாலும் உங்களுடன் இருந்தவர்களாலும் எங்களுக்குத் தீங்கானது" என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு அவர் (ஸாலிஹ்), "உங்கள் கதி அல்லாஹ்வின் கையில் உள்ளது (நாங்கள் காரணமல்ல), ஆனால் நீங்கள் சோதிக்கப்படும் ஒரு கூட்டத்தினராக இருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்.

وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ

wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).

அந்த நகரத்தில், தேசத்தில் குழப்பம் விளைவித்த ஒன்பது பேர் இருந்தார்கள்; அவர்கள் செய்த தவறுக்குப் பரிகாரம் செய்யவில்லை.

قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ

qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).

அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நாங்கள் நிச்சயமாக இரவில் அவனையும் அவன் குடும்பத்தையும் தாக்குவோம். பின்னர், அவன் குடும்பம் அழிக்கப்பட்டதை நாங்கள் காணவில்லை என்றும், நாங்கள் உண்மையே பேசுகிறோம் என்றும் அவனுடைய வாரிசுகளிடம் கூறுவோம்.”

وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).

அவர்கள் ஒரு சதித்திட்டம் தீட்டினார்கள், நாமும் ஒரு சதித்திட்டம் தீட்டினோம்; ஆனால் அவர்கள் அதை உணரவில்லை.

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ

fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).

ஆகவே, அவர்களுடைய சதித்திட்டத்தின் விளைவு என்னவென்று பாருங்கள்; நாம் அவர்களையும் அவர்களுடைய மக்களையும் முற்றிலுமாக அழித்தோம்.

فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ

fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).

ஆகவே, அவர்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியின் காரணமாகவே அவர்களுடைய வீடுகள் இடிந்து விழுந்தன. உண்மையில், விவரம் அறிந்த மக்களுக்கு அதில் ஒரு அடையாளம் இருக்கிறது.

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொள்பவர்களை நாம் காப்பாற்றுகிறோம்; அவர்கள் என்றும் பக்தியுடன் நிலைத்திருப்பார்கள்.

وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ

wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).

மேலும், லூத் தன் மக்களிடம், "நீங்கள் (ஒழுக்கக்கேடான செயல்களின் அருவருப்பைக்) கண்டபோதிலும், ஏன் அருவருப்பான செயல்களைச் செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்ட கதையை நினைவுகூருங்கள்.

اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).

பெண்களை அணுகாமல், உங்கள் காம இச்சைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ள ஏன் ஆண்களை அணுகுகிறீர்கள்? நிச்சயமாக, நீங்கள் உங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை அறியாத மக்கள்.

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

அவனுடைய மக்களின் பதில், "லூத்தையும் அவன் குடும்பத்தாரையும் உங்கள் தேசத்திலிருந்து வெளியேற்றுங்கள்; நிச்சயமாக அவர்கள் தங்களைப் பரிசுத்தவான்கள் எனக் கருதுபவர்கள்" என்பதாகவே இருந்தது.

فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنٰهَا مِنَ الْغٰبِرِيْنَ

fa'anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū qaddarnāhā minal-gābirīn(a).

ஆகவே, அவருடைய மனைவியைத் தவிர, அவரையும் அவருடைய குடும்பத்தினரையும் நாம் காப்பாற்றினோம். அவர் பின்தள்ளப்பட்டவர்களில் (அழிக்கப்படுபவர்களில்) ஒருவராக இருப்பார் என்று நாம் தீர்மானித்திருந்தோம்.

وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ

wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).

மேலும், நாம் அவர்கள் மீது கற்களை மழையாகப் பொழிந்தோம். அதனால், எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டும் அதைக் கவனிக்காதவர்கள் மீது பொழிந்த மழை மிகவும் கடுமையாக இருந்தது.

قُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَسَلٰمٌ عَلٰى عِبَادِهِ الَّذِيْنَ اصْطَفٰىۗ ءٰۤاللّٰهُ خَيْرٌ اَمَّا يُشْرِكُوْنَ ۔

qulil-ḥamdu lillāhi wa salāmun ‘alā ‘ibādihil-lażīnaṣṭafā, āllāhu khairun ammā yusyrikūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும், அவன் தேர்ந்தெடுத்த அவனது அடியார்களுக்கு சாந்தியும் உண்டாகட்டும். அல்லாஹ் சிறந்தவனா, அல்லது அவர்கள் அவனுடன் இணைவைப்பவை சிறந்தவனா?"

اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ

am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).

வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனும், உங்களுக்காக வானத்திலிருந்து நீரைப் பொழிவிப்பவனும், அதன் மூலம் பேரழகுமிக்க தோட்டங்களை வளரச் செய்பவனும் அவனே (அல்லாஹ்) அல்லவா? அதன் மரங்களை உங்களால் வளர்க்க இயலாது. அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் உண்டா? மாறாக, அவர்களே (சத்தியத்திலிருந்து) வழிதவறுபவர்கள்.

اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ

am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).

பூமியை வசிப்பிடமாக ஆக்கியவனும், அதன் நடுவில் நதிகளை அமைத்தவனும், அதை வலுப்படுத்த மலைகளை அமைத்தவனும், இரு கடல்களுக்கு இடையில் பிரிப்பை ஏற்படுத்தியவனும் அவனே (அல்லாஹ்) அல்லவா? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் உண்டா? அவர்களில் பெரும்பாலோர் அறியமாட்டார்கள்.

اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ

am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).

துன்பத்தில் இருப்பவர்கள் அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது, அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களின் துயரத்தை நீக்கி, உங்களைப் பூமியில் கலீஃபாக்களாக (தலைவர்களாக) ஆக்குபவன் அவனே அல்லவா? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இருக்கிறானா? நீங்கள் (அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை) மிகக் குறைவாகவே நினைவுகூருகிறீர்கள்.

اَمَّنْ يَّهْدِيْكُمْ فِيْ ظُلُمٰتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَنْ يُّرْسِلُ الرِّيٰحَ بُشْرًاۢ بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهٖۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗتَعٰلَى اللّٰهُ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

am may yahdīkum fī ẓulumātil-barri wal-baḥri wa may yursilur-riyāḥa busyram baina yadai raḥmatih(ī), a'ilāhum ma‘allāh(i), ta‘ālallāhu ‘ammā yusyrikūn(a).

நிலத்திலும் கடலிலும் இருளில் உங்களுக்கு வழிகாட்டுபவனும், தனது கருணையின் வருகைக்கு முன்னர் நற்செய்தியாகக் காற்றை அனுப்புபவனும் அவனே (அல்லாஹ்) அல்லவா ? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் உண்டா? அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணை வைப்பதால் அல்லாஹ் மகத்துவம் பெற்றவன்.

اَمَّنْ يَّبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيْدُهٗ وَمَنْ يَّرْزُقُكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am may yabda'ul-khalqa ṡumma yu‘īduhū wa may yarzuqukum minas-samā'i wal-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).

ஆதியில் (படைப்புகளை) படைத்து, பின்னர் அதை மீண்டும் மீண்டும் செய்து, வானங்களிலிருந்தும் பூமியிலிருந்தும் உங்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை அளிப்பவனும் அவனே (அல்லாஹ்) அல்லவா? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இருக்கிறானா? கூறுங்கள்: “நீங்கள் உண்மையாளர்களாயின், உங்கள் உண்மைக்கு ஆதாரம் அளியுங்கள்.”

قُلْ لَّا يَعْلَمُ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ الْغَيْبَ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَمَا يَشْعُرُوْنَ اَيَّانَ يُبْعَثُوْنَ

qul lā ya‘lamu man fis-samāwāti wal-arḍil gaiba illallāh(u), wa mā yasy‘urūna ayyāna yub‘aṡūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "வானங்களிலும் பூமியிலும் அல்லாஹ்வைத் தவிர மறைவானவற்றை எவரும் அறியார். மேலும், அவர்கள் எப்போது உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள் என்பதையும் அறியமாட்டார்கள்."

بَلِ ادّٰرَكَ عِلْمُهُمْ فِى الْاٰخِرَةِۗ بَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْهَاۗ بَلْ هُمْ مِّنْهَا عَمُوْنَ ࣖ

balid dāraka ‘ilmuhum fil-ākhirah(ti), bal hum fī syakkim minhā, bal hum minhā ‘amūn(a).

மறுமையைப் பற்றிய அவர்களின் அறிவு கூட அதை எட்டுவதில்லை. உண்மையில், அவர்கள் அதைப் பற்றிச் சந்தேகப்படுகிறார்கள். உண்மையில், அவர்கள் அதைப் பார்க்கத் தெரியாத குருடர்களாக இருக்கிறார்கள்.

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا تُرٰبًا وَّاٰبَاۤؤُنَآ اَىِٕنَّا لَمُخْرَجُوْنَ

wa qālal-lażīna kafarū a'iżā kunnā turābaw wa ābā'unā a'innā lamukhrajūn(a).

மேலும் நிராகரிப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நாங்களும் எங்கள் முன்னோர்களும் மண்ணான பிறகு, நாங்கள் (கல்லறைகளிலிருந்து) வெளியே கொண்டுவரப்படுவோமா?"

لَقَدْ وُعِدْنَا هٰذَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā hāżā naḥnu wa ābā'unā min qabl(u), in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

பண்டைய காலத்திலிருந்தே, நாமும் நமது முன்னோர்களும் இந்த (மறுமை நாள்) அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளோம். உண்மையில், இது பண்டைய மக்களின் ஒரு கட்டுக்கதை மட்டுமே.

قُلْ سِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ

qul sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “பூமியில் நடங்கள்; பின்னர் பாவிகளின் முடிவு என்னவென்று பாருங்கள்.”

وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ

wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).

அவர்களுக்காகக் கவலைப்படாதே, அவர்களுடைய வஞ்சக முயற்சிகளால் உன் நெஞ்சு குறுகிப்போகவும் வேண்டாம்.

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).

மேலும் அவர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) கூறுகிறார்கள், “நீங்கள் உண்மையாளர்களாயிருந்தால், (தண்டனை குறித்த) வாக்கு எப்போது வரும்?”

قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ رَدِفَ لَكُمْ بَعْضُ الَّذِيْ تَسْتَعْجِلُوْنَ

qul ‘asā ay yakūna radifa lakum ba‘ḍul-lażī tasta‘jilūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நீர் விரைவுபடுத்தக் கோரிய (தண்டனைகளில்) சில, உம்மை ஏறக்குறைய வந்தடைந்திருக்கலாம்."

وَاِنَّ رَبَّكَ لَذُوْ فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَشْكُرُوْنَ

wa inna rabbaka lażū faḍlin ‘alan-nāsi wa lākinna akṡarahum lā yasykurūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் மனிதர்களுக்கு அருட்கொடைகளை வழங்கியுள்ளார், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் அவருக்கு நன்றி செலுத்துவதில்லை.

وَاِنَّ رَبَّكَ لَيَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa inna rabbaka laya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, அவர்களுடைய உள்ளங்களில் மறைந்திருப்பதையும், அவர்கள் வெளிப்படுத்துவதையும் உங்கள் இறைவன் அறிவான்.

وَمَا مِنْ غَاۤىِٕبَةٍ فِى السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min gā'ibatin fis-samā'i wal-arḍi illā fī kitābim mubīn(in).

வானங்களிலும் பூமியிலும் எதுவும் மறைந்திருக்கவில்லை, ஆனால் தெளிவான வேதத்தில் (லவ்ஹ் மஹ்ஃபூஷ்) (பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَقُصُّ عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَكْثَرَ الَّذِيْ هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna hāżal-qur'āna yaquṣṣu ‘alā banī isrā'īla akṡaral-lażī hum fīhi yakhtalifūn(a).

உண்மையில், இஸ்ரவேல் மக்கள் தர்க்கித்த பெரும்பாலான விஷயங்களை இந்தக் குர்ஆன் அவர்களுக்கு விளக்குகிறது.

وَاِنَّهٗ لَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَ

wa innahū lahudaw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, (குர்ஆன்) நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு உண்மையாகவே வழிகாட்டுதலும் கருணையும் ஆகும்.

اِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهٖۚ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْعَلِيْمُۚ

inna rabbaka yaqḍī bainahum biḥukmih(ī), wa huwal-‘azīzul-‘alīm(u).

நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் தனது சட்டத்தின் மூலம் அவர்களுக்கு இடையில் (விஷயங்களை) தீர்த்து வைப்பான், மேலும் அவன் எல்லாம் வல்லவனாகவும், எல்லாம் அறிந்தவனாகவும் இருக்கிறான்.

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ

fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).

ஆகவே அல்லாஹ் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள், மெய்யாகவே நீங்கள் (முஹம்மது) உண்மையான சத்தியத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்.

اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

உண்மையில், இறந்தவர்கள் புறமுதுகு காட்டிவிட்டால், அவர்களைக் கேட்க வைக்கவோ, செவிடர்களைக் கதறலைக் கேட்க வைக்கவோ முடியாது.

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

பார்வையற்றோரை அவர்களின் தவறிலிருந்து உங்களால் வழிநடத்த முடியாது. நமது வசனங்களை நம்புபவர்களைத் தவிர, வேறு எவரையும் உங்களால் கேட்கச் செய்ய முடியாது; அவ்வாறு நம்பினால், அவர்கள் அதற்குக் கட்டுப்படுவார்கள்.

۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ

wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).

மேலும், (இயற்கை அழிவின் காலத்திற்கான) அந்த வார்த்தைகள் அவர்கள் மீது பலிக்கும்போது, மனிதர்கள் இதற்கு முன்பு நமது அடையாளங்களை நம்பவில்லை என்று அவர்களிடம் கூறுவதற்காக, பூமியிலிருந்து உயிருள்ள, அசையும் பிராணிகளை நாம் அனுப்புவோம்.

وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّنْ يُّكَذِّبُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ

wa yauma naḥsyuru min kulli ummatin faujam mimmay yukażżibu bi'āyātinā fahum yūza‘ūn(a).

மேலும், நமது வெளிப்பாடுகளை மறுத்தவர்களை ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் நாம் கூட்டமாகத் திரட்டி, அவர்களைப் பல குழுக்களாகப் பிரிக்கும் அந்த நாளை நினைவுகூருங்கள்.

حَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْ قَالَ اَكَذَّبْتُمْ بِاٰيٰتِيْ وَلَمْ تُحِيْطُوْا بِهَا عِلْمًا اَمَّاذَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

Ḥattā iżā jā'ū qāla akażżabtum bi'āyātī wa lam tuḥīṭū bihā ‘ilman ammāżā kuntum ta‘malūn(a).

ஆகவே, அவர்கள் வந்தபோது, அவன் (அல்லாஹ்), "என் வசனங்களைப் பற்றியோ அல்லது நீங்கள் செய்த செயல்களைப் பற்றியோ உங்களுக்கு அறிவு இல்லாதபோது, அவற்றை ஏன் மறுத்தீர்கள்?" என்று கூறினான்.

وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوْا فَهُمْ لَا يَنْطِقُوْنَ

wa waqa‘al-qaulu ‘alaihim bimā ẓalamū fahum lā yanṭiqūn(a).

அவர்களுடைய அநீதியினிமித்தம், (தண்டனை பற்றிய) வார்த்தைகள் அவர்கள்மேல் நிறைவேறின; அதனால் அவர்களால் பேசமுடியவில்லை.

اَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا الَّيْلَ لِيَسْكُنُوْا فِيْهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

alam yarau annā ja‘alnal-laila liyaskunū fīhi wan-nahāra mubṣirā(n), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).

அவர்கள் இளைப்பாறுவதற்காக இரவையும், பகலை ஒளியாகவும் நாம் ஆக்கியிருப்பதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்ட மக்களுக்கு அதில் அத்தாட்சிகள் உள்ளன.

وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ

wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).

மேலும், எக்காளம் ஊதப்படும் நாளில், அல்லாஹ் நாடியவர்களைத் தவிர, வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ளவை அனைத்தும் திகைப்பூட்டும் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். மேலும் அவர்கள் அனைவரும் அவனுக்கு முன்னால் பணிந்து வந்தார்கள்.

وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَّهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِۗ صُنْعَ اللّٰهِ الَّذِيْٓ اَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍۗ اِنَّهٗ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَفْعَلُوْنَ

wa taral-jibāla taḥsabuhā jāmidataw wa hiya tamurru marras saḥāb(i), ṣun‘allāhil-lażī atqana kulla syai'(in), innahū khabīrum bimā taf‘alūn(a).

மேலும், தங்கள் இடத்தில் நிலையாக இருப்பதாக நீங்கள் நினைத்த மலைகள், மேகங்கள் நடப்பதைப் போல நகர்வதைக் காண்பீர்கள். அது, அனைத்தையும் செம்மையாகப் படைத்த அல்லாஹ்வின் படைப்பாகும். நிச்சயமாக, நீங்கள் செய்வதில் அவன் மிகவும் கவனமாக இருக்கிறான்.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَهُمْ مِّنْ فَزَعٍ يَّوْمَىِٕذٍ اٰمِنُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa hum min faza‘iy yauma'iżin āminūn(a).

யார் நன்மையைக் கொண்டு வருகிறாரோ, அவர் அதைவிடச் சிறந்த வெகுமதியைப் பெறுவார்; அதேவேளையில், அன்றைய தினம் ஏற்படக்கூடிய (பயங்கரமான) ஆச்சரியங்களிலிருந்தும் அவர்கள் பாதுகாப்பாக உணர்வார்கள்.

وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِۗ هَلْ تُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

wa man jā'a bis-sayyi'ati fakubbat wujūhuhum fin-nār(i), hal tujzauna illā mā kuntum ta‘malūn(a).

மேலும், தீமையைச் செய்பவன் எவனோ, அவனுடைய முகம் நரகத்தில் தள்ளப்படும். நீங்கள் செய்த செயல்களுக்குத் தக்க பலனையே தவிர, உங்களுக்குப் பலன் கிடைக்காது.

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

இந்த நகரத்தின் (மக்காவின்) இறைவனை மட்டுமே வணங்குமாறு நான் (முஹம்மது) கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; அந்நகரத்தை அவன் அதில் புனிதமாக்கியுள்ளான், மேலும் அனைத்தும் அவனுக்கே சொந்தமானவை. மேலும், நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவனாக இருக்குமாறும் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்.

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

மேலும் நான் (மக்களுக்கு) குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுகிறேன். ஆகவே, எவர் நேர்வழி பெறுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாகத் தமது நன்மைக்காக நேர்வழியைப் பெறுவார். எவர் வழிதவறிச் செல்கிறாரோ, அவர் (அவ்வாறு கூறுவார்): “நிச்சயமாக நான் எச்சரிக்கை செய்பவர்களில் ஒருவனைத் தவிர வேறில்லை.”

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ سَيُرِيْكُمْ اٰيٰتِهٖ فَتَعْرِفُوْنَهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhi sayurīkum āyātihī fata‘rifūnahā, wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

மேலும் (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். அவன் தனது மகத்துவத்தின் அடையாளங்களை உங்களுக்குக் காட்டுவான். அப்போது நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள். மேலும், நீங்கள் செய்வதை உங்கள் இறைவன் அறியாதவன் அல்ல.”