Q.S ஹூட் (هُود) - 123 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ

alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).

அலிஃப் லாம் ரா. (இது) வசனங்கள் நேர்த்தியாக அடுக்கப்பட்டு, பின்னர் விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ள ஒரு வேதம் ஆகும்; இது) ஞானத்தில் உயர்ந்தவனும், முழுமையில் உயர்ந்தவனுமான (அல்லாஹ்வின்) பக்கத்திலிருந்து அருளப்பட்டது.

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

நீங்கள் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்காதபடிக்கு. நிச்சயமாக, நான் (முஹம்மது) உங்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்பவனாகவும், அவனிடமிருந்து நற்செய்தி கொண்டு வருபவனாகவும் இருக்கிறேன்.

وَّاَنِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَّتَاعًا حَسَنًا اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى وَّيُؤْتِ كُلَّ ذِيْ فَضْلٍ فَضْلَهٗ ۗ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيْرٍ

wa anistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yumatti‘kum matā‘an ḥasanan ilā ajalim musammaw wa yu'ti kulla żī faḍlin faḍlah(ū), wa in tawallau fa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin kabīr(in).

நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, அவனிடம் மனந்திருந்த வேண்டும். நிச்சயமாக, குறித்த காலம் வரை அவன் உங்களுக்கு நல்ல இன்பத்தை வழங்குவான். மேலும், நன்மை செய்பவர்கள் அனைவருக்கும் அவன் தன் அருளை வழங்குவான். நீங்கள் புறக்கணித்தால், நிச்சயமாக, அந்த மாபெரும் நாளில் (மறுமை நாளில்) உங்களுக்குத் தண்டனை நேரிடும் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.

اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ ۚوَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

ilallāhi marji‘ukum, wa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

நீங்கள் அல்லாஹ்விடமே திரும்புவீர்கள். அவன் எல்லாவற்றின் மீதும் வல்லமை மிக்கவன்.

اَلَآ اِنَّهُمْ يَثْنُوْنَ صُدُوْرَهُمْ لِيَسْتَخْفُوْا مِنْهُۗ اَلَا حِيْنَ يَسْتَغْشُوْنَ ثِيَابَهُمْ ۙيَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَۚ اِنَّهٗ عَلِيْمٌ ۢ بِذَاتِ الصُّدُوْرِ ۔

alā innahum yaṡnūna ṣudūrahum liyastakhfū minh(u), alā ḥīna yastagsyūna ṡiyābahum, ya‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a), innahū ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).

நிச்சயமாக, அவர்கள் (நயவஞ்சகர்கள்) அவரிடமிருந்து (முஹம்மதுவிடமிருந்து) தங்களை மறைத்துக் கொள்ளப் புறமுதுகு காட்டுகிறார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் துணியால் தங்களை மூடிக் கொள்ளும்போது, அவர்கள் எதை மறைக்கிறார்கள், எதை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அவர்களுடைய உள்ளங்களின் உள்ளடக்கங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவன்.

۞ وَمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ فِى الْاَرْضِ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۗ كُلٌّ فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ

wa mā min dābbatin fil-arḍi illā ‘alallāhi rizquhā wa ya‘lamu mustaqarrahā wa mustauda‘ahā, kullun fī kitābim mubīn(in).

பூமியில் வாழும் எந்தவொரு உயிரினத்திற்கும் அல்லாஹ் அதன் வாழ்வாதாரத்திற்கு உத்தரவாதம் அளிக்கிறான். அவன் தான் வசித்த இடத்தையும், தான் வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தையும் அறிந்திருந்தான். அனைத்தும் உண்மையான வேதத்தில் (லவ்ஹ் மஹ்ஃபுஸ்ஹ்) எழுதப்பட்டுள்ளது.

وَهُوَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ وَّكَانَ عَرْشُهٗ عَلَى الْمَاۤءِ لِيَبْلُوَكُمْ اَيُّكُمْ اَحْسَنُ عَمَلًا ۗ وَلَىِٕنْ قُلْتَ اِنَّكُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ مِنْۢ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُوْلَنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَٓا اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ

wa huwal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa fī sittati ayyāmiw wa kāna ‘arsyuhū ‘alal-mā'i liyabluwakum ayyukum aḥsanu ‘amalā(n), wa la'in qulta innakum mab‘ūṡūna mim ba‘dil-mauti layaqūlannal-lażīna kafarū in hāżā illā siḥrum mubīn(un).

அவனே வானங்களையும் பூமியையும் ஆறு யுகங்களில் படைத்தான்; உங்களில் யார் செயல்களில் சிறந்தவர் என்பதைச் சோதிப்பதற்காக, நீரின் மேல் தனது அர்ஷையும் அமைத்தான். நீங்கள் (மக்காவாசிகளிடம்), "நிச்சயமாக நீங்கள் மரணத்திற்குப் பிறகு உயிர்ப்பிக்கப்படுவீர்கள்" என்று கூறினால், நிச்சயமாக நிராகரிப்பாளர்கள், "இது வெறும் உண்மையான சூனியம்தான்" என்று கூறுவார்கள்.

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

மேலும், நாம் அவர்களுக்குரிய வேதனையை குறித்த நேரம் வரை தள்ளிப் போட்டாலும், அவர்கள், “அதை எது தடுக்கிறது?” என்று கூறுவார்கள். அறிந்து கொள்ளுங்கள், அவர்களுக்குத் தண்டனை வரும்போது, அவர்களால் அதிலிருந்து தப்பிக்க முடியாது. அவர்கள் எதைக் கேலி செய்தார்களோ, அதனைக் கொண்டே அவர்கள் சூழப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنٰهَا مِنْهُۚ اِنَّهٗ لَيَـُٔوْسٌ كَفُوْرٌ

wa la'in ażaqnal-insāna minnā raḥmatan ṡumma naza‘nāhā ‘anh(u), innahū laya'ūsun kafūr(un).

நாம் மனிதனுக்கு நமது அருளைப் பொழிந்து, பின்னர் அதைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொண்டால், அவன் நிச்சயமாக நம்பிக்கையற்றவனாகவும் நன்றிகெட்டவனாகவும் ஆகிவிடுவான்.

وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ

wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).

மேலும், அவனுக்கு ஒரு பேரழிவு ஏற்பட்ட பிறகு நாம் அவனுக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தால், அவன் நிச்சயமாக, “அந்தப் பேரழிவு என்னை விட்டு நீங்கிவிட்டது” என்று கூறுவான். நிச்சயமாக அவன் மிகவும் மகிழ்ச்சியும் பெருமையும் அடைந்தான்.

اِلَّا الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ كَبِيْرٌ

illal-lażīna ṣabarū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāt(i), ulā'ika lahum magfiratuw wa ajrun kabīr(un).

பொறுமையுடன் இருந்து நற்செயல்கள் செய்பவர்களைத் தவிர, மற்றவர்கள் மன்னிப்பையும் பெரும் வெகுமதியையும் பெறுகிறார்கள்.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

ஆகவே, ஒருவேளை நீங்கள் (முஹம்மதே), உங்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றில் சிலவற்றைக் கைவிட விரும்புகிறீர்கள் போலும்; அதன் காரணமாக உங்கள் நெஞ்சு பாரமாகியுள்ளது. ஏனெனில், அவர்கள், "ஏன் அவருக்குப் புதையல் (செல்வம்) இறக்கப்படவில்லை அல்லது அவருடன் ஒரு வானவர் வரவில்லை?" என்று கூறுவார்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் எச்சரிக்கை செய்பவர் மட்டுமே; அல்லாஹ்வோ எல்லாவற்றையும் காப்பவன்.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).

அவர்கள், “அவர் (முஹம்மது) குர்ஆனை இயற்றினார்” என்று கூடக் கூறினார்கள். நீர் கூறுவீராக: “(அப்படியானால்), இயற்றப்பட்ட குர்ஆனைப் போன்ற பத்து அத்தியாயங்களைக் கொண்டு வாருங்கள்; நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களில் ஆற்றல் வாய்ந்த எவரையும் அழையுங்கள்.”

فَاِلَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَآ اُنْزِلَ بِعِلْمِ اللّٰهِ وَاَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۚفَهَلْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ

fa illam yastajībū lakum fa‘lamū annamā unzila bi‘ilmillāhi wa allā ilāha illā huw(a), fahal antum muslimūn(a).

ஆகவே, அவர்கள் உங்கள் சவாலுக்குப் பதிலளிக்காவிட்டால், (கூறுங்கள்), “அல்லாஹ்வின் அறிவைக் கொண்டு (குர்ஆன்) அருளப்பட்டது என்பதையும், அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்பதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள். எனவே, நீங்கள் (இஸ்லாத்திற்கு) அடிபணிவீர்களா?”

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ

man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).

எவர் இவ்வுலக வாழ்வையும் அதன் அலங்காரங்களையும் விரும்புகிறாரோ, அவருக்கு இவ்வுலகில் அவர் செய்த செயல்களுக்கு நிச்சயமாக நாம் முழுமையான கூலியை வழங்குவோம்; மேலும் இவ்வுலகில் அவருக்கு அநீதி இழைக்கப்படமாட்டாது.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا النَّارُ ۖوَحَبِطَ مَا صَنَعُوْا فِيْهَا وَبٰطِلٌ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ikal-lażīna laisa lahum fil-ākhirati illan-nār(u), wa ḥabiṭa mā ṣana‘ū fīhā wa bāṭilum mā kānū ya‘malūn(a).

அவர்கள் மறுமையில் நரகத்தைத் தவிர வேறொன்றையும் அடையாதவர்கள்; இவ்வுலகில் அவர்கள் உழைத்தவை அங்கே வீணாகிவிடும், அவர்கள் செய்தவை அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டுவிடும்.

اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ وَيَتْلُوْهُ شَاهِدٌ مِّنْهُ وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰىٓ اِمَامًا وَّرَحْمَةًۗ اُولٰۤىِٕكَ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِهٖ مِنَ الْاَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهٗ فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْهُ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ

afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī wa yatlūhu syāhidum minhu wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), ulā'ika yu'minūna bih(ī), wa may yakfur bihī minal-aḥzābi fan-nāru mau‘iduhū falā taku fī miryatim minhu innahul-ḥaqqu mir rabbika wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).

ஆகவே, தங்கள் இறைவனிடமிருந்து தெளிவான சான்றை (குர்ஆனை) ஏற்கனவே பெற்றிருந்து, அவனிடமிருந்து சாட்சிகளால் பின்தொடரப்பட்டு, முன்னதாக மூசாவின் வேதத்தை வழிகாட்டியாகவும் கருணையாகவும் கொண்டிருந்த மக்களும் (நிராகரிப்பவர்களும்) ஒன்றா? அவர்கள் அதை (குர்ஆனை) நம்புகிறார்கள். (குறைஷியர்களின்) குழுக்களில் எவரேனும் அதை (குர்ஆனை) மறுத்தால், அவனுக்கு நரகம் அச்சுறுத்தப்பட்ட இடமாகும், எனவே குர்ஆனைச் சந்தேகிக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, குர்ஆன் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்தது, ஆனால் பெரும்பாலான மக்கள் நம்புவதில்லை.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ اُولٰۤىِٕكَ يُعْرَضُوْنَ عَلٰى رَبِّهِمْ وَيَقُوْلُ الْاَشْهَادُ هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ كَذَبُوْا عَلٰى رَبِّهِمْۚ اَلَا لَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الظّٰلِمِيْنَ ۙ

wa man aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n), ulā'ika yu‘raḍūna ‘alā rabbihim wa yaqūlul-asyhādu hā'ulā'il-lażīna każabū ‘alā rabbihim, alā la‘natullāhi ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்யைக் கண்டுபிடிப்பவரை விடப் பெரும் அநீதியாளர் யார்? அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் முன் கொண்டுவரப்படுவார்கள். சாட்சிகள், "இவர்கள் தங்கள் இறைவனிடம் பொய் சொன்னவர்கள்" என்று கூறுவார்கள். நினைவில் கொள்ளுங்கள், அநியாயம் செய்பவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் சுமத்தப்படுகிறது.

الَّذِيْنَ يَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَيَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۗ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كفِٰرُوْنَ

al-lażīna yaṣuddūna ‘an sabīlillāhi wa yabgūnahā ‘iwajā(n), wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

அதாவது, அல்லாஹ்வின் பாதையைத் தடுப்பவர்களும், அதனை வளைக்க விரும்புபவர்களும் ஆவர். மேலும், அவர்களே மறுமையை நம்பாதவர்கள்.

اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ

ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).

பூமியில் (அல்லாஹ்வின் வேதனையை) அவர்களால் தடுக்க இயலாது; மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு உதவியாளர் இல்லை. அவர்களுக்கான தண்டனை இரட்டிப்பாக்கப்பட்டது. அவர்களால் (உண்மையைக்) கேட்கவும் இயலாது, (அதைக்) காணவும் இயலாது.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

இவர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே தீங்கு விளைவிப்பவர்கள், மேலும் அவர்கள் எப்போதுமே உருவாக்கியவை அவர்களை விட்டு மறைந்துவிடுகின்றன.

لَاجَرَمَ اَنَّهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ هُمُ الْاَخْسَرُوْنَ

lā jarama annahum fil-ākhirati humul-akhsarūn(a).

நிச்சயமாக அவர்கள்தான் மறுமையில் அதிகம் இழக்கப் போகிறார்கள்.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَاَخْبَتُوْٓا اِلٰى رَبِّهِمْۙ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa akhbatū ilā rabbihim, ulā'ika aṣḥābul-jannati hum fīhā khālidūn(a).

நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டு, நற்செயல்கள் செய்து, அல்லாஹ்வின் முன் தங்களைத் தாழ்த்திக் கொள்பவர்கள், சுவர்க்கவாசிகள் ஆவார்கள்; அவர்கள் அதில் என்றென்றும் தங்குவார்கள்.

۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ

maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).

இரு கூட்டத்தினரின் (அவிசுவாசிகள் மற்றும் விசுவாசிகள்) உவமையானது, பார்வையற்றோர் மற்றும் செவிடர்களுக்கும், பார்வையும் கேட்கும் திறனும் உள்ளவர்களுக்கும் ஒப்பானது. அவ்விரு கூட்டத்தினரும் ஒன்றா? அப்படியென்றால், நீங்கள் இதிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டாமா?

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ

wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் நூஹை (அலை) அவர்களின் மக்களிடம் அனுப்பி, (அவர் கூறினார்), "நிச்சயமாக, நான் உங்களுக்கு ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கை ஆவேன்."

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

நீங்கள் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்காதபடிக்கு. மிகவும் வேதனையான ஒரு நாளில் நீங்கள் தண்டனையால் தாக்கப்படுவீர்கள் என்று நான் உண்மையாகவே அஞ்சுகிறேன்.”

فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ

fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).

ஆகவே, தங்கள் மக்களிடையே இருந்த நிராகரிப்புத் தலைவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் உம்மைப் பார்க்கவில்லை, எங்களைப் போன்ற ஒரு சாதாரண மனிதரையே பார்க்கிறோம்; உம்மைப் பின்பற்றுபவர்களில், எளிதில் நம்பிவிடும் எங்களில் உள்ள தாழ்ந்தவர்களைத் தவிர வேறு எவரையும் நாங்கள் பார்க்கவில்லை. உமக்கு எங்களைவிட எந்த மேன்மையும் இருப்பதாக நாங்கள் கருதவில்லை; உண்மையில், உம்மை ஒரு பொய்யர் என்றே நாங்கள் கருதுகிறோம்."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَاٰتٰىنِيْ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِهٖ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْۗ اَنُلْزِمُكُمُوْهَا وَاَنْتُمْ لَهَا كٰرِهُوْنَ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa ātānī raḥmatam min ‘indihī fa ‘ummiyat ‘alaikum, anulzimukumūhā wa antum lahā kārihūn(a).

அவர் (நூஹ்) கூறினார், "என் மக்களே! என் இறைவனிடமிருந்து எனக்குத் தெளிவான சான்றும், அவனிடமிருந்து எனக்குக் கருணையும் வழங்கப்பட்டிருக்க, அந்தக் கருணை உங்களுக்கு மறைக்கப்பட்டிருந்தால் நீங்கள் என்ன நினைப்பீர்கள்? உங்களுக்கு அது பிடிக்காதபோதிலும், அதை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நாங்கள் உங்களைக் கட்டாயப்படுத்துவோமா?"

وَيٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًاۗ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّهُمْ مُّلٰقُوْا رَبِّهِمْ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

wa yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi mālā(n), in ajriya illā ‘alallāhi wa mā ana biṭāridil-lażīna āmanū, innahum mulāqū rabbihim wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

என் மக்களே! எனது அழைப்பிற்கு ஈடாக நான் உங்களிடம் செல்வத்தைக் கேட்பதில்லை. எனது வெகுமதி அல்லாஹ்விடமிருந்து மட்டுமே கிடைக்கும். நம்பிக்கை கொண்ட ஒருவரை நான் ஒருபோதும் வெளியேற்ற மாட்டேன். நிச்சயமாக, அவர்கள் தங்கள் இறைவனைச் சந்திப்பார்கள். மாறாக, நான் உங்களை அறிவற்ற மக்களாகவே கருதுகிறேன்.

وَيٰقَوْمِ مَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُّهُمْ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ

wa yā qaumi may yanṣurunī minallāhi in ṭarattuhum, afalā tażakkarūn(a).

என் மக்களே! நான் அவர்களை விரட்டியடித்தால், அல்லாஹ்வின் (தண்டனையிலிருந்து) என்னைக் காப்பாற்றுபவர் யார்? நீங்கள் பாடம் கற்பதில்லையா?

وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).

மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து எனக்கு வாழ்வாதாரமும் செல்வமும் குவிந்துள்ளன என்றோ, நான் மறைவானவற்றை அறியேன் என்றோ, நான் ஒரு வானவர் என்றோ, உங்கள் கண்கள் வெறுக்கும் அவர்களிடம், "அல்லாஹ் அவர்களுக்கு நன்மையளிக்க மாட்டான். அவர்களின் உள்ளங்களில் உள்ளதை அல்லாஹ்வே நன்கறிவான். நிச்சயமாக, நான் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவனாகி விடுவேன்" என்றோ நான் உங்களிடம் கூறவில்லை.

قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓ நூஹ்! நிச்சயமாக நீர் எங்களுடன் தர்க்கம் செய்தீர், மேலும் உமது வாதத்தை எங்களுக்கு எதிராக நீட்டித்தீர். எனவே, நீர் உண்மையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தால், நீர் அச்சுறுத்திய தண்டனையை எங்கள் மீது கொண்டு வாரும்."

قَالَ اِنَّمَا يَأْتِيْكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَاۤءَ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ

qāla innamā ya'tīkum bihillāhu in syā'a wa mā antum bimu‘jizīn(a).

அவர் (நூஹ்) பதிலளித்தார், "அல்லாஹ் நாடினால், அவனே உங்களுக்குத் தண்டனை வழங்குவான், அதிலிருந்து உங்களால் தப்பிக்க முடியாது."

وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِيْٓ اِنْ اَرَدْتُّ اَنْ اَنْصَحَ لَكُمْ اِنْ كَانَ اللّٰهُ يُرِيْدُ اَنْ يُّغْوِيَكُمْ ۗهُوَ رَبُّكُمْ ۗوَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَۗ

wa lā yanfa‘ukum nuṣḥī in arattu an anṣaḥa lakum in kānallāhu yurīdu ay yugwiyakum, huwa rabbukum, wa ilaihi turja‘ūn(a).

நான் உங்களுக்கு அறிவுரை கூற விரும்பினாலும், அல்லாஹ் உங்களை வழிதவறச் செய்ய விரும்பினால், அந்த அறிவுரை உங்களுக்குப் பயன் தராது. அவனே உங்கள் இறைவன், அவனிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَعَلَيَّ اِجْرَامِيْ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُجْرِمُوْنَ ࣖ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituhū fa ‘alayya ijrāmī wa ana barī'um mimmā tujrimūn(a).

அவர்கள்கூட (நிராகரிப்பாளர்கள்) கூறினார்கள், "அவன் அதை இட்டுக்கட்டினான்." (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நான் அதை இட்டுக்கட்டினால், அந்தப் பாவத்தை நான் ஏற்றுக்கொள்வேன், மேலும் நீங்கள் செய்யும் பாவத்திலிருந்து நான் விடுபட்டுவிடுவேன்."

وَاُوْحِيَ اِلٰى نُوْحٍ اَنَّهٗ لَنْ يُّؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ اِلَّا مَنْ قَدْ اٰمَنَ فَلَا تَبْتَىِٕسْ بِمَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَۖ

wa ūḥiya ilā nūḥin annahū lay yu'mina min qaumika illā man qad āmana falā tabta'is bimā kānū yaf‘alūn(a).

மேலும் நோவாவுக்கு இவ்வாறு வெளிப்படுத்தப்பட்டது: "உமது மக்களிடையே, மெய்யாகவே நம்பிக்கை கொண்டவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் நம்பிக்கையாளர்களாக இருக்க மாட்டார்கள் என்பதை அறிந்துகொள்; எனவே, அவர்கள் செய்வதைக் குறித்து நீர் கவலைப்படாதிருங்கள்."

وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِاَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِيْ فِى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۚاِنَّهُمْ مُّغْرَقُوْنَ

waṣna‘il-fulka bi'a‘yuninā wa waḥyinā wa lā tukhāṭibnī fil-lażīna ẓalamū, innahum mugraqūn(a).

மேலும், நமது வெளிப்பாடுகளின் மேற்பார்வை மற்றும் வழிகாட்டுதலுடன் கப்பலைக் கட்டுங்கள்; அநியாயம் செய்பவர்களைப் பற்றி என்னிடம் பேசாதீர்கள். நிச்சயமாக அவர்கள் மூழ்கடிக்கப்படுவார்கள்.

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

மேலும் அவர் (நோவா) கப்பலைக் கட்டத் தொடங்கினார். அவருடைய ஜனங்களின் தலைவர்கள் அவரைக் கடந்து செல்லும்போதெல்லாம், அவர்கள் அவரைக் கேலி செய்வார்கள். அதற்கு அவர் (நோவா), “நீங்கள் எங்களைக் கேலி செய்தால், நீங்கள் எங்களைக் கேலி செய்வது போலவே நாங்களும் உங்களைக் கேலி செய்வோம்” என்றார்.

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

அப்பொழுது எதிர்காலத்தில், அவமானகரமான தண்டனையால் யார் தாக்கப்படுவார் என்றும், நித்திய தண்டனையால் யார் தாக்கப்படுவார் என்றும் நீங்கள் அறிவீர்கள்.

حَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءَ اَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّوْرُۙ قُلْنَا احْمِلْ فِيْهَا مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَاَهْلَكَ اِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ اٰمَنَ ۗوَمَآ اٰمَنَ مَعَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلٌ

Ḥattā iżā jā'a amrunā wafārat-tannūr(u), qulnaḥmil fīhā min kullin zaujainiṡnaini wa ahlaka illā man sabaqa ‘alaihil-qaulu wa man āman(a), wa mā āmana ma‘ahū illā qalīl(un).

நமது கட்டளை வந்து, உலை (சமையலறை) நீரைக் கக்கும் வரை, நாம் கூறினோம்: "அதில் (அந்தப் பாத்திரத்தில்) ஒவ்வொரு ஜோடி (ஆணும் பெண்ணுமாக) விலங்குகளையும், முந்தைய விதியால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைத் தவிர உங்கள் குடும்பத்தினரையும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் ஏற்றுங்கள்." நூஹ்வுடன் ஒரு சில நம்பிக்கையாளர்களே இருந்தனர் என்பது பின்னர் தெரியவந்தது.

۞ وَقَالَ ارْكَبُوْا فِيْهَا بِسْمِ اللّٰهِ مَجْرٰ۪ىهَا وَمُرْسٰىهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa qālarkabū fīhā bismillāhi majrêhā wa mursāhā, inna rabbī lagafūrur raḥīm(un).

மேலும் அவர் கூறினார், "கப்பல் புறப்பட்டு நங்கூரமிடும்போது, அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறியவாறே நீங்கள் அனைவரும் அதில் (கப்பலில்) ஏறுங்கள். நிச்சயமாக, என் இறைவன் மன்னிப்பவனாகவும், அளவற்ற கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்."

وَهِيَ تَجْرِيْ بِهِمْ فِيْ مَوْجٍ كَالْجِبَالِۗ وَنَادٰى نُوْحُ ِۨابْنَهٗ وَكَانَ فِيْ مَعْزِلٍ يّٰبُنَيَّ ارْكَبْ مَّعَنَا وَلَا تَكُنْ مَّعَ الْكٰفِرِيْنَ

wa hiya tajrī bihim fī maujin kal-jibāl(i), wa nādā nūḥunibnahū wa kāna fī ma‘ziliy yā bunayyarkam ma‘anā wa lā takum ma‘al-kāfirīn(a).

கப்பல் புறப்பட்டு, மலைகளைப் போன்ற அலைகளுக்குள் அவர்களைச் சுமந்து சென்றது. நோவா, தொலைதூர இடத்தில் இருந்த தன் மகனைப் பார்த்து, “என் மகனே! எங்களுடன் (கப்பலுக்கு) வா; நிராகரிப்பாளர்களுடன் இருக்காதே” என்று அழைத்தார்.

قَالَ سَاٰوِيْٓ اِلٰى جَبَلٍ يَّعْصِمُنِيْ مِنَ الْمَاۤءِ ۗقَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ اِلَّا مَنْ رَّحِمَ ۚوَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِيْنَ

qāla sa'āwī ilā jabaliy ya‘ṣimunī minal-mā'(i), qāla lā ‘āṣimal-yauma min amrillāhi illā ma raḥim(a), wa ḥāla bainahumal-mauju fa kāna minal-mugraqīn(a).

அவன் (அவனுடைய மகன்) பதிலளித்தான், "வெள்ளத்திலிருந்து என்னைக் காக்கக்கூடிய ஒரு மலையில் நான் தஞ்சம் புகுவேன்!" (நூஹ்) கூறினார், "அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ்வைத் தவிர, இன்று அல்லாஹ்வின் வேதனையிலிருந்து வேறு எவரும் காப்பதில்லை." மேலும் அந்த அலை அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஒரு தடையாக ஆனது; பின்னர் அவன் (அந்தக் குழந்தை) நீரில் மூழ்கியவர்களில் ஒருவனானான்.

وَقِيْلَ يٰٓاَرْضُ ابْلَعِيْ مَاۤءَكِ وَيٰسَمَاۤءُ اَقْلِعِيْ وَغِيْضَ الْمَاۤءُ وَقُضِيَ الْاَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُوْدِيِّ وَقِيْلَ بُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

wa qīla yā arḍubla‘ī mā'aki wa yā samā'u aqli‘ī wa gīḍal-mā'u wa quḍiyal-amru wastawat ‘alal-jūdiyyi wa qīla bu‘dal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

மேலும், "ஓ பூமியே! உன் நீரை விழுங்கு, ஓ வானமே (மழையே!) நில்" என்று கூறப்பட்டது. நீர் வடிந்தது, கட்டளை நிறைவேறியது, கப்பல் யூதி மலையில் நங்கூரமிட்டது, மேலும், "அநீதிமான்கள் அழிந்துபோகட்டும்" என்று கூறப்பட்டது.

وَنَادٰى نُوْحٌ رَّبَّهٗ فَقَالَ رَبِّ اِنَّ ابْنِيْ مِنْ اَهْلِيْۚ وَاِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ وَاَنْتَ اَحْكَمُ الْحٰكِمِيْنَ

wa nādā nūḥur rabbahū fa qāla rabbi innabnī min ahlī, wa inna wa‘dakal-ḥaqqu wa anta aḥkamul-ḥākimīn(a).

மேலும் நோவா தன் இறைவனிடம், “என் இறைவா, நிச்சயமாக என் மகன் என் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன், மேலும் உமது வாக்குறுதி நிச்சயமாக உண்மையானது. நீரே மிகவும் நீதியுள்ள நீதிபதி” என்று மன்றாடினார்.

قَالَ يٰنُوْحُ اِنَّهٗ لَيْسَ مِنْ اَهْلِكَ ۚاِنَّهٗ عَمَلٌ غَيْرُ صَالِحٍ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنِّيْٓ اَعِظُكَ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

qāla yā nūḥu innahū laisa min ahlik(a), innahū ‘amalun gairu ṣāliḥ(in), falā tas'alnī mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innī a‘iẓuka an takūna minal-jāhilīn(a).

அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், "நூஹே! நிச்சயமாக அவன் உங்கள் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன் அல்ல. ஏனெனில், அவனுடைய செயல்கள் உண்மையில் நல்லவை அல்ல. எனவே, அதன் சாராம்சத்தை அறியாத ஒன்றை என்னிடம் கேட்காதீர்கள். நீங்கள் அறிவற்றவர்களில் ஒருவராக ஆகிவிடாதீர்கள் என்று நான் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன்."

قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِكَ اَنْ اَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِيْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَاِلَّا تَغْفِرْ لِيْ وَتَرْحَمْنِيْٓ اَكُنْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ

qāla rabbi innī a‘ūżu bika an as'alaka mā laisa lī bihī ‘ilm(un), wa illā tagfir lī wa tarḥamnī akum minal-khāsirīn(a).

அவர் (நூஹ்) கூறினார், "என் இறைவா, நான் அறியாத ஒரு விஷயத்தை உன்னிடம் கேட்பதற்காகவே நிச்சயமாக உன்னிடம் அடைக்கலம் தேடுகிறேன். நீ என்னை மன்னிக்காமலும், என் மீது கருணை காட்டாமலும் இருந்தால், நான் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவனாகி விடுவேன்."

قِيْلَ يٰنُوْحُ اهْبِطْ بِسَلٰمٍ مِّنَّا وَبَرَكٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اُمَمٍ مِّمَّنْ مَّعَكَ ۗوَاُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِّنَّا عَذَابٌ اَلِيْمٌ

qīla yā nūḥuhbiṭ bisalāmim minnā wa barakātin ‘alaika wa ‘alā umamim mimmam ma‘ak(a), wa umamun sanumatti‘uhum ṡumma yamassuhum minnā ‘ażābun alīm(un).

இவ்வாறு கூறப்பட்டது: "ஓ நூஹ்! உனக்கும், உன்னுடன் இருக்கும் அனைத்து மக்களுக்கும் (நம்பிக்கையாளர்களுக்கும்) எங்களிடமிருந்து சாந்தியையும் அருளையும் கொண்டு இறங்கி வா. மேலும், (இவ்வுலக வாழ்வில்) நாம் இன்பம் அளிக்கும் மக்களும் இருக்கிறார்கள்; பின்னர் அவர்கள் நமது வேதனையான தண்டனையால் தாக்கப்படுவார்கள்."

تِلْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهَآ اِلَيْكَ ۚمَا كُنْتَ تَعْلَمُهَآ اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۚ فَاصْبِرْۚ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ

tilka min ambā'il-gaibi nūḥīhā ilaik(a), mā kunta ta‘lamuhā anta wa lā qaumuka min qabli hāżā, faṣbir, innal-‘āqibata lil-muttaqīn(a).

(முஹம்மதே!) நாம் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்திய மறைவான செய்திகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்; இதை நீங்கள் அறிந்திருக்கவில்லை, இதற்கு முன்பு உங்கள் மக்களும் அறிந்திருக்கவில்லை. எனவே பொறுமையாக இருங்கள், நிச்சயமாக, (நல்ல) முடிவு இறையச்சம் உடையவர்களுக்கே உரியது.

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

மேலும், ஆத் (Adh) குலத்தினரிடம் அவர்களின் சகோதரரான ஹூத் (Hud) என்பவரை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள், அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை. (இவ்வளவு காலமாக) நீங்கள் எல்லாவற்றையும் இட்டுக்கட்டி வந்தீர்கள்."

يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).

என் மக்களே! எனது இந்த அழைப்பிற்காக நான் உங்களிடம் எந்தப் பிரதிபலனையும் கேட்கவில்லை. என்னைப் படைத்த அல்லாஹ்விடமிருந்து மட்டுமே எனக்குக் கூலி கிடைக்கும். உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?”

وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ

wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).

மேலும் (ஹூத் கூறினார்), "என் மக்களே! உங்கள் இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள், பின்னர் அவனிடம் மனந்திருந்துங்கள். நிச்சயமாக அவன் பெருமழையைப் பொழிவான், உங்கள் வலிமைக்கு மேலும் வலிமையைச் சேர்ப்பான், மேலும் நீங்கள் பாவிகளாக ஆகாதீர்கள்."

قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ

qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).

அவர்கள் (அத் இன மக்கள்) கூறினார்கள், "ஹூத்! நீர் எங்களுக்கு எந்தத் தெளிவான ஆதாரத்தையும் கொண்டுவரவில்லை. உமது வார்த்தைகளின் காரணமாக நாங்கள் எங்கள் சிலைகளைக் கைவிடவும் மாட்டோம், உம்மை நம்பவும் மாட்டோம்."

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

“எங்கள் சிலைகளில் சில உங்களுக்குப் பைத்தியத்தை உண்டாக்கியுள்ளன என்று மட்டுமே நாங்கள் கூறுகிறோம்.” அதற்கு அவர் (ஹூத்) கூறினார், “நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வுக்குச் சாட்சி கூறுகிறேன்; நீங்கள் அவனுடன் இணைவைப்பவற்றிலிருந்து நான் தூய்மையானவன் என்பதற்கும் சாட்சி கூறுகிறேன்.”

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

ஆகையால், மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து, உங்கள் வஞ்சகங்கள் அனைத்தையும் எனக்கு எதிராகச் செயல்படுத்துங்கள்; இனியும் தாமதிக்காதீர்கள்.

اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).

நிச்சயமாக, என் இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமான அல்லாஹ் மீது நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன். அசையும் எந்த ஒரு பிராணிக்கும் உயிர் உண்டு, ஆனால் அவனே அதன் நெற்றிமுடியைப் பிடித்து ஆள்கிறான். நிச்சயமாக, என் இறைவன் நேரான (நீதியான) பாதையில் இருக்கிறான்.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

ஆகவே, நீங்கள் புறக்கணித்தால், நிச்சயமாக, ஒரு தூதராக உங்களுக்கு என் கடமையை நான் உங்களுக்கு உணர்த்திவிட்டேன். மேலும் என் இறைவன் உங்களுக்குப் பதிலாக வேறொரு கூட்டத்தினரை நியமிப்பான்; நீங்கள் அவனுக்குச் சிறிதளவும் தீங்கு விளைவிக்க முடியாது. நிச்சயமாக, என் இறைவன் அனைத்துப் பொருட்களையும் காப்பவன் ஆவான்.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُوْدًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَنَجَّيْنٰهُمْ مِّنْ عَذَابٍ غَلِيْظٍ

wa lammā jā'a amrunā najjainā hūdaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa najjaināhum min ‘ażābin galīẓ(in).

நமது தண்டனை வந்தபோது, நமது கருணையால் ஹூதையும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம். (மறுமையிலும்) அவர்களைக் கடுமையான தண்டனையிலிருந்து நாம் காப்பாற்றுகிறோம்.

وَتِلْكَ عَادٌ ۖجَحَدُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهٗ وَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيْدٍ

wa tilka ‘ādun jaḥadū bi'āyāti rabbihim wa ‘aṣau rusulahū wattaba‘ū amra kulli jabbārin ‘anīd(in).

மேலும் அதுவே, அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை (சக்தியை) மறுத்த ஆத் நகர மக்களின் கதையாகும். அவர்கள் அவனுடைய தூதர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாமலும், தன்னிச்சையான மற்றும் கீழ்ப்படியாத ஆட்சியாளர்கள் அனைவரின் கட்டளைகளுக்கும் கீழ்ப்படிந்தும் வாழ்ந்தனர்.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ اَلَآ اِنَّ عَادًا كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّعَادٍ قَوْمِ هُوْدٍ ࣖ

wa utbi‘ū fī hażihid-dun-yā la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), alā inna ‘ādan kafarū rabbahum, alā bu‘dal li‘ādin qaumi hūd(in).

மேலும், இவ்வுலகிலும் (அதேபோல்) நியாயத்தீர்ப்பு நாளிலும் அவை எப்போதும் சாபங்களைத் தொடர்ந்து வரும். நினைவில் கொள்ளுங்கள், ஆத் இன மக்கள் தங்கள் கடவுளை நிராகரித்தார்கள். நிச்சயமாக, ஆத் இன மக்கள், ஹூத் இன மக்கள் அழிந்து போவார்கள்.

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

மேலும், அந்த சமுதுகளிடம் அவர்களின் சகோதரரான ஸாலிஹை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள். அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் உங்களைப் பூமியிலிருந்து படைத்து, உங்களைச் செழிப்பாக்கினான். எனவே, அவனிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள், பின்னர் அவனிடம் மனந்திருந்துங்கள். நிச்சயமாக, என் இறைவன் (தன் கருணையால்) மிகவும் அருகாமையில் இருக்கிறான், மேலும் (தன் அடியார்களின் பிரார்த்தனைகளை) ஏற்றுக்கொள்கிறான்."

قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ

qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).

அவர்கள் (சமூதுகள்) கூறினார்கள், "ஓ ஸாலிஹ்! நிச்சயமாக, நீங்கள் எங்களுடன் சேர்வதற்கு முன்பு, பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஒருவராக இருந்தீர்கள். எங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கியதை நாங்கள் வணங்குவதை ஏன் தடுக்கிறீர்கள்? நிச்சயமாக, நீங்கள் எங்களுக்கு அழைக்கும் (மார்க்கம்) குறித்து நாங்கள் மிகுந்த சந்தேகத்திலும் கவலையிலும் இருக்கிறோம்."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).

அவர் (ஸாலிஹ்) கூறினார், "என் மக்களே! என் இறைவனிடமிருந்து எனக்குத் தெளிவான சான்றும், அவனிடமிருந்து எனக்கு அருளும் (இறைவாக்கும்) இருக்கும்போது, நான் அவனுக்கு மாறு செய்தால் அல்லாஹ்வின் (தண்டனையிலிருந்து) என்னைக் காப்பாற்ற யார் வருவார் என்பதை எனக்கு விளக்குங்கள். அவ்வாறு செய்தால், நீங்கள் என் இழப்புகளை மட்டுமே அதிகரிப்பீர்கள்."

وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ

wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).

என் மக்களே! இது அல்லாஹ்விடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு அற்புதமாக வழங்கப்பட்ட பெண் ஒட்டகம். எனவே, அது அல்லாஹ்வின் பூமியில் மேயட்டும். உங்களுக்கு உடனடியாகத் தண்டனையை ஏற்படுத்தக்கூடிய எந்த ஒரு தொந்தரவாலும் அதை நீங்கள் தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்.

فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ

fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).

ஆகவே அவர்கள் ஒட்டகத்தை வெட்டினார்கள். பின்பு அவர் (சாலிஹ்), "நீங்கள் அனைவரும் மூன்று நாட்களுக்கு உங்கள் வீடுகளில் மகிழ்ச்சியாக இருங்கள். அது மறுக்க முடியாத ஒரு வாக்குறுதி" என்றார்.

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ

falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).

ஆகவே, நமது தீர்ப்பு வந்தபோது, நமது கருணையால் ஸாலிஹையும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம்; மேலும், அந்த நாளில் அவர்களை இழிவிலிருந்தும் காப்பாற்றினோம். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன், அவன் எல்லாம் வல்லவன், சர்வ வல்லமையுள்ளவன்.

وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).

அப்பொழுது, அக்கிரமக்கார ஜனங்கள்மேல் இடிமுழக்கம் உண்டாயிற்று; அதனால் அவர்கள் தங்கள் வீடுகளிலேயே கிடந்தபடி மடிந்தார்கள்.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).

அவர்கள் அந்த இடத்தில் ஒருபோதும் வாழ்ந்ததில்லை என்பது போல இருந்தது. சமூத் மக்கள் தங்கள் தேவனை மறுதலித்தார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். சமூத் மக்கள் அழிந்து போவார்கள் என்பதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

وَلَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰى قَالُوْا سَلٰمًا ۖقَالَ سَلٰمٌ فَمَا لَبِثَ اَنْ جَاۤءَ بِعِجْلٍ حَنِيْذٍ

wa laqad jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā qālū salāmā(n), qāla salāmun famā labiṡa an jā'a bi‘ijlin ḥanīż(in).

மேலும், நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) இப்ராஹீமிடம் நற்செய்தியுடன் வந்து, "வாழ்த்துக்கள்" என்றார்கள். அதற்கு அவர் (இப்ராஹீம்), "உங்களுக்கு வாழ்த்துக்கள்" என்று பதிலளித்தார். எனவே, சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, இப்ராஹீம் சுட்ட கன்றுக்குட்டி இறைச்சியைப் பரிமாறினார்.

فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ

falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).

ஆகவே, அவர்களுடைய கைகள் தம்மைத் தொடாததைக் கண்டபோது, அவர் (இப்ராஹீம்) அவர்கள்மீது சந்தேகம் கொண்டு, அவர்களுக்குப் பயந்தார். அதற்கு அவர்கள் (வானவர்கள்), "பயப்படாதீர்கள்; நிச்சயமாக நாங்கள் லூத் இனத்தவரிடமே அனுப்பப்பட்டோம்" என்றார்கள்.

وَامْرَاَتُهٗ قَاۤىِٕمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنٰهَا بِاِسْحٰقَۙ وَمِنْ وَّرَاۤءِ اِسْحٰقَ يَعْقُوْبَ

wamra'atuhū qā'imatun fa ḍaḥikat fa basysyarnāhā bi'isḥāq(a), wa miw warā'i isḥāqa ya‘qūb(a).

அப்பொழுது அவனுடைய மனைவி எழுந்து புன்னகைத்தாள். எனவே, நாங்கள் அவளுக்கு ஈசாக்கைப் பற்றிய நற்செய்தியையும், ஈசாக்கிற்குப் பிறகு யாக்கோபைப் பற்றிய நற்செய்தியையும் அறிவித்தோம்.

قَالَتْ يٰوَيْلَتٰىٓ ءَاَلِدُ وَاَنَا۠ عَجُوْزٌ وَّهٰذَا بَعْلِيْ شَيْخًا ۗاِنَّ هٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيْبٌ

qālat yā wailatā a'alidu wa ana ‘ajūzuw wa hāżā ba‘lī syaikhā(n), inna hāżā lasyai'un ‘ajīb(un).

அவள் (அவனுடைய மனைவி) கூறினாள், "இது உண்மையிலேயே ஒரு அற்புதம். நான் ஏற்கெனவே வயதானவளாகவும், என் கணவர் மிகவும் வயதானவராகவும் இருக்கும்போது, நான் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுப்பது சாத்தியமா? இது உண்மையிலேயே ஒரு அற்புத நிகழ்வு."

قَالُوْٓا اَتَعْجَبِيْنَ مِنْ اَمْرِ اللّٰهِ رَحْمَتُ اللّٰهِ وَبَرَكٰتُهٗ عَلَيْكُمْ اَهْلَ الْبَيْتِۗ اِنَّهٗ حَمِيْدٌ مَّجِيْدٌ

qālū ata‘jabīna min amrillāhi raḥmatullāhi wa barakātuh(ū), ‘alaikum ahlal-bait(i), innahū ḥamīdum majīd(un).

அவர்கள் (வானவர்கள்) கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் விதியைக் குறித்து நீங்கள் ஏன் வியக்கிறீர்கள்? பைத் மக்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் மிகவும் புகழத்தக்கவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்."

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ

falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).

ஆகவே, இப்ராஹீமிடம் இருந்த பயம் நீங்கி, அவருக்கு நற்செய்தி வந்தபோது, அவர் லோத்தின் மக்களைக் குறித்து எங்களிடம் (வானவர்களிடம்) வினவினார்.

اِنَّ اِبْرٰهِيْمَ لَحَلِيْمٌ اَوَّاهٌ مُّنِيْبٌ

inna ibrāhīma laḥalīmun awwāhum munīb(un).

இப்ராஹிம் மிகவும் கனிவானவராகவும், சாந்தமானவராகவும், அல்லாஹ்விடம் திரும்புவதை விரும்புபவராகவும் இருந்தார்.

يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ

yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).

ஓ இப்ராஹீம்! இந்த (உரையாடலை) விட்டுவிடுவாயாக. நிச்சயமாக, உமது இறைவனின் கட்டளை வந்துவிட்டது. மேலும், அவர்களால் தவிர்க்க முடியாத ஒரு தண்டனை அவர்களைத் தாக்கும்.

وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ

wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).

மேலும், நமது தூதர்கள் (வானவர்கள்) லூத்திடம் வந்தபோது, அவர் சந்தேகமடைந்தார்; அவர்களால் அவரது நெஞ்சு இறுக்கமடைந்தது. அவர் (லூத்) கூறினார், "இது மிகவும் கடினமான நாள்."

وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ

wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).

உடனே அவனுடைய மக்கள் அவனிடம் வந்தார்கள். தொன்றுதொட்டு அவர்கள் எப்போதும் கொடிய செயல்களைச் செய்து வந்திருக்கிறார்கள். லூத் கூறினான், "என் மக்களே! இவர்கள் என் (நிலத்தின்) மகள்கள், உங்களுக்கு மிகவும் புனிதமானவர்கள். எனவே அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள், என் விருந்தினருக்கு எதிராக என் (பெயருக்கு) அவமதிப்பு செய்யாதீர்கள். உங்களில் புத்திசாலி எவரேனும் இல்லையா?"

قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ

qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).

அதற்கு அவர்கள், “உண்மையில், உங்கள் மகள்கள் மீது எங்களுக்கு எந்த ஆசையும் (காமமும்) இல்லை என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்; நாங்கள் (உண்மையில்) விரும்புவது என்னவென்றும் நீங்கள் நிச்சயமாக அறிவீர்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ

qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).

அவர் (லூத்) கூறினார், "உங்களை நிராகரிக்கும் வலிமை எனக்கு இருந்திருந்தால் அல்லது ஒரு வலிமையான குடும்பத்தில் தஞ்சம் புக முடிந்திருந்தால் (நிச்சயமாக நான் அவ்வாறு செய்திருப்பேன்)."

قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ

qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).

அவர்கள் (வானவர்கள்) கூறினார்கள், "ஓ லூத்! நாங்கள் உங்கள் இறைவனின் தூதர்கள்; அவர்கள் உங்களுக்குத் தீங்கு செய்ய மாட்டார்கள். எனவே, இரவின் முடிவில் உங்கள் குடும்பத்தினருடன் வெளியே செல்லுங்கள். உங்கள் மனைவியைத் தவிர உங்களில் யாரும் திரும்பிப் பார்க்க வேண்டாம். அவர்களுக்கு நேர்ந்த வேதனை நிச்சயமாக அவளுக்கும் நேரும். அவர்களுடைய வேதனையின் நேரம் விடியற்காலையில் இருக்கும். விடியல் நெருங்கிவிட்டது அல்லவா?"

فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ

falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).

ஆகவே, நமது தீர்ப்பு வந்தபோது, நாம் லூத் இன மக்களின் நிலத்தைப் புரட்டிப் போட்டோம்; மேலும், சுட்டெரிக்கும் பூமியிலிருந்து அவர்கள் மீது கற்களைப் பொழிந்தோம்.

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ

musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).

அது உங்கள் இறைவனால் அளிக்கப்பட்ட ஓர் அடையாளம். மேலும், அநியாயம் செய்பவனுக்கு வேதனை வெகு தொலைவில் இல்லை.

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

மேலும், மத்யான் மக்களுக்கு அவர்களின் சகோதரரான ஷுஐபை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார்: "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள், அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை. அளவுகளையும் தராசுகளையும் குறைக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் நல்ல நிலையில் (செழிப்பாக) இருப்பதை நான் காண்கிறேன். மேலும், அழிவின் நாளில் (மறுமை நாளில்) உங்களுக்குத் தண்டனை நேரிடும் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்."

وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ

wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).

என் மக்களே! அளவுகளையும் தீர்ப்புகளையும் நேர்மையாக நிறைவேற்றுங்கள்; மக்களின் உரிமைகளுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள்; சேதம் விளைவிப்பதன் மூலம் பூமியில் தீமையை ஏற்படுத்தாதீர்கள்.

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

நீங்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்விடமிருந்து எது (அனுமதிக்கப்பட்டதோ) அது உங்களுக்குச் சிறந்தது. மேலும், நான் உங்களுக்குப் பாதுகாவலன் அல்ல.”

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ

qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).

அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ ஷுஐப்! எங்கள் முன்னோர்கள் வழிபட்டதைக் கைவிடுமாறு கூறுவதும், எங்கள் சொத்துக்களை நாங்கள் விரும்பியபடி நிர்வகிப்பதைத் தடுப்பதும் உங்கள் மார்க்கமா? நிச்சயமாக, நீங்கள் மிகவும் அன்பான மற்றும் அறிவார்ந்த நபர்."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ

qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).

அவர் (ஷுஐப்) கூறினார், "என் மக்களே! என் இறைவனிடமிருந்து எனக்குத் தெளிவான சான்று இருந்து, அவனால் எனக்கு நல்வாய்ப்பும் வழங்கப்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில், (அவனுடைய கட்டளைகளை நான் மீறுவது தகுமா?) என்று எனக்கு விளக்குங்கள். நான் உங்களுக்குத் தடுத்தவற்றில் உங்களுக்கு எதிராகச் செயல்பட நான் எண்ணவில்லை. என்னால் இயன்றவரை முன்னேற்றத்தை ஏற்படுத்துவதே என் எண்ணம். நான் பின்பற்றும் வழிகாட்டுதல் அல்லாஹ்விடமிருந்து மட்டுமே வருகிறது. அவன்மீது நான் நம்பிக்கை வைக்கிறேன், அவனிடமே நான் திரும்புகிறேன்."

وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ

wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).

என் மக்களே! எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையேயான இந்த மோதல், உங்களைப் பாவம் செய்யத் தூண்டாதிருக்கட்டும். அதனால், லூத்தின் மக்கள் உங்களுக்கு அருகிலேயே இருந்தபோது, நோவாவின் மக்களுக்கும், ஹூதின் மக்களுக்கும், சாலிஹின் மக்களுக்கும் நேர்ந்ததுபோல நீங்கள் வேதனைப்படாதீர்கள்.

وَاسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ رَحِيْمٌ وَّدُوْدٌ

wastagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī raḥīmuw wadūd(un).

உங்கள் இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள்; பின்னர் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருங்கள். நிச்சயமாக, என் இறைவன் அளவற்ற அருளாளன், அளவற்ற அருளாளன்.

قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ

qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).

அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ ஷுஐப்! நீங்கள் சொல்வதில் எங்களுக்குப் பெரிதாகப் புரியவில்லை, ஆனால் உண்மையில் எங்களில் உங்களையே மிகவும் பலவீனமானவராகக் காண்கிறோம். எங்கள் வட்டாரத்தில் நீங்கள் செல்வாக்கு மிக்கவர் அல்ல என்றாலும், உங்கள் குடும்பத்தினர் மட்டும் இல்லையென்றால் நாங்கள் உங்கள் மீது கல் எறிந்திருப்போம்."

قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ

qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).

அவர் (ஷுஐப்) பதிலளித்தார், "என் மக்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வைப் புறக்கணித்து அவனை உங்களுக்குப் பின்னால் தள்ளியிருந்தபோதிலும், உங்கள் பார்வையில் என் குடும்பம் அவனைவிட கண்ணியமானதா? நீங்கள் செய்வதையும் என் இறைவனின் அறிவு உள்ளடக்கியுள்ளது என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்."

وَيٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌ ۗسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَمَنْ هُوَ كَاذِبٌۗ وَارْتَقِبُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ رَقِيْبٌ

wa yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa man huwa kāżib(un), wartaqibū innī ma‘akum raqīb(un).

என் மக்களே! உங்கள் திறமைக்கு ஏற்பச் செய்யுங்கள்; நிச்சயமாக நானும் அவ்வாறே செய்கிறேன். பின்னர், யார் இழிவான தண்டனையை அனுபவிப்பார், யார் பொய் சொல்வார் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள். காத்திருங்கள்! நிச்சயமாக, காத்திருப்பவனாகிய நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்.

وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ

wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).

ஆகவே, நமது தீர்ப்பு வந்தபோது, நமது கருணையால் ஷுஐபையும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களையும் நாம் காப்பாற்றினோம். அநீதிமான்களோ இடியின் சத்தத்தால் அழிக்கப்பட்டு, தங்கள் வீடுகளிலேயே படுத்த நிலையில் மரணமடைகிறார்கள்.

كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ

ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).

அவர்கள் அந்த இடத்தில் வாழ்ந்ததே இல்லாதது போல. நினைவில் கொள்ளுங்கள், சமூத் மக்கள் அழிவதைப் போலவே மத்யன் மக்களும் அழிவார்கள்.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் மூசாவை நமது அத்தாட்சிகளுடனும் (சக்தியுடனும்) தெளிவான சான்றுகளுடனும் அனுப்பியுள்ளோம்.

اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَاتَّبَعُوْٓا اَمْرَ فِرْعَوْنَ ۚوَمَآ اَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيْدٍ

ilā fir‘auna wa mala'ihī fattaba‘ū amra fir‘aun(a), wa mā amru fir‘auna birasyīd(in).

பார்வோனுக்கும் அவனுடைய மக்களின் தலைவர்களுக்கும், பார்வோனின் கட்டளைகள் சரியானவை அல்ல என்றபோதிலும், அவர்கள் ஃபிர்அவுனின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றினார்கள்.

يَقْدُمُ قَوْمَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَاَوْرَدَهُمُ النَّارَ ۗوَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُوْدُ

yaqdumu qaumahū yaumal-qiyāmati fa auradahumun-nār(a), wa bi'sal-wirdul-maurūd(u).

அவன் (பார்வோன்) மறுமை நாளில் தன் மக்களுக்கு முன்னால் நடந்து சென்று, பின்னர் அவர்களை நரகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான். நுழைவதற்கு நரகம் மிகவும் மோசமான இடமாகும்.

وَاُتْبِعُوْا فِيْ هٰذِهٖ لَعْنَةً وَّيَوْمَ الْقِيٰمَةِۗ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُوْدُ

wa utbi‘ū fī hāżihī la‘nataw wa yaumal-qiyāmah(ti), bi'sar-rifdul-marfūd(u).

மேலும் அவற்றைத் தொடர்ந்து இவ்வுலகிலும் (உலகிலும்) மற்றும் (அதேபோல்) மறுமை நாளிலும் சாபங்கள் வரும். (சபிக்கப்படுதல்) என்பது கொடுக்கப்பட்ட பரிசுகளிலேயே மிக மோசமானதாகும்.

ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْقُرٰى نَقُصُّهٗ عَلَيْكَ مِنْهَا قَاۤىِٕمٌ وَّحَصِيْدٌ

Żālika min ambā'il-qurā naquṣṣuhū ‘alaika minhā qā'imuw wa ḥaṣīd(un).

(முஹம்மதே!) நாம் உமக்கு அறிவித்த, (அழிந்துபோன) நகரங்களைப் பற்றிய சில செய்திகள் இவை. அவற்றுள் சிலவற்றின் தடயங்கள் இன்னும் உள்ளன, சில அழிந்துவிட்டன.

وَمَا ظَلَمْنٰهُمْ وَلٰكِنْ ظَلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَمَآ اَغْنَتْ عَنْهُمْ اٰلِهَتُهُمُ الَّتِيْ يَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍ لَّمَّا جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۗ وَمَا زَادُوْهُمْ غَيْرَ تَتْبِيْبٍ

wa mā ẓalamnāhum wa lākin ẓalamū anfusahum famā agnat ‘anhum ālihatuhumul-latī yad‘ūna min dūnillāhi min syai'il lammā jā'a amru rabbik(a), wa mā zādūhum gaira tatbīb(in).

நாம் அவர்களுக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்களே தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டார்கள். அதனால், உங்கள் இறைவனின் தண்டனை வந்தபோது, அல்லாஹ்வைத் தவிர அவர்கள் வணங்கியவை அவர்களுக்குச் சிறிதும் பயனளிக்கவில்லை. அது அவர்களின் அழிவை மட்டுமே அதிகரித்தது.

وَكَذٰلِكَ اَخْذُ رَبِّكَ اِذَآ اَخَذَ الْقُرٰى وَهِيَ ظَالِمَةٌ ۗاِنَّ اَخْذَهٗٓ اَلِيْمٌ شَدِيْدٌ

wa każālika akhżu rabbika iżā akhażal-qurā wa hiya ẓālimah(tun), inna akhżahū alīmun syadīd(un).

அநீதி இழைக்கும் நாடுகளின் மக்களை உங்கள் இறைவன் தண்டிக்கும்போது, அதுவே அவனது தண்டனையாகும். நிச்சயமாக, அவனது தண்டனை மிகவும் வேதனையானதும், மிகவும் கடுமையானதும் ஆகும்.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ الْاٰخِرَةِ ۗذٰلِكَ يَوْمٌ مَّجْمُوْعٌۙ لَّهُ النَّاسُ وَذٰلِكَ يَوْمٌ مَّشْهُوْدٌ

inna fī żālika la'āyatal liman khāfa ‘ażābal-ākhirah(ti), żālika yaumum majmū‘(un), lahun-nāsu wa żālika yaumum masyhūd(un).

உண்மையில், மறுமையின் தண்டனைக்கு அஞ்சுகிறவர்களுக்கு இதில் ஒரு பாடம் இருக்க வேண்டும். அதுதான் எல்லா மனிதர்களும் (விசாரிக்கப்படுவதற்காக) ஒன்று கூடும் நாள், மேலும் அதுதான் (எல்லா உயிரினங்களாலும்) சாட்சியாகக் காணப்படும் நாள்.

وَمَا نُؤَخِّرُهٗٓ اِلَّا لِاَجَلٍ مَّعْدُوْدٍۗ

wa mā nu'akhkhiruhū illā li'ajalim ma‘dūd(in).

முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒரு காலம் வரை தவிர, நாம் தாமதிக்க மாட்டோம்.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ اِلَّا بِاِذْنِهٖۚ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَّسَعِيْدٌ

yauma ya'ti lā takallamu nafsun illā bi'iżnih(ī), fa minhum syaqiyyuw wa sa‘īd(un).

அந்நாள் வரும்போது, அவருடைய அனுமதியின்றி யாரும் பேச மாட்டார்கள்; அதனால் அவர்களில் சிலர் துயரப்படுவார்கள், சிலர் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.

فَاَمَّا الَّذِيْنَ شَقُوْا فَفِى النَّارِ لَهُمْ فِيْهَا زَفِيْرٌ وَّشَهِيْقٌۙ

fa ammal-lażīna syaqū fa fin-nāri lahum fīhā zafīruw wa syahīq(un).

ஆகவே, துயருற்றோரின் இடம் நரகம்; அங்கே அவர்கள் புலம்பியபடியே மூச்சை வெளிவிடுகிறார்கள்.

خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ اِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيْدُ

khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), inna rabbaka fa‘‘ālul limā yurīd(u).

வானமும் பூமியும் இருக்கும் வரை, உங்கள் இறைவன் (வேறுவிதமாக) நாடாத வரையில், அவர்கள் அதில் தங்கியிருப்பார்கள். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் தான் நாடியதை நிறைவேற்றுபவன்.

۞ وَاَمَّا الَّذِيْنَ سُعِدُوْا فَفِى الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا مَا دَامَتِ السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُ اِلَّا مَا شَاۤءَ رَبُّكَۗ عَطَاۤءً غَيْرَ مَجْذُوْذٍ

wa ammal-lażīna su‘idū fa fil-jannati khālidīna fīhā mā dāmatis-samāwātu wal-arḍu illā mā syā'a rabbuk(a), ‘aṭā'an gaira majżūż(in).

மேலும், மகிழ்ச்சியாக இருப்பவர்களைப் பொறுத்தவரை, (அவர்களுடைய இடம்) வானத்தில் உள்ளது; உங்கள் இறைவன் (வேறுவிதமாக) நாடாத வரையில், வானமும் பூமியும் இருக்கும் வரை அவர்கள் அதில் தங்குவார்கள்; அது ஒருபோதும் முடிவடையாத அருட்கொடையாகும்.

فَلَا تَكُ فِيْ مِرْيَةٍ مِّمَّا يَعْبُدُ هٰٓؤُلَاۤءِ ۗمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا كَمَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُهُمْ مِّنْ قَبْلُ ۗوَاِنَّا لَمُوَفُّوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ غَيْرَ مَنْقُوْصٍ ࣖ

falā taku fī miryatim mimmā ya‘budu hā'ulā'(i), mā ya‘budūna illā kamā ya‘budu ābā'uhum min qabl(u), wa innā lamuwaffūhum naṣībahum gaira manqūṣ(in).

ஆகவே, அவர்கள் எதை வணங்குகிறார்கள் என்பதில் உமக்கு (முஹம்மதே!) சந்தேகம் வேண்டாம். அவர்கள் தங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கியது போலவே வணங்குகிறார்கள். நாம் அவர்களுக்கு எதிரான நமது பழிவாங்கலை சற்றும் குறைக்காமல் நிச்சயமாக முழுமையாக்குவோம்.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தை (தோராவை) வழங்கினோம்; அவர் அதைப்பற்றி விவாதித்தார். உங்கள் இறைவனிடமிருந்து இதற்கு முன் எந்த ஆணையும் இல்லாதிருந்திருந்தால், அவர்களுக்கு இடையே தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கும். நிச்சயமாக, அவர்கள் (மக்காவின் நிராகரிப்பாளர்கள்) அதைப்பற்றி (குர்ஆனைப் பற்றி) மெய்யாகவே ஐயத்திலும் சந்தேகத்திலும் இருக்கிறார்கள்.

وَاِنَّ كُلًّا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ اَعْمَالَهُمْ ۗاِنَّهٗ بِمَا يَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ

wa inna kullan lammā layuwaffiyannahum rabbuka a‘mālahum, innahū bimā ya‘malūna khabīr(un).

மேலும் நிச்சயமாக, (விவாதத்தில் ஈடுபட்டுள்ள) ஒவ்வொருவருக்கும் உங்கள் இறைவன் அவர்களுடைய செயல்களுக்காக முழுமையான கூலியை வழங்குவான். நிச்சயமாக, அவர்கள் செய்வதைக் குறித்து அவன் மிகவும் கவனமாக இருக்கிறான்.

فَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۗ اِنَّهٗ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

fastaqim kamā umirta wa man tāba ma‘aka wa lā taṭgau, innahū bimā ta‘malūna baṣīr(un).

ஆகவே, (முஹம்மதே!) உங்களுக்கும், உங்களுடன் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறவர்களுக்கும் கட்டளையிடப்பட்டபடியே நீங்கள் நேர்வழியில் நிலைத்திருங்கள்; வரம்புகளை மீறாதீர்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் செய்வதை அவன் நன்கு காண்கிறான்.

وَلَا تَرْكَنُوْٓا اِلَى الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُۙ وَمَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُوْنَ

wa lā tarkanū ilal-lażīna ẓalamū fa tamassakumun-nār(u), wa mā lakum min dūnillāhi min auliyā'a ṡumma lā tunṣarūn(a).

அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு உதவியாளர் இல்லாத நிலையில், உங்களுக்கு உதவி கிடைக்காதபடிக்கு, நரக நெருப்பால் உங்களைத் தீண்டக் காரணமான அநியாயக்காரர்களின் பக்கம் நாட்டம் கொள்ளாதீர்கள்.

وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِّنَ الَّيْلِ ۗاِنَّ الْحَسَنٰتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّاٰتِۗ ذٰلِكَ ذِكْرٰى لِلذّٰكِرِيْنَ

wa aqimiṣ-ṣalāta ṭarafayin-nahāri wa zulafam minal-lail(i), innal-ḥasanāti yużhibnas-sayyi'āt(i), żālika żikrā liż-żākirīn(a).

மேலும், பகலின் இரு முனைகளிலும் (காலை மற்றும் மாலை) மற்றும் இரவின் தொடக்கத்திலும் தொழுங்கள். நற்செயல்கள் தவறுகளை அழித்துவிடும். இது (அல்லாஹ்வை) எப்போதும் நினைவு கூர்பவர்களுக்கான ஓர் எச்சரிக்கையாகும்.

وَاصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ

waṣbir fa innallāha lā yaḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).

மேலும் பொறுமையாய் இருங்கள், ஏனெனில் நன்மை செய்பவர்களின் கூலியை நிச்சயமாக அல்லாஹ் வீணாக்குவதில்லை.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْ قَبْلِكُمْ اُولُوْا بَقِيَّةٍ يَّنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِى الْاَرْضِ اِلَّا قَلِيْلًا مِّمَّنْ اَنْجَيْنَا مِنْهُمْ ۚوَاتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مَآ اُتْرِفُوْا فِيْهِ وَكَانُوْا مُجْرِمِيْنَ

fa lau lā kāna minal-qurūni min qablikum ulū baqiyyatiy yanhauna ‘anil-fasādi fil-arḍi illā qalīlam mimman anjainā minhum, wattaba‘al-lażīna ẓalamū mā utrifū fīhi wa kānū mujrimīn(a).

ஆகவே, நாம் காப்பாற்றிய ஒரு சிலரைத் தவிர, உங்களுக்கு முன்னிருந்த மக்களில் பூமியில் தீமை செய்வதைத் தடுக்கும் நற்பண்பு கொண்ட ஒருவர் கூட ஏன் இருக்கவில்லை? மேலும், அநியாயக்காரர்கள் இன்பத்திலும் ஆடம்பரத்திலும் மட்டுமே அக்கறை கொள்கிறார்கள். அவர்கள் பாவிகள்.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَّاَهْلُهَا مُصْلِحُوْنَ

wa mā kāna rabbuka liyuhlikal-qurā biẓulmiw wa ahluhā muṣliḥūn(a).

மேலும், குடிமக்கள் நன்மை செய்பவர்களாக இருக்கும் வரை, உங்கள் இறைவன் நாடுகளை அநியாயமாக அழிக்க மாட்டான்.

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

உங்கள் இறைவன் நாடியிருந்தால், அவன் மனிதர்களை ஒரே கூட்டமாக ஆக்கியிருப்பான்; ஆனால், அவர்கள் எப்போதும் (கருத்து) வேறுபடுகிறார்கள்.

اِلَّا مَنْ رَّحِمَ رَبُّكَ ۗوَلِذٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗوَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

illā mar raḥima rabbuk(a), wa liżālika khalaqahum, wa tammat kalimatu rabbika la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

உங்கள் இறைவன் கருணை காட்டியவர்களைத் தவிர. அதற்காகத்தான் அல்லாஹ் அவர்களைப் படைத்தான். உங்கள் இறைவனின் தீர்ப்பு (முடிவு) இதுவே: "நான் நிச்சயமாக நரகத்தை எல்லா ஜின்களாலும் மனிதர்களாலும் (கீழ்ப்படியாதவர்களால்) நிரப்புவேன்."

وَكُلًّا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهٖ فُؤَادَكَ وَجَاۤءَكَ فِيْ هٰذِهِ الْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌ وَّذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ

wa kullan naquṣṣu ‘alaika min ambā'ir-rusuli mā nuṡabbitu bihī fu'ādaka wa jā'aka fī hāżihil-ḥaqqu wa mau‘iẓatuw wa żikrā lil-mu'minīn(a).

மேலும், தூதர்களின் வரலாறுகள் அனைத்தையும் உமக்கு (முஹம்மதே) நாம் கூறுகிறோம்; அக்கதைகளைக் கொண்டு உங்கள் உள்ளங்களை நாம் பலப்படுத்திக்கொள்ளவே இவ்வாறு செய்கிறோம். மேலும், நம்பிக்கை கொள்பவர்களுக்காக அதில் உண்மையும், அறிவுரையும், எச்சரிக்கையும் அனைத்தும் வழங்கப்பட்டுள்ளன.

وَقُلْ لِّلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْۗ اِنَّا عٰمِلُوْنَۙ

wa qul lil-lażīna lā yu'minūna‘malū ‘alā makānatikum, innā ‘āmilūn(a).

மேலும், நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களிடம் (முஹம்மதுவிடம்) கூறுங்கள்: "உங்கள் நிலைக்கு ஏற்ப செயல்படுங்கள்; நாங்களும் அவ்வாறே செய்வோம்."

وَانْتَظِرُوْاۚ اِنَّا مُنْتَظِرُوْنَ

wantaẓirū innā muntaẓirūn(a).

மேலும் காத்திருங்கள், உண்மையில் நாமும் காத்திருப்பவர்களில் ஒருவராக இருக்கிறோம்.

وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இரகசியங்கள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. மேலும், எல்லா காரியங்களும் அவனிடமே திரும்புகின்றன. எனவே, அவனை வணங்குங்கள்; அவன் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். நீங்கள் செய்வதை உங்கள் இறைவன் அறியாமல் இருக்கமாட்டான்.