Q.S அல்-கசாஸ் (اَلْقَصَص) - 88 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

طٰسۤمّۤ

Ṭā sīm mīm.

தாசின்மிம்

تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ

tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).

இவை (அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த) வேதத்தின் (அல்-குர்ஆனின்) தெளிவான வசனங்கள் ஆகும்.

نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ

natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).

நம்பிக்கை கொண்ட மக்களுக்காக, மோசே மற்றும் பார்வோனின் கதையின் சில பகுதிகளை நாங்கள் உங்களுக்கு உண்மையுடன் எடுத்துரைக்கிறோம்.

اِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى الْاَرْضِ وَجَعَلَ اَهْلَهَا شِيَعًا يَّسْتَضْعِفُ طَاۤىِٕفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ اَبْنَاۤءَهُمْ وَيَسْتَحْيٖ نِسَاۤءَهُمْ ۗاِنَّهٗ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِيْنَ

inna fir‘auna ‘alā fil-arḍi wa ja‘ala ahlahā syiya‘ay yastaḍ‘ifu ṭā'ifatam minhum yużabbiḥu abnā'ahum wa yastaḥyī nisā'ahum, innahū kāna minal-mufsidīn(a).

உண்மையில், பார்வோன் பூமியில் தன்னிச்சையாகச் செயல்பட்டு, அதன் மக்களைப் பிரித்தான்; அவன் அவர்களில் ஒரு பிரிவினரை (இஸ்ரவேல் புத்திரரை) ஒடுக்கினான்; அவன் அவர்களுடைய மகன்களைக் கொன்று, மகள்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றினான். உண்மையில், அவன் (பார்வோன்) சேதம் விளைவித்தவர்களில் ஒருவனாக இருந்தான்.

وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ

wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).

மேலும், பூமியில் (எகிப்தில்) ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு நாம் அருள்புரிவோம்; அவர்களைத் தலைவர்களாகவும், (பூமியின்) வாரிசுகளாகவும் ஆக்குவோம்.

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ

wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).

மேலும், நாம் பூமியில் அவர்களின் நிலையை உறுதிப்படுத்தினோம்; ஃபிர்அவ்னுக்கும், ஹாமனுக்கும், அவனது படைக்கும் அவர்களிடமிருந்து எப்பொழுதும் அவர்கள் அஞ்சியதோ, அதையே நாம் காட்டினோம்.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اُمِّ مُوْسٰٓى اَنْ اَرْضِعِيْهِۚ فَاِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَاَلْقِيْهِ فِى الْيَمِّ وَلَا تَخَافِيْ وَلَا تَحْزَنِيْ ۚاِنَّا رَاۤدُّوْهُ اِلَيْكِ وَجَاعِلُوْهُ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā an arḍi‘īh(i), fa'iżā khifti ‘alaihi fa'alqīhi fil yammi wa lā takhāfī wa lā taḥzanī, innā rāddūhu ilaiki wa jā‘ilūhu minal-mursalīn(a).

மேலும், நாம் மூசாவின் தாயாருக்கு இவ்வாறு வஹி அறிவித்தோம்: “அவருக்கு (மூசாவுக்கு) பாலூட்டுங்கள்; அவரைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்பட்டால், அவரை (நைல் நதியில்) எறிந்துவிடுங்கள். நீங்கள் அஞ்சவோ வருந்தவோ வேண்டாம்; நிச்சயமாக நாம் அவரை உங்களிடம் திரும்பக் கொண்டு வருவோம், மேலும் அவரைத் தூதர்களில் ஒருவராக ஆக்குவோம்.”

فَالْتَقَطَهٗٓ اٰلُ فِرْعَوْنَ لِيَكُوْنَ لَهُمْ عَدُوًّا وَّحَزَنًاۗ اِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا كَانُوْا خٰطِـِٕيْنَ

faltaqaṭahū ālu fir‘auna liyakūna lahum ‘aduwwaw wa ḥazanā(n), inna fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā kānū khāṭi'īn(a).

ஆகவே, எதிர்காலத்தில் அவன் தங்களுக்கு எதிரியாகவும் துக்கமாகவும் ஆவதற்காக, பார்வோனின் குடும்பத்தினர் அவனைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டனர். உண்மையில், பார்வோனும் ஆமானும் அவர்களுடைய படைவீரர்களுமே குற்றவாளிகளாக இருந்தனர்.

وَقَالَتِ امْرَاَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّيْ وَلَكَۗ لَا تَقْتُلُوْهُ ۖعَسٰٓى اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ

wa qālatimra'atu fir‘auna qurratu ‘ainil lī wa lak(a), lā taqtulūh(u), ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladaw wa hum lā yasy‘urūn(a).

அவர்கள் அதை உணராத நிலையில், பார்வோனின் மனைவி, “(அவன்) என் இதயத்திற்கும் உங்களுக்கும் ஆறுதலாக இருக்கிறான். அவனைக் கொல்லாதீர்கள், அவன் நமக்கு உபயோகமாக இருப்பான் அல்லது நாம் அவனை ஒரு பிள்ளையாக எடுத்துக்கொள்வோம்,” என்று சொன்னாள்.

وَاَصْبَحَ فُؤَادُ اُمِّ مُوْسٰى فٰرِغًاۗ اِنْ كَادَتْ لَتُبْدِيْ بِهٖ لَوْلَآ اَنْ رَّبَطْنَا عَلٰى قَلْبِهَا لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa aṣbaḥa fu'ādu ummi mūsā fārigā(n), in kādat latubdī bihī lau lā ar rabaṭnā ‘alā qalbihā litakūna minal-mu'minīn(a).

மேலும் மூசாவின் தாயின் இதயம் வெறுமையடைந்தது. நிச்சயமாக, அவர் (அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதியை) நம்புபவர்களில் ஒருவராக இருப்பதற்காக நாம் அவரது இதயத்தைப் பலப்படுத்தியிருக்காவிட்டால், அவர் (மூசாவைப் பற்றிய) அந்த இரகசியத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கவேண்டும்.

وَقَالَتْ لِاُخْتِهٖ قُصِّيْهِۗ فَبَصُرَتْ بِهٖ عَنْ جُنُبٍ وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ ۙ

wa qālat li'ukhtihī quṣṣīh(i), fabaṣurat bihī ‘an junubiw wa hum lā yasy‘urūn(a).

அவள் (மோசேயின் தாய்) மோசேயின் சகோதரிகளிடம், “அவரைப் (மோசேயைப்) பின்தொடருங்கள்” என்றாள். அப்படியே அவர் (மோசே) அதைத் தூரத்திலிருந்து பார்த்தார், ஆனால் அவர்கள் அதை அறியவில்லை.

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰٓى اَهْلِ بَيْتٍ يَّكْفُلُوْنَهٗ لَكُمْ وَهُمْ لَهٗ نٰصِحُوْنَ

wa ḥarramnā ‘alaihil-marāḍi‘a min qablu faqālat hal adullukum ‘alā ahli baitiy yakfulūnahū lakum wa hum lahū nāṣiḥūn(a).

அதற்கு முன்பாக, அவருக்குப் பாலூட்ட விரும்பிய பெண்களுக்கு அவர் பாலூட்டுவதை நாம் தடுத்தோம்; பின்பு அவர் (மூசேயின் சகோதரர்), "உங்களுக்காக இவரைப் பராமரித்து, இவரை நன்றாக நடத்தக்கூடிய ஒரு குடும்பத்தை நான் உங்களுக்குக் காட்டட்டுமா?" என்று கேட்டார்.

فَرَدَدْنٰهُ اِلٰٓى اُمِّهٖ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ࣖ

faradadnāhu ilā ummihī kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzana wa lita‘lama anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

ஆகவே, அவளுடைய இதயம் மகிழ்ச்சியடைந்து துயரப்படாமல் இருப்பதற்காகவும், அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மை என்பதை அவள் அறிந்துகொள்வதற்காகவும், நாம் அவரை (மூசேயை) அவருடைய தாயிடம் திரும்பக் கொண்டுவந்தோம்; ஆனால், அவர்களில் பெரும்பாலோர் இதை அறியவில்லை.

وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ

wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).

மேலும் அவர் (மூசா) முதிர்ச்சியடைந்து, தமது அறிவைச் செம்மைப்படுத்திய பின்னர், நாம் அவருக்கு ஞானத்தையும் (இறைவாக்கையும்) அறிவையும் வழங்கினோம். இவ்வாறு நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் கூலி கொடுக்கிறோம்.

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

அதன் குடிமக்கள் கவனக்குறைவாக இருந்தபோது, அவர் (மோசே) மெம்ஃபிஸ் நகருக்குள் நுழைந்தார். அங்கே, இரண்டு பேர் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்; ஒருவன் அவர்களுடைய கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன் (இஸ்ரவேல் புத்திரர்), மற்றவன் அவர்களுடைய எதிரிகளைச் சேர்ந்தவன் (பார்வோன்கள்). அவருடைய கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்கள், எதிரிகளின் தரப்பைச் சேர்ந்தவர்களைத் தோற்கடிக்க அவருக்கு உதவி கேட்டனர். உடனே மூசா அவனை அடித்தார், அவனுடைய எதிரி இறந்தான். அவர் (மோசே) கூறினார், "இது பிசாசின் வேலை. நிச்சயமாக, அவன் (பிசாசு) தெளிவாக வழிதவறச் செய்யும் ஒரு எதிரி."

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).

அவர் (மூசா) பிரார்த்தித்தார், "என் இறைவா, நிச்சயமாக நான் எனக்கே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன், எனவே என்னை மன்னிப்பாயாக." அவ்வாறே அவன் (அல்லாஹ்) அவரை மன்னித்தான். நிச்சயமாக அல்லாஹ், அவன் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிகவும் கருணையுள்ளவனாகவும் இருக்கிறான்.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ

qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).

அவர் (மோசே) கூறினார், "என் இறைவா! நீ எனக்கு அருளிய அருட்கொடைகளின் மீது ஆணையாக, நான் பாவிகளுக்கு உதவியாளராக இருக்க மாட்டேன்."

فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ

fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).

இதன் காரணமாக, மோசே தன் செயல்களின் விளைவுகளுக்காக நகரத்தில் காத்திருந்தபோது பயந்தார். அப்போது, நேற்று உதவி கேட்டிருந்த அந்த மனிதன் திடீரென்று அவரிடம் உதவிக்காகக் கூக்குரலிட்டான். மோசே அவனிடம், "நீ மெய்யாகவே வழிதவறிய மனிதன்" என்றார்.

فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ

falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).

ஆகவே, அவர் (மோசே) அவர்கள் இருவருக்கும் எதிரியாக இருந்தவனைக் கடுமையாகத் தாக்க விரும்பியபோது, அவன் (அவருடைய எதிரி) சொன்னான்: “மோசே! நேற்று நீ ஒருவனைக் கொன்றதுபோல, இன்றும் என்னைக் கொல்ல எண்ணுகிறாயா? நீ இந்த நாட்டில் கொடுங்கோன்மை செய்பவனாக மட்டுமே இருக்க எண்ணுகிறாய்; சமாதானம் செய்பவர்களில் ஒருவனாக இருக்க நீ விரும்பவில்லை.”

وَجَاۤءَ رَجُلٌ مِّنْ اَقْصَى الْمَدِيْنَةِ يَسْعٰىۖ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنَّ الْمَلَاَ يَأْتَمِرُوْنَ بِكَ لِيَقْتُلُوْكَ فَاخْرُجْ اِنِّيْ لَكَ مِنَ النّٰصِحِيْنَ

wa jā'a rajulum min aqṣal-madīnati yas‘ā, qāla yā mūsā innal-mala'a ya'tamirūna bika liyaqtulūka fakhruj innī laka minan-nāṣiḥīn(a).

அப்போது, நகரத்தின் எல்லையிலிருந்து ஒருவன் விரைந்து வந்து, "ஓ மூஸா! நிச்சயமாக இந்த நாட்டின் ஆட்சியாளர்கள் உன்னைக் கொல்வதற்காக உன்னைப் பற்றி ஆலோசனை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். எனவே, (இந்த நகரத்தை விட்டு) வெளியேறு. நிச்சயமாக உனக்கு ஆலோசனை சொல்பவர்களில் நானும் ஒருவன்" என்றான்.

فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

ஆகவே அவர் (மோசே) பயபக்தியுடன் நகரத்தை விட்டு வெளியே வந்து, (யாராவது தன்னைப் பிடித்துவிட்டால்) எச்சரிக்கையாக இருந்துகொண்டு, "என் இறைவா, அநியாயக்காரர்களிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்.

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ

wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).

அவன் மத்யான் தேசத்தை நோக்கிச் சென்றபோது, "என் இறைவன் என்னை நேர்வழியில் செலுத்துவானாக" என்று மீண்டும் பிரார்த்தனை செய்தான்.

وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ

wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).

அவர் மத்யான் நீரூற்றுக்கு வந்தபோது, அங்கே ஒரு கூட்டத்தார் தங்கள் கால்நடைகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டிருப்பதையும், அவர்களுக்குப் பின்னால் இரண்டு பெண்கள் தங்கள் கால்நடைகளைத் தடுத்து நிறுத்துவதையும் கண்டார். அவர் (மோசே), “இப்படிச் செய்வதன் நோக்கம் என்ன?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “மேய்ப்பர்கள் தங்கள் கால்நடைகளைத் திருப்பிக் கொண்டுவரும் வரை எங்களால் தண்ணீர் ஊற்ற முடியாது; எங்கள் தந்தையும் மிகவும் வயதானவர்” என்றார்கள்.

فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ

fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).

எனவே அவர் (மோசே) அந்த இரண்டு பெண்களுக்கும் (கால்நடைகளுக்கு) தண்ணீர் கொடுத்துவிட்டு, நிழலான இடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று, "என் இறைவா, நீ எனக்கு அருளிய நல்ல உணவு எனக்கு மிகவும் தேவைப்படுகிறது" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்.

فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

அப்போது, கூச்சத்துடன் நடந்து வந்த இரண்டு பெண்களில் ஒருத்தி மூசாவிடம் வந்து, “ஆம், எங்கள் கால்நடைகளுக்குத் தண்ணீர் கொடுத்த உங்களின் கருணைக்கு ஈடாக ஏதேனும் தருமாறு என் தந்தை உங்களை அழைக்கிறார்” என்றாள். மூசா தன் தந்தையிடம் வந்து, நடந்ததை அவரிடம் சொன்னபோது, அவர், “பயப்படாதே! நீ அநியாயக்காரர்களிடமிருந்து காப்பாற்றப்பட்டிருக்கிறாய்” என்றார்.

قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ

qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).

அப்போது அவ்விரு பெண்களில் ஒருத்தி, "என் தந்தையே! அவரை எங்களுக்குப் பணியாளராக ஆக்குங்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் எங்களுக்குப் பணியாளராக அமர்த்தக்கூடியவர்களில் மிகச் சிறந்தவர், வலிமையும் நம்பிக்கையும் உள்ளவரே" என்றாள்.

قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).

அவர் (ஷேக் மத்யான்) கூறினார், "நிச்சயமாக, எனது இரண்டு மகள்களில் ஒருவரை உங்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்க நான் எண்ணியுள்ளேன். அதற்கான நிபந்தனை என்னவென்றால், நீங்கள் எனக்காக எட்டு ஆண்டுகள் பணியாற்ற வேண்டும். பத்து ஆண்டுகளை நீங்கள் நிறைவுசெய்தால், அது நீங்கள் செய்யும் ஒரு கருணையாகும். நான் உங்களுக்குச் சுமையாக இருக்க விரும்பவில்லை. இன்ஷா அல்லாஹ், நான் ஒரு நல்ல மனிதன் என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்."

قَالَ ذٰلِكَ بَيْنِيْ وَبَيْنَكَۗ اَيَّمَا الْاَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ ࣖ

qāla żālika bainī wa bainak(a), ayyamal-ajalaini qaḍaitu falā ‘udwāna ‘alayy(a), wallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).

அவர் (மூசா) கூறினார், "அந்த (ஒப்பந்தம்) எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையிலானது. நிர்ணயிக்கப்பட்ட இரு நேரங்களில் நான் எதை நிறைவுசெய்கிறேனோ, அதன் பிறகு என் மீது (கூடுதல்) கோரிக்கைகள் எதுவும் இல்லை. மேலும், நாம் கூறுவதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சி."

۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ

falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).

மோசே குறித்த காலத்தை முடித்து, தன் குடும்பத்துடன் புறப்பட்டபோது, மலைச்சரிவில் ஒரு நெருப்பைக் கண்டார். அவர் தன் குடும்பத்தினரிடம், “இங்கேயே காத்திருங்கள், நான் ஒரு நெருப்பைக் காண்கிறேன். ஒருவேளை அதிலிருந்து நான் உங்களுக்கு ஏதேனும் செய்தியைக் கொண்டு வரலாம், அல்லது நீங்கள் குளிர்காய்வதற்கு ஒரு தீப்பொறியைக் கொடுக்கலாம்” என்றார்.

فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).

ஆகவே, அவர் (மூசா) நரக நெருப்பை அடைந்தபோது, பள்ளத்தாக்கின் வலது பக்கத் திசையில், பாக்கியம் நிறைந்த நிலப்பகுதியில் இருந்த ஒரு மரத்தின் மீதிருந்து, அவர் இவ்வாறு அழைக்கப்பட்டார்: “ஓ மூசா! நிச்சயமாக நான் அகிலங்களின் அதிபதியான அல்லாஹ்!”

وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ

wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).

மேலும், உன் கைத்தடியைக் கீழே போடு." எனவே, அவன் ஒரு (சுறுசுறுப்பான) பாம்பைப் போல நகர்வதைக் கண்டபோது, அவர் (மூசே) திரும்பிப் பார்க்காமல் பின்வாங்கி ஓடினார். (அல்லாஹ் கூறினான்), “மூசாவே! இங்கே வாருங்கள், அஞ்சாதீர்கள். நிச்சயமாக, நீங்கள் பாதுகாப்பானவர்.”

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

உங்கள் சட்டையின் கழுத்துப் பகுதிக்குள் உங்கள் கையை நுழைத்தால், அது எந்தக் குறையும் இன்றி வெண்மையாக (பளபளப்பாக) வெளியே வரும். நீங்கள் அஞ்சினால், உங்கள் கைகளை உங்கள் மார்போடு அணைத்துக் கொள்ளுங்கள். இவை உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த இரண்டு அற்புதங்கள் ஆகும் (இவற்றை நீங்கள் ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனுடைய அதிகாரிகளுக்கும் செய்து காட்டுவீர்கள்). நிச்சயமாக, அவர்கள் பொல்லாத மக்கள்.”

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ

qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).

அவர் (மோசே) கூறினார், “என் இறைவா, நான் நிச்சயமாக அவர்களுடைய கூட்டத்தில் ஒருவரைக் கொன்றுவிட்டேன், அதனால் அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிடுவார்களோ என்று அஞ்சுகிறேன்.”

وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ

wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).

மேலும் என் சகோதரன் ஹாரூன், என்னை விடப் பேச்சாற்றல் மிக்கவன்; எனவே, என் கூற்றுகளை உறுதிப்படுத்த அவனை என் உதவியாளராக என்னுடன் அனுப்புங்கள்; நிச்சயமாக, அவர்கள் என்னை மறுத்துவிடுவார்களோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.”

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ

qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).

அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், "உன் சகோதரனுடன் சேர்ந்து உனக்கு நாம் பலம் சேர்ப்போம்; உங்கள் இருவருக்கும் நாம் பெரும் ஆற்றலைத் தருவோம். அதனால், அவர்களால் உங்களை அணுக முடியாது; நமது அற்புதத்தை நிகழ்த்திக்கொண்டு நீங்கள் இருவரும் புறப்படுவீர்; நீங்களும் உங்களைப் பின்பற்றுவோரும் வெற்றி பெறுவீர்கள்."

فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّفْتَرًىۙ وَّمَا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ

falammā jā'ahum mūsā bi'āyātinā bayyinātin qālū mā hāżā illā siḥrum muftarā(n), wa mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).

ஆகவே, மோசே நமது உண்மையான அற்புதத்தை அவர்களிடம் கொண்டு வந்தபோது, அவர்கள், "இது வெறும் கற்பனையான மந்திரம், எங்கள் முன்னோர்களிடையே இதைப் பற்றி நாங்கள் கேள்விப்பட்டதே இல்லை" என்றார்கள்.

وَقَالَ مُوْسٰى رَبِّيْٓ اَعْلَمُ بِمَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى مِنْ عِنْدِهٖ وَمَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

wa qāla mūsā rabbī a‘lamu biman jā'a bil-hudā min ‘indihī wa man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

அதற்கு அவர் (மூசே) பதிலளித்தார், "என் இறைவன், அவனிடமிருந்து நேர்வழியைக் கொண்டுவரத் தகுதியானவர் யார் என்பதையும், மறுமையில் யாருக்கு நல்ல முடிவு கிடைக்கும் என்பதையும் நன்கறிவான். நிச்சயமாக, அநியாயம் செய்பவர்கள் வெற்றி பெற மாட்டார்கள்."

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ مَا عَلِمْتُ لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرِيْۚ فَاَوْقِدْ لِيْ يٰهَامٰنُ عَلَى الطِّيْنِ فَاجْعَلْ لِّيْ صَرْحًا لَّعَلِّيْٓ اَطَّلِعُ اِلٰٓى اِلٰهِ مُوْسٰىۙ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّهٗ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ

wa qāla fir‘aunu yā ayyuhal-mala'u mā ‘alimtu lakum min ilāhin gairī, fa'auqid lī yā hāmānu ‘alaṭ-ṭīni faj‘al lī ṣarḥal la‘allī aṭṭali‘u ilā ilāhi mūsā, wa innī la'aẓunnuhū minal-kāżibīn(a).

அப்பொழுது பார்வோன், "என் ஜனங்களின் ஆட்சியாளர்களே! என்னைத் தவிர உங்களுக்கு வேறொரு தெய்வம் உண்டு என்பதை நான் அறியவில்லை. ஆகையால், ஆமானே, எனக்காகக் களிமண்ணைச் சுட்டுச் செங்கற்களாக்கு. பின்பு எனக்காக ஒரு உயரமான கட்டிடத்தைக் கட்டு. நான் அதன்மேல் ஏறி மோசேயின் தேவனைக் காணும்படிக்கு, அவன் ஒரு பொய்யன் என்பது எனக்கு நிச்சயம்" என்றான்.

وَاسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُوْدُهٗ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اِلَيْنَا لَا يُرْجَعُوْنَ

wastakbara huwa wa judūduhū fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa ẓannū annahum ilainā lā yurja‘ūn(a).

மேலும் அவனும் (பார்வோனும்) அவனது படையும், பூமியில் நியாயமான காரணமின்றி ஆணவத்துடன் நடந்து கொண்டனர்; தாங்கள் நம்மிடம் திருப்பி அனுப்பப்பட மாட்டோம் என்றும் அவர்கள் எண்ணினர்.

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ ۚفَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ

fa'akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yamm(i), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).

ஆகவே, நாம் அவனையும் (ஃபிர்அவ்னையும்) அவனது படையையும் சித்திரவதை செய்து, பின்னர் அவர்களைக் கடலில் எறிந்தோம். எனவே, அநியாயக்காரர்களின் முடிவின் மீது கவனம் செலுத்துங்கள்.

وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّدْعُوْنَ اِلَى النَّارِۚ وَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ لَا يُنْصَرُوْنَ

wa ja‘alnāhum a'immatay yad‘ūna ilan-nār(i), wa yaumal-qiyāmati lā yunṣarūn(a).

மேலும், மக்களை நரகத்திற்கு அழைக்கும் தலைவர்களாக அவர்களை நாம் ஆக்கினோம்; மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு உதவி செய்யப்படாது.

وَاَتْبَعْنٰهُمْ فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا لَعْنَةً ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ هُمْ مِّنَ الْمَقْبُوْحِيْنَ ࣖ

wa atba‘nāhum fī hāżihid-dun-yā la‘nah(tan), wa yaumal-qiyāmati hum minal-maqbūḥīn(a).

மேலும், இவ்வுலகில் நாம் அவர்களைச் சபித்தோம்; ஆனால் மறுமை நாளில், அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கருணையிலிருந்து) விலக்கி வைக்கப்படுபவர்களில் ஒருவராக இருப்பார்கள்.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).

மேலும், முந்தைய சமுதாயங்களை நாம் அழித்த பின்னர், மனிதகுலம் ஒரு பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்ளும் பொருட்டு, அவர்களுக்கு விளக்காகவும், வழிகாட்டுதலாகவும், கருணையாகவும் இருப்பதற்காக மூசாவுக்கு வேதத்தை (தோராவை) வழங்கினோம்.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ

wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).

நாம் மூசாவுக்குக் கட்டளையைத் தெரிவித்தபோது, நீர் (முஹம்மதே!) (புனித துவா பள்ளத்தாக்கின்) மேற்குப் பகுதியில் இருக்கவில்லை; மேலும், (அந்த நிகழ்வைக்) கண்ட மக்களிலும் நீர் இருக்கவில்லை.

وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ

wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).

ஆனால், நாம் சில மக்களைப் படைத்தோம்; அவர்களுக்கு நீண்ட காலம் கடந்துவிட்டது. நீர் (முஹம்மதே!) மத்யான் மக்களுடன் தங்கி, அவர்களுக்கு நமது வசனங்களை ஓதிக் காட்டாமல், நாம் தூதர்களை அனுப்பினோம்.

وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).

நாம் (மூசாவை) அழைத்தபோது, நீர் (முஹம்மதே!) தூர் (மலை) அருகே இருக்கவில்லை. ஆயினும், உமக்கு முன் எச்சரிக்கை செய்தவர்களால் சந்திக்கப்படாத குரைஷியர்களுக்கு நீர் எச்சரிக்கை செய்து, அவர்கள் ஒரு பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, உம்முடைய இறைவனிடமிருந்து ஒரு கருணையாக உம்மை அனுப்பினோம்.

وَلَوْلَآ اَنْ تُصِيْبَهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَيَقُوْلُوْا رَبَّنَا لَوْلَآ اَرْسَلْتَ اِلَيْنَا رَسُوْلًا فَنَتَّبِعَ اٰيٰتِكَ وَنَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lau lā an tuṣībahum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim fayaqūlū rabbanā lau lā arsalta ilainā rasūlan fanattabi‘a āyātika wa nakūna minal-mu'minīn(a).

மேலும், அவர்கள் செய்யும் செயல்களின் காரணமாக அவர்களுக்குத் தண்டனை நேரிடும்போது, “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் உனது வசனங்களைப் பின்பற்றி, நம்பிக்கையாளர்களில் ஒருவராக ஆவதற்காக, நீ ஏன் எங்களுக்கு ஒரு தூதரை அனுப்பவில்லை?” என்று அவர்கள் கூறாதிருக்க வேண்டும்.

فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ

falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).

ஆகவே, நம்மிடமிருந்து சத்தியம் (குர்ஆன்) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள், “முன்பு மூசாவுக்கு அருளப்பட்டதுபோல, அது அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஏன் அருளப்படவில்லை?” என்று கேட்டார்கள். முன்பு மூசாவுக்கு அருளப்பட்டதைக்கூட அவர்கள் மறுக்கவில்லையா? அவர்கள், “(மூசாவும் ஆரோனும்) உதவிய இரண்டு சூனியக்காரர்கள்” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். மேலும் அவர்கள், “நிச்சயமாக, நாங்கள் அவர்கள் எவரையும் அறவே நம்புவதில்லை” என்றும் கூறினார்கள்.

قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அவ்வாறெல்லாம் (தவ்ராத் மற்றும் குர்ஆன்) விட மேலான வழிகாட்டும் ஒரு வேதத்தை அல்லாஹ்விடமிருந்து உமக்குக் கொண்டு வாருங்கள்; நீர் உண்மையுள்ளவராக இருந்தால், நான் அதைப் பின்பற்றுவேன்."

فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

ஆகவே, அவர்கள் (உங்கள் சவாலுக்கு) பதிலளிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் தங்கள் விருப்பங்களையே பின்பற்றுகிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள். மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து சிறிதளவு வழிகாட்டுதலையும் பெறாமல் தன் விருப்பங்களைப் பின்பற்றுபவனை விடப் பெரும் வழிதவறியவன் யார்? நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை.

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ ۗ

wa laqad waṣṣalnā lahumul-qaula la‘allahum yatażakkarūn(a).

மேலும், அவர்கள் அவற்றை எப்போதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே, நாம் இந்த வார்த்தைகளை (குர்ஆனை) அவர்களுக்கு எடுத்துரைத்துள்ளோம்.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

குர்ஆனுக்கு முன்னர் நாம் யாருக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் அதையும் (குர்ஆனையும்) நம்பினார்கள்.

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

மேலும், அவர்களுக்கு (குர்ஆன்) ஓதப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் அதை நம்புகிறோம்; நிச்சயமாக (குர்ஆன்) எங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த சத்தியமாகும். நிச்சயமாக, நாங்கள் முஸ்லிம்களாவதற்கு முன்பே."

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

அவர்கள் தங்கள் பொறுமையின் காரணமாக (தோரா மற்றும் குர்ஆனில் நம்பிக்கை கொண்டதற்காக) இருமடங்கு வெகுமதி பெற்றார்கள்; மேலும் அவர்கள் தீமையை நன்மையால் நிராகரித்து, நாம் அவர்களுக்கு அளித்த வாழ்வாதாரத்தின் ஒரு பகுதியையும் செலவிட்டார்கள்.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

மேலும், அவர்கள் தீய வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போது, அவர்களிடமிருந்து விலகிச் சென்று, "எங்களுக்கு எங்கள் செயல்களும், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்களும் உரித்தாகட்டும்; நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கட்டும். அறியாதவர்களுடன் நாங்கள் தொடர்பு கொள்ள விரும்பவில்லை" என்று கூறுகிறார்கள்.

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

நிச்சயமாக, நீங்கள் (முஹம்மதே), நீங்கள் நேசிப்பவர்களுக்கு உங்களால் நேர்வழி காட்ட முடியாது; ஆனால் அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான். மேலும், நேர்வழியை ஏற்கத் தயாராக இருப்பவர்களை அவன் நன்கு அறிவான்.

وَقَالُوْٓا اِنْ نَّتَّبِعِ الْهُدٰى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ اَرْضِنَاۗ اَوَلَمْ نُمَكِّنْ لَّهُمْ حَرَمًا اٰمِنًا يُّجْبٰٓى اِلَيْهِ ثَمَرٰتُ كُلِّ شَيْءٍ رِّزْقًا مِّنْ لَّدُنَّا وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ

wa qālū in natabi‘il-hudā ma‘aka nutakhaṭṭaf min arḍinā, awalam numakkil lahum ḥaraman āminay yujbā ilaihi ṡamarātu kulli syai'ir rizqam mil ladunnā wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).

மேலும் அவர்கள், "நாங்கள் உமது கட்டளைகளைப் பின்பற்றினால், நிச்சயமாக எங்கள் நிலத்திலிருந்து வெளியேற்றப்படுவோம்" என்று கூறினார்கள். (அல்லாஹ் கூறினான்) அவர்கள் நமது தரப்பிலிருந்து எல்லா விதமான (தாவரங்களின்) பழங்களையும் உங்களுக்கு உணவாகக் கொண்டுவரும் ஹரம் எனும் பாதுகாப்பான மற்றும் பத்திரமான பூமியில் நாம் அவர்களின் நிலையை உறுதிப்படுத்தவில்லையா? ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் இதை அறியமாட்டார்கள்.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ ۢ بَطِرَتْ مَعِيْشَتَهَا ۚفَتِلْكَ مَسٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِّنْۢ بَعْدِهِمْ اِلَّا قَلِيْلًاۗ وَكُنَّا نَحْنُ الْوٰرِثِيْنَ

wa kam ahlaknā min qaryatim baṭirat ma‘īsyatahā, fatilka masākinuhum lam tuskam mim ba‘dihim illā qalīlā(n), wa kunnā naḥnul-wāriṡīn(a).

மேலும், நாம் அழித்த, வாழ்க்கையில் சுகபோகமாக வாழ்ந்த தேசங்களின் குடிமக்கள் எத்தனையோ பேருக்கு, அவர்களுக்குப் பிறகு ஒரு சிறு பகுதியைத் தவிர வேறு யாரும் வசிக்காத ஓர் வசிப்பிடமாக அது இருந்தது. மேலும், அதை நாம்தான் வாரிசாகப் பெறுகிறோம்.”

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرٰى حَتّٰى يَبْعَثَ فِيْٓ اُمِّهَا رَسُوْلًا يَّتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى الْقُرٰىٓ اِلَّا وَاَهْلُهَا ظٰلِمُوْنَ

wa mā kāna rabbuka muhlikal-qurā ḥattā yab‘aṡa fī ummihā rasūlay yatlū ‘alaihim āyātinā, wa mā kunnā muhlikil-qurā illā wa ahluhā ẓālimūn(a).

மேலும், உங்கள் இறைவன் நமது அடையாளங்களை அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டி, அவற்றின் தலைநகரங்களுக்கு ஒரு தூதரை அனுப்பும் வரை நகரங்களை அழிக்க மாட்டான்; அதன் மக்கள் அநீதி இழைத்தாலன்றி, நாம் ஒரு நகரத்தை ஒருபோதும் அழிக்க மாட்டோம்.

وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ

wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).

உங்களுக்கு அளிக்கப்படுபவை யாவும் (செல்வம், பதவி, சந்ததி) இவ்வுலக வாழ்வின் இன்பங்களும் அதன் ஆபரணங்களுமே ஆகும்; ஆனால் அல்லாஹ்விடம் இருப்பவை சிறந்தவை மற்றும் மிகவும் நிலையானவை. உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?

اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ

afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).

அப்படியானால், நாம் யாருக்கு ஒரு நல்ல வாக்குறுதியை (சொர்க்கத்தை) வாக்களித்து அதை அவர் பெற்றாரோ, அவருக்கும், நாம் யாருக்கு இவ்வுலக வாழ்வின் இன்பங்களை வழங்கினோமோ, அந்த நபருக்கும் இது சமமானதா? அப்படியானால், மறுமை நாளில் அவர் (நரகத்திற்கு) இழுத்துச் செல்லப்படுபவர்களில் ஒருவராக இருப்பாரா?

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

மேலும், அவன் (அல்லாஹ்) அவர்களை அழைத்து, "நீங்கள் ஒரு காலத்தில் என் கூட்டாளிகள் என்று நினைத்தவர்கள் எங்கே?" என்று கேட்ட அந்த நாளை நினைவுகூருங்கள்.

قَالَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هٰٓؤُلَاۤءِ الَّذِيْنَ اَغْوَيْنَاۚ اَغْوَيْنٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَاۚ تَبَرَّأْنَآ اِلَيْكَ مَا كَانُوْٓا اِيَّانَا يَعْبُدُوْنَ

wa qālal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu rabbanā hā'ulā'il-lażīna agwainā, agwaināhum kamā gawainā, tabarra'nā ilaika mā kānū iyyānā ya‘budūn(a).

நிச்சயமாகத் தண்டிக்கப்படவிருப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எங்கள் இறைவா, இவர்களையே நாங்கள் வழிதவறச் செய்தோம்; நாங்களே வழிதவறியது போலவே இவர்களையும் வழிதவறச் செய்தோம். நாங்கள் (அவர்களிடமிருந்து) விடுபட்டவர்கள் என்று உன்னிடம் அறிவிக்கிறோம்; அவர்கள் ஒருபோதும் எங்களை வணங்க மாட்டார்கள்."

وَقِيْلَ ادْعُوْا شُرَكَاۤءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَهُمْ ۗوَرَاَوُا الْعَذَابَۚ لَوْ اَنَّهُمْ كَانُوْا يَهْتَدُوْنَ

wa qīlad‘ū syurakā'akum fada‘auhum falam yastajībū lahum wa ra'awul-‘ażāb(a), lau annahum kānū yahtadūn(a).

மேலும், "உங்கள் கூட்டாளிகளை அழையுங்கள்" என்று அவர்களிடம் கூறப்பட்டது; அவர்களும் அழைத்தார்கள், ஆனால் அழைத்தவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை, அதனால் அவர்கள் தண்டனையைக் கண்டார்கள். தாங்கள் முதலில் வழிகாட்டுதலைப் பெற்றிருக்கலாமே என்று அவர்கள் வருந்துகிறார்கள்.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ مَاذَآ اَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِيْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu māżā ajabtumul-mursalīn(a).

மேலும், அவன் (அல்லாஹ்) அவர்களை அழைத்து, "தூதர்களுக்கு உங்கள் பதில் என்னவாக இருந்தது?" என்று கேட்ட அந்த நாளை நினைவுகூருங்கள்.

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْاَنْۢبَاۤءُ يَوْمَىِٕذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاۤءَلُوْنَ

fa ‘amiyat ‘alaihimul-ambā'u yauma'iżin fahum lā yatasā'alūn(a).

அதனால், அன்று பலவிதமான காரணங்களால் அவர்களுக்கு இருள் சூழ்ந்தது, எனவே அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கேள்விகள் கேட்டுக்கொள்ளவில்லை.

فَاَمَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَعَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ مِنَ الْمُفْلِحِيْنَ

fa ammā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa‘asā ay yakūna minal-mufliḥīn(a).

ஆகவே, மனம் திருந்தி, நம்பிக்கை கொண்டு, நற்செயல்கள் செய்பவர்கள் பாக்கியவான்களாவார்கள் என நம்பலாம்.

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ وَيَخْتَارُ ۗمَا كَانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ ۗسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَتَعٰلٰى عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

wa rabbuka yakhluqu mā yasyā'u wa yakhtār(u), mā kāna lahumul-khiyarah(tu), subḥānallāhi wa ta‘ālā ‘ammā yusyrikūn(a).

மேலும் உங்கள் இறைவன் தான் நாடியதைப் படைக்கிறான், தேர்ந்தெடுக்கிறான். அவர்களுக்கு (மனிதர்களுக்கு) வேறு வழி இல்லை. அல்லாஹ்வுக்கே புகழ், மேலும் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இணைவைப்பதை விட அவன் மிக உயர்ந்தவன்.

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُوْرُهُمْ وَمَا يُعْلِنُوْنَ

wa rabbuka ya‘lamu mā tukinnu ṣudūruhum wa mā yu‘linūn(a).

அவர்களுடைய உள்ளங்களில் மறைந்திருப்பதையும், அவர்கள் வெளிப்படுத்துவதையும் உங்கள் இறைவன் அறிவான்.

وَهُوَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ لَهُ الْحَمْدُ فِى الْاُوْلٰى وَالْاٰخِرَةِ ۖوَلَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ

wa huwallāhu lā ilāha illā huw(a), lahul-ḥamdu fil-ūlā wal-ākhirah(ti), wa lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

அவனே அல்லாஹ்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் எல்லாப் புகழும் அவனுக்கே உரியது; அவனிடமே எல்லா முடிவும் உள்ளது; அவனிடமே நீங்கள் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவீர்கள்.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ الَّيْلَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِضِيَاۤءٍ ۗ اَفَلَا تَسْمَعُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumul-laila sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum biḍiyā'(in), afalā tasma‘ūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "மறுமை நாள் வரை அல்லாஹ் உங்களுக்கு இரவை நீடித்ததாக ஆக்கினால், நீர் என்ன நினைப்பீர்? அல்லாஹ்வைத் தவிர உங்களுக்கு ஒளியைக் கொண்டு வருபவர் யார்? நீர் செவிமடுக்க மாட்டீரா?"

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ جَعَلَ اللّٰهُ عَلَيْكُمُ النَّهَارَ سَرْمَدًا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْتِيْكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُوْنَ فِيْهِ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

qul ara'aitum in ja‘alallāhu ‘alaikumun-nahāra sarmadan ilā yaumil-qiyāmati man ilāhun gairullāhi ya'tīkum bilailin taskunūna fīh(i), afalā tubṣirūn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "மறுமை நாள் வரை அல்லாஹ் உங்களுக்குப் பகலைத் தொடர்ச்சியாக ஆக்கினால், நீர் என்ன நினைப்பீர்? அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யார் உங்களுக்கு இரவை ஓய்விடமாக அளிப்பார்? நீர் பார்க்க மாட்டீரா?"

وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ

wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).

அவன் தன் கருணையினாலேயே உங்களுக்காக இரவையும் பகலையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறான்; அதில் நீங்கள் இளைப்பாறவும், (பகலில்) அவனது அருட்கொடையை நாடவும், அவனுக்கு நன்றி செலுத்தவும் வேண்டும் என்பதற்காகவே.

وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ

wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).

மேலும், அவன் (அல்லாஹ்) அவர்களை அழைத்து, "நீங்கள் ஒரு காலத்தில் என் கூட்டாளிகள் என்று நினைத்தவர்கள் எங்கே?" என்று கேட்ட அந்த நாளை நினைவுகூருங்கள்.

وَنَزَعْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا فَقُلْنَا هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ فَعَلِمُوْٓا اَنَّ الْحَقَّ لِلّٰهِ وَضَلَّ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ ࣖ

wa naza‘nā min kulli ummatin syahīdan faqulnā hātū burhānakum fa‘alimū annal-ḥaqqa lillāhi wa ḍalla ‘anhum mā kānū yaftarūn(a).

மேலும், நாம் ஒவ்வொரு சமூகத்திலிருந்தும் ஒரு சாட்சியைக் கொண்டுவந்தோம்; பின்னர், "உங்கள் உண்மைக்கு ஆதாரம் அளியுங்கள்" என்று கூறினோம். அதன்மூலம், சரியான (உண்மை) அல்லாஹ்வுக்கே உரியது என்பதையும், தங்களுக்கு முன்னர் இருந்தவை தங்களைவிட்டு நீங்கிவிட்டன என்பதையும் அவர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள்.

۞ اِنَّ قَارُوْنَ كَانَ مِنْ قَوْمِ مُوْسٰى فَبَغٰى عَلَيْهِمْ ۖوَاٰتَيْنٰهُ مِنَ الْكُنُوْزِ مَآ اِنَّ مَفَاتِحَهٗ لَتَنُوْۤاُ بِالْعُصْبَةِ اُولِى الْقُوَّةِ اِذْ قَالَ لَهٗ قَوْمُهٗ لَا تَفْرَحْ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِيْنَ

inna qārūna kāna min qaumi mūsā fabagā ‘alaihim, wa ātaināhu minal-kunūzi mā inna mafātiḥahū latanū'u bil-‘uṣbati ulil-quwwah(ti), iż qāla lahū qaumuhū lā tafraḥ, innallāha lā yuḥibbul-fariḥīn(a).

நிச்சயமாக, கருண் மூசாவின் மக்களில் ஒருவனாக இருந்தான்; ஆனால் அவன் அவர்களுக்கு அநீதி இழைத்தான். மேலும், பலம் வாய்ந்த பல மனிதர்களால் கூடத் தாங்க முடியாத அளவுக்கு மிகவும் கனமான சாவிகளைக் கொண்ட ஒரு கருவூலத்தை நாம் அவனுக்கு வழங்கினோம். அவனுடைய மக்கள் அவனிடம், "பெருமை கொள்ளாதே. நிச்சயமாக, தற்பெருமை பேசுபவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.

وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியவற்றைக் கொண்டு மறுமை உலகின் (நற்கூலியை) தேடுங்கள். ஆனால், இவ்வுலகில் உங்கள் பங்கை மறந்துவிடாதீர்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கு நன்மை செய்ததைப்போலவே நீங்களும் மற்றவர்களுக்கு நன்மை செய்யுங்கள். மேலும், பூமியில் சேதம் விளைவிக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, சேதம் விளைவிப்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.

قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ عِنْدِيْۗ اَوَلَمْ يَعْلَمْ اَنَّ اللّٰهَ قَدْ اَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهٖ مِنَ الْقُرُوْنِ مَنْ هُوَ اَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَّاَكْثَرُ جَمْعًا ۗوَلَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذُنُوْبِهِمُ الْمُجْرِمُوْنَ

qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilmin ‘indī, awalam ya‘lam annallāha qad ahlaka min qablihī minal-qurūni man huwa asyaddu minhu quwwataw wa akṡaru jam‘ā(n), wa lā yus'alu ‘an żunūbihimul-mujrimūn(a).

அவன் (கருண்) கூறினான், "நிச்சயமாக, என்னிடம் உள்ள அறிவின் காரணமாகவே எனக்கு (அந்தப் புதையல்) வழங்கப்பட்டது." தன்னை விட வலிமைமிக்க முந்தைய சமூகங்களை அல்லாஹ் அழித்து, அதிக செல்வத்தைச் சேர்த்துள்ளான் என்பது அவனுக்குத் தெரியாதா? மேலும், அந்தப் பாவிகளிடம் அவர்களுடைய பாவங்களைப் பற்றிக் கேட்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ فِيْ زِيْنَتِهٖ ۗقَالَ الَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا يٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ قَارُوْنُۙ اِنَّهٗ لَذُوْ حَظٍّ عَظِيْمٍ

fa kharaja ‘alā qaumihī fī zīnatih(ī), qālal-lażīna yurīdūnal-ḥayātad-dun-yā yā laita lanā miṡla mā ūtiya qārūn(u), innahū lażū ḥaẓẓin ‘aẓīm(in).

ஆகவே அவன் (கருண்) தன் மகிமையுடன் தன் மக்களிடையே வெளிப்பட்டான். உலகியல் வாழ்வை விரும்புவோர், "கருணனுக்குக் கிடைத்தது போன்ற செல்வம் நமக்கும் கிடைக்குமென்று நம்புவோமாக, உண்மையில் அவனுக்குப் பெரும் அதிர்ஷ்டம் இருக்கிறது" என்கிறார்கள்.

وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ

wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).

ஆனால், அறிவுத்திறன் மிக்கவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "உங்களுக்குக் கேடு! நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் கூலி சிறந்தது என்பதையும், பொறுமையாளர்களுக்கு மட்டுமே (அந்தப் பெரும் கூலி) கிடைக்கும் என்பதையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள்."

فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ

fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).

ஆகவே, நாம் அவனையும் (கருணையும்) அவனது வீட்டையும் பூமியில் வீழ்த்தினோம். அல்லாஹ்வைத் தவிர அவனுக்கு உதவ வேறு யாரும் இல்லை. மேலும், அவன் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளும் ஆற்றல் பெற்றவர்களில் ஒருவனாகவும் இருக்கவில்லை.

وَاَصْبَحَ الَّذِيْنَ تَمَنَّوْا مَكَانَهٗ بِالْاَمْسِ يَقُوْلُوْنَ وَيْكَاَنَّ اللّٰهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُۚ لَوْلَآ اَنْ مَّنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۗوَيْكَاَنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الْكٰفِرُوْنَ ࣖ

wa aṣbaḥal-lażīna tamannau makānahū bil-amsi yaqūlūna waika'annallāha yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdir(u), lau lā am mannallāhu ‘alainā lakhasafa binā, waika'annahū lā yufliḥul-kāfirūn(a).

மேலும், நேற்று தங்கள் நிலையைப் பற்றிக் கற்பனை செய்துகொண்ட அந்த மக்கள் (கருண்) கூறினார்கள்: "ஐயோ, அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை அளிக்கிறான் என்பதும், (தன் அடியார்களில் தான் நாடியவர்களுக்கு) வரம்பை விதிக்கிறான் என்பதும் உண்மையே. அல்லாஹ் தன் அருட்கொடையை எங்களுக்கு வழங்காமல் இருந்திருந்தால், நிச்சயமாக அவன் எங்களையும் புதைத்திருப்பான். ஐயோ, (அல்லாஹ்வின் அருளை) மறுப்பவர்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகளாக இருக்க மாட்டார்கள் என்பதும் உண்மையே."

تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ

tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).

தற்பெருமை கொள்ளாதவர்களுக்கும், பூமியில் தீங்கு செய்யாதவர்களுக்கும் மறுமை பூமியை நாம் ஆக்கியுள்ளோம். மேலும், அதன் (நல்ல) பலன் இறையச்சமுள்ளவர்களுக்கே உரியது.

مَنْ جَاۤءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهٗ خَيْرٌ مِّنْهَاۚ وَمَنْ جَاۤءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِيْنَ عَمِلُوا السَّيِّاٰتِ اِلَّا مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

man jā'a bil-ḥasanati falahū khairum minhā, wa man jā'a bis-sayyi'ati falā yujzal-lażīna ‘amilus-sayyi'āti illā mā kānū ya‘malūn(a).

யார் நன்மையுடன் வருகிறாரோ, அவர் தனது நன்மையை விடச் சிறந்த வெகுமதியைப் பெறுவார்; மேலும் யார் தீமையுடன் வருகிறாரோ, அந்தத் தீமையைச் செய்தவர்கள், தாங்கள் முன்பு செய்ததற்குத் தகுந்த விகிதத்தில் மட்டுமே வெகுமதி பெறுவார்கள்.

اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).

நிச்சயமாக, குர்ஆனின் சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்தும்படி உம்மிடம் (முஹம்மதே) பணிக்கும் அல்லாஹ், உம்மைத் திரும்பும் இடத்திற்கு நிச்சயமாகத் திருப்பி அனுப்புவான். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நேர்வழி காட்டுபவர்களையும், வெளிப்படையான வழிகேட்டில் இருப்பவர்களையும் என் இறைவன் அறிவான்."

وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ

wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).

மேலும், வேதம் (அல்-குர்ஆன்) தமக்கு அருளப்படும் என்று நீர் (முஹம்மதே) ஒருபோதும் நம்பவில்லை; மாறாக, அது உம்முடைய இறைவனிடமிருந்து ஒரு கருணையாக அருளப்பட்டது. ஆகையால், நீர் நிராகரிப்பவர்களுக்கு ஒருபோதும் உதவியாளராக இருக்கக்கூடாது.

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ بَعْدَ اِذْ اُنْزِلَتْ اِلَيْكَ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ ۚ

wa lā yaṣuddunnaka ‘an āyātillāhi ba‘da iż unzilat ilaika wad‘u ilā rabbika wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

(முஹம்மதே!) உமக்கு அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் அருளப்பட்ட பிறகு, அவற்றை எடுத்துரைப்பதில் இருந்து அவர்கள் உமக்குத் தடையாக இருக்க விடாதீர். உம்முடைய இறைவனை நம்பும்படி (மக்களுக்கு) அழைப்பு விடுங்கள். இணைவைப்பவர்களில் ஒருவராக ஆகாதீர்.

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۘ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ اِلَّا وَجْهَهٗ ۗ لَهُ الْحُكْمُ وَاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

wa lā tad‘u ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), lā ilāha illā huw(a), kullu syai'in hālikun illā wajhah(ū), lahul-ḥukmu wa ilaihi turja‘ūn(a).

மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை நீங்கள் வணங்காதீர்கள். அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அல்லாஹ்வைத் தவிர அனைத்தும் அழிந்துவிடும். எல்லா முடிவுகளும் அவனது அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டவை, மேலும் அவனிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்.