Q.S அல்-இஸ்ரா (اَلْإِسْرَاء) - 111 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ

subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).

அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். அவன் தன் அடியாரை (முஹம்மது) இரவில் மஸ்ஜிதிலிருந்து, அதைச் சுற்றிலும் நாம் அருள்பாலித்த அக்ஸா மஸ்ஜிதுக்கு அழைத்துச் சென்றான். இதன் மூலம் நமது மகத்துவத்தின் சில அடையாளங்களை அவருக்குக் காட்ட விரும்பினோம். நிச்சயமாக, அவன் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் பார்ப்பவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ

wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).

மேலும், நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தை (தோராவை) வழங்கினோம்; அதனை இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு வழிகாட்டியாக ஆக்கினோம். (அதனுடன்) "என்னைத் தவிர வேறு யாரையும் (பாதுகாவலராக) ஏற்றுக்கொள்ளாதீர்கள்" என்ற வார்த்தைகளையும் சேர்த்தோம்.

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۗ اِنَّهٗ كَانَ عَبْدًا شَكُوْرًا

Żurriyyata man ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), innahū kāna ‘abdan syakūrā(n).

(அல்லாஹ்வே!) நாம் நூஹ்வுடன் கொண்டுவந்தவர்களின் சந்ததியினரே! நிச்சயமாக, அவர் (நூஹ்) மிகவும் நன்றியுணர்வுள்ள (அல்லாஹ்வின்) அடியாராக இருந்தார்.

وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا

wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).

மேலும், இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினருக்கு எதிராக வேதத்தில் நாம் இவ்வாறு தீர்ப்பளித்தோம்: "நீங்கள் இவ்வுலகில் நிச்சயமாக இருமுறை தீமை செய்வீர்கள்; மேலும், மிகுந்த ஆணவத்துடன் தற்பெருமை கொள்வீர்கள்."

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

ஆகவே, அந்த இரண்டு குற்றங்களில் முதலாவதற்கான தண்டனை வழங்கும் நேரம் வந்தபோது, நமது வலிமைமிக்க அடியார்களை உங்களிடம் கொண்டு வந்தோம்; பின்னர் அவர்கள் கிராமங்களில் அட்டூழியம் செய்தனர். மேலும் அது நிச்சயமாக நடைமுறைப்படுத்தப்படும் ஒரு முடிவாகும்.

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

பின்னர் அவர்களைத் தோற்கடிக்கும் வாய்ப்பை உங்களுக்கு வழங்கினோம்; உங்களுக்குச் செல்வத்தையும் பிள்ளைகளையும் அளித்து உதவினோம்; மேலும் உங்களைப் பெரிய கூட்டமாக ஆக்கினோம்.

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

நீங்கள் நன்மை செய்தால், உங்களுக்கே நன்மை செய்கிறீர்கள். நீங்கள் தீமை செய்தால், அதுவும் உங்களுக்கே. இரண்டாவது தண்டனை வரும்போது, உங்கள் முகங்களை இழிவுபடுத்துவதற்காக (உங்கள் எதிரிகளை) நாம் எழுப்புவோம்; அவர்கள் முதல் முறை நுழைந்ததைப் போலவே (அல்-அக்ஸா மஸ்ஜிதுக்குள்) நுழைவார்கள், மேலும் தங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் அழிப்பார்கள்.

عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يَّرْحَمَكُمْۚ وَاِنْ عُدْتُّمْ عُدْنَاۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكٰفِرِيْنَ حَصِيْرًا

‘asā rabbukum ay yarḥamakum, wa in ‘uttum ‘udnā, wa ja‘alnā jahannama lil-kāfirīna ḥaṣīrā(n).

உங்கள் இறைவன் உங்கள் மீது கருணை காட்டுவானாக; ஆனால், நீங்கள் (தீமை) புரிந்தால், நிச்சயமாக நாம் (உங்களைத்) தண்டிப்போம். மேலும், நிராகரிப்பவர்களுக்கு நரகத்தை நாம் சிறைச்சாலையாக ஆக்கினோம்.

اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْدِيْ لِلَّتِيْ هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِيْنَ الَّذِيْنَ يَعْمَلُوْنَ الصّٰلِحٰتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَبِيْرًاۙ

inna hāżal-qur'āna yahdī lil-latī hiya aqwamu wa yubasysyirul-mu'minīnal-lażīna ya‘malūnaṣ-ṣāliḥāti anna lahum ajran kabīrā(n).

நிச்சயமாக, இந்தக் குர்ஆன் நேரான பாதைக்கு வழிகாட்டுகிறது மற்றும் நற்செயல்கள் செய்யும் விசுவாசிகளுக்கு மாபெரும் வெகுமதிகளைப் பெறுவார்கள் என்ற நற்செய்தியையும் அளிக்கிறது.

وَّاَنَّ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ اَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ

wa annal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati a‘tadnā lahum ‘ażāban alīmā(n).

மேலும், மறுமையை நம்பாதவர்களுக்கு, வேதனையான தண்டனையை நாம் தயார் செய்துள்ளோம்.

وَيَدْعُ الْاِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاۤءَهٗ بِالْخَيْرِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ عَجُوْلًا

wa yad‘ul-insānu bisy-syarri du‘ā'ahū bil-khair(i), wa kānal-insānu ‘ajūlā(n).

மேலும் மனிதன், நன்மைக்காகப் பிரார்த்திப்பதைப் போலவே, தீமைக்காகவும் அடிக்கடி பிரார்த்திக்கிறான். உண்மையில், மனிதர்கள் அவசரக்காரர்கள்.

وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا

wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).

மேலும், நாம் இரவையும் பகலையும் நமது மகத்துவத்தின் இரு அடையாளங்களாக ஆக்கினோம்; பின்னர், இரவின் அடையாளத்தை அழித்து, பகலின் அடையாளத்தைப் பிரகாசமானதாக ஆக்கினோம். இதன்மூலம், நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் அருளைத் தேடவும், ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கையையும் காலக் கணக்கையும் அறிந்து கொள்ளவும் முடியும். மேலும், நாம் எல்லாவற்றையும் தெளிவாக விளக்கியுள்ளோம்.

وَكُلَّ اِنْسَانٍ اَلْزَمْنٰهُ طٰۤىِٕرَهٗ فِيْ عُنُقِهٖۗ وَنُخْرِجُ لَهٗ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ كِتٰبًا يَّلْقٰىهُ مَنْشُوْرًا

wa kulla insānin alzamnāhu ṭā'irahū fī ‘unuqih(ī), wa nukhriju lahū yaumal-qiyāmati kitābay yalqāhu mansyūrā(n).

மேலும், ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனது செயல்களின் பதிவேட்டை அவனது கழுத்தில் நாம் அணிவித்துள்ளோம். மறுமை நாளில், அவனுக்கு நாம் ஒரு திறந்த ஏட்டைக் கொண்டு வருவோம்.

اِقْرَأْ كِتٰبَكَۗ كَفٰى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيْبًاۗ

iqra' kitābak(a), kafā binafsikal-yauma ‘alaika ḥasībā(n).

உங்கள் புத்தகத்தைப் படியுங்கள்; இன்றோ உங்களுக்கு எதிராகக் கணக்குக் கேட்க நீங்களே போதுமானவர்கள்.

مَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَاۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِيْنَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُوْلًا

manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa mā kunnā mu‘ażżibīna ḥattā nab‘aṡa rasūlā(n).

எவர் (அல்லாஹ்வின்) வழிகாட்டுதலின்படி செயல்படுகிறாரோ, நிச்சயமாக அது அவருடைய (பாதுகாப்பிற்காகவே); மேலும் எவர் வழிதவறிச் செல்கிறாரோ, அவருக்கு ஏற்படும் உண்மையான (இழப்பு) அவருக்கே ஆகும். ஒரு பாவி மற்றொருவனின் பாவங்களைச் சுமக்க முடியாது, ஆனால் நாம் ஒரு தூதரை அனுப்பும் வரை அவனைத் தண்டிக்க மாட்டோம்.

وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا

wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).

மேலும், நாம் ஒரு நாட்டை அழிக்க விரும்பினால், அந்நாட்டில் சுகபோகமாக வாழும் மக்களுக்கு (அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியுமாறு) நாம் கட்டளையிடுகிறோம்; ஆனால், அவர்கள் அந்நாட்டில் மாறுசெய்தால், (நமது தண்டனையின்) வார்த்தைகள் அவர்கள் மீது பிரயோகிக்கப்படும், பின்னர் நாம் (அந்நாட்டை) முற்றிலுமாக அழித்துவிடுவோம்.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُوْنِ مِنْۢ بَعْدِ نُوْحٍۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

wa kam ahlaknā minal-qurūni mim ba‘di nūḥ(in), wa kafā birabbika biżunūbi ‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

நூஹாவிற்குப் பிறகு எத்தனை சமுதாயங்களை நாம் அழித்தோம். மேலும், அனைத்தையும் அறிந்தவனும், தன் அடியார்களின் பாவங்களைக் காண்பவனுமாகிய உங்கள் இறைவனே போதுமானவன்.

مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهٗ فِيْهَا مَا نَشَاۤءُ لِمَنْ نُّرِيْدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهٗ جَهَنَّمَۚ يَصْلٰىهَا مَذْمُوْمًا مَّدْحُوْرًا

man kāna yurīdul-‘ājilata ‘ajjalnā lahū fīhā mā nasyā'u liman nurīdu ṡumma ja‘alnā lahū jahannam(a), yaṣlāhā mażmūmam madḥūrā(n).

எவர் இவ்வுலக வாழ்வை விரும்புகிறாரோ, அவருக்கு இவ்வுலகில் நாம் நாடியவர்களுக்கு நாடியதை விரைவுபடுத்துவோம். பின்னர், அவருக்கு மறுமையில் நரகத்தை நாம் தயார் செய்தோம்; அவர் அதில் இழிந்தவராகவும் நாடு கடத்தப்பட்டவராகவும் நுழைவார்.

وَمَنْ اَرَادَ الْاٰخِرَةَ وَسَعٰى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَاُولٰۤىِٕكَ كَانَ سَعْيُهُمْ مَّشْكُوْرًا

wa man arādal-ākhirata wa sa‘ā lahā sa‘yahā wa huwa mu'minun fa ulā'ika kāna sa‘yuhum masykūrā(n).

மேலும், எவர் மறுமையை விரும்பி, நம்பிக்கை கொண்டு அதை நோக்கித் தீவிரமாக முயற்சிக்கிறாரோ, அவருடைய முயற்சிகளுக்கு நல்ல வெகுமதி கிடைக்கும்.

كُلًّا نُّمِدُّ هٰٓؤُلَاۤءِ وَهٰٓؤُلَاۤءِ مِنْ عَطَاۤءِ رَبِّكَ ۗوَمَا كَانَ عَطَاۤءُ رَبِّكَ مَحْظُوْرًا

kullan numiddu hā'ulā'i wa hā'ulā'i min ‘aṭā'i rabbik(a), wa mā kāna ‘aṭā'u rabbika maḥẓūrā(n).

(இவ்வுலகை விரும்பும்) இந்தக் கூட்டத்தினராக இருந்தாலும் சரி, (மறுமையை விரும்பும்) அந்தக் கூட்டத்தினராக இருந்தாலும் சரி, ஒவ்வொரு கூட்டத்திற்கும் உங்கள் இறைவனின் அருட்கொடையிலிருந்து நாம் உதவி அளிக்கிறோம். மேலும், உங்கள் இறைவனின் அருட்கொடையைத் தடுக்க முடியாது.

اُنْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۗ وَلَلْاٰخِرَةُ اَكْبَرُ دَرَجٰتٍ وَّاَكْبَرُ تَفْضِيْلًا

unẓur kaifa faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), wa lal-ākhiratu akbaru darajātiw wa akbaru tafḍīlā(n).

மற்றவர்களை விட அவர்களில் சிலருக்கு நாம் எவ்வாறு சாதகமாக இருந்திருக்கிறோம் என்பதைப் பாருங்கள். மேலும், மறுமை தகுதியில் உயர்ந்ததாகவும், நன்மையில் சிறந்ததாகவும் இருக்கிறது.

لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ

lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).

அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை உருவாக்காதீர்கள், இல்லையெனில் நீங்கள் இழிவுபடுத்தப்பட்டு அவமானப்படுத்தப்படுவீர்கள்.

۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا

wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).

உங்கள் இறைவன், அவனைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்க வேண்டாம் என்றும், உங்கள் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்ய வேண்டும் என்றும் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான். அவர்களில் ஒருவர் அல்லது இருவருமே உங்கள் பராமரிப்பில் முதுமை அடைந்தால், அவர்கள் இருவரையும் நோக்கி 'ஆ' என்ற வார்த்தையை ஒருபோதும் கூறாதீர்கள்; அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து ஒருபோதும் கத்தாதீர்கள்; மேலும், அவர்கள் இருவரிடமும் நல்ல வார்த்தைகளையே கூறுங்கள்.

وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ

wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).

மேலும், அவர்கள் இருவரிடமும் மிகுந்த அன்புடன் பணிந்து, "என் இறைவா! நான் சிறுவனாக இருந்தபோது அவர்கள் இருவரும் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததுபோல, அவர்கள் இருவரையும் நேசி!" என்று கூறு.

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا فِيْ نُفُوْسِكُمْ ۗاِنْ تَكُوْنُوْا صٰلِحِيْنَ فَاِنَّهٗ كَانَ لِلْاَوَّابِيْنَ غَفُوْرًا

rabbukum a‘lamu bimā fī nufūsikum, in takūnū ṣāliḥīna fa innahū kāna lil-awwābīna gafūrā(n).

உங்கள் உள்ளத்தில் உள்ளதை உங்கள் இறைவன் நன்கறிவான்; நீங்கள் ஒரு நல்ல மனிதராக இருந்தால், நிச்சயமாக, மனம் திருந்துபவர்களை அவன் மன்னிப்பவன்.

وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا

wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).

நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும், பயணம் மேற்கொள்பவர்களுக்கும் உரியதைக் கொடுங்கள்; உங்கள் செல்வத்தை வீணாகச் செலவழிக்காதீர்கள்.

اِنَّ الْمُبَذِّرِيْنَ كَانُوْٓا اِخْوَانَ الشَّيٰطِيْنِ ۗوَكَانَ الشَّيْطٰنُ لِرَبِّهٖ كَفُوْرًا

innal-mubażżirīna kānū ikhwānasy-syayāṭīn(i), wa kānasy-syaiṭānu lirabbihī kafūrā(n).

உண்மையில், வீண்செலவு செய்பவர்கள் ஷைத்தானின் சகோதரர்கள் ஆவர்; மேலும் ஷைத்தான் தன் இறைவனை மிகவும் நம்புவதில்லை.

وَاِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغَاۤءَ رَحْمَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ تَرْجُوْهَا فَقُلْ لَّهُمْ قَوْلًا مَّيْسُوْرًا

wa immā tu‘riḍanna ‘anhumubtigā'a raḥmatim mir rabbika tarjūhā faqul lahum qaulam maisūrā(n).

உமது இறைவனிடமிருந்து நீர் எதிர்பார்க்கும் கருணையைப் பெறுவதற்காக அவர்களைப் புறக்கணித்தால், அவர்களிடம் இளகிய வார்த்தைகளைக் கூறுங்கள்.

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا

wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).

மேலும், உங்கள் கைகளை உங்கள் கழுத்துடன் விலங்கிடாதீர்கள்; அவற்றை மிகவும் தாராளமாக நீட்டவும் வேண்டாம். இல்லையெனில், நீங்கள் அவமானத்திற்கும் வருத்தத்திற்கும் ஆளாவீர்கள்.

اِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗاِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا ࣖ

inna rabbaka yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவன் தான் நாடியவர்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை விரிவுபடுத்துகிறான், தான் நாடியவர்களுக்கு வரம்பையும் விதிக்கிறான். நிச்சயமாக, அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவனாகவும், தன் அடியார்களை எல்லாம் காண்பவனாகவும் இருக்கிறான்.

وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ خَشْيَةَ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَاِيَّاكُمْۗ اِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًٔا كَبِيْرًا

wa lā taqtulū aulādakum khasy-yata imlāq(in), naḥnu narzuquhum wa iyyākum, inna qatlahum kāna khiṭ'an kabīrā(n).

வறுமைக்கு அஞ்சி உங்கள் பிள்ளைகளைக் கொல்லாதீர்கள். அவர்களுக்கும் உங்களுக்கும் நாமே வாழ்வாதாரம் அளிக்கிறோம். அவர்களைக் கொல்வது நிச்சயமாக ஒரு பெரும் பாவமாகும்.

وَلَا تَقْرَبُوا الزِّنٰىٓ اِنَّهٗ كَانَ فَاحِشَةً ۗوَسَاۤءَ سَبِيْلًا

wa lā taqrabuz-zinā innahū kāna fāḥisyah(tan), wa sā'a sabīlā(n).

மேலும், விபசாரத்தின் அருகே வராதீர்கள்; அது நிச்சயமாக அருவருப்பானதும் தீய வழியுமாகும்.

وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا

wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).

மேலும், தகுந்த காரணம் இல்லாமல், அல்லாஹ் யாரைக் கொல்லக் கூடாது என்று தடை செய்கிறானோ அவர்களைக் கொல்லாதீர்கள். அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்ட எவருடைய பாதுகாவலருக்கும் நிச்சயமாக நாம் அதிகாரம் அளித்திருக்கிறோம்; ஆனால், அவருடைய பாதுகாவலர் கொலை செய்வதில் வரம்பு மீற வேண்டாம். நிச்சயமாக, அவரே உதவி பெறுபவர்.

وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗۖ وَاَوْفُوْا بِالْعَهْدِۖ اِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa aufū bil-‘ahd(i), innal-‘ahda kāna mas'ūlā(n).

ஒரு அனாதை பருவமடையும் வரை, அவனுக்கு நன்மை பயக்கும் வழியைத் தவிர வேறு வழியில் அவனுடைய சொத்தை அணுகாதீர்கள்; மேலும், உங்கள் வாக்குறுதிகளை நிறைவேற்றுங்கள், ஏனெனில் அவைகளைக் குறித்து நீங்கள் விசாரிக்கப்படுவீர்கள்.

وَاَوْفُوا الْكَيْلَ اِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا

wa auful-kaila iżā kiltum wa zinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).

மேலும், அளக்கும்போது அளவைத் துல்லியமாக நிர்ணயித்து, சரியான தராசைக் கொண்டு எடைபோடுங்கள். அதுதான் (உங்களுக்கு) மிகவும் முக்கியமானது, அதன் விளைவுகளும் சிறப்பாக இருக்கும்.

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا

wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).

உங்களுக்கு அறிவில்லாததைப் பின்பற்றாதீர்கள்; ஏனெனில், அதைக்குறித்து உங்கள் செவியும், பார்வையும், மனசாட்சியும் விசாரிக்கப்படும்.

وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا

wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).

மேலும், இந்தப் பூமியில் அகங்காரத்துடன் நடக்காதே; ஏனெனில், உன்னால் பூமியைத் துளைக்கவும் முடியாது, மலைகளைப் போல உயர எழவும் முடியாது.

كُلُّ ذٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهٗ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوْهًا

kullu żālika kāna sayyi'uhū ‘inda rabbika makrūhā(n).

இந்தத் தீமைகள் யாவும் உங்கள் இறைவனின் பார்வையில் மிகவும் வெறுக்கத்தக்கவை.

ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا

Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).

அது அல்லாஹ் உங்களுக்கு (முஹம்மதே!) வெளிப்படுத்திய ஞானங்களில் ஒன்றாகும். மேலும், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை நீங்கள் படைக்காதீர்கள். அவ்வாறு செய்தால், நீங்கள் இழிவான நிலையில் நரகத்தில் தள்ளப்பட்டு, (அல்லாஹ்வின் கருணையிலிருந்து) விலக்கி வைக்கப்படுவீர்கள்.

اَفَاَصْفٰىكُمْ رَبُّكُمْ بِالْبَنِيْنَ وَاتَّخَذَ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنَاثًاۗ اِنَّكُمْ لَتَقُوْلُوْنَ قَوْلًا عَظِيْمًا ࣖ

afa aṣfākum rabbukum bil-banīna wattakhaża minal-malā'ikati ināṡā(n), innakum lataqūlūna qaulan ‘aẓīmā(n).

அப்படியானால், தேவன் உனக்காக ஒரு மகனைத் தேர்ந்தெடுத்து, தேவதூதர்களிலிருந்து ஒரு மகளை எடுத்துக்கொள்வது நியாயமா? மெய்யாகவே, நீ ஒரு பெரிய வார்த்தையை (பாவத்தை) உரைத்திருக்கிறாய்.

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لِيَذَّكَّرُوْاۗ وَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا نُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā fī hāżal-qur'āni liyażżakkarū, wa mā yazīduhum illā nufūrā(n).

மேலும் நிச்சயமாக, இந்தக் குர்ஆனில் அவர்கள் எப்போதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக நாம் (எச்சரிக்கைகளை) மீண்டும் மீண்டும் விளக்கியுள்ளோம். ஆனால் அந்த (எச்சரிக்கை) சத்தியத்திலிருந்து அவர்கள் விலகிச் செல்வதை மட்டுமே அதிகரிக்கிறது.

قُلْ لَّوْ كَانَ مَعَهٗ ٓ اٰلِهَةٌ كَمَا يَقُوْلُوْنَ اِذًا لَّابْتَغَوْا اِلٰى ذِى الْعَرْشِ سَبِيْلًا

qul lau kāna ma‘ahū ālihatun kamā yaqūlūna iżal labtagau ilā żil-‘arsyi sabīlā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அவர்கள் கூறுவது போல், அவனைத் தவிர வேறு தெய்வங்கள் இருந்திருந்தால், அர்ஷை உடைய அல்லாஹ்விடம் செல்வதற்கு அந்தத் தெய்வங்கள் நிச்சயமாக ஒரு வழியைத் தேடியிருக்கும்."

سُبْحٰنَهٗ وَتَعٰلٰى عَمَّا يَقُوْلُوْنَ عُلُوًّا كَبِيْرًا

subḥānahū wa ta‘ālā ‘ammā yaqūlūna ‘uluwwan kabīrā(n).

அவர்கள் கூறுவதன்படி, அவர் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவரும் உன்னதமானவரும் ஆவார்; உன்னதமானவர் மற்றும் கம்பீரமானவர் (அவருக்கு ஒப்பீடு இல்லை).

تُسَبِّحُ لَهُ السَّمٰوٰتُ السَّبْعُ وَالْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهِنَّۗ وَاِنْ مِّنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ وَلٰكِنْ لَّا تَفْقَهُوْنَ تَسْبِيْحَهُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ حَلِيْمًا غَفُوْرًا

tusabbiḥu lahus-samāwātus-sab‘u wal-arḍu wa man fīhinn(a), wa im min syai'in illā yusabbiḥu biḥamdihī wa lākil lā tafqahūna tasbīḥahum, innahū kāna ḥalīman gafūrā(n).

ஏழு வானங்களும், பூமியும், அதிலுள்ள அனைத்தும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்கின்றன. அவனைப் புகழ்வதால் மகிமையைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை. ஆனால், நீங்கள் அவற்றின் தஸ்பீஹை (புனிதத்தை) அறியவில்லை. நிச்சயமாக, அவன் மிகவும் கருணையுள்ளவன், மிகவும் மன்னிப்பவன்.

وَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ حِجَابًا مَّسْتُوْرًاۙ

wa iżā qara'tal-qur'āna ja‘alnā bainaka wa bainal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati ḥijābam mastūrā(n).

மேலும், நீங்கள் (முஹம்மதே) குர்ஆனை ஓதும்போது, உங்களுக்கும் மறுமை வாழ்வை நம்பாதவர்களுக்கும் இடையில் நாம் ஒரு கண்ணுக்குப் புலப்படாத சுவரை உருவாக்குவோம்.

وَّجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًاۗ وَاِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى الْقُرْاٰنِ وَحْدَهٗ وَلَّوْا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ نُفُوْرًا

wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iżā żakarta rabbaka fil-qur'āni waḥdahū wallau ‘alā adbārihim nufūrā(n).

மேலும், அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடிக்கு, நாம் அவர்களின் இதயங்களை மூடி, அவர்களின் காதுகளை அடைத்தோம். நீங்கள் குர்ஆனில் உங்கள் இறைவனை மட்டும் குறிப்பிடும்போது, அவர்கள் (வெறுப்பின் காரணமாக) பின்வாங்கி ஓடிவிடுகிறார்கள்.

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُوْنَ بِهٖٓ اِذْ يَسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَ وَاِذْ هُمْ نَجْوٰٓى اِذْ يَقُوْلُ الظّٰلِمُوْنَ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا رَجُلًا مَّسْحُوْرًا

naḥnu a‘lamu bimā yastami‘ūna bihī iż yastami‘ūna ilaika wa iż hum najwā iż yaqūluẓ-ẓālimūna in tattabi‘ūna illā rajulam masḥūrā(n).

(முஹம்மதே!) அவர்கள் உமக்குச் செவிசாய்க்கும்போது எந்த நிலையில் கேட்கிறார்கள் என்பதையும், அநியாயக்காரன், "நீங்கள் சூனியம் செய்யப்பட்ட ஒருவனையே பின்பற்றுகிறீர்கள்" என்று சொல்லும்போது, அவர்கள் கிசுகிசுத்துக்கொண்டே இருக்கும் நிலையையும் நாம் நன்கு அறிவோம்.

اُنْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوْا لَكَ الْاَمْثَالَ فَضَلُّوْا فَلَا يَسْتَطِيْعُوْنَ سَبِيْلًا

unẓur kaifa ḍarabū lakal-amṡāla fa ḍallū falā yastaṭī‘ūna sabīlā(n).

(முஹம்மதே!) அவர்கள் உமக்காக எவ்வாறு உவமைகளைக் கூறுகிறார்கள் என்று பாரும்; அதன்மூலம் அவர்கள் வழிதவறி, நேர்வழியைக் கண்டடைய இயலாமல் போகிறார்கள்.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

மேலும் அவர்கள், "நாங்கள் எலும்புகளும் நொறுங்கிய பொருட்களும் ஆகிவிட்டால், புதிய ஜீவராசிகளாக உயிர்த்தெழுப்பப்படுவோமா?" என்றார்கள்.

۞ قُلْ كُوْنُوْا حِجَارَةً اَوْ حَدِيْدًاۙ

qul kūnū ḥijāratan au ḥadīdā(n).

(முஹம்மதே!) கூறுவீராக: “நீங்கள் கல்லாக இருந்தாலும் சரி, இரும்பாக இருந்தாலும் சரி,

اَوْ خَلْقًا مِّمَّا يَكْبُرُ فِيْ صُدُوْرِكُمْ ۚفَسَيَقُوْلُوْنَ مَنْ يُّعِيْدُنَاۗ قُلِ الَّذِيْ فَطَرَكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ فَسَيُنْغِضُوْنَ اِلَيْكَ رُءُوْسَهُمْ وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هُوَۗ قُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنَ قَرِيْبًا

au khalqam mimmā yakburu fī ṣudūrikum, fa sayaqūlūna may yu‘īdunā, qulil-lażī faṭarakum awwala marrah(tin), fa sayun-giḍūna ilaika ru'ūsahum wa yaqūlūna matā huw(a), qul ‘asā ay yakūna qarībā(n).

அல்லது உங்கள் கற்பனையின்படி (மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க முடியாத) ஒரு மாபெரும் படைப்பாக ஆகிவிடுவீர்கள்.” பின்பு அவர்கள், “எங்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பவர் யார்?” என்று கேட்பார்கள். அதற்கு நீங்கள், “உங்களை முதலில் படைத்தவரே” என்று கூறுங்கள். பின்பு அவர்கள் உங்களைப் பார்த்துத் தலையசைத்து, “அது எப்போது நிகழும்?” என்று கேட்பார்கள். அதற்கு நீங்கள், “ஒருவேளை அந்த நேரம் நெருங்கிவிட்டது” என்று கூறுங்கள்.

يَوْمَ يَدْعُوْكُمْ فَتَسْتَجِيْبُوْنَ بِحَمْدِهٖ وَتَظُنُّوْنَ اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا ࣖ

yauma yad‘ūkum fa tastajībūna biḥamdihī wa taẓunnūna il labiṡtum illā qalīlā(n).

அதாவது, அவர் உங்களை அழைக்கும் அந்த நாளில், நீங்கள் அவரைப் புகழ்ந்து அவருக்குக் கீழ்ப்படிவீர்கள்; அப்போது, நீங்கள் (கல்லறையில்) கொஞ்சக் காலமே தங்கியிருந்ததாக எண்ணுவீர்கள்.

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

மேலும் என் அடியார்களிடம் கூறுங்கள்: "அவர்கள் சிறந்த (உண்மையான) வார்த்தைகளைப் பேசட்டும். நிச்சயமாக, ஷைத்தான் (எப்போதும்) அவர்களுக்குள் சண்டையை மூட்டுகிறான். நிச்சயமாக, ஷைத்தான் மனிதர்களுக்கு ஒரு உண்மையான எதிரி ஆவான்."

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

உங்கள் இறைவன் உங்களைப் பற்றி அதிகம் அறிந்தவன். அவன் நாடினால், நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கருணை காட்டுவான்; அவன் நாடினால், நிச்சயமாக உங்களைத் தண்டிப்பான். மேலும், நாம் உம்மை (முஹம்மதை) அவர்களுக்குக் காவலராக அனுப்பவில்லை.

وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا

wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).

வானங்களிலும் பூமியிலும் யார் இருக்கிறார்கள் என்பதை உங்கள் இறைவன் நன்கறிவான். மேலும், நிச்சயமாக நாம் சில நபிமார்களுக்கு மற்றவர்களை விட மேன்மையை அளித்திருக்கிறோம்.

قُلِ ادْعُوا الَّذِيْنَ زَعَمْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ فَلَا يَمْلِكُوْنَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيْلًا

qulid‘ul-lażīna za‘amtum min dūnihī falā yamlikūna kasyfaḍ-ḍurri ‘ankum wa lā taḥwīlā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வைத் தவிர, நீங்கள் யாரைக் கடவுள்களாகக் கருதுகிறீர்களோ அவர்களை அழையுங்கள். உங்களுக்கு ஏற்படும் ஆபத்தை நீக்கும் சக்தி அவர்களுக்கு இல்லை; அதை மாற்றவும் அவர்களால் இயலாது."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا

ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).

அவர்கள் அழைப்பு விடுத்த மக்கள், தங்களில் அல்லாஹ்வுக்கு மிக நெருக்கமானவராக இருந்த இறைவனிடம் செல்லும் வழியைத் தாங்களே தேடினார்கள். அவர்கள் அவனது கருணையை எதிர்பார்த்து, அவனது தண்டனைக்கு அஞ்சுகிறார்கள். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனின் தண்டனை அஞ்சத்தக்க ஒன்றாகும்.

وَاِنْ مِّنْ قَرْيَةٍ اِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوْهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيٰمَةِ اَوْ مُعَذِّبُوْهَا عَذَابًا شَدِيْدًاۗ كَانَ ذٰلِكَ فىِ الْكِتٰبِ مَسْطُوْرًا

wa im min qaryatin illā naḥnu muhlikūhā qabla yaumil-qiyāmati au mu‘ażżibūhā ‘ażāban syadīdā(n), kāna żālika fil-kitābi masṭūrā(n).

மேலும், (குடிமக்கள் கீழ்ப்படியாத) எந்த ஒரு நாட்டையும், மறுமை நாளுக்கு முன்னர் நாம் அழித்துவிடாமலோ அல்லது (அதன் குடிமக்களுக்கு) மிகக் கடுமையான தண்டனையை அளிக்காமலோ இருக்கமாட்டோமா? இது (லவ்ஹ் மஹ்ஃபுஸ்) என்னும் வேதத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

முந்தைய மக்கள் நமது வல்லமையின் அடையாளங்களைப் பற்றிப் பொய் கூறியிருந்தாலன்றி, வேறு எதுவும் அந்த அடையாளங்களை உங்களுக்கு அனுப்புவதிலிருந்து நம்மைத் தடுக்காது. மேலும், நாம் சமூத் மக்களுக்குக் கண்கூடாகத் தெரியும் ஒரு பெண் ஒட்டகத்தை அற்புதமாகக் கொடுத்தோம்; ஆனால் அவர்கள் அந்த ஒட்டகத்தைத் துன்புறுத்தினார்கள். நாம் இந்த அடையாளங்களை அச்சுறுத்துவதற்காக அன்றி அனுப்பவில்லை.

وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ

wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).

மேலும், "நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனைப் பற்றிய அறிவு மனிதகுலம் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியுள்ளது" என்று நாம் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தியதை (நினைவு கூருங்கள்). நாம் உங்களுக்குக் காட்டிய கனவை, மனிதர்களுக்கு ஒரு சோதனையாகவே அன்றி, குர்ஆனில் உள்ள சபிக்கப்பட்ட மரத்தையும் (ஸக்கும்) நாம் உண்டாக்கவில்லை. நாம் அவர்களை அச்சுறுத்தினோம், ஆனால் இது அவர்களின் கீழ்ப்படியாமையை மட்டுமே அதிகரித்தது.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).

மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), நாம் வானவர்களிடம், “நீங்கள் அனைவரும் ஆதமுக்குப் பணிந்து போங்கள்” என்று கூறியபோது, ஷைத்தானைத் தவிர மற்ற அனைவரும் பணிந்து போனார்கள். அவன் (இப்லீஸ்) கூறினான், “நீ களிமண்ணிலிருந்து படைத்த மனிதனுக்கு நான் பணிந்து போக வேண்டுமா?”

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

அவன் (இப்லீஸ்) கூறினான், "எனக்கு விளக்கு, என்னை விட இதைத்தான் நீ கண்ணியப்படுத்தினாயா? மறுமை நாள் வரை எனக்கு அவகாசம் அளித்திருந்தால், அவனுடைய சந்ததியினரில் ஒரு சிறு பகுதியினரைத் தவிர மற்றவர்களை நான் வழிதவறச் செய்திருப்பேன்."

قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا

qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).

அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான்: “நீங்கள் செல்லுங்கள்; ஆனால், உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களில் எவருக்கு, நிச்சயமாக நரகமே தகுந்த தண்டனையாக உங்களுக்குக் கூலியாக அமையும்.”

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

மேலும், உன்னால் (இப்லீஸால்) உன்னுடைய (வியக்கத்தக்க) குரலால் அவர்களில் எவரையெல்லாம் வஞ்சிக்க முடியுமோ, அவர்களை எதிர்த்து உன் படைகளைத் திரட்டுவாயாக; குதிரைப்படையினரையும் காலாட்படையினரையும் திரட்டுவாயாக; அவர்களுடன் செல்வத்திலும் பிள்ளைகளிலும் கூட்டணி அமைத்து, பின்பு அவர்களுக்கு வாக்குறுதிகளை அளிவாயாக." சாத்தான் அவர்களுக்கு ஒரு தந்திரத்தை மட்டுமே வாக்குறுதியாக அளித்திருந்தபோதிலும்.

اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌۗ وَكَفٰى بِرَبِّكَ وَكِيْلًا

inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭān(un), wa kafā birabbika wakīlā(n).

நிச்சயமாக என் அடியார்களுக்கு எதிராக, உன்னால் (இப்லீஸால்) அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்த முடியாது. மேலும், உங்கள் இறைவன் ஒரு பாதுகாவலனாகப் போதுமானவன்.

رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا

rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).

நீங்கள் அவனது அருளைத் தேடுவதற்காக, உங்கள் இறைவனே உங்களுக்காகக் கடல்களில் கப்பல்களைச் செலுத்துகிறான். நிச்சயமாக, அவன் உங்கள் மீது மிகுந்த கருணையாளன்.

وَاِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِى الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُوْنَ اِلَّآ اِيَّاهُۚ فَلَمَّا نَجّٰىكُمْ اِلَى الْبَرِّ اَعْرَضْتُمْۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ كَفُوْرًا

wa iżā massakumuḍ-ḍurru fil-baḥri ḍalla man tad‘ūna illā iyyāh(u), falammā najjākum ilal-barri a‘raḍtum, wa kānal-insānu kafūrā(n).

கடலில் உங்களுக்கு ஆபத்து நேர்ந்தால், அவரைத் தவிர நீங்கள் சார்ந்திருக்கக்கூடிய அனைத்தையும் நிச்சயமாக இழப்பீர்கள். ஆனால் அவர் உங்களைக் கரைக்குக் கொண்டு சேர்த்தபோது, நீங்கள் அவரைவிட்டு விலகிச் சென்றீர்கள். மேலும், மனிதர்கள் எப்போதும் மறுப்பிலேயே (நன்றிகெட்டவர்களாகவே) இருக்கிறார்கள்.

اَفَاَمِنْتُمْ اَنْ يَّخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ اَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ وَكِيْلًا ۙ

afa amintum ay yakhsifa bikum jānibal-barri au yursila ‘alaikum ḥaṣiban ṡumma lā tajidū lakum wakīlā(n).

ஆகவே, அவர் உங்களுக்குக் கீழே நிலத்தின் ஒரு பகுதியை மூழ்கச் செய்யமாட்டார் என்றோ, அல்லது சிறிய கற்களைச் சுமந்துசெல்லும் பலத்த காற்றை அனுப்பமாட்டார் என்றோ நீங்கள் பாதுகாப்பாக உணர்கிறீர்களா? மேலும், உங்களுக்கு எந்தப் பாதுகாவலரும் இருக்கமாட்டார் என்றும் நீங்கள் உறுதியாக நம்புகிறீர்களா?

اَمْ اَمِنْتُمْ اَنْ يُّعِيْدَكُمْ فِيْهِ تَارَةً اُخْرٰى فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِّنَ الرِّيْحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوْا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهٖ تَبِيْعًا

am amintum ay yu‘īdakum fīhi tāratan ukhrā fa yursila ‘alaikum qāṣifam minar-rīḥi fa yugriqakum bimā kafartum, ṡumma lā tajidū lakum ‘alainā bihī tabī‘ā(n).

அல்லது, உங்கள் நிராகரிப்பின் காரணமாக, அவர் உங்களை மீண்டும் கடலுக்குத் திருப்பி அனுப்பி, உங்கள் மீது புயலை வீசி உங்களை மூழ்கடிக்க மாட்டார் என்று நீங்கள் உறுதியாக நம்புகிறீர்களா? அப்படியானால், நமது (வேதனையை) எதிர்கொள்வதில் உங்களுக்கு எந்த உதவியாளரும் கிடைக்கமாட்டார்.

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ

wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் ஆதமின் சந்ததியினரையும் பேரப்பிள்ளைகளையும் மகிமைப்படுத்தினோம்; அவர்களை நிலத்திலும் கடலிலும் சுமந்து சென்றோம்; அவர்களுக்கு நல்லவற்றிலிருந்து வாழ்வாதாரத்தை வழங்கினோம்; மேலும், பரிபூரணமான சிறப்புகளுடன் நாம் படைத்த எண்ணற்ற உயிரினங்களைக் காட்டிலும் அவர்களுக்கு மேன்மை அளித்தோம்.

يَوْمَ نَدْعُوْا كُلَّ اُنَاسٍۢ بِاِمَامِهِمْۚ فَمَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ يَقْرَءُوْنَ كِتٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

yauma nad‘ū kulla unāsim bi'imāmihim, faman ūtiya katābahū biyamīnihī fa ulā'ika yaqra'ūna kitābahum wa lā yuẓlamūna fatīlā(n).

(நினைவு கூருங்கள்), நாம் ஒவ்வொரு சமூகத்தையும் அதன் தலைவருடன் அழைக்கும் அந்த நாளில்; எவருக்குத் தனது பதிவேடு வலது கையில் கொடுக்கப்படுகிறதோ, அவர் அதைச் சரியாக ஓதுவார், மேலும் அவருக்குச் சிறிதளவும் அநீதி இழைக்கப்படமாட்டார்.

وَمَنْ كَانَ فِيْ هٰذِهٖٓ اَعْمٰى فَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ اَعْمٰى وَاَضَلُّ سَبِيْلًا

wa man kāna fī hāżihī a‘mā fa huwa fil-ākhirati a‘mā wa aḍallu sabīlā(n).

மேலும், இவ்வுலகில் எவர் குருடராக இருக்கிறாரோ, அவர் மறுமையிலும் குருடராகவும், நேர்வழியிலிருந்து வெகுதூரம் வழிதவறியவராகவும் இருப்பார்.

وَاِنْ كَادُوْا لَيَفْتِنُوْنَكَ عَنِ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهٗۖ وَاِذًا لَّاتَّخَذُوْكَ خَلِيْلًا

wa in kādū layaftinūnaka ‘anil-lażī auḥainā ilaika litaftariya ‘alainā gairah(ū), wa iżal lattakhażūka khalīlā(n).

மேலும், நாம் உமக்கு அருளியவற்றிலிருந்து உம்மை (முஹம்மதே) அவர்கள் கிட்டத்தட்டத் திசைதிருப்பிவிட்டார்கள்; நீர் எங்களுக்கு எதிராக வேறொன்றைக் கண்டுபிடித்துவிடுவீர்களோ என்ற அச்சத்தில். அவ்வாறு செய்வாயானால், நிச்சயமாக அவர்கள் உம்மை ஒரு உண்மையான நண்பராக ஆக்கிக்கொள்வார்கள்.

وَلَوْلَآ اَنْ ثَبَّتْنٰكَ لَقَدْ كِدْتَّ تَرْكَنُ اِلَيْهِمْ شَيْـًٔا قَلِيْلًا ۙ

wa lau lā an ṡabbatnāka laqad kitta tarkanu ilaihim syai'an qalīlā(n).

நாம் உங்கள் இதயத்தைப் பலப்படுத்தாமல் இருந்திருந்தால், நீங்கள் ஏறக்குறைய அவர்கள் பக்கம் சாய்ந்திருப்பீர்கள்.

اِذًا لَّاَذَقْنٰكَ ضِعْفَ الْحَيٰوةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيْرًا

iżal-la'ażaqnāka ḍi‘fal-ḥayāti wa ḍi‘fal-mamāti ṡumma lā tajidu laka ‘alainā naṣīrā(n).

அப்படியானால், நிச்சயமாக நாம் உங்களுக்கு இவ்வுலகில் இருமடங்கும், மரணத்திற்குப் பிறகு இருமடங்கும் (வேதனையை) அளிப்போம்; மேலும், நமக்கு எதிராக உங்களுக்கு (முஹம்மதே!) ஒரு உதவியாளர் கூட இருக்க மாட்டார்.

وَاِنْ كَادُوْا لَيَسْتَفِزُّوْنَكَ مِنَ الْاَرْضِ لِيُخْرِجُوْكَ مِنْهَا وَاِذًا لَّا يَلْبَثُوْنَ خِلٰفَكَ اِلَّا قَلِيْلًا

wa in kādū layastafizzūnaka minal-arḍi liyukhrijūka minhā wa iżal lā yalbaṡūna khilāfaka illā qalīlā(n).

மேலும், நீங்கள் (முஹம்மது) மக்காவை விட்டு வெளியேற வேண்டியிருந்ததால், அவர்கள் உங்களை அங்கே கிட்டத்தட்ட கவலைக்குள்ளாக்கிவிட்டார்கள்; அப்படி நடந்திருந்தால், அவர்கள் அங்கே சிறிது காலத்தைத் தவிர தங்கியிருக்க மாட்டார்கள்.

سُنَّةَ مَنْ قَدْ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنْ رُّسُلِنَا وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيْلًا ࣖ

sunnata man qad arsalnā qablaka mir rusulinā wa lā tajidu lisunnatinā taḥwīlā(n).

அது, உங்களுக்கு முன் நாம் அனுப்பிய நமது தூதர்களுக்கான ஒரு கட்டளையாகும்; நமது கட்டளையில் எந்த மாற்றத்தையும் நீங்கள் காணமாட்டீர்கள்.

اَقِمِ الصَّلٰوةَ لِدُلُوْكِ الشَّمْسِ اِلٰى غَسَقِ الَّيْلِ وَقُرْاٰنَ الْفَجْرِۗ اِنَّ قُرْاٰنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُوْدًا

aqimiṣ-ṣalāta lidulūkisy-syamsi ilā gasaqil-laili wa qur'ānal-fajr(i), inna qur'ānal-fajri kāna masyhūdā(n).

சூரியன் மறையும் தருணத்திலிருந்து இரவு இருள் சூழ்வது வரை தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள் (மேலும் ஃபஜ்ர் தொழுகையையும் நிறைவேற்றுங்கள்). நிச்சயமாக, காலைத் தொழுகை (வானவர்களால்) சாட்சி பகரப்பட்டது.

وَمِنَ الَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهٖ نَافِلَةً لَّكَۖ عَسٰٓى اَنْ يَّبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُوْدًا

wa minal-laili fa tahajjad bihī nāfilatal lak(a), ‘asā ay yab‘aṡaka rabbuka maqāmam maḥmūdā(n).

மேலும், இரவின் ஒரு பகுதியில், உங்களுக்காக தஹஜ்ஜுத் தொழுகையை (கூடுதல் வணக்கமாக) தொழுங்கள்: ஒருவேளை உங்கள் இறைவன் உங்களைப் புகழத்தக்க நிலைக்கு உயர்த்துவான்.

وَقُلْ رَّبِّ اَدْخِلْنِيْ مُدْخَلَ صِدْقٍ وَّاَخْرِجْنِيْ مُخْرَجَ صِدْقٍ وَّاجْعَلْ لِّيْ مِنْ لَّدُنْكَ سُلْطٰنًا نَّصِيْرًا

wa qur rabbi adkhilnī mudkhala ṣidqiw wa akhrijnī mukhraja ṣidqiw waj‘al lī mil ladunka sulṭānan naṣīrā(n).

மேலும் (முஹம்மதே!) கூறுவீராக: என் இறைவா, என்னை சரியான நுழைவாயிலில் செலுத்துவாயாக, மேலும் என்னை சரியான வெளியேறும் வழியின் வழியாக வெளியே கொண்டு வருவாயாக, எனக்கு உதவக்கூடிய ஆற்றலை உன்னிடமிருந்து எனக்குத் தருவாயாக.

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

மேலும், “சத்தியம் வந்துவிட்டது, பொய்மை மறைந்துவிட்டது” என்று சொல்லுங்கள். மெய்யாகவே, பொய்மை நிச்சயமாக மறைந்துவிடும்.

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْاٰنِ مَا هُوَ شِفَاۤءٌ وَّرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِيْنَۙ وَلَا يَزِيْدُ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا خَسَارًا

wa nunazzilu minal-qur'āni mā huwa syifā'uw wa raḥmatul lil-mu'minīn(a), wa lā yazīduẓ-ẓālimīna illā khasārā(n).

மேலும், நம்பிக்கை கொண்டோருக்குப் பரிகாரமாகவும் கருணையாகவும் விளங்கும் ஒன்றை நாம் குர்ஆனிலிருந்து இறக்கியுள்ளோம்; அதே சமயம், அநீதியாளர்களுக்கு (அந்த குர்ஆன்) இழப்புகளை மட்டுமே அதிகரிக்கும்.

وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا

wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).

நாம் மனிதனுக்கு இன்பம் அளிக்கும்போது, அவன் நிச்சயமாகப் பெருமையுடன் விலகிச் செல்வான்; அவனுக்குத் துன்பம் நேரிடும்போது, அவன் நிச்சயமாக நம்பிக்கையிழப்பான்.

قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ

qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “ஒவ்வொருவரும் தத்தமது நாட்டத்திற்கேற்பவே செயல்படுகிறார்கள்.” எனவே, வழியில் யார் மிகச் சரியானவர் என்பதை உம்முடைய இறைவன் நன்கறிவான்.

وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا

wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).

மேலும், (முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மிடம் அந்த ஆன்மாவைப் பற்றிக் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: "ஆன்மா என்பது என் இறைவனின் கட்டளையாகும், மேலும் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அறிவு சிறிதளவேயாகும்."

وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉

wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).

மேலும், நிச்சயமாக நாம் நாடியிருந்தால், உமக்கு (முஹம்மதே!) நாம் அருளியதை அழித்திருப்போம்; நமக்கு எதிராகப் பாதுகாப்பவர் ஒருவரையும் உமது வாழ்வில் கண்டிருக்க மாட்டோம்.

اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۗ اِنَّ فَضْلَهٗ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيْرًا

illā raḥmatam mir rabbik(a), inna faḍalahū kāna ‘alaika kabīrā(n).

உங்கள் இறைவனின் கருணையைத் தவிர. நிச்சயமாக, (முஹம்மதே!) உங்கள் மீது அவனது அருள் மகத்தானது.

قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا

qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).

கூறுங்கள், "நிச்சயமாக, மனிதர்களும் ஜின்களும் ஒன்றுசேர்ந்து இந்தக் குர்ஆனைப் போன்ற ஒன்றை உருவாக்க முற்பட்டால், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்துகொண்டாலும், அதைப் போன்ற ஒன்றை அவர்களால் உருவாக்க முடியாது."

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِيْ هٰذَا الْقُرْاٰنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍۖ فَاَبٰىٓ اَكْثَرُ النَّاسِ اِلَّا كُفُوْرًا

wa laqad ṣarrafnā lin-nāsi fī hāżal-qur'āni min kulli maṡal(in), fa abā akṡarun-nāsi illā kufūrā(n).

மேலும், குர்ஆனில் பல்வேறு உவமைகளின் மூலம் இதை நாம் மக்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் விளக்கியுள்ளோம் என்பது உண்மைதான்; ஆனால், பெரும்பாலான மக்கள் இதை விரும்புவதில்லை, மறுப்பதுமாக இருக்கிறார்கள்.

وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ

wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).

மேலும் அவர்கள், "நீர் பூமியிலிருந்து எங்களுக்காக ஒரு நீரூற்றை அனுப்புகின்ற வரை, நாங்கள் உம்மை (முஹம்மதை) நம்ப மாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ

au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).

அல்லது உங்களிடம் பேரீச்சை மற்றும் திராட்சைத் தோட்டம் இருந்து, அதன் வழியே வேகமாகப் பாயும் நதியை நீங்கள் ஓடவிட்டால்,

اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ

au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).

அல்லது நீங்கள் சொல்வது போல், வானத்தை எங்கள் மீது துண்டு துண்டாக வீசுவீர்கள், அல்லது அல்லாஹ்வையும் வானவர்களையும் எங்களுக்கு நேருக்கு நேர் கொண்டு வருவதற்கு முன்பு,

اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ

au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).

அல்லது உங்களுக்குத் தங்கத்தால் ஆன ஒரு வீடு இருக்கிறது, அல்லது நீங்கள் வானத்திற்கு ஏறுகிறீர்கள். மேலும், நாங்கள் படிப்பதற்காக நீர் எங்களுக்கு ஒரு வேதத்தை இறக்கி அருளும் வரை, உமது விண்ணேற்றத்தை நாங்கள் நம்ப மாட்டோம்." (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் இறைவனுக்கே புகழ்! நான் ஒரு தூதராக இருக்கும் ஒரு மனிதன் அல்லவா?"

وَمَا مَنَعَ النَّاسَ اَنْ يُّؤْمِنُوْٓا اِذْ جَاۤءَهُمُ الْهُدٰٓى اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَبَعَثَ اللّٰهُ بَشَرًا رَّسُوْلًا

wa mā mana‘an-nāsa ay yu'minū iż jā'ahumul-hudā illā an qālū aba‘aṡallāhu basyarar rasūlā(n).

மக்களுக்கு வழிகாட்டுதல் வரும்போது, "அல்லாஹ் ஏன் ஒரு மனிதனைத் தூதராக அனுப்பினான்?" என்று அவர்கள் கூறுவதைத் தவிர, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வதைத் தடுப்பது வேறு எதுவும் இல்லை.

قُلْ لَّوْ كَانَ فِى الْاَرْضِ مَلٰۤىِٕكَةٌ يَّمْشُوْنَ مُطْمَىِٕنِّيْنَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَلَكًا رَّسُوْلًا

qul lau kāna fil-arḍi malā'ikatuy yamsyūna muṭma'innīna lanazzalnā ‘alaihim minas-samā'i malakar rasūlā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "பூமியில் வானவர்கள் அமைதியாக உலவினால், நிச்சயமாக நாம் அவர்களுக்கு வானத்திலிருந்து வானவர்களைத் தூதர்களாக அனுப்புவோம்."

قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِعِبَادِهٖ خَبِيْرًاۢ بَصِيْرًا

qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, innahū kāna bi‘ibādihī khabīram baṣīrā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "எனக்கும் உங்கள் அனைவருக்கும் இடையில் அல்லாஹ்வே சாட்சியாகப் போதுமானவன். நிச்சயமாக அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன், தன் அடியார்களை அனைத்தையும் காண்பவன்."

وَمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِۚ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِهٖۗ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ عَلٰى وُجُوْهِهِمْ عُمْيًا وَّبُكْمًا وَّصُمًّاۗ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُۗ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنٰهُمْ سَعِيْرًا

wa may yahdillāhu fa huwal-muhtad(i), wa may yuḍlil falan tajida lahum auliyā'a min dūnih(ī), wa naḥsyuruhum yaumal-qiyāmati ‘alā wujūhihim ‘umyaw wa bukmaw wa ṣummā(n), ma'wāhum jahannam(u), kullamā khabat zidnāhum sa‘īrā(n).

மேலும், அல்லாஹ்வால் யார் நேர்வழி காட்டப்படுகிறாரோ, அவரே நேர்வழி காட்டப்பட்டவர். அவன் யாரை வழிதவறச் செய்கிறானோ, அவர்களுக்கு அவனைத் தவிர வேறு உதவியாளர் இல்லை. மேலும், மறுமை நாளில் அவர்களை, முகங்கள் குனிந்த நிலையிலும், குருடர்களாகவும், ஊமைகளாகவும், செவிடர்களாகவும் நாம் ஒன்று திரட்டுவோம். அவர்களின் இருப்பிடம் நரகம். நரகத்தின் சுடர் அணைந்து போகும் ஒவ்வொரு முறையும், நாம் அவர்களுக்கு மேலும் நெருப்பைச் சேர்க்கிறோம்.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ بِاَنَّهُمْ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِنَا وَقَالُوْٓا ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا وَّرُفَاتًا ءَاِنَّا لَمَبْعُوْثُوْنَ خَلْقًا جَدِيْدًا

Żālika jazā'uhum bi'annahum kafarū bi'āyātinā wa qālū a'iżā kunnā ‘iẓāmaw wa rufātan a'innā lamab‘ūṡūna khalqan jadīdā(n).

அதுவே அவர்களுக்கான தண்டனையாகும்; ஏனெனில் அவர்கள் நமது வசனங்களை நிராகரித்து, "நாங்கள் எலும்புகளாகவும் நொறுங்கிய பொருட்களாகவும் ஆகிவிட்டால், புதிய உயிரினங்களாக உயிர்ப்பிக்கப்படுவோமா?" என்று கூறினார்கள்.

۞ اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ قَادِرٌ عَلٰٓى اَنْ يَّخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ اَجَلًا لَّا رَيْبَ فِيْهِۗ فَاَبَى الظّٰلِمُوْنَ اِلَّا كُفُوْرًا

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa qādirun ‘alā ay yakhluqa miṡlahum wa ja‘ala lahum ajalal lā raiba fīh(i), fa abaẓ-ẓālimūna illā kufūrā(n).

வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த அல்லாஹ், அவற்றைப் போன்ற மற்றவற்றையும் படைக்க வல்லவன் என்பதையும், அவற்றுக்கு எவ்வித சந்தேகமுமற்ற ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவை (மரணம் அல்லது உயிர்த்தெழுதல்) நிர்ணயித்துள்ளான் என்பதையும் அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? ஆனால் அநியாயக்காரர்கள் அதை நிராகரிப்பின்றி நிராகரிப்பதில்லை.

قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ

qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் இறைவனின் அருளாகிய கருவூலத்தின் மீது உங்களுக்குக் கட்டுப்பாடு இருந்திருந்தால், அதைச் செலவழித்துவிடுவோமோ என்ற அச்சத்தால் நீங்கள் அதைப் பாதுகாத்திருப்பீர்கள்." மேலும், மனிதர்கள் மிகவும் கஞ்சர்கள்.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا

wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).

மேலும், நிச்சயமாக நாம் மூசாவுக்கு ஒன்பது தெளிவான அற்புதங்களை வழங்கியுள்ளோம். எனவே இஸ்ரவேல் மக்களிடம் கேளுங்கள், மூசா அவர்களிடம் வந்தபோது ஃபிர்அவ்ன் அவரிடம், "ஓ மூசா! நிச்சயமாக நீர் சூனியத்தால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கிறீர் என்று நான் சந்தேகிக்கிறேன்" என்றான்.

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ اَنْزَلَ هٰٓؤُلَاۤءِ اِلَّا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ بَصَاۤىِٕرَۚ وَاِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰفِرْعَوْنُ مَثْبُوْرًا

qāla laqad ‘alimta mā anzala hā'ulā'i illā rabbus-samāwāti wal-arḍi baṣā'ir(a), wa innī la'aẓunnuka yā fir‘aunu maṡbūrā(n).

அதற்கு அவர் (மோசே) பதிலளித்தார், "உண்மையாகவே, வானங்களையும் பூமியையும் தெளிவான சான்றாகக் காக்கும் கடவுளைத் தவிர வேறு எவரும் (அற்புதங்களை) அருளவில்லை என்பதை நீங்கள் ஏற்கனவே அறிவீர்கள்; மேலும், பார்வோனே, நீ அழிந்து போவாய் என்று நான் உண்மையாகவே சந்தேகிக்கிறேன்."

فَاَرَادَ اَنْ يَّسْتَفِزَّهُمْ مِّنَ الْاَرْضِ فَاَغْرَقْنٰهُ وَمَنْ مَّعَهٗ جَمِيْعًاۙ

fa arāda ay yastafizzahum minal arḍi fa agraqnāhu wa mam ma‘ahū jamī‘ā(n).

பின்னர் அவன் (ஃபிர்அவ்ன்) அவர்களை (மூசாவையும் அவரது தோழர்களையும்) பூமியிலிருந்து (எகிப்திலிருந்து) வெளியேற்ற விரும்பினான். எனவே, நாம் அவனையும் (ஃபிர்அவ்னையும்) அவனுடன் இருந்த அனைவரையும் மூழ்கடித்தோம்.

وَّقُلْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ لِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اسْكُنُوا الْاَرْضَ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيْفًاۗ

wa qulnā mim ba‘dihī libanī isrā'īlaskunul-arḍa fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati ji'nā bikum lafīfā(n).

அதன் பிறகு நாம் இஸ்ரவேல் மக்களிடம், "நீங்கள் இந்த நிலத்திலேயே தங்கியிருந்து, மறுமை நாள் வரும்போது, நிச்சயமாக உங்களைக் கலவையான நிலையில் ஒன்று சேர்ப்போம்" என்று கூறினோம்.

وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ

wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

மேலும், நாம் (குர்ஆனை) சத்தியத்தின்படியே இறக்கினோம்; அது சத்தியத்தைக் கொண்டுவந்தது. மேலும், நாம் உம்மை (முஹம்மதை) நற்செய்தி உரைப்பவராகவும், எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் மட்டுமே அனுப்பினோம்.

وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا

wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).

மேலும், (முஹம்மதே!) நீர் அதை மக்களுக்குப் படிப்படியாக ஓதிக் காட்டுவதற்காக, நாம் குர்ஆனைப் படிப்படியாக இறக்கினோம்.

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அதை (குர்ஆனை) நம்புங்கள் அல்லது நம்ப வேண்டிய அவசியமில்லை (அல்லாஹ்வைப் பொறுத்தவரை இது ஒன்றே). நிச்சயமாக, யாருக்கு முன் அறிவு வழங்கப்பட்டுள்ளதோ, அவர்களுக்கு (குர்ஆன்) ஓதப்படும்போது, அவர்கள் தங்கள் முகங்களைத் தாழ்த்தி, சிரம் பணிந்து வணங்குவார்கள்."

وَّيَقُوْلُوْنَ سُبْحٰنَ رَبِّنَآ اِنْ كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُوْلًا

wa yaqūlūna subḥāna rabbinā in kāna wa‘du rabbinā lamaf‘ūlā(n).

மேலும் அவர்கள், "எங்கள் ஆண்டவருக்கு மகிமை உண்டாவதாக; நிச்சயமாகவே, எங்கள் ஆண்டவரின் வாக்குத்தத்தம் நிறைவேறும்" என்றார்கள்.

وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩

wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).

அவர்கள் அழுதுகொண்டே முகங்களைக் குனித்து, மேலும் கடுங்கோபமடைந்தார்கள்.

قُلِ ادْعُوا اللّٰهَ اَوِ ادْعُوا الرَّحْمٰنَۗ اَيًّا مَّا تَدْعُوْا فَلَهُ الْاَسْمَاۤءُ الْحُسْنٰىۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذٰلِكَ سَبِيْلًا

qulid‘ullāha awid‘ur-raḥmān(a), ayyam mā tad‘ū fa lahul-asmā'ul-ḥusnā, wa lā tajhar biṣalātika wa lā tukhāfit bihā wabtagi baina żālika sabīlā(n).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வை அழையுங்கள் அல்லது அர்-ரஹ்மானை அழையுங்கள். இவ்விரண்டில் எந்தப் பெயரால் வேண்டுமானாலும் நீங்கள் அழைக்கலாம். ஏனெனில், அவனுக்கு மிகச் சிறந்த பெயர்கள் (அஸ்மாஉல் ஹுஸ்னா) உள்ளன. மேலும், தொழுகையில் உங்கள் குரலை உயர்த்தவோ தாழ்த்தவோ வேண்டாம். இவ்விரண்டிற்கும் இடையில் ஒரு நடுநிலையான வழியைக் காண முயலுங்கள்."

وَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًا وَّلَمْ يَكُنْ لَّهٗ شَرِيْكٌ فِى الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلِيٌّ مِّنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيْرًا ࣖ

wa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī lam yattakhiż waladaw wa lam yakul lahū syarīkun fil-mulki wa lam yakul lahū waliyyum minaż-żulli wa kabbirhu takbīrā(n).

மேலும் கூறுங்கள்: "தனது சாம்ராஜ்யத்தில் பிள்ளைகளோ, கூட்டாளிகளோ இல்லாதவரும், இழிவிலிருந்து உதவி தேவைப்படாதவருமான அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். மேலும், அவன் எவ்வளவு பெரியவனோ, அவ்வளவு பெரியதாக அவனை உயர்த்துங்கள்."