Q.S அல்-அஹ்காஃப் (اَلْأَحْقَاف) - 35 வசனங்களின் எண்ணிக்கை

حٰمۤ ۚ

Ḥā mīm.

ஹா மிம்

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ

tanzīlul-kitābi minallāhil ‘azīzil-ḥakīm(i).

இந்த வேதம், எல்லாம் வல்லவனும், ஞானத்தில் தலைசிறந்தவனுமான அல்லாஹ்விடமிருந்து அருளப்பட்டது.

مَا خَلَقْنَا السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ اِلَّا بِالْحَقِّ وَاَجَلٍ مُّسَمًّىۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَمَّآ اُنْذِرُوْا مُعْرِضُوْنَ

mā khalaqnas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā illā bil-ḥaqqi wa ajalim musammā(n), wal-lażīna kafarū ‘ammā unżirū mu‘riḍūn(a).

வானங்களையும் பூமியையும் அவற்றுக்கு இடையில் உள்ள அனைத்தையும் சத்தியத்தோடும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்காகவுமின்றியும் நாம் படைக்கவில்லை. ஆனால் நிராகரிப்பவர்கள் தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கையிலிருந்து விலகிச் செல்கிறார்கள்.

قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் வணங்குபவை பற்றி எனக்கு விளக்குவீராக; அவர்கள் பூமியிலிருந்து எதைப் படைத்தார்கள் அல்லது வானங்களைப் படைப்பதில் பங்கு கொண்டார்களா என்பதைக் காட்டுவீராக. நீங்கள் உண்மையாளர்களாயின், இதற்கு முந்தைய வேதத்தையோ (குர்ஆனையோ) அல்லது (முன்னோர்களின்) அறிவின் எச்சத்தையோ எனக்குக் கொண்டு வாருங்கள்."

وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنْ يَّدْعُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَنْ لَّا يَسْتَجِيْبُ لَهٗٓ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَاۤىِٕهِمْ غٰفِلُوْنَ

wa man aḍallu mimmay yad‘ū min dūnillāhi mal lā yastajību lahū ilā yaumil-qiyāmati wa hum ‘an du‘ā'ihim gāfilūn(a).

அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களை வணங்கி, மறுமை நாள் வரை அவர்களின் பிரார்த்தனை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாமல், தங்கள் தொழுகையைப் புறக்கணிப்பவர்களை விடப் பெரும் வழிகேடு செய்பவர் யார்?

وَاِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوْا لَهُمْ اَعْدَاۤءً وَّكَانُوْا بِعِبَادَتِهِمْ كٰفِرِيْنَ

wa iżā ḥusyiran-nāsu kānū lahum a‘dā'aw wa kānū bi‘ibādatihim kāfirīn(a).

மேலும், (மறுமை நாளில்) மனிதர்கள் ஒன்று கூடும்போது, அந்தத் தெய்வம் அவர்களின் எதிரியாகி, அவர்கள் தனக்குச் செலுத்தும் வழிபாட்டை மறுத்துவிடும்.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌۗ

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, hāżā siḥrum mubīn(un).

மேலும், நமது தெளிவான வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, சத்தியம் அவர்களுக்கு வெளிப்பட்டதும், நிராகரித்தவர்கள், "இதுதான் உண்மையான சூனியம்" என்று கூறினார்கள்.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ اِنِ افْتَرَيْتُهٗ فَلَا تَمْلِكُوْنَ لِيْ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗهُوَ اَعْلَمُ بِمَا تُفِيْضُوْنَ فِيْهِۗ كَفٰى بِهٖ شَهِيْدًا ۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗ وَهُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ

am yaqūlūnaftarāh(u), qul iniftaraituh(ū), falā tamlikūna lī minallāhi syai'ā(n), huwa a‘lamu bimā tufīḍūna fīh(i), kafā bihī syahīdam bainī wa bainakum, wa huwal-gafūrur-raḥīm(u).

மாறாக, அவர்கள், "அவர் (முஹம்மது) அதை (குர்ஆனை) புனைந்துள்ளார்" என்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: "நான் அதைப் புனைந்திருந்தால், அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து என்னைக் காக்க உங்களுக்கு எந்த சக்தியும் இருந்திருக்காது. அதைப் பற்றி நீங்கள் கூறுவதை அவன் நன்கறிவான். எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் அவனே சாட்சியாகப் போதுமானவன். அவன் மன்னிப்பவன், கருணையாளன்."

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).

(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "தூதர்களில் நான் முதல் தூதர் அல்ல; எனக்கோ உங்களுக்கோ என்ன செய்யப்படும் என்பதை நான் அறியேன். எனக்கு அருளப்பட்டதை மட்டுமே நான் பின்பற்றுகிறேன்; மேலும், நான் விளக்கமளிக்கும் ஓர் எச்சரிக்கை செய்பவன் மட்டுமே."

قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ

qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

கூறுங்கள், "எனக்கு விளக்குங்கள், இந்த (அல் குர்ஆன்) உண்மையிலேயே அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்திருந்தால் நீங்கள் என்ன நினைப்பீர்கள்? இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரில் ஒருவர் குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளதைப் போன்ற உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு நம்பிக்கை கொண்டிருந்தபோதிலும், நீங்கள் அதை மறுக்கிறீர்கள். நீங்கள் தற்பெருமை கொள்கிறீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அநியாயக்காரர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவதில்லை."

وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُوْنَآ اِلَيْهِۗ وَاِذْ لَمْ يَهْتَدُوْا بِهٖ فَسَيَقُوْلُوْنَ هٰذَآ اِفْكٌ قَدِيْمٌ

wa qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū lau kāna khairam mā sabaqūnā ilaih(i), wa iż lam yahtadū bihī fasayaqūlūna hāżā ifkun qadīm(un).

மேலும் நிராகரிப்பவர்கள், நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடம், “குர்ஆன் ஒரு நல்ல காரியமாக இருந்திருந்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் அதை நம்பி நமக்கு முந்திக்கொள்ளத் தகுதியற்றவர்களாக இருந்திருப்பார்கள்” என்று கூறுவார்கள். ஆனால், அவர்கள் அதன்படி நேர்வழி அடையாததால், “இது ஒரு பழைய பொய்” என்று கூறுவார்கள்.

وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ

wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).

மேலும் (குர்ஆனுக்கு) முன்பு, வழிகாட்டுதலாகவும் கருணையாகவும் மூசாவின் வேதம் இருந்தது. மேலும் இந்த (அல் குர்ஆன்) வேதம், தீமை செய்பவர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுப்பதையும், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நற்செய்தி கூறுவதையும் அரபியில் உறுதிப்படுத்துகிறது.

اِنَّ الَّذِيْنَ قَالُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوْا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

innal-lażīna qālū rabbunallāhu ṡummastaqāmū falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

நிச்சயமாக, “எங்கள் இறைவன் அல்லாஹ்வே” என்று கூறி, அதில் உறுதியாக நிலைத்திருப்பவர்களுக்கு எந்த அச்சமும் ஏற்படாது; அவர்கள் துயரப்படவும் மாட்டார்கள்.

اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَنَّةِ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۚ جَزَاۤءً ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ulā'ika aṣḥābul-jannati khālidīna fīhā, jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

இவர்கள் விண்ணகத்தின் குடிகளாவர்; அவர்கள் செய்த செயல்களுக்கான வெகுமதியாக அங்கே நித்தியமாக வசிப்பவர்கள்.

وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ

wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).

மேலும், மனிதர்களுக்கு அவர்களின் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்யுமாறு நாம் கட்டளையிட்டோம். அவனது தாய் மிகுந்த சிரமத்துடன் அவனைக் கருவுற்றாள், மிகுந்த சிரமத்துடனேயே அவனைப் பெற்றெடுத்தாள். கருவுற்ற காலம் முதல் பால் மறக்கும் காலம் வரை முப்பது மாதங்கள் ஆகும். எனவே, அவன் (குழந்தை) வளர்ந்து நாற்பது வயதை அடையும்போது, அவன் இவ்வாறு பிரார்த்திக்கிறான்: "என் இறைவா! நீ எனக்கும் என் பெற்றோருக்கும் வழங்கிய அருட்கொடைகளுக்கு நான் நன்றி செலுத்துவதற்கும், நீ அங்கீகரிக்கும் நற்செயல்களை நான் செய்வதற்கும் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக; மேலும், என் பிள்ளைகளுக்கும் பேரப்பிள்ளைகளுக்கும் சென்று சேரும் நன்மையை எனக்கு வழங்குவாயாக. நிச்சயமாக, நான் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன், மெய்யாகவே நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன்."

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَنَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّاٰتِهِمْ فِيْٓ اَصْحٰبِ الْجَنَّةِۗ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِيْ كَانُوْا يُوْعَدُوْنَ

ulā'ikal-lażīna nataqabbalu ‘anhum aḥsana mā ‘amilū wa natajāwazu ‘an sayyi'atihim fī aṣḥābil-jannah(ti), wa‘daṣ-ṣidqil-lażī kānū yū‘adūn(a).

எவர்கள் செய்த நற்செயல்களை நாம் ஏற்றுக்கொள்கிறோமோ, எவர்களின் தவறுகளை நாம் மன்னிக்கிறோமோ, அவர்கள் சுவர்க்கவாசிகள் ஆவார்கள். அதுவே அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட உண்மையான வாக்குறுதியாகும்.

وَالَّذِيْ قَالَ لِوَالِدَيْهِ اُفٍّ لَّكُمَآ اَتَعِدَانِنِيْٓ اَنْ اُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُوْنُ مِنْ قَبْلِيْۚ وَهُمَا يَسْتَغِيْثٰنِ اللّٰهَ وَيْلَكَ اٰمِنْ ۖاِنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّۚ فَيَقُوْلُ مَا هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

wal-lażī qāla liwālidaihi uffil lakumā ata‘idāninī an ukhraja wa qad khalatil qurūnu min qablī, wa humā yastagīṡānillāha wailaka āmin, inna wa‘dallāhi ḥaqq(un), fayaqūlu mā hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

மேலும், அந்த நபர் தன் பெற்றோரிடம், “ஆ!” என்று கேட்டார். எனக்கு முன்பே பலர் மரணமடைந்திருந்தபோதிலும், நான் (கல்லறையிலிருந்து) உயிர்த்தெழுப்பப்படுவேன் என்று நீங்கள் இருவரும் எனக்கு எச்சரித்தீர்களா? அப்போது பெற்றோர் அல்லாஹ்விடம் உதவி கோரினர் (கூறினர்), “உனக்குக் கேடு! நம்பிக்கை கொள்! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மையானது.” அப்போது அவன் (குழந்தை) கூறினான், “இது முன்னோர்களின் கட்டுக்கதை மட்டுமே.”

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِيْٓ اُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا خٰسِرِيْنَ

ulā'ikal-lażīna ḥaqqa ‘alaihimul-qaulu fī umamin qad khalat min qablihim minal-jinni wal-ins(i), innahum kānū khāsirīn(a).

அவர்கள், தங்களுக்கு முன்னிருந்த ஜின் மற்றும் மனிதப் பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்களைப் போலவே, நிச்சயமாகத் தண்டிக்கப்பட்டவர்கள் (விதிவசத்திற்கு உள்ளானவர்கள்). அவர்கள்தான் தோற்றவர்கள்.

وَلِكُلٍّ دَرَجٰتٌ مِّمَّا عَمِلُوْاۚ وَلِيُوَفِّيَهُمْ اَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ

wa likullin darajātum mimmā ‘amilū, wa liyuwaffiyahum a‘mālahum wa hum lā yuẓlamūn(a).

மேலும், ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் செய்த செயல்களுக்கு ஏற்ப ஒரு பதவியைப் பெறுவார்கள்; அல்லாஹ் அவர்களுடைய செயல்களுக்காக அவர்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவான், அவர்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டாது.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَذْهَبْتُمْ طَيِّبٰتِكُمْ فِيْ حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَاۚ فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُوْنِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُوْنَ فِى الْاَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُوْنَ ࣖ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), ażhabtum ṭayyibātikum fī ḥayātikumud-dun-yā wastamta‘tum bihā, fal-yauma tujzauna ‘ażābal-hūni bimā kuntum tastakbirūna fil-arḍi bigairil-ḥaqqi wa bimā kuntum tafsuqūn(a).

மேலும், நிராகரிப்பாளர்கள் நரகத்திற்குக் கொண்டுவரப்படும் நாளை நினைவுகூருங்கள். (அவர்களிடம் கூறப்படும்): “நீங்கள் உங்கள் இவ்வுலக வாழ்வின் நன்மைகளைச் செலவழித்து, அதில் உல்லாசமாக இருந்தீர்கள். எனவே, இன்று நீங்கள் இழிவான தண்டனையால் திருப்பிச் செலுத்தப்படுவீர்கள். ஏனெனில், நீங்கள் பூமியில் சத்தியத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் ஆணவமாக இருந்தீர்கள், மேலும் நீங்கள் கீழ்ப்படியாமல் (அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியாமல்) நடந்தீர்கள்.”

۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

மேலும், ஆத் அவர்களின் சகோதரரான (ஹூத்) அவர்களை நினைவுகூருங்கள்; அவர் தம் மக்களுக்கு மணல் குன்றுகளைக் குறித்து எச்சரித்தபோது, அவருக்கு முன்னும் பின்னும் எச்சரிக்கை செய்பவர்கள் கடந்து சென்றிருந்தனர் (அவர்கள் கூறினார்கள்): "அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்காதீர்கள்; இல்லையெனில், ஒரு பெரிய நாளில் நீங்கள் தண்டனைக்கு ஆளாவீர்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்."

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ اٰلِهَتِنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lita'fikanā ‘an ālihatinā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).

அதற்கு அவர்கள், "எங்கள் தெய்வங்களை வணங்குவதிலிருந்து எங்களைத் திருப்புவதற்காகவா எங்களிடம் வந்திருக்கிறீர்கள்? அப்படியானால், நீங்கள் உண்மையாளர்களில் ஒருவரானால், நீங்கள் எங்களை அச்சுறுத்திய தண்டனையை எங்கள் மீது சுமத்துங்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

அவர் (ஹூத்) கூறினார், "நிச்சயமாக (அதைப்பற்றிய) அறிவு அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரியது. எனக்கு அருளப்பட்டதையே நான் உங்களுக்கு எடுத்துரைக்கிறேன். ஆனால், நீங்கள் அறிவீனமாகச் செயல்படும் மக்கள் என்பதை நான் காண்கிறேன்."

فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْ قَالُوْا هٰذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا ۗبَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهٖ ۗرِيْحٌ فِيْهَا عَذَابٌ اَلِيْمٌۙ

falammā ra'auhu ‘āriḍam mustaqbila audiyatihim, qālū hāżā ‘āriḍum mumṭirunā, bal huwa masta‘jaltum bih(ī), rīḥun fīhā ‘ażābun alīm(un).

ஆகவே, தங்கள் பள்ளத்தாக்குகளை நோக்கி மேக வடிவில் வரும் வேதனையை அவர்கள் கண்டபோது, “இது நமக்கு மழையைக் கொடுக்கும் மேகம்” என்றார்கள். (இல்லை!) ஆனால், நீங்கள் விரைவுபடுத்தக் கேட்கும் இந்த வேதனை, மிகுந்த துன்பத்தைக் கொண்ட ஒரு காற்றாகும்.

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍۢ بِاَمْرِ رَبِّهَا فَاَصْبَحُوْا لَا يُرٰىٓ اِلَّا مَسٰكِنُهُمْۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الْقَوْمَ الْمُجْرِمِيْنَ

tudammiru kulla syai'im bi'amri rabbihā fa'aṣbaḥū lā yurā illā masākinuhum, każālika najzil-qaumal-mujrimīn(a).

தங்கள் இறைவனின் கட்டளையால் அனைத்தையும் அழித்த அவர்கள், (ஆத் இன மக்கள்) தங்கள் வசிப்பிடத்தின் தடயங்களைத் தவிர (பூமியில்) கண்ணுக்குப் புலப்படாதவர்களாக ஆனார்கள். இவ்வாறு நாம் பாவிகளுக்குப் பிரதிபலன் அளிக்கிறோம்.

وَلَقَدْ مَكَّنّٰهُمْ فِيْمَآ اِنْ مَّكَّنّٰكُمْ فِيْهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَّاَبْصَارًا وَّاَفْـِٕدَةًۖ فَمَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَآ اَبْصَارُهُمْ وَلَآ اَفْـِٕدَتُهُمْ مِّنْ شَيْءٍ اِذْ كَانُوْا يَجْحَدُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqad makkannāhum fīmā im makkannākum fīhi wa ja‘alnā lahum sam‘aw wa abṣāraw wa af'idah(tan), famā agnā ‘anhum sam‘uhum wa lā abṣāruhum wa lā af'idatuhum min syai'in iż kānū yajḥadūna bi'āyātillāhi wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, நாம் உங்களுக்கு ஒருபோதும் வழங்காத செழிப்பையும் வலிமையையும் கொண்டு அவர்களின் நிலையை உறுதிப்படுத்தியுள்ளோம்; மேலும் அவர்களுக்கு செவியையும், பார்வையையும், உள்ளத்தையும் வழங்கியுள்ளோம். ஆனால், அவர்களுடைய செவியும், பார்வையும், உள்ளமும் அவர்களுக்குச் சிறிதளவும் பயனற்றவை. ஏனெனில், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை எப்போதும் மறுக்கிறார்கள்; மேலும், அவர்கள் ஏளனம் செய்துவந்த தண்டனையின் அச்சுறுத்தலும் அவர்களைச் சூழ்ந்துள்ளது.

وَلَقَدْ اَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِّنَ الْقُرٰى وَصَرَّفْنَا الْاٰيٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa laqad ahlaknā mā ḥaulakum minal-qurā wa ṣarrafnal-āyāti la‘allahum yarji‘ūn(a).

மேலும் நிச்சயமாக, உங்களைச் சுற்றியுள்ள நாடுகளை நாம் அழித்திருக்கிறோம்; அவர்கள் (மனம் திருந்தி) திரும்புவதற்காக, நமது மகத்துவத்தின் அடையாளங்களையும் நாம் மீண்டும் மீண்டும் விளக்கியிருக்கிறோம்.

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ قُرْبَانًا اٰلِهَةً ۗبَلْ ضَلُّوْا عَنْهُمْۚ وَذٰلِكَ اِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوْا يَفْتَرُوْنَ

falau lā naṣarahumul-lażīnattakhażū min dūnillāhi qurbānan ālihah(tan), bal ḍallū ‘anhum, wa żālika ifkuhum wa mā kānū yaftarūn(a).

அப்படியென்றால், அல்லாஹ்வை நெருங்குவதற்காக அவர்கள் வணங்கும் மற்ற சிலைகளும் தெய்வங்களும் அவர்களுக்கு ஏன் உதவ முடியாது? தெய்வங்கள் கூட அவர்களை விட்டு மறைந்துவிட்டனவே? இது அவர்களின் பொய்களாலும், அவர்கள் புனைந்துரைத்தவற்றாலும் ஏற்பட்ட விளைவாகும்.

وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ

wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).

மேலும், (முஹம்மதே!) நாம் உமக்கு ஒரு ஜின் கூட்டத்தைக் காட்டியபோது, அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். பின்னர், அவர்கள் அதைக் கேட்கத் தொடங்கியபோது, "அமைதியாக இருங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அது முடிந்ததும், அவர்கள் தங்கள் மக்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுப்பதற்காகத் திரும்பிச் சென்றார்கள்.

قَالُوْا يٰقَوْمَنَآ اِنَّا سَمِعْنَا كِتٰبًا اُنْزِلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِيْٓ اِلَى الْحَقِّ وَاِلٰى طَرِيْقٍ مُّسْتَقِيْمٍ

qālū yā qaumanā innā sami‘nā kitāban unzila mim ba‘di mūsā muṣaddiqal limā baina yadaihi yahdī ilal-ḥaqqi wa ilā ṭarīqim mustaqīm(in).

அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்கள் மக்களே! நிச்சயமாக, மூசாவுக்குப் பிறகு அருளப்பட்ட வேதத்தை (அல்-குர்ஆனை) நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; அது, அவருக்கு முன் வந்த வேதங்களை உறுதிப்படுத்துவதோடு, சத்தியத்திற்கும் நேரான பாதைக்கும் வழிகாட்டுகிறது."

يٰقَوْمَنَآ اَجِيْبُوْا دَاعِيَ اللّٰهِ وَاٰمِنُوْا بِهٖ يَغْفِرْ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِّنْ عَذَابٍ اَلِيْمٍ

yā qaumanā ajībū dā‘iyallāhi wa āminū bihī yagfir lakum min żunūbikum wa yujirkum min ‘ażābin alīm(in).

எங்கள் மக்களே! அல்லாஹ்வை நோக்கி அழைக்கும் முஹம்மது நபியின் அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். மேலும், அவன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்; அவன் நிச்சயமாக உங்கள் பாவங்களை மன்னித்து, வேதனையான தண்டனையிலிருந்து உங்களைக் காப்பாற்றுவான்.

وَمَنْ لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللّٰهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِى الْاَرْضِ وَلَيْسَ لَهٗ مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءُ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa mal lā yujib dā‘iyallāhi falaisa bimu‘jizin fil-arḍi wa laisa lahū min dūnihī auliyā'(u), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).

மேலும், அல்லாஹ்வை (முஹம்மதை) நோக்கி அழைப்பவர்களின் அழைப்பை ஏற்காதவர் எவராயினும், அவருக்கு அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு பாதுகாவலர் இல்லாதபோதிலும், பூமியில் அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து அவரால் தப்பிக்க முடியாது. அவர்கள் வெளிப்படையான வழிகேட்டில் இருக்கிறார்கள்.”

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّ اللّٰهَ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰدِرٍ عَلٰٓى اَنْ يُّحْيِ َۧ الْمَوْتٰى ۗبَلٰٓى اِنَّهٗ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ

awalam yarau annallāhal-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa lam ya‘ya bikhalqihinna biqādirin ‘alā ay yuḥyiyal-mautā, balā innahū ‘alā kulli syai'in qadīr(un).

அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தான் என்பதையும், அவற்றைப் படைப்பதில் அவன் சோர்வடைவதில்லை என்பதையும், மரித்தோருக்கு உயிர் கொடுக்கும் ஆற்றல் அவனுக்கு உண்டு என்பதையும் அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? நிச்சயமாக, அவன் எல்லாப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உடையவன்.

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا عَلَى النَّارِۗ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّ ۗ قَالُوْا بَلٰى وَرَبِّنَا ۗقَالَ فَذُوْقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُوْنَ

wa yauma yu‘raḍul-lażīna kafarū ‘alan-nār(i), alaisa hāżā bil-ḥaqq(i), qālū balā wa rabbinā, qāla fażūqul-‘ażāba bimā kuntum takfurūn(a).

மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), நிராகரிப்பவர்கள் நரகத்தை எதிர்கொள்ளும் நாளில், அவர்களிடம், "இது (அத்ஸாப்) உண்மையல்லவா?" என்று கேட்கப்படும். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், எங்கள் இறைவனின் மீது ஆணையாக" என்று பதிலளிப்பார்கள். அல்லாஹ் கூறுகிறான், "நீங்கள் இதற்கு முன் இதை மறுத்ததால், இந்தத் தண்டனையைச் சுவையுங்கள்."

فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ

faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).

ஆகவே (முஹம்மதே!) உறுதியான தூதர்கள் பொறுமையுடன் இருந்தது போல நீங்களும் பொறுமையுடன் இருங்கள்; அவர்களுக்குத் தண்டனையை விரைவுபடுத்துமாறு கேட்காதீர்கள். வாக்களிக்கப்பட்ட தண்டனையை அவர்கள் காணும் நாளில், அவர்கள் இவ்வுலகில் பகலில் ஒரு கணநேரம் மட்டுமே தங்கியிருந்தது போலாகும். அதை எடுத்துரைப்பது மட்டுமே உங்கள் கடமையாகும். ஆகவே, (அல்லாஹ்வுக்கு) கீழ்ப்படியாதவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அழிக்கப்பட மாட்டார்கள்.