Q.S ئەن-نازىئات (اَلنَّازِعَات) - 46 ئايەت سانى

وَالنّٰزِعٰتِ غَرْقًاۙ

wan-nāzi‘āti garqā(n).

(ھاياتنى) قاتتىق قوبۇل قىلىدىغان (پەرىشتە) بىلەن قەسەمكى.

وَّالنّٰشِطٰتِ نَشْطًاۙ

wan-nāsyiṭāti nasyṭā(n).

(ھاياتنى) يۇمشاقلىق بىلەن ئالىدىغان (پەرىشتە) بىلەن قەسەمكى.

وَّالسّٰبِحٰتِ سَبْحًاۙ

was-sābiḥāti sabḥā(n).

ئاسماندىن تېز چۈشكەن پەرىشتە بىلەن قەسەمكى،

فَالسّٰبِقٰتِ سَبْقًاۙ

fas-sābiqāti sabqā(n).

ۋە تېز يېتەكلەيدىغان (پەرىشتىلەر)،

فَالْمُدَبِّرٰتِ اَمْرًاۘ

fal-mudabbirāti amrā(n).

ۋە (دۇنيالىق) ئىشلارنى تەڭشەيدىغان (پەرىشتىلەر).

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُۙ

yauma tarjufur-rājifah(tu).

(سىلەر ھەقىقەتەن قايتا تىرىلىسىلەر) تۇنجى قېتىملىق ئاۋاز دۇنيانى لەرزىگە سالغان كۈندە.

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ۗ

tatba‘uhar-rādifah(tu).

(بىرىنچى قېتىملىق پارتىلاش) ئىككىنچى قېتىملىق پارتىلاش بىلەن بىللە كېلىدۇ.

قُلُوْبٌ يَّوْمَىِٕذٍ وَّاجِفَةٌۙ

qulūbuy yauma'iżiw wājifah(tun).

ئۇ چاغدا ئىنسانلارنىڭ قەلبى قاتتىق قورققان ئىدى،

اَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ۘ

abṣāruhā khāsyi‘ah(tun).

ئۇنىڭ قارىشى ئىتائەتمەنلىك بىلەن قارىدى.

يَقُوْلُوْنَ ءَاِنَّا لَمَرْدُوْدُوْنَ فِى الْحَافِرَةِۗ

yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-ḥāfirah(ti).

(كاپىرلار): «بىز ھەقىقەتەن دەسلەپكى ھاياتىمىزغا قايتۇرۇلامدۇق؟» دېدى.

ءَاِذَا كُنَّا عِظَامًا نَّخِرَةً ۗ

a'iżā kunnā ‘iẓāman nakhirah(tan).

ئەگەر سۆڭەكلىرىمىز سۇنۇپ كەتسە، بىز (تىرىلىمىزمۇ؟)؟»

قَالُوْا تِلْكَ اِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۘ

qālū tilka iżan karratun khāsirah(tun).

ئۇلار: «ئۇنداقتا بۇ زىيانلىق قايتىش بولىدۇ» دېدى.

فَاِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَّاحِدَةٌۙ

fa innamā hiya zajratuw wāḥidah(tun).

شۇڭا قايتىش پەقەت بىرلا زەربە بىلەنلا ئاخىرلىشىدۇ.

فَاِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِۗ

fa iżā hum bis-sāhirah(ti).

ئاندىن ئۇلار دەرھال (يېڭى) زېمىندا تىرىلدى.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ

hal atāka ḥadīṡu mūsā.

ساڭا مۇسانىڭ ھېكايىسى يېتىپ كەلدىمۇ؟ (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام)

اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ

iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).

ئاللاھ ئۇنى (مۇسانى) مۇقەددەس ۋادىدا، يەنى تۇۋا ۋادىسىدا چاقىرغاندا؛

اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ

iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.

پىرئەۋننىڭ يېنىغا بېرىڭلار، ئۇ ھەقىقەتەن چەكتىن ئېشىپ كەتتى.

فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ

fa qul hal laka ilā an tazakkā.

(فىرئەۋنغا): «(خاتالىقتىن) پاكلىنىشنى خالامسەن؟» دېگىن.

وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ

wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.

سېنى پەرۋەردىگارىڭنىڭ يولىغا يېتەكلەيمەن، سەن ئۇنىڭدىن قورقىسەن!»

فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ

fa arāhul-āyatal-kubrā.

ئاندىن (مۇسا) ئۇنىڭغا چوڭ بىر مۆجىزە كۆرسەتتى.

فَكَذَّبَ وَعَصٰىۖ

fa każżaba wa ‘aṣā.

لېكىن ئۇ (پىرئەۋن) يالغان سۆزلىدى ۋە ئاسىيلىق قىلدى.

ثُمَّ اَدْبَرَ يَسْعٰىۖ

Ṡumma adbara yas‘ā.

ئاندىن ئۇ (مۇساغا) قارشى تۇرۇشقا ئۇرۇنۇپ يۈز ئۆرۈدى.

فَحَشَرَ فَنَادٰىۖ

fa ḥasyara fanādā.

ئاندىن ئۇ (باشلىقلىرىنى) توپلاپ، (خەلقىنى چاقىرىپ) ۋارقىرىدى.

فَقَالَ اَنَا۠ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۖ

fa qāla ana rabbukumul-a‘lā.

(سېرايا): «مەن سىلەرنىڭ ئەڭ ئالىي خۇدايىڭلارمەن» دېدى.

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُوْلٰىۗ

fa akhażahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā.

شۇڭا ئاللاھ ئۇنى ئاخىرەتتە جازا، دۇنيادا ئازاب بىلەن جازالىدى.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَنْ يَّخْشٰى ۗ ࣖ

inna fī żālika la‘ibratal limay yakhsyā.

شۈبھىسىزكى، بۇنىڭدا (ئاللاھتىن) قورقىدىغانلار ئۈچۈن ئىبرەت بار.

ءَاَنْتُمْ اَشَدُّ خَلْقًا اَمِ السَّمَاۤءُ ۚ بَنٰىهَاۗ

a'antum asyaddu khalqan amis-samā'u banāhā.

سىلەرنىڭ يارىتىشىڭلار چوڭمۇ ياكى ئۇ قۇرغان ئاسمانلارمۇ؟

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوّٰىهَاۙ

rafa‘a samkahā fa sawwāhā.

ئۇ بىناسىنى تىكلىدى ۋە مۇكەممەللەشتۈردى،

وَاَغْطَشَ لَيْلَهَا وَاَخْرَجَ ضُحٰىهَاۖ

wa agṭasya lailahā wa akhraja ḍuḥāhā.

ئۇ كېچىنى (تولۇق قاراڭغۇلۇقنى)، كۈندۈزنى (پارلاق نۇرنى) ياراتتى.

وَالْاَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰىهَاۗ

wal-arḍa ba‘da żālika daḥāhā.

ئاندىن زېمىننى كەڭەيتتى.

اَخْرَجَ مِنْهَا مَاۤءَهَا وَمَرْعٰىهَاۖ

akhraja minhā mā'ahā wa mar‘āhā.

ئۇ ئۇنىڭدىن بۇلاقلارنى چىقىرىپ، ئۇنىڭ ئۆسۈملۈكلىرىنى ئۆستۈرىدۇ.

وَالْجِبَالَ اَرْسٰىهَاۙ

wal-jibāla arsāhā.

تاغلارنى ئۇ مەھكەم ئورناتتى.

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِاَنْعَامِكُمْۗ

matā‘al lakum wa li'an‘āmikum.

(بۇلارنىڭ ھەممىسى) سىلەر ۋە چارۋا ماللىرىڭلار ئۈچۈندۇر.

فَاِذَا جَاۤءَتِ الطَّاۤمَّةُ الْكُبْرٰىۖ

fa iżā jā'atiṭ-ṭāmmatul-kubrā.

چوڭ بالا (قىيامەت) كەلگەندە،

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ مَا سَعٰىۙ

yauma yatażakkarul-insānu mā sa‘ā.

يەنى كىشىلەر قىلغان ئىشلىرىنى ئەسلەيدىغان كۈنى،

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيْمُ لِمَنْ يَّرٰى

wa burrizatil-jaḥīmu limay yarā.

ۋە دوزاخ كۆرگەن ھەر بىر ئادەمگە ئېنىق كۆرسىتىلدى.

فَاَمَّا مَنْ طَغٰىۖ

fa ammā man ṭagā.

چەكتىن ئېشىپ كەتكەنلەرگە كەلسەك،

وَاٰثَرَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَاۙ

wa āṡaral-ḥayātad-dun-yā.

ۋە دۇنيا ھاياتىنى ئالدىنقى ئورۇنغا قويۇڭ،

فَاِنَّ الْجَحِيْمَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jaḥīma hiyal-ma'wā.

ئۇنداقتا، ئۇنىڭ جايى ھەقىقەتەن جەھەننەمدۇر.

وَاَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهٖ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوٰىۙ

wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wa nahan-nafsa ‘anil-hawā.

پەرۋەردىگارىنىڭ ئۇلۇغلىقىدىن قورققان ۋە نەپسى خاھىشىدىن يىراق تۇرغانلارغا كەلسەك،

فَاِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوٰىۗ

fa innal-jannata hiyal-ma'wā.

ئۇنداقتا، جەننەت ئۇنىڭ جايىدۇر.

يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ

yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā.

ئۇلار (يەنى كاپىرلار) سەندىن قىيامەتنىڭ قاچان بولىدىغانلىقى توغرىسىدا سورايدۇ.

فِيْمَ اَنْتَ مِنْ ذِكْرٰىهَاۗ

fīma anta min żikrāhā.

نېمىشقا ئۇنى (ۋاقىتنى) تىلغا ئېلىشىڭىز كېرەك؟

اِلٰى رَبِّكَ مُنْتَهٰىهَاۗ

ilā rabbika muntahāhā.

ئاخىرقى زامان پەرۋەردىگارىڭغا قايتۇرۇلدى.

اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَّخْشٰىهَاۗ

innamā anta munżiru may yakhsyāhā.

سەن (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) پەقەت ئۇنىڭدىن (قىيامەت كۈنىدىن) قورقىدىغانلارنى ئاگاھلاندۇرغۇچىسەن.

كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا عَشِيَّةً اَوْ ضُحٰىهَا ࣖ

ka'annahum yauma yaraunahā lam yalbaṡū illā ‘asyiyyatan au ḍuḥāhā.

ئۇلار قىيامەتنى كۆرگەن كۈنى (قىسقا ۋاقىت) (ئۇنىڭ قاتتىق ھاۋاسى سەۋەبىدىن)، گويا ئۇلار (ئۇ يەردە) پەقەت كەچقۇرۇن ياكى ئەتىگەن تۇرغاندەك ھېس قىلىدۇ.