Q.S مەريەم (مَرْيَم) - 98 ئايەت سانى

كۤهٰيٰعۤصۤ ۚ

kāf hā yā ‘aīn ṣād.

كاف ھا يائەين شاد

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهٗ زَكَرِيَّا ۚ

Żikru raḥmati rabbika ‘abdahū zakariyyā.

ئوقۇلغان نەرسە) پەرۋەردىگارىڭنىڭ بەندىسى زەكەرىياغا قىلغان رەھمىتىنىڭ بايانىدۇر.

اِذْ نَادٰى رَبَّهٗ نِدَاۤءً خَفِيًّا

iż nādā rabbahū nidā'an khafiyyā(n).

(يەنى) ئۇ پەرۋەردىگارىغا يۇمشاق ئاۋازدا دۇئا قىلغاندا.

قَالَ رَبِّ اِنِّيْ وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّيْ وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَّلَمْ اَكُنْۢ بِدُعَاۤىِٕكَ رَبِّ شَقِيًّا

qāla rabbi innī wahanal-‘aẓmu minnī wasyta‘alar-ra'su syaibaw wa lam akum bidu‘ā'ika rabbi syaqiyyā(n).

ئۇ (زەكەرىيا): «ئى پەرۋەردىگارىم، ھەقىقەتەن سۆڭەكلىرىم ئاجىزلاشتى، بېشىم ئاقاردى، ساڭا دۇئا قىلىپ ھەرگىز ئۈمىدسىزلەنمىدىم، ئى پەرۋەردىگارىم!

وَاِنِّيْ خِفْتُ الْمَوَالِيَ مِنْ وَّرَاۤءِيْ وَكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا فَهَبْ لِيْ مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيًّا ۙ

wa innī khiftul-mawāliya miw warā'ī wa kānatimra'atī ‘āqiran fahab lī mil ladunka waliyyā(n).

ھەقىقەتەن، مەن ۋاپات بولغاندىن كېيىن تۇغقانلىرىمنىڭ ئەھۋالىدىن ئەنسىرەيمەن، ئايالىم تۇغماس. شۇڭا ماڭا ئۆز تەرىپىڭدىن بىر بالا ئاتا قىلغىن.

يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا

yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).

ئۇ ماڭا ۋە يەئقۇب ئەۋلادىغا ۋارىسلىق قىلىدۇ، ئۇنى مۇبارەك قىلىدۇ، ئى پەرۋەردىگارىم!

يٰزَكَرِيَّآ اِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمِ ِۨاسْمُهٗ يَحْيٰىۙ لَمْ نَجْعَلْ لَّهٗ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا

yā zakariyyā innā nubasysyiruka bigulāminismuhū yaḥyā, lam naj‘al lahū min qablu samiyyā(n).

(ئاللاھ ئېيتتى): «ئى زەكەرىيا! ساڭا يەھيا ئىسىملىك بىر ئوغۇل بىلەن خۇش خەۋەر بېرىمىز. بىز ئۇنىڭغا ئىلگىرى بۇنداق ئىسىم قويمىغان ئىدۇق».

قَالَ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّكَانَتِ امْرَاَتِيْ عَاقِرًا وَّقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا

qāla rabbi annā yakūnu lī gulāmuw wa kānatimra'atī ‘āqiraw wa qad balagtu minal-kibari ‘itiyyā(n).

ئۇ (زەكەرىيا) ئېيتتى: «پەرۋەردىگارىم! ئايالىم تۇغماس تۇرسا، مەن قېرىپ قالغان تۇرسام، ماڭا قانداقمۇ بالا بولسۇن؟»

قَالَ كَذٰلِكَۗ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَّقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًٔا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyinuw wa qad khalaqtuka min qablu wa lam taku syai'ā(n).

(ئاللاھ): «شۇنداق» دېدى. پەرۋەردىگارىڭ: «بۇ مەن ئۈچۈن ئاسان. ھەقىقەتەن مەن سېنى ئۇنىڭدىن ئىلگىرى ياراتقان ئىدىم، گەرچە (ئۇ چاغدا) سەندە ھېچقانداق شەكىل يوق ئىدى» دېدى.

قَالَ رَبِّ اجْعَلْ لِّيْٓ اٰيَةً ۗقَالَ اٰيَتُكَ اَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلٰثَ لَيَالٍ سَوِيًّا

qāla rabbij‘al lī āyah(tan), qāla āyatuka allā tukalliman-nāsa ṡalāṡa layālin sawiyyā(n).

ئۇ (زەكەرىيا): «ئى پەرۋەردىگارىم، ماڭا بىر ئالامەت ئاتا قىل» دېدى. (ئاللاھ): «سېنىڭ بەلگىسىڭ شۇكى، سەن ساغلام بولساڭمۇ، ئۈچ كېچە ئىنسانلار بىلەن سۆزلىشەلمەيسەن» دېدى.

فَخَرَجَ عَلٰى قَوْمِهٖ مِنَ الْمِحْرَابِ فَاَوْحٰٓى اِلَيْهِمْ اَنْ سَبِّحُوْا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

fa kharaja ‘alā qaumihī minal-miḥrābi fa auḥā ilaihim an sabbiḥū bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

ئۇ مىھرابتىن ئۆز قەۋمىنىڭ يېنىغا چىقتى، ئاندىن ئۇلارغا ئىشارەت قىلىپ: «ئەتىگەندە ۋە كەچتە ئۆزۈڭنى ئۇلۇغلاڭلار» دېدى.

يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ

yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).

«ئى يەھيا! كىتابنى (تەۋراتنى) ئەستايىدىل ئوقۇغىن». بىز ئۇنىڭغا (يەھياغا) كىچىك ۋاقتىدا ھېكمەت بەردۇق.

وَّحَنَانًا مِّنْ لَّدُنَّا وَزَكٰوةً ۗوَكَانَ تَقِيًّا ۙ

wa ḥanānam mil ladunnā wa zakāh(tan), wa kāna taqiyyā(n).

بىز (باشقىلارغا) رەھىم-شەپقەت قىلدۇق ۋە (گۇناھلاردىن) پاكلىدۇق. ئۇ (ئۆزىمۇ) تەقۋادار ئادەمدۇر.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا

wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).

ئاتا-ئانىسىغا ئىنتايىن سادىق ئىدى، ئۇ تەكەببۇر (ياكى) ئىتائەتسىز ئادەم ئەمەس ئىدى.

وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ

wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).

ئۇنىڭغا تۇغۇلغان كۈنىدە، ۋاپات بولغان كۈنىدە ۋە قايتا تىرىلگەن كۈنىدە بەخت-سائادەت ئاتا قىلسۇن.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مَرْيَمَۘ اِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ اَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi maryam(a), iżintabażat min ahlihā makānan syarqiyyā(n).

(مۇھەممەدكە) كىتابتا (قۇرئاندا) مەريەمنىڭ قىسسىسىنى سۆزلەپ بەرگىن، ئۆز ۋاقتىدا ئۇ ئائىلىسىدىن ئايرىلىپ شەرق تەرەپتىكى بىر جايغا (بەيتۇلمەقدىسكە) سۈرگۈن قىلىنغان ئىدى.

فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُوْنِهِمْ حِجَابًاۗ فَاَرْسَلْنَآ اِلَيْهَا رُوْحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا

fattakhażat min dūnihim ḥijābā(n), fa arsalnā ilaihā rūḥanā fa tamaṡṡala lahā basyaran sawiyyā(n).

ئاندىن ئۇ ئۇلاردىن (ئۇنىڭدىن) بىر پەردە كۆتۈردى. ئاندىن بىز ئۇنىڭغا روھىمىزنى (جىبرىئىلنى) ئەۋەتتۇق، ئۇ مۇكەممەل ئىنسان شەكلىدە ئۇنىڭ ئالدىدا پەيدا بولدى.

قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا

qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).

ئۇ (مەريەم): «ئەگەر سەن تەقۋادار ئادەم بولساڭ، ھەقىقەتەن ساڭا مېھرىبان ئاللاھتىن پاناھ تىلەيمەن» دېدى.

قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا

qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).

ئۇ (جىبرىئىل): «مەن ھەقىقەتەن ساڭا بىر پاك ئوغۇل ئاتا قىلىش ئۈچۈن پەرۋەردىگارىڭنىڭ ئەلچىسىمەن» دېدى.

قَالَتْ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ غُلٰمٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ وَّلَمْ اَكُ بَغِيًّا

qālat annā yakūnu lī gulāmuw wa lam yamsasnī basyaruw wa lam aku bagiyyā(n).

ئۇ (مەريەم): «ماڭا ھېچقانداق ئەر تەگمىگەن تۇرسا، مەن قانداقمۇ زىنا قىلغۇچى ئايال بولسام؟» دېدى.

قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا

qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).

ئۇ (جىبرىئىل): «شۇنداق» دېدى. پەرۋەردىگارىڭ: «بۇ مەن ئۈچۈن ئاسان، بىز ئۇنى ئىنسانلار ئۈچۈن (ئاللاھنىڭ ئۇلۇغلۇقىنىڭ) بىر بەلگىسى ۋە بىزدىن رەھمەت قىلىشىمىز ئۈچۈن، بۇ (ئاللىقاچان) قارار قىلىنغان ئىش» دېدى.

۞ فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهٖ مَكَانًا قَصِيًّا

fa ḥamalathu fantabażat bihī makānan qaṣiyyā(n).

ئۇ (مەريەم) ھامىلىدار بولدى، ئاندىن ئۆزىنى قورسىقى بىلەن يىراق بىر جايغا سۈرگۈن قىلدى.

فَاَجَاۤءَهَا الْمَخَاضُ اِلٰى جِذْعِ النَّخْلَةِۚ قَالَتْ يٰلَيْتَنِيْ مِتُّ قَبْلَ هٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَّنْسِيًّا

fa ajā'ahal-makhāḍu ilā jiz‘in nakhlah(ti), qālat yā laitanī mittu qabla hāżā wa kuntu nas-yam mansiyyā(n).

ئاندىن تۇغۇت ئازابى ئۇنى خورما دەرىخىنىڭ تۈۋىگە يۆلىنىشكە مەجبۇرلىدى. ئۇ (مەريەم): «ئى، بۇنىڭدىن ئىلگىرى ئۆلۈپ كەتكەنىدىم، قانداقمۇ ياخشى بولۇپ كەتتىم، دىققەت قىلىنمىغان ۋە ئۇنتۇلۇپ كەتكەن بىر ئادەم بولۇپ قالدىم» دېدى.

فَنَادٰىهَا مِنْ تَحْتِهَآ اَلَّا تَحْزَنِيْ قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا

fa nādāhā min taḥtihā allā taḥzanī qad ja‘ala rabbuki taḥtaki sariyyā(n).

ئۇ (جىبرىئىل) ئۇنىڭغا پەس بىر يەردىن نىدا قىلدى: «غەمكىن بولما، ھەقىقەتەن پەرۋەردىگارىڭ سېنىڭ ئاستىڭدىن بىر دەريا پەيدا قىلدى».

وَهُزِّيْٓ اِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُسٰقِطْ عَلَيْكِ رُطَبًا جَنِيًّا ۖ

wa huzzī ilaiki bijiz‘in-nakhlati tusāqiṭ ‘alaiki ruṭaban janiyyā(n).

خورما دەرىخىنىڭ تۈۋىنى ئۆزۈڭگە قاراپ سىلكى، ئۇ ساڭا پىشقان خورما چېچىپ كېتىدۇ.

فَكُلِيْ وَاشْرَبِيْ وَقَرِّيْ عَيْنًا ۚفَاِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ اَحَدًاۙ فَقُوْلِيْٓ اِنِّيْ نَذَرْتُ لِلرَّحْمٰنِ صَوْمًا فَلَنْ اُكَلِّمَ الْيَوْمَ اِنْسِيًّا ۚ

fa kulī wasyrabī wa qarrī ‘ainā(n), fa immā tarayinna minal-basyari aḥadā(n), fa qūlī innī nażartu lir-raḥmāni ṣauman falan ukallimal-yauma insiyyā(n).

يەڭلار، ئىچىڭلار ۋە خۇشال بولۇڭلار. ئەگەر بىرەيلەننى كۆرسەڭلار، «ھەقىقەتەن مەن رەھىمدىل ئاللاھ ئۈچۈن روزا تۇتۇشقا نەزر قىلغان، شۇڭا بۈگۈن ھېچكىم بىلەن سۆزلەشمەيمەن» دەڭلار.

فَاَتَتْ بِهٖ قَوْمَهَا تَحْمِلُهٗ ۗقَالُوْا يٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًٔا فَرِيًّا

fa atat bihī qaumahā taḥmiluh(ū), qālū yā maryamu laqad ji'ti syai'an fariyyā(n).

ئاندىن (مەريەم) ئۇنى (بوۋاقنى) قۇچاقلىغان ھالدا قەۋمىنىڭ يېنىغا ئېلىپ باردى. ئۇلار (ئۆز قەۋمى): «ئى مەريەم! سەن ھەقىقەتەن چوڭ خاتا ئىشنى قىلىپسەن» دېدى.

يٰٓاُخْتَ هٰرُوْنَ مَا كَانَ اَبُوْكِ امْرَاَ سَوْءٍ وَّمَا كَانَتْ اُمُّكِ بَغِيًّا ۖ

yā ukhta hārūna kāna abūkimra'a sau'iw wa mā kānat ummuki bagiyyā(n).

ئى ھارۇننىڭ (مەريەمنىڭ) سىڭلىسى! سېنىڭ دادىڭ يامان ئادەم ئەمەس، ئاناڭ زىناخور ئەمەس».

فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا

fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).

ئۇ (مەريەم) ئۆزىنىڭ (بالىسىغا) ئىشارەت قىلدى. ئۇلار: «ھازىرمۇ بىر ئېگىلىپ تۇرغان كىچىك بالا بىلەن قانداق سۆزلىشىمىز؟» دېدى.

قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ

qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).

ئۇ (ئىسا): «مەن ھەقىقەتەن ئاللاھنىڭ بەندىسى، ئۇ ماڭا كىتابنى (ئىنجىلنى) بەردى ۋە مېنى پەيغەمبەر قىلدى» دېدى.

وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ

wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).

ئۇ مېنى قەيەردە بولساممۇ بەختلىك قىلدى، ھايات بولغان ۋاقتىمدا ماڭا ناماز ۋە زاكاتنى پەرز قىلدى.

وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا

wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).

ئانامغا سادىق ئىدىم، ئۇ مېنى تەكەببۇر ياكى بەختسىز قىلمىدى.

وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا

was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).

ماڭا تۇغۇلغان كۈنىمدە، ئۆلگەن كۈنىمدە ۋە قايتا تىرىلگەن كۈنىمدە ئامانلىق بولسۇن».

ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ

Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).

بۇ مەريەم ئوغلى ئىسا ئىدى، ئۇ ئۇلار گۇمان قىلغان راست سۆزلەرنى ئېيتتى.

مَا كَانَ لِلّٰهِ اَنْ يَّتَّخِذَ مِنْ وَّلَدٍ سُبْحٰنَهٗ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ ۗ

mā kāna lillāhi ay yattakhiża miw waladin subḥānah(ū), iżā qaḍā amran fa innamā yaqūlu lahū kun fa yakūn(u).

ئاللاھنىڭ بالىسى بولۇش لايىق ئەمەس، ئۇ پاكتۇر. ئۇ بىرەر ئىشنى ئىرادە قىلماقچى بولسا، ئۇنىڭغا پەقەت «بول!» دەيدۇ، شۇنىڭ بىلەن ئۇ بولىدۇ.

وَاِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

wa innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

(ئىسا ئېيتتى): «ئاللاھ ھەقىقەتەن مېنىڭ پەرۋەردىگارىم ۋە سىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىڭلاردۇر، شۇڭا ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىڭلار، بۇ توغرا يولدۇر».

فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْۚ فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fa wailul lil-lażīna kafarū mim masyhadi yaumin ‘aẓīm(in).

شۇڭا ئۇلارنىڭ ئارىسىدىكى (يەنى يەھۇدىيلار ۋە خىرىستىيانلارنىڭ) گۇرۇھلىرى ئىختىلاپ قىلىشقا باشلىدى. بۈيۈك كۈننى كۆرگەندە كاپىرلارنىڭ ھالىغا ۋاي!

اَسْمِعْ بِهِمْ وَاَبْصِرْۙ يَوْمَ يَأْتُوْنَنَا لٰكِنِ الظّٰلِمُوْنَ الْيَوْمَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

asmi‘ bihim wa abṣir, yauma ya'tūnanā lākiniẓ-ẓālimūnal-yauma fī ḍalālim mubīn(in).

ئۇلار بىزنىڭ ھۇزۇرىمىزغا كەلگەن كۈنى ئۇلارنىڭ قۇلاقلىرى نېمىدېگەن ئۆتكۈر، كۆزلىرى نېمىدېگەن ئېنىق ئىدى. لېكىن بۈگۈن (دۇنيادا) زالىملار ئوچۇق گۇمراھلىقتا.

وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْاَمْرُۘ وَهُمْ فِيْ غَفْلَةٍ وَّهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ

wa anżirhum yaumal-ḥasrati iż quḍiyal-amr(u), wa hum fī gaflatiw wa hum lā yu'minūn(a).

ئۇلارنى (ئى مۇھەممەد!) غەپلەتتە، ئىمان ئېيتمايدىغان ھالدا بارلىق ئىشلارنىڭ ھەل قىلىنىدىغان پۇشايمان كۈنىدىن ئاگاھلاندۇرغىن.

اِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْاَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَاِلَيْنَا يُرْجَعُوْنَ ࣖ

innā naḥnu nariṡul-arḍa wa man ‘alaihā wa ilainā yurja‘ūn(a).

زېمىنغا ۋە ئۇنىڭ ئۈستىدىكى بارلىق نەرسىلەرگە ھەقىقەتەن بىز ۋارىسلىق قىلىمىز، ئۇلار پەقەت بىزنىڭ دەرگاھىمىزغا قايتۇرۇلىدۇ.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِبْرٰهِيْمَ ەۗ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi ibrāhīm(a), innahū kāna ṣiddīqan nabiyyā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) كىتابتا ئىبراھىمنىڭ قىسسىسىنى سۆزلەپ بەرگىن، ئۇ ھەقىقەتەن ناھايىتى ياخشى ئادەم ۋە پەيغەمبەر ئىدى.

اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا

iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).

(ئىسلىڭكى) ئۆز ۋاقتىدا ئۇ (ئىبراھىم) ئاتىسىغا: «ئى ئاتا! نېمىشقا ئاڭلىمايدىغان، كۆرمەيدىغان ۋە ساڭا ھېچ نەرسىگە ياردەم قىلالمايدىغان بىر نەرسىگە ئىبادەت قىلىسەن؟» دېدى.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا

yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).

ئى ئاتا! ماڭا ھەقىقەتەن ساڭا بېرىلمىگەن بىر قىسىم ئىلىملەر كەلدى، ماڭا ئەگىشىڭ، مەن ساڭا توغرا يولنى كۆرسىتىپ بېرەي.

يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا

yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).

ئى ئاتا! شەيتانغا چوقۇنمىغىن، شۈبھىسىزكى، شەيتان ناھايىتى مېھرىبان ئاللاھقا ئاسىيلىق قىلدى.

يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا

yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).

ئى ئاتام! مەن ھەقىقەتەن سېنىڭ رەھىمدىل ئاللاھنىڭ ئازابىغا ئۇچراپ، شەيتان بىلەن دوست بولۇپ قېلىشىڭدىن ئەنسىرەيمەن.

قَالَ اَرَاغِبٌ اَنْتَ عَنْ اٰلِهَتِيْ يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۚ لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ لَاَرْجُمَنَّكَ وَاهْجُرْنِيْ مَلِيًّا

qāla arāgibun anta ‘an ālihatī yā ibrāhīm(u), la'illam tantahi la'arjumannaka wahjurnī maliyyā(n).

ئۇ (ئاتىسى): «ئى ئىبراھىم، سەن مېنىڭ ئىلاھلىرىمنى يامان كۆرىسەنمۇ؟ ئەگەر توختاتمىساڭ، سېنى چوقۇم تاش بىلەن ئۆلتۈرىمەن، شۇڭا مېنى ئۇزۇن مۇددەت قويۇپ تۇر» دېدى.

قَالَ سَلٰمٌ عَلَيْكَۚ سَاَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّيْۗ اِنَّهٗ كَانَ بِيْ حَفِيًّا

qāla salāmun ‘alaik(a), sa'astagfiru laka rabbī, innahū kāna bī ḥafiyyā(n).

ئۇ (ئىبراھىم) ئېيتتى: «ساڭا ئامانلىق بولسۇن، پەرۋەردىگارىمدىن ساڭا مەغپىرەت تىلەيمەن. ئۇ ماڭا ھەقىقەتەن مېھرىباندۇر».

وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا

wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).

مەن سىلەردىن ۋە سىلەر ئاللاھنى قويۇپ ئىبادەت قىلىۋاتقان نەرسىلەردىن يىراقلىشىمەن ۋە پەرۋەردىگارىمغا دۇئا قىلىمەن، ئۈمىد قىلىمەنكى، پەرۋەردىگارىمغا دۇئا قىلىپ خاپا بولمايمەن».

فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا

falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).

ئىبراھىم ئۇلاردىن ۋە ئۇلارنىڭ اﷲ تىن باشقا ئىبادەت قىلىدىغان نەرسىلىرىدىن يىراقلاشقاندا، بىز ئۇنىڭغا ئىسھاق بىلەن يەئقۇبنى بەردۇق ۋە ئۇلارنىڭ ھەر بىرىنى پەيغەمبەر قىلدۇق.

وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ

wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).

ئۇلارغا رەھمىتىمىزنى ئاتا قىلدۇق ۋە ئۇلارنى چىرايلىق ۋە ئېسىل سۆزلەرگە ئايلاندۇردۇق.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ مُوْسٰٓىۖ اِنَّهٗ كَانَ مُخْلَصًا وَّكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا

ważkur fil-kitābi mūsā, innahū kāna mukhlaṣaw wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

كىتابتىكى مۇسانىڭ قىسسىسىنى (يەنى مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامنى) سۆزلەپ بەرگىن، ئۇ ھەقىقەتەن تاللانغان بىر ئەلچى ۋە پەيغەمبەر ئىدى.

وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا

wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).

بىز ئۇنىڭغا تاغنىڭ (سىنا تېغىنىڭ) ئوڭ تەرىپىدىن نىدا قىلدۇق ۋە ئۇنى سۆھبەتلىشىش ئۈچۈن يېقىنلاشتۇردۇق.

وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا

wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).

بىز ئۇنىڭغا رەھمىتىمىزنى ئاتا قىلدۇق، شۇڭا ئۇنىڭ قېرىندىشى ھارۇن پەيغەمبەر بولدى.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ

ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) كىتابتا (يەنى قۇرئاندا) ئىسمائىلنىڭ قىسسىسىنى سۆزلەپ بەرگىن، ئۇ ھەقىقەتەن سۆزلىگۈچى، ئەلچى ۋە پەيغەمبەر ئىدى.

وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا

wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).

ئۇ ئائىلىسىدىكىلەرگە ناماز ئوقۇشقا ۋە زاكات بېرىشكە بۇيرۇدى، ئۇ پەرۋەردىگارىدىن رازى بولغان ئادەم ئىدى.

وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِدْرِيْسَۖ اِنَّهٗ كَانَ صِدِّيْقًا نَّبِيًّا ۙ

ważkur fil-kitābi idrīs(a), innahū kāna ṣādiqan nabiyyā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) كىتابتا ئىدرىسنىڭ قىسسىسىنى سۆزلەپ بەرگىن، ئۇ ھەقىقەتەن ھەقىقەتنى سۆيىدىغان ۋە پەيغەمبەر ئىدى.

وَّرَفَعْنٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا

wa rafa‘nāhu makānan ‘aliyyā(n).

ۋە بىز ئۇنى يۇقىرى مەرتىۋىگە كۆتۈردۇق.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩

ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).

بۇلار ئاللاھ نېمىت قىلغان كىشىلەر، يەنى ئادەم ئەۋلادىدىن بولغان پەيغەمبەرلەردىن، نۇھ بىلەن بىللە ئېلىپ كەلگەنلىرىمىزدىن، ئىبراھىم ۋە ئىسرائىل (يەئقۇب) ئەۋلادىدىن، بىز توغرا يولغا باشلىغان ۋە تاللىغانلىرىمىزدىن. ئۇلارغا مېھرىبان ئاللاھنىڭ ئايەتلىرى تىلاۋەت قىلىنسا، ئۇلار سەجدە قىلىپ يىغلايدۇ.

۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ

fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).

ئاندىن ئۇلارنىڭ ئارقىسىدىن نامازنى تەرك قىلىدىغان، نەپسى خاھىشىغا ئەگىشىدىغان، شۇڭا ئازغان كىشىلەر كېلىدۇ.

اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُوْنَ شَيْـًٔا ۙ

illā man tāba wa āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa ulā'ika yadkhulūnal-jannata wa lā yuẓlamūna syai'ā(n).

پەقەت تەۋبە قىلغان، ئىمان ئېيتقان ۋە ياخشى ئەمەل قىلغان كىشىلەرلا بۇنىڭدىن مۇستەسنا، چۈنكى ئۇلار جەننەتكە كىرىدۇ، قىلچە زۇلۇمغا ئۇچرىمايدۇ.

جَنّٰتِ عَدْنِ ِۨالَّتِيْ وَعَدَ الرَّحْمٰنُ عِبَادَهٗ بِالْغَيْبِۗ اِنَّهٗ كَانَ وَعْدُهٗ مَأْتِيًّا

jannāti ‘adninil-latī wa‘adar-raḥmānu ‘ibādahū bil-gaib(i), innahū kāna wa‘duhū ma'tiyyā(n).

يەنى جەننەت، رەھىمدىل ئاللاھ تەرىپىدىن بەندىلىرىگە ۋەدە قىلىنغان ئەدن، گەرچە ئاسمان كۆرۈنمىسىمۇ. شۈبھىسىزكى، (ئاللاھنىڭ ۋەدىسى) چوقۇم ئەمەلگە ئاشىدۇ.

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا اِلَّا سَلٰمًاۗ وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيْهَا بُكْرَةً وَّعَشِيًّا

lā yasma‘ūna fīhā lagwan illā salāmā(n), wa lahum rizquhum fīhā bukrataw wa ‘asyiyyā(n).

ئۇلار ئۇ يەردە سالامدىن باشقا بىھۇدە سۆزلەرنى ئاڭلىمايدۇ، ئۇلار ئۈچۈن ئەتىگەن-كەچتە رىزىق بار.

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

ئۇ جەننەتنى بىز ھەمىشە تەقۋادار بەندىلىرىمىزگە مىراس قىلىپ بېرىمىز.

وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَۚ لَهٗ مَا بَيْنَ اَيْدِيْنَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذٰلِكَ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا ۚ

wa mā natanazzalu illā bi'amri rabbik(a), lahū mā baina aidīnā wa mā khalfanā wa mā baina żālika wa mā kāna rabbuka nasiyyā(n).

بىز (جىبرىئىل ئەلەيھىسسالام) پەقەت پەرۋەردىگارىڭنىڭ بۇيرۇقى بىلەنلا چۈشتۇق. ئالدىمىزدىكى، كەينىمىزدىكى ۋە ئۇلارنىڭ ئارىسىدىكى بارلىق نەرسىلەر ئۇنىڭغا تەۋە، پەرۋەردىگارىڭ ئۇنتۇپ قالمايدۇ.

رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَاعْبُدْهُ وَاصْطَبِرْ لِعِبَادَتِهٖۗ هَلْ تَعْلَمُ لَهٗ سَمِيًّا ࣖ

rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā fa‘budhu waṣṭabir li‘ibādatih(ī), hal ta‘lamu lahū samiyyā(n).

(ئۇ) ئاسمانلارنىڭ، زېمىننىڭ ۋە ئۇلارنىڭ ئارىسىدىكى نەرسىلەرنىڭ پەرۋەردىگارىدۇر، شۇڭا ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىڭلار ۋە ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشتا چىڭ تۇرۇڭلار. ئۇنىڭغا ئوخشاش نەرسە بارلىقىنى بىلەمسىلەر؟

وَيَقُوْلُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا

wa yaqūlul-insānu a'iżā mā mittu lasaufa ukhraju ḥayyā(n).

كىشىلەر (ئىمان ئېيتمىغانلار): «مەن ئۆلگەندىن كېيىن، بىر كۈنى راستىنلا قايتا تىرىلىمەن، دېگەن گەپ راستمۇ؟» دەيدۇ.

اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْـًٔا

awalā yażkurul-insānu annā khalaqnāhu min qablu wa lam yaku syai'ā(n).

ئىنسان بىز ئۇنى ئىلگىرى ھېچ نەرسە ئەمەس چاغدا ياراتقانلىقىمىزنى ئويلىمامدۇ؟

فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيٰطِيْنَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا

fa wa rabbika lanaḥsyurannahum wasy-syayāṭīna ṡumma lanuḥḍirannahum ḥaula jahannama jiṡiyyā(n).

پەرۋەردىگارىڭ بىلەن قەسەمكى، بىز ئۇلارنى چوقۇم شەيتان بىلەن بىللە يىغىمىز، ئاندىن ئۇلارنى چوقۇم دوزاخنىڭ ئەتراپىغا تىزلىنىپ ئولتۇرغۇزىمىز.

ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيْعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ۚ

Ṡumma lananzi‘anna min kulli syī‘atin ayyuhum asyaddu ‘alar-raḥmāni ‘itiyyā(n).

ئاندىن بىز چوقۇم ھەر بىر گۇرۇھتىن مېھرىبان ئاللاھقا ئەڭ ئاسىي بولغانلىرىنى چەتكە چىقىرىمىز.

ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذِيْنَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا

Ṡumma lanaḥnu a‘lamu bil-lażīna hum aulā bihā ṣiliyyā(n).

ئۇنىڭدىن باشقا، بىز كىمنىڭ دوزاخقا كىرىشىنى ئەڭ ياخشى بىلىمىز.

وَاِنْ مِّنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا ۚ كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا ۚ

wa im minkum illā wāriduhā, kāna ‘alā rabbika ḥatmam maqḍiyyā(n).

سىلەردىن ھېچ ئادەم دوزاخقا كىرمەيدۇ، بۇ پەرۋەردىگارىڭنىڭ بەلگىلىگەن بىر قارارىدۇر.

ثُمَّ نُنَجِّى الَّذِيْنَ اتَّقَوْا وَّنَذَرُ الظّٰلِمِيْنَ فِيْهَا جِثِيًّا

Ṡumma nunajjil-lażīnattaqau wa nażaruẓ-ẓālimīna fīhā jiṡiyyā(n).

ئاندىن بىز تەقۋادارلارنى قۇتقۇزىمىز، زالىملارنى (دوزاختا) تىزلىنىپ ئولتۇرغۇزۇپ قويىمىز.

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓاۙ اَيُّ الْفَرِيْقَيْنِ خَيْرٌ مَّقَامًا وَّاَحْسَنُ نَدِيًّا

wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū, ayyul-farīqaini khairum maqāmaw wa aḥsanu nadiyyā(n).

ئۇلارغا روشەن ئايەتلىرىمىز (يەنى مەنىسى) ئوقۇپ بېرىلگەندە، كاپىرلار مۆمىنلەرگە: «ئىككى گۇرۇھنىڭ قايسىسىنىڭ تۇرالغۇسى ياخشىراق، ئۇچرىشىشى گۈزەلراق؟» دېدى.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍ هُمْ اَحْسَنُ اَثَاثًا وَّرِءْيًا

wa kam ahlaknā qablahum min qarnin hum aḥsanu aṡāṡaw wa ri'yā(n).

ئۇلاردىن ئىلگىرى نۇرغۇن كىشىلەرنى (يەنى كاپىرلارنى) ھالاك قىلدۇق، گەرچە ئۇلارنىڭ ئۆي جاھازلىرى تېخىمۇ ياخشى، كۆزگە كۆرۈنەرلىك (يەنى چىرايلىق) بولسىمۇ.

قُلْ مَنْ كَانَ فِى الضَّلٰلَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمٰنُ مَدًّا ەۚ حَتّٰىٓ اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ اِمَّا الْعَذَابَ وَاِمَّا السَّاعَةَ ۗفَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضْعَفُ جُنْدًا

qul man kāna fiḍ-ḍalālati falyamdud lahur-raḥmānu maddā(n), ḥattā iżā ra'au mā yū‘adūna immal-‘ażāba wa immas-sā‘ata fa saya‘lamūna man huwa syarrum makānaw wa aḍ‘afu jundā(n).

(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتقىنكى، «كىمكى ئازغۇنلۇقتا بولسا، مېھرىبان ئاللاھ ئۇنىڭغا (مۆھلەتنى) ئۇزارتسۇن، شۇنداق قىلسا ئۇلارغا تەھدىت قىلىنىۋاتقان ئازابنى ياكى قىيامەتنى كۆرگەندە، كىمنىڭ ئەھۋالى ناچار، كىمنىڭ قوشۇنى ئاجىز ئىكەنلىكىنى بىلىدۇ».

وَيَزِيْدُ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اهْتَدَوْا هُدًىۗ وَالْبٰقِيٰتُ الصّٰلِحٰتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَّخَيْرٌ مَّرَدًّا

wa yazīdullāhul-lażīnahtadau hudā(n), wal-bāqiyātuṣ-ṣāliḥātu khairun ‘inda rabbika ṡawābaw wa khairum maraddā(n).

ئاللاھ ھىدايەت تاپقانلارغا ھىدايەتنى ئاشۇرىدۇ. مەڭگۈلۈك ياخشى ئەمەللەر پەرۋەردىگارىڭنىڭ دەرگاھىدا تېخىمۇ ياخشى مۇكاپاتقا ۋە تېخىمۇ ياخشى ئاقىۋەتكە ئېرىشىدۇ.

اَفَرَاَيْتَ الَّذِيْ كَفَرَ بِاٰيٰتِنَا وَقَالَ لَاُوْتَيَنَّ مَالًا وَّوَلَدًا ۗ

afa ra'aital-lażī kafara bi'āyātinā wa qāla la'ūtayanna mālaw wa waladā(n).

بىزنىڭ ئايەتلىرىمىزنى ئىنكار قىلىپ، «ماڭا چوقۇم مال-مۈلۈك ۋە بالا بېرىلىدۇ» دېگەن بىر ئادەمنى كۆردۈڭمۇ؟

اَطَّلَعَ الْغَيْبَ اَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۙ

aṭṭala‘al-gaiba amittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

ئۇ غەيبنى كۆردىمۇ ياكى ناھايىتى مېھرىبان ئاللاھ بىلەن ئەھدە تۈزدىمۇ؟

كَلَّا ۗسَنَكْتُبُ مَا يَقُوْلُ وَنَمُدُّ لَهٗ مِنَ الْعَذَابِ مَدًّا ۙ

kallā, sanaktubu mā yaqūlu wa namuddu lahū minal-‘ażābi maddā(n).

ھەرگىز ئۇنداق ئەمەس! بىز ئۇنىڭ دېگەنلىرىنى خاتىرىلەپ قويىمىز ۋە ئۇنىڭغا بېرىلىدىغان ئازابنى تولۇق ئۇزارتىمىز.

وَّنَرِثُهٗ مَا يَقُوْلُ وَيَأْتِيْنَا فَرْدًا

wa nariṡuhū mā yaqūlu wa ya'tīnā fardā(n).

ئۇنىڭ ئېيتقانلىرىغا بىز ۋارىسلىق قىلىمىز، ئۇ بىزنىڭ ھۇزۇرىمىزغا يالغۇز كېلىدۇ.

وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لِّيَكُوْنُوْا لَهُمْ عِزًّا ۙ

wattakhażū min dūnillāhi ālihatal liyakūnū lahum ‘izzā(n).

ئۇلار ئاللاھنى قويۇپ باشقا ئىلاھلارنى تاللىدى، شۇڭا بۇ ئىلاھلار ئۆزلىرىنىڭ ھامىيلىرى بولسۇن.

كَلَّا ۗسَيَكْفُرُوْنَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ࣖ

kallā, sayakfurūna bi‘ibādatihim wa yakūnūna ‘alaihim ḍiddā(n).

ھەرگىز ئۇنداق ئەمەس! كېيىن ئۇلار (ئىبادەت قىلغۇچىلار) ئۇنىڭغا ئىبادەت قىلىشنى ئىنكار قىلىدۇ ۋە ئۇلارغا دۈشمەن بولىدۇ.

اَلَمْ تَرَ اَنَّآ اَرْسَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ تَؤُزُّهُمْ اَزًّا ۙ

alam tara annā arsalnasy-syayāṭīna ‘alal-kāfirīna ta'uzzuhum azzā(n).

بىز كاپىرلارنى (گۇناھقا) قىزىقتۇرۇش ئۈچۈن شەيتانلارنى ئۇلارغا ئەۋەتكەنلىكىمىزنى كۆرمىدىڭمۇ؟

فَلَا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْۗ اِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ۗ

falā ta‘jal ‘alaihim, innamā na‘uddu lahum ‘addā(n).

شۇڭا ئۇلارغا (جازا چاقىرىشقا) ئالدىراپ كەتمەڭ، چۈنكى بىز ئۇلارنىڭ (ئازاب كۈنىنىڭ كېلىشىنى) ئېنىق ھېسابلاپ چىقتۇق.

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(ئىسلەڭلاركى)، بىز رەھىملىك ئاللاھتىن قورققانلارنى ھۆرمەتلىك كارۋانغا ئوخشاش توپلىدۇق.

وَنَسُوْقُ الْمُجْرِمِيْنَ اِلٰى جَهَنَّمَ وِرْدًا ۘ

wa nasūqul-mujrimīna ilā jahannama wirdā(n).

ۋە بىز ئاسىيلارنى چاڭقىغان ھالدا دوزاخقا ھەيدەيمىز.

لَا يَمْلِكُوْنَ الشَّفَاعَةَ اِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمٰنِ عَهْدًا ۘ

lā yamlikūnasy-syafā‘ata illā manittakhaża ‘indar-raḥmāni ‘ahdā(n).

ئۇلارنىڭ پەقەت مېھرىبان ئاللاھ بىلەن ئەھدە تۈزگەنلەرلا شاپائەت قىلىشقا (ياردەم قىلىشقا) ھەققى يوق.

وَقَالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمٰنُ وَلَدًا ۗ

wa qāluttakhażar-raḥmānu waladā(n).

ئۇلار: «رەھماننىڭ بالىسى بار» دېدى.

لَقَدْ جِئْتُمْ شَيْـًٔا اِدًّا ۙ

laqad ji'tum syai'an iddā(n).

راست، سەن ناھايىتى خاتا ئىش قىلدىڭ،

تَكَادُ السَّمٰوٰتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْهُ وَتَنْشَقُّ الْاَرْضُ وَتَخِرُّ الْجِبَالُ هَدًّا ۙ

takādus-samāwātu yatafaṭṭarna minhu wa tansyaqqul-arḍu wa takhirrul-jibālu haddā(n).

(ئۇ سۆزنىڭ سەۋەبىدىن) ئاسمانلار يېرىلىپ كېتەي دېدى، يەر يېرىلىپ كېتەي دېدى، تاغلار يەر ئاستىغا چۈشۈپ كېتەي دېدى.

اَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمٰنِ وَلَدًا ۚ

an da‘au lir-raḥmāni waladā(n).

چۈنكى ئۇلار (ئاللاھنى) ئەڭ مېھرىبان زات دەپ قارايدۇ.

وَمَا يَنْۢبَغِيْ لِلرَّحْمٰنِ اَنْ يَّتَّخِذَ وَلَدًا ۗ

wa mā yambagī lir-raḥmāni ay yattakhiża waladā(n).

رەھىملىك ئاللاھنىڭ (ئاللاھنىڭ) بالىسى بولۇشى مۇمكىن ئەمەس.

اِنْ كُلُّ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ اِلَّآ اٰتِى الرَّحْمٰنِ عَبْدًا ۗ

in kullu man fis-samāwāti wal-arḍi illā ātir-raḥmāni ‘abdā(n).

ئاسمانلاردا ۋە زېمىندا رەھمان ئاللاھنىڭ (ئۇنىڭغا) بەندە بولۇپ كەلمەيدىغان ھېچ كىشى يوق.

لَقَدْ اَحْصٰىهُمْ وَعَدَّهُمْ عَدًّا ۗ

laqad aḥṣāhum wa ‘addahum ‘addā(n).

ئۇ (ئاللاھ) ھەقىقەتەن ئۇلارنىڭ سانىنى بېكىتىپ، ئۇلارنى ئېنىق ساناپ چىقتى.

وَكُلُّهُمْ اٰتِيْهِ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فَرْدًا

wa kulluhum ātīhi yaumal-qiyāmati fardā(n).

قىيامەت كۈنى ئۇلارنىڭ ھەر بىرى ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىغا ئايرىم-ئايرىم كېلىدۇ.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا

innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).

ھەقىقەتەن ئىمان ئېيتقان ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلغانلارغا كېيىن (ئۇلارنىڭ قەلبىگە) مېھرىبانلىق سالىدۇ.

فَاِنَّمَا يَسَّرْنٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِيْنَ وَتُنْذِرَ بِهٖ قَوْمًا لُّدًّا

fa innamā yassarnāhu bilisānika litubasysyira bihil-muttaqīna wa tunżira bihī qaumal luddā(n).

شۈبھىسىزكى، بىز ئۇنى (يەنى قۇرئاننى) سېنىڭ تىلىڭ بىلەن ئاسانلاشتۇردۇق، بۇنىڭ بىلەن سەن ئۇنىڭ بىلەن تەقۋادارلارغا خۇش خەۋەر بېرىشىڭ ۋە پاسىق قەۋمنى ئاگاھلاندۇرۇشۇڭ ئۈچۈندۇر.

وَكَمْ اَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْنٍۗ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا ࣖ

wa kam ahlaknā qablahum min qarn(in), hal tuḥissu minhum min aḥadin au tasma‘u lahum rikzā(n).

ئۇلاردىن ئىلگىرى نۇرغۇن قەۋملەرنى ھالاك قىلدۇق. (مۇھەممەد ئەلەيھىسسالام) ئۇلاردىن بىرەرسىنى كۆردۈڭمۇ ياكى ئۇلارنىڭ پىچىرلىغانلىرىنى ئاڭلىدىڭمۇ؟