Q.S ئەس-سەجدە (اَلسَّجْدَة) - 30 ئايەت سانى

الۤمّۤ ۗ

alif lām mīm.

ئەلىف لام مىم.

تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ

tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).

قۇرئاننىڭ ئالەملەرنىڭ پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن نازىل قىلىنغانلىقىدا ھېچقانداق شەك يوق.

اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ

am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).

ئۇلار نېمىشقا (كاپىرلار): «ئۇ (مۇھەممەد) ئۇنى توقۇغان» دەيدۇ؟ ياق، قۇرئان پەرۋەردىگارىڭ تەرىپىدىن كەلگەن ھەقىقەتتۇر، سەندىن ئىلگىرى ئاگاھلاندۇرغۇچىلار كەلمىگەن بىر قەۋمنى ئاگاھلاندۇرۇشۇڭ ئۈچۈن؛ ئۇلار توغرا يولغا باشلىشى ئۈچۈن.

اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِيْ سِتَّةِ اَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوٰى عَلَى الْعَرْشِۗ مَا لَكُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا شَفِيْعٍۗ اَفَلَا تَتَذَكَّرُوْنَ

allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa mā bainahumā fī sittati ayyāmin ṡummastawā ‘alal-‘arsy(i), mā lakum min dūnihī miw waliyyiw wa lā syafī‘(in), afalā tatażakkarūn(a).

ئاللاھ ئاسمانلارنى، زېمىننى ۋە ئۇلارنىڭ ئارىسىدىكى نەرسىلەرنى ئالتە كۈندە ياراتتى، ئاندىن ئەرشكە ئولتۇردى. سىلەرگە ئۇنىڭدىن باشقا ھېچقانداق ياردەمچى ۋە شاپائەتچى يوق. سىلەر كۆرمەمسىلەر؟

يُدَبِّرُ الْاَمْرَ مِنَ السَّمَاۤءِ اِلَى الْاَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ اِلَيْهِ فِيْ يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهٗٓ اَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ

yudabbirul-amra minas-samā'i ilal-arḍi ṡumma ya‘ruju ilaihi fī yaumin kāna miqdāruhū alfa sanatim mimmā ta‘uddūn(a).

ئۇ ئاسماندىن زېمىنغىچە بولغان بارلىق ئىشلارنى ئىدارە قىلىدۇ، ئاندىن (ئىشلار) سىلەرنىڭ ھېسابلىشىڭلارچە مىڭ يىلغا تەڭ كېلىدىغان بىر كۈندە ئۇنىڭغا كۆتۈرۈلىدۇ.

ذٰلِكَ عٰلِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُۙ

Żālika ‘ālimul-gaibi wasy-syahādatil-‘azīzur-raḥīm(u).

ئۇ غەيبنى ۋە ھەقىقىينى بىلىدىغان، غالىب ۋە مېھرىبان ئاللاھتۇر.

الَّذِيْٓ اَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهٗ وَبَدَاَ خَلْقَ الْاِنْسَانِ مِنْ طِيْنٍ

allażī aḥsana kulla syai'in khalaqahū wa bada'a khalqal-insāni min ṭīn(in).

ياراتقان ھەممە نەرسىنى گۈزەللەشتۈرگەن ۋە ئىنساننى يارىتىشنى لايدىن باشلىغان،

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهٗ مِنْ سُلٰلَةٍ مِّنْ مَّاۤءٍ مَّهِيْنٍ ۚ

Ṡumma ja‘ala naslahū min sulālatim mim mā'im mahīn(in).

ئاندىن ئۇنىڭ نەسلىنى ئاز سۇنىڭ جەۋھىرىدىن (مەنىدىن) ياراتتى.

ثُمَّ سَوّٰىهُ وَنَفَخَ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِهٖ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْاَبْصَارَ وَالْاَفْـِٕدَةَۗ قَلِيْلًا مَّا تَشْكُرُوْنَ

Ṡumma sawwāhu wa nafakha fīhi mir rūḥihī wa ja‘ala lakumus-sam‘a wal-abṣāra wal-af'idah(ta), qalīlam mā tasykurūn(a).

ئاندىن ئۇنى مۇكەممەل قىلدى ۋە ئۇنىڭغا روھىنى پۈۋلىدى، سىلەرگە قۇلاق، كۆرۈش ۋە قەلب ياراتتى، (لېكىن) سىلەر ئاز شۈكۈر قىلدىڭلار.

وَقَالُوْٓا ءَاِذَا ضَلَلْنَا فِى الْاَرْضِ ءَاِنَّا لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍ ەۗ بَلْ هُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ كٰفِرُوْنَ

wa qālū a'iżā ḍalalnā fil-arḍi a'innā lafī khalqin jadīd(in), bal hum biliqā'i rabbihim kāfirūn(a).

ئۇلار: «بىز زېمىندا يوقىلىپ كەتكەندىن كېيىن (ۋەيران بولغاندىن كېيىن) يېڭىدىن يارىتىلامدۇق؟» دېدى. ئۇلار پەرۋەردىگارىغا مۇلاقات بولۇشنى ئىنكار قىلدى.

۞ قُلْ يَتَوَفّٰىكُمْ مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِيْ وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ تُرْجَعُوْنَ ࣖ

qul yatawaffākum malakul-mautil-lażī wukkila bikum ṡumma ilā rabbikum turja‘ūn(a).

ئېيتقىنكى، «(سىلەرنىڭ جېنىڭلارنى ئېلىشقا) تاپشۇرۇلغان ئۆلۈم پەرىشتىسى سىلەرنى ئۆلتۈرىدۇ، ئاندىن پەرۋەردىگارىڭلارنىڭ دەرگاھىغا قايتۇرۇلىسىلەر».

وَلَوْ تَرٰىٓ اِذِ الْمُجْرِمُوْنَ نَاكِسُوْا رُءُوْسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ رَبَّنَآ اَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا اِنَّا مُوْقِنُوْنَ

wa lau tarā iżil-mujrimūna nākisū ru'ūsihim ‘inda rabbihim, rabbanā abṣarnā wa sami‘nā farji‘nā na‘mal ṣāliḥan innā mūqinūn(a).

ئەگەر سەن گۇناھكارلارنىڭ پەرۋەردىگارىنىڭ ئالدىدا باشلىرىنى ئېگىۋاتقانلىقىنى كۆرسەڭ، ئۇلار: «پەرۋەردىگارىمىز! بىز كۆردۇق ۋە ئاڭلىدۇق، بىزنى (دۇنياغا) قايتۇرغىن، بىز ھەقىقەتەن ياخشى ئىشلارنى قىلىمىز. بىز ھەقىقەتەن ئىمان ئېيتقان قەۋممىز»، دېدى.

وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ

wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).

ئەگەر بىز خالىساق، ھەر بىر جانغا توغرا يول كۆرسىتەتتۇق، لېكىن مەندىن بىر سۆز (ھۆكۈم) چىقىرىلدى: «مەن دوزاخنى چوقۇم جىنلار ۋە ئىنسانلار بىلەن تولدۇرىمەن».

فَذُوْقُوْا بِمَا نَسِيْتُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۚ اِنَّا نَسِيْنٰكُمْ وَذُوْقُوْا عَذَابَ الْخُلْدِ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ

fa żūqū bimā nasītum liqā'a yaumikum hāżā, innā nasīnākum wa żūqū ‘ażābal-khuldi bimā kuntum ta‘malūn(a).

سىلەرنىڭ كۈنۈڭلارغا (قىيامەت كۈنىگە) مۇلاقات بولۇشنى ئۇنتۇپ قالغانلىقىڭلار ئۈچۈن ئۆزۈڭلارغا (بۇ جازاغا) ئېچىنىڭلار، ھەقىقەتەن بىز سىلەرنى ئۇنتۇپ قالدۇق ۋە سىلەرنىڭ قىلغان ئىشلىرىڭلار ئۈچۈن مەڭگۈلۈك جازاغا تارتىمىز.

اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩

innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).

بىزنىڭ ئايەتلىرىمىزگە ئىمان ئېيتقانلار پەقەت ئۇلارغا (ئايەتلىرىمىز) ئەسكەرتىلگەندە سەجدە قىلىدىغان، ئۆزىنى ئۇلۇغلايدىغان ۋە پەرۋەردىگارىغا مەدھىيە ئوقۇيدىغان، ماختانمايدىغانلاردۇر.

تَتَجَافٰى جُنُوْبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَّطَمَعًاۖ وَّمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

tatajāfā junūbuhum ‘anil-maḍāji‘i yad‘ūna rabbahum khaufaw wa ṭama‘ā(n), wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

ئۇلارنىڭ قورسىقى كارىۋاتلىرىدىن يىراق، ئۇلار پەرۋەردىگارىغا قورقۇش ۋە ئۈمىد بىلەن دۇئا قىلىدۇ، بىز ئۇلارغا بەرگەن رىزقنىڭ بىر قىسمىنى سەرپ قىلىدۇ.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّآ اُخْفِيَ لَهُمْ مِّنْ قُرَّةِ اَعْيُنٍۚ جَزَاۤءًۢ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

falā ta‘lamu nafsum mā ukhfiya lahum min qurrati a‘yun(in), jazā'am bimā kānū ya‘malūn(a).

شۇڭا، قىلغان ئىشلىرىنىڭ مۇكاپاتى سۈپىتىدە، ئۇلار ئۈچۈن قەلبىنى خۇشال قىلىدىغان (ھەر خىل نېمەتلەرنىڭ) يوشۇرۇنغانلىقىنى ھېچكىم بىلمەيدۇ.

اَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًاۗ لَا يَسْتَوٗنَ

afaman kāna mu'minan kaman kāna fāsiqā(n), lā yastawūn(a).

دېمەك، مۆمىنلەر پاسىق (ئىمانسىز) كىشىلەرگە ئوخشايدۇ؟ ئۇلار ئوخشاش ئەمەس.

اَمَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَلَهُمْ جَنّٰتُ الْمَأْوٰىۖ نُزُلًا ۢبِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ

ammal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti falahum jannātul-ma'wā, nuzulam bimā kānū ya‘malūn(a).

ئىمان ئېيتقان ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلغانلارغا كەلسەك، ئۇلارنىڭ قىلغان ئەمەللىرىنىڭ مۇكاپاتى سۈپىتىدە جەننەتتە ياشايدىغانلىرى بار.

وَاَمَّا الَّذِيْنَ فَسَقُوْا فَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ كُلَّمَآ اَرَادُوْٓا اَنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَآ اُعِيْدُوْا فِيْهَا وَقِيْلَ لَهُمْ ذُوْقُوْا عَذَابَ النَّارِ الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ

wa ammal-lażīna fasaqū fa ma'wākumun nāru kullamā arādū ay yakhrujū minhā u‘īdū fīhā wa qīla lahum żūqū ‘ażāban nāril-lażī kuntum bihī tukażżibūn(a).

زالىملارنىڭ جايى دوزاختۇر. ئۇلار ھەر قېتىم دوزاختىن چىقماقچى بولغاندا، قايتا دوزاخقا قايتۇرۇلىدۇ ۋە ئۇلارغا: «ئىلگىرى ئىنكار قىلغان دوزاخ ئازابىنى تېتىڭلار» دېيىلىدۇ.

وَلَنُذِيْقَنَّهُمْ مِّنَ الْعَذَابِ الْاَدْنٰى دُوْنَ الْعَذَابِ الْاَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa lanużīqannahum minal-‘ażābil-adnā dūnal-‘ażābil-akbari la‘allahum yarji‘ūn(a).

بىز ئۇلارغا (ئاخىرەتتىكى) چوڭ ئازابتىن ئىلگىرى (دۇنيادىكى) ئەڭ يېقىن ئازابنى بېرىمىز، شۇنداق قىلسا ئۇلار (توغرا يولغا) قايتىدۇ.

وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِاٰيٰتِ رَبِّهٖ ثُمَّ اَعْرَضَ عَنْهَا ۗاِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِيْنَ مُنْتَقِمُوْنَ ࣖ

wa man aẓlamu mimman żukkira bi'āyāti rabbihī ṡumma a‘raḍa ‘anhā, innā minal-mujrimīna muntaqimūn(a).

پەرۋەردىگارىنىڭ ئايەتلىرى بىلەن ئاگاھلاندۇرۇلغاندىن كېيىن ئۇنىڭدىن يۈز ئۆرۈگەن ئادەمدىنمۇ زالىم ئادەم بارمۇ؟ شۈبھىسىزكى، بىز گۇناھكارلارنى جازالايمىز.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).

ھەقىقەتەن بىز مۇساغا كىتاب (تەۋرات) بەردۇق، سەن ئۇنى (قۇرئاننى) قوبۇل قىلىشتىن ئىككىلەنمەڭ. بىز تەۋراتنى ئىسرائىل ئەۋلادى ئۈچۈن يېتەكچى قىلدۇق.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

ئۇلار سەۋر قىلغان تەقدىردە، بىز ئۇلارنىڭ ئىچىدىن بىزنىڭ بۇيرۇقىمىز بويىچە ئۇلارغا يېتەكچىلىك قىلىدىغان پېشۋالارنى قىلدۇق. ئۇلار بىزنىڭ ئايەتلىرىمىزگە ئىمان ئېيتىدۇ.

اِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ

inna rabbaka huwa yafṣilu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).

شۈبھىسىزكى، پەرۋەردىگارىڭ قىيامەت كۈنى ئۇلار ئىلگىرى ئىختىلاپ قىلىشقان نەرسىلەر ئۈستىدە ئۇلارنىڭ ئارىسىدا ھۆكۈم چىقىرىدۇ.

اَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ اَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنَ الْقُرُوْنِ يَمْشُوْنَ فِيْ مَسٰكِنِهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍۗ اَفَلَا يَسْمَعُوْنَ

awalam yahdi lahum kam ahlaknā min qablihim minal-qurūni yamsyūna fī masākinihim, inna fī żālika la'āyāt(in), afalā yasma‘ūn(a).

ئۇلاردىن ئىلگىرى نۇرغۇن قەۋملەرنى ھالاك قىلغانلىقىمىز، ئۇلارنىڭ ئۆزلىرى يۇرتلىرىدا مېڭىپ يۈرگەنلىكى ئۇلارغا بىر ئالامەت ئەمەسمۇ؟ ھەقىقەتەن بۇنىڭدا (ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى كۆرسىتىدىغان) نۇرغۇن ئالامەتلەر بار. ئۇلار (سۆزلەرنى) ئاڭلىمامدۇ؟

اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا نَسُوْقُ الْمَاۤءَ اِلَى الْاَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهٖ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ اَنْعَامُهُمْ وَاَنْفُسُهُمْۗ اَفَلَا يُبْصِرُوْنَ

awalam yarau annā nasūqul-mā'a ilal-arḍil juruzi fanukhriju bihī zar‘an ta'kulu minhu an‘āmuhum wa anfushum, afalā yubṣirūn(a).

ئۇلار بىزنىڭ (ئۈزۈمدىكى بۇلۇتلارنى) قۇرۇق زېمىنغا سۇنى يوللاپ، ئۇنىڭ بىلەن زىرائەتلەرنى ئۆستۈرۈپ، ئۇلارنىڭ چارۋا-چارۋالىرى ۋە ئۆزلىرى يەۋاتقانلىقىنى كۆرمەمدۇ؟ ئۇلار كۆرمەمدۇ؟

وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْفَتْحُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ

wa yaqūlūna matā hāżal-fatḥu in kuntum ṣādiqīn(a).

ئۇلار: «ئەگەر سىلەر راستچىل بولساڭلار، غەلىبە قاچان كېلىدۇ؟» دەپ سورايدۇ.

قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِيْمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُوْنَ

qul yaumal-fatḥi lā yanfa‘ul-lażīna kafarū īmānuhum wa lā hum yunẓarūn(a).

ئېيتقىنكى، «غەلىبە كۈنى كاپىرلارغا ئۇلارنىڭ ئىمانى پايدىسىز بولىدۇ ۋە ئۇلارغا مۆھلەتمۇ بېرىلمەيدۇ».

فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَانْتَظِرْ اِنَّهُمْ مُّنْتَظِرُوْنَ ࣖ

fa a‘riḍ ‘anhum wantaẓir innahum muntaẓirūn(a).

سەن ئۇلارغا يۈز ئۆرۈپ كۈتۈپ تۇر، شۈبھىسىزكى، ئۇلار (يەنى مەككە كۇپايە قىلغۇچى)دۇر.